485
یک پست در 4 الی 7 روز دارای مشکل اینترنت من باستان شناس هستم نویسنده هستم ارتباط با ادمین @Ben_Nihon تاریخ تاسیس کانال:11 دسامبر 2015
موراماسا سِنگُ و نفرین موراماسا
استاد بزرگ شمشیر سازی
تولد: پیش از 1501
معرفی: او مرد بد خلق بدجنسی بود که به راحتی با عصبانیت هرکس و هرچه اطرافش بود را مورد حمله قرار می داد از این رو به نابغه اهریمنی مشهور شده بود. افرادی که شمشیرهای او را می خریدند به ورود نیروی اهریمنیش به تسلیحاتش باور داشتند. می گفتند «شمشیر موراماسا همانقدری تشنه خون است که خالقشان» «اگر شمشیر موراماسا کشیده شود تا زمانی که به خون آغشته نگردد به غلاف باز نخواهد گشت» «شمشیر دشمن را نخواهد برید اگر او را لایق خود نداند آنوقت است که خون صاحبش باید ریخته شود». داستان های بسیاری وجود دارند که کسی شمشیر موراماسا به دست گرفته و کورکورانه دوستان و نزدیکانش را کشته است. افرادی که دیوانه شدند یا بدون دلیل خود کشی کردند. ماتسودایرا کیو یاس با اُدا وارد جنگ شد و شایعه گشت که آبه ساریُشو خیانتکار است، ساریوشو که این را شنید از پسرش یاشیچی خواست او را بکشد تا شرافت خانوادگیشان حفظ شود اما پسر این کار را نکرد. تا انکه روزی صدای اسب شنید و متوجه اجرای مراسم اعدام شد، بیرون آمد و با یک ضربه کیویاس را از دم تیغ گذراند هرچند خودش نیز کشته شد. اون شمشیر یک موراماسایی بود. اینجا بود که ماتسودایرا هیرُتادا به قدرت رسید. شبی کسی به اتاق خواب او امد و اقدام به قتل ارباب کردف درگیری تا حیاط کشیده شد و قاتل کشته گشت. شمشیر او یک موراماسایی بود. پسر این ارباب تکوگاوا ایه یاس بود که در کودکی دستش را با یک موراماسایی برید. روزی اُدا نوبوناگا متوجه شد همسر تکوگاوا با تاکدا شینگن توطئه کرده است پس دستور رسید ولیعهد تکوگاوا خودکشی کند، شمشیری که سر او را برید ساخت موراماسا سنگو بود. پس از یک نبرد ایه یاسو به دیدن سربازی رفت که گفته می شد با یک ضربه ناگیناتا کلاهخود و جمجمه حریفش را در یک ضربه سوراخ کرد. طی بررسی سلاح تکوگاوا دستش را برید، خندید و گفت لابد یک موراماسا است، و بود!. در این نقطه بود که فرمان ممنوعیت تسلیحات موراماسا صادر شد، اما اکثری تنها امضا را عوض کردند زیرا شمشیر گران قیمت و بسیاری مواقع موروثی بود. پس از آن دشمنان شگون خواهان به دست گرفتن شمشیر ساخت موراماسا شدند به همین دلیل بازار سیاهی شکل گرفت و حتی در جنگ بوشی بسیاری موراماسای چه واقعی و چه تقلبی در دست داشتند.
@IranNHK
داستان ایگا میتسوسوئه
آن سامورای واقعی که در برابر یک لشکر ایستاد
در عصر کاماکورا عادت بود که بهترین سوارکاران سامورای را از اسب بیندازند و جنگاوران شکایت به ارباب ببرند ولی ایگا کسی بود که وقتی میفتاد کمان می گرفت و اگر کمان را می گرفتند شمشیر می کشید. سرانجام روزگار صلح با وقوع جنگ جُکیو به پایان رسید، جنگی که امپراتور باز نشسته گُتُبا علیه دولت شگون اعلام جنگ داد و میتسوسوئه از افراد شگون بود. شهرت وی به امپراتور بازنشسته نیز رسیده بود پس دستور اعدامش داده شد، نقشه بر این شد که وی را به مراسم چای دعوت کرده و آنجا بکشنش. اما یک کارمند دربار، ساساکی هیرُتسونا که فامیل میتسوتوسئه بود از این نقشه با خبر شد پس سامورای را به مهمانیش دعوت کرده و گفت «براستی که این روز ها پایتخت مملو از جنگاوران از هر گوشه شده است در حیرتم که امپراتور بازنشسته چه در ذهن دارند روزهای دردسر ساز نزدیک هستند و ممکن است ما را درگیر خود کنند» . فردا صبح سه نامه دعوت برای سامورای رسید، در اینجا بود که مشکوک شده و افرادش را فرستاد، مردان وحشت زده بازگشته و خبر فرمان اعدام او را رساندند که هزار سوار به این سمت می آیند تا حکم را اجرا کنند. هیچکس در خانه میتسوسوئه نگریست چراکه همگی می دانستند طریقت او جنگ و مرگ است. می توانست فرار کند ولی آنوقت از حکم آسمانی گریخته بود و به اربابش توهین کرده بود پس باید می ماند و حکم را قبول می کرد... با مبارزه. او 80 جنگاور با خود داشت که تنها 29 عدد با وی ماندند، از آنجایی که انتظار چنین عملی را نداشت در را به روز این 29 تن قفل کرد. او که نمی خواست زره خاندانش به دست دشمن بیفتد آن را نپوشید و تمام بندهایش را برید. سپس گفت آنقدر خواهد جنگید که تیرهایش تمام شوند، شمشیرش بشکند و آنگاه اگر زنده بود خود را با خانه اش خواهد سوزاند. فرمانده سواران تیرش خطا رفت ولی تیر میتسوسوئه یکی از افراد فرمانده را کشت، پس پنهان شده و تک به تک نفراتش را به جنگ میتسوتوسئه فرستاد و میتسوتسوئه تک به تک راهی دنیای مردگانشان کرد. اینجا بود که همه نفرات با هم حمله کردند. در پایان میتسوتسوئه با پسرش به خانه رفتند و آن را به اتش کشیدند، پسر که نمی خواست در آتش بسوزد تقاضا کرد به دست پدرش کشته شود. میتسوتسوئه پسرش را کشت، سه بار از بهشت خواست قدرت انتقام را به اربابش بدهند و آنگاه همراه جسم پسرش به آتش پرید. این رویداد حتما رخ داده ولی به شکل یک داستان درآمده است.
@IranNHK
سری وقایع مهم
عملیات مالایا (و سقوط سنگاپور)
قسمت 2 از 2
روز رویداد (پایان کار): 21 فبریه
یازدهم جونری 1942 کوالالامپور سقوط کرده و طی چهار روز به جوهور رسیده و لشکر پنجم با قوای استرالیا در باتو آنمام درگیری می شود. با این پیشروی که همزمان بود با شروع گسترده تصرف اندونزی دولت استرالیا شروع به تخلیه مصر کرد و وینستون چرچیل گفت تخلیه یا سقوط سنگاپور غیر قابل قبول خواهد بود. در 22ام در شرق، قوای استرالیا پیشروی نیهون را کند کرد ولی در غرب پیشروی ادامه داشت تا آنکه در باکری تانک های نیهونی بدون پشتیبانی پیاده نظام درهم کوفته شدند، اینجا بود که قوای متحد متوجه شدند نیهونیان تسلیم نمی شوند. اما از 21ام قوای بریتانیا درحال عقب نشینی بود تتا آنکه 25ام ژنرال آرتور پرسیول دستور عقب نشینی به سنگاپور را داد. سپهسالار یاماشیتا تُمُیوکی که برای تانک سوخت کافی نداشته و یک سوم هواپیماهایش را به نیروی عملیات سوماترا داده برای تصرف سنگاپور عجلیه نکرد. فرداش 74 جنگنده جدید بریتانیا راهی بمباران مواضع نیهونی شد که تنها 22 جنگنده داشتند، نیهون یک هواپیما و بریتانیا 17 عدد ازدست داد ولی ناو هواپیمابری ایندامیتبل هنوز جنگنده می آورد. تا اینجا تلفات بریتاینا 19000 و نیهون 4500 تن بود. هنگ اسکاتلند بزرگراه را بمبگذاری کرد ولی میزان مهمات کم بوده و سربازان می توانستند از رویش بپرند. یاماشیتا از بالای قصر سلطان جاهور می توانست با دوربین تمام سنگاپور را ببیند و محل سربازان دشمن برای توپخانه خود را مشخص کند. بمباران بندر شروع شده و پیشنهاد دوباره نیهون برای تسلیم سنگاپور رد شد. حالا 100 هزار نفر قوای امپراتوری بریتانیا در یک جزیره منتظر 70 هزار قوای امپیراتوری نیهون بود. پرسیول توپخانه را سمت شرق و استرالیایی ها را سمت غرب گذاشت مابقی در میان ایشان. تنها توپخانه بریتانیا 226 به 168 برتری داشت. یاماشیتا به دلیل کمبود مهماتش می خواست تا 11ام فبریه پیروز شود. پس 8ام سه هنگ نیهون به غرب حمله کردند، نیهونیان در گپ ها نفوذ کرده و تا فردا صبح 12هزار تن پیاده کردند. قوای گارد بیستم خواهان حمله به مسیر مستقیم بود ولی تمام نیروی تهاجمی در اثر تله بنزینی زنده سوختند. چرچیل 10ام اعلام کرد مردم و سربازان باید بر سر دفاع بمیرند که شرافت امپراتوری در میان است. تا وسط روز نصف بیشتر شهر سقوط کرده و منابع آبی به تصرف نیهون درآمد. قوای نیهون به کل از مهمات خالی و نیاز مبرم به وسایل پزشکی داشت. در جلسه نظامی پرسیول گفت «شرافتم چی میشه اگه این دژ مهم رو با این همه سرباز تسلیم کنم؟» هیث، ژنرال قوای هند جواب داد «به فکر شرافتت نباش مع مدت ها قبل در شمال ازدستش دادی». پرسیول شروع به تخلیه شهر کرد ولی بمباران شدت گرفت. ساعت 5 و ربع عصر 15ام فبریه یاماشیتا بر سر مذاکره نشسته و با پیچاندن های پرسیول به انگلیسی گفت «تسلیم می شید؟ بله یا خیر؟» و شدند. عملیات مالایا 70 روز بجای 100 روز که پیش بینی شده بود طول کشید و 10 هزار تلفات از نیهون داد و بریتانیا 138 هزار نفر که 80 هزار عدد اسیر بودند. در این عملیات تعداد کشته ها نصف زخمیان بود درحالی که در اروپا یک پنجم.یاماشیتا ببر مالایا خوانده شد.
@IranNHK
سرگرم کنندگان در عصر هی آن
این را در نظر داشته باشید تا پیش از عصر کاماکورا اساسا چیزی به نام روسپی گری در نیهون وجود نداشت و عمل مشابه قباحتی به نسبت دیگر مردمان نداشت از این رو روسپی نامیدن هرکدام از موارد زیر اشتباه است که بعضی مرتکب می شوند. 1: شیرابیُشی: بیوشی به معنای ریتم و شیرا به معنای سفید یا به نوعی از سادگی اشاره دارد. ایشان زنانی با لباس مردانه رسمی بودند که کلاه، شمشیر و بادبزن به دست داشتند که بعدا کلاه و شمشیر حذف شدند. اما نقاشی ها و روایات بسیاری نیز هستند که ایشان لباس زنانه داشتند، درواقع احتمال خیلی زیاد و منطقی تعدادشان بیشتر بود و چون اشعاری که می خواندند روایاتی از گذشته بودند لباس مردانه به عنوان یک راوی یا ایفای نقش مردانه پوشیده می شدند. شیرابیوشی های بسیاری بودند که اشراف و دولتمردان را جذب خود کردند از جمله امپراتور گوتوبا، این امر مشابه رقاص ها و هنرپیشه هاییست که ثروتمندان امروز جذبشان می شوند. دوران شیرابیوشی در اواخر عصر کاماکورا به پایان رسید. 2-کوگوتسو: خیمه شب بازان. زنانی که به نسبت شیرابیوشی ها از طبقات پایین تری بودند ولی مانند ایشان داستان های کهن را روایت می کردند و خواننده بودند. این چیزیست که معمولا در ذهن افراد می آید اما در آن زمان کوگوتسو ها کوچ نشینانی شکارگر و بازماندگان مردمان پیشا یاماتو بودند، درواقع به شدت شبیه کولی ها بودند و نقش مشابهی را ایفا می کردند از این رو اغفال کردن اهالی به خصوص ثروتمندان از کارهای زنان ایشان بود، چون زمین نداشتند مالیات نمی دادند و راهزنی بینشان معمول بود به همین دلیل به مرور به زور ساکن شدند 3-آسُبی: خواننده های قایق، ایشان عادت داشتند که در مسافرخانه ها، بارها و بنادر بخوانند. این پدیده زیاد رخ می داد و در نقاشی ها به کررات نشان داده شده که یک زن یا چندی از زنان با لباس های معمولا خوب سوار بر قایق شده و با صدایی اپرا مانند به خواندن می پرداختند. متاسافنه بسیاری مواقع افراد آسوبی می گویند اما منظورشان شیرابیوشی یا کوگوتسو است برای همین است که مردم عادی معیار در ناخت تاریخی، فرهنگی و ادبی نیستند. باید افزود که به مرور در دوره های بعدی آسوبی دقیقا با روسپی گری هم معنی شد زیرا آن قایق ها چند منظوره بودند 4-کِیسِی: یعنی ارگ اندازان، این قشر در اواخر هی آن و اوایل کاماکورا به وجود امدند و یک المان سامورای بودند در اصل، به طور معمول جفت جور کن ها ازدواج های پایدار را جور می کردند اما با رشد طبقه جنگاور صیغه نیز رشد کرد و این زنان نقشی چون خدمتکار حرفه ای داشتند که برای مدت کوتاهی (شاید حتی چند سال) در یک خانه می ماندند. بیشتر این زنان ولی از آنجایی که اساتید نظم خانه بودند از طبقات بالاتر جامعه محسوب می شدند، این مورد دقیقا همانیست که به مرور روسپی گری کلیشه ای را به وجود اورد. این افراد دسته هایی را درست می کردند به نام دختر و تحت امر یک مادر بودند که به مرور بزرگتر می شدند و شوراهای تجاری را درست کردند که پیش زمینه ای برای محله های چراغ قرمز بود. در عصر کاماکورا حفظ زمین توسط هر کدام از چهار دسته فوق بعد از طلاق ممنوع اعلام شد (مثل ازدواج پرنس موناکو با یک مدل) و دشمنی ها هرچه بیشتر شدند و هرکدام از این ها را به روسپی واقعی نزدیک تر کردند زیرا بودیسم هر عمل مشابهی را یکسان می بیند.
@IranNHK
برای چه شمشیرهای نیهونی خمیدگی دارند؟
(به همراه تاریخ تطور شمشیر در نیهون)
(بر اساس مقالات علمی وزارت علوم بریتانیا-نیهون)
شمشیرهای اولیه نیهون مستقیم یا چُکوتُ بودند مشابه نمونه های چینی. در قرن چهارم اولین خمیدگی ظاهر شد، آن را وارابیتِتُ نامیدند، در ظاهر مستقیم است اما چون دسته خمیدگی دارد در عمل به تیغه نیز زاویه می دهد. این یک طراحی از مردم امیشی شمالی در ولایت دوا بود که بخاطر جنگ های طولانی وارد یاماتو شد. به مرور انواع شمشیرها از وارابیتتو به وجود آمد تا آنکه در قرن دهم نخستین تاچی ساخته شد. یعنی یک تطور مستقیم از وارابیتتو و کاملا بومی بود اما چون دسته انواع وارابیتتو همزمان با شمشیر تولید می شد و فلزی بود اما در تاچی دسته باید بر ته تیغخ قرار می گرفت گفته شد تاچی نه یک تطور از وارابیتتو بلکه از چوکوتو بوده، احتمالش هم هست که از هر دو تکنیک باهم استفاده شده باشد که منطقیست. بهرحال همین تاچی بود که به کاتانا و غیره رسید. حال سوال پیش می آید برای چه خمیدگی ترجیه داده شد؟ دلایل معمول اسانی در استفاده حین سوارکاری و سخت سازی متفاوت بود. در نمونه اول منطق بر این است که ضربه زدن سوار اسب سخت تر از بریدن است مثل یک شمشیر خمیده اما سامورای ها در آن روزگار در اصل کماندار بودند پس نمی تواند سوارکاری باعث خمیده شدن شده باشد درحالی که در حین سوارکاری به ندرت شمشیر استفاده می شد. در جواب گفته می شود چون سلاح اصلی شمشیر نبود دلیل نمی شود معمول نبوده باشد همانطور که مردم سوارکار دیگر چون مغول ها نیز به کررات از شمشیر استفاده کرده اند. اما دلیل دوم یا سخت سازی متفاوت هم مطرح است که بحث در بابش نظر ها را عوض کرد. بعضی گفته اند خمیده سازی به طور اتفاقی انجام شد درحالی که آهنگران قصد تولید شمشیرهای سخت تر را داشتند، اما یک تیغه بسیار سخت درحالی که عمیق فرو می رود راحت هم می شکند. درحالی که شمشیر نرم نمی شکند ولی فرو هم نمی رود. آهنگران برای به دست آوردن هر دو ویژگی از تکنیک سخت سازی متفاوت استفاده کردند. یعنی تیغه سخت است ولی پشتش نرم پس هم می شکافد هم نمی شکند. این کار را با پوشاندن گل بر شمشیر انجام می دهند ولی گل پشت ضخیم تر است. پس بخش تیغه زودتر خنک شده و در نتیجه سخت تر می شود که به آرامی شمشیر را خم می کند، با خنک شدن پشت ولی تیغه برگشته و به عقب کمی خمیده می شود. مشکل این ایده آن است که شیوه سخت سازی متفاوت برای شمشیرهای مستقیم نیز از خیلی پیشتر استفاده می شد. در نتیجه محققین به این نتیجه رسیدند دلیل خمیدگی شمشیرها سوارکاری سامورای ها بود. اما نکته ای باید در اینجا بیان شود. شمشیرهای نیهونی آنقدر خمیده نیستند که برای بریدن بهتر باشند، این کار را شمشیر عربی و ایرانی بهتر انجام می دهد. پس مسئله چیست؟ جواب تنظیم لبه است. یعنی برای تنظیم نقطه ضربه راحت تر است، حتی ذره ای زاویه کل ضربه را خراب می کند پس زاویه به خودی خود این تنظیم ضربه را انجام می دهد. این خرد باستانی (برای جنگ) است.
@IranNHK
تانک های نوع 98 تی کی در حال پیشروی سوی کوالا لامپور
@IranNHK