1045
گروه مطالعاتی اینوفورس اینستاگرام: https://www.instagram.com/ineu4s?igsh=YjQzdDZyYmgxZGF3 وبسایت: http://ineu4s.com/ کانال ژورنال واچ: https://t.me/+oT-ZLfcz3J05NGNk مدیر اجرایی: @ElhamHosseinii
اگر هنر نبود، چه میشد؟
احتمالاً زنده میماندیم، ولی زندگیای که «انسانی» مینامیم شکل نمیگرفت.
🎨 هنر قدیمیتر از تمدن است
دهها هزار سال پیش از آنکه بشر کشاورزی، نوشتن یا ساختن شهر را یاد بگیرد، روی دیوار غارها نقاشی میکشید، با استخوان فلوت میساخت و خودش را با رنگ و صدف میآراست. انسان پیش از آنکه بنویسد، تصویر میکشید. پیش از آنکه قانون بنویسد، آواز میخواند. پس هنر تفنن دوران رفاه نبوده و از همان آغاز بخشی از هویت ما بوده است.
🧠 مغز ما برای هنر ساخته شده
وقتی موسیقیای را دوست داریم، همان مدار پاداش مغز فعال میشود که با غذا و محبت روشن میشود و دوپامین آزاد میکند. تماشای یک اثر زیبا، نواختن ساز یا نقاشی کردن همزمان شبکههای حافظه، هیجان، حرکت و توجه را به کار میگیرد. هنر یکی از کاملترین ورزشها برای مغز است و در ساختن «ذخیرهی شناختی» و حفظ انعطافپذیری مغز نقش دارد.
💚 هنر و کیفیت زندگی
سازمان جهانی بهداشت در سال ۲۰۱۹ بیش از سه هزار پژوهش را مرور کرد و نتیجه گرفت که هنر هم در پیشگیری از بیماری و هم در درمان و مدیریت بیماری نقش دارد. هنر این کارها را میکند:
• استرس و اضطراب را کم میکند و خلق را بهتر میکند
• تنهایی را کمتر میکند و پیوند اجتماعی میسازد
• در توانبخشی بیماریهای عصبی، از سکتهی مغزی تا پارکینسون و اماس، به کار میآید
• به بیمار کمک میکند جز «بیمار بودن» هویت دیگری هم داشته باشد
🎗 هنر و زندگی با اماس
اماس فقط بیماری بدن نیست. خستگی، افسردگی، اضطراب و تغییرات شناختی هم بخشی از تجربهی روزمرهی بسیاری از بیماران است. هنر میتواند در همین نقاط کمک کند:
• موسیقی: ریتم موسیقی به هماهنگی حرکت کمک میکند و در برخی برنامههای توانبخشی برای بهبود الگوی راه رفتن به کار میرود. آواز خواندن هم تنفس و گفتار را تمرین میدهد.
• نقاشی و کارهای دستی: مهارتهای ظریف دست، تمرکز و هماهنگی چشم و دست را فعال نگه میدارند.
• رقص و حرکات ریتمیک: با تطبیق شدت حرکت با توان هر فرد، به تعادل، انعطاف و اعتمادبهنفس کمک میکنند.
• نوشتن و قصهگویی: راهی امن برای بیان ترسها و امیدهاست و به بیمار کمک میکند روایت زندگیاش را خودش بنویسد.
• فعالیت هنری گروهی: حس تنهایی را کم میکند و بیمار را دوباره به جمع وصل میکند.
پژوهشهای انجامشده روی بیماران اماس نشان دادهاند که برنامههای هنری و هنردرمانی با بهبود خلق، کاهش اضطراب و کیفیت زندگی بهتر همراه بودهاند. هنر جای درمان پزشکی را نمیگیرد، ولی کنار آن، بیمار را از جایگاه «بیمار» به جایگاه «آفریننده» میبرد.
💬 فرد مبتلا به اماس فقط یک تشخیص نیست. نقاش است، نوازنده است، شاعر است، و هنر یادآوری همین حقیقت است.
🤝 هنر، زبان مشترک انسانها
هنر جایی که کلمات کم میآورند حرف میزند. اندوه، عشق، ترس و امید را از نسلی به نسل دیگر و از فرهنگی به فرهنگ دیگر میرساند. شعر حافظ پس از قرنها هنوز با ما حرف میزند، چون هنر حافظهی عاطفی بشر است.
🌍 جهان بدون هنر
جهانی بدون موسیقی، قصه، رنگ و معماری شاید کارآمد بود، اما بیمعنا، خاکستری و تنها. علم به ما میگوید «چگونه» زنده بمانیم و هنر به ما میگوید «چرا».
✨ هنر تجمل نیست. یکی از نیازهای اساسی انسان است.
#اینوفورس #ام_اس_و_هنر #هنر #ام_اس #MS #علوم_اعصاب #مغز_و_هنر #هنردرمانی #توانبخشی #کیفیت_زندگی #سلامت_روان
صبح جمعه و سؤالی که نگذاشت بخوابم
دیشب تصمیم گرفتم بعد از یک هفتهٔ سنگین، امروز بیشتر بخوابم؛ اما سر ساعت همیشگی بیدار شدم. انگار بدنم بهجای تصمیم دیشب من، به عادتهای گذشتهاش گوش داده بود.
همینجا سؤالی قدیمی دوباره سراغم آمد:
چه چیزی واقعیت را در ذهن ما میسازد؟
درک من؟ تجربههای گذشتهام؟ یا چیزی که دیگران عامدانه ارائه میدهند و ما راحت میپذیریم؟
علوم اعصاب میگوید اینها سه حلقه از یک زنجیرهاند.
🔹 حلقهٔ اول: مغز با گذشته میبیند
مغز مثل دوربین عمل نمیکند. ادراک حاصل توازن میان آموختههای گذشته و دریافتهای حسی همین لحظه است. آنیل ست این فرایند را «توهم کنترلشده» مینامد: مغز حدس میزند و نشانههای جهان بیرون حدسش را اصلاح میکنند. بر پایهٔ نظریهٔ لیزا فلدمن بارت، هیجانها هم بهصورت پیشبینانه ساخته میشوند.
🔹 حلقهٔ دوم: دیگران به این گذشته خوراک میدهند
دیدن تیتر جعلی، آن را تا یک هفته بعد باورپذیرتر میکند. با تکرار کافی، حتی گزارههای بسیار بعید هم پذیرفتنیتر میشوند.
🔹 حلقهٔ سوم: تفسیر
فرض کن میفهمی دوستت پشت سرت حرف زده. واقعیت فقط همین است: حرفی زده شده. حتی «از حسادت بود» هم تفسیر است. اما مغز فوراً داستان را کامل میکند و همان رویداد میتواند دو مسیر پیدا کند.
مسیر اول: «این گناهی نابخشودنی است»
ذهن ممکن است ماجرا را بارها مرور کند؛ یعنی نشخوار فکری. در فراتحلیلی از ۱۴ مطالعهٔ fMRI روی ۲۸۶ فرد سالم، نشخوار با فعالیت شبکهٔ پیشفرض مرتبط بود.
این شبکه ذاتاً بد نیست. راوی درون ماست و خاطره، خود و روابط را به یک روایت پیوسته تبدیل میکند. مشکل وقتی است که روی یک صحنهٔ دردناک گیر کند:
توجه: این شبکه هنگام تمرکز معمولاً آرام میشود و مهار کمتر آن با افت کارایی در لحظههای حواسپرتی همراه است.
فکر و عمل: نشخوار تفکر منفی را تقویت و حل مسئله را مختل میکند.
خلق: نشخوار میتواند شروع افسردگی را پیشبینی کند.
بدن: افکار تکرارشونده با فشار خون، ضربان قلب و کورتیزول بالاتر همراهاند.
اینها بیشتر ارتباطاند و ثابت نمیکنند این شبکه علت مستقیم همهٔ این پیامدهاست.
مسیر دوم: «آدمها گاهی حسادت میکنند و همیشه نمیتوانند خودشان را مهار کنند»
ناراحتی شاید بماند، اما معمولاً کمتر میشود. به این تغییر معنا «بازارزیابی» میگویند.
فراتحلیل ۴۸ مطالعه: افراد سالم معنای صحنهای ناخوشایند را عوض میکردند؛ مثلاً میگفتند «اینها بازیگرند». در این حالت مناطق کنترل شناختی فعالتر و آمیگدال آرامتر شد. یعنی با تغییر برچسب ماجرا، آژیر خطر مغز هم پایین میآید. البته بیشتر این مطالعهها با تصویر انجام شدهاند، نه رنجش واقعی.
مطالعهٔ ۱۰نفره: داوطلبان موقعیتهای آزاردهنده را تصور کردند و سپس یا بخشیدند یا به انتقام فکر کردند. هرکه توانایی بیشتری برای بخشیدن گزارش کرد، آرامش بیشتری هم داشت. بخشش با شبکههای مرتبط با همدلی و تنظیم هیجان همراه بود. این نتیجه مقدماتی است.
تفسیر دوم به معنی تبرئه نیست. میتوانی کسی را درک کنی و باز هم فاصله بگیری، اما با ذهنی آرامتر.
برگردیم به سؤال اول
جهان واقعی است یا ساختهٔ ذهن ما؟ شاید پاسخ این باشد: جهان هست، اما آنچه تجربه میکنیم نسخهای است که مغز از آن میسازد.
همیشه نمیتوانیم رویدادها را انتخاب کنیم، اما اغلب میتوانیم معنای آنها را بازبینی کنیم.
من هم نتوانستم بیشتر بخوابم، اما این بیداری را میتوانستم دو جور معنا کنم: جمعهای خرابشده، یا فرصتی برای نوشتن این متن.
منابع زیر را هم وقتی دنبال جواب سوال بودم پیدا کردم
Fazio et al., Psychon Bull Rev, 2019;26:1705
10.1037/xge0000465
10.1016/j.neuroimage.2019.116287
10.1016/j.neuron.2023.04.023
10.1016/j.tics.2012.10.008
10.1111/j.1745-6924.2008.00088.x
10.1037/bul0000036
10.1093/cercor/bht154
10.3389/fnhum.2013.00839
یکی از مهارت هایی که باید یاد بگیریم، مهارت تفکر انتقادی است.
این روزها کتاب Asking the Right Questions: A Guide to Critical Thinking را می خوانم.
این کتاب تفکر انتقادی را به یک روش عملی تبدیل میکند: مجموعهای از سؤالهای مشخص که روی هر استدلالی قابل اجراست. این روش برای مقاله، خبر، تبلیغ، سخنرانی، ادعای درمانی یا حتی استدلال خود ما کاربرد دارد.
نویسندگان: ام. نیل براون (M. Neil Browne) و استوارت ام. کیلی (Stuart M. Keeley). هر دو استاد دانشگاه بولینگ گرین در ایالت اوهایو هستند. براون اقتصاددان است و کیلی روانشناس. همین ترکیب باعث شده کتاب هم به منطق استدلال بپردازد و هم به خطاهای ذهنی انسان.
دو نوع ذهنیت در کتاب مطرح می شود:
سبک اسفنج (Sponge): ذهن مثل اسفنج اطلاعات را جذب میکند. این سبک دو مزیت دارد: دانش پایه میسازد، چون بدون دانستن نمیتوان فکر کرد، و سریع و کمزحمت است. اما ضعف بزرگی دارد: هیچ معیاری برای انتخاب ندارد. اسفنج هر چه آخر خوانده یا شنیده را باور میکند و عملاً تابع آخرین منبع است.
سبک جوینده طلا (Panning for gold): مثل معدنچیای که خاک رودخانه را در تشت میچرخاند تا ذرات طلا از شن جدا شود، خواننده با متن تعامل فعال دارد. هنگام خواندن مدام میپرسد: این ادعا چیست؟ چرا باید باورش کنم؟ چه چیزی گفته نشده؟ تصمیم دربارهٔ باور کردن یا نکردن را آگاهانه و در پایان میگیرد.
نویسندگان میگویند هر دو سبک لازم است: اول اسفنج باشید تا مطلب را بفهمید، بعد جوینده طلا باشید تا ارزیابی کنید. اما مشکل اکثر ما این است که فقط اسفنجیم.
فرض کنید یک بیمار ام اس در اینستاگرام میخواند که «رژیم کتوژنیک MS را متوقف میکند». ذهن اسفنجی میپذیرد و رژیم را شروع میکند. ذهن جوینده میپرسد: کدام مطالعه؟ روی چند بیمار؟ «متوقف» یعنی چه، کاهش حمله یا کاهش ناتوانی؟ نویسنده چه نفعی دارد؟
این سوالات هستند، که غربالگری را انجام می دهند.
«پاسخ درست» در بیشتر مسائل واقعی وجود ندارد. جهان پر از سؤالهایی است که چند پاسخ معقول دارند. هدف تفکر انتقادی رسیدن به قطعیت نیست؛ رسیدن به موجهترین باور در شرایط عدم قطعیت است.
#اینوفورس #نوروساینس #علم
🔸مسابقه اینوتاک را لایو از طریق اینستاگرام دنبال کنید😍
Читать полностью…
دیشب خواب دیدم یه مارمولک اومد و پامو گاز گرفت.
حسش عجیب بود؛ نه اینکه درد شدید باشه، بیشتر حس میکردم پوست پام داره کش میاد.
وقتی بیدار شدم، هنوز همون حس رو روی پای واقعیام داشتم. انگار هنوز اثر گاز گرفتن روش مونده بود.
سؤال اینجاست:
چطور ممکنه وقتی بدنم هیچ دخالتی تو خواب نداشته، حس فیزیکی خواب رو بعد از بیدار شدن روی بدن واقعیام حس کنم؟
آیا همهچیز فقط ذهنیه، یا بدن هم واقعاً تو تجربههای خواب شریک میشه؟
پاسخ علمی
وقتی خواب میبینیم (بهخصوص در مرحله REM)، مغز دقیقاً همون مدارهای عصبی رو فعال میکنه که موقع بیداری برای حس لامسه، فشار و درد استفاده میکنه. قشر حسی-حرکتی مغز روشن میشه و یه شبیهسازی کامل از حس لمس یا گاز گرفتن میسازه، بدون اینکه محرک خارجی واقعی وجود داشته باشه.
در همین حال، عضلات بدن تقریباً فلج میشن تا خواب رو اجرا نکنیم، ولی خودِ حس در مغز تولید میشه. وقتی بیدار میشیم، بعضی از این سیگنالهای عصبی هنوز کامل خاموش نشدن و به همین خاطر حس خواب برای چند ثانیه یا حتی چند دقیقه روی بدن واقعی باقی میمونه (پدیدهٔ hypnopompic).
مطالعات نشون دادن که تحریکات واقعی بدن (مثل فشار یا آب سرد) میتونن وارد محتوای خواب بشن و بعد از بیدار شدن هم حسشون باقی بمونه. مغز و بدن با هم کار میکنن و حسها میتونن از خواب به بیداری نشت کنن.
#اینوفورس #علم #نوروساینس
منابع علمی:
۱. Nielsen et al. (1993) – Pain in dreams
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/7690981/
۲. Influencing dreams through sensory stimulation: A systematic review (2024)
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC11009489/
۳. Dreaming and the brain: from phenomenology to neurophysiology
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC2814941/
۴. Sensational Dreams: The Prevalence of Sensory Experiences in Dreaming (2024)
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC11202128/
۵. Dement & Wolpert (1958) – The relation of eye movements, body motility, and external stimuli to dream content
https://psycnet.apa.org/record/1959-07870-001
🧠Iranian International Congress on Brain Mapping
┗━━━━━━━━━━✨️
آزمایشگاه ملی نقشهبرداری مغز و دانشگاه شهید بهشتی برگزار میکنند:
🧠 نهمین کنگره بین المللی نقشه برداری مغز ایران
پنل : اختلالات شناختی و ارتقای شناختی در بیماران ام اس
🗓️ زمان: 8-6 آبان ماه 1405
📍مکان: مرکز همایش های بین المللی دانشگاه شهید بهشتی
جهت کسب اطلاعات بیشتر و ثبت نام به سایت اصلی کنگره به نشانی: https://humanbrainmapping.ir/
مراجعه فرمایید.
☎️ تماس با ما: 02186093155
💠Telegram
💠Instagram
💠LinkedIn
🌐Website
💠 bale
دلنوشته
ساعت چهار و نیم صبح به وقت ایران است. اینجا تهران است و سکوتی مطلق حاکم است. این روزها یکی از کارهایی که به من آرامش میدهد، دور ماندن از هیاهوست؛ نه اینکه از جمع گریزان باشم، نه؛ چون خلوت با خود، رجوع به درون، یا حتی نشستن در گوشهای دور از هر نوتیفیکیشن و فکر کردن به کارهای روز گذشته، ذهن را از حالت تعقیبوگریز بیرون میآورد و به حالتی میبرد که گویی دارد با تو حرف میزند. انگار به بدن خودت برگشتهای و گسستی را که در طول روز با فراموش کردن خودت تجربه کردهای، به پیوندی دوباره رساندهای.
ما خیلی وقتها از آنچه هستیم جدا میشویم؛ از بخشی جدانشدنی از وجودمان. پرستاری را تصور کن که در هیاهوی یک شیفت، چند بار میتواند به خودش بگوید: «الان به مدیتیشن نیاز دارم» یا «دلم میخواهد در بالکن بنشینم، چای در دست، و فقط به نفسهای عمیقم فکر کنم»؟ ما آدمها در هیاهو گم میشویم؛ در هیاهوی کارها، در هیاهوی لیست کارهایی که نکردهایم، و در شلوغی جاهایی که برای انجام آن کارها نیست.
ما نیاز داریم در خلوت با خودمان روبهرو شویم: با ضعفها، انگیزهها و حسهایمان. من برای این کار چهار و نیم صبح را انتخاب کردهام. خلوت با خود، گوش دادن به صدای بدن؛ بدنی که در همه شرایط تحمل میکند و با هر فرمان ذهن دگرگون میشود. بدنی که صدایش را در شلوغی نمیشنویم، اما همیشه هست و همیشه حرفی برای گفتن دارد. کافی است گاهی سکوت کنیم و به این صدای آرام گوش بسپاریم.
مثال پرستار را به مناسبت روز این قشر زحمتکش و خدمتگزار نوشتم. روزتان مبارک؛ با تأخیر، اما از دل.
یکی از کمبودهای دانشگاههای ما، ارتباط با خارج از دانشگاه است. مقصر خود دانشگاه نیست، بلکه سیستم و کاربران نهایی هستند که نیازشان به دانشگاه وصل نمیشود و چرخهای برای این اتصال وجود ندارد.
اهمیت این ارتباط در بحران کرونا مشخص شد؛ وقتی پاسخ همه سوالات از تحقیقات دانشگاهها میآمد. حالا بحران رفته، اما سوالات زیادی مثل پیشگیری از سرطان، دردهای نوروپاتیک و آلزایمر باقی مانده است. اینجاست که محققان باید علوم پیچیده را برای جامعه ساده کنند.
به همین دلیل، با کمیته تحقیقات دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در ۸ آبان مسابقه «اینوتاک» را برگزار کردیم.
توصیه میکنم اگر سخنرانی ندارید، حداقل چند ساعت آن را ببینید تا بخشهایی از تحقیقات علوم اعصاب که برای جامعه قابل ترجمه است را مشاهده کنید.
📝 ثبتنام:
https://forms.gle/RDdhLzuguxvzdFr3A
ثبت نام به عنوان شرکت کننده آزاد :
https://digiform.ir/ca01d7c785
📢 برای اطلاع از جزئیات بیشتر:
@SBMU_SRC
@SRC_TMU
📧 INFO@INEU4S.COM
✨ اگر به علوم اعصاب علاقهمندید و حرفی برای گفتن دارید، INEUTALKS فرصتی برای شنیدهشدن ایدههای شماست.
جایزه پژوهشگر جوان برتر علوم اعصاب
در راستای شناسایی، حمایت و تقدیر از پژوهشگران و فناوران جوان و برتر کشور در حوزه علوم اعصاب، فراخوان جایزه پژوهشگر جوان برتر علوم اعصاب برگزار می شود. این جایزه با هدف ارج نهادن به دستاوردهای علمی، پژوهشی و فناورانه پژوهشگران جوان و ایجاد انگیزه برای توسعه فعالیت های اثرگذار و نوآورانه در حوزه علوم اعصاب، به فرد منتخب اعطا خواهد شد.
💰مبلغ جایزه: ۱۰۰ میلیون تومان
🧠حوزه تخصصی: علوم اعصاب (Neuroscience)
🔸️شرایط و معیارهای اولیه متقاضیان:
• حداکثر سن متقاضی ۳۵ سال تمام باشد (تا تاریخ 30 مهرماه 1405).
• دارا بودن حداقل ۲ مقاله علمی که متقاضی در آنها نویسنده اول یا نویسنده مسئول باشد.
• از سوابق علمی، پژوهشی و یا فناورانه مرتبط با حوزه علوم اعصاب برخوردار باشد.
• مستندات مربوط به سوابق و دستاوردهای درج شده در چک لیست ارزیابی را بطور کامل ارسال نماید.
نحوه ثبت نام و ارسال مدارک
اساتید، دانشجویان و پژوهشگران واجد شرایط و علاقه مند به شرکت در این فراخوان می توانند از طریق وبسایت اینوفورس به نشانی www.ineu4s.com ثبت نام نمایند.
🧠✨ جشنواره INEU4S | INEUTALKS ✨
🎤 ارائههای دانشجویی علوم اعصاب به سبک TED
اگر به علوم اعصاب، مغز و جراحی اعصاب علاقهمندید و حرفی برای گفتن دارید، در INEUTALKS شرکت کنید و ایدهتان را ساده، علمی و جذاب ارائه دهید.
🔬 محورهای پیشنهادی:
🧠 خواب و رؤیا | علوم شناختی
🧠 پلاستیسیته و توانبخشی
🧠 مغز اجتماعی و تصمیمگیری
🧠 حافظه، یادگیری و رفتار
🧠 اختلالات عصبی و روانی
📋 مدارک: فرم ثبتنام + خلاصه ارائه + پیشنویس اسلاید
🎥 ارسال ویدیو اختیاری و امتیازی است.
🌐 ثبتنام: www.INEU4S.com
📱 @SBMU_SRC | @SRC_TMU
📧 INFO@INEU4S.COM
✨ ایدهات را به صحنه بیاور!
#INEU4S #INEUTALKS
🧠 Can we predict the course of multiple sclerosis more individually?
A fascinating paper recently published in Brain by a Spanish-led team, led by Carmen Tur:
“Spider-MS: an individualized polyhedral prediction of multiple sclerosis prognosis.”
The key idea is simple but powerful: integrating multiple clinical, MRI, CSF, and treatment-related factors to build an individualized prognostic profile for each patient.
MS is heterogeneous — perhaps our prediction of MS prognosis should be too.
I created this infographic to highlight the main concept 👇
📄 Read the paper in Brain
🔰 تمدید مهلت ثبتنام دیپلم پژوهشی «علوم اعصاب بالینی در اماس»
مهلت ثبتنام و ارسال مدارک برای شرکت در دیپلم پژوهشی «علوم اعصاب بالینی در اماس» تا ۱۰ مهرماه ۱۴۰۵ تمدید شد.
مهارتگرایی در دنیای امروز، یک نیاز است.
مرکز استعدادهای درخشان دانشگاه علوم پزشکی تهران، با همکاری مرکز تحقیقات اماس و گروه مطالعاتی اینوفورس، با برگزاری دیپلم پژوهشی «علوم اعصاب بالینی در اماس»، این شرایط را فراهم میکند که یک مدرک مبتنی بر مهارت را کسب کنید.
⏳ مهلت نهایی ثبتنام و ارسال مدارک: ۱۰ مهرماه ۱۴۰۵
🔺اطلاع از آخرین اخبار و رویدادهای مرکز پژوهشهای علمی و فناوری دانشجویان در بسترهای اطلاعرسانی:
📱| سایت | اینستاگرام | تلگرام | بله
پادکست مغز در فلات قاره ایران را در کست باکس بشنوید
Читать полностью…
❇️ گروه مطالعاتی اینوفورس برگزار میکند:
✅ کارگاه سرچ سیستماتیک در پایگاههای داده پزشکی
زمان: پنجشنبه 26 شهریور 1405 ساعت 9 الی 15
✳️با شرکت در این کارگاه علاوه بر تسلط بر سرچ در پایگاههای داده پزشکی، در استفاده از انواع تکنیکهای غربالگری و کلیدهای طلایی سرچ خبره خواهید شد.
⭕️آیا منتورینگ پس از دوره وجود دارد؟ تا سه ماه، پس از شرکت در کارگاه، نظارت بر روند اجرایی سرچهای شما در پایگاههای داده به صورت آنلاین انجام خواهد شد.
جهت ثبت نام کلیک کنید.
*راههای ارتباطی:*
شماره تماس: 09033951227
Website: https://ineu4s.com/
Instagram: https://www.instagram.com/ineu4s
Telegram://t.me/ineu4s
LinkedIn: https://www.linkedin.com/in/ineu4-s
https://www.instagram.com/reel/DbvHHhlszsG/?igsh=eXdmaXIwZXozaXR5
Читать полностью…
در ادامه کتاب Asking the right question: a guide to critical thinking
۱۲ سوال پرسیده می شود که الان می خواهم سوال دوم و سوم را تحلیل کنم
سؤال ۲: دلایل کداماند؟
دلیل (Reason) باور، شاهد، تمثیل یا اصلی است که نویسنده برای حمایت از نتیجه میآورد. ساختار پایهٔ هر استدلال این است: «نتیجه درست است، چون دلیل».
چرا مهم است: نتیجهٔ بدون دلیل فقط یک نظر است و ارزش ارزیابی ندارد. کیفیت استدلال دقیقاً به کیفیت دلایل بستگی دارد. نکتهٔ کتاب این است که باید نتیجه را از روی دلایل قضاوت کنی، نه از روی میزان موافقتت با آن.
راههای پیدا کردن دلایل:
• بپرس «چرا نویسنده این را باور دارد؟»
• به کلمات نشانگر توجه کن: «چون»، «زیرا»، «با توجه به اینکه»، «مطالعات نشان دادهاند»، «شواهد حاکی است».
• دلایل را شمارهگذاری کن و کنار هم بنویس.
• نقشهٔ استدلال بکش: نتیجه در بالا، دلایل زیر آن، و شواهد زیر هر دلیل.
مثال: نتیجه: «اپهای توانبخشی شناختی باید بخشی از درمان استاندارد MS باشند.» دلیل ۱: اختلال شناختی در حدود نیمی از بیماران دیده میشود. دلیل ۲: دسترسی به نوروسایکولوژیست محدود است. دلیل ۳: چند کارآزمایی بهبود در تستهای شناختی نشان دادهاند. حالا هر دلیل را جداگانه میتوان سنجید.
سؤال ۳: کدام واژهها یا عبارتها مبهماند؟
ابهام یعنی یک واژه یا عبارت بیش از یک معنای معقول دارد و معنایش در متن روشن نشده است. این سؤال برخلاف ظاهر سادهاش بسیار قدرتمند است، چون استدلالهایی که با یک معنا درستاند، با معنای دیگر کاملاً نادرست میشوند.
کجا دنبال ابهام بگردیم:
• در واژههای کلیدی که در نتیجه و دلایل تکرار میشوند.
• در واژههای انتزاعی مثل «کیفیت زندگی»، «بهبود»، «مؤثر»، «طبیعی»، «ایمن»، «عدالت».
• در واژههایی که بار احساسی دارند.
روش بررسی: خودت را جای نویسنده بگذار و بپرس دقیقاً چه منظوری داشته؟ سپس معانی ممکن دیگر را فهرست کن. اگر استدلال با معانی مختلف به نتیجههای متفاوت میرسد، ابهام مهم است.
مثال: «این مکمل شناخت بیماران MS را بهبود میدهد.» بهبود یعنی چه؟
• افزایش ۲ امتیاز در SDMT که از نظر بالینی بیمعنی است؟
• بهبود در زندگی روزمره و کار؟
• آیا «بیماران MS» شامل همهٔ انواع است یا فقط RRMS خفیف؟
• این تغییر در مقایسه با پلاسبو است یا با شروع مطالعه؟
نکته کلیدی: ابهام اغلب عمدی است. تبلیغکنندگان و سیاستمداران واژههای مبهم را ترجیح میدهند، چون واژهٔ مبهم را نمیشود رد کرد. وقتی ادعایی را نمیتوان ابطال کرد، معمولاً چیزی هم نمیگوید.
دو ابزار دیگر این فصل:
• تعریف واژه با مثال: از نویسنده بخواه نمونهٔ مشخصی بدهد.
• دقت در تعاریف آماری: در پژوهشها ببین مفهوم چگونه عملیاتی شده است. «اختلال شناختی» با کدام تست و کدام نقطهٔ برش تعریف شده؟ شیوع گزارششده بسته به تعریف میتواند چند برابر تغییر کند.
در ادامه کتاب Asking the Right Questions: A Guide to Critical Thinking
که در مورد تفکر انتقادی است و نویسندگان آن ام. نیل براون (M. Neil Browne) و استوارت ام. کیلی (Stuart M. Keeley) می باشد؛ کتاب تأکید میکند که تفکر انتقادی بیطرف نیست و بر چند ارزش استوار است:
• استقلال فکری (Autonomy): باورت را خودت بسازی، نه اینکه از مرجعیت یا جمع بگیری.
• کنجکاوی (Curiosity): میل واقعی به فهمیدن، نه فقط به داشتن جواب.
• فروتنی (Humility): پذیرفتن اینکه ممکن است اشتباه کنی و دانش هر کس محدود است.
• احترام به استدلال قوی: وقتی استدلال طرف مقابل بهتر است، تغییر نظر بدهی، حتی اگر از او خوشت نیاید.
کتاب ۱۲ سوال را مطرح می کند که در هر پست یک سوال را با هم تحلیل می کنیم:
سؤال ۱: موضوع و نتیجه چیست؟
موضوع (Issue) سؤالی است که استدلال به آن پاسخ میدهد. نتیجه (Conclusion) پاسخ نویسنده به آن سؤال است، یعنی همان پیامی که میخواهد شما بپذیرید.
دو نوع موضوع:
موضوع توصیفی (Descriptive issue): دربارهٔ اینکه جهان چگونه بوده، هست یا خواهد بود. پاسخش با شواهد قابل بررسی است. مثال: «آیا اختلال سرعت پردازش در MS شایعترین اختلال شناختی است؟»
موضوع تجویزی (Prescriptive issue): دربارهٔ اینکه چه باید کرد یا چه چیزی خوب یا بد است. پاسخش به ارزشها وابسته است. مثال: «آیا باید غربالگری شناختی برای همهٔ بیماران MS اجباری شود؟»
این تفکیک مهم است، چون نوع ارزیابی را تعیین میکند. موضوع توصیفی را با شواهد میسنجیم و موضوع تجویزی را علاوه بر شواهد با ارزشها.
راههای پیدا کردن نتیجه:
اول موضوع را پیدا کن، چون نتیجه همیشه پاسخ به آن است.
به کلمات نشانگر توجه کن: «بنابراین»، «پس»، «در نتیجه»، «نشان میدهد»، «بیانگر این است»، «باید»، «پیشنهاد میشود».
جای معمول نتیجه را نگاه کن: ابتدا یا انتهای متن، چکیده، عنوان.
بپرس «نویسنده میخواهد من چه چیزی را باور کنم یا انجام دهم؟»
چیزهایی را که نتیجه نیستند کنار بگذار: مثالها، آمارها، تعاریف، پیشینه و شواهد.
هشدار کتاب: اگر نتیجه را پیدا نکنی، ممکن است کل استدلال را اشتباه نقد کنی. گاهی متن اصلاً نتیجهای ندارد و فقط اطلاعات میدهد. گاهی هم نتیجه ضمنی است و باید آن را بازسازی کرد.
#اینوفورس #نوروساینس #علم
امشب داشتم در مورد تفکر انتقادی می خوندم که به تفکر سیستمی رسیدم دیدم خالی از لطف نیست با یک نگاه کلی تفاوت این دو را با هم بررسی کنیم:
تفکر نقادانه یعنی ارزیابی درستی یک ادعا، استدلال یا شواهد. تفکر سیستمی یعنی فهم روابط و پویایی بین اجزای یک کل.
تفکر نقادانه (Critical Thinking)
- سؤال اصلیاش این است: «آیا این درست است؟ شواهدش چیست؟»
- استدلال را به اجزایش میشکند و هر جزء را میسنجد.
- دنبال خطاهای منطقی، سوگیریها و فرضهای پنهان است.
- مثال: یک مقاله ادعا میکند «داروی X شناخت بیماران MS را بهتر میکند». متفکر نقاد میپرسد: حجم نمونه چقدر بود؟ گروه کنترل داشت؟ ابزار سنجش معتبر بود؟
تفکر سیستمی (Systems Thinking)
- سؤال اصلیاش این است: «اجزا چطور روی هم اثر میگذارند و این رفتار از کجا میآید؟»
- به جای شکستن، کل را میبیند: حلقههای بازخورد، تأخیرها و پیامدهای ناخواسته.
- دنبال الگوها و ساختارهای زیربنایی است.
- مثال: افت شناختی در MS را حاصل تعامل خستگی، افسردگی، خواب، دارو و انزوای اجتماعی میبیند. هر کدام بقیه را تشدید میکند، پس درمان فقط یک عامل کافی نیست.
تفکر نقادانه بیشتر تحلیلی و همگرا است و به حکم دربارهی درستی میرسد. تفکر سیستمی بیشتر ترکیبی و کلنگر است و به فهم رفتار پیچیده در طول زمان میرسد.
این دو مکمل هماند. با تفکر سیستمی مدلی از مسئله میسازید و با تفکر نقادانه فرضها و شواهد همان مدل را محک میزنید.
اینوفورس جایی برای مسیر پژوهشی
#اینوفورس
#نوروساینس
تا ۵ دقیقه دیگه میتوانید در لایو اینستاگرام جوین شید 🙏🏻
Читать полностью…
وقتی دنداندرد میگیری، تازه میفهمی دندان سالم چه نعمت بزرگی بوده.
تا قبلش انگار وجود نداشت. نه بهش فکر میکردی، نه قدرش رو میدونستی. مغزت مشغول چیزهای دیگه بود.
این فقط یه مثال ساده از یه الگوی عمیقتره که همه ما بارها تجربهش کردیم: رابطه، سلامتی، شغل، حتی نفس کشیدن راحت. تا وقتی هستن، پسزمینهان. وقتی از دست میرن، ناگهان مرکز توجهمون میشن.
چرا مغز اینطوری کار میکنه؟
علوم اعصاب توضیح جالبی داره:
مغز ما برای «تشخیص تغییر» طراحی شده، نه برای لذت بردن از وضعیتهای ثابت. وقتی چیزی پایدار و پیشبینیپذیر میشه، سیستم عصبی بهش عادت میکنه (Habituation). پاسخ نورونی ضعیف میشه و توجه به جاهای دیگه منتقل میشه.
دوپامین بیشتر به «خطای پیشبینی» واکنش نشون میده تا خود پاداش. وقتی همه چیز طبق انتظار پیش میره (دندان سالم، رابطه عادی)، تقریباً هیچ سیگنالی نمیفرسته. وقتی ناگهان خراب میشه، یه خطای پیشبینی منفی بزرگ ایجاد میکنه و شبکه برجستگی (Salience Network) رو فعال میکنه. درد، فقدان و تهدید، توجه رو با زور به خودشون جلب میکنن.
این ویژگی از نظر تکاملی هوشمندانه بوده. اجداد ما باید سریع بوی دود، صدای مشکوک یا درد رو تشخیص میدادن، نه اینکه ساعتها به سالم بودن دندانهاشون فکر کنن.
اما در زندگی مدرن، همین مکانیسم باعث میشه داشتههامون رو نادیده بگیریم تا وقتی که دیگه دیر شده.
راهحل چیه؟
روانشناسها میگن باید «ذهنآگاه» باشیم. و علوم اعصاب نشون داده این حرف فقط شعار نیست:
ذهنآگاهی فعالیت شبکه حالت پیشفرض (DMN) رو کم میکنه — همون شبکهای که مدام داره به گذشته و آینده و مقایسهها فکر میکنه. همزمان اتصال بین اینسولا و قشر کمربندی قدامی رو تقویت میکنه و آگاهی درونی ما رو بالا میبره. نتیجه؟ مغزمون کمتر خودکار عادت میکنه و بیشتر میتونه وضعیتهای خوب و پایدار رو «ببینه».
تمرین قدردانی، savoring (لذت بردن آگاهانه از لحظه) و توجه عمدی به چیزهای معمولی، دقیقاً همین مدارها رو تمرین میدن.
شاید ارزشش رو داشته باشه گاهی عمداً بایستیم و به چیزهایی که هنوز داریم نگاه کنیم. قبل از اینکه درد بیاد و مجبورمون کنه.
قدر داشته هامون را بدونیم به خصوص سلامتی
#اینوتاک_جمعه
#مغز
#اینوفورس
اینوفورس جایی برای اتصال علم به زندگی روزمره
تمدید مهلت ارسال آثار | رویداد بزرگ اینوفورس
۲۸ آبانماه، میزبان رویداد بزرگ اینوفورس خواهیم بود؛ رویدادی که نخستین تجربه پیوند علم و هنر با موضوع یک بیماری است.
تاکنون بیش از ۱۰۰ اثر هنری به دبیرخانه اینوفورس ارسال شده است. با توجه به درخواستهای مکرر برای تمدید مهلت ارسال آثار، بر آن شدیم مهلت دریافت آثار را تا ۵ آبانماه تمدید کنیم.
در این رویداد، علاوه بر ارائه آثار هنری، اولین جایزه پژوهشگر جوان علوم اعصاب اعطا خواهد شد و بخش اینوتاک نیز با هدف گفتوگو با مردم درباره علم به زبان ساده برگزار میشود.
منتظر حضور و همراهی همه شما عزیزان هستیم.
برای شرکت در همایش، لطفاً در وبسایت اینوفورس ثبتنام کنید.
www.ineu4s.com
چطور مغزمان را از "دیدن" به "تصور کردن" ارتقا دهیم؟
تفکر انتزاعی شاید پیچیدهترین کارکرد اجرایی مغز ما باشد: توانایی ساختن مفاهیمی که وجود فیزیکی ندارند، و تصور آنچه هنوز نیست.
این توانایی، ما را از سایر گونهها متمایز میکند و خلاقیت انسان را از محدودیتهای ذهنی فراتر میبرد. اما آیا این موهبت صرفاً "ذاتی" است، یا میتوان آن را پرورش داد؟
علم چه میگوید؟
پژوهشها نشان میدهند که تفکر انتزاعی عمدتاً توسط قشر پیشپیشانی روسترولترال (RLPFC) پشتیبانی میشود; ناحیهای که به ما امکان میدهد از محیط بیواسطه جدا شویم و روابط بین ایدهها را درک کنیم.
و نکته هیجانانگیزتر: این عملکرد قابل تغییر است.
مطالعات نشان دادهاند که تمرین شناختی هدفمند میتواند:
🔹 جریان خون مغزی را در نواحی مرتبط با استدلال و تفکر اجرایی افزایش دهد.
🔹 اتصالپذیری عملکردی شبکههای مغزی، بهویژه شبکههای فرونتپاریتال، را تقویت کند.
🔹 و حتی یکپارچگی ماده سفید را بهبود بخشد.
ارتباط با شبکههای مغزی:
تفکر انتزاعی صرفاً در یک ناحیه خاص خلاصه نمیشود؛ بلکه مستلزم پیکربندی مجدد پویا در شبکههای بزرگمقیاس مغزی است. شبکه حالت پیشفرض (DMN) در انتزاع مفاهیم و پردازش معنایی نقشی محوری دارد، در حالی که شبکههای کنترل شناختی برای دستکاری فعالانه این افکار درگیر میشوند.
در اینوفورس، ما دقیقاً به دنبال همین ارتباط هستیم: گره زدن علم اعصاب شناختی به کاربردهای عملی در ارتقای عملکرد انسان.
اگر شما هم میخواهید بدانید چگونه میتوان این "مزیت انسانی" را به یک مهارت تمرینپذیر تبدیل کرد، به ما بپیوندید.
📅 ۲۸ آبان — همین حالا ثبتنام کنید.
🔗 www.ineu4s.com
#علوم_اعصاب_شناختی #تفکر_انتزاعی #انعطاف_پذیری_عصبی #اینوفورس
🧠✨ گروه مطالعاتی اینوفورس و مرکز تحقیقات جراحی مغز و اعصاب عملکردی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی با همکاری کمیته تحقیقات و فناوری دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و دانشگاه تربیت مدرس برگزار می کند:
📣 فراخوان شرکت در رویداد INEUTALKS
🧠با محوریت علوم اعصاب، مغز و جراحی اعصاب
با هدف تقویت مهارتهای ارائه و روایتگری علمی دانشجویان در حوزه علوم اعصاب
🎤 ارائههای دانشجویی علوم اعصاب به سبک TED
📌 موضوعات مورد پذیرش:
در پوستر ذکر شده است.
مدارک مورد نیاز:
▫️تکمیل فرم ثبتنام آنلاین
▫️خلاصه ارائه
▫️فایل پیشنویس اسلاید
▫️ویدیوی کوتاه (اختیاری اما امتیازی)
مکان : دانشگاه شهید بهشتی
زمان : ۸ آبان ۱۴۰۵
📝 ثبتنام:
https://forms.gle/RDdhLzuguxvzdFr3A
ثبت نام به عنوان شرکت کننده آزاد :
https://digiform.ir/ca01d7c785
📢 برای اطلاع از جزئیات بیشتر:
@SBMU_SRC
@SRC_TMU
📧 INFO@INEU4S.COM
✨ اگر به علوم اعصاب علاقهمندید و حرفی برای گفتن دارید، INEUTALKS فرصتی برای شنیدهشدن ایدههای شماست.
یکی از تفریحات من اینه که داده های مختلف را با هم آنالیز کنم یا بهتر بگم هر خروجی ارزشمندی را بگردم ببینم به چه عواملی بستگی داره
یکی از این موارد جایزه نوبل، چرا بعضی کشورها بیشتر جایزه نوبل گرفتن ولی بعضی هنوز نتونستن باید و شاید نوبل دریافت کنند، خب در نگاه اول یا اون چیزی که از ذهن عبور می کنه، GDP یا همون تولید ناخالص ملی، ولی طبق مقالات و داده ها این همه ماجرا نیست. آنچه که ارتباط قوی داشته تولید مقاله های با کیفیت به علاوه دانشگاه های با کیفیت بوده، هر چه رتبه دانشگاه رتبه اش زیر ۲۰۰ بوده نوبل بیشتری گرفته. جالب بدونید آمریکا بیشترین دریافت کننده نوبل را داشته. ولی یک فاکتور خیلی مهم دیگه ای هم بوده و اون جذب نخبه های سایر کشورها بوده که باز آمریکا در صدر بوده. یعنی هر چه فرهنگ یک کشور برای جذب نخبه گشوده باشد یا بهتر بگیم پذیرا باشد اون کشور شانس گرفتن نوبل براش بیشتر. خلاصه اگر یک کشور تو دنیای علم بالا باشه باید نخبه جذب کنه، دانشگاه را تقویت کنه و بعد خروجی بگیره.
برای محقق برتر در حوزه علوم اعصاب هر چه زودتر مدارک خود را ارسال کنید. علاوه بر جایزه نقدی، فرد برنده به مدت یکسال در مجمع عمومی اینوفورس عضو خواهد بود
Читать полностью…
اثر پلاسبو فقط «تلقین» ساده نیست. مغز ما فقط انتظار را با احساس ترکیب نمیکند؛ بلکه سعی میکند بفهمد این تغییرات چه معنایی دارند و در چه «حالت پنهانی» هستیم:
✅ درمان دارد اثر میکند
❌ درمان شکست خورده
🌀 علائم مستقل از درمان نوسان میکنند
همین استنباط تعیین میکند یک بهبود جزئی را «موفقیت درمان» ببینیم یا «نوسان تصادفی». انگیزهها، اهداف، ارزشها و باورهای ما هم این تفسیر را جهت میدهند.
به همین دلیل است که انتظارات پلاسبو میتوانند با وجود شواهد مخالف پایدار بمانند و پاسخ افراد به پلاسبو اینقدر متفاوت باشد.
💡 پیام کاربردی: برای بهرهگیری بالینی از پلاسبو، فقط ایجاد انتظار مثبت کافی نیست؛ باید چارچوب تفسیری و باورهای موجود بیمار را شناخت و با آن کار کرد.
این خلاصه ای از مقاله ای است که در Trends in neuroscience جدیدا چاپ شده
لینک مقاله:
https://www.cell.com/trends/neurosciences/fulltext/S0166-2236(26)00143-8
I'm listening to اینوفورس on Castbox. Check it out! https://castbox.fm/va/7342732
Читать полностью…
🧠 نورونهای داوینچی؛ نگاهی به مغز یک نابغه
لئوناردو داوینچی تنها یک نقاش نبود؛ هنرمندی چندوجهی بود که در کنار خلق آثار ماندگار، به مطالعه آناتومی بدن انسان و ساختار مغز نیز پرداخت.
در این وبینار، با نگاهی میانرشتهای به زندگی و آثار داوینچی، فعالیتهای علمی و آناتومیک او، بازنمایی مغز در آثارش و در نهایت مغز خود داوینچی خواهیم پرداخت.
📌 محورهای وبینار:
▫️ نگاهی به زندگی و آثار داوینچی
▫️ جنبههای علمی فعالیتهای داوینچی
▫️ مغز در آثار داوینچی
▫️ مغز داوینچی
با همراهی دکتر عبدالرضا ناصر مقدسی
رئیس کمیته علوم اعصاب و هنر گروه مطالعاتی اینوفورس
🔻برای شرکت در وبینار و دریافت سرتیفیکیت لطفا وارد وبسایت اینوفورس شوید ،
https://ineu4s.com/events/%d9%88%d8%a8%db%8c%d9%86%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d8%ba%d8%b2-%d8%af%d8%a7%d9%88%db%8c%d9%86%da%86%db%8c/
📅 پنجشنبه ۲۹ مرداد
⏰ ساعت ۱۷
چطور هیچ مقاله مهمی را در PubMed از دست ندهیم؟
در این ویدئو با MeSH آشنا میشوید؛ ابزاری که جستجوی مقالات علمی را دقیقتر و کاملتر میکند.
🎥 ویدئوی کامل:
https://www.instagram.com/reel/DbOLqCIMo73/?igsh=emI2MHRwOHE4eXp6