1918
گفتاری در اقتصاد سیاسی بین الملل ارتباط با ادمین: @Hamidreza9965
🔅آیا سیاست «ساخت چین ۲۰۲۵» موفق بوده است؟
#تولید #فناوری #صنعت
#چین
🔸سند سیاستی ساخت چین ۲۰۲۵ (MIC25) در سال ۲۰۱۵ در این کشور با هدف دگرگونسازی زیرساختهای صنعتی چین و تبدیل این کشور به پیشتاز جهانی در حوزه تولیدات پیشرفته تا سال ۲۰۲۵ معرفی شد. این سیاست در پی کاهش وابستگی به فناوریهای خارجی، تقویت نوآوری داخلی و ارتقای رقابتپذیری جهانی چین در صنایع راهبردی چون رباتیک، نیمهرساناها و خودروهای برقی نوین بود. هرچند بهدنبال انتقادات گسترده بینالمللی بهویژه از سوی دولت ترامپ، این برنامه در سال ۲۰۱۸ از گفتمان رسمی دولت چین حذف شد، اما اهداف بنیادین آن تحت عناوین و سازوکارهای جایگزین همچنان پیگیری شده است.
🔹یک گزارش مفصل ۹۰ صفحهای توسط رادیوم گروپ و اتاق بازرگانی ایالات متحده درباره مختصات موفقیت و تأثیرات بلندمدت MIC25 در چهار حوزه اصلی مطالعه نموده است که در ادامه مروری از آن ارائه میشود.
کاهش وابستگی وارداتی
🔹براساس این گزارش مفصل، چین با استفاده از راهبردهایی همچون اجبار شرکتهای خارجی به انتقال فناوری و راهاندازی خطوط تولید داخلی در ازای حفظ دسترسی به بازار، موفق شده وابستگی خود به واردات را در برخی بخشها (مانند چیپهای حافظه و تجهیزات پزشکی) بهطور قابل توجهی کاهش دهد. با این حال، در برخی حوزههای پیشرفته، فناوریهای کلیدی همچنان خارج از دسترس شرکتهای چینی باقی مانده و وابستگی به واردات ادامه دارد.
کاهش وابستگی به شرکتهای خارجی
🔹شرکتهای نوپای چینی در اکثر حوزههای هدفگذاریشده، سهم بازار شرکتهای خارجی را کاهش دادهاند و به طور خاص در حوزههایی مانند خدمات ابری صنعتی، خودروهای برقی و تجهیزات نیرو، با حمایت دولت و محدودسازی رقابت خارجی، بازیگران بومی رشد قابلتوجهی داشتهاند. با این حال، در حوزههای مختلفی همچون داروهای زیستی، ماشینآلات دقیق، هواپیماهای تجاری و نیمهرساناهای پیشرفته این کشور همچنان به شدت به فناوری خارجی متکی است.
رقابتپذیری جهانی
🔹شرکتهای چینی در صنایع متوسط و پایینفناوری عمدتاً از طریق قیمت به رقابتپذیری دست یافتهاند. در برخی صنایع پیشرفته مانند وسایل ارتباطی، فناوریهای پاک، کشتیسازی، پهپادها و قطارهای پرسرعت نیز چین موفق به ایجاد سطحی از رقابتپذیری شده است. در این میان، خصایص اصلی صنایع موفقتر بهرهمندی از تقاضای داخلی بالا، سرمایهگذاری گستردهتر دولتی و سبکتر بودن رقابت جهانی و شرکتهای تثبیتشده بوده است.
پیشتازی فناورانه
🔹در سالهای اخیر، شکاف فناورانه میان چین و قدرتهای صنعتی کاهش یافته و سهم چین از ثبت اختراعات جهانی در صنایعی مانند خودروهای برقی، مواد نوین، الکترونیک و رباتیک بهطور چشمگیری افزایش یافته است. همچنین، سهم چین از مقالات علمی برتر جهانی از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۳ بهطور میانگین ۱۸ درصد رشد کرده است. با این حال، در حوزههایی مانند نیمهرساناهای پیشرفته، فاصله میان چین و فناوریهای مرزی به قوت خود باقی مانده است. در کنار این پیشرفتها، افزایش ابهام در خصوص ظرفیتهای فناورانه چین با توجه به ملاحظات امنیت ملی این کشور، ارزیابی وضعیت واقعی را پیچیدهتر کرده است. در مجموع، بهنظر میرسد که چین در حال ارتقای جایگاه جهانی خود در حوزههایی چون هوش مصنوعی، زیستفناوری، تجهیزات پزشکی و رباتیک است.
جمعبندی
🔹براساس این گزارش، سیاست MIC25 علیرغم دستاوردهای قابلتوجه در توسعه صنایع نوین، با چالشهایی نیز همراه بوده است. در برخی از موارد همزمانی سیاستهای صنعتی دولت مرکزی و مشارکتهای پرهزینه دولتهای محلی به ایجاد پروژههای تکراری و ناکارآمد انجامیده است. در نتیجه، گویا رشد بهرهوری کل متوقف شده و متعاقب آن رشد اقتصادی با کندی مواجه شده است. در نهایت این که تأکید بر حمایت از تولید، در مواردی موجب نادیدهگرفتن بخش مصرف و ایجاد عدم توازن ساختاری در اقتصاد چین شده است.
🔹با اینحال، تقویت توانمندیهای فناورانه و صنعتی، توانسته چین را به یکی از بازیگران اصلی در زنجیرههای ارزش جهانی بدل کند. وابستگی معکوس سایر کشورها به تولیدات چین اکنون نه فقط در صنایع پاییندستی بلکه در فناوریهای پیشرفتهتری مانند خودروهای برقی، انرژی خورشیدی و مخابرات نیز در حال گسترش است. بهطور خلاصه، MIC25 اگرچه با موانعی روبهرو بوده، اما زمینهساز رشد چشمگیر در توانمندیهای صنعتی و فناورانه چین شده و احتمالاً مسیر آینده اقتصاد جهانی را در بسیاری از حوزهها تحت تأثیر قرار خواهد داد.
@GovernanceStudies
"واردات تلفن همراه در سال ۱۴۰۳"
#تجارت_خارجی
✅ واردات تلفن های هوشمند همراه از ۲.۹ میلیارد دلار در سال ۱۴۰۲ به ۲.۴ میلیارد دلار در سال ۱۴۰۳ رسید که نشانگر کاهش ۱۹ درصدی در ارزش واردات تلفن هوشمند می باشد.
@GovernanceStudies
#تجارت_خارجی
"صادرات غیر نفتی ایران در ۲۰ سال گذشته"
@GovernanceStudies
شیخ طحنون در واشنگتن
#فناوری #انرژی #AI
#امارات #آمریکا
🔸امارات متحده عربی در تلاش است تا از یک اقتصاد مبتنی بر نفت، به قدرتی جهانی در عرصه فناوری و هوش مصنوعی بدل شود. در همین راستا، شیخ طحنون بن زاید، مشاور امنیت ملی و معمار سیاستهای فناورانه ابوظبی، اخیراً به واشنگتن سفر کرد و با رئیسجمهور آمریکا و شماری از مدیران ارشد فناوری از جمله ایلان ماسک، جف بزوس و مارک زاکربرگ دیدار داشت. این سفر نشانهای از عزم دو کشور برای تعمیق همکاری در زمینههای نوین بهویژه در رقابت جهانی AI بود.
🔹در این سفر توافقی میان امارات و مایکروسافت امضا شد تا ابوظبی تا سال ۲۰۲۷ به نخستین دولت کاملاً مبتنی بر هوش مصنوعی تبدیل شود. این توافق، در واقع بر پایه سرمایهگذاری ۱.۵ میلیارد دلاری مایکروسافت در شرکت اماراتی G42 (فعال در حوزه AI) و صدور مجوز فروش تراشههای پیشرفته Nvidia به امارات امکان تحقق پیدا کرد.
🔹علاوه بر همکاریهای دولتی، صندوق MGX که برای همکاری شرکت اماراتی مبادله و G42 و به عنوان یک ابزار سرمایهگذاری تخصصی در هوش مصنوعی طراحی شده، قصد دارد تا با سرمایهگذاری ۷ میلیارد دلاری در پروژه عظیم استارگیت در آمریکا، جایگاه خود را در عرصه AI ایالات متحده بیش از پیش تثبیت نماید. گفتنی است که بلافاصله پس از این سفر، کمیته سرمایهگذاری خارجی آمریکا توافق ۳۳۵ میلیون دلاری G42 را با یکی از شرکتهای آمریکایی در حوزه AI تایید کرد. این توافق مدتها در انتظار بررسی و تایید بود.
🔹با این حال، امارات برای دسترسی به فناوریهای پیشرفته آمریکایی با محدودیتهایی نیز مواجه است. در سایه تشدید جنگ تراشه و وضع قوانین صادراتی جدید در این حوزه توسط ایالات متحده، امارات در دسته کشورهای رده دوم قرار گرفته است و بدین سبب، شامل محدودیتهایی در واردات تراشههای پیشرفته میشود. اخبار منتشره نشان میدهد که گفتوگوهای شیخ طحنون با وزرای تجارت و خزانهداری آمریکا بر تدوین تفاهمنامهای ویژه برای حل این چالش متمرکز بوده است.
🔹برای جانمایی بهتر خود در این رقابت، امارات نشانههایی از فاصلهگذاری با بخش فناوری چین بروز داده و همکاریهای خود را با شرکتهایی مانند هوآوی و بایتدنس کاهش داده است. همزمان، سرمایهگذاریهای G42 در چین کاهش یافته و تمرکز مجموعههای فعال اماراتی در حوزه AI بهطور فزایندهای بر همکاری با مایکروسافت و شرکتهای آمریکایی قرار گرفته است.
🔹در کنار فناوری، انرژی همچنان یک اهرم مهم برای امارات باقی مانده است. شرکت ملی نفت ابوظبی موسوم به ADNOC در جستجوی سرمایهگذاری در حوزه LNG و مواد مورد نیاز برای مراکز داده در آمریکاست و سلطان الجابر، مدیرعامل این شرکت، در همایشی متاخر در هیوستون با استفاده از شعاری مشابه کمپینهای انتخاباتی دونالد ترامپ -انرژی را دوباره قدرتمند کنیم- به استقبال دوره جدیدی از همکاری انرژی و فناوری میان دو کشور رفته است.
🔹محمد سلیمان، تحلیلگر سرشناسی که بر مطالعه پیوندهای راهبردی نوظهور بر پایه فناوری تمرکز دارد، استدلال میکند که روابط امارات و آمریکا در نقطه عطفی تاریخی قرار گرفته است و شراکتی که زمانی حول محور نفت و امنیت شکل گرفت، اکنون به پیوندی پویا مبتنی بر هوش مصنوعی تبدیل شده است- فصلی تازه که ممکن است مسیر قرن ۲۱ را شکل دهد.
@GovernanceStudies
🔆 در راستای امنیت صادرات به اروپا، چین اتصالات ریلی خود را بازطراحی میکند
#لجستیک #کریدور #سرمایهگذاری
#چین #قرقیزستان #ازبکستان #آسیای_میانه
🔹اکونومیست در یادداشتی به پروژه راهآهن چین، قرقیزستان و ازبکستان و اهمیت آن در لجستیک ریلی چین-اروپا پرداخته است. در ماه دسامبر عملیات اجرایی بر روی راهآهن چند میلیارد دلاری میان چین، قرقیزستان و ازبکستان آغاز شد. مطابق نقشه، احداث این خط مسیری کوتاهتر در اختیار چین برای دسترسی به اروپا میگذارد که همزمان روسیه را نیز دور میزند. چین در حال حاضر نیز بیش از ایالات متحده به اروپا صادرات دارد و این صادرات، ممکن است در سایه جنگ تعرفهای ترامپ اهمیتی دوچندان پیدا کند. هنگامی که پای امنیت صادرات گسترده به اروپا در میان باشد، جمهوری خلق چین، علیرغم همکاری «شانه به شانه» با روسیه، ترجیح میدهد که متکی بر این دوست نزدیک نباشد.
🔹گفتگوها برای احداث این خط ریلی، 30 سال قبل آغاز شد. با این وجود، الزام به احداث آن تنها پس از جنگ اوکراین در سال 2022 ایجاد شد. پیش از این جنگ، اتصال ریلی اصلی چین با اروپا از مسیر قزاقستان و روسیه برقرار میشد و جنگ موقعیتی خطیر در این مسیر رقم زد. شرکتهای حمل اروپایی به موجب نگرانی از امنیت و هزینههای فزاینده بیمه از این مسیر اجتناب نمودند. تحریمها منجر به محدودیت توانایی اداره خطوط در قلمرو روسیه شد و زمان سیر در این مسیر افزایش یافت. شرکتهای حمل برای اجتناب از روسیه، راه خود را به سمت بنادر قزاقستان در دریای خزر و کریدور میانی یا ترانسکاسپین منحرف ساختند. در چنین بستری، اتصال شبکه چین به قرقیزستان و ازبکستان، مسیر این کریدور به سمت اروپا را کوتاهتر میکند. بر همین اساس، در ماه ژوئن چین درباره پیشبرد این خط 520 کیلومتری با این دو کشور به توافق رسید.
🔹چینیها به روسیه پشت نکردهاند. روسیه کماکان یکی از اجزای مهم پروژه زیرساختی شی جین پینگ، جاده ابریشم، است. اتصال به آسیای میانه و روسیه در ابتدا مبتنی بر مسئله امنیت بود؛ اینکه بتوانند انرژی و مواد اولیه را در صورت جنگ با آمریکا از این مسیر تامین کنند. اکنون، توجه چین به کریدور میانی مبتنی بر تجارت است؛ چرا که صادرات موتور محرکه رشد اقتصادی است و رشد چین اخیرا کُند شده است. مسیر روسیه کماکان شریان عبوری مهمی برای کالاهای چینی، از جمله تامین ماشینآلات برای صنایع نظامی روسیه، به شمار میرود.
🔹با این حال، تجارت ریلی با اروپا پس از جنگ اوکراین کاهش یافته است. احداث مسیرهای جدید و کوتاهتر، امکان دسترسی سریعتر به بازار اروپا را در کالاهای حساس به زمان فراهم میکنند. همزمان، نفوذ چین در این کشورها افزایش مییابد و بر تابآوری خطوط تامین چین نیز افزوده میشود. باید توجه داشت که از سال ۲۰۲۳، حملات حوثیها در دریای سرخ به عنوان گذرگاهی حیاتی در تجارت چین با اروپا، بر تمایل چین برای متنوعسازی مسیرها افزوده است.
🔹احداث این خط جدید سالها طول میکشد. قرقیزستان اظهار داشته که چین قرار است وامی به ارزش 2.35 میلیارد دلار به این پروژه اختصاص دهد. طرفهای درگیر همگام با عملیات احداث این خط، به دنبال بهبود عملکرد کریدور میانی در سایر بخشها هستند و بهینهسازی عملکرد این کریدور یکی از بحثهای محوری در نشست چین-آسیای مرکزی در پایان 2023 بود. کریدور میانی هنوز 35 درصد گرانتر تمام میشود. ارتقای زیرساخت بندری و زمینی منجر به کاهش زمان سیر از 38-53 روز به 18-23 روز شده است. با این حال، این زمان هنوز از زمان عبور در مسیر روسیه (14 روز در حالت معمول) بیشتر است. عبور دریایی حدود یک ماه طول میکشد.
🔹بین سالهای 2021 تا 2024 بار عبوری بینالمللی از مسیر خزر دو برابر شده و به 55 هزار TEU رسیده است. با این حال، این مقدار معادل چیزی نزدیک به سه کشتی کانتینری بسیار بزرگ خواهد بود. ارزش کل بار حمل شده از طریق ریلی (از کلیه مسیرها) رشد قابل توجهی داشته و از 8 میلیارد دلار در سال 2016 به 57 میلیارد دلار در سال 2023 رسیده است. شایان ذکر است کل تجارت چین و اروپا 518 میلیارد دلار است.
@GovernanceStudies
شرکای عمده تجارت خارجی ایران در سال ۱۴۰۳
@GovernanceStudies
⭕️ تجارت خارجی ایران از ۱۳۰ میلیارد دلار گذشت*
🔷 *رئیس گمرک:*
🔹ارزش تجارت خارجی غیرنفتی ایران در سال ۱۴۰۳ با رشد ۱۱.۳۹ درصدی به ۱۳۰ میلیارد و ۲۱۹ میلیون دلار رسید.
🔹صادرات غیرنفتی با رشد ۱۵.۶۲٪ درصدی ۵۷.۸ میلیارد دلار شد و میزان واردات با رشد ۸.۲۲٪ به ۷۲.۳ میلیارد دلار رسید.
🔷 *وضع کالاهای پتروشیمی چطور بود؟*
۲۴.۹ میلیارد دلار صادرات (افزایش ۲۸٪)
🔹گاز طبیعی، پروپان و بوتان مایعشده در صدر صادرات بودند.
🔷 *مقاصد اصلی صادرات کجا بود؟*
🔹چین، عراق، امارات، ترکیه، پاکستان، افغانستان و هند
🔷 *کالاهای عمدۀ وارداتی چه بود:*
🔹طلا (۸.۰۵ میلیارد دلار)، ذرت دامی، گوشی همراه، کنجاله و دانه سویا، برنج و قطعات خودرو
🔷 *مهمترین شرکای وارداتی کدام کشورها بودند:*
🔹امارات، چین، ترکیه، آلمان، هند، هنگکنگ، روسیه.
@GovernanceStudies
🔆 آیا دولت ارمنستان قادر است بدهی عمومی خود را مدیریت کند؟
#بودجه #بدهی
#قفقاز #ارمنستان
🔹دولت ارمنستان در سالهای اخیر تلاش نموده تا ساختار بدهی عمومی خود را از بدهی خارجی به سمت بدهی داخلی هدایت کند؛ چرا که بدهی داخلی علیرغم نرخ بهره بالاتر و احتمال تاثیرگذاری بر تورم، وابستگی به نرخ تبدیل ارز ندارد و با توجه به پیشبینیناپذیری موجود در محیط ژئوپولتیکی جهان، ابزار تامین مالی کمریسکتری به شمار میرود. در این راستا، دولت ارمنستان در فاصله سالهای ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴ بیش از چهار میلیارد به بدهی داخلی خود افزوده است. در مقابل بدهی خارجی ارمنستان نسبت به سال ۲۰۲۰ کاهش یافته است. با این حال، روند کلی رشد بدهی عمومی در ارمنستان مسئلهای نگران کننده به نظر میرسد.
🔹تا پایان سال ۲۰۲۴، بدهی عمومی دولت ارمنستان به ۱۲.۸ میلیارد دلار رسیده که از این مقدار، ۶.۴۵ میلیارد دلار بدهی خارجی و ۶.۳۹ میلیارد دلار بدهی داخلی است و مجموع بدهی عمومی این کشور نسبت به سال گذشته ۹۹۷ میلیون معادل ۸.۴ درصد افزایش داشته است. در حوزه خارجی، بانک جهانی با ۳۷.۵ درصد، بانک توسعه آسیایی با ۲۱.۲ درصد، بانک توسعه اوراسیا با ۸.۴ درصد، فرانسه با ۶.۷ درصد و روسیه با ۵.۳ درصد به ترتیب بیشترین سهم را در اعطای اعتبار به دولت ارمنستان داشتهاند. در حوزه داخلی نیز اوراق خزانه مهمترین منبع تامین مالی دولت ارمنستان بودهاند.
🔹در سال جاری دولت ارمنستان باید ۲.۴ میلیارد دلار از اصل و فرع بدهیهای خود را تسویه نماید و این رقم بزرگتر از ارقامی است که در بودجه ارمنستان به بهداشت، آموزش و بازنشستگی اختصاص یافته است. در چنین بستری، پرسش محوری یادداشت منتشر شده در سایت «دیدهبان قفقاز» این است که آیا دولت ارمنستان قادر است این میزان بدهی عمومی را مدیریت کند؟
🔹شاخصی که به طور معمول در ارزیابی مدیریتپذیری بدهی عمومی مورد توجه قرار میگیرد، نسبت بدهی عمومی به تولید ناخالص داخلی(Debt/GDP ratio) است. قوانین داخلی ارمنستان دولت را مکلف میسازد که اجازه ندهد این نسبت در پایان هر سال میلادی از ۶۰ درصد عبور کند. بنابر گزارش وزارت مالیه ارمنستان این نسبت در پایان سال ۲۰۲۴ رقم ۴۸.۳ درصد بوده است. انتظار میرود که این نسبت تا پایان سال ۲۰۱۸ به ۵۳ الی ۵۴ درصد برسد.
🔹با این حال، نمیتوان به طور کامل به این نسبت تکیه کرد. چرا که روسیه در سال ۱۹۹۸ با نسبت بدهی به تولید ناخالص داخلی ۳۹ درصدی وارد بحران بدهی شد و آرژانتین در بحران بدهی سال ۲۰۰۲ با نسبت ۱۰۰ درصدی بدهی به تولید ناخالص داخلی مواجه بود. با این وجود، هر دو کشور موفق به مدیریت بدهی خود شدند. بدین ترتیب، نسبت پیشگفته علیرغم اینکه راهنمای خوبی در ارزیابی بدهی به شمار میرود، قادر به ترسیم تصویر کاملی از وضعیت نیست.
🔹سهم بازپرداخت بدهی از بودجه عمومی یکی دیگر از شاخصهایی است که در این خصوص مورد توجه قرار میگیرد. در واقع، گفته میشود که سهم ۱۰ درصدی بازپرداخت بدهی از بودجه سقف و معیاری است که عبور از آن نشان دهنده وضعیتی نگران کننده خواهد بود. این سهم برای ارمنستان در سال جاری به ۱۲ درصد خواهد رسید. در کنار این مسئله روند کاهشی رشد اقتصادی ارمنستان نیز باید مورد توجه قرار گیرد. نرخ رشد ارمنستان که در سال ۲۰۲۲ معادل ۱۲.۶ درصد بود، در سال ۲۰۲۳ به ۸.۳ درصد رسید و در سال ۲۰۱۴ رقم ۵.۹ درصد بود.
🔹در نهایت، یکی از مولفههای مهم را باید اتفاقات غیرمترقبه دانست که مشخص نیست چه هزینهای به دولت ارمنستان تحمیل میکنند. نمونهای از این اتفاقات غیرمترقبه در سال ۲۰۲۳ و با بازپسگیری کامل قرهباغ توسط آذربایجان رقم خورد که در آن قریب به یکصد نفر از قرهباغ کوهستانی به ارمنستان پناهنده شده و مخارج اجتماعی سنگینی به دولت تحمیل نمودند که در بودجه عمومی برای آن تمهیدی اندیشیده نشده بود. وقایعی از این دست، میتواند توانایی بازپرداخت بدهی ارمنستان را محدود سازد و از این حیث، روند افزایشی بدهی عمومی در ارمنستان میتواند مسئلهای نگرانکننده باشد.
@GovernanceStudies
"تجارت غیرنفتی ایران با کشورهای همسایه از فروردین تا ابتدای اسفند ۱۴۰۳"
✅ به نقل از کمیسیون توسعه تجارت خانه صمت:
تجارت غیرنفتی ایران با ۱۵ کشور همسایه در ۱۱ ماه سال ۱۴۰۳ از لحاظ وزنی ۱۵/۶ درصد افزایش داشته است.
✅ از این میزان، سهم صادرات ۸۳ میلیون تن کالا به ارزش ۳۳ میلیارد و ۳۰۰ میلیون دلار بوده که با رشد ۲۸/۴ همراه است.
✅ واردات از این کشورها ۲۰ میلیون و ۸۰۰ هزار تن کالا به ارزش ۳۳ میلیارد و ۸۰۰ میلیون دلار بوده که ۱۴/۱ درصد افزایش داشته است.
✅ عراق با ۱۱ میلیارد دلار، امارات با ۶/۶ ترکیه، ۶/۴ میلیارد و افغانستان و پاکستان با ۲/۲ میلیارد دلار ۵ مقصد صادراتی ایران و کشورهای امارت، ترکیه، روسیه، عمان و پاکستان ۵ مبدا وارداتی بودهاند.
#تجارت_خارجی
@GovernanceStudies
🔆تعرفههای آمریکا علیه کانادا و مکزیک: کدام ایالات بیشتر متاثر خواهند شد؟
#تجارت #تعرفه
#آمریکا #کانادا #مکزیک
🔹تعرفههای جدید ایالات متحده بر واردات از کانادا و مکزیک (25 درصد بر اکثر کالاها، 10 درصد بر انرژی کانادایی) از سه شنبه عملی شد. این تعرفهها موجب نگرانی جدی درباره افزایش قیمتها و کندی رشد در اقتصاد آمریکا شده است. مکزیک و کانادا بیش از 30 درصد تجارت خارجی ایالات متحده (سالانه معادل 1.6 تریلیون دلار) را تشکیل میدهند و بدین ترتیب حوزه تاثیر تعرفههای مذکور بسیار گسترده خواهد بود.
◾️هزینه تقریبی تعرفهها برای خانوار آمریکایی چقدر خواهد بود؟
🔹برآوردهای کارشناسی نشان میدهد که این تعرفهها به طور متوسط موجب افزایش هزار دلاری در هزینههای هر خانوار آمریکایی خواهد شد. این افزایش هزینه، طبعا از محل افزایش قیمت تمام شده در کالاهای وارداتی حادث میشود.
◾️ کدام ایالات بیش از سایرین بر کانادا و مکزیک اتکا دارند؟
1️⃣مونتانا: 93 درصد از واردات؛
2️⃣مین: 71 درصد از واردات؛
3️⃣میشیگان و ورمونت: 70 درصد از واردات؛
4️⃣داکوتای شمالی: 68 درصد از واردات.
🔹این چهار ایالت به سبب وابستگی قابل توجه به تجارت بینمرزی به احتمال زیاد وسیعترین تاثیر اقتصادی را از ناحیه جنگ تعرفهای متحمل خواهند شد. در این میان، باید توجه داشت که ایالات متحده روزانه 4 میلیون بشکه نفت از کانادا وارد میکند و تعرفه وضع شده بر انرژی کانادایی، در هزینه پالایشگاههای آمریکایی بازتاب یافته و در نهایت منجر به افزایش قیمت برق و سوخت نیز خواهد شد.
🔹از نظر کالایی، در حال حاضر مهمترین واردات ایالات متحده از کانادا به ترتیب نفت، خودرو، ماشینآلات و محصولات دارویی است. از مکزیک نیز ایالات متحده بیش از هر چیز وسائل نقلیه، قطعات یدکی خودرو، محصولات الکترونیکی و تولیدات کشاورزی وارد میکند.
🔹کانادا با وضع تعرفه متقابل علیه بیش از یکصد میلیارد دلار کالاهای آمریکایی، به جنگ تعرفهای سوی ترامپ پاسخ داده است و کماکان، پیشبینی میشود که تنشهای تجاری/اقتصادی در محیط آمریکای شمالی از سطح کنونی نیز فراتر رود.
@GovernanceStudies
🔆 ترکمنستان در تلاش است تا از پوسته خود بیرون بیاید
#انرژی
#سواپ
#ترکمنستان
🔸دهههاست که ترکمنستان علیرغم در اختیار داشتن پنجمین ذخایر گاز طبیعی اثبات شده در جهان، به عنوان یک قلمروی منزوی شناخته میشود؛ با اینحال، به نظر میرسد که این کشور قصد دارد با خارج شدن از پوسته انزوا، دستکم در حوزه صادرات گاز، جایگاه خود را در بازار جهانی تثبیت کند. «اوراسیانت» در این یادداشت، توافق جدید عشق آباد، تهران و آنکارا برای سواپ گازی را گواهی بر این مدعا میداند.
🔹بر اساس این توافق، تا پایان سال ۲۰۲۵ رقمی نزدیک به ۱.۳ میلیارد متر مکعب از گاز ترکمنستان از مسیر ایران به ترکیه سواپ خواهد شد که این میزان در سالهای آینده افزایش خواهد داشت. در این قرارداد سواپ، برای اولین بار گاز ترکمنستان از مسیری متفاوت و بدون عبور از روسیه به غرب منتقل میشود. در یک چشم انداز ۲۵ ساله، برآورد شده که حجم صادرات گاز ترکمنستان به ترکیه و اروپا میتواند به بیش از ۶۵ میلیارد متر مکعب برسد.
🔹به زعم بسیاری از تحلیلگران، توافق کنونی در یک تصویر بزرگتر به تقویت تنوع و افزایش مبادی واردات انرژی در اتحادیه اروپا انجامیده و به طریق اولی، توانایی چانهزنی این بلوک را با صادرکنندگان گاز افزایش خواهد داد. این قدرت چانهزنی بالاخص در چشم انداز میان مدت و با فرض بازگشت کامل گاز روسیه به بازار، برای کشورهای اروپایی واجد اهمیتی دوچندان ارزیابی میشود.
🔹تلاشهای ترکمنستان برای افزایش سهم از بازار گاز جهانی محدود به سواپ نبوده و این کشور قصد دارد صادرات گاز خود را به افغانستان، قزاقستان و ازبکستان نیز گسترش دهد. به عنوان مثال، ترکمنها با شرکت دولتی قزاقگاز (QazaqGaz) پروژهای را برای دو برابر کردن حجم صادرات گاز آغاز کردهاند و مذاکراتی نیز برای استخراج مشترک میادین جدید میان ترکمنستان و قزاقستان در جریان است.
🔹ترکمنستان منابع درآمدی متنوعی ندارد و در سالهای اخیر، با کاهش شدید قدرت خرید، کمبودهای فصلی مواد غذایی و بیکاری فزاینده دست و پنجه نرم کرده است. بخش انرژی این امکان را به دولت ترکمنستان میدهد که درآمدهای بودجهای پایدار برای برونرفت از مشکلات پیشگفته فراهم سازد.
🔹به نظر میرسد که رهبران ترکمنستان، به این تشخیص رسیدهاند که روابط اقتصادی گستردهتر با جهان خارج، بهترین راه برای حفظ حکومت در الگوی کنونی است. بر همین اساس است که علاوه بر گسترش بازارهای صادرات گاز، ترانزیت تجاری و ادغام در شبکههای تجاری نوظهور شرق به غرب نیز مورد توجه دولت ترکمنستان واقع شده است.
@GovernanceStudies
🔅هانگژو؛ سیلیکون ولی جدید
#فناوری
#آموزش
🔹شرکت هوش مصنوعی دیپسیک که با عرضه مدل پیشگام خود در ماه گذشته رقبای خارجی را مبهوت کرد در شهر هانگژو و توسط یکی از فارغالتحصیلان دانشگاه ججیانگ بنیان نهاده شده است. دانشگاهی پیشرو که در سطح جهانی کمتر شناخته شده است. دانشگاه ججیانگ را میتوان قلب تپنده اکوسیستم جدید پژوهش و کارآفرینی در شهری دانست که خود را با سیلیکونولی کالیفرنیا مقایسه میکند.
🔹دانشگاه ججیانگ در سالهای اخیر با خرید بهروزترین تجهیزات و استخدام بهترین دانشمندان رشد بسیار سریعی را تجربه کرده است. در حال حاضر در حدود ۷۰ هزار دانشجو در این دانشگاه مشغول کار و تحصیل هستند. پس از هانگژو برخی دیگر شهرها اعلام کردهاند که قصد دارند دانشگاههای خود را به «اکوسیستم نوآوری» تبدیل کنند.
🔹ججیانگ نهتنها به یک قطب پژوهشی و تحقیقاتی بدل شده است بلکه در تبدیل دانشجویان نخبه جوان به کارآفرینان پیشرو نیز مهارت بالایی کسب کرده است. آنها معتقدند که تا سال ۲۰۲۷ به یک دانشگاه کلاس جهانی تبدیل خواهند شد. این دانشگاه بیش از این که خود را با بهترین دانشگاههای پکن و شانگهای مقایسه کند، در تلاش است نمونهای مشابه دانشگاه استنفورد باشد.
🔹هرچند رتبه جهانی ججیانگ در میان دانشگاههای جهان ۴۷ است اما در تولید مقالات علمی بسیاری از دانشگاههای برتر جهان را پشت سر گذاشته است. علاوهبر این، فارغالتحصیلان این دانشگاه در زمره ثروتمندترین کارآفرینهای چین بهشمار میروند.
🔹طی ماههای اخیر شهرت دانشگاه بهواسطه شرکتهای آن به بیشترین حد خود رسیده است. «شش اژدهای کوچک» هانگژو که مجموعهای از کسبوکارهای نوپای این شهر هستند که سه تای آنها توسط فارغالتحصیلان ججیانگ تاسیس شدهاند. دیپسیک، مانیکور تک(شرکت نرمافزاری طراحی سهبعدی) و دیپرباتیک که در رباتهای سگسان با ماموریتهای نجات متمرکز است.
عوامل موفقیت ججیانگ
1️⃣نخست، توانایی جذب و ارتقاء استعدادها است. علیرغم اینکه بسیاری از دانشجویان چینی در پی یک شغل باثبات دولتی هستند، ججیانگ در پی دانشجویان بلندپروازی است که مشتاق ورود به رقابت استارتاپی و ایدهها کسبوکار جذاب برای جلب سرمایهگذاری دانشگاه هستند. در مجموع یکپنجم از داتنشآموختهها ظرف مدت ۵ سال از فارغالتحصیلی با کمک انجمن فارغالتحصیلان دانشگاه شرکت خود را تاسیس میکنند.
2️⃣دومین عامل، جغرافیا است. هانگژو شهری است که با قطار تنها ۴۵ دقیقه از شانگهای فاصله دارد اما از پایتخت و مرکز سیاسی بسیار دور است. نگارنده معتقد است پس از به قدرت رسیدن حزب کمونیست در سال ۱۹۴۹، این شهر توسط برنامهریزان دولتی نادیده گرفته شد و همین امر باعث شد بخش خصوصی در اصلاحات سال ۱۹۷۸ فضای خوبی برای ظهور داشته باشد. ۸۲ شرکت از میان ۱۰۰ شرکت بزرگ هانگژو، متعلق به بخش خصوصی است که برای یک شهر چینی سهم بسیار زیادی محسوب میشود. سرانه تولید ناخالص آن بهصورت میانگین دوبرابر میانگین سرانه ملی است.
3️⃣سومین عامل، سهولت دسترسی به مسئولین و مقامات هانگژو و کاهش موانع و پیچیدگیها برای کسبوکارهای نوپا است. اغلب خدمات دولتی در هانگژو از طریق نرمافزارهای اینترنتی قابل دریافت است. مقامات علاقه زیادی به شرکتهای فناوری دارند و همین امر باعث گسترش این جنس فعالیتها در شهر شده است.
بهسوی اهداف جهانی
🔹ژانویه گذشته چین برنامه خود تحت عنوان «قدرت آموزشی با اثر جهانی» تا سال ۲۰۳۵ را منتشر نمود. هرچند این موضوع تا چند سال قبل هدفی بلندپروازانه بهشمار میرفت اما اکنون محیطهایی نظیر دانشگاه ججیانگ آن را تحققپذیر نمودهاند.
@GovernanceStudies
🔅چرخش خزنده اپل به سمت هند
#فناوری
🔹«فایننشال تایمز» در یادداشتی با مراجعه به آمار و مصاحبههای متعدد استدلال میکند که با تشدید تنشها میان چین و آمریکا شرکت اپل در راستای کاربست موفق مدل «چین+۱» در حال انتقال بخشی از تولید آیفون به هند است. از زمان راهاندازی خط تولید آیفون در ۲۰۰۷ اپل با چین پیوند داشته است.
🔹ابر شرکت تایوانی «فاکسکان» مونتاژ گوشی آیفون در خاک هند را در سال ۲۰۱۹ و در کارخانهای در منطقه تامیل نادو آغاز کرده و اکنون در حال تولید iPhone 16 Pro در هند است که در واقع آخرین مدل از این تلفن هوشمند است. در حال حاضر، صادرات موبایل هند از صادرات الماس این کشور پیشی گرفته و برآورد میشود که تا سال ۲۰۲۷، حدود ۲۵ درصد از مجموع آیفونهای ساخته شده در هند تولید شده باشند. این رقم در حال حاضر حدود ۱۵ درصد است.
🔹این گزارش همچنین به مشارکت شرکت «تاتا» با اپل اشاره میکند و از برنامه بلندپروازانه این شرکت برای راه اندازی یک کارخانه تولیدی در حوزه نیمههادیها با مشارکت غولهای نیمههادی تایوان و به ارزش بیش از ۱۱ میلیارد دلار صحبت میکند. در واقع، به نظر میرسد که «تاتا» قصد دارد تا حد ممکن سهم بزرگتری را از فعالیت اپل در محیط هند از آن خود کند.
🔹با اینحال، اپل هنوز در تولید قطعات به چین وابستگی دارد و همین مسئله موجب میشود که تولید در هند، بیشتر ماهیت مونتاژی داشته باشد. محدودیتهای وضع شده بر جابهجایی سرمایه و نیروی کار از کشورهای همسایه در هند، مانع پیشرفت در این روند شده و شرکتهایی که منشا آنها یکی از همسایگان هند (از جمله چین) باشد، نیازمند اخذ مجوز قبل از هر سرمایهگذاری جدید هستند. از طرف دیگر، گزارشها حاکی از آنست که جذب نیروی کار متخصص زن در کارخانههای هند به مراتب پیچیدهتر از چین و ویتنام است.
🔹نگارنده یادداشت به نقل از «بنیاد کارنگی هند» مینویسد اینکه یک شرکت پیشگام مانند اپل تخم مرغهای خود را در سبد هند بگذارد، نشانه مثبتی است. در نهایت نیز به نظر میرسد که با تمام چالشها و موانع، هند در حال جانمایی خود به عنوان هاب جهانی تولید آیفون است و با حمایتهای سیاسی و سرمایهگذاریهای شرکتی گسترده، ردپای اپل در هند تقویت خواهد شد.
@GovernanceStudies
🔅توجه دولتهای حاشیه خلیج فارس به تجارت فلزات
#تجارت
🔹فایننشال تایمز در گزارشی تلاش کشورهای حاشیه خلیج فارس برای ورود به بازار تجارت محصولات معدنی را به صورت اجمالی مورد بررسی قرار داده و این فعالیتها را با توجه به تقاضای رو به رشد محصولات معدنی، بخشی از برنامههای کلان تنوعبخشی به اقتصاد و فرارفتن از صنایع نفت و گاز در این کشورها برشمرده است.
🔹بر اساس این گزارش، شرکت دولتی توسعه معادن عمان (MDO) در حال سازماندهی یک تیم 25 نفره تخصصی برای تجارت محصولات معدنی است. این شرکت که به تازگی استخراج مس از معدن لاسیل عمان را پس از یک وقفه سی ساله آغاز نموده، قصد دارد صادرات گچ و کرومیت عمان را نیز به صورت متمرکز و سازمان یافته مدیریت نماید و از این طریق حاشیه سود عمان از تجارت گچ را تا حد ممکن افزایش دهد. شرکت دولتی توسعه معادن عمان با شش شرکت بینالمللی تجارت کالا از جمله مرکوریا و گلنکور برای انعقاد قرارداد برداشت (Off-take) در مس فرآوری شده و مشارکت در تجارت معدنی وارد مذاکره شده است.
🔹در امارات، یکی از هلدینگهای بزرگ متعلق به شیخ طحنون بن زاید آل نهیان (IRH)، در سال 2023 اقدام به خرید 51% از سهم معدن مس مُپانی در زامبیا به ارزش 1.1 میلیارد دلار نمود. این هلدینگ در حال حاضر یک شرکت فعال تجاری 60 نفره در حوزه تجارت نفتی و معدنی دارد و برای گسترش همکاریهای تجاری با شرکتهای بزرگ تجاری جهان از جمله مرکوریا وارد مذاکره شده است.
🔹شرکت توسعهای القابضه ابوظبی (ADQ) نیز در هفته گذشته دست به تاسیس شرکتی مشترک با یک کمپانی تخصصی تجارت معدنی به ارزش 1.2 میلیارد دلار زده است که قرار است به طور ویژه بر روی مس، سنگ آهن و سایر فلزات پایه تمرکز داشته باشد. این شرکت علاوه بر خرید سهم در حوزه معادن، هدف خود را از سرمایهگذاری، تضمین دسترسی به منابع حیاتی معدنی در یک چشم انداز بلندمدت عنوان کرده است.
🔹عربستان سعودی نیز به عنوان بزرگترین اقتصاد منطقه و بزرگترین صادرکننده نفت، در حال سرمایهگذاری گسترده در توسعه معادن داخلی خود است و دولت این کشور صنایع معدنی را به مثابه سومین ستون توسعه اقتصادی در کنار صنعت نفت و پتروشیمی مدنظر قرار داده است. از همین روست که به تازگی شرکت دولتی «معادن» عربستان و صندوق سرمایهگذاری عمومی (PIF) این کشور، اقدام به ایجاد یک صندوق سرمایهگذاری مشترک معدنی به نام مناره نموده اند که مقرر است به طور متمرکز در حوزه تجارت معدنی به فعالیت بپردازد.
@GovernanceStudies
🔅تامین مواد معدنی حیاتی: پاشنه آشیل اروپا
#معادن
🔹«پروجکت سیندیکیت» در این یادداشت درباره تضمین دسترسی اتحادیه اروپا به منابع معدنی حیاتی بحث میکند. اتحادیه اروپا برای دستیابی به هدف کربنزدایی کامل تا سال ۲۰۵۰ با یک چالش اساسی مواجه است: تامین مواد معدنی حیاتی که کاربرد وسیعی در تولید توربینهای بادی، پنلهای خورشیدی و باتریها دارند. چالش اینجاست که اروپا برای ۹۰ تا ۷۰ درصد از مواد معدنی حیاتی خود به چین وابستگی دارد و در این میان، پکن در سایه تقابل فزاینده با آمریکا اخیرا صادرات مواد معدنی کمیابی مانند گالیوم و ژرمانیوم را ممنوع نموده است. پرسش اینجاست که آیا ممکن است اروپا نیز هدف محدودیتهای مشابه قرار گیرد؟
🔹کمیسیون اروپا در سالی که گذشت قانون مواد معدنی حیاتی را به عنوان الزامی قانونی در این عرصه مصوب نمود که مهمترین عناصر و اهداف این قانون را میتوان به شرح ذیل برشمرد:
1️⃣استخراج حداقل ۱۰ درصد از مواد در اروپا
2️⃣فرآوری حداقل ۴۰ درصد از مواد در اروپا
3️⃣وابستگی حداکثر ۶۵ درصدی به یک تامینکننده خارجی
4️⃣تصفیه و بازیافت حداقل ۲۵ درصد از منابع مصرفی
🔹با این حال دستیابی به این اهداف کار چندان آسانی نیست. چشم انداز سرمایهگذاری پراکنده است و فقدان یک برنامه راهبردی و منسجم برای سرمایهگذاری در پروژههای کلیدی در اروپا کاملا احساس میشود. علیرغم اینکه برخی از کشورهای اروپایی همچون ایتالیا و آلمان در سطح ملی اقدام به تاسیس صندوقهای سرمایهگذاری معدنی میلیارد دلاری نموده اند، کمیسیون اروپا نتوانسته است ساز و کار مشخصی برای ارزیابی و تصمیمگیری برای سرمایهگذاری منسجم دست پیدا کند.
🔹یکی دیگر از چالشها در حوزه دیپلماسی منابع است. ۳۰ درصد از ذخایر معدنی جهان در آفریقا قرار دارد، اما سرمایهگذاریهای معدنی در این قاره تحت تسلط چین است و اتحادیه اروپا نیاز دارد تا از طرقی مانند کاهش موانع سرمایهگذاری، حمایت از صنایع فرآوری محلی و مشارکت جدی اقتصادی با طرفهای آفریقایی سهم خود را از این حوزه افزایش دهد. در این راستا پروژه AfricaMaVal، که یک برنامه توسعه معدنی با تامین مالی اروپا در حوزه آفریقاست میتواند نقشی محوری ایفا کند.
🔹همزمان، بازیافت یکی از راههای برونرفت از وابستگی کنونی تلقی میشود. در حال حاضر، فقط ۳ درصد از عناصر کمیاب مورد نیاز باتریها از طریق بازیافت تأمین میشود و در خصوص لیتیوم بازیافت هنوز اجرایی نشده است. جمعآوری زبالههای الکترونیکی در اقتصادهای نوظهور میتواند زمینه مناسبی برای دسترسی اروپا به مواد ثانویه باشد که عملیاتی کردن آن نیازمند سرمایهگذاری در زیرساخت بازیافت در اروپا و تفکیک زبالهها در مبدا خواهد بود.
@GovernanceStudies
🔅چشمانداز صندوق بینالمللی پول از اقتصاد منطقه
#رشد #نفت
#خاورمیانه #ایران
🔹با کاهش قیمت نفت، صندوق بینالمللی پول پیشبینی خود از رشد اقتصادی کشورهای صادرکننده نفت در منطقه را کاهش داده و از ۴ درصد اعلامی در ماه اکتبر به ۲.۳ درصد رسانده است. این صندوق در گزارشی که روز پنجشنبه با عنوان «چشمانداز اقتصادی منطقهای خاورمیانه و آسیای مرکزی» منتشر نمود، به این نکته پرداخته است که در سراسر منطقه غرب آسیا، افزایش تنشهای تجاری و بیثباتیهای سیاستی با ادامه نوسانات در حوزه نفت همراه شده و در مجموع به تضعیف چشمانداز رشد اقتصادی انجامیده است.
🔸این گزارش با کاهش ۲.۸ درصدی نرخ رشد پیشبینی شده در ماه اکتبر، رشد اقتصادی ایران در سال ۲۰۲۵ را ۰.۳ درصد پیشبینی نموده و برای سال ۲۰۲۶ برآورد رشد ۱.۱ درصدی ارائه نموده است. گزارش صندوق در تغییر برآورد رشدی خود از اقتصاد ایران، تاکید ویژهای بر تشدید تحریمها ذیل کمپین فشار حداکثری دارد و معتقد است که تورم علیرغم روند کاهشی همچنان نرخی بالاتر از معمول خواهد داشت و کاهش قیمت نفت در کنار فشارهای تحریمی، موجب افت مازاد حساب جاری در ایران خواهد شد.
🔸صندوق بینالمللی پول پیشبینی میکند که متوسط قیمت نفت در سال ۲۰۲۵ به ۶۶.۹ دلار در هر بشکه برسد که این رقم، ۶ دلار کمتر از تخمین اعلامی این صندوق در ماه اکتبر است. این کاهش قیمت مولود همافزایی میان چند متغیر است؛ از یک طرف، کشورهای اوپک پلاس کاهش تولید خود را به صورت تدریجی متوقف خواهند کرد. از طرف دیگر، کشورهای غیرعضو در این ساز و کار عرضه نفت را افزایش داده اند. در این میان، تقاضای جهانی برای نفت نیز رشدی ضعیف داشته و از چشمانداز پرتنش اقتصاد جهانی متاثر گردیده است.
🔸بر اساس این گزارش، بازار نفت در سال جاری با مازاد عرضه نسبی مواجه خواهد بود و روندهای نزولی مشاهده شده فشار بیشتری برای کاهش قیمت اعمال خواهند کرد. در واقع، تقاضای نفت جهانی اکنون کمتر از سطحی است که در اکتبر گذشته پیشبینی میشد. گفتنی است که این کاهش تقاضا بیش از هر چیز ناشی از تحولات سیاستی و تنشهای تجاری است. در منطقه خاورمیانه رشد بخش غیرنفتی نیز متعاقب بخش نفتی کاهش خواهد یافت و از رکورد پیشبینی شده در اکتبر، پایینتر خواهد بود. در واقع، کشورهای صادرکننده نفت به علت افت قیمتها در برنامهریزیهای سرمایهگذاری خود بازنگری خواهند کرد.
@GovernanceStudies
نفت شل و تحول نگاه آمریکا به قیمت نفت
#انرژی #نفت
#آمریکا
🔹قیمت نفت و انرژی همواره یکی از اصلیترین مولفهها و شاخصهای تحولات اقتصادی بوده است. با این وجود، برخی محافل کارشناسی معتقدند که با استخراج نفت شل و مبدل شدن ایالات متحده به یک صادرکننده خالص در نفت، قیمت نفت دیگر یکی از فاکتورهای محوری در تصمیمگیری سیاسی ایالات متحده نیست و این کشور ملاحظات سابق خود درباره تنش در بازارهای انرژی را کنار گذارده است. این در حالی است که چه از نظر عملی و چه از بعد نظری، ملاحظهکاری و محاسبهگری در خصوص قیمت نفت در ایالات متحده مشاهده میشود و مسئله بیشتر تحولی است که در الگوی این ملاحظه رُخ داده است.
1️⃣اینکه در گذشته، ایالات متحده به عنوان یک واردکننده کلان نفت، همواره از قیمتهای پایینتر حمایت میکرد. در حال حاضر اما ایالات متحده صادرکننده (حدود ۲.۳ میلیون بشکه در روز) نفت است و کاهش قیمت نفت، وضعیت کسری تراز تجاری ایالات متحده را وخیمتر میکند.
2️⃣اینکه استخراج به روش شل که اکنون قریب به ۷۰ درصد از تولید نفت را شامل میشود و مازاد نفتی ایالات متحده را تضمین نموده، پرهزینه است و در قیمتهای پایین اقتصادی نیست. به عنوان مثال، برآوردها نشان داده است که در برخی از میادین استخراجی در تگزاس به روش شل قیمت سر به سر معادل ۶۶ دلار است و برای متوسط میادین این رقم معادل ۵۰ دلار خواهد بود. یک پیمایش که از ۱۳۰ تولیدکننده نفت شل انجام پذیرفته، نشان میدهد که قیمت مطلوب این تولیدکنندگان برای گسترش فعالیتها (و سرمایهگذاری مجدد) محدوده ۶۰ تا ۷۱ دلار است.
🔸ذکر این نکته ضروریست که ترامپ و اطرافیان وی از کاهش قیمت نفت به ارقام بسیار پایین استقبال کردهاند و بسیاری، از جمله پیتر ناوارو، از رساندن نفت به زیر ۵۰ دلار به منظور مهار تورم صحبت نموده اند که این مسئله با منافع استخراجکنندگان نفت شل در تضاد است. به نظر میرسد مهمترین برنامه دولت ترامپ برای افزودن به حاشیه سود آنها، کاهش مقرراتها از جمله مالیات و لغو محدودیتهای مرتبط از جمله محدودیتهای زیستمحیطی ناظر بر حفاری باشد.
🔸با این وجود، مخالفتهای شدیدی از سوی این تولیدکنندگان وجود دارد و کارشناسان این ملاحظه را نیز مطرح نمودهاند که نرخ سر به سر متوسط ۵۰ دلاری پیش از وضع تعرفههای فلزات توسط ترامپ بوده است و همین حالا نیز با توجه به افزایش هزینه احتمالی، نقطه سر به سر در این نرخ محقق نشود.
🔸در مجموع، فارغ از نقش تنظیمگرانه اوپک پلاس و سایر مولفههای موثر، باید توجه داشت که ۷۰ درصد از تولید نفت ایالات متحده به روش شل انجام میپذیرد و با توجه به آثار گسترده صنعت انرژی بر رشد، اشتغال و درآمد مالیاتی بعید است ایالات متحده بتواند در کوتاه مدت برای نرخ ۵۰ دلار یا کمتر در نفت آمادگی داشته باشد.
@GovernanceStudies
#تجارت_خارجی
"بیشترین سهم صادرات از تولید ناخالص داخلی در میان کشورهای جهان در پایان سال ۲۰۲۳"
@GovernanceStudies
"برخی از احکام تجاری بودجه ۱۴۰۴"
✅اعلام نرخ ارز مبنای محاسبه حقوق ورودی بر مبنای میانگین نرخ ارز در مرکز مبادله طلا و ارز به استثنای کالاهای بند خ تبصره ۲ قانون بودجه
✅ابلاغ فهرست ۲۷ ردیف کالاهای اساسی مشمول نرخ ارز ترجیحی بقیه اقلام متعاقبا اعلام می شود
✅تعیین حقوق گمرکی دارو و مواد اولیه و ملزومات پزشکی ،شیرخشک اطفال، کالاهای اساسی و نهاده های دامی کشاورزی بمیزان یک درصد فهرست ابلاغی سال گذشته معتبر می باشد
✅تعیین حقوق گمرکی ماشین آلات و تجهیزات تولید ،قطعات، مواد اولیه و واسطه ای بمیزان دو درصد - فهرست متعاقباً ابلاغ می شود
✅واردات خودرو توسط ایرانیان خارج از کشور دارای کارت اقامت با ۱۰۰ درصد حقوق ورودی
✅ابلاغ حقوق ورودی ۱۰۰ درصد جهت واردات خودرو از محل ارز تخصیصی
✅تعیین حقوق گمرکی واردات گوشی همراه خارجی با قیمت بین ۶۰۰ تا ۱۰۰۰ یورو ۱۵ درصد و نسبت به قیمت بالاتر ۳۰ درصد
✅وصول یک درصد ارزش از ۶۰ ردیف نهاده های دامی شامل ذرت ، کنجاله، سویا ، جو ، روغن ، دانه های روغنی ، میوه های گرمسیری ، شکر ، برنج و پنبه
✅افزایش دو درصدی حقوق گمرکی واردات اسباب بازی و کالاهای فرهنگی - فهرست متعاقباً اعلام می شود
✅نرخ مالیات بر ارزش افزوده بحز کالاهای خاص ۱۰ درصد
✅تا تصویب لایحه دولت جهت مٱخذ مالیات بر ارزش افزوده دارو و مواد اولیه و ملزومات پزشکی ، شیرخشک اطفال و کالاهای اساسی یک درصد قطعی و ۹ درصد تعهد
✅تعداد ۳۵۰۰ دستگاه آمبولانس با شرایط اعلامی از پرداخت حقوق گمرکی و سود بازرگانی معاف می باشد
✅اعلام فهرست ۲۶ ردیف درآمدی عوارض قابل وصول شامل عوارض فرهنگی ، لوازم آرایشی ، سیگار و تنباکو ، نوشابه ، خودرو سبک و سنگین ، پسماند ، هلال احمر و گوشت .
#تجارت_خارجی
@GovernanceStudies
🔆 چشم انداز حوزه انرژی: چین و فناوریهای پاک
#چین #فناوری #انرژی #تجدیدپذیر
🔹«اس اند پی گلوبال» در یک پرونده ویژه به چشم انداز آتی تقاضا و بحثهای بنیادین در انرژی پرداخته است. یکی از مقالات این پرونده درباره زنجیره تامین فناوریهای پاک است. علیرغم اینکه پرسش محوری این مقاله درباره امکانپذیری ایجاد زنجیره تامین مستقل در این فناوریها در غرب است، بخش اعظمی از محتوای آن به توصیف و تشریح تسلط چین در این حوزه پرداخته است که با توجه به اهمیت و جایگاه فناوریهای پاک در آینده بازار انرژی و رقابتهای بینالمللی، مطالعه گزیدهای از این مطلب خالی از لطف نخواهد بود.
🔹چه با علاقه و چه با سوءظن، دستاوردهای چین در حوزه فناوری پاک غیرقابل انکار به نظر میرسد و ارقام –مطابق نمودار اول- حکایت از برتری کامل چین در این عرصه دارد. به عنوان مثال، در بخشهای مختلف فناوری فوتوولتائیک سهم چین 80 تا 90 درصد از ظرفیت تولید جهان در چین متمرکز شده است.
🔹این برتری یک شبه پدید نیامده و حاصل یک روند ده ساله تمرکز بر توسعه ابعاد تولید، زنجیرههای تامین و مهارتهای تخصصی است که در نهایت به پیشتازی محصولات تجدیدپذیر و باتریهای چینی در گذار انرژی انجامید. از سال 2015، چین برای 1000 گیگاوات ظرفیت تولید سلولهای خورشیدی، 600 گیگاوات کارخانه تولید توربینهای برقی و 2500 گیگاوات ظرفیت سلولهای باتری بیش از 300 میلیارد دلار سرمایهگذاری نموده است.
🔹کشورهای غربی در فناوریهای پاکی همچون هیدروژن، زمینگرمایی و حبس کربن برتری فناورانه و تسلط بر زنجیره تامین دارند. با این حال، کالاییسازی این فناوریها به دلایل مختلفی اعم از هزینه فراتر از انتظار و روند طولانی صدور مجوز با چالش مواجه شده است. این کشورها در سالهای ابتدایی قرن جدید بر فناوری خورشیدی و بادی نیز تسلط نسبی داشتند. چین از همان دوره با افزایش کارایی و ابعاد فعالیتهای خود به عنوان مدعی جدیدی مطرح گردید. همزمان، چینیها با نگاه به چشم انداز برقیسازی حمل و نقل به سرعت به سمت دسترسی به مواد کلیدی لازم در تولید باتری و سایر فناوریهای مرتبط حرکت کرد.
🔹چین با توجه به برتری نسبی خود در بازار محصولات رده پایین الکترونیکی، نیازهای آتی خود در این حوزه را دنبال نمود و با بهرهبرداری از هزینه پایینتر سرمایهگذاری و تمایل به فعالیت در نقاطی که سرمایهگذاران غربی سراغ آن نمیرفتند موفق به راه اندازی واحدهای گسترده مس-کبالت در جمهوری دموکراتیک کنگو، معادن و واحدهای ذوب نیکل در اندونزی و معادن لیتیوم در استرالیا، آمریکای جنوبی و آفریقا شد.
🔹اقتصاد مقیاس در کاهش هزینههای تولید برای سلولهای خورشیدی و باتریهای لیتیوم یون چین با توجه به تقاضای میلیاردها واحدی این محصولات نقشی حیاتی داشته است. با افزایش قابلتوجه ظرفیت تولید سلولهای خورشیدی در چین، هزینه تولید هر وات آن روندی نزولی یافت؛ به طوری که -مطابق نمودار دوم- از رقم 1.03 دلار به ازای هر وات در سال 2010، این رقم اکنون به 5 سنت (0.05 دلار) رسیده و در همین بازه زمانی، ظرفیت تولید چین از 16 گیگاوات به 818 گیگاوات افزایش یافته است.
🔹در نهایت، بلندپروازی چین در حوزه فناوریهای پاک نه تنها در حوزه صنایع تجدیدپذیر که در قالب تحریک رشد اقتصادی نیز واجد اهمیت است؛ چرا که براساس گزارش آژانس بینالمللی انرژی در آوریل 2024 تولید در فناوریهای پاک سهمی حدود 5 درصد از رشد تولید ناخالص داخلی چین برای سال 2023 داشته و بخش انرژیهای پاک به طور وسیعتر مسئولیت 20 درصد از رشد تولید ناخالص داخلی را بر عهده خواهد داشت.
@GovernanceStudies
کارنامه تجارت خارجی کشور در سال ۱۴۰۳
@GovernanceStudies
🔆ردپای رو به گسترش چین در ازبکستان
#سرمایهگذاری #تجارت
#چین #ازبکستان
🔹«دیپلمات» در یادداشتی به ردپای اقتصادی چین در ازبکستان پرداخته و درباره واکنشهای داخلی نسبت به سرمایهگذاری چین صحبت میکند. اخیرا چینهراسی در ازبکستان شدت یافته و بالاخص در شبکههای اجتماعی بحثهای متعددی درباره تاثیر سرمایهگذاری چین بر استقلال اقتصادی، بدهی خارجی و فرهنگ ازبکستان مشاهده میشود. در حالی که بسیاری معتقدند ازبکستان با حضور چین کنترل بر اقتصاد و هویت فرهنگی خود را از دست خواهد داد، گروهی دیگر استدلال میکنند که سرمایهگذاری چین برای مدرنیزاسیون در این کشور حیاتی خواهد بود.
🔹مدتهاست که نفوذ اقتصادی چین در آسیای میانه، از جمله در قزاقستان، قرقیزستان و تاجیکستان توجهبرانگیز شده است. با این حال، در خصوص ازبکستان رشد چشمگیری در سالهای اخیر مشاهده میشود. در گذشته تبادلات دو کشور بر واردات مواد خام و پنبه توسط چین تمرکز داشت و پس از معرفی ابتکار کمربند-راه به حوزه لجستیک و اعطای وامهای دولتی گسترش یافت. اصلاحات اقتصادی شوکت میرضیایف از سال ۲۰۱۶ جذب سرمایهگذاری مستقیم را به وام اولویت بخشیده است و همین مسئله منجر به ورود شرکتهای چینی به حوزههای متنوعی همچون کشاورزی، ساختمان و صنایع تولیدی شده است.
🔹در جریان سفر سال ۲۰۲۴ میرضیایف به چین، توافق شراکت راهبردی میان دو کشور با هدف افزایش تجارت و همکاری دوجانبه در سطوح مختلف منعقد شد. تجارت دوجانبه میان چین و ازبکستان در این سال به ۱۳.۱ میلیارد دلار رسیده است که معادل ۱۹ درصد از کل تجارت ازبکستان است. تعداد شرکتهای چینی فعال در ازبکستان از تعداد شرکتهای روسی فعال بیشتر شده و از ۲۴۳۲ شرکت در سال ۲۰۲۴ به ۳۴۶۷ شرکت در سال ۲۰۲۵ رسیده است. این رقم، معادل ۲۲ درصد از کل شرکتهای خارجی فعال در ازبکستان است.
🔹واکنشهای منفی میان منتقدان ازبک چند الگو دارد. مهمترین منتقدان حضور چین معتقدند که افزایش نفوذ اقتصادی چین تهدیدی برای استقلال ملی و کسب و کارهای محلی در ازبکستان است. در شبکههای مجازی ادعاهای تایید نشده درباره خرید زمین توسط چینیها به گستردگی دست به دست شده و با واکنشهای منفی همراه است. حساسیتهای مذهبی به این مسئله دامن زدهاند و برخی معتقدند افزایش نفوذ چین به چالشی برای هویت اسلامی ازبکستان تبدیل خواهد شد. صاحبان کسب و کارهای محلی معتقدند که نخواهند توانست با واردات ارزانقیمت چینی و راهبردهای تهاجمی شرکتهای چینی در قیمتگذاری مقابله کنند. در مقابل، بسیاری معتقدند که هیچ جای نگرانی وجود ندارد و بهتر است کسب و کارهای داخلی به جای اعمال محدودیت به چین، به دنبال نوسازی و ابتکار بیشتر در حوزه خود باشند.
🔹برای مقابله با حساسیتهای مورد اشاره، دولت ازبکستان فعالانه وارد عمل شده و بسیاری از این نقل قولها را اطلاعات غلط خوانده است. از یک طرف، وزارت تجارت و سرمایهگذاری خارجی تاکید کرده که قوانین سختگیرانه مالکیت زمین توسط سرمایهگذاران خارجی پابرجاست و دولت از رقابت سالم حمایت میکند. مقامات رسمی در موقعیتهای مختلف پروژههای موفق چین را، مانند کارخانه خودروسازی BYD در جیزک، شاهدی برای اثر سرمایهگذاری چین در بهبود اشتغال و پیشرفتهای فناوری دانستهاند.
🔹ازبکستان در حال گذار از شرایطی است که در آن سرمایهگذاری خارجی بسیار اهمیت دارد. این کشور که زمانی صادرکننده گاز بود، به واردکننده خالص گاز مبدل شده و صنعت پنبه آن نیز به موجب تغییرات آب و هوایی با مشکلات عدیدهای رو به رو است. از طرف دیگر، نوسان در وجوه انتقالی از خارج کشور بر نااطمینانی در اقتصاد ازبکستان افزوده است. در چنین بستری، توجه دولت به بخشهای جدیدی همچون تولید خودروهای برقی، انرژیهای سبز و معادن جلب شده که در آنها سرمایهگذاری چینی نقشی حیاتی دارد. گفتنی است در فاصله ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۲ مجموع این سرمایهگذاریها به بیش از ۱۱ میلیارد دلار رسیده است.
@GovernanceStudies
🔆 بازیگران جدید بر سر میز تجارت آزاد
#تجارت #موافقتنامه #fta
#آسهآن #بریکس
🔹اخبار و یادداشتهای تحلیلی این روزها بیشتر بر آثار جنگ تعرفهای و گسست در تجارت بینالملل تمرکز دارد. با این وجود، به نظر میرسد که روندهای تحکیم تجارت و تعاملات اقتصادی بدیل در عرصه بینالمللی متوقف نشده باشد. «آکانکشا سینها» در «دیپلمات» بر یکی از این روندهای کمتر دیده شده انگشت گذارده است که در واقع بازتابدهنده تحکیم و تسهیل هر چه بیشتر تبادلات تجاری میان اقتصادهای نوظهور آسیایی و سایر بازیگران هستند.
🔹در این خصوص، آسهآن یکی از بازیگران فعال به شمار میرود. مجموعه کشورهای آسهآن در سال ۲۰۲۴ تراز تجاری مثبت ۲۲۷ میلیارد دلاری با ایالات متحده آمریکا داشتهاند که این رقم نسبت به سال ۲۰۲۳ بیش از ۱۱.۶ درصد رشد داشته است. در این میان، ویتنام با ۱۲۳ میلیارد دلار، تایلند با ۴۵.۶ میلیارد دلار و مالزی با ۲۴.۸ میلیارد دلار بیشترین سهم را در تراز مثبت به خود اختصاص میدهند. در شرایط کنونی، کشورهای آسهآن به دقت در حال بررسی اجزای تجارت خود با ایالات متحده هستند تا بفهمند احتمالا از کدام ناحیه در جنگ تعرفهای این کشور گرفتار خواهند شد. با این حال، روند دیگری نیز در سکوت توسط این کشورها دنبال میشود.
🔹در دو ماهه گذشته فعالیت این کشورها برای انعقاد موافقتنامههای تجارت آزاد سرعت گرفته است و گستره این تلاش نه تنها محیط آسیا-اقیانوسیه، بلکه غرب آسیا و حتی اروپا را در بر میگیرد. در حال حاضر، اندونزی به عنوان اولین کشور از این اتحادیه در بریکس پذیرفته شده و مالزی، تایلند و ویتنام به جایگاه شرکای بریکس ارتقا یافتهاند. به طور قطع، بریکس برای این بازیگران ابزاری برای افزایش گزینههای اقتصادی و دیپلماتیک پیش روی آنها خواهد بود.
🔹سه کشور مالزی، تایلند و فیلیپین در رقابتی تنگاتنگ برای نهایی کردن موافقتنامه تجارت آزاد با اروپا قرار دارند و هر سه آنها متعهد به تکمیل مذاکرات طی امسال یا سال آینده شدهاند. در این میان، تایلند موفق به انعقاد یک توافق تاریخی با اتحادیه تجارت آزاد اروپایی (EFTA) در ژانویه شده است.
🔹موافقتنامه تجارت آزاد میان اندونزی و شورای همکاری خلیج فارس به احتمال زیاد تا پایان سال ۲۰۲۵ نهایی خواهد شد. همزمان، اندونزی برای دو برابر کردن تجارت دوجانبه با امارات متحده عربی توافق نموده و میان مالزی و امارات متحده عربی نیز موافقتنامه شراکت جامع اقتصادی (CEPA) منعقد گردیده است.
🔹مجموعه آسهآن و کشور کانادا مذاکرات خود را تسریع نمودهاند و امید میرود این مذاکرات تا پایان سال جاری میلادی به انعقاد موافقتنامه تجارت آزاد منجر شود. در خصوص هند نیز بر بررسی مجدد و به روز رسانی توافقنامه موجود در سال جاری به عنوان یک اولویت توافق شده است. در خصوص استرالیا نیز از فوریه سال جاری، روند بررسی مجدد موافقتنامه موجود کلید خورده است.
🔹در مجموع، یادداشت بالا از دریچه جدیدی به تغییر روندهای تجاری بینالمللی نگاه میکند و معتقد است در سایه زوال نسبی تجارت آزاد به مفهوم نظاممند و جهانشمول آن، الگوی تازهای از تعاملات دو و چندجانبه میان اقتصادهای نوظهور آسیایی و سایر نقاط جهان پدیدار شده که اتفاقا به موجب غیبت هژمونی قدرتهای توسعهیافته و انعطافپذیری در جزئیات، فرصتهای بیشتری را در اختیار این اقتصادها قرار خواهد داد.
@GovernanceStudies
🔆 تعرفههای ترامپ در حوزه فلزات برای صنایع آمریکا هزینه سنگینی خواهد داشت
#تعرفه #صنایع #فولاد #آلومینیوم
#آمریکا #ترامپ
🔹حمایت از صنایع فولاد همواره در دستور کار روسای جمهور آمریکا قرار داشته و از این منظر تفاوت چندانی میان دو حزب آمریکایی مشاهده نمی شود. با اینحال، کمتر رئیسجمهوری در ایالات متحده از ابزار تعرفه به گستردگی دونالد ترامپ برای این هدف بهرهبرداری کرده است. ترامپ در دوره اول ریاست جمهوری خود، تعرفهای ۲۵ درصدی بر واردات فولاد (با استثنا قرار دادن برخی شرکای نزدیک) وضع نمود و در حوزه آلومینیوم نیز تعرفه را به ۱۰ درصد رساند. در دوره اخیر، تعرفهای ۲۵ درصدی به فولاد و آلومینیوم وارداتی (بدون هیچ استثنایی) وضع شده است.
🔹اکونومیست در این یادداشت استدلال کرده است که این تعرفهها علاوه بر اینکه بعید است به افزایش تولید داخلی بینجامد، در نهایت به بسیاری از شرکتهای آمریکایی صدمه خواهد زد. ایالات متحده به طور خالص ۱۵ درصد از فولاد مصرفی خود را وارد میکند. در آلومینیوم بیش از ۸۰ درصد مصرف داخلی وارداتی است و کانادا نیز بزرگترین تامین کننده آلومینیوم آمریکا به شمار میرود.
🔹در حال حاضر صنایع فولادی آمریکا با ۷۵ درصد ظرفیت کار میکنند و دولت ترامپ مایل است این رقم را به ۸۰ درصد برساند. این یادداشت استدلال میکند که حمایت برخی از مالکان شرکتهای فولادی و آلومینیومی از این تعرفهها، ناشی از افزایش حاشیه سود آنهاست و مشخص نیست این تعرفهها به افزایش تولید ترجمهپذیر باشد. کما اینکه در سال ۲۰۱۸ و علیرغم وضع تعرفههای قبلی، بهبود چندانی در این مولفه مشاهده نشد. به عنوان مثال، یکی از تولید کنندگان آلومینیوم استدلال میکند که این تعرفهها برای بازگشایی واحدهای تولیدی در آمریکا کافی نیست و قیمت برق به مراتب عامل محدودکننده مهمتری به شمار میرود. علاوه بر این، معلوم نیست تعرفهها تا چه اندازه تداوم داشته باشند، در حالی که یک افق ۲۰ تا ۴۰ ساله برای برنامهریزی گسترش فعالیتها مورد توجه است.
🔹در طرف مقابل، تولیدکنندگان محصولات مختلف آمریکایی، از خودرو گرفته تا لوازم آشپزخانه، با عدم اطمینان ناشی از تعرفههای ترامپ و تعرفههای متقابلی که علیه آن بالاخص توسط کانادا و اتحادیه اروپا وضع شده دست به گریبان خواهند بود. یک شرکت مشاورهای برآورد کرده که عوارض وضع شده به فلزات در نهایت ۲۲ میلیارد دلار افزایش هزینه به واردات فولاد و آلومینیوم آمریکا تحمیل خواهد کرد.
🔹 همزمان، مشتقات فلزی وارداتی چیزی نزدیک به ۲۹ میلیارد دلار گرانتر تمام خواهد شد و این هزینه بر گُرده شرکتهایی که بخش اعظم مواد اولیه آنها فلزات باشد، به مراتب سنگینتر است. به عنوان مثال، تولیدکنندگان قوطی کنسرو یکی از این قربانیان خواهند بود که ماه گذشته نیز در نامهای به ترامپ درباره تاثیر تعرفهها بر کاهش تولید خود هشدار دادند.
@GovernanceStudies
⭕️فرصت ویژه برای دانشجویان علاقهمند حقوق و علوم سیاسی، روابط بین الملل، اقتصاد و تصمیمگیری های مدیریتی⭕️
🌟آغاز پیشثبتنام دورههای باشگاه شبیهسازی ایران
سلام و درود خدمت همراهان گرامی،
با افتخار آغاز پیشثبتنام دورههای باشگاه شبیهسازی ایران را اعلام مینماییم.🌱
📌 برنامه دورههای شبیهسازی سال ۱۴۰۴:
۱. مدل شبیهسازی صندوق اوپک (Model of OFID)
🗓 فروردین ماه ۱۴۰۴
۲. مدل شبیهسازی سازمان جهانی سرمایهگذاری (Model of WAIPA)
🗓 فروردین ماه ۱۴۰۴
۳. مدل شبیهسازی سازمان همکاری اقتصادی اکو (Model of ECO)
🗓اواخر فروردین ماه ۱۴۰۴
۴. مدل شبیهسازی وزرای ورزش و جوانان سازمان همکاری اسلامی (Model of OIC)
🗓اردیبهشت ماه ۱۴۰۴
۵. مدل شبیهسازی وزرای زنان و خانواده سازمان همکاری اسلامی (Model of OIC)
🗓اردیبهشت ماه ۱۴۰۴
⭕️لطفا در نظر داشته باشید این مرحله تنها پیشثبتنام بوده و ثبتنام نهایی پس از انجام مصاحبه و اطلاعرسانیهای بعدی انجام خواهد شد. متقاضیان محترم میتوانند با مراجعه به آدرسهای زیر نسبت به پیشثبتنام اقدام نمایند:
⚪️ایمیل: Iranmoicclub@gmail.com
🟢شماره واتساپ: +989050255305
🔵تلگرام: @SIMULATION_IRAN
🟠ایتا: @SIMULATION_IRAN
توضیحات تکمیلی:
این شبیهسازی ها با هدف تربیت و آموزش دانشجویان علاقهمند و مستعد برگزار میشوند.
- گواهی حضور معتبر صادر خواهد شد.
-محدودیت سنی در مرحله پیش ثبت نام زیر چهل سال میباشد.
- در این مرحله محدودیت رشته تحصیلی نداریم. علاقهمندان از تمامی رشتهها میتوانند پیشثبتنام انجام دهند.
-پیش ثبت نام شما به منزله علاقهمندی برای شرکت در شبیه سازی ها میباشد. بعد از انجام مصاحبه صلاحیت هر فرد جهت شرکت در هر شبیه سازی مشخص خواهد شد.
-نهاد های همکار کاملا معتبر هستند. وزارت اقتصاد و دارایی، وزارت ورزش و جوانان، و وزارت امور خارجه از نهادهای اجرا کننده میباشند.
- فعلا بنایی بر پرداخت شهریه نیست و دورهها به صورت رایگان میباشند.
با آرزوی موفقیت روزافزون💐
🔅رشد طبقه مصرفکننده در ویتنام
#توسعه
#جنوب_شرق_آسیا
#ویتنام
🔸سرانه تولید ناخالص داخلی ویتنام در سال ۱۹۹۰ برابر با ۱۲۲ دلار بود که در آن زمان این رقم یک سیزدهم تایلند، یک هفتم فیلیپین و یک ششم اندونزی محسوب میشد. پس از آزادسازی اقتصادی و جذب سرمایهگذاری خارجی در دهههای آتی، این سرانه در سال ۲۰۱۲ از ۲۰۰۰ دلار و در سال ۲۰۱۸ از ۳۰۰۰ دلار عبور نمود.
🔹در سال ۲۰۲۴، سرانه تولید ناخالص داخلی ویتنام از فیلیپین عبور کرده و در حال نزدیک شدن به اندونزی است. تولید ناخالص داخلی ویتنام در ۲۰ سال گذشته با نرخ مرکب سالانه ۵ درصد رشد نموده است که این نرخ ۱.۷ برابر سریعتر از متوسط جهانی است.
🔹در یک دهه آینده، ۳۶ میلیون نفر دیگر از شهروندان ویتنام به طبقه مصرفکنندگان خواهند پیوست که در تعریف به معنای کسانی است که روزانه حداقل ۱۱ دلار از منظر شاخص برابری قدرت خرید مصرف میکنند.
🔹پیشبینی میشود که جمعیت شهرنشین ویتنام در یک دهه آینده ۱۰ میلیون نفر افزایش یابد و از ۳۷ درصد در سال ۲۰۲۰ به بیش از ۴۴ درصد در سال ۲۰۳۰ برسد. شهرهای ویتنام موتور محرکه رشد اقتصادی در این کشور خواهند بود و ۹۰ درصد از رشد مصرف کل در اقتصاد ویتنام در یک دهه آتی در مناطق شهری محقق خواهد شد.
🔹قرار گرفتن در کنار چین، بهرهمندی از بنادر عمیق در مناطق شمالی و جنوبی و اتصال زمینی مناسب با سایر کشورها در شبه جزیره موسوم به هندوچین امتیازات مناسبی برای توسعه ویتنام محسوب میشوند. رقابت چین و آمریکا نیز به جانمایی ویتنام به عنوان یک مقصد بدیل مطمئن برای سرمایهگذاری کمک کرده است.
🔹ویتنام نرخ مشارکت نیروی کار مناسبی دارد و این نرخ در سال ۲۰۲۳ برای مردان ۷۷.۸ درصد و برای زنان ۶۸.۵ درصد بوده است. نرخ بالا از میانگین نرخ شرق آسیا و اقیانوسیه که به ترتیب ۷۳.۶ درصد و ۵۸.۶ درصد بوده، بالاتر است.
🔹نرخ زاد و ولد در ویتنام از ۳.۶ فرزند به ازای هر زوج در سال ۱۹۹۰ به ۱.۹ فرزند در سال ۲۰۲۲ رسید که چهارمین نرخ زاد و ولد پایین در میان اقتصادهای اتحادیه کشورهای جنوب شرق آسیا (آسهآن) پس از سنگاپور (۱ فرزند به ازای هر زوج)، تایلند (۱.۳) و مالزی (۱.۸) محسوب میشود.
🔹تعداد ابرثروتمندان در ویتنام بیش از ۳۰ درصد در فاصله سالهای ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۸ افزایش خواهد یافت. بدین معنی، ثروت ۹۷۸ ویتنامی در این بازه زمانی از ۳۰ میلیون دلار عبور خواهد کرد.
@GovernanceStudies
🔅بازیگری اقتصادی امارات متحده در آفریقا
#سرمایهگذاری
#لجستیک
#انرژی
🔹امارات متحده عربی را باید مهمترین بازیگر اقتصادی در حال ظهور در آفریقا دانست که به زودی رقبای سنتی اقتصادی در آفریقا -اروپا، ایالات متحده و چین- را به چالش خواهد کشید. براساس یادداشت اخیر ORF، در سال ۲۰۲۳ امارات متحده عربی برای مبدل شدن به بزرگترین شریک توسعهای ملتهای آفریقایی با سرمایهگذاری ۱۱۰ میلیارد دلار طی یک برنامه ۵ ساله خیز برداشته است.
🔹این کشور در فاصله سالهای ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۳ حضور خود در آفریقا را تثبیت نموده است و در سال ۲۰۲۳، مجموع سرمایهگذاری خارجی امارات در آفریقا به ۵۰ میلیارد دلار میرسید؛ این رقم از سرمایهگذاری ایالات متحده (۵۶.۳ میلیارد دلار) و چین (۴۲.۱ میلیارد دلار) بیشتر است.
🔹آفریقا شکافی ۱۵۰ میلیارد دلاری در زیرساخت دارد که سالانه نیز در حال تشدید شدن است و امارات متحده عربی با سرمایهگذاری وسیعی که در سه حوزه لجستیک، انرژی و معدن انجام میدهد گزینه مناسبی برای جبران این کسری است. مطابق نقشه بالا، دو شرکت اماراتی دی.پی.ورد (DP World) و ابوظبی پورتز (Abu Dhabi Ports) در مجموع ۱۲ بندر ساحلی و یک بندر خشک در حال ساخت یا مشغول به کار در آفریقا دارند و برای احداث ۴ بندر ساحلی و یک بندر خشک نیز تفاهمنامه امضا کردهاند. علاوه بر این، امارات یک منطقه ویژه اقتصادی در سومالی دارد و برای راه اندازی دو منطقه دیگر ابراز تمایل نموده است. گفتنی است که رنگ سبز در این نقشه نشانگر سرمایهگذاریهای دی.پی.ورد و رنگ بنفش نشانگر سرمایهگذاری ابوظبی پورتز است.
🔹امارات متحده عربی برای عهدهدار شدن نقشی کلیدی در گذار انرژی نیز اشتیاق بسیاری دارد و از این رو، در حوزه گسترش انرژیهای تجدیدپذیر در آفریقا سرمایهگذاری نموده است. نقشه دوم سرمایهگذاری امارات در این حوزه را نشان میدهد. در این نقشه مربعهای زردرنگ پروژههای خورشیدی، مربعهای سورمهای پروژههای هیدروژنی، مربعهای آبی پروژههای بادی و مربعهای بنفش پروژههای گرمایی هستند.
🔹با توجه به ترکیب نقشه میتوان دریافت که در حوزه انرژی تجدیدپذیر کشورهای آفریقای جنوبی، جیبوتی، تانزانیا، توگو و موریتانی مهمترین شرکای آفریقایی امارات متحده عربی به شمار میروند و بیشترین تعداد پروژه نیز به مزارع خورشیدی تعلق دارد.
🔹فارغ از دستاوردهای امنیتی و دفاعی، نگارنده معتقد است که راهبرد اتصال و لجستیک امارات در آفریقا از نظرگاه اقتصادی اهمیتی ویژه مییابد؛ چرا که امارات به دنبال تثبیت جایگاه خود به عنوان متصلکننده لجستیکی سه قاره اروپا، آسیا و آفریقا است و مایل است در غیاب نفت و درآمدهای مبتنی بر منابع، بتواند به بهرهبرداری از موقعیت ژئواستراتژیک خود تداوم بخشد.
@GovernanceStudies
🔅اوپک نیکل: تسلط اندونزی بر فلزی حیاتی
#معادن
🔹به گزارش «فایننشال تایمز»، قریب به یک دهه پیش، منطقه «باهودوپی» در اندونزی شرقی جنگلی دورافتاده، بدون جاده و بدون دسترسی به برق پایدار بود. «باهودوپی» اکنون در قلب «پارک صنعتی مورووالی» واقع شده است؛ چهار هزار هکتار کارخانه ذوب نیکل و فولادسازی و حتی فرودگاه اختصاصی خود را دارد. این تحول شگرف از سال ۲۰۱۴ و با اعمال سیاست ممنوعیت صادرات نیکل خام توسط دولت اندونزی رقم خورد؛ اقدامی که در آن زمان قماری بزرگ بر روی فرآوری داخلی به حساب میرفت.
🔹با این وجود، این قمار ظرف یک دهه به برگی برنده در دست اندونزی مبدل شده است و با کمک سرمایهگذاری گسترده و فناوری پیشرفته چین، اندونزی اکنون 61 درصد از بازار نیکل فرآوری شده در جهان را در اختیار دارد. سهمی که بزرگتر از سهم اوپک از بازار نفت جهان در دهه هفتاد میلادی به شمار میرود. جاکارتا در سال ۲۰۲۲ ایده تشکیل کارتلی مشابه اوپک برای نیکل را مطرح کرد که با استقبال چندانی مواجه نشد؛ هر چند که تسلط این کشور بر بازار، اهرم کافی برای تعیین قیمت را همین حالا نیز فراهم نموده است.
🔹شرکت «Tsingshan» چین هدایت میلیاردها دلار سرمایهگذاری را در صنعت نیکل اندونزی برعهده گرفته است تا از ظرفیت معادن غلظت پایین این کشور نیز بهرهبرداری کند و در حال حاضر شرکتهای چینی کنترل سه چهارم از ظرفیت فرآوری نیکل اندونزی را در اختیار دارند و سهم اندونزی در بازار جهانی به مدد فعالیت این شرکتها در حال رشد است. پیشبینی میشود که سهم بازار اندونزی تا سال ۲۰۲۸ به بیش از ۷۴ درصد برسد.
🔹بدین ترتیب اندونزی به قطب اصلی تولید فلزی تبدیل شده است که در باتری خودروهای برقی، تولید فولاد ضدزنگ و صنایع الکترونیکی محوریت دارد و در گذار انرژی نیز نقشی اساسی ایفا میکند. اندونزی مایل است با غرب وارد شراکتی راهبردی در حوزه فلزات کلیدی شود، این در حالی است که حضور پررنگ چین در صنایع نیکل اندونزی، موجب نگرانی جدی غرب شده و مانعی برای این شراکت راهبردی است.
🔹روندهای عمومی صنعت نیکل نیز حاکی از تسلط رو به رشد اندونزی بر این بازار است. تولید و عرضه ارزان نیکل توسط اندونزی قیمت هر تُن را به پایینتر از ۱۶ هزار دلار رسانده و همین مسئله موجب شده معادن متعددی در استرالیا، کانادا و برزیل تعطیل شوند. هزینههای بالاتر و سرعت پیشرفت پایینتر، پروژههای معدنی نیکل در خارج از اندونزی را غیررقابتی کرده است و بنابر برآوردها ۱۰ تا ۱۵ درصد از ظرفیت استخراج نیکل جهانی بیرون از اندونزی فعالیت خود را متوقف کردهاند. اتحادیه اروپا از محدودیتهای صادراتی اندونزی به سازمان تجارت جهانی شکایت کرده است و ایالات متحده آسیبپذیری قابلتوجهی در زنجیره نیکل برای خود احساس میکند.
🔹توسعه صنایع نیکل اندونزی بدون چالش نبوده و مشکلاتی مانند جنگلزدایی، استفاده گسترده از ذغال سنگ و نگرانیهای ایمنی و حقوقی کار در معادن، بخشی از مشکلات صنعت شکوفای نیکل در اندونزی است. با این وجود، اندونزی قصد دارد که قیمت هر تُن نیکل را به ۱۸ الی ۱۹ هزار دلار برساند که در آن هم حاشیه سود بالاتری دارد و هم هنوز قادر است رقبا را از بازار خارج کند. با اینهمه، افزایش قیمت ممکن است گذار به باتریهای بدون نیکل مانند LFP را تسریع کند.
@GovernanceStudies
🔅 آیا کانادا واقعا میتواند جریان نفت به ایالات متحده را در پاسخ به تعرفههای ترامپ قطع نماید؟
#انرژی
در عرصه نظر، کانادا میتواند جریان نفت به ایالات متحده را به عنوان اهرمی برای عقب نشاندن ترامپ در موضوع تعرفه متوقف نماید. اما چنین اقدامی تامین نفت خام برای پالایشگاههای شرقی کانادا را نیز متوقف خواهد کرد؛ چرا که خطوط لوله انتقال نفت از قلمروی آمریکا عبور میکند.
🔆مسیرهای ترانزیتی در قطب شمال
#ترانزیت
🔹درباره راه دریایی شمالی و همکاری چین و روسیه برای گشایش آن برای مقاصد تجاری بسیار صحبت شده اما به سایر مسیرهای ترانزیتی ممکن در قطب شمال کمتر پرداخته میشود. این مسیرها، در کنار منابع معدنی و ذخایر نفتی قطب شمال موضوع یکی از مقالات در آخرین شماره «اکونومیست» هستند.
🔹مطابق این نقشه، میتوان از وجود سه مسیر ترانزیتی در قطب شمال سخن گفت: (۱) راه دریایی شمالی (NSR) که از سواحل شمالی روسیه به دریای برنت و تنگه برینگ میرود و با رنگ آبی کمرنگ نمایش داده شده است. (۲) گذرگاه شمال غرب (NWP) که از سواحل آمریکای شمالی به خلیج بافین و دریای بوفورت رسیده و سپس از تنگه برینگ عبور میکند و با رنگ آبی پررنگ نشان داده شده است. (۳) راه دریایی ترانسقطبی (TSR) که از مرکز قطب شمال عبور میکند و با رنگ قرمز مشخص شده است. تنگه برینگ گذرگاهی آبی است که آلاسکا را از انتهای سیبری جدا میکند.
🔹جملگی این مسیرها میتوانند فاصله میان آسیا، آمریکای شمالی و اروپا را کوتاه کنند که در واقع بخش اعظمی از فعالیتهای کشتیرانی بینالمللی را شامل میشود. با عبور از این مسیرها میتوان در هزینه سوخت و دستمزد صرفهجویی کرد و بدون عبور از گلوگاههایی همچون کانال پاناما و سوئز تجارت نمود.
🔹 در این بین، یخها در گذرگاه شمال غرب (مسیر نزدیک به کانادا) کندتر از راه دریایی شمالی (مسیر نزدیک به روسیه) در حال آب شدن هستند و سواحل شمالی کانادا علیرغم طول ۱۵۰۰ کیلومتری تنها یک بندر عمیق دارد. این مسیر همچنین کمعمق است و از همینرو کشتیهای محدودتری قادر به تردد از آن هستند.
🔹مسیر ترانسقطبی با مشکلات کمتری مواجه است. این مسیر از مرکز اقیانوس منجمد شمالی عبور میکند و علاوه بر این که کوتاهترین مسیر قطبی است، وارد آبهای سرزمینی کشورها نمیشود و عمق مناسبی نیز دارد. با اینهمه، حتی در فصلهای گرم هم نیاز به یخ شکن وجود دارد و از همین روست که گفته میشود عبور هزاران کشتی از این مسیر تا ۲۰۵۰ امکانپذیر نخواهد بود.
🔹همین مسئله است که راه دریایی شمالی را مبدل به محبوبترین گزینه نموده است. عبور از این مسیر از سال ۲۰۰۵ تاکنون امکانپذیر بوده است و براساس برآوردها این مسیر میتواند فاصله میان شانگهای و روتردام را ۲۵ درصد کوتاهتر کرده و مدت عبور را از ۳۰ روز به ۱۴ روز کاهش دهد. براساس آمار عبور کشتیها از این مسیر نشان میدهد که در سال گذشته این رقم به رکورد ۹۲ کشتی در سال رسیده است.
@GovernanceStudies