Telegram-канал ketabzharf - کتاب ژرف: Unsorted

کتاب ژرف

21 June 2026 07:53

از خاک یونان رو مدتی هست مطالعه میکنم و سعی میکنم خیلی آروم پیش برم تا بتونم قشنگ هضمش کنم. اما این کتاب درباره ی چی هست؟ یک کتاب شاعرانه که به زیبایی تمام درباره ی زندگی نویسنده نیکوس کازانتزاکیس، فیلسوف و نویسنده ی یونانی هست، یجور اتو بایوگروفی. ایشون خالق اثر معروف زوربای یونانی هم هستن که زوربا واقعا شخصیت دوست داشتنی و فراموش نشدنی هست. بسیار جای بحث داره زوربا.
کازانتزاکیس بسیار تحت تأثیر نیچه بوده و یکی از نویسندگان به سبک اگزیستانسیال هست. اون جمله ی معروف زوربا که وقتی مرگ سراغت میاد براش چیزی جز خرابه باقی نگذار هم در خیره به خورشید نقل قول شده.
اما فارغ از معروف بودن یا نبودن، اینکه اصلا شما علاقمند به این کتاب میشین یا نه برام خیلی جالبه قرن بیست مسائلی مطرح میشه، سوالات بسیار عمیق مثل داروین و خداوند، دین و عیسی مسیح، تناقض هایی که نویسنده در جوانی بهش میخوره، مرز بین روح القدس بودن ذات انسان ها و تکاملی که از میمون ها بهش رسیده، بحث های مفصلی که با کشیش ها می‌کنه بسیار تأمل برانگیزه. با خوندنش چقدررر جای خالی اینجوری مباحث رو در ادبیات خودمون کم میبینم. چقدر علوم انسانی ما مسیر یکطرفه ای رفته و تمرکزش بیشتر روی عرفان بوده که من خودم واقعا علاقه دارم. منتها به صدساله پیش که برمی‌گردی یا حتی الان ما واقعا با فرسنگ ها فاصله با مسائل انسانی و حتی اساسی ترین سوال ها و پاسخ ها داریم پیش میریم و خیلی هم تعجب میکنیم چرا تو جامعه ی ما بجای متخصص یه عالم دینی باید برای ما تصمیم بگیره؟!
من شخصا جامعه ی امروز رو برآیند عمیق ترین پیوند هایی میدونم که ما با علوم انسانی داریم، یعنی جامعه ی امروز ما آیینه ی کامل از علوم انسانی ماست، عمیق ترین و ریشه ای ترین فرهنگ ماست.
مگر تاریخ یا تفکر متفاوتی داشتیم؟
چقدر تفکرات ما به چالش کشیده شده یا نقد شده؟! یسری مسائلی هم که بحث میشه بی تعارف اکثرش رو از کتاب های اونا یاد میگیریم.
واقعا دغدغه های نیکوس کازانتزاکیس رو می‌خونی، جهان بینی که داره و در عین حال ارادت و وفاداری که به گذشته ی کشورش رو میبینی، متوجه میشی چقدر رشد باید یک مسیر متعادل باشه نه فقط با خراب کردن گذشته یا چسبیدن به الان.
و قطعا در خلأ که شکل نگرفته.
حتما زوربا یا سایر اثرهای ایشون تحث تأثیر اون تپه های مرجانی بوده که ایشون رشد کردن.
البته قصد جسارت به اندیشمندان و نویسندگان بزرگی که زحمت کشیدن برای شکوفایی کشورمون رو ندارم و برای همین مقدار اندیشه ای که داریم چقدر مدیون این بزرگواران هستیم.
واقعا بهترین دعایی که برای کشورم میتونم بکنم رشد علوم انسانی هست. شاید در سایه ی این بزرگوار ما هم اندیشیدن رو بیشتر یاد بگیریم و بتونیم نرمال و عادی زندگی کنیم.

@Ketabzharf