حَوالی‌دِسامبـر

16 February 2026 21:47

00:00

به کسانی که آسوده می‌خوابند حسادت می‌کنم
برای من شب، نبردی بی‌پایان با افکارم است :)

حَوالی‌دِسامبـر

14 February 2026 21:29

این هم از حسنِ ختامِ امروز :

حَوالی‌دِسامبـر

14 February 2026 15:48

امروز؛
دائما به یادِ آدمهایی بودم
که داغِ این «عشـق»
مانده بود رویِ قلب و روحشان.
قلب هایی که حالا با خروارها خاک،
از هم جدا شده بودند.
دست های سردی که دیگر
نوازشگری ندارند. در این لحظه،
سنگینی سینه هایشان را حس میکنم.
بغضِ پنهانِ چشمهایشان.
چگونه میشود پذیرفت؟
اصلا آیا شدنی‌ست؟
من که فکر نمی‌کنم هرگز بتوان
به زندگی ما قبلِ این بازگشت.

•تراوشات‌قلب‌من

حَوالی‌دِسامبـر

14 February 2026 00:33

دستمال کاغذی فراموش نشه.

حَوالی‌دِسامبـر

13 February 2026 16:48

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
متن برا ولنتاین بزارید لطفااا

حَوالی‌دِسامبـر

13 February 2026 12:30

عشق یعنی در میان صد هزاران مثنوی
بوی یک تک بیت، ناگه مست و مدهوشت کند (:

~فاضل‌نظری

حَوالی‌دِسامبـر

09 February 2026 17:50

هر که ویران کرد، ویران شد در این آتش‌سرا
هیزم اول پایه‌ی سوزاندن خود را نهاد!

•فاضل‌نظری

حَوالی‌دِسامبـر

08 February 2026 20:53

و مُرد هر آنچه در من زنده بود.

حَوالی‌دِسامبـر

06 February 2026 21:33

دلی ویران، سَری حیران، غمی پنهان، تنی بی‌جان.

حَوالی‌دِسامبـر

05 February 2026 20:53

شرحِ وضعیت:

شب از خوابیدن فراریم،
روز از بیدار شدن.

حَوالی‌دِسامبـر

02 February 2026 21:30

فک کنم وقتشه یه «مرخصیِ‌غمِ‌ابدی» از خدا بگیرم (:

حَوالی‌دِسامبـر

29 January 2026 16:30

از نو برایت مینویسم،
«حالِ همه ما خوب است»

اما تو باور نکن !

حَوالی‌دِسامبـر

28 January 2026 22:10

بالاتر از سیاهی دقیقاً رنگ این روزهای ماست.

حَوالی‌دِسامبـر

28 January 2026 14:30

دل را غمی است فراسویِ دل سپردن (:

حَوالی‌دِسامبـر

03 January 2026 09:42

یه وقتایی هم بزارین دیر بشه؛
واسه هیچ چیزی عجله نکنید ..
همه چیز به وقتش اتفاق میوفته (:

حَوالی‌دِسامبـر

14 February 2026 21:33

خب دیگه کافیه.

بهتره دوباره برگردم تو غارم.✅

حَوالی‌دِسامبـر

14 February 2026 18:51

به روی آینه ی پُر غبار من بنویس:
بدون عشق جهان جای زندگانی نیست ..

~فاضل‌نظری

حَوالی‌دِسامبـر

14 February 2026 07:04

از تلخی این غـم‌،
دیگه نمیشه نوشت.

حَوالی‌دِسامبـر

13 February 2026 16:49

: )

حَوالی‌دِسامبـر

13 February 2026 12:35

کِی به انداختنِ سنگِ پیاپِی در آب؛
ماه را می‌شود از حافظه آب گرفت؟ (:

~فاضل‌نظری

حَوالی‌دِسامبـر

13 February 2026 11:44

مـگر نـدیـدی !؟ (:

حَوالی‌دِسامبـر

09 February 2026 13:30

تا جنون فاصله ای نیست
از اینجا که منم.

حَوالی‌دِسامبـر

08 February 2026 20:30

من اکثرا
حضورِ کمرنگِ آدمها رو
گذاشتم به حسابِ
”جنگ هر روزِشون
واسه زنده موندن،
واسه امید داشتن،
واسه ادامه دادن.“
همه ما هر روز
با چیزهای زیادی می‌جنگیم!
و چه بسا روح هایی که هرگز
ازین جنگ ها زنده بیرون نمیان :)
شاید اینطوری
بهتر بشه آدمهارو درک کرد
و دنیاشون رو شناخت (:

•تراوشاتِ‌قلب‌من

حَوالی‌دِسامبـر

06 February 2026 17:40

آه از این درد که
جز مرگِ مَنش درمان نیست.

•هوشنگ‌ابتهاج

حَوالی‌دِسامبـر

03 February 2026 20:53

داشتم فکر میکردم کاش
کمتر برم سراغِ گالری گوشیم (:
بعدش یه حالی میشم،
انگار گردِ غمِ پاشیدن رو همه جونم (:
یه چیزایی رو میبینم و یادم میاد
که باورم نمیشه این روزا میگذره
و من با این حجم از غم هنوز زندم!
نفس میکشم، و امید دارم (:
و دائم به این فکر میکنم که
«ینی این درد، آروم میگیره؟»
«این روح های زخمی قراره خوب بشن؟» ..

•تراوشات‌قلب‌ِمن

حَوالی‌دِسامبـر

31 January 2026 02:35

غمگین‌ام!
برای لحظاتی که چُنین تلخ سپری شد.
برای ساعت و ثانیه هایِ پر از ترس و نااُمیدی.
برایِ جوانیِ از دست رفته و آینده نامعلومِ‌مان.
برایِ قلبِ شکستهٔ مادرانمان.
برایِ جسمِ بی‌جانِ فرزندانِمان.
برای چشمانی که دیگر توانِ گریستن ندارند.
برایِ لبخندی که دیگر نیست.
ذوقی که کور شد.
و برایِ آغوش سردِ عزیزانمان.

•تراوشات‌قلبِ‌من

حَوالی‌دِسامبـر

29 January 2026 14:30

به آرزو نرسیدیم و دیر دانستیم،
که راه دور تر از عمرِ آرزومند است.

حَوالی‌دِسامبـر

28 January 2026 14:30

چشم را اندوهی است ورایِ پلک بستن (:

حَوالی‌دِسامبـر

25 January 2026 10:52

من نمردم
ولی زنده هم نماندم :)

حَوالی‌دِسامبـر

02 January 2026 22:31

کسی چه میداند؟!
شاید فردایی نباشد. شاید امروز آخرین روزی باشد که میتوانستم رو به رویت بایستم، تویِ چشم‌هایت نگاه کنم و باتو حرف بزنم؛ اما فرصتش را از دست دادم. حالا شاید دیر نباشد که بگویم: دوستَت دارم (:
اگرچه زمین و زمان را به یکدیگر آویختم، اگرچه قدم از قدم برنداشتم؛
اگرچه راز دل برملا کردم، اگرچه سخن به میان نیاوَردم؛
اگرچه فرسنگ ها دور از تو بودم، اگرچه فاصله یک نفس بود.
ما فقط زبانِ عشقمان فرق میکرد. گاهی تلاش کردم برای فهمیدنش، گاهی تلاش‌هایم بی نتیجه بود. گاهی امیدوار بودم که روزی متوجه شوم، گاهی اُمیدم در این مسیر نااُمید شد.
اما هیچگاه به نفهمیدنت فکر نکردم. هر روز در پِی راهی برایِ فهمِ وجودت. اما ناگزیر روزی می‌رسد که دیگر دستِ من کوتاه است. کوتاه از لمسِ عاشقانه‌یِ دستانت، تماشایِ شاعرانه‌یِ عمقِ نگاهت و حسِ گرمایِ حضورت.
میبینی. همانا عشق مفاهیم بسیاری در خود گنجانده است. گاهی یک نگاه، لبخندی رویِ لب، بغضی نهفته در گلو، چشمانی تَر و بغض آلود، یک سکوتِ طولانی و گاهی تصورِ حضور آن دیگری در قلب و ذهنت.
مگر نه اینکه عشق به هر شکل و نحوی، مقدس است؟!

~ از نگاهی دیگر ..