-
جایی برای علاقمندان به مسائل سیاسی تحلیل مسائل سیاسی توسط #اساتید و #دانشجویان رشته ی علوم سیاسی معرفی مقالات_کتاب ها، سخنرانی ها و توانایی های علمی دانشجویان و اساتید علوم سیاسی روابط عمومی کانال سیاسیون ایران: @Siasiun_ir
🔵🔴شکست جمهوریخواهان دست ترامپ را در جنگ ایران نمیبندد؛ چرا کنگره نمیتواند مانع تصمیمهای او شود؟
📄 مؤسسه خاورمیانه | ویلیام اف. وکسلر
مؤسسه خاورمیانه در تحلیلی به بررسی پیامدهای انتخابات میاندورهای آمریکا برای سیاست خارجی این کشور، بهویژه جنگ ایران و روابط واشنگتن با اسرائیل، پرداخته است. به باور نویسنده، برخلاف تصور اولیه، شکست گسترده جمهوریخواهان و پیروزی دموکراتها لزوماً به تغییر اساسی سیاست خارجی ترامپ منجر نخواهد شد. اگرچه کنگره جدید میتواند فشار سیاسی بر کاخ سفید را افزایش دهد، اختیارات گسترده رئیسجمهور در حوزه سیاست خارجی و دفاعی همچنان به ترامپ امکان میدهد تصمیمهای اصلی را شخصاً اتخاذ کند.
یکی از پیامدهای مهم انتخابات، تشدید اختلافات درون حزب دموکرات خواهد بود. حکیم جفریز، که احتمالاً ریاست مجلس نمایندگان را بر عهده میگیرد، سیاستمداری میانهرو و متمایل به پرهیز از تقابل مستقیم است. در مقابل، جناح ترقیخواه حزب احتمالاً با هدف کسب جایگاه در انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۲۸، خواستار مواضع تندتر علیه ترامپ خواهد شد. نویسنده پیشبینی میکند این اختلافات بهویژه بر سر سیاست آمریکا در قبال اسرائیل آشکار شود. ترامپ نیز با پیشنهاد کاهش تدریجی کمکهای بلاعوض نظامی به اسرائیل، در کنار گسترش همکاریهای دفاعی، در پی مدیریت فشارهای سیاسی پیرامون این رابطه است.
به نوشته این تحلیل، دموکراتها با وجود پیروزی انتخاباتی نتوانستهاند به اکثریت دوسوم کرسیهای سنا دست یابند؛ اکثریتی که برای عبور از وتوی رئیسجمهور و محکومیت مقامهای استیضاحشده ضروری است. بنابراین، کنگره میتواند از طریق جلسات استماع، تحقیقات و فشار سیاسی بر تصمیمهای ترامپ نظارت کند، اما برای متوقفکردن بسیاری از اقدامات او با محدودیتهای جدی روبهرو خواهد بود. از این منظر، تغییر ترکیب کنگره الزاماً به معنای تغییر مسیر جنگ ایران یا محدودشدن فوری گزینههای نظامی واشنگتن نیست.
مهمترین حوزهای که کنگره میتواند بر دولت فشار وارد کند، بودجه فدرال است. اختلاف بر سر هزینههای دولت ممکن است به تعطیلی بخشی از دستگاههای اجرایی آمریکا منجر شود. بااینحال، نویسنده معتقد است دموکراتهای میانهرو احتمالاً تمایلی به قطع بودجه نیروهای نظامی در میانه جنگ خاورمیانه نخواهند داشت و ممکن است در هر توافق بودجهای، هزینههای ضروری دفاعی را مستثنا کنند. در نتیجه، حتی ابزار بودجه نیز لزوماً مانعی تعیینکننده برای ادامه عملیات نظامی نخواهد بود.
جمعبندی تحلیل این است که شکست انتخاباتی جمهوریخواهان، هزینه سیاسی تصمیمهای ترامپ را افزایش داده، اما اختیار نهایی او در قبال ایران را از میان نبرده است. اگرچه سیاستهای واشنگتن در دو سال آینده با مخالفتها و نظارت بیشتری در کنگره مواجه خواهند شد، تصمیم درباره ادامه جنگ، تشدید حملات یا حرکت بهسوی توافق همچنان تا حد زیادی در اختیار رئیسجمهور باقی میماند. از نگاه نویسنده، ترامپ با تأکید بر بازبودن همه گزینهها در قبال ایران، میکوشد نشان دهد که نتیجه انتخابات به معنای کنارگذاشتن گزینه نظامی نیست./فوکوس
/channel/+ZdIDreVjhmo0NmE0
🔺آخرین فرصت اسرائیل!
در پی انتخابات اسرائیل و آمریکا، پرسش اصلی محافل رسانهای و خصوصی این است که با توجه به عدم وقوع جنگ پیش از این انتخابات، تحولات آینده چگونه رقم خواهد خورد؟ آیا نتانیاهو در مقام نخستوزیری باقی خواهد ماند یا کار او تمام است؟ و این که آیزنکوت در صورت تشکیل دولت چه رویکردی در پیش خواهد گرفت؟ و چندین پرسش مشابه دیگر.
واقعیت این است که به گمان نگارنده روند تحولات همچنان به سمت تشدید تنش است و آنچه در این زمینه بیشتر در نقش یک متغیر تاثیرگذار عمل میکند، ظرف زمانی بسیار حساس و محدودی است که اسرائیل در آن قرار گرفته است.
در نتیجه وقایع و تحولات سهمگین چند سال اخیر از زمان حمله هفتم اکتبر حماس تاکنون، دوره زمانی دو سال پیشرو تا پایان دوره ریاست جمهوری دونالد ترامپ آخرین فرصت زمانی برای اسرائیل است. این دوره در واقع حساسترین مقطع زمانی میباشد که به نوعی سرنوشت و بقای اسرائیل به تحولات آن گره خورده است.
آخرین فرصت برای چه؟ برای حفظ همراهی کامل آمریکا در این جنگ سرنوشتساز ناتمام در منطقه.
آما چرا آخرین فرصت؟ واقعیت این است که جوامع غربی و در راس آن آمریکا در نگرش خود نسبت به اسرائیل دچار نوعی شیفت پارادایمی و چرخش تاریخی شدهاند که به سطحی تاثیرگذار رسیده و در انتخابات اخیر کنگره آمریکا نمود عینی یافت؛ تا جایی که حمایت از اسرائیل به عنوان یک برگ برنده انتخاباتی جای خود را به انتقاد تند از آن داده است.
این تحول چنان پرشتاب است که از هم اکنون جی دی وانس (اوانجلیست) معاون ترامپ سریعا پس از شکست سنگین جمهوریخواهان در انتخابات کنگره، ماهیت روابط با اسرائیل را یکی از عوامل باخت آنها در این انتخابات معرفی میکند و با چشمداشت به انتخابات 2028 وعده بازنگری در این روابط را میدهد.
حال آن که دونالد ترامپ بیشتر از دیگر روسای جمهور آمریکا برای اسرائیل در این چند سال سنگ تمام گذاشت و طبق شواهد و قراین زیادی همین زمان باقیمانده از دوره او آخرین فرصت اسرائیل برای بهرهمندی از این حمایت است.
پایان ترامپ هم آغاز دوره دیگری خواهد بود چنانچه خود نتانیاهو در اکتبر گذشته در گفتگو با کانال دهم اسرائیل گفت که در به پایان رسیدن کمکهای آمریکا تنها مساله زمان مطرح است و پیشبینی کرد که رئیس جمهور بعدی آمریکا موضعی خصمانه علیه اسرائیل خواهد داشت. وی تا آنجا بدبین است که اسرائیل تحریم خواهد شد و باید از رمز ارز و فناوری بلاکچین برای دور زدن تحریم استفاده کند.
اهمیت این مساله آنجاست که حمایت غرب به ویژه آمریکا یک عنصر حیاتی در بقا و تداوم حیات اسرائیل بوده است. اما این حمایت در این بزنگاه تاریخی و دوران گذار منطقه رو به اتمام و این پنجره رو به بسته شدن است. بنابراین طبیعی است که اسرائیل صرف نظر از هویت نخست وزیر آن نهایت تلاش خود را خواهد کرد که این آخرین فرصت را به هر شیوه ممکن قبل از تعیین سرنوشت جنگ با ایران از دست بدهد.
اما در این آخرین فرصت، اسرائیل به همین بازه زمانی دو ماه پیشرو تا قبل از شروع به کار کنگره آمریکا به عنوان یک زمان طلایی مینگرد که نباید از دست بدهد.
در واقع اسرائیل به احتمال زیاد در این مدت تلاش خواهد کرد که اوضاع و تحولاتی در منطقه رقم بخورد که تداوم تقابل سخت با ایران را به دستور کار اجباری و مشترک دو حزب دموکرات و جمهوریخواه در ماهها و چه بسا سالهای پیشرو تبدیل کند.
در حقیقت، اسرائیل نگران این است که اگر این آخرین فرصت برای آخرین همراهی آمریکا علیه ایران را از دست بدهد، بقا و آینده خود را به مخاطره انداخته است.
به همین خاطر، دو ماه پیش رو از هم اکنون خطرناکترین بازه زمانی آخرین فرصت اسرائیل خواهد بود. آنچه در این زمینه هم مزید بر علت است اینکه نتانیاهو جز اولویت تقابل با ایران، یک ماه پیشرو مهلت دارد تا با امنیتیتر کردن فضا یک دستور کار امنیتی بر رقیب خود آیزنکوت تحمیل کند و ماموریت او در تشکیل دولت را به شکست بکشاند.
#صابر_گل_عنبری
/channel/+ZdIDreVjhmo0NmE0
گدی آیزنکوت رسما از سوی رئیسجمهور اسرائیل، هرزوگ، ماموریت تشکیل دولت را دریافت کرد
/channel/+ZdIDreVjhmo0NmE0
🔵🔴حمزه صفوی، استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران، با انتقاد از نبود پاسخگویی درباره شکست ایران در سوریه و هزینه میلیاردها دلاری در این کشور پرسید: «یک نفر پاسخگو نبود که مسئول شکست ایران در #سوریه کیست؟»
صفوی در بخش دیگری از سخنانش فاش کرد یک وزیر دفاع پیشین در پاسخ به پرسش او درباره میزان مقاومت ایران در برابر حمله آمریکا گفته بود: «دو ساعت؛ دو ساعت و نیم.»
✔کانال تحلیلی سیاسیون ایران
👇🏼
/channel/+ZdIDreVjhmo0NmE0
🔵🔴پیروزی تاریخی دموکراتها در کنگره
مجلس نمایندگان:
دموکراتها: ۲۵۵ کرسی
جمهوریخواهان: ۱۸۰ کرسی
مجلس سنا:
دموکراتها ۵۴ کرسی
جمهوریخواهان ۴۶ کرسی
(پیشبینی CBS news از نتایج)
دموکراتها در انتخابات میاندورهای ۲۰۲۶ با یک پیروزی قاطع، کنترل هر دو مجلس کنگره آمریکا را از جمهوریخواهان بازپس گرفتند. این نتیجه، شکستی سنگین برای دونالد ترامپ بود که در سایه نارضایتی گسترده رأیدهندگان از گرانی و سیاستهای اقتصادی او رقم خورد.
🏛️ سنای آمریکا: فتح سنگرهای جمهوریخواه
دموکراتها با کسب حداقل ۵۱ کرسی از ۱۰۰ کرسی سنا، اکثریت را به دست گرفتند. آنها موفق شدند حداقل پنج کرسی را از جمهوریخواهان بگیرند. جزئیات مهمترین این پیروزیها:
· تگزاس (پیروزی تاریخی): جیمز تالاریکو، قانونگذار ایالتی، توانست کن پاکستون، دادستان کل جمهوریخواه را شکست دهد. این اولین پیروزی دموکراتها در یک انتخابات سراسری در تگزاس از سال ۱۹۹۸ بود.
· کانزاس (شکستن یک سد ۹۰ ساله): آدام همیلتون توانست کرسیای را ببرد که جمهوریخواهان بیش از ۹۰ سال در اختیار داشتند. او راجر مارشال، سناتور incumbent را شکست داد.
· اوهایو: شروود براون، سناتور سابق دموکرات، توانست جان هاستد، سناتور جمهوریخواه را شکست دهد و به سنا بازگردد.
· کارولینای شمالی: روی کوپر، فرماندار سابق دموکرات، کرسی باز جمهوریخواهان را با شکست دادن مایکل واتلی به دست آورد. او اولین دموکراتی است که از سال ۲۰۰۸ در این ایالت به سنا میرسد.
· کارولینای جنوبی: آنی اندروز، پزشک اطفال، توانست دارلین گراهام، سناتور جمهوریخواه را شکست دهد.
· آیووا: جاش تورک توانست اشلی هینسون، نماینده جمهوریخواه را شکست دهد.
· حفظ کرسیهای حساس: دموکراتها همچنین موفق شدند کرسیهای خود در جورجیا (با پیروزی جان اوساف) و نیوهمپشایر را حفظ کنند.
📜 مجلس نمایندگان: اکثریت قاطع دموکراتها
دموکراتها با عبور از مرز ۲۱۸ کرسی، اکثریت مجلس نمایندگان را به دست گرفتند. پیشبینیها حاکی از آن است که آنها در نهایت با اختلاف قابل توجه، حدود ۲۵۲ کرسی یا بیشتر را کسب خواهند کرد. دموکراتها توانستند کرسیهایی را در ایالتهای پنسیلوانیا، کنتاکی، نیوجرسی و کارولینای شمالی به دست آورند. حکیم جفریز، رهبر دموکراتها، انتظار میرود رئیس بعدی مجلس نمایندگان شود و به اولین مرد سیاهپوست در این سمت تبدیل شود.
🌟 تاریخسازی در سطح فرمانداریها
این انتخابات شاهد چندین «اولین» تاریخی در سطح کشور بود:
· کیسا لنس باتمز (جورجیا): شهردار سابق آتلانتا با شکست دادن ریک جکسون، به عنوان اولین زن سیاهپوست در تاریخ آمریکا به مقام فرمانداری یک ایالت رسید. این همچنین اولین پیروزی دموکراتها در انتخابات فرمانداری جورجیا از سال ۱۹۸۸ بود.
· دب هالند (نیومکزیکو): او توانست گرگ هال را شکست دهد و به اولین زن بومی آمریکایی تبدیل شود که به مقام فرمانداری یک ایالت میرسد.
· جینا هینوخوسا (تگزاس): او گرگ ابت، فرماندار سهدورهای جمهوریخواه را شکست داد و به اولین دموکراتی تبدیل شد که از زمان آن ریچاردز در سال ۱۹۹۰ فرماندار تگزاس میشود.
📊 تحلیل رفتارشناسی رأیدهندگان (نظرسنجیهای پای صندوق)
· اقتصاد و گرانی: ۳۹٪ از رأیدهندگان، اقتصاد را مهمترین مشکل کشور دانستند. ۷۵٪ وضعیت اقتصادی را «بد» ارزیابی کردند و ۶۵٪ گفتند سیاستهای ترامپ شرایط را بدتر کرده است.
· میزان محبوبیت ترامپ: محبوبیت ترامپ در نظرسنجیهای پای صندوق ۳۸٪ ثبت شد که پایینترین میزان برای یک رئیسجمهور در انتخابات میاندورهای در تاریخ اخیر است.
· انگیزه رأیدهندگان: ۴۳٪ از رأیدهندگان هدف اصلی خود را «مخالفت با ترامپ» عنوان کردند، در حالی که تنها ۱۶٪ گفتهاند برای «حمایت از او» رأی دادهاند.
💬 واکنش ترامپ
ترامپ ضمن اعلام پذیرش نتایج، تلاش کرد شکست را کماهمیت جلوه دهد و در شبکه اجتماعی خود نوشت: «من در برگه رأی نبودم؛ اگر بودم، با اختلاف زیاد برنده میشدیم!».
💎 جمعبندی
این نتایج یک «موج آبی» گسترده را نشان میدهد که فراتر از انتظارات اولیه پیش رفت. دموکراتها نه تنها در ایالتهای رقابتی، بلکه در سنگرهای عمیقاً جمهوریخواه مانند تگزاس، کانزاس و کارولینای جنوبی نیز پیروز شدند. این پیروزی به آنها قدرت نظارت بر دولت ترامپ و توانایی متوقف کردن دستور کار او در دو سال پایانی ریاستجمهوریاش را میدهد.
ترامپ:
🔹من معتقدم مسئله ایران یکی از عوامل باخت جمهوریخواهان بود، اما آمریکاییها اهمیت دستاوردهای ما در مواجهه با آن را درک میکنند/مطالعات راهبردی آمریکا
✍دکتر اسفندیار خدایی/تحلیلگر مسائل آمریکا
/channel/+ZdIDreVjhmo0NmE0
چرا نتیجه انتخابات لزوماً به معنای تغییر مسیر جنگ نیست؟
گزارش تحلیلی
سهند ایرانمهر
گرت میلر، مدیر اجرایی پیشین و فعال حوزه سیاستگذاری و بازارهای انرژی، در تحلیلی درباره تأثیر انتخابات میاندورهای آمریکا بر مناقشه ایران و ایالات متحده، استدلال میکند که نباید نتایج این انتخابات را بهمنزله نقطه عطفی قطعی در مسیر جنگ یا توافق تلقی کرد.
از نگاه او، اگرچه شکست انتخاباتی جمهوریخواهان میتواند هزینه سیاسی ماجراجویی نظامی دونالد ترامپ را افزایش دهد، اما متغیرهای اصلی مناقشه همچنان پابرجا هستند و هیچیک از اختلافات بنیادین دو طرف با تغییر موازنه انتخاباتی در واشینگتن برطرف نشده است.
نخستین مانع، فاصله عمیق میان خواستههای ایران و ملاحظات راهبردی آمریکاست.
میلر معتقد است هیچ رئیسجمهور یا جریان سیاسی در آمریکا نمیتواند بهسادگی با شرایطی موافقت کند که به ایران امکان دهد از طریق کنترل تنگه هرمز، بر یکی از مهمترین گلوگاههای تجارت جهانی اعمال نفوذ کند. از دید او، چنین توافقی صرفاً یک امتیاز در مذاکرات دوجانبه نخواهد بود، بلکه به معنای انتقال بخشی از قدرت ژئوپلیتیکی در نظام بینالملل است؛ انتقالی که واشینگتن آن را تهدیدی علیه موقعیت راهبردی خود تلقی میکند. به همین دلیل، حتی تغییر ترکیب کنگره نیز لزوماً به معنای آمادگی آمریکا برای پذیرش خواستههای ایران نیست.
دومین نکته، محدود بودن اثر بازدارندگی شکست انتخاباتی ترامپ است.
به باور میلر، ایران نمیتواند نتیجه انتخابات میاندورهای را تضمینی برای جلوگیری از حملات احتمالی آینده آمریکا بداند. ترامپ همچنان رئیسجمهور خواهد بود و تجربه سیاسی آمریکا نیز نشان میدهد که شکست حزب حاکم در انتخابات میاندورهای الزاماً به معنای پایان توانایی رئیسجمهور برای پیگیری سیاست خارجی تهاجمی نیست. بنابراین، از نگاه نویسنده، تهران احتمالاً شکست انتخاباتی جمهوریخواهان را دلیلی کافی برای عقبنشینی از مواضع خود یا کاهش فشار بر مسیرهای کشتیرانی منطقهای تلقی نخواهد کرد. او همچنین بر تداوم نقش حوثیها در معادلات منطقهای تأکید میکند.
سومین مسئله، پابرجا ماندن بنبست راهبردی و دیپلماتیک است.
میلر معتقد است نه در میدان و نه در عرصه دریایی، تحول تعیینکنندهای رخ نداده که بتواند گره مذاکرات را باز کند. آمریکا همچنان برای واداشتن ایران به پذیرش توافقی که هم در سیاست داخلی قابل دفاع باشد و هم با ملاحظات ژئوپلیتیکی واشینگتن سازگار باشد، به اهرم فشار نیاز دارد. از نظر او، دولت آمریکا ممکن است برای دستیابی به چنین اهرمی، هزینههایی را به دیگر بازیگران و حتی اقتصاد جهانی تحمیل کند؛ زیرا در محاسبات واشینگتن، حفظ اعتبار و توان اعمال قدرت آمریکا در آینده میتواند بر پیامدهای این هزینهها اولویت داشته باشد.
چهارمین پیامد انتخابات، تغییر در محاسبه زمانی ترامپ است. پیش از انتخابات، احتمالاً نیاز به دستیابی به یک دستاورد سیاسی میتوانست انگیزهای برای تسریع توافق باشد. اما با پایان این فشار زمانی، انگیزه دولت آمریکا برای مصالحه فوری کاهش مییابد. میلر بر همین اساس معتقد است احتمال دو سناریوی «تشدید تنش» یا «ادامه وضعیت موجود» نسبت به توافق سریع افزایش پیدا کرده است.
به بیان دیگر، شکست انتخاباتی ترامپ ممکن است هزینه سیاسی جنگ را بالا برده باشد، اما الزاماً او را به سمت توافق سوق نمیدهد؛ حتی ممکن است با کاهش فوریت انتخاباتی، فضای بیشتری برای ادامه سیاست فشار ایجاد کند.
پنجمین موضوع، محدودیت تحمل اقتصاد جهانی در برابر تداوم بحران است.
میلر میپذیرد که اشتهای بینالمللی برای تشدید بیشتر جنگ بسیار پایین است، اما هشدار میدهد که این واقعیت بهتنهایی مانع تصمیم واشینگتن نخواهد شد؛ اگر دولت آمریکا ادامه تشدید را در راستای منافع راهبردی خود ارزیابی کند، ممکن است هزینههای جهانی را بپذیرد. در عین حال، حتی ادامه وضعیت فعلی نیز برای بازارهای انرژی و تجارت جهانی دشوار خواهد بود.
پرسش اصلی این است که اختلال در کشتیرانی و عرضه انرژی تا چه زمانی ادامه مییابد و اقتصاد جهانی تا چه اندازه توان تحمل ماهها نااطمینانی، کمبود و افزایش هزینهها را دارد.
/channel/+ZdIDreVjhmo0NmE0
☘️🧿☘️ قویترین و حرفهایترین کانالهای مطالعات بینالمللی
🌖 ویرتو | مطالعات تخصصی اسرائیل
@virtu_ir
🌖 مطالعات راهبردی شرق؛ افغانستان، پاکستان و آسیای مرکزی
@iess_ir
🌎 اندیشکده تهران
@InstituteTehran
🌎 کنکور ارشد و دکتری علوم سیاسی
@politicsman
🌎 تحلیل در رشته ی علوم سیاسی
@Iranianpoliticianss
🌎 درسگفتار علوم سیاسی و روابط بینالملل
@ecopolitist
🌎 مرکز مطالعات راهبردی پاکستان
@pakistanstudies_ir
🌎 کانال روش پژوهش در علوم سیاسی
@Policy_researcher
🌎 تحولات عراق 🇮🇶
@iraqevents
🌎 سیاستکده
@siyasatkadehh
🌎 چین و ماچین 🇨🇳
@china_Reivew
🌎 بانک مقالات علوم سیاسی
@maghalatolomsiasii
🌎 کانال مطالعات سوریه
@hdrhbb1
🌎 مرکز تخصصی مطالعات آمریکا🇺🇸
@The_CUSS
🌎 صهیون مدیا|نبض تحولات اسرائیل و منطقه🇵🇸
@ZionMediaIR
🌎 مطالعات آسیا پاسفیک در خیزش آسیا🇯🇵
@asiarising
🌎 ترجمه متون تخصصی علوم سیاسی
@Politicianns
🌎 اخبار و تحلیل مسائل خاورمیانهوشمالآفریقا
@mena_news_analysis
🌎 فیلادلفیا | مطالعات آمریکا
@philadelphia_america
🌎 مجله حقوق بینالملل بنیان 🇺🇳
@Bonianjournal
🌎 اندیشکده ایران نگر
@iran_negar_institute
🌎 باب عالی (مطالعات ترکیه 🇹🇷)
@babe_ali
🌎 مرکز مطالعات تکنوپلیتیک و فناوریهای راهبردی
@ctst_org
🌎 مطالعات بریتانیا
@british_study
🌎 اتـــــاق آمـــــــریکا 🇺🇸
@OtaqUSA
🌎 دیپلماسی کتاب؛ رصدخانه نشر بینالملل 🌎
@bookdiplomacy
🌎 پادکست جغراسیا
@joghrasia
🌎 پژوهشکده علوم سیاسی
@Policyresearcherr
🌎 دیپلماسی و سیاست خارجی
@Iranian_diplomacy
🌎 کانال علوم سیاسی
@politicalsciencce
🌎 اندیشکده حقوق و روابط بینالملل
@ir_silr
🌎 کتابخانه ی علوم سیاسی
@Politicalsciennce
🌎 رازفیلم/دانلود فیلم و مستند سیاسی اجتماعی فرهنگی
@razfilmweb
🌎 روسکیی چاس
@RusskiyChas
🌎 اکادمی تخصصی روابط بینالملل
@InternationalAcademic
🌎 لوموند دیپلماتیک Le Monde diplomatique
@mondediplofa
🌎 اوراسیا پست، اخبار و تحلیل - چین و روسیه، CIS
@EurasiaPost
🌎 عربستانشناسی 🇸🇦
@KSA_Narrator
🌎 همه چیز درباره چین 🇨🇳
@chinese10
🌎 آموزش زبان تخصصی رشته علوم سیاسی
@language_political
🌎 موسسه مطالعات ایران و اوراسیا (ایراس)
@iras_institute
🌎 دوره های مترجمی زبان انگلیسی(حقوق و علوم سیاسی)
@policyinact
🌎 تحلیل مسائل سیاسی خاورمیانه
@paygah_ejtemayi
🌎 دیپلماسی/نگاه علمی به سیاست💥
@bestdiplomacy
🌓 آساپژوهی 🇩🇪آلمان 🇨🇭سوئیس 🇦🇹اتریش
@dach_studien
🌓 شناخت پاکستان؛ اندیشکده اقبال
@andishkadehiqbal
🌿🧿☘️ هماهنگی برای تبادل
@mrgp_1
🌐چرا شکست نتانیاهو، سیاست خارجی اسرائیل را تغییر نخواهد داد؟
🔹هنگامی که اسرائیلیها پای صندوقهای رأی میروند، بخش بزرگی از جهان امیدوار خواهد بود که بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر دیرپای این کشور، شکست بخورد. اسرائیل در طول نزدیک به دو دهه حکومت او بهتدریج تهاجمیتر شده است. بسیاری نگراناند که اگر نتانیاهو برای هفتمین دوره به قدرت بازگردد، اسرائیل برای همیشه به کشوری یاغی با ساختاری دینسالار تبدیل شود. گادی آیزنکوت، رئیس پیشین ستاد کل نیروهای دفاعی اسرائیل و رقیب اصلی نخستوزیر، جهانبینی لیبرالتری دارد. اما پیروزی او بعید است سیاست خارجی اسرائیل یا رویکرد این کشور در قبال فلسطینیها را تغییر دهد.
💢تفاوت نتانیاهو با آیزنکوت در سبک است، نه در ماهیت
🔸رقابت انتخاباتی بر این پرسش متمرکز بوده است که چه کسی مسئول ناکامی در جلوگیری از حمله ۷ اکتبر حماس است؛ بااینوجود، ائتلاف حاکم و اپوزیسیون درباره مهمترین درسهای این فاجعه اتفاقنظر دارند: اینکه اسرائیل در محاصره دشمنانی سرسخت و بیرحم قرار گرفته و هرگز نمیتوان به فلسطینیها اعتماد کرد. این نگرش تا حدی بیان آشکار نژادپرستی ضدعرب است که پس از ۷ اکتبر در جامعه یهودی اسرائیل بیش از گذشته نمایان شده است.
🔸آیزنکوت مخالفت خود را با تشکیل کشور فلسطین اعلام کرده است؛ همانگونه که سایر چهرههای میانهرو و محافظهکار اپوزیسیون نیز چنین کردهاند. تنها یائیر گولان، رهبر یگانه حزب چپگرای یهودی اسرائیل، از «جدایی از فلسطینیها» و بازگشت به دیپلماسی حمایت میکند؛ هرچند حتی او نیز برنامه مشخصی برای تحقق این هدف ندارد. مخالفت اسرائیل با راهحل دوکشوری پدیده تازهای نیست.
🔸مقامهای اسرائیلی نیز بسیار تهاجمیتر شدهاند. پس از حمله حماس، اسرائیل سیاست کنونی خود، یعنی تخریب و اشغال را در پیش گرفت؛ سیاستی که کارزار انتخاباتی نتانیاهو به آن افتخار میکند، زیرا میداند بمباران ایران و تهاجم به غزه، لبنان و سوریه در میان بخش بزرگی از جمعیت اسرائیل بسیار محبوب بوده است. رقبای اصلی نخستوزیر نیز همگی این تاکتیکها را تأیید کردهاند و تنها انتقادشان از او این بوده که نتوانسته به وعده خود برای دستیابی به «پیروزی کامل» عمل کند.
🔸نتانیاهو آیزنکوت را متهم کرده که در کابینه جنگ در برابر حماس بیش از حد نرمش نشان داده است. آیزنکوت اعلام کرد که خود به تهاجمی گستردهتر از عملیاتی رأی داده بود که نخستوزیر اجرا کرد. او وعده داد در صورت پیروزی، «ظرف ۱۸ ماه به حکومت حماس در غزه پایان خواهد داد». این موضع لزوماً به اندازه موضع نتانیاهو جنگطلبانه نیست، زیرا احتمال استفاده از ابزارهای دیپلماتیک برای برکنار کردن حماس را نیز مطرح میکند. آیزنکوت همچنین از وعده نتانیاهو برای سرنگونی حکومت ایران انتقاد کرده است. او در عوض از خارج کردن اورانیوم غنیشده از ایران و قرار دادن برنامه هستهای این کشور تحت نظام راستیآزمایی حمایت میکند. آیزنکوت گفته است: «نمیتوان از آسمان یک حکومت را سرنگون کرد؛ این یک توهم است.» بااینحال، او از بمباران ایران برای تضعیف توان نظامی و برنامه هستهای این کشور حمایت کرده است.
💢مهار خشم بینالمللی
🔸سایر کشورهای جهان دیدگاه اسرائیل را قبول ندارند. پس از ویرانی غزه، نظرسنجیها نشان میدهند مقبولیت بینالمللی اسرائیل به پایینترین سطوح تاریخی خود رسیده است. سیاستمداران در مناطق مختلف جهان اسرائیل را به نقض گسترده حقوق بشر متهم میکنند و بسیاری نیز معتقدند این کشور مرتکب نسلکشی شده است. کشورهای خارجی بهویژه از گسترش شهرکسازی اسرائیل در کرانه باختری خشمگیناند؛ اقدامی که نمیتوان آن را واکنشی به حمله ۷ اکتبر دانست. در نتیجه، موج تحریمها به اسرائیل نیز رسیده است.
🔸رویکرد آیزنکوت احتمالاً دستکم برای مدتی شرکای بینالمللی بیشتری را جذب خواهد کرد؛ اما در نهایت حامیان خارجی اسرائیل را که انتظار دارند سیاستهای نتانیاهو بهطور کامل معکوس شود، ناامید خواهد کرد. بلوک سیاسی او به دو حزب راستگرا وابسته است که رهبرانشان بهشدت با راهحل دوکشوری مخالفاند. یکی از آنان، آویگدور لیبرمن، حتی خواهان انحلال تشکیلات خودگردان فلسطین و سپردن اداره فلسطینیهای کرانه باختری به اردن است؛ ایدهای که اَمان دههها پیش رد کرده بود.
✅اما نتیجه هرچه باشد، نخستوزیر بعدی اسرائیل به اشغال بخشهایی از سرزمین همسایگان و رفتار خشونتبار و سرکوبگرانه با فلسطینیها ادامه خواهد داد و با انزوای فزاینده اسرائیل روبهرو خواهد شد. اسرائیل ممکن است با بزرگترین کابوس خود مواجه شود: از دست دادن حق وتوی ایالات متحده در شورای امنیت، که حتی در دوران رؤسای جمهور دموکرات منتقد اسرائیل، از این کشور محافظت کرده است.
اندیشکده تهران
/channel/+ZdIDreVjhmo0NmE0
گروه بحث سیاسیون ایران
👇🏼👇🏼
جهت عضویت در گروه
👇🏼
/channel/+ZdIDreVjhmo0NmE0
🔺آنچه در جریان است!
این روزها تحرکات دیپلماتیک فشردهای میان ایران و آمریکا در جریان است؛ از رفتوآمد میانجیگران و گفتوگوهای تلفنی گرفته تا نامه معاون رئیسجمهور آمریکا به دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران.
برای اینکه بدانیم وضعیت کنونی به توافق نزدیکتر است یا به جنگی دیگر، کافی است به مطالبه اصلی دو طرف نگاه کنیم: در حالی که پیششرط اول ایران در شروط هفتگانه برای ورود به هرگونه مذاکره جدید درباره مساله هستهای «پایان قطعی جنگ» است، پیام واشنگتن در پسِ این حجم از رفتوآمدها و فشارهای دیپلماتیک این است که «اگر درباره هستهای توافق نکنید، دوباره حمله میکنیم.»
در واقع، ایران میگوید: «جنگ را تمام کنید تا مذاکره و توافق کنیم»؛ و آمریکا میگوید: «توافق نکنید، جنگ را از سر میگیریم.»
همین خود نشان میدهد که مواضع دو طرف هنوز به شکل جدی از نقطه توافق دور و به آستانه یک درگیری تازه نزدیک است.
#صابر_گل_عنبری
/channel/+ZdIDreVjhmo0NmE0
📢 آخرین نتایج انتخابات رژیم صهیونیستی؛ با شمارش ۹۹.۵ درصد آرا تغییری در توزیع کرسیها ایجاد نشد
◀️ بر اساس نتایج بهروزرسانیشده، تغییری در آرایش بلوکها دیده نمیشود. بلوک نتانیاهو ۵۳ کرسی، بلوک آیزنکوت ۴۸ کرسی کسب کردهاند.
◀️ احزاب عربی ۱۹ کرسی در اختیار دارند./تسنیم
/channel/+ZdIDreVjhmo0NmE0
کانال ۱۳ اسرائیل: ۵۹.۹ درصد آرا شمارش شده است که در آن بلوک نتانیاهو ۵۶ کرسی، بلوک آیزنکوت ۴۸ کرسی و بلوک عرب ۱۶ کرسی را به دست آورده
Читать полностью…
🔺انتخابات اسرائیل و سرنوشت نتانیاهو!
امروز نخستین انتخابات اسرائیل پس از سه سال از حمله هفتم اکتبر حماس در حال برگزاری است و به یکی از حساسترین انتخابات اسرائیل تبدیل شده است.
این واقعه از مهمترین متغیرهای تاثیرگذار در این انتخابات است و طبق نظرسنجیهای مختلف سطح تاثیرگذاری آن بیشتر از عوامل دیگری چون جنگ با ایران است.
در واقع، این انتخابات پس از حمله هفتم اکتبر آزمون و محکی بزرگ برای نتانیاهو و جریان راست متحد او است. نتایج انتخابات نشان خواهد داد که تا چه اندازه جامعه اسرائیل پس از این حمله بیسابقه و شکست امنیتی و اطلاعاتی دوباره مثل قبل از آن احساس امنیت و آرامش میکند. این مهم نیز با برد یا باخت نتانیاهو در این انتخابات مشخص میشود. اگر اکثریت جامعه اسرائیلی دوباره به او و متحدین راستگرایش اعتماد کند که همین نشان میدهد این همه جنگ در چند جبهه در سه سال اخیر و کشتار و قتل عام مردم غزه توانسته که ستون فرو ریخته امنیت روانی جمعی در هفتم اکتبر 2023 را دوباره بنا کند.
به تعبیری دیگر به این معناست که نتانیاهو جبران مافات کرده است و به دیده یک قهرمان به او نگاه میکنند و وقتی هم چنین نگاهی به او شود خود به خود دیگر عوامل تاثیرگذار بر انتخابات تحت الشعاع آن قرار میگیرد و کمرنگ میشود.
اما اگر نتایج انتخابات باخت او را رقم زند که خود دال مهمی مبنی بر این است که این جنگها و نسلکشی و غیره نتوانسته است که احساس امنیت و آرامش را به جامعه اسرائیل به قبل از هفتم اکتبر سه سال قبل بازگرداند.
وضعیت انتخاباتی متزلزل نتانیاهو، لیکود و متحدانش گویای این است که چنین احساسی هنوز احیا نشده و سرنوشت سیاسی او همچنان با حمله هفتم اکتبر پس از سه سال از وقوع آن گره خورده است و احتمالا قربانی نخستین انتخابات پس از آن شود.
اکنون در میان بخش بزرگی از جامعه اسرائیل و نیروهای مخالف دولت کنونی اجماعی برای حذف نتانیاهو از قدرت شکل گرفته و رای جامعه عربی در این خصوص تعیینکننده است.
امروز هم پایگاههای سنتی جریان چپ اسرائیل و مناطق عربی تا این لحظه شاهد حضوری گستردهتر از قبل در پای صندوقهای رای بودهاند و در کل هم گویا سطح مشارکت از پنج دهه پیش نسبتا بیسابقه بوده است.
همین وضعیت باعث شده است که نتانیاهو در هنگام رای دادن دوگانه «راست یا فلسطین» را مطرح کند و به نوعی هر یهودی را به او و راستگرایان متحدش رای ندهد، ضد اسرائیلی و فلسطینی خوانده است.
در کل بابد منتظر نتایج انتخابات ماند و دید چه اتفاقی خواهد افتاد.
#صابر_گل_عنبری
/channel/+ZdIDreVjhmo0NmE0
شروع ثبتنام کنکور دکتری ۱۴۰۶
ثبتنام آزمون دکتری سراسری و آزاد سال ۱۴۰۶ آغاز شد.
✅کانال تخصصی مشاوره ارشد_دکتری علوم سیاسی
👇🏼👇🏼
@politicsman
🔺کارکرد جنگیِ انتخابات اسرائیل!
سه روز تا انتخابات کنست اسرائیل در سهشنبه آینده مانده است؛ انتخاباتی که در آن دستکم تا این لحظه مسجل است ائتلاف حاکم به رهبری بنیامین نتانیاهو قادر به کسب حد نصاب لازم برای تشکیل دوباره دولت نیست.
به همین خاطر یکی از پیشبینیهای رایج این بود که نتانیاهو قبل از برگزاری انتخابات، دست به حمله به ایران بزند تا نتایج آن را تحتالشعاع قرار دهد و تحت الزامات امنیتیتر شدنِ دوباره فضا، بتواند راستگرایان افراطیِ مردد را به نفع خود و ائتلافش به پای صندوق رای بکشاند یا موجب تعویق انتخابات به زمان دیگری شود.
واقعیت هم این است که دستکم موکول کردن انتخابات به زمان دیگری میتواند این نفع را برای نتانیاهو داشته باشد تا از فرصت زمانی پیشآمده برای ساماندهی مجددِ ائتلاف انتخاباتیاش، مهار اختلافات درون ائتلاف حاکم و کسب مجدد اعتماد برخی هواداران لیکود استفاده کند و همچنین جنگ جدید با ایران را جایگزین متغیر انتخاباتی «شکست هفتم اکتبر» سازد.
اما تعویق انتخابات هم امری تضمین شده نیست؛ چون بر اساس ماده ۱۹ قانون پایه کنست، به نظر موافق ۸۰ نماینده از مجموع ۱۲۰ نماینده کنست نیاز دارد و بدون همراهی اپوزیسیون امکانپذیر نیست.
کما اینکه به فرض ازسرگیری جنگ نیز روشن نیست که نتایج آن در این فاصله زمانی بسیار کوتاه، تحولی در سپهر انتخابات ایجاد کند و طیف تندروها را راضی و به شکل گسترده پای صندوق رای بکشاند؛ مگر اینکه جنگ دوباره توأم با چنان شوک بزرگی باشد که نتیجه انتخابات را خیلی سریع به نفع نتانیاهو و متحدانش تغییر دهد، وگرنه جنگ بدون چنین شوکی یک ریسک خواهد بود که طولانیتر شدنش میتواند موقعیت انتخاباتی کنونی نتانیاهو را بیشتر تضعیف کند.
به هر حال، اگر قرار بر این باشد که جنگ آتی قبل از انتخابات اسرائیل رخ دهد، ظرف همین دو روز باید اتفاق بیفتد؛ از ساعات آینده تا روز دوشنبه.
در این زمینه، بالا رفتنِ قابلتأمل قیمت نفت، افت اونس جهانی طلا, خارج ساختن دیپلماتهای آمریکا از برخی کشورهای منطقه، اخبار امنیتی برخی رسانههای آمریکا و مواردی از این دست نیز میتواند نشانههای قریبالوقوع بودن جنگ باشد.
اما اگر هم این اتفاق نیفتد و ظرف ساعات و یکی دو روز آینده چنین جنگی رخ ندهد، پرسشی درباره علت ظهور و بروز این شواهد و قرائن پیش میآید. در پاسخ میتوان گفت که احتمالاً امنیتی کردن فضا از جانب دولت آمریکا در کنار تأثیرگذاری بر محاسبات ایران با همان انگیزه کمک انتخاباتی به نتانیاهو صورت نیز گرفته است تا جامعه اسرائیل تحت الزامات چنین فضایی و احتمال ازسرگیری جنگ در هر لحظه، دوباره به بقای نتانیاهو و ائتلاف حاکم در قدرت رای دهد. ناگفته هم نماند نتایج نظرسنجیها در روزهای اخیر نشانهای از تغییر فضای انتخاباتی به نفع نتانیاهو تحت تأثیر فضای جنگ نشان نمیدهد.
حال اگر حتی قبل از انتخابات اسرائیل در سهشنبه آتی جنگی علیه ایران رخ ندهد، آیا بدان معناست که بعد از انتخابات و پیش از تشکیل دولت جدید هم جنگ منتفی است؟ پاسخ منفی است و این احتمال همچنان به قوت خود باقی است؛ زیرا این احتمال جدی وجود دارد که باخت انتخاباتی نتانیاهو و متحدانش لزوماً به معنای پیروزی اپوزیسیون یهودی و امکان تشکیل دولت از جانب آنها نباشد، چرا که این اپوزیسیون هم بدون حمایت دو تشکل انتخاباتی عربی امکان تشکیل دولت را ندارد.
خلاصه این که در سایه چنین وضعیتی دس از انتخابات نیز احتمالاً نتانیاهو با امنیتیتر کردن فضا (چه از طریق جنگ با ایران، چه غزه و لبنان) بخواهد هم بقای بیشتر خود در قدرت را تضمین کند، هم مانع از سقوط دولتش از طریق ائتلاف اپوزیسیون یهودی با دو ائتلاف عربی شود و در عین حال مخالفان را دستکم به تقسیم قدرت و تقسیم دوره نخستوزیری راضی کند.
حالا باید دید نتانیاهو در آخرین تلاشهایش برای حفظ قدرت چه خواهد کرد؛ آیا در ساعات آینده جنگی اتفاق خواهد افتاد یا خیر؟
#صابر_گل_عنبری
/channel/+ZdIDreVjhmo0NmE0
🔺معمای لحن جدید ترامپ!
فکر میکنم نه تنها دیگر روانشناسان باتجربه و کارکشته هم سر از کار ترامپ در نمیآورند، بلکه خود او نیز این روزها رشته کلام از دستش در رفته و از بس دز تناقض و ناهمگونی در سخنانش بالا رفته دیگر سر و ته کلامش مشخص نیست؛ اما این لزوما بدان معنا نیست که «نمیداند چکار میکند».
او طی این دو روز متعاقب نتایج تاریخی انتخابات آمریکا اظهارات جدیدی بر زبان جاری میکند که تقریبا در چند ماه اخیر سابقه نداشته است.
ترامپ در مصاحبهها و اظهاراتی پراکنده گفته است که «قصد تشدید درگیری با ایران» و بازگشت به جنگ «بسیار بعید است» و غیره.
در مصاحبه با شبکه سی بی اس آمریکا در پاسخ به شرطش برای توافق با ایران گفته است که شرط او «باز شدن تنگه هرمز» است.
باز دوباره در همان مصاحبه میگوید که البته تنگه هرمز الان هم باز است. در هفتههای اخیر هم بارها گفته بود که تنگه هرمز کاملا تحت کنترل آمریکا و باز است. خوب اگر چنین است، پس این چه شرطی برای توافق است؟!
اگر واقعا تنگه هرمز باز است و فروش نفت مانند قبل از جنگ و حتی فراتر از آن زمان است، اساسا چه نیازی به توافق و مذاکره با تهران است؟
اما در حالی ترامپ دوباره باز شدن تنگه هرمز را به عنوان شرط توافق مطرح میکند که بعد از فروپاشی یادداشت تفاهم اسلامآباد دوباره بر روی برنامه هستهای ایران متمرکز شده و آن را پیششرط قرار داده بود.
در جای دیگری در پاسخ به پرسشی درباره این که آیا از ترور رهبران ایران پشیمان است، به شکلی ابراز پشیمانی کرده و گفته است: «بله، میشد فقط تأسیسات هستهای را هدف قرار داد، اما کسانی بودند که میخواستند فراتر بروند.»
اکنون پرسش نخست این است که آیا آشفگتی کلامی نشانه تردیدی راهبردی است؟ پرسش دیگر این که آیا این تغییر لحن ترامپ نوعی زمینهسازی برای توافق با ایران و کنار آمدن با پیام نتایج انتخابات اخیر کنگره برای پرهیز از ورود به چالش و بحران با دموکراتهاست؟ یا خدعه و نیرنگی دیگر با هدف پایین آوردن قیمت نفت به کمترین حد ممکن و سپس صدور دستور جنگی دیگر؟
اگر واقعا ترامپ وضعیت اقتصادی آمریکا، نتایج انتخابات و چالشهای داخلی پیشرو را ملاک عمل قرار داده باشد، میتوان گفت که این تغییر لحن نوعی بسترسازی و آماده کردن فضا برای توافق است. اما اینجا این پرسش مطرح میشود که اگر واقعا چنین قصدی دارد، چرا قبل از انتخابات این کار را انجام نداد، تا هم از توافق و هم گفتن این که به دنبال جنگی دیگر نیست، بهرهبرداری انتخاباتی کند؟
به هر حال، اگر هم این شکست سنگین برای او قابل پیشبینی نبود، اما میدانست که موقعیت انتخاباتی حزبش به شدت متزلزل است و خطر در کمینش است.
اما اگر تجربه همین دو جنگ قبلی، تحرکات نظامی فشرده آمریکا در منطقه و نبود تحولی جدی در مذاکرات غیر مستقیم کنونی را مد نظر قرار دهیم، میتوان احتمال خدعه و نیرنگ را بیشتر دانست.
ترامپ درست چند ساعت قبل از جنگ 12 روزه طی پستی در شبکه اجتماعی خود طی اظهارنظری عجیب گفت که کل دولت خود را مامور به مذاکره با ایران کرده است. معمولا قبل از دو جنگ هم مدام از در دسترس بودن توافق و نزدیک بودن آن حرف میزد.
اما اگر احتمال اول (بستر سازی برای توافق) جدی بود که رئیس جمهور ترکیه نمیبایست امروز این چنین نسبت به تشدید تنش در منطقه اظهار نگرانی میکرد و میگفت که دوباره تحرکات منفی علیه ایران آغاز شده است.
خلاصه باید صبر کرد و دید که بالاخره نتایج انتخابات و نومیدی از جنگ دیگری ترامپ را به جاده توافق باز گردانده است و به دنبال زمینهسازی برای آن است یا این که با این اظهارات برای جنگی دیگر مقدمهسازی میکند؛ چه با هدف پایین آوردن جدی قیمت نفت و چه خلق فرصت اولیه طلایی برای شروع حمله.
#صابر_گل_عنبری
/channel/+ZdIDreVjhmo0NmE0
📝📝زمینلرزه سیاسی در تلآویو: گادی آیزنکوت در آستانه تشکیل دولت و بازتنظیم جغرافیای بحران
✍حمید آصفی
♈️خبر مأمور شدن گادی آیزنکوت برای تشکیل دولت جدید در اسرائیل، فراتر از یک جابجایی ساده در ساختار قدرت این کشور، نشاندهنده ترکیبی از فرسایش ائتلافهای سنتی و ظهور چهرهای برخاسته از بطن نهادهای امنیتی در رأس هرم اجرایی است. نتایج شکننده انتخابات اخیر و ناکامی ائتلاف بنیامین نتانیاهو در دستیابی به حدنصاب ۶۱ کرسی، بار دیگر بنبست سیستم پارلمانی اسرائیل را در مواجهه با قطبیشدن عمیق اجتماعی و سیاسی عریان کرد؛ بنبستی که در آن هیچیک از بلوکهای سنتی قادر به اعمال اراده قطعی نبودهاند و توازن شکنندهای میان کرسیهای ائتلاف حاکم پیشین، مخالفان و احزاب عرب شکل گرفته است.
♈️در این میان، ورود چهرهای مانند آیزنکوت که پیشتر ریاست ستاد کل ارتش را بر عهده داشته، پیامی دوگانه به درون و بیرون مرزهای اسرائیل مخابره میکند؛ از یک سو نشاندهنده تمایل بدنه رایدهنده و احزاب میانه به سوی مدیریتی تکنوکرات، امنیتی و بهظاهر پراگماتیست برای عبور از بحرانهای فرساینده منطقهای است و از سوی دیگر، تداوم سایه سنگین دکترینهای نظامی بر صندلی سیاستورزی غیرنظامی را بازتاب میدهد.
♈️در فضایی که منطقه از خاورمیانه تا پیرامون مرزهای سرزمینهای اشغالی درگیر آشوب، منازعات فرسایشی و بیثباتی ساختاری است، روی کار آمدن احتمالی دولتی به رهبری آیزنکوت میتواند تاکتیکهای مهار و بازدارندگی تلآویو را دستخوش بازتنظیم کند، هرچند که ماهیت مناقشات ریشهدار و ائتلافهای شکننده پارلمانی، هرگونه تغییر بنیادین در چشمانداز صلح یا جنگ را همچنان در هالهای از ابهام و تردید نگه میدارد.
♈️برای درک سرنوشت سیاسی بنیامین نتانیاهو در پی این تحول، باید فراتر از شکست در تشکیل کابینه را دید؛ چرا که این رخداد، بیش از آنکه صرفاً از دست دادن کرسی نخستوزیری باشد، نشانهای از رسیدن پروژه سیاسی او به یک بنبست ساختاری و فرساینده است. نتانیاهو که دههها هنر خود را در ائتلافسازیهای شکننده، بازی با کارتهای امنیتی و مدیریت بحرانهای فرسایشی برای بقا به نمایش گذاشته بود، اکنون با پارلمانی روبهروست که در آن بلوک سنتیاش تنها ۵۳ کرسی از ۱۲۰ کرسی کنست را به دست آورده و از سوی دیگر، ائتلاف رقیب و احزاب عرب راه هرگونه مانور را بر او بستهاند.
♈️ این ناکامی، ضربهای سهمگین بر پیکره سیاسی اوست که پایههای اقتدارش را دستخوش زوال میکند؛ زیرا نشان میدهد که جامعه اسرائیل، حتی در اوج بحرانهای امنیتی، خستگی عمیقی از تداوم حکمرانی مبتنی بر قطبیسازی و بحرانآفرینی مداوم را تجربه میکند.
♈️با این حال، در فرهنگ سیاسی اسرائیل و بهویژه در پرونده شخصیتی نتانیاهو، کنار رفتن از قدرت لزوماً به معنای خروج کامل از صحنه نیست. او همچنان رهبری بلوکی قابلتوجه را در پارلمان بر عهده دارد و از شبکه هواداران سرسخت و اهرمهای نفوذ قابلتوجهی در ساختار حقوقی و سیاسی برخوردار است.
♈️ از سوی دیگر، کابینه احتمالی به رهبری گادی آیزنکوت نیز بهدلیل ماهیت ائتلافی و شکنندهاش با چالشهای عظیمی مواجه خواهد بود و مسیر همواری پیش رو نخواهد داشت.
♈️بنابراین، هرچند از دست دادن کرسی نخستوزیری ضربهای جبرانناپذیر به هژمونی طولانیمدت نتانیاهو محسوب میشود، اما او همچنان از موضع اپوزیسیون تند و مهاجم، به عنوان یک بازیگر مخرب و بازدارنده در برابر دولت جدید عمل خواهد کرد؛ وضعیتی که نشان میدهد حتی در صورت کنار رفتن او از مسند اجرا، سایه سیاستورزی تهاجمیاش همچنان بر سپهر سیاسی تلآویو سنگینی خواهد کرد.
/channel/+ZdIDreVjhmo0NmE0
🔵🔴
دو ماه آینده یکی از حساسترین مقاطع سیاسی برای ترامپ و نتانیاهو خواهد بود؛ چرا که فرصتی کوتاه برای احیای سرمایه سیاسی، پیش از آنکه تغییر موازنه قدرت، دامنه انتخابهایشان را محدودتر کند فراهم میسازد.در آمریکا، پیروزی دموکراتها در انتخابات میاندورهای، زمینه ورود دولت ترامپ به مرحلهای دشوارتر را فراهم کرده است. دوره جدید کنگره، شامل مجلس نمایندگان و مجلس سنا، از سوم ژانویه ۲۰۲۷ آغاز میشود. از آن زمان، مخالفان ترامپ ابزارهای بیشتری برای نظارت، تحقیق و فشار سیاسی در اختیار خواهند داشت.
📢 تریتا پارسی: جلسه [دولت آمریکا] در اتاق وضعیت به پایان رسیده؛ گامی هرچند کوچک، برای عقبنشینی از لبه پرتگاه برداشته شده
تریتا پارسی نوشت:
◀️ جلسه [دولت آمریکا] در اتاق وضعیت (Situation Room) به پایان رسیده است. گامی هرچند کوچک، برای عقبنشینی از لبه پرتگاه برداشته شده است.
◀️ اما تا زمانی که توافقی حاصل نشود، هنوز نمیتوان گفت خطر بهطور کامل برطرف شده است.
◀️ در واقع، فقط اندکی زمان بیشتر به مهلت باقیمانده اضافه شده است.
/channel/+ZdIDreVjhmo0NmE0
📝📝شکست انتخاباتی ترامپ و ناکامی احتمالی مذاکرات دوحه، خطر جنگ دوباره با ایران را افزایش میدهد
✍تریتا پارسی تحلیلگر مسائل سیاست خارجی
♈️وی در یادداشتی برای پایگاه تحلیلی «رسپانسیبل استیتکرفت» هشدار داد که شکست جمهوریخواهان در انتخابات میاندورهای آمریکا، همراه با احتمال ناکامی مذاکرات دوحه، میتواند فشارها بر دونالد ترامپ برای ازسرگیری حملات نظامی علیه ایران را در هفتههای آینده افزایش دهد.
♈️پارسی تأکید میکند که این شرایط لزوماً به معنای تصمیم ترامپ برای آغاز دوباره جنگ نیست، اما ممکن است موازنه فشارهای سیاسی را به سود جریانهای حامی اقدام نظامی تغییر دهد.
♈️به اعتقاد او، ترامپ پیش از انتخابات برای دستیابی به توافق با ایران تحت فشار بود تا از پیامدهای اقتصادی جنگ، بهویژه افزایش قیمت سوخت و تأثیر آن بر آرای جمهوریخواهان، بکاهد. با پایان انتخابات، بخشی از این فشار کاهش یافته است.
♈️نخستین عامل افزایش خطر جنگ، محدود شدن فرصت سیاسی حامیان اقدام نظامی است.
پارسی معتقد است جریانهای حامی جنگ در اسرائیل و واشنگتن، دو ماه باقیمانده تا آغاز به کار کنگره جدید را فرصتی برای ترغیب ترامپ به ازسرگیری حملات خواهند دانست.
♈️به نوشته او، با در اختیار گرفتن کنترل کنگره از سوی دموکراتها در ماه ژانویه، امکان نظارت بیشتر بر بودجه جنگ و اعمال محدودیت بر اقدامات دولت فراهم میشود. همچنین پایان اعتبار بودجه فعلی آمریکا در ۱۱ دسامبر میتواند فرصتی زودتر برای طرح محدودیتهای مالی علیه ادامه جنگ ایجاد کند.
♈️دومین عامل، انگیزههای شخصی ترامپ است.
پارسی معتقد است نارضایتی رئیسجمهور آمریکا از پیامدهای جنگ و شکست انتخاباتی جمهوریخواهان ممکن است بر محاسبات او تأثیر بگذارد و تمایل به اقدام تلافیجویانه را تقویت کند.
♈️این تحلیلگر در پایان هشدار میدهد که اگر مذاکرات دوحه در روزهای آینده به پیشرفت قابل توجهی نرسد، همزمانی فشار جریانهای حامی جنگ، کاهش محدودیتهای انتخاباتی و نزدیک شدن به آغاز به کار کنگره جدید میتواند خطر تشدید درگیری با ایران را افزایش دهد.
/channel/+ZdIDreVjhmo0NmE0
🔺 چرا ترامپ باخت؟!
معمولاً نتایج انتخابات میاندورهای کنگره در آمریکا که در میانه دوره رئیسجمهور مستقر برگزار میشود، به نفع حزب او نیست؛ به این معنا که اگر رئیسجمهور دموکرات باشد، جمهوریخواهان معمولاً نتایج بهتری کسب میکنند و اگر رئیسجمهور جمهوریخواه باشد، دموکراتها چنین وضعیتی خواهند داشت.
اما این بار، نتایج انتخابات میان دورهای کنگره آمریکا فراتر از یک پیروزی معمولی برای حزب مقابل و بهنوعی یک زلزله سیاسی در این کشور است. در این انتخابات، دموکراتها کنترل هر دو مجلس نمایندگان و سنا را با اکثریتی قابلتوجه به دست گرفتند. در برخی ایالتها نیز در چرخشی تاریخی و گاه پس از حدود یک قرن، جمهوریخواهان کرسی سنتی خود را از دست دادند و به دموکراتها واگذار کردند؛ به نحوی که «آدام همیلتون»، نامزد دموکراتها در ایالت کانزاس، توانست برای نخستینبار پس از ۹۴ سال، کرسی این ایالت در مجلس سنا را تصاحب کند.
در حالی که دونالد ترامپ در توجیه این نتیجه مدعی است اگر نام او روی برگههای رأی بود، پیروز میشد، اما واقعیت این است که این شکست سنگین جمهوریخواهان، نتیجه عملکرد و خیرهسری خود اوست. هر اندازه ترامپ تلاش کرد با سفر به ایالتهای متعدد برای نامزدهای جمهوریخواه تبلیغ کند، اما شانس باخت آنها را بیشتر کرد.
در کل، عوامل متعددی در رقم خوردن این شکست تاریخی دخیل بود؛ از تبعات اقتصادی سنگین جنگ علیه ایران و پرونده اپستین گرفته تا حمایت بیچون و چرا از نتانیاهو و اسرائیل.
جدا از اینکه بخشی از شهروندان آمریکایی از خلف وعده ترامپ در انتخابات ۲۰۲۴ مبنی بر راه نینداختن جنگ عصبانی هستند، طولانیتر شدن تبعات اقتصادی جنگ علیه ایران، هزینه این جنگ را برای مردم آمریکا بسیار ملموستر از جنگ عراق و دیگر مناقشات کرد؛ همین امر نارضایتی از ترامپ و حزب متبوعش را به بالاترین حد رساند. در کنار آن، پروندههای جنجالی مانند اپستین و حمایت از جنگطلبی اسرائیل نیز مزید بر علت و مکمل عامل پیشگفته بود.
واقعیت این است که در جامعه آمریکا و به طور کلی در جهان غرب، شاهد چرخشی تاریخی و مهم در قبال اسرائیل هستیم؛ تا جایی که بنیامین نتانیاهو چندی پیش با پیشبینی تبعات این وضعیت گفت که تلآویو باید خود را برای تحریم و قطع کمکهای آمریکا آماده کند.
ورود شش نماینده بهشدت منتقد اسرائیل به مجلس نمایندگان آمریکا، از جمله «ملیت کیروس» ۲۹ ساله که بهنوعی نماینده نسل زد نیز هست، گویای چنین چرخشی است.
در واقع، اگر در گذشته انتقاد از اسرائیل هزینه انتخاباتی داشت و باعث میشد شخص منتقد (بهاستثنای چهرههای سرشناسی چون برنی سندرز) از انتخابات مقدماتی درونحزبی یا کنگره کنار گذاشته شود، امروز به نظر میرسد که اتفاقاً حمایت از اسرائیل چنین هزینهای دارد و همین امر، راه را برای بالا آمدن منتقدان آن هموار کرده است. از این رو، در دلِ «نه به ترامپ» در انتخابات اخیر آمریکا، «نه به نتانیاهو» نیز بهطور خودکار نهفته است.
این تحول بیسابقه در دنیای غرب، بهویژه آمریکا، نتیجه مستقیم جنگ غزه و نسلکشی اسرائیل در این منطقه است که چرخش بزرگی در افکار عمومی غرب ایجاد کرد؛ تا جایی که برخی در آمریکا، جنگ علیه ایران را نه جنگ کشور خود، بلکه جنگ اسرائیل میدانند و با آن مخالفت میکنند.
در همین رابطه، «رونالد لادر»، رئیس کنگره جهانی یهود و متحد پیشین نتانیاهو، چندی پیش در مصاحبهای با روزنامه «هاآرتص»، به شدت از نتانیاهو و راستگرایان حاکم انتقاد کرد و گفت که آنان اسرائیل را در جهان بیاعتبار کردهاند. رئیس کنگره جهانی یهود همچنین هشدار داد که اسرائیل نه تنها حمایت اروپا، بلکه حمایت بخشهایی از یهودیان جهان و هر دو حزب اصلی آمریکا را از دست میدهد. لادر خطاب به مردم اسرائیل گفت: «شما حزب دموکرات را از دست دادهاید و در حال از دست دادن حزب جمهوریخواه نیز هستید.»
اما درباره این که شکست جمهوریخواهان و پیروزی دموکراتها چه تأثیری بر مناقشه کنونی با ایران دارد، میتوان چند احتمال را مطرح کرد: نخست، عصبانیت هرچه بیشتر ترامپ و صدور بحران داخلی در نتیجه منازعه جدید با دموکراتها؛ بهگونهای که از هماکنون با راهاندازی جنگی جدید، آنها را در برابر امر واقع و عمل انجامشده قرار دهد. احتمال دوم، پرهیز او از تشدید تنش با ایران از بیمِ تبعات اختلاف با کنگرهِ تحت کنترل دموکراتهاست. به هر حال، اگر چنین جنگی در بازه زمانی نزدیک (از روزهای آتی تا دو ماه پیشرو) رخ ندهد، احتمال وقوع آن پس از این بازه کاهش خواهد یافت.
#صابر_گل_عنبری
/channel/+ZdIDreVjhmo0NmE0
🔵🔴 پایان عصر ابهام؛ شطرنج اتمی در ساعت صفر جنگ
✍️ فرزین زندی، پژوهشگر ژئوپلیتیک دانشگاه کانزاس
روزنامه دنیای اقتصاد؛ آنچه امروز در آسمان و پایگاههای نظامی خاورمیانه میگذرد، صرفاً تبادل آتش نیست؛ یک «مسابقه سنجش تابآوری و استقامت در آستانه دردی تحملناپذیر» است. اما فرض میکنیم این اصطکاک بیپایان به نقطه جوش برسد و ایران در میانه یک بحران نظامی که عواقب سیاسی جدی برای بقای موجودیت آن به دنبال خواهد آورد، ناگهان از یک سلاح هستهای رونمایی و آن را آزمایش کند؛ در این صورت بازی به چه شکل پیش خواهد رفت؟
تصور کنید زنگ هشدار دستگاههای زلزلهنگاری بینالمللی ناگهان به صدا درآید و ایران رسماً اعلام کند که به جمع دارندگان سلاح اتمی پیوسته است. این رویداد، نه یک تغییر فنی ساده، بلکه زلزلهای کامل در ساختار امنیتی خاورمیانه و قواعد بازی بینالملل خواهد بود.
در چنین وضعیت جدیدی، تحولات در این نقطه به چه سمتی خواهند رفت؟ با تکیه بر نظریههای استراتژیک، سه سناریوی محتمل پیشرو خواهد بود.
سناریوی نخست: انجماد فوری جنگ و گذار به «بازدارندگی متقابل» (پایان گزینههای نظامی)
پاول در مدل خود نشان میدهد که برنده نهایی بحرانهای حاد، کشوری است که «اراده بقا»ی بالاتری دارد. وقتی پای سلاح اتمی به میان میآید، منافع دو طرف به شکلی فاحش نامتقارن میشود: برای ایران هستهای، هرگونه جنگ تمامعیار به معنای نبرد برای موجودیت و حیات است؛ بنابراین هزینه تسلیم، بینهایت و اراده برای کشیدن ماشه نهایی در بالاترین سطح ممکن خواهد بود.
سناریوی دوم: تغییر میدان نبرد؛ قفل نظامی و محاصره خردکننده در ابعاد دیگر
همانطور که در نظریه بازدارندگی چندبُعدی تبیین میشود، وقتی دست یک ابرقدرت در حوزه نظامی بهدلیل ایجاد یک چتر اتمی بسته میشود، او بلافاصله میدان رقابت را عوض میکند (Domain Switching). در این سناریو، جنگ نظامی مستقیم آغاز نمیشود، اما خشنترین جنگ اقتصادی و سیاسی تاریخ کلید میخورد: پیگیری محاصره شدید دریایی و هوایی با ابزار حقوقی بینالمللی و ادعای بازرسی محمولههای مشکوک به اشاعه.
قطع کامل تمامی شریانهای مالی باقیمانده و قطع پیوندهای زیرساختی با اقتصاد جهانی، فعالسازی عمیق جنگ اطلاعاتی، خرابکاریهای سایبری در شبکههای حساس و حمایت نامحدود از گسلهای اجتماعی و سیاسی برای فرسایش از درون.
سناریوی سوم: پرتگاهبازی لغزنده و فاجعه ناشی از خطای انسانی (خطرناکترین سناریو)
برخلاف دوران آرامتر جنگ سرد که مسکو و واشنگتن خطوط تماس شفاف و کانالهای امن گفتوگو داشتند، بحران میان ایران و آمریکا در فضایی پر از عدم قطعیت، سرعت ثانیهای تصمیمگیری و مداخله بازیگران محلی مهاجم و خواهان جنگ (مانند اسرائیل، امارات و...) جریان دارد.
اگر محاسبات در واشینگتن یا تلآویو به این سمت برود که زرادخانه نوظهور ایران هنوز کوچک است و باید در یک پنجره طلایی چندروزه با تهاجمی گسترده نابود شود، یا بالعکس، اگر سامانههای هشدار سریع دچار خطای فنی شوند، فاجعه رخ میدهد.
در وضعیت «لبه پرتگاه» (Brinkmanship)، خطر نه از «تصمیمات حسابشده»، بلکه از «تهدیدهایی که به شانس و لغزش واگذار میشوند» ناشی میشود.
تصمیمگیران در تهران باید به دقت و روشنی آگاه باشند که ورود به مرحله آزمایش هستهای صرفاً یک جهش فنی نیست، بلکه نیازمند بسترهای پیچیده دیپلماتیک، تابآوری اقتصادی و ساماندهی توان جذب «ضربه دوم» است.
باید توجه داشت که «پنجره آسیبپذیری» برای کشوری که در یک فرض سلاح اتمیاش را تازه تست کرده، اما هنوز تاب آوری ضربه دوم معتبر و زرادخانه بزرگ ندارد، خطرناکترین مقطع امنیتی است.
/channel/+ZdIDreVjhmo0NmE0
🔺نتانیاهو از باخت تا ابهام!
با انتخابات اخیر، اسرائیل در وضعیت بلاتکلیفی سیاسی قرار گرفته است و هویت دولت آتی آن مبهم و نامعلوم است.
این مسئله به نظام انتخاباتی پیچیده آن بازمیگردد که نتایج معمولا فیصلهبخش اختلافات سیاسی نیست و گاهی اوقات هم به بحران سیاسی دامن میزند. همچنین به تبع چنین نظامی، از یک سو تقریبا تشکیل دولت بدون ائتلاف امکانپذیر نیست و از سوی دیگر، دولتها معمولا دوره قانونی چهارساله خود را به پایان نمیرسانند و کار به انتخابات زودهنگام میکشد.
البته برای نخستین بار از سال ۱۹۷۳، دولت کنونی نتانیاهو این دور را به پایان رساند و کنست هم منحل نشد. احتمالا دلیل آن هم جنگهای سه سال اخیر باشد که مانع فروپاشی دولت و برگزاری انتخابات زودهنگام شد.
در انتخابات اخیر اسرائیل، نه ائتلاف حاکم و نه اپوزیسیون (البته منهای فهرستهای عربی) حد نصاب لازم (۶۱ کرسی از ۱۲۰ کرسی) را به دست نیاوردند. در این انتخابات، نتانیاهو و ائتلافش در مجموع ۵۳ کرسی به دست آوردند، اردوگاه آیزنکوت ۴۸ کرسی و دو فهرست عربی نیز با تصاحب ۱۹ کرسی یک رکورد تاریخی ثبت کردند.
حزب لیکود به رهبری نتانیاهو ضعیفترین نتیجه را در ۱۷ سال اخیر به دست آورده است؛ اگر مشارکت بالا و به تبع آن حذف برخی احزاب کوچک از گردونه انتخابات نبود، چه بسا ۲۷ کرسی را هم کسب نمیکرد.
اکنون با این نتیجه، مهمترین پرسش این روزها این است که سرنوشت نتانیاهو چه میشود؟ واقعیت این است که نتانیاهو نتیجه انتخابات را باخته و چنانکه گفته شد، ضعیفترین نتیجه را از ۲۰۰۹ تاکنون به دست آورده است. این نشان میدهد که او با وجود این همه جنگ در منطقه و بهویژه نسلکشی در غزه، نتوانست اعتماد پیش از هفتم اکتبر ۲۰۲۳ جامعه اسرائیل به خود را احیا کند.
درباره سرنوشت نتانیاهو باید گفت با وجود این باخت، او هنوز بهطور قطعی سقوط نکرده و شانس ضعیفی برای ماندن در قدرت دارد که در ادامه به آن اشاره میشود.
با این حال، در دو حالت سقوط او قطعی خواهد بود: نخست این که رئیس جمهور اسرائیل، آیزنکوت را مأمور تشکیل کابینه کند که احتمال آن کم نیست. در این صورت، اگر آیزنکوت چه مستقیم و چه غیرمستقیم با دو فهرست عربی ائتلاف کند یا آنها به نوعی در تشکیل دولت با او همکاری کنند، سقوط نتانیاهو قطعی است و دیگر شانسی برای ماندن در قدرت ندارد.
حالت دوم این است که هرتزوگ، نتانیاهو را مأمور تشکیل کابینه کند اما مخالفان به وعده خود مبنی بر خودداری از هرگونه همکاری با او عمل کنند. در این وضعیت نیز سقوط او حتمی است.
اما در این میان، تنها در سه سناریو امکان دارد قدرت خود را برای مدتی دیگر حفظ کند:
نخست این که با مهارت خود در اختلافافکنی، در جبهه آیزنکوت شکاف بیندازد و ۸ عضو این اردوگاه را به سمت خود جذب کند تا حد نصاب تشکیل دولت را به دست آورد. این احتمال وجود دارد اما بالا نیست.
دوم این که اردوگاه مخالفان تسلیم فشارهای احتمالی ترامپ برای ائتلاف و تشکیل دولت وحدت ملی شود، یا اینکه نتانیاهو برای ماندن در قدرت دست به جنگی تازه با همراهی آمریکا بزند و با اهرم فشار امنیتی ناشی از آن، اپوزیسیون را مجبور به همراهی و تشکیل دولت وحدت ملی کند.
سوم این که کار به تکرار انتخابات در آینده نزدیک کشیده شود.
در کل، درباره دورنمای آینده سیاسی نتانیاهو میتوان گفت که او پس از باخت در انتخابات در مسیر سقوط قرار دارد، اما هنوز مدتی با آن فاصله دارد. در همین فاصله زمانی، چه در قالب دولت انتقالی و چه به عنوان شریک احتمالی در دولت وحدت ملی همچنان در صحنه قدرت حضور خواهد داشت.
اکنون پرسش بنیادین نه آینده سیاسی نتانیاهو، بلکه این است که او در این مدت کوتاهی که در قدرت باقی میماند، چه خواهد کرد؟
واقعیت این است که نتانیاهو در این بازه زمانی کوتاه، تنها به حفظ بقای سیاسی و طولانیتر کردن دوره زمامداریاش فکر میکند. از این رو، به احتمال بسیار زیاد تنها راهبرد او امنیتیتر کردن فضاست.
به همین علت، برای دستیابی به این هدف راهی جز آغاز جنگی تازه علیه ایران پیش روی خود نمیبیند و تمام تلاش خود را برای برافروختن آتش آن به کار خواهد بست تا شاید یکی از این سناریوهای زیر رقم بخورد: یا ایجاد شکاف در جبهه مخالفان یا تحمیل دولت وحدت ملی به آنها یا جلوگیری از ائتلاف آنها با فهرستهای عربی یا سوق دادن وضعیت به سوی انتخاباتی دیگر.
باید منتظر ماند و دید چه اتفاقی خواهد افتاد.
#صابر_گل_عنبری
/channel/+ZdIDreVjhmo0NmE0
🔅ویرایش جدید
🟢بانک سوالات کنکور دکتری علوم سیاسی #صفیارپور
🔆کنکور ۹۰ تا ۱۴۰۵ مجموعه ی علوم سیاسی و روابط بین الملل
🔆پاسخ نامه کاملا تشریحی
🔆ارجاع دقیق به منبع
✔به انضمام سوالات عمومی دکتری
جهت سفارش کتاب به خانم #میرفتحی مراجعه شود
👇🏻👇🏻
@R_mirfathi
09162424339
✔️کانال تخصصی مشاوره ارشد_دکتری علوم سیاسی
👇👇👇
@politicsman
انتخابات میاندورهای آمریکا ۲۰۲۶ | تصویری جامع از یک هفته مانده به رأیگیری
انتخابات کنگره آمریکا قرار است ۳ نوامبر ۲۰۲۶ (۱۲ آبان ۱۴۰۵) برگزار شود. یک هفته مانده به این انتخابات، وضعیت به وضوح به نفع حزب دموکرات است و محور اصلی آن نیز نه سیاست خارجی، بلکه گرانی و هزینههای زندگی است که جنگ با ایران آن را تشدید کرده است.
---
🏛️ کدام کرسیها در رقابت هستند؟
مجلس نمایندگان (House): هر ۴۳۵ کرسی در این انتخابات به رقابت گذاشته میشود. دموکراتها برای کسب اکثریت (۲۱۸ کرسی) تنها به چند کرسی نیاز دارند و پیشبینی میشود با توجه به فضای ملی، این کار را انجام دهند .
مجلس سنا (Senate): از ۱۰۰ کرسی سنا، ۳۵ کرسی در این دوره انتخاب میشوند. جمهوریخواهان در حال حاضر ۵۳ کرسی دارند. دموکراتها برای رسیدن به اکثریت (۵۱ کرسی) باید ۴ کرسی را از جمهوریخواهان بگیرند و همزمان تمام کرسیهای خود را حفظ کنند — کاری دشوار اما ممکن .
---
📊 نظرسنجیها: برتری پایدار دموکراتها
بر اساس میانگین نظرسنجیهای معتبر (تا ۲۶ اکتبر):
· پایگاه رأی عمومی (Generic Ballot): دموکراتها با اختلاف ۸ تا ۱۱ درصد از جمهوریخواهان جلوتر هستند. نظرسنجی NPR/Marist: دموکراتها ۵۲٪ در برابر ۴۴٪ جمهوریخواهان. نظرسنجی رویترز/ایپسوس: ۴۷٪ در برابر ۳۶٪ .
· در میان رأیدهندگان احتمالی: برتری دموکراتها حتی بیشتر میشود؛ رویترز/ایپسوس: ۵۳٪ در برابر ۴۴٪ .
· محبوبیت ترامپ: در سطح بسیار پایین. نظرسنجی رویترز/ایپسوس: ۳۲٪ محبوبیت در برابر حدود ۶۸٪ نارضایتی. تنها حدود ۲۰٪ «کاملاً» از او حمایت میکنند و نزدیک به ۵۰٪ «کاملاً» مخالف او هستند .
---
🔥 چرا ایران و جنگ به موضوع انتخابات تبدیل شده؟
دو عامل کلیدی، جنگ با ایران را از یک موضوع دور به مسئلهای روزمره برای رأیدهندگان تبدیل کرده است:
۱. قیمت بنزین و سوخت: حمله به ایران و اختلال در تنگه هرمز، قیمت بنزین آمریکا را حدود ۱.۲۰ دلار در هر گالن بالا برده است. برای یک خانواده متوسط که ماهانه حدود ۶۰ گالن بنزین مصرف میکند، این یعنی حدود ۷۵ دلار هزینه اضافی در ماه . در ایالت مین، قیمت نفت کوره (سوخت گرمایشی) ۷۴٪ افزایش یافته است .
۲. تورم و هزینه زندگی: تعرفههای ترامپ و گرانی سوخت، هزینه زندگی را برای خانوارهای کمدرآمد به شدت بالا برده است. برای ۲۰٪ پایین درآمدی، پس از پرداخت مالیات و قبضها عملاً «هیچ» باقی نمیماند و هزینههای اضافی جنگ و تعرفه، آنها را به طور متوسط ۱۰۰۰ دلار در سال در ضرر قرار داده است .
نکته کلیدی: جمهوریخواهان سالها برتری سنتی در مدیریت اقتصاد داشتند، اما این برتری در نظرسنجیها به صفر رسیده و حتی دموکراتها در این زمینه پیشتاز شدهاند . ۷۵٪ آمریکاییها نگران توانایی تأمین هزینه مواد غذایی هستند و ۸۳٪ از آنها معتقدند تعرفهها قیمتها را بالا برده است .
---
🔮 پیشبینیها و پیامدها
· مجلس نمایندگان: تقریباً قطعی به نفع دموکراتها. تحلیلگران احتمال کسب اکثریت توسط دموکراتها را بسیار بالا میدانند .
· مجلس سنا: رقابتیتر، اما به نفع دموکراتها. ایالتهای کلیدی مانند اوهایو، آیووا، آلاسکا و تگزاس که ترامپ در ۲۰۲۴ با اختلاف زیاد برده بود، اکنون به میدان نبرد تبدیل شدهاند. در تگزاس، نامزدی کن پاکستون (دادستان کل رسواشده) از سوی ترامپ، حتی این کرسی جمهوریخواهان را به خطر انداخته است .
· محدودیت قدرت ترامپ: اگر دموکراتها کنگره را ببرند، ابزارهایی مانند قانون اختیارات جنگ (War Powers Act) و قدرت بودجه را در اختیار خواهند گرفت. قطعنامه پایان جنگ سه بار در مجلس نمایندگان رأی آورده اما در سنا متوقف شده است. با کنگره جدید، احتمال تصویب آن بیشتر میشود، هرچند رؤسای جمهور (از هر دو حزب) معمولاً آن را نادیده گرفتهاند .
---
📌 جمعبندی
انتخابات آمریکا در حال تبدیل شدن به همهپرسی علیه ترامپ و هزینههای جنگ است. برتری دموکراتها در نظرسنجیها پایدار و قابل توجه است. با این حال، نکته مهم برای ایران این است که حتی اگر دموکراتها پیروز شوند، تغییر سیاست خارجی فوری نخواهد بود. قانون اختیارات جنگ و قدرت بودجه ابزارهای کند و محدودی هستند و ترامپ نشان داده که میتواند آنها را نادیده بگیرد. اما فشار سیاسی ناشی از یک کنگره دموکرات، میتواند هزینه ادامه جنگ را برای کاخ سفید به شدت بالا ببرد.
/channel/+ZdIDreVjhmo0NmE0
🔴آمار احزاب پس از شمارش 100 درصد آرا:
ائتلاف نتانیاهو: 53 کرسی
ائتلاف آیزنکوت (اپوزوسیون): 48 کرسی
ائتلاف احزاب عرب: 19 کرسی
⏺بهروزرسانی انتخابات سال 2026 اسرائیل توسط کمیسیون انتخابات مرکزی (تعداد آرا شمارششده):
2,132,650 رای شمارش شده (37٪)
5,037 شعبه اخذ رای
وضعیت فعلی:
ائتلاف نتانیاهو: 57 کرسی
ائتلاف مخالف: 47 کرسی
احزاب عرب: 16 کرسی
🔺نشست پیمان مکه در تهران!
در آستانه جنگ احتمالی جدید در منطقه، وزیر دفاع عربستان، رئیس سازمان اطلاعات ترکیه و فرمانده ارتش پاکستان امروز دوشنبه نشستی چهارجانبه با طرف ایرانی در تهران برگزار میکنند؛ نشستی که از لحاظ زمانی و مکانی واجد اهمیت بالایی است. از لحاظ زمانی، این دیدار در بحبوحه افزایش تنش منطقهای، احتمال ازسرگیری جنگ و در آستانه انتخابات آمریکا برگزار میشود و از حیث مکانی، مکان انعقاد آن در تهران است.
ترکیب هیات هم در این شرایط حساس منطقهای، اهمیت این نشست نسبتا بیسابقه را دوچندان میکند. سفر مقامات سه قدرت اسلامی پیش از هر چیز، به عنوان اعضای «پیمان مکه» انجام میشود و نه سفری مستقل به نمایندگی صرف از کشورهای متبوعشان.
در همین راستا، حضور مقامات نظامی و امنیتی سه کشور کاملاً در راستای همان ماهیت امنیتی «پیمان مکه» است. از این رو، این سفر و نشست ماهیتاً امنیتی و با شرایط جنگی و امنیتی روز منطقه همسو و دستورکار آن نیز غالباً مسائل امنیتی است.
هرچند توافق مکه تاکنون جنبه عملیاتی پیدا نکرده و در برابر آزمون یمن فعلاً کارآمدی خاصی نداشته است، اما حضور مقامات امنیتی و نظامی حلف در تهران، در ظاهر میتواند واجد یک پیام معنادار مشترک باشد؛ اما در آن سو نیز صرف برگزاری نشست چهارجانبه در کشور میتواند متضمن این معنا و پیام «اطمینانبخش» باشد که این پیمان علیه ایران نیست.
دستورکار نشست به احتمال زیاد شامل طیف گستردهای از مسائل امنیتی، از پرونده یمن و لبنان گرفته تا امنیت منطقه و تنش و جنگ احتمالی جدید علیه ایران خواهد بود.
به نظر نگارنده، آنچه بیشتر پیشران این سفر و نشست است، وجود یک نگرانی عمده و مشترک نسبت به شروع یک جنگ گسترده جدید و تبعات منطقهای آن است. به همین خاطر میتوان هدف و اولویت نخست نشست را تلاش برای جلوگیری از وقوع این جنگ دانست؛ و در این باره نیز به احتمال زیاد بخواهند تهران را ترغیب کنند که با کوتاه آمدن از برخی خواستهها و شروط خود، زمینه دستیابی به توافق با آمریکا را فراهم کند. در این خصوص چه بسا عربستان بخواهد با «وعدههای مالی و اقتصادی» تهران را ترغیب به ازسرگیری مذاکرات و توافق با آمریکا بکند.
اما روشن نیست که آیا هیئت پیشنهاد مدونی از جانب آمریکا هم آورده است یا خیر و آیا خود ابتکار عمل خاصی را روی میز خواهد گذاشت یا نه؟
در وهله بعدی، در صورت موفق نبودن تلاش برای اقناع ایران به مذاکره و توافق، احتمالاً هدف بعدی هیئت سهجانبه این خواهد بود که با تفاهمات ضمنی امنیتی با تهران، بخواهند به نوعی واکنشها و تبعات منطقهای تجاوز جدید آمریکا و اسرائیل به ایران را مدیریت و کنترل کنند.
مسئله دیگر اینکه انجام این سفر در این شرایط، به احتمال زیاد بدون هماهنگی و مشورت آمریکا انجام نشده است. احتمالا دولت آمریکا میخواهد از این طریق دوباره شانس حصول توافقی کمضرر را امتحان کند و در غیر این صورت نیز، دستکم صرف دیدار و نشست در این شرایط انتخاباتی را واجد منفعت کاهش قیمت نفت میداند. ترامپ که مدام تلاش میکند با اظهارات مختلف قیمت نفت را مهار کند و کاهش دهد، احتمالاً از این طریق خواسته است هم افزایش قیمت را مدیریت کند و هم روند آن را کاهشی سازد.
در کل، این سفر و نشست یک اتفاق و فرصت مهم برای امنیت منطقهای است؛ اما اینکه بتواند واقعاً کلید ترتیبات و امنیت منطقهای درونزا و بدون عوامل مؤثر فرامنطقهای را بزد، جای تردید جدی دارد. نه صرفاً به این خاطر که مقوله امنیت نیز مانند اقتصاد در دنیای کنونی صرفاً تابع مولفههای محلی و منطقهای نیست، بلکه امری بینالمللی است. کما این که هرکدام از این کشورها روابط نظامی خاص و فشردهای با آمریکا دارند و بسیار بعید است که دست از آن کشیده و با تهران بر سر یک نظم منطقهای صرفاً درونزا توافق کنند؛ اما تفاهماتی درباره برخی ترتیبات امنیتی از قبل هم دور از انتظار نبوده و نیست.
از این رو، همانطور که صرف توافق ایران و عمان امنیت را به تنگه هرمز بازنگرداند، اگر هم تفاهماتی امنیتی در نشست تهران حاصل شود، در صورت تداوم وضعیت جنگی کنونی با آمریکا بعید است که رنگ واقعیت به خود بگیرد و اجرایی شود؛ مگر اینکه بخشی از یک تفاهم بزرگتر برای پایان جنگ باشد.
اما آیا این نشست میتواند مانع شعلهور شدن جنگ دیگری در منطقه شود یا خیر؟ پاسخ به این پرسش در نهایت در گرو توانایی یا ناتوانی اعضای بلوک مکه در ارائه پیشنهادی است که در نهایت رضایت دو طرف آمریکایی و ایرانی را کسب کند؛ این مهم در این شرایط ناممکن نیست، اما بسیار دشوار و سخت است.
#صابر_گل_عنبری
/channel/+ZdIDreVjhmo0NmE0
📗 انتشار دفترچه ثبتنام کنکور دکتری ۱۴۰۶
📌 ویژه داوطلبان آزمون دکتری سراسری و آزاد
🌐 شرایط و ضوابط ثبتنام کنکور دکتری
🌐 جزئیات مراحل ثبتنام در آزمون دکتری
🔹رشتههای امتحانی آزمون دکتری ۱۴۰۶
🔸سرفصلها و ضرایب دروس امتحانی آزمون دکتری ۱۴۰۶ در رشتههای مختلف
🔹رشتههای مجاز به ثبتنام در هر یک از رشتههای امتحانی
✅کانال تخصصی مشاوره ارشد_دکتری علوم سیاسی
👇🏼👇🏼
@politicsman
📝📝چشمانداز تقابل تهران و واشنگتن
دکتر کوروش احمدی، دیپلمات سابق ایران،در یک مصاحبهی تحلیلی با ایران فردا پیرامون چشمانداز تقابل تهران و واشنگتن میگوید: بنبست مذاکرات، تداوم محاصره دریایی و فشارهای اقتصادی، مسیر پایان بحران را پیچیده کرده است. به اعتقاد او، در حالی که تنگه هرمز بهتنهایی نمیتواند تضمینکننده دستیابی ایران به امتیازات سیاسی و اقتصادی باشد، احتمال بازگشت به درگیری نظامی نیز همچنان مطرح است؛ با این حال، از نظر او راه دیپلماسی هنوز بسته نشده و توافقی محدود و مرحلهای میتواند راهی برای مهار بحران باشد.
احمدی در این گفتوگو، ضمن بررسی اهداف اعلامشده آمریکا، اختلافات دو طرف بر سر ترتیب امتیازدهی و نقش محاسبات سیاسی دونالد ترامپ، سناریوهای پیشروی ایران و آمریکا را تشریح میکند.
1️⃣ وضعیت واقعی جنگ چگونه است ؟ آیا اکنون با یک جنگ فرسایشی روبهرو هستیم یا دو طرف هنوز به دنبال تغییر موازنه از طریق عملیات نظامیاند؟
♈️از 18 تیر، یعنی بعد از اعمال مجدد محاصره دریایی بعد از فروپاشی یادداشت تفاهم، با وضعیتی که می توان آنرا نوعی تقابل فرسایشی نامید، مواجه هستیم. ویژگی این تقابل فرسایشی این است که هم با نوعی جنگ با شدت کم همراه است و هم با نوعی فشار فزاینده اقتصادی. ضمن اینکه محاصره اقتصادی دو بُعدی است. به این معنی که هم بخشی از جنگ است و هم بخشی از فشار اقتصادی. بطور کلی در حقوق بین المللی اعمال محاصره دریایی علیه بنادر یک کشور عملا در حکم اعلان جنگ به آن کشور است و به کشور تحت محاصره حق دفاع از خود به هر طریق را می دهد. اما روشن نیست که ایران توان نظامی کافی برای شکستن محاصره دریایی را داشته باشد.
♈️علاوه بر این نوع جنگ از طریق محاصره اقتصادی، در این دوره با برخوردهای نظامی یا جنگ با شدت کم هم مواجه بوده ایم. همزمان با شروع محاصره دریایی که بعد از حمله ۱۶ تیر به سه کشتی در تنگه هرمز اعمال شد، یک جنگ محدود ۱۳ روزه هم شروع شد. در جریان این جنگ محدود، آمریکا تلاش داشت تا اهدافی را از بندر چابهار تا محدوده دریایی خوزستان هدف قرار داد. این اهداف عمدتا کاربردی در ارتباط با فعالیت های دریایی ایران داشتند و از جمله شامل امکانات آفندی ساحلی، امکانات شناسایی و راه ها و پل های منتهی به مناطق ساحلی و .... بود. این برخوردهای نظامی تا حدود یک ماه گذشته ادامه داشت و آمریکا به تناوب اهدافی را در سواحل و جزایر ایران هدف قرار می داد. طی بیش از یک ماه گذشته و برغم افزایش تحرکات نیروی دریایی سپاه علیه کشتی ها عبوری در تنگه و پهنه های آبی منتهی به تنگه، آمریکا تقریبا هیچ تحرک نظامی نداشته و اقدامی نظامی چندانی انجام نداده است. چنین به نظر می رسد که دولت ترامپ طی این مدت اخیر قصد داشته که با توجه به در پیش بودن انتخابات کنگره در ۳ نوامبر، تا حداکثر ممکن نوعی وضعیت غیرجنگی را به نمایش بگذارد و ترتیبی اتخاذ کند که اخباری که حاکی از ادامه جنگ باشد در رسانه های آمریکا انتشار نیابد.
2️⃣ کدامیک از اهداف اعلامشده آمریکا محقق شده و کدام اهداف هنوز دستنیافتنی ماندهاند؟
♈️هیچ کدام از اهداف سیاسی که آمریکا برای تحقق آنها جنگ ۴۰ روزه را شروع کرد، تامین نشده است. اگر چه ترامپ تحت تاثیرالقائات نتانیاهو امیدوار بود که در بستر حوادث ۱۸ و ۱۹ دی ماه و با شروع جنگ و تحت تاثیر سه عنصر غافلگیری، شوک اولیه و ترور مقامات سیاسی و نظامی موجبات فروپاشی خود به خودی نظام سیاسی ایران را فراهم شود، اما این امید ترامپ محقق نشد و البته قابل پیش بینی بود که چنین امیدواری ساده لوحانه ای محقق نخواهد شد چرا که امکان فروپاشی هیچ نظام سیاسی از راه هوا و از راه دور وجود ندارد. تغییر رژیم در ایران تنها یک تصور بود و من معتقد نیستم که تغییر رژیم به عنوان یک سیاست هرگز در دستور کار ترامپ و دولت های قبلی آمریکا بوده است؛ چرا که آمریکا از ناحیه ناآرامی گسترده در ایران و سرایت این ناآرامی به مناطق حساس مجاور ضرر خواهد کرد. اما چنین سیاستی و حتی فراتر از آن فروپاشی و تجزیه ایران حتما در دستور کار اسرائیل قرار دارد. از سوی دیگر اما باید تصریح کنم که هدف سیاستی اصلی ترامپ، یعنی وادار کردن ایران به دادن امتیازات اساسی در برنامه هسته ای تحقق نیافته است
... 8️⃣ اگر مذاکرات شکست بخورد، چه گزینههایی واقعاً برای ایران و آمریکا باقی میماند و هزینه هر گزینه برای دو طرف چیست؟
♈️ اگر مذاکرات شکست بخورد، دو گزینه بیشتر وجود نخواهد داشت:
۱- جنگ تمام عیار دیگر
و ۲- ادامه محاصره اقتصادی و تحریم ها و هزینه های هر دو نیز برای جامعه روشن که بسیار بسیار بالا خواهد بود.
/channel/+ZdIDreVjhmo0NmE0