3310
شبکۀ علمی اقتصاد سیاسی بینالملل یاد بگیریم و به دیگران یاد بدهیم.
✍فهرست دانشگاههای خارجی مورد تأیید وزارت علوم ایران (۲۰۲۶)
✅@Inter_Politics
📝Article
Rahmati, A. and Shariàtinia, M. (2026). “Economic Diplomacy as an Instrument of Transition: A Comparative Analysis of the United Arab Emirates and Saudi Arabia’s Strategic Approaches”. International Journal of New Political Economy, 7(2), 163-191. doi: 10.48308/jep.2026.243041.1259
📥Download: click here
اکنون قیافهٔ افرادی که از بحران سوخت در آمریکا صحبت میکردند، دیدنی است.
Читать полностью…
آیندهای که از پیش صرف میشود
✍️علیرضا رحمتی
پوپولیسم در مقام کنش سیاسی، غالبا چندان مقید به انصاف نیست. برای بسیج حامیان، پیچیدگی مسائل را فرومیکاهد، مرز میان مردم و دیگران را پررنگ میکند، کامیابیها را به خود نسبت میدهد و هزینهها را به نیروهای بیرونی، نخبگان یا مخالفان حواله میدهد [...] درنهایت، شاید منصفانهترین و درعینحال سختترین پرسشی که میتوان در برابر هر سیاست پوپولیستی قرار داد این باشد: «هزینۀ رضایت امروز از حساب چه کسی و از کدام بخش آینده پرداخت میشود؟»
☘️🧿☘️ حرفهایهای مطالعات بینالمللی
🌓 شناخت دقیق پاکستان؛ اندیشکده اقبال
@andishkadehiqbal
🌎 اندیشکده تهران
@institutetehran
🌎 مرکز مطالعات پاکستان
@pakistanstudies_ir
🌎 مطالعات یمن 🇾🇪
@yemenstudies_ir
🌎 درسگفتار علوم سیاسی و روابط بینالملل
@ecopolitist
🌎 آموزش زبان تخصصی رشته علوم سیاسی
@language_political
🌎 کانال روش پژوهش در علوم سیاسی
@Policy_researcher
🌎 همه چیز درباره چین 🇨🇳
@chinese10
🌎 اندیشکده مطالعات حاکمیت و روابط بینالملل
@GovernanceStudies
🌎 سیاستکده
@siyasatkadehh
🌎 چین و ماچین 🇨🇳🇨🇳🇨🇳
@china_Reivew
🌎 بانک مقالات علوم سیاسی
@maghalatolomsiasii
🌎 مرکز تخصصی مطالعات آمریکا
@The_CUSS
🌎 کتابخانه علوم سیاسی
@Politicalsciennce
🌎 زاویه: اندیشکده مطالعات راهبردی قفقاز، ترکیه و کریدورها
@zaviyeinsight
🌎 کانال روسیه شناسی «بیریوزا» 🇷🇺 🇷🇺 🇷🇺
@Birioza
🌎 راهبرد ایرانی
@rahbord_irani
🌎 پژوهشکده علوم سیاسی
@Policyresearcherr
🌎 اخبار و تحلیل مسائل خاورمیانهوشمالآفریقا
@mena_news_analysis
🌎 اخبار و تحلیل مسائل اسرائیل
@MiddleEastnews21
🌎 تحلیل مسائل ژئواکونومیک (گذرگاه)
@Gozargah_1404
🌎 پایگاه خبری تحلیلی آسیای مرکزی و قفقاز
@CaspianMonitor
🌎 مطالعات کشورهای آلمانیزبان (🇩🇪🇨🇭🇦🇹)
@dach_studien
🌎 مرکز مطالعات تکنوپلیتیک و فناوریهای راهبردی
@ctst_org
🌎 جستار میانفرهنگی و مطالعات ترکیه 🇹🇷🇹🇷🇹🇷
@j_sabourii
🌎 اندیشکده ایران نگر
@iran_negar_institute
🌎 دیپلماسی کتاب؛ رصدخانه نشر بینالملل
@bookdiplomacy
🌎 تحولات عراق و شامات
@IraqLevant
🌎 ملت دین؛ روایتگر تحولات جریانات و جنبشها
@melatedin
🌎 ترجمه متون تخصصی علوم سیاسی
@Politicianns
🌎 خبری تحلیلی سیاق
@syaaq_ir
🌎 تحلیل مسائل سیاسی خاورمیانه
@paygah_ejtemayi
🌎 کانال علوم سیاسی
@politicalsciencce
🌎 دولت دین
@dolatedin
🌎 روسکیی چاس
@RusskiyChas
🌎 لوموند دیپلماتیک Le Monde diplomatique
@mondediplofa
🌎 اوراسیا پست، اخبار و تحلیل - چین و روسیه CIS
@EurasiaPost
🌎 راوی عربستان 🇸🇦
@KSA_Narrator
🌎 مطالعات ترکیه و قفقاز
@turkeycaucasus
🌎 اقتصاد سیاسی🏅
@Inter_Politics
🌎 اکادمی تخصصی روابط بینالملل
@InternationalAcademic
🌎 مطالعات خلیج فارس
@PGulfStudies
🌎 اصطلاحات انگلیسی حقوقی،سیاسی و مطبوعاتی
@policyinact
🌿🧿☘️ هماهنگی برای تبادل
@mrgp_1
انجمن علمی علوم سیاسی دانشگاه یزد برگزار میکند:
🏛 سلسلهنشستهای درخت علوم سیاسی
📋 این هفته: اقتصاد سیاسی بینالملل
🎙️ مهمان:
علیرضا رحمتی
🎙️ دبیر نشست:
مهلا طاهونچی
🗓️ تاریخ: دوشنبه ۲ شهریورماه ۱۴۰۵ | ساعت ۱۷:۰۰
🟢 ورود برای عموم آزاد است.
▪️ برای نامنویسی و شرکت در جلسه، به آیدی زیر در تلگرام پیام دهید:
@mahla_tahoonchi
🔗 لینک حضور در نشست از طریق کانال تلگرام اعلام خواهد شد.
تلگرام:
/channel/Political_YzdUni
اکنون که ترامپ در پیام جدید خود بیش از هر چیز بر محاصره دریایی متمرکز شده و توجه افکار عمومی و تحلیلگران را جلب کرده، توجه به یک بعد جدید نیز خالی از لطف نیست.
ناامنسازی مسیرهای ترانزیت زمینی یکی دیگر از ابزارهای آمریکا برای تکمیل و تشدید اثرگذاری این فشار است که بدون نیاز به اقدام رسمی یا حضور مستقیم، ازطریق ارتباطگیری با گروههای گانگستری در مرزهای کشورهای همسایه ایران، بهویژه پاکستان و افغانستان، به اجرا گذاشته میشود.
در این راهبرد، ایجاد راهزنی، سرقت، اخاذی و دیگر اشکال ناامنی در مسیرهای منتهی به ایران، ریسک عبور خودروهای باری را افزایش میدهد؛ این امر بهطور مستقیم هزینه و دشواری حملونقل را بالا میبرد و رانندگان و شرکتهای حملونقل را از پذیرش محمولههایی با مقصد ایران بازمیدارد. بنابراین، هدف صرفاً ایجاد چند حادثه پراکنده نیست. آمریکا با ایجاد سطحی از ناامنی و بیثباتی، قابلیت استفاده عملی از مسیرهای زمینی را فرسوده میکند. درنتیجه، حتی اگر این مسیرها ازنظر فیزیکی باز بمانند، به مسیری پرهزینه و پرریسک تبدیل میشوند.
بهاینترتیب، آمریکا فشار را از دریا به خشکی امتداد میدهد و با محدود کردن همزمان مسیرهای دریایی و زمینی، دامنه محاصره اقتصادی ایران را گسترش میدهد؛ بهگونهای که برای ایجاد اختلال در جریان تجارت خارجی ایران، الزاماً نیازی به مسدودسازی رسمی مرزها وجود نداشته باشد.
✅@Inter_Politics
✍️پاراگراف روز
بیاعتمادی بیشازحد به سازوکار اغلب درکنشدهٔ بازار به همان میزان اندک قابلتوجیه است که اعتماد بینهایت به خبرگی سیاستهای اقتصادی دولت. باید توجه داشت که اقتصاد بازار و دموکراسی به یکدیگر وابستهاند. یکی از این دو نظام بدون دیگری قابلیت زیست ندارد. هر دو نظام کامل نیستند، اما نظامهای بهتری نیز وجود ندارد.
یکی از عواملی که ایالات متحده را قادر میسازد بهآسانی از کشورهای دیگر استقراض کند و کسری بودجۀ خود را برای دورهای طولانی تداوم بخشد، جایگاه دلار بهعنوان مهمترین ارز در مبادلات جهانی است. تا زمانی که کشورها مبادلات تجاری خود را بهجای ارزهای دیگری مانند یورو، ین یا یوان، عمدتاً با دلار انجام دهند، ایالات متحده نیز میتواند فراتر از ظرفیتها و منابع واقعی اقتصادی خود هزینه کند و به روند موجود ادامه دهد.
با توجه به آنچه در جنگ اخیر گذشت و هدف قرار گرفتن برخی مراکز اقتصادی در منطقه، سخن گفتن از «نابودی منافع آمریکا» بیش از هر چیز به برداشت ما از ساختار اقتصاد آمریکا بستگی دارد. اگر با لنز یک اقتصاد دستوری به مسئله نگاه کنیم و تصور کنیم که شرکتها، پالایشگاهها، صنایع و منابع نفتی آمریکا همگی متعلق به دولت فدرالاند و دولت فدرال تا قیمتگذاری تخممرغ را هم انجام میدهد، آنگاه هر خسارت اقتصادی یا افزایش قیمت انرژی را میتوان «نابودی منافع آمریکا» نامید؛ اما اقتصاد آمریکا چنین ساختاری ندارد. بخش عمدۀ ثروت مولد این کشور در مالکیت بخش خصوصی است و شرکتهای نفتی، کارخانهها و بنگاههای بزرگ، دارایی دولت فدرال محسوب نمیشوند. حتی «نفت آمریکا» نیز عمدتاً نفت تولیدشده و فروختهشده بهوسیله شرکتهای خصوصی است، نه نفت متعلق به دولت. ازاینرو، ممکن است افزایش قیمت نفت به مصرفکنندگان و برخی صنایع فشار وارد کند و همزمان سود تولیدکنندگان و صادرکنندگان انرژی را افزایش دهد؛ بنابراین، نمیتوان زیان بخشی از اقتصاد خصوصی را بدون سنجش دامنه، شدت و ماندگاری آن، «نابودی منافع آمریکا» دانست. دولت فدرال اقتصاد را تنظیم، مالیاتگذاری و حمایت میکند، اما مالک بخش اصلی آن نیست؛ با وجود داراییهای فراوان، خود نیز با بدهیها و تعهدات مالی سنگینی روبهروست. ادعای نابودی منافع آمریکا، هنگامی که بر یکیگرفتن دولت، اقتصاد و شرکتهای خصوصی استوار باشد، بیش از آنکه تحلیلی از اقتصاد آمریکا باشد، بازتاب ذهنیتی مبتنی بر اقتصاد دولتی است.
✅@Inter_Politics
دوستانی که از افزایش قیمت جهانی نفت و گاز خوشحالاند، بد نیست به سه نکتۀ مهم که معمولاً کمتر مورد توجه قرار میگیرد، توجه کنند:
۱. افزایش قیمت انرژی و مواد اولیه، هزینۀ تولید، حملونقل و قیمت نهایی کالاها را افزایش میدهد. این موضوع برای ایران اهمیت بیشتری دارد؛ زیرا بخش قابلتوجهی از نیازهای غذایی، تجهیزات و مواد کشاورزی، دارویی و حتی سوخت ناوگان هوایی خود را ازطریق واردات تأمین میکند.
۲. آمریکا بزرگترین تولیدکنندۀ نفت جهان است. بنابراین، افزایش قیمت نفت تنها به زیان مصرفکنندگان آمریکایی نیست، بلکه درآمد و سود شرکتهای نفتی و انرژی این کشور را نیز افزایش میدهد.
۳. بیشترین آسیب ناشی از افزایش قیمت انرژی، نه متوجه آمریکا، بلکه متوجه کشورهای واردکنندۀ انرژی، بهویژه کشورهای شرق آسیا و اروپا است. این کشورها اگرچه لزوماً خصومتی با ایران ندارند، اما ممکن است برای حفاظت از منافع اقتصادی و امنیت انرژی خود، در برابر ایران و کنار آمریکا موضعگیری کنند.
✅@Inter_Politics
چالش تبدیل دانش به ثروت
پیشفروش بازی GTA 6 از ۲۵ ژوئن آغاز شده و مؤسسۀ BTIG تعداد سفارشهای اولیه را بین ۱۵ تا ۲۲ میلیون نسخه برآورد کرده است. با مبنا قراردادن کف این برآورد و قیمت پایۀ ۷۹٫۹۹دلاری بازی، ارزش ناخالص فروش به حدود ۱٫۲ میلیارد دلار میرسد.
پشت این محصول، دانش و مهارت برنامهنویسان، مهندسان، طراحان، نویسندگان و دیگر نیروهای متخصصی قرار دارد که بخش بزرگی از آنان در دانشگاهها آموزش دیده و دانش تخصصی کسب کردهاند. بااینحال، اهمیت ماجرا فقط در وجود این نیروی دانشگاهی نیست؛ مسئلۀ مهمتر این است که دانش و تخصص آنان، در پیوند با سرمایه، بنگاه، سازمان تولید و بازار جهانی، به محصولی تبدیل شده که میلیاردها دلار ارزش اقتصادی خلق میکند.
مسئله برای ما دقیقاً از همینجا آغاز میشود. ایران نیز دانشگاه، دانشآموخته و نیروی انسانی مستعد کم ندارد؛ آنچه در مقیاسی متناسب با این ظرفیت شکل نگرفته، سازوکاری است که دانش و تخصص دانشگاهی را به مهارت مولد، محصول رقابتپذیر و ارزش اقتصادی تبدیل کند.
برای درک ابعاد این شکاف، کافی است ظرفیت خلق ارزش در نمونۀ بالا را کنار وضعیت کشوری قرار دهیم که رئیسجمهورش گفته است: «ما الان لنگ یک میلیارد دلار پولیم». در همین کشور، مجموع اعتبارات وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و دستگاههای وابسته به آن در لایحۀ بودجۀ ۱۴۰۵ نزدیک به ۱۴۹ همت پیشبینی شده بود. با دلار حدود ۱۸۰ هزار تومانی امروز، این رقم به حدود ۸۲۸ میلیون دلار میرسد؛ یعنی حتی کف برآورد فروش اولیۀ یک بازی از مجموع این اعتبارات بیشتر است.
البته این دو رقم ازنظر حسابداری همسنخ نیستند. مقایسه بر سر بودجه و فروش نیست؛ بلکه بر سر تفاوت در ظرفیت تبدیل دانش و نیروی انسانی به ارزش اقتصادی است. بهعبارتدیگر، پرسش اصلی این نیست که چرا درآمد یک بازی از بودجۀ یک وزارتخانه بیشتر است؛ پرسش این است که چرا در یک نظام اقتصادی، دانش میتواند در زنجیرهای سازمانیافته به محصولی میلیارددلاری تبدیل شود، اما در نظامی دیگر، بخش بزرگی از ظرفیت علمی و انسانی از پیوند مؤثر با تولید و بازار بازمیماند.
در اقتصاد امروز، داشتن دانشگاه و نیروی انسانی مستعد بهخودیخود ثروت تولید نمیکند. دانش زمانی به ظرفیت اقتصادی تبدیل میشود که در زنجیرهای کارآمد از آموزش، مهارت، سرمایه، بنگاه و بازار قرار گیرد. بحران دانشگاه ایران را نیز باید در گسست از همین زنجیره جستوجو کرد: دانشگاه مدرک تولید میکند، اما دانش بهاندازۀ کافی به مهارت حرفهای تبدیل نمیشود؛ پژوهش انجام میشود، اما اغلب راهی به حل مسئله و تولید پیدا نمیکند؛ و ایده نیز بهسختی به سرمایه و بازار میرسد.
یکی از آشکارترین نمودهای این گسست را میتوان در بازار کار دید. در تابستان ۱۴۰۴، دانشآموختگان آموزش عالی ۴۰٫۳٪ از کل بیکاران کشور را تشکیل میدادند و در زمستان همان سال نیز سهم آنان ۳۶٫۶٪ بود. البته این وضعیت را نمیتوان فقط به دانشگاه نسبت داد؛ ضعف سرمایهگذاری، اقتصاد کمرمق و محدودبودن تقاضا برای نیروی متخصص نیز در آن نقش دارند. بااینحال، این عوامل از مسئولیت نظام آموزش عالی نمیکاهند؛ نظامی که در ایفای نقش خود در زنجیرۀ تبدیل دانش به ظرفیت اقتصادی بسیار ناکام مانده است.
بخشی از این ناکامی نیز به شیوۀ حکمرانی دانشگاه در ایران بازمیگردد. برخی رؤسای دانشگاهها و مدیران دانشکدهها در عرصههایی پررنگ ظاهر میشوند که ارتباطی با مأموریت اصلی آنان ندارد؛ از موضعگیریهای سیاسی و رجزخوانی گرفته تا فعالیتهای مناسکی و رسانهای و حتی عربدهکشیهای عجیب... مسئله اصلاً حق اظهارنظر سیاسی نیست؛ مسئله جابهجایی اولویتهاست. رئیس دانشگاه باید پیش از هر چیز دربارۀ کیفیت آموزش، عملکرد پژوهشی، مهارت دانشجویان، آیندۀ حرفهای دانشآموختگان و پیوند دانشگاه با نیازهای کشور پاسخگو باشد. اما چند رئیس دانشگاه در ایران براساس چنین شاخصهایی ارزیابی میشوند؟
از همین منظر، قهقرای دانشگاههای ایران را باید در فرسایش تدریجی کارکرد اصلی آنها جستوجو کرد. معضل فعلی این است که دانش و استعداد موجود، در مقیاسی متناسب با ظرفیت کشور، به مهارت، محصول و ارزش اقتصادی تبدیل نمیشود. کشوری میتواند نفت و گاز، دانشگاه و میلیونها دانشآموخته داشته باشد و بهقول رئیسجمهورش همچنان «لنگ یک میلیارد دلار» بماند. کاستی فقط در میزان منابع نیست؛ مسئلۀ بنیادیتر، کیفیت نهادها و توان آنها برای تبدیل دانش و تخصص به مهارت، محصول و ارزش است.
✅@Inter_Politics
پیرو ادعای تخریبی برنامهی «جریان» در صداوسیما و خبرگزاریهای وابسته به حاکمیت در تاریخ ۹ تیر ماه ۱۴۰۵، در تماسی با آقای دکتر محمود سریعالقلم، ایشان اشاره داشتند که برادری به نام فرید و یا وحید ندارند. ایشان گفتند آذری هستند و نه مازندرانی. ادعاهای برنامه صحت ندارد.
جزئیات بیشتر منتشر خواهد شد.
✅@Inter_Politics
🎖نبوغ دیگری از صداوسیمای جمهوری اسلامی
«اصابت» را نوشتهاند «اثابت»!
✍️اصابت: رسیدن، بههدفخوردن
🔵تلگرام |🔴اینستاگرام |💬گروه ویراستاران|
🏅ويرايش تخصصى و صفحهآرایی در رشتههاى علوم انسانى
کتاب، مقالە، پایاننامه،
رساله، نشریه و گزارش
براساس پیشبینی صندوق بینالمللی پول، اقتصاد جهانی در سالهای ۲۰۲۶ تا ۲۰۳۰ نزدیک به ۲۵ تریلیون دلار بزرگتر خواهد شد و تا سال ۲۰۳۰ از ۱۵۰ تریلیون دلار فراتر میرود؛ بااینحال، اهمیت اصلی این تحول در تغییر وزن نسبی اقتصادها و تعمیق نقش آسیا در اقتصاد جهانی است.
ایالات متحده🇺🇸 با ۳۷.۷ تریلیون دلار و سهم ۲۵.۱ درصدی همچنان بزرگترین اقتصاد جهان خواهد بود و چین🇨🇳 با ۲۶ تریلیون دلار و سهم ۱۷.۳ درصدی در رتبهٔ دوم قرار میگیرد؛ درحالیکه آلمان🇩🇪 و هند🇮🇳 با حدود ۶.۱۸ و ۶.۱۷ تریلیون دلار تقریباً در جایگاه مشترک سوم خواهند بود.
در این میان، رشد اقتصادهای آسیایی صرفاً به افزایش سهم آنها از تولید جهانی محدود نیست؛ این اقتصادها بخش بزرگی از تجارت خارجی خود را نیز با دو قطب اصلی اقتصاد جهانی، یعنی آمریکا و چین، انجام میدهند.
بنابراین، ساختار اقتصاد جهانی در آستانه ۲۰۳۰ ازیکسو همچنان تحتسلطهٔ آمریکا و چین باقی خواهد ماند و ازسویدیگر، با افزایش وزن اقتصادی و تجاری آسیا، وابستگی متقابل این سه حوزه (آمریکا، چین و اقتصادهای آسیایی) به یکی از ویژگیهای تعیینکنندهٔ اقتصاد سیاسی جهانی تبدیل خواهد شد.
✅@Inter_Politics
امروزه اصطلاح «ایدئولوژی» گاه برای اشاره به نظامهای اعتقادی و جهانبینی افراد به کار میرود. یکی از کاربردهای مهم این مفهوم را میتوان در اندیشهٔ جامعهشناس آلمانی، کارل مانهایم، و اثر مشهور او، ایدئولوژی و اتوپیا، مشاهده کرد. مانهایم معتقد بود افراد و گروهها تحتتأثیر محیط اجتماعی ـ فرهنگی و منافع خود، برداشت خاصی از جهان پیدا میکنند و همین موقعیت میتواند به شکلگیری تعصبات و داوریهای جانبدارانه بینجامد.
ازنظر او، گروههای حاکم چنان در منافع خود غرق میشوند که گاه توانایی قضاوت واقعبینانه دربارهٔ شرایط موجود را از دست میدهند؛ ازاینرو، مانهایم «ایدئولوژی» را برای اشاره به توهمات و جهانبینی گروههای مسلط به کار میبرد. در مقابل، گروههای ناراضی نیز در واکنش به وضع موجود، جهانبینی آرمانی خود را شکل میدهند که مانهایم آن را «اتوپیا» مینامد.
منبع: قوام، سیدعبدالعلی. (۱۳۹۹). سیاستشناسی (چاپ نهم). سمت، ص.۵۰.
🏅معرفی گرایش «اقتصاد سیاسی بینالملل» در مقطع ارشد
ارائهدهنده: علیرضا رحمتی
میزبان: اتحادیۀ انجمنهای علمی دانشجویی علوم سیاسی ایران (۱۴۰۴)
✅@Inter_Politics
حامیپروری در اقتصاد سیاسی به شبکههایی اشاره دارد که در آن دسترسی به منابع، امتیازات و فرصتهای شغلی در برابر حمایت و وفاداری سیاسی مبادله میشود. این شبکههای «تارعنکبوتی» با ایجاد وابستگی میان قدرت سیاسی و منافع اقتصادی، افراد را بهطور رسمی یا غیررسمی، به ساختار قدرت پیوند میدهند. در شرایط نامساعد اقتصادی و کمبود فرصتهای شغلی، برخی افراد برای ورود و ماندگاری در این شبکهها، حتی مواضع و هویت سیاسی خود را با الزامات آن همسو میکنند تا از منابع و فرصتهای حاصل از این رابطه ارتزاق کنند.
برای مطالعهٔ بیشتر:
Robinson, J. A., & Verdier, T. (2013). The political economy of clientelism. The Scandinavian Journal of Economics, 115(2), 260-291.
✅@Inter_Politics
#خبر:
کمیته انضباطی دانشگاه بهشتی در حکمی، علیرضا جعفرزاده، دانشجوی ارشد اقتصاد سیاسی بینالملل را به اتهام «ایجاد آشوب و بلوا در محیط دانشگاه» اخراج کرده و این حکم در شورای تجدیدنظر نیز تایید شده است.
@Nedaye_siyasat
https://farhikhteganonline.ir/news/246408
Читать полностью…
تنگهٔ هرمز ممکن است تا شش سال آینده بیش از ۷۰٪ از اهمیت کنونی خود در حوزهٔ ترانزیت انرژی را از دست بدهد. شش کشور عربی صادرکنندهٔ نفت عضو شورای همکاری خلیج فارس، در کنار عراق و ترکیه (بهصورت مستقل یا مشترک) درحال اجرای چند ابرپروژهٔ چندمیلیارددلاری برای ایجاد مسیرهای جایگزین انتقال انرژی (بهصورت انتقال ازطریق لوله) هستند. درصورت تکمیل این پروژهها، بخش قابلتوجهی از صادرات انرژی این کشورها دیگر از تنگهٔ هرمز عبور نخواهد کرد و وابستگی آنها به این گذرگاه راهبردی بهطور چشمگیری کاهش خواهد یافت.
حامد پاکطینت یادداشتی دقیق و آماری در این باره منتشر کرده است. من نیز پیشتر یادداشتی در این مورد نوشته بودم.
✅@Inter_Politics
براساس شاخص جهانی زیستپذیری ۲۰۲۶، کپنهاگ در صدر رتبهبندی ۱۷۳ شهر جهان قرار گرفته و وین، ملبورن و سیدنی با امتیاز ۹۷ در جایگاههای بعدی ایستادهاند؛ زوریخ، ژنو، اوساکا، آدلاید، ونکوور و توکیو نیز با امتیاز ۹۶ جمع ۱۰ شهر نخست را تکمیل میکنند. فاصلۀ ناچیز امتیازی میان این شهرها نشان میدهد که برتری آنها نه از یک مزیت منفرد، بلکه از ترکیب ثبات سیاسی، خدمات درمانی و آموزشی باکیفیت، زیرساختهای کارآمد و امکانات فرهنگی ناشی میشود. حضور هفت شهر اروپایی و استرالیایی در میان ۱۰ شهر برتر نیز بیانگر نقش تعیینکنندۀ نهادهای باثبات، سرمایهگذاری مستمر در خدمات عمومی و حکمرانی مؤثر شهری در ارتقای کیفیت زندگی است. در مقابل، قرارگرفتن دمشق در انتهای جدول نشان میدهد که جنگ و بیثباتی سیاسی چگونه با فرسایش زیرساختها، تضعیف خدمات عمومی و افزایش ناامنی، زیستپذیری شهری را بهشدت کاهش میدهند. درمجموع، این رتبهبندی نشان میدهد که زیستن بیش از آنکه تابع وسعت یا قدرت اقتصادی یک شهر باشد، به ظرفیت نهادهای آن برای تأمین امنیت، خدمات عمومی پایدار و محیطی قابلپیشبینی برای زندگی وابسته است.
✅@Inter_Politics
ریاکشنها با پست بعدی، به ضربات پنالتی میروند.
تعداد مخالفها و موافقها تا این لحظه (پایان):
۲۵-۲۵
▪️«مرکز مطالعات اقتصادی و سیاسی دانشگاه شهید بهشتی» با همکاری «انجمن علوم سیاسی ایران» و مجموعۀ «ویراستیار» برگزار میکند:
🎓دومین بوتکمپ دانشجویی «آمادهسازی برای دفاع از پایاننامه»
📄همراه با صدور گواهی
🎤ارائهدهندگان:
🔻سپهر خدابندهلو
🔻محسن مفیدی
⏰پنجشنبه، ۸ مرداد ۱۴۰۵ | ساعت: ۱۹ تا ۲۱:۳۰
🟢جلسه به صورت برخط برگزار میشود.
💰هزینه: ۷۹ هزار تومان (جهت امور خیریه)
🎲محورهای دوره:
1️⃣بررسی نهایی متن؛
2️⃣نکتهها و مرحلههای اداری پایاننامه؛
3️⃣اصول طراحی اسلاید و ارائه در جلسۀ دفاع؛
4️⃣جایگاه مرور ادبیات در پایاننامه؛
5️⃣جستوجو و مدیریت منابع علمی؛
6️⃣تحلیل ادبیات و شناسایی شکاف پژوهشی.
📝برای نامنویسی به آیدی زیر در تلگرام پیام دهید:
@Neshast1405
▪️@CEPS_SBU✈️
▪️@virast_yar✈️Читать полностью…
نقشهی تازهی تجارت چین از کجای ایران میگذرد؟
✍️امیرحسین تیموری (دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد سیاسی بینالملل دانشگاه علامه طباطبایی)
از اینجا مطالعه کنید
✅@Inter_Politics
▪️مرکز مطالعات اقتصادی ـ سیاسی دانشگاه شهید بهشتی برگزار میکند:
⚡️از جهانیشدن تا جهانیزدایی؛ تحول در ساختار اقتصاد جهانی و دلالتهای آن برای ایران
🎙سخنران:
دکتر مهدی رزمآهنگ
عضو مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی
🎙دبیر نشست:
محمدصادق دانشجو
کارشناسی ارشد رشته علوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی
🗓۱۷ تیرماه ۱۴۰۵ | ۱۶:۰۰ تا ۱۷:۳۰
🟢جلسه به صورت برخط برگزار میشود.
👤برای نامنویسی و شرکت در جلسه به آیدی زیر پیام دهید:
✈️@sabtenam1405
🔸 نامنویسی در پرسلاین:
https://survey.porsline.ir/s/LN48nTV7
▪️@CEPS_SBU✈️
🌹@Inter_Politics✈️
🌍@SBU_PoliticalScience✈️Читать полностью…
🏅محمود سریعالقلم:
دوستان هر کشوری باعث توسعه یا عدم توسعه میشوند.
مثلاً اردوغان با ایلان ماسک و بیل گیتس معاشرت میکند، ولی ایران با حوثیها و حشدالشعبی.
اینکه ما با چه کسی معاشرت میکنیم، نشاندهندۀ سطح فکر ماست.
اقتصاد سیاسی بینالملل (IPE) و اقتصاد سیاسی جهانی (GPE)
اگرچه این دو حوزه در بسیاری از موضوعات با یکدیگر همپوشانی دارند، اما ازنظر سطح تحلیل و دامنۀ مفهومی یکسان نیستند. اقتصاد سیاسی بینالملل بیشتر بر رابطۀ متقابل اقتصاد و سیاست در مناسبات میان دولتها تمرکز دارد؛ یعنی تجارت، نظام پولی و مالی، سرمایهگذاری خارجی، تحریمها، رژیمهای بینالمللی و رقابت قدرتهای بزرگ را عمدتاً در چارچوب روابط دولتمحور بررسی میکند. در این نگاه، دولت همچنان بازیگر اصلی و نقطۀ عزیمت تحلیل است.
در مقابل، اقتصاد سیاسی جهانی افق گستردهتری دارد و فقط به روابط میان دولتها محدود نمیشود. این حوزه، اقتصاد جهانی را بهمثابۀ شبکهای پیچیده از دولتها، شرکتهای چندملیتی، نهادهای مالی، زنجیرههای ارزش، بازارهای داده، فناوریهای دیجیتال، پلتفرمها، جریانهای سرمایه، انرژی، اقلیم، مهاجرت و کنشگران غیردولتی تحلیل میکند. ازاینرو، موضوعاتی مانند جهانیشدن و جهانیزدایی، ژئواکونومی، وابستگی متقابل تسلیحشده، امنیت اقتصادی، حکمرانی داده، هوش مصنوعی، رمزارزها، گذار انرژی، زنجیرههای تأمین راهبردی، تحریمهای مالی، دوستسپاری، نزدیکسپاری و چندپارگی اقتصاد جهانی، بیش از آنکه صرفاً در چارچوب اقتصاد سیاسی بینالملل قابلفهم باشند، در قلمرو اقتصاد سیاسی جهانی معنا پیدا میکنند.
به بیان دقیقتر، اقتصاد سیاسی بینالملل عمدتاً میپرسد دولتها چگونه از ابزارهای اقتصادی در روابط خارجی خود استفاده میکنند و چگونه قواعد اقتصاد بینالملل را شکل میدهند؛ اما اقتصاد سیاسی جهانی میپرسد قدرت، ثروت، تولید، فناوری و حکمرانی در مقیاس جهانی چگونه توزیع، بازتولید و بازآرایی میشوند.
✅@Inter_Politics