4638
☯️META PHYSICS FACT 𝐜𝐡𝐚𝐧𝐧𝐞𝐥☯️ آرشیو مطالب برگزیده این زمینه To increase awareness تابع قوانین کائنات ✨ گروه اصلی : @metaphysics_fact_group گروه چت صحبت های خارج موضوع : @chat_metaphysics_fact لینک حمایت : https://t.me/boost/metaphysics_fact
⚜ " کانال حقیقت متافیزیک "
╭─═ঊঈ👁ঊঈ═─╮
@metaphysics_fact
╰─═ঊঈ🦋ঊঈ═─╯
درود و عشق دوستای خوبم 🌸🤍
از امروز کتاب جدیدی رو شروع میکنیم به نام «سفر به ناشناخته ها» اثر بروس موئن.
موضوع این کتاب تجربیات بیرون از بدن یا OBE است که بهش برون فکنی اثیری (Astral projection ) هم گفته میشه. میدونید که ما بجز کالبد فیزیکی کالبدهای دیگری هم داریم مثل کالبد اتری، کالبد اثیری، کالبد ذهنی ، کالبد علّی و ….
کالبد اثیری از طریق ریسمان نقره ای یا silver chord به کالبد فیزیکی اتصال داره و وقتی مرگ اتفاق میفته این ریسمان قطع میشه و کالبد اثیری به جهان پس از مرگ یا مرتبه اثیری میره تازمانیکه روح دوباره متناسخ بشه و زندگی جدیدی رو در زمین آغاز کنه.
حتما میدونید که همه ما وقتی خواب هستیم تجربه خروج از بدن رو به صورت غیر ارادی تجربه می کنیم. اما در دهه ۶۰ و ۷۰ میلادی شخصی به نام رابرت مونرو تکنیکی رو برای برون فکنی اثیری یا out of body experience ابداع میکنه تا هر کسی بتونه در زمان حیات هر وقت که اراده کنه در هوشیاری کامل از جسم فیزیکی جدا بشه، در جهان های ماورا سفر کنه و دوباره به کالبد فیزیکی ش برگرده. الان موسساتی در دنیا هست بنام Monroe institute که این روش رو تعلیم میده و هزاران نفر با فراگرفتن این تکنیک تونستن به اختیار کاابدشون رو ترک کنند و پس از سیر و سفر در جهان اثیری و کسب تجربیات معنوی دوباره به کالبد فیزیکی شون برگردند.
نویسنده کتاب سفر به ناشناخته ها بروس موئن از دوستان و همفکران رابرت مونرو ی فقیده که در این کتاب شرح میده چطور با مونرو آشنا میشه و این تکنیک رو یاد میگیره و از طریق اون میتونه به افراد زیادی از جمله کسانی که در حوادث جمعی مثل زلزله کشته شدن کمک کنه. درست شنیدین! به اونایی که کشته شدن نه اونایی که مجروح شدند ! کتاب رو گوش بدید متوجه میشید منظورم چیه..
⚜ " کانال حقیقت متافیزیک "
╭─═ঊঈ👁ঊঈ═─╮
@metaphysics_fact
╰─═ঊঈ🦋ঊঈ═─╯
• ۱۲ قانون انسان بودن برگرفته از سانسکریت باستان :
1- یک کالبد دریافت خواهی کرد.
2- درس هایی خواهی آموخت.
3- اشتباهی در کارنیست.همه چیز صرفا درسه.
4- یک درس تا زمانی که آموخته شه،تکرار خواهد شد!
5- یادگیری درس ها پایانی نداره.
6- هیچ زمان و هیچ جایی بهتر از همین الان و اینجا نیست.
7- دیگران صرفا آینه ای از خودت هستن.
8- اینکه از زندگیت چی میسازی به خودت بستگی داره.
9- زندگی دقیقا همون چیزیه که فکر میکنی!
10- پاسخ تمام سوال هات در درون خودت نهفته اس.
11- تمام این زندگی رو فراموش خواهی کرد.
12- هر زمان که اراده کنی میتونی به یادش بیاری.
⚜ " کانال حقیقت متافیزیک "
╭─═ঊঈ👁ঊঈ═─╮
@metaphysics_fact
╰─═ঊঈ🦋ঊঈ═─╯
مردم همیشه از همه چیز ناخرسندند.
ناخرسندی یک عادت شده است.
نه این که اگر آنان پول بیشتر، خانه ای بزرگتر، همسری مناسبتر، فرزندانی بهتر یا شغلی ایدهآلتر داشته باشند، خرسند خواهند شد-نه اینگونه نیست.
هر چه هم داشته باشند،همچنان ناخرسند خواهند ماند.
چه فقیر باشند چه ثروتمند، همچنان ناخرسند خواهند ماند.
ناخرسندی یکی از عادتهای ذهن است.
ذهن زندگی خود را از راه آن می گذراند.
طبیعت ذهن به گونه ای است که ممکن نیست خرسند شود.
وقتی از این حقیقت آگاه شوی معجزه ای رخ می دهد.
آنگاه میتوانی ذهن را کنار بگذاری، زیرا ذهن، تو را هیچ گاه خرسند نخواهد کرد. این در طبیعتش نیست.
بنابراین تو در جستجوی ناممکن هستی
اگر دریابی چرا ناخرسند هستی، اگر برای ناخرسندی خود بهانه ای پیدا نکنی و آن را عمل ذهنی بدانی،آن گاه می توانی خود را از آن کنار بکشی.
این کار بسیار آسان است.
فقط باید آن را ببینی چون من این را
می گویم به آن باور نکن.
خودت باید آن را ببینی
ذهنت را تماشا کن
به گذشته بنگر
بارها چنین پنداشته ای که اگر به چیزی معین دستیابی خرسند خواهی شد و تو به آن دست یافتی اما خرسند نشدی.
بارها چنین شده است اما تو درس را
فرانگرفته ای.
مردم بارها و بارها در یک گودال
می افتند.
پس ذهنت و تمام خطرهایی که تو را گرفتار آنها میکند تماشا کن.
برای ایجاد یک دگرگونی چیزی لازم نیست مگر به تماشا نشستن ذهن.
و از راه این آگاهی، و همه چیز با پای خود خواهد آمد.
به آرامی و بدون هیچ تلاشی.
اشو
⚜ " کانال حقیقت متافیزیک "
╭─═ঊঈ👁ঊঈ═─╮
@metaphysics_fact
╰─═ঊঈ🦋ঊঈ═─╯
ما تنها میآییم و تنها میرویم،
و در میان این دو تنهایی رویای ارتباط، عشق، خانواده، ازدواج، دوستان و .......
را به وجود میآوریم.
ما تنها میآییم و تنها میرویم،
تنهایی طبیعت حقیقی و ذاتی ماست،
و در میان این دو تنهایی، چه رویاهایی که در سر میپرورانیم!
انسان، زن، مرد، شوهر، پدر، و مادر میشود، و پول، قدرت، موقعیت اجتماعی و احترام کسب میکند.
در حالی که کاملاً از این نکته غافل است که:
با دست خالی آمده و با دست خالی برمیگردد و نمیتواند تا حتی یک چیز را با خود از اینجا ببرد.
ولی باز هم به شکل سیری ناپذیری به اندوختن ادامه میدهد و هر روز بیشتر و بیشتر به این دنیا که روزی باید آن را ترک کند وابسته شده و در آن ریشه میگیرد.
از این دنیا به عنوان یک کاروانسرا استفاده کنید.
مطمئناً باید از آن استفاده کنید،
ولی مراقب باشید که:
مورد استفادهاش قرار نگیرید.
لذت واقعی را در زندگی کسانی میبرند که:
به هیچ چیز و هیچ کس وابسته و مالک نمیشوند.
از همه چیز استفاده میکنند، اما مورد استفاده چیزی قرار نمیگیرند.
این شیوه زندگی انسانهای باهوش و زیرک است.
مالک هر چیزی بودن بی معناست. احمقانه است. چون هر لحظه ممکن است مرگ به سراغتان بیاید و آن همیشه در راه است.
در هر لحظه ممکن است به در ضربه بزند و شما ناگزیر خواهید بود که هر چیزی را همانگونه که هست باقی گذاشته و جهان را ترک کنید.
اگر ایستاده باشید به شما فرصت نشستن نخواهد داد. و همیشه در میان کارها مجبور میشوید که از این دنیا بروید
زیرا هیچ کس نمیتواند چیزی را در زندگی کامل کند.
اشو
⚜ " کانال حقیقت متافیزیک "
╭─═ঊঈ👁ঊঈ═─╮
@metaphysics_fact
╰─═ঊঈ🦋ঊঈ═─╯
اگر بتوانی بیخواسته شوی، آنگاه مرگ نمی تواند هیچگونه تسلطی برتو داشته باشد،
این ذهن پر خواهش است که در تور مرگ گیر میافتد و همگی ما پر از خواسته هستیم:
خواسته برای پول، برای قدرت، برای اعتبار و احترام ــ هزار ویک خواهش. خواستهها تولید طمع میکنند،
و طمع رقابت ایجاد میکند،
و رقابت تولید حسادت میکند،
یک چیز به چیز دیگر منتهی میشود و ما همواره در آشوب میافتیم، در آشوب این دنیا گرفتار میشویم.
این دنیایی دیوانهی دیوانه است
ولی ریشهی این جنون،خواسته است.
وقتی که بذر خواسته را کاشتی …. خواسته یعنی بیشترداشتن،
تو مقدار مشخصی پول داری، میخواهی دوبرابر آن را داشته باشی،
خواسته یعنی شوق برای بیشتر
و هیچکس فکر نمیکند که دوبرابر آن مقدار مشخص هم تو را راضی نخواهد کرد،
و هرمقدار که داشته باشی، همیشه شخصی هست که بیشتر از آن داشته باشد ــ دنیای بزرگی است،
بنابراین حسادت وجود دارد و حسادت تب روح است،
بجز مراقبه هیچ دارویی برای آن نیست. اگر بدنت دچار تب شده باشد پزشک میتواند کمک کند،
ولی اگر از تب روح در رنج باشی، فقط یک مرشد، یک بودا میتواند به تو کمک کند،
تعداد کمی از مردم از تب جسمانی رنج میبرند،
و تقریباً همه از تب روحی رنج میبرند.
اشو
⚜ " کانال حقیقت متافیزیک "
╭─═ঊঈ👁ঊঈ═─╮
@metaphysics_fact
╰─═ঊঈ🦋ঊঈ═─╯
#انگیزشی
《افراد باانگیزه همیشه افراد بااستعداد را شکست میدهند✌🏾》
𓄹•𓄼•𓄹•𓄼•𓄹•𓄼•𓄹•𓄼•𓄹•𓄼•𓄹•𓄼•𓄹•𓄼•𓄹•𓄼•𓄹•𓄼
📌اگه دنبال یه معجزه ای و میخوای زندگی ایدهآلت رو داشته باشی پس این یه نشونه ازسمت کائنات برای توعه🥹😍
●حتما به این چنلا سربزن پشیمون نمیشی👇🏻👇🏻
🦋فال وشمع تراپی،فرکانسدرمانی
🍭متافیزیک،پرواز روح،هیپنوتیزم
🦋دوره ثروتسازی،پولدارشدن
🍭علم ماورا،راز دانش اعداد
🦋حس خوب زندگی،سرگرمی
🍭آموزش زبان انگلیسی،تراپی
🦋فیلترشکنرایگان،ادیت،خوشنویسی
🍭ترفندهای روانشناسی،موفقیت
🦋مدار رشد،کتابخانه،کتاب صوتی
🍭تلاوتهای مجلسی قرآن،آگاهی
🦋قانون باور،مدیریت زندگی
🍭فن بیان،گویندگی،آهنگهای دلی
🦋عکاسی،پروفایل،ایستگاه خنده
🍭کد ،سابلیمینالهای قوی وپرنتیجه
🦋آواز شجریان،انرژی درمانیباطبیعت
𓄹•𓄼•𓄹•𓄼•𓄹•𓄼•𓄹•𓄼•𓄹•𓄼•𓄹•𓄼•𓄹•𓄼•𓄹•𓄼•𓄹•𓄼
چنلهای پیشنهادی ادمین:👆🏻
#تضمینــــی
پول آن چیزی نیست که در ظاهر به نظر می آید.
ریشه پول در عمق دیگری قرار دارد.
پول فقط در آن اسکناس های رنگین نیست.
پول چیزی است که با ذهن درونی تو در ارتباط است.
به نگرش سطحی تو مربوط است
پول، عشق تو نسبت به اشیا است.
پول، فرار تو از انسان ها است.
پول، امنیت تو در مقابل مرگ است.
پول، تلاش تو برای کنترل زندگی است.
پول، هزار و یک چیز است.
پول فقط در اسکناس خلاصه نمیشود. وگرنه امور بسیار ساده تر بود.
پول عشق تو است، عشق به اشیا و نه افراد.
راحت ترین نوع عشق ، عشق به اشیا است.
زیرا که اشیا مرده هستند و می توانی به سادگی آنها را بخری
می توانی خانه ای بزرگ بخری، یک قصر، حتی بزرگترین قصرها را نیز می توان با پول خریداری و تصاحب کرد.
ولی تو حتی نمی توانی کوچکترین نوزاد را بخری.
حتی آن نوزاد هم این را رد میکند.
حتی آن نوزاد هم برای آزادی خود خوهد جنگید. کودک، هر چقدر که کوچک باشد، باز هم برای شخصی که بخواهد او را تصاحب کند، خطرناک است.
او طغیان خواهد کرد و عصیان میکند کودک به هیچ کسی اجازه نخواهد داد تا او را بخرد.
مردمی که نمیتواند به انسان ها عشق بورزند. با پول عشقبازی میکنند. زیرا که پول وسیله ای است برای خریدن اشیاست،
هر چه پول بیشتری داشته باشی،
می توانی چیزهای بیشتری خریداری کنی. و هر چه بیشتر چیز بخری، می توانی انسان ها را بیشتر فراموش کنی.
چیزهای بسیاری خواهی داشت ولی هیچ رضایتی نداری.
زیرا رضایت عمیق، وقتی وجود خواهد داشت که:
تو به انسان ها عشق بورزی
نه به اشیا.
زیرا درست است که پول طغیان نمی کند، ولی در عین حال واکنشی نیز نمی تواند نشان دهد. به همین سبب است که مردم خسیس، بسیار زشت میشوند
زیرا که هیچ کس، هیچگاه به عشق آنان پاسخی نداده است چطور می توانی بدون اینکه عاشق باشی، زیبا بشوی؟
پس زشت میشوی و بسته میشوی.
انسانی که سعی دارد با اشیا و پول عشقبازی کند، انسانی خسیس است و همواره از مردم و انسانهای دیگر هراسان است. زیرا که اگر دیگران نزدیک بیایند، ممکن است شروع به سهیم کردن و بخشش کنند. اگر به فردی اجازه نزدیک شدن می دهی، میتوانی اجازه سهیم شدن و مشارکت کردن نیز به او بدهی
مردمی که عاشق اشیا هستند مانند همان چیزها میشوند :
مرده_و_بسته.
(اشو ثروت را نکوهش نمیکند و موافق فقر نیست)
اشو
⚜ " کانال حقیقت متافیزیک "
╭─═ঊঈ👁ঊঈ═─╮
@metaphysics_fact
╰─═ঊঈ🦋ঊঈ═─╯
در درون هر انسان میمونی پنهان است. این دنیا چیزی جز یک گلهی میمون نیست.
ویژگی یک میمون چیست؟
شاخص ترین خصوصیت میمون این است که میمون یک تقلیدگر عالی است.
نگاه کن و ببین با زندگی ات چه کرده ای؟ در زندگی ات یک انسان بوده ای یا یک میمون؟ تو همواره در حال تقلید کردن هستی. به اطراف نگاه میکنی و الگو برداری میکنی و اینگونه تو دروغین میشوی.
کسی را میبینی که در مسیری می رود، تـو نیـز بلافاصله وارد آن مسیر میشوی؛ کسی لباسی پوشیده و تو دوست داری آن لباس را داشته باشی، کسی ماشینی دارد و تو دوست داری آن را داشته باشی، و یا هر چیز دیگر....
تو هرگز به نیازهای خودت نگاه نمیکنی و اگر نگاهت فقط به نیازهای خودت باشد، زندگی میتواند برایت سرور و برکتی عظیم شود. زیرا که نیازهای انسان زیاد نیستند. تقلیدگری تو را وارد مسیری میکند که در آخر به هیچ کجا جز جنون نمیرسد. نیازها زیاد نیستند، اگر به نیازهای خودت بنگری به راحتی میتوانی ارضا شوی. آنگاه رضایت دشوار نخواهد بود، زیرا نیازها اندک اند.
اما اگر تقلید کنی، میلیونها نیاز سر بر میآورد. و هیچ پایانی هم برای آنها نیست، چرا که میلیونها انسان وجود دارد و تو میخواهی از همهی آنها تقلید کنی. این غیرممکن است، اگر یک تقلیدگر شوی و شروع به زندگی کردن سبک زندگی دیگران کنی آنگاه فراموش میکنی که برای محقق ساختن وجود و زندگی خودت به اینجا آمده ای.
اما تو همواره میخواهی هر چیزی بشوی به غیر از خودت، ولی تو تنها میتوانی خودت باشی نه هیچ کس دیگر....
هیچ چیز دیگری امکانپذیر نیست.
هیچکس شبیه تو نیست،
هیچکس نمیتواند ایده آل تو باشد.
تنها وجود شکوفا شدهی خودت میتواند رضایتمندی و ارضای واقعی برایت به ارمغان بیاورد.
اشو
⚜ " کانال حقیقت متافیزیک "
╭─═ঊঈ👁ঊঈ═─╮
@metaphysics_fact
╰─═ঊঈ🦋ঊঈ═─╯
چنان معمولی باش که کسی نداند که تو به چه کاری میآیی
آنگاه هیچکس نمیتواند از تو استفاده کند
وقتی تو معمولی بمانی، وقتی هیاهویی نداری، آنگاه راز حقیقی زندگی خودش را از طریق تـو آشکار میسازد
آنگاه تو خودت یک راز حقیقی میشوی
وقتی تو از نگاه جامعه یک ابزار نباشی، خداگونه میشوی
معنای این چیست؟
یعنی آنکه هرگاه در جایی استفاده میشوی، تو تبدیل به یک "شیء" می شوی، هرگاه قابل استفاده نباشی یک "شخص" میشوی.
شخص یک ابزار نیست، اما شیء یک ابزار است
اگر کسی از تو بپرسید تـو چـه کسـی هستی؟
تو میگویی من یک پزشک هستم. منظورت از این حرف چیست؟
منظور تو این است که جامعه از تو به عنوان یک پزشک استفاده می کند، این عملکرد توسـت نه شخصیت و حقیقتِ تو. این کاربرد توست، فایدهی تو در جامعه است، نه شخصیت تو، نه وجود تو. جامعه از تو به عنوان یک پزشک استفاده میکند.
اما اگر معمولی شوی، اگر هیچکس نداند که تو به چه کاری می آیی، آنگاه هیچکس نمیتواند از تو استفاده کند و این گونه تو به ورای جامعه میروی.
حالا تو دیگر یک شیء نیستی، تو یک شخص شده ای
و آن به این معنا نیست که تو دیگر هیچ کاری نمی کنی، تـو کـار میکنی، اما کسی از تو استفاده نمیکند، تو کار میکنی چون خودت میخواهی، آنگاه کـار تو شکوفایی توست نه کاربرد تو
گل سرخ شکوفا میشود، نه برای کسی، برای خودش شکوفا میشود، نه دیگران. انسان حقیقی نیز تنها برای خودش شکوفا میشود نه دیگران. او یک گل سرخ است نه یک ابزار.
انسانی که درونیترین وجود خویش را نشناخته است، همیشه یک شیء میماند، همیشه در حال نمایش دادن خودش در ویترین فروشگاه است. همواره منتظر کسی است که بیاید و از او، از مدارکش از کاربردش و از تمایزاتش استفاده کند. او همیشه آویزان و نالان است تا کسی بیاید او را بخرد، ببرد و استفاده کند.
یک انسان تائو، انسان حقیقی که ریشه در وجود خویش دارد. تمام تمایزات را می اندازد. او تمام مدارکش را میسوزاند، تمام وابستگیها را خراب میکند، او در خودش باقی میماند، شکوفا میشود و گل میدهد. اما شکوفایی او کاملاً بی هدف است، بلکه برای خودش است، نه دیگران، او به سرنوشت خویش دست یافته است، و تنها در این هنگام رضایت و خرسندی وجود دارد. وقتی یک شیء باشی هیچگاه رضایت نخواهی داشت، زیرا تو یک شخص نیستی، اصالت نداری
وقتی تو برای خودت شکوفا شوی و گل بدهی، همه چیز خوب است، هیچ چیز اشتباهی وجود ندارد، اما وقتی برای دیگران باشی و با یک برچسب قیمت در ویترین در حال تبلیغ کردن
خودت نباشی و دائماً منتظر دیگران باشی تا بیایند و از تو استفاده کنند، تو هرگز راضی و خرسند نخواهی بود چراکه یک شیء، چیزی مرده است
تنها یک شخص است که زنده است.
شخص باش و زنده باش.
اشو
⚜ " کانال حقیقت متافیزیک "
╭─═ঊঈ👁ঊঈ═─╮
@metaphysics_fact
╰─═ঊঈ🦋ঊঈ═─╯
هر چه بیشتر تلاش کنی که خودت را بهتر کنی، باید بیشتر با خودت بجنگی. هرچه بیشتر بجنگی، بیشتر به دو قسمت تقسیم میشوی. کسی که هستی و کسی که میخواهی بشوی...
و به یاد داشته باش آنکه در جنون بهتر شدن است ذهن است، سطحی ترین چیز در وجود تو، و کسی که تو میخواهی آن را بهتر کنی، طبیعی ترین چیز در وجود توست....
بنابراین، آن بی اساس( ذهن) سعی میکند که اساسی( طبیعت) را بهتر کند و این بدبختی و انحراف زیادی خلق میکند. هنگامی که انرژیها در راهی طبیعی جاری نباشند، منحرف می شوند، مسموم میشوند و دیر یا زود انسان دیگر یک وحدت نیست، یک شکاف است. او "دو" میشود یا بیشتر...
او یک جمعیت می.شود. آنگاه تمام آرامش و سکوت او از دست رفته است و دیگر هیچ امکانی برای شاد بودن وجود ندارد. وحدت یک الزام است. معنای واژهٔ هندی "یوگا" همین است، وحدت....
و تمام تلاش مشرق زمین این بوده که چگونه به وجودهای انسانی کمک شود تا "یک" بمانند. و اگر تو بتوانی ایده بهتر کردن خودت را رها کنی، آنگاه تو "یک" هستی....
نیازی نیست که کسی شکاف خورده باشد، نیازی نیست که کسی اسکیزوفرنی باشد. اما به یاد داشته باش منظور من این نیست که تو در مقایسه با کس دیگری منحصر به فرد هستی. تو خودت به سادگی منحصر به فرد هستی، نه که منحصر به فردتر از شخص دیگری باشی. تو یکتا هستی، بی هیچ مقایسه ارزیابی و قضاوتی.
تو می توانی منحصر به فرد باشی، دیگران هم میتوانند منحصر به فرد باشند؛ هیچ برخوردی میان این دو نیست. نیازی نیست خودت را اثبات کنی. آسوده باش....
اوشو
⚜ " کانال حقیقت متافیزیک "
╭─═ঊঈ👁ঊঈ═─╮
@metaphysics_fact
╰─═ঊঈ🦋ঊঈ═─╯
انسان معمولی یک ربات است. او در ظاهر بیدار است، ولی نه واقعاً
او راه میرود، حرف میزند و عمل میکند؛ ولی تمام اینها گویی در خواب رخ میدهند
از کارهایی که میکند هشیار نیست
از حرفهایی که میزند آگاه نیست
از تمام محیط اطراف خودش هشیار نیست. حرکات او در یک ابر تیره از ناآگاهی پوشیده شده است.
به نظر گوتام بودا، گناه اصلی همین است:
زندگی در ناهشیاری، عملکردن بر اساس ناآگاهی
درواقع، واژهی “گناه" از ریشهای به معنای “فراموشی” میآید
گناه فقط به این معنی است که:
ما آگاه و هشیار و گوشبهزنگ نیستیم؛
و هیچ نور درونی نداریم که راهنمای ما باشد
تو فقط وقتی میتوانی در تاریکی سقوط کنی که درونت پر از تاریکی باشد
هرآنچه که درونت هست، تقدیر و عاقبت تو نیز همان خواهد بود
اگر درون پر از نور باشد، تمامی جهانهستی پر از نور است
اگر درون تاریک باشد، آنوقت البته هیچ چیز جز شب تاریک روح تو را فرا نخواهد گرفت
تو از طریق هستهی درون خودت زندگی میکنی، پس هرآنچه که در مرکز وجود دارد، در پیرامون نیز بازتاب خواهد داشت
تمامی دنیا فقط تو را بازتاب میدهد، پژواک تو است و تو را نشان میدهد. چیزی جز تو نیست که میلیونها بار افزون شده است
پس اگر با زشتی برخورد کنی، باید جایی در درون خودت باشد
اگر با دشمن برخورد کنی، باید او را فرافکن کرده باشی
اگر مرگ را ببینی، این یعنی که چیزی در تو فاسد شده است. چیزی در تو که با آن هویت گرفتهای به مرگ مرتبط شده است
دنیا یک آینه است
همیشه چهرهی واقعی تو را به تو نشان میدهد. بودا بارها و بارها تاکید میکند: از دنیا همچون یک آینه استفاده کن؛ و سپس به درون برو و سبب را پیدا کن
سبب و علت همیشه در درون است؛ تاثیر و معلول در بیرون است
فریب تاثیرات بیرونی را نخور
شروع نکن به این فکر که معلول همان علت است، زیرا در اینصورت یک زندگی ریشه در جهل را زندگی خواهی کرد. چهرهی روی آینه سبب و علت نیست، بلکه فقط معلول است. سعی نکن که چهرهی داخل آینه را تغییر بدهی، سعی نکن آن را نقاشی کنی
این کاری است که شما همیشه می کنید؛ این کار تمام زندگی ما را تشکیل میدهد
ما همیشه سعی داریم که در نگاه دیگران خوب به نظر بیاییم؛ یعنی سعی داریم در آینه خوب بهنظر برسیم
آن نگاه دیگران بجز آینه چه چیز دیگری است؟
ما همیشه سعی داریم تا دیگران را متقاعد کنیم که انسانی خوب، با حقیقت، با صداقت، مذهبی و دارای اخلاق و معنویت هستیم
این متقاعدکردن دیگران چه فایدهای دارد؟
درواقع، ما با این کار سعی داریم خودمان را متقاعد کنیم
اگر دیگران قانع شوند(اگر آینه یک صورت زیبا نشان بدهد)
آنوقت میتوانیم با خودمان راحت باشیم!
پس ما نیز میتوانیم باور کنیم که زیبا هستیم! ...
این توهمی است که ما در آن زندگی میکنیم، و این توهمی است که جامعه سعی دارد آن را تقویت کند
جامعه به آن خوراک میدهد و آن را تغذیه میکند. تمام تلاش جامعه این است که آینه را مهمّتر از خودتان جلوه بدهد، زیرا آنوقت میتوان بر شما چیره شد؛ آنوقت میتوان شما را به بردگانی تنزّل داد
و آن آینه در دست دیگران است.
کسی به تو میگوید:
“خیلی مقدس هستی!”
اگر او را باور کنی، اگر این بتواند نفس تو را تغذیه کند، بطورناخودآگاه به آن شخص وابسته میشوی
اینک تو از او میترسی
او هر لحظه میتواند حرفش را پس بگیرد
هر لحظه میتواند به تو بگوید:
“تو دیگر مقدس نیستی.”
پس باید به متقاعد کردن او ادامه بدهی باید بر اساس مفاهیم او از “قداست” رفتار کنی
اگر او از تو بخواهد که روزه بگیری، مجبور خواهی بود که روزه بگیری
اگر از تو بخواهد که هر یکشنبه به کلیسا بروی، مجبوری که هر یکشنبه به کلیسا بروی
اگر بخواهی چهرهات را در نگاه او زیبا نگه بداری، آنگاه باید از مفاهیم او از معنویت پیروی کنی.
این یک بردگی بسیار ظریف است و جامعه از آن استفاده میکند
جامعه کسانی را که ابزارهای خودش و سنتهای آن هستند محترم میشمارد. جامعه به کسانی که سنتهایش را تایید میکنند احترام میگذارد.
بودا میگوید: چهرهی اصیل خودت را کشف کن. نگران آینه نباش
اشو
⚜ " کانال حقیقت متافیزیک "
╭─═ঊঈ👁ঊঈ═─╮
@metaphysics_fact
╰─═ঊঈ🦋ঊঈ═─╯
از بدنت تشکر کن...
نخستين سوترای تيلوپا چنين است:
تاجايی كه به بدن مربوط می شود، فقط يک چيز را به ياد داشته باش، فقط يک واژه : استراحت . اگر بدنت بتواند بيشتر و بيشتر آسوده بماند، بيشتر و بيشتر به وطن نزديک شده ای.)
هرگاه وقت پيدا كردی، فقط تماشا كن كه بدنت آسوده است يا كه در جايی تنش وجود دارد. چشم ها را ببند و از پاها شروع كن و بدن را از درون به سمت بالا نظاره كن.
درخواهی يافت كه زانوها منقبض هستند و يا پشتت منقبض است ، هر بخشی كه دچار تنش است، فقط به آن تلقين كن: " لطفا آسوده باش."
نكتەی بسيار اساسی كه بايد درک شود اين است كه بدن هميشه آماده است كه به تو گوش بدهد ، تو هرگز با آن حرف نزده ای، هرگز با آن رابطه ای نزده ای.
تو در بدن بوده ای، از بدن استفاده كرده ای،
ولی هرگز از آن تشكر نكرده ای.
بدن به تو خدمت می كند و با هوشمندی هرچه بيشتر به تو خدمت می كند.
طبيعت می داند كه بدن از تو هوشمندتر است،
زيرا هيچكدام از امور مهم بدن به تو واگذار نشده است،
بلكه به بدن واگذار شده است.
برای مثال، نفس كشيدن و ضربان قلب، يا گردش خون، يا هضم غذا ،
اين كارها برعهده تو گذاشته نشده اند، درغير اينصورت مدت ها پيش خرابكاری كرده بودی! اگر نفس كشيدن برعهدەی تو واگذار شده بود، تاكنون مرده بودی. هيچ امكانی برای زنده ماندنت وجود نداشت، می توانی هرلحظه آن را از ياد ببری. وقتی با كسی دعوا می كنی، نفس كشيدن از يادت می رود. شب كه در خواب هستی، می توانی ضربان قلبت را فراموش كنی. چگونه به ياد می آوری؟ و آيا می دانی كه دستگاه هاضمەی تو چقدر كار انجام می دهد؟ می توانی به بلعيدن چيزها ادامه بدهی و فكر كنی كه چه كار بزرگی انجام می دهی! اين بلعيدن را همه می توانند انجام دهند!
اشو
⚜ " کانال حقیقت متافیزیک "
╭─═ঊঈ👁ঊঈ═─╮
@metaphysics_fact
╰─═ঊঈ🦋ঊঈ═─╯
ﺍﮔﺮ ﻗﻄﺮﻩ ﺍﯼ ﺁﺏ،
ﺩﺭﻭﻥ ﺩﺭﯾﺎﭼﻪ ﺍﯼ ﺑﯿﻔﺘﺪ،
ﻫﯿﭻ ﺍﺛﺮﯼ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻧﻤﯽ ﻣﺎﻧﺪ!
ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﻫﻤﯿﻦ ﻗﻄﺮﻩ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﺑﺮﮔﯽ ﺍﻓﺘﺪ،
ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﺁﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺭﺧﺸﯿﺪ
ﭘﺲ، ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻣﮑﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﻨﯿﺪ ﺗﺎ ﺑﺪﺭﺧﺸﻴﺪ! ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺗﻮﺳﻂ ﮐﻔﺶ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﺍﯾﻢ، ﺭﻗﻢ ﻧﻤﻴﺨﻮﺭﺩ، ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻪ ﻗﺪﻡ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﻣﯽ ﺩﺍﺭﯾﻢ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ...
وین_دایر
⚜ " کانال حقیقت متافیزیک "
╭─═ঊঈ👁ঊঈ═─╮
@metaphysics_fact
╰─═ঊঈ🦋ঊঈ═─╯
همین دیروز کسی از من پرسید: آیا شما ریاکار نیستید؟ زیرا در رفاه زندگی می کنید، در خانه زیبایی زندگی می کنید، از ماشین های زیبایی استفاده می کنید، همچون یک پادشاه زندگی می کنید.
او معنای ریاکاری را نمی فهمد. این کل آموزه من است: تا جای ممکن زیبا زندگی کردن.... من ریاکار نیستم. در واقع همان چیزی که زندگی می کنم را آموزش می دهم. اگر زندگی در فقر را آموزش می دادم و در کاخ زندگی می کردم این می شد ریاکاری....اما من زندگی در فقر را آموزش نمی دهم ؛ هدف من فقر نیست.
کل نگرش من نسبت به زندگی پذیرش کامل و جشن گرفتن آن است نه صرف نظر کردن. چطور می توانی به من ریاکار بگویی ؟
اولین ضرورت ریاکاری داشتن ایده آل است. من هیچ ایده آلی برای زندگی ندارم. طبیعی زندگی
می کنم، در راحتی و رفاه زندگی کردن چیزی طبیعی است. اگر رفاه در دسترس باشد و در رفاه زندگی نکنی حماقت است. اگر در دسترس نباشد موضوع دیگری است.
هرچه که در دسترس است را در کمال راحتی و آرامش زندگی اش کن....
من در موقعیت های مختلفی بوده ام اما همیشه راحت زندگی کرده ام. وقتی دانشجو بودم هر روز چهار مایل به سوی دانشگاه پیاده می رفتم اما عاشقش بودم.
هر روز آن چهار مایل را به راحتی می رفتم و از آن لذت می بردم. وقتی معلم بودم با دوچرخه
به دانشگاه می رفتم، از آن نیز لذت می بردم.
موقعیت هرچه بود از آن لذت می بردم، دوچرخه یا مرسدس بنز تفاوتی نداشت: من در راحتی زندگی می کردم.
راحتی نگرش ذهنی است، یک نگرش ذهنی به زندگی است. در خانه های بسیار بسیار فقیرانه ای زندگی کرده ام. وقتی در دانشگاه معلم شدم در اتاقی بی تهویه و بی پنجره زندگی می کردم. کرایه اتاق ماهی فقط بیست روپی بود. اما عاشقش بودم و از آن لذت می بردم ، اصلا برایم مسئله ای نبود. هرچه که لحظه اجازه می دهد در تمامیتش میچلاندمش. مست لحظه می شدم.
هرگز پشیمان نشدم و هرگز در آرزوی چیز دیگری نبودم ؛ اگر چیز دیگری شروع به روی دادن می کرد از آن هم لذت می بردم.
هرگز نمی توانی به من ریاکار بگویی. برای من ریاکار بودن غیرممکن است زیرا در پی برآورده شدن هیچ ایده آلی نبودم ، هرگز خواسته ای را بر لحظه تحمیل نکردم و در پی هیچ باید و نبایدی نبودم. این هنری است که باید آموخت. هنر تبدیل کردن آنچه هست به وضعیتی لذت بخش....
اوشو
⚜ " کانال حقیقت متافیزیک "
╭─═ঊঈ👁ঊঈ═─╮
@metaphysics_fact
╰─═ঊঈ🦋ঊঈ═─╯
⚜ " کانال حقیقت متافیزیک "
╭─═ঊঈ👁ঊঈ═─╮
@metaphysics_fact
╰─═ঊঈ🦋ঊঈ═─╯
فرکانس فقط یک عدد نیست... 🎧✨
صدا میتونه روی توجه، احساسات و حالت بدن ما اثر بزاره و به همین دلیل قرن هاست در مراقبه و تمرینهای مختلف از صوت استفاده میشه.در سنتهای مرتبط با چاکراها، فرکانسهای مختلفی به مراکز انرژی نسبت داده شدن:
🧍 396 Hz | ریشه
🟠 417 Hz | خاجی
🧍 528 Hz | شبکه خورشیدی
🧍 639 Hz | قلب
🧍 741 Hz | گلو
🧍 852 Hz | چشم سوم
🧍 963 Hz | تاج
هرکدوم با کیفیت متفاوتی مثل امنیت، خلاقیت، قدرت شخصی، عشق، بیان، شهود و اتصال معنوی مرتبط دانسته میشن.
اما یک نکته رو فراموش نکن؛ تجربهی فرکانس برای همه یکسان نیست.
ممکنه با یک صدا عمیقاً آروم بشی، با دیگری احساسات یا حس های بدنی متفاوتی تجربه کنی و حتی گاهی هیچ اتفاق خاصی حس نکنی.همهی این ها میتونن بخشی از تجربه ی شخصی تو باشن.👁
⚜ " کانال حقیقت متافیزیک "
╭─═ঊঈ👁ঊঈ═─╮
@metaphysics_fact
╰─═ঊঈ🦋ঊঈ═─╯
چطور کارما را به دارما تبدیل کنیم ؟
کارما دشمن نیست
مجازات هم نیست
کارما قرار نیست مانع رشد ما باشه
کارما فرآیندیه که در آن متوجه میشی درونت زخمی، سمّی یا ناهماهنگی ای وجود داره که نیاز به شفا داره
وقتی به این آگاهی میرسی، اونجاست که امکان تغییر شروع میشه
این تغییر از تغییر دیدگاه از یک اگاهی بالاتر اتفاق میفته
اینکه از ظواهر فراتر بری
با خودت بگی این اتفاق یا آسیبی که تجربه کردم علتش چی بوده ؟
آیا عملی مشابهش رو ایجاد کرده بودم یا نه ؟
اگر ایجاد کردم پس با تجربش از تاثیرش اگاه شدم و دیگه ایجادش نمیکنم
چون وقتی من دوستش ندارم یعنی بقیه هم دوستش ندارن و احساس خوبی ایجاد نمیکنه
ولی وقتی ایجادش نکردی چی ؟
خب شاید تو یادت نمیاد
شاید اصلا مربوط به این زندگی نیست
مهم نیست
مهم شفای ریشه این اتفاقه
یعنی به جای ناراحت و عصبانی شدن از عامل بیرونی ای که این وضعیت رو ایجاد کرده به فراتر از اون و نقشی که اون عامل برای رساندن یک پیام کارمایی به تو بازی کرده فکر میکنی
مثل یک قاصد
مثل کسی که ماموریتی داشته و پیامی داده
همین حا اعلام کن بگو پیام رو گرفتم
این باعث میشه ماموریت انجام بشه
کسان دیگه ای نیاز نباشه دوباره بهت پیام بدن
چون وقتی پیام رو نگیری پیام رسان های دیگه ای مامور میشن بهت پیام بدند و متاسفانه این پیام ها به همراه درد و رنج خواهند بود ..
چون پیام رو نمیگیری و این چرخه تا زمانی که اعلام کنی پیام رو گرفتی ادامه داره
و وقتی پیام رو میگیری
این یعنی اون وضعیت دیگه برات تکرار نمیشه
این یعنی خشم جاش رو به خرد و اگاهی میده
این یعنی از چرخه کارما رها شدی
وقتی چیزی تو رو زخمی میکنه یا چیزی بهت ضربه میزنه یا چیزی آزارت میده
بدن تو اون رو بهصورت یک «حافظه» ثبت میکنه
این حافظه مثل یک الگوی هندسی از اون زخم در بدنت باقی میمونه
یعنی تروما فقط یک خاطره ذهنی نیست
بدن هم اون رو نگه میداره
یک ناهماهنگی ای در بدنت ایجاد میشه
گاهی این ناهماهنگی ها به شکل بیماری در بدن ما ظاهر می شند
بیشتر بیماری ها ریشه کارمیک دارند و در حقیقت همان پیام هستند
وقتی از این زخم آگاه میشی،
میتونی اون رو از «سم» تبدیل کنی به «دارو»
یعنی از درد تبدیل کنی به شفا
به این فرایند
«هارمونیزه کردن» یا هماهنگسازی میگن
در حقیقت کارما باعث ایجاد تعادل و هماهنگی میشه
یعنی:
به جای اینکه زخم و درد و رنج ، تو رو کنترل کنه
تو یاد میگیری باهاش کار کنی و ازش حکمت بسازی و این حکمت شفا میده
اون موقع کارما تبدیل میشه به دارما
یعنی مسیر رسالت و آگاهی تو
یعنی همون علت حضور تو در سیاره زمین و پاس کردن درس های زمینی
با عشق ❤️
⚜ " کانال حقیقت متافیزیک "
╭─═ঊঈ👁ঊঈ═─╮
@metaphysics_fact
╰─═ঊঈ🦋ঊঈ═─╯
سوال_از_اشو:
طمع چیست ؟
پاسخ:
طمع تلاش برای این است که خودت را با چیزی پر کنی.
می تواند سکس باشد ، غذا باشد ، پول باشد ، قدرت باشد .
طمع ترس از خالیای درون است
تو از خالی بودن می ترسی و می خواهی به گونه ای چیزهای بیشتری را تصاحب کنی. می خواهی درونت را آنقدر با چیزهای دیگر پر کنی که خالی بودنت را فراموش کنی
اما فراموش کردن خالیای درون ، فراموش کردن خود واقعی است و این احمقانهترین عملی است که یک انسان می تواند در دنیا مرتکب شود .
اما چرا مردم میخواهند فراموش کنند ؟
دیگران این عقیده را به ما داده اند که خالیا یعنی مرگ ! اینطور نیست .
این تصور غلطی است که جامعه به ما داده و سرمایه گذاری زیادی روی این عقیده کرده است . زیرا اگر مردم طمعکار نباشند این جامعه نمی تواند وجود داشته باشد و اگر مردم طمعکار نباشند آنگاه چه کسی دیوانه وار به سوی پول و قدرت خواهد دوید ؟
آنگاه کل ساختار جامعه متلاشی خواهد
شد.
اگر مردم طمعکار نباشند چه کسی اسکندر را کبیر خواهد نامید ؟ اسکندر
را احمق خواهند نامید نه کبیر !
آنگاه چه کسی کسانی را که دنبال تصاحب چیزها می روند محترم می شمرد ؟
چه کسی به آنها احترام خواهد گذاشت؟
همه به آنها خواهند خندید !
آنها دیوانه هستند ، زندگی شان را تلف می کنند. آنگاه چه کسی به نخست
وزیران و رییس جمهوران اهمیت خواهد داد ؟
مردم فکر می کنند آنها روان پریش هستند .
دنیا بسیار زیباتر خواهد شد اگر مردم هیتلر و موسیلینی و... را روان
پریش بدانند و اهمیتی به آنها ندهند . کل ساختار سیاست فرو خواهد ریخت
زیرا سیاستمداران فقط برای جلب توجه آنجا هستند و سیاستمدار یک بچه
است ، او رشد نکرده و می خواهد هر روز دیده شود ، می خواهد هر روز مورد توجه باشد . می خواهد مردم سرشان را بالا کنند و او را ببینند.
توجه بزرگترین مخدر دنیاست و تو را نشئه می کند. فقط به این فکر کن
که از کل شهر گذر کنی و هیچکس به تو توجهی نکند ، حتی سگ هم به تو واق واق نکند ! همه تو را نادیده بگیرند حتی سگها !
چه حسی خواهی داشت؟ حس خیلی بدی خواهد بود .
هیچکس تو را نگاه نمی کند !
اگر نامرئی شوی و در اطراف بچرخی هیچکس نمی تواند تو را ببیند تا سلام
و احوالپرسی کند و کسی به تو توجه نمی کند.
احساس هیچکس بودن را خواهی داشت و همچون مرگ به نظر خواهد رسید.
از اینرو مردم به دنبال توجه بیشتری هستند .
اگر کسی نتواند معروف شود تا مورد توجه قرار گیرد آنگاه با روان پریش
بودن توجه ها را جلب خواهد کرد.
اگر نتواند با قدیس بودن توجه دیگران
را جلب کند آنگاه با قاتل بودن این کار را می کند.
روانشناسان می گویند که اساسا اکثر قاتلان به خاطر جلب توجه آدم میکشند، وقتی آدم می کشند عکسشان در روزنامه ها چاپ می شود و اسمشان با حروف درشت نوشته می شود. در تلویزیون نمایش داده می شوند و ... حداقل برای چند روز معروف می شوند و همه درباره شان صحبت می کنند.
به دنیایی فکر کن که مردم در آن طمعکار نباشند . سیاستمداران و
ثروتمندان روان پریش به نظر خواهند رسید و مردمی که مدام تشنه جلب
توجه هستند بازنشسته خواهند شد.
اگر مردم طمعکار نباشند دنیای کاملا متفاوتی خواهیم داشت ، بسیار زیباتر،
مطمئنا شور و شهوت کمتری وجود خواهد داشت، اما شادی و رقص
موسیقی و عشق بیشتری خواهد بود . مردم شاید ابزار و وسایل کمتری
در خانه هایشان داشته باشند.
اما زنده تر خواهند بود.
هم اینک ما انرژی زندگیمان را به خاطر این وسایل می فروشیم ، وسایل روی هم جمع می شوند و ما روحمان به فنا می رود. ماشینها رشد می کنند
و انسان از بین می رود .
وقتی دنیا طمعکار نباشد مردم گیتار و فلوت می نوازند ، در سکوت زیر
درخت می نشینند و مراقبه می کنند . بله البته که کار خواهند کرد، اما فقط
برای رفع نیازهای ضروری .
اما نیاز با تمایلات متفاوت است.
و تمایلات ضروری نیستند.
اما نیازها ضروری هستند .
تمایلات تمامی ندارند اما
نیازها محدود و ساده هستند و به راحتی برآورده می شوند.
اما تمایلات بیشتر و بیشتر می خواهند . ما حتی همان چیزی که داریم هم بیشترش را می خواهیم . یک ماشین داری و تمایل داری که دو تا داشته باشی و تا زمانی که دو ماشین در پارکینگ نداشته باشی کسی به حساب نمی آیی .
یک خانه داری و می خواهی دو خانه داشته باشی که حداقل یکی از آنها روی تپه باشد و وقتی دو خانه داری می گویی باید سه خانه داشته باشم که یکی هم در ساحل باشد .
⚜ " کانال حقیقت متافیزیک "
╭─═ঊঈ👁ঊঈ═─╮
@metaphysics_fact
╰─═ঊঈ🦋ঊঈ═─╯
دنیا حیلهگر است زیرا شما حیلهگر هستید ،نه برعکس ،تو دنیای خودت را فرافکنی میکنی!
با حیلهگری شاید بتوان به پول یا مقامی اجتماعی رسید اما شادمانی و سرورت را از دست خواهی داد.
بودا تاکید دارد که با حیلهگری میتوانی ثروت انباشته کنی،
ولی چه فایده اگر این ثروت فقط رنج و تشویش و نگرانی بیاورد؟
با معصوم بودن شاید سرت کلاه برود، شاید از تو سوءاستفاده شود، ولی چه چیزی از دست میدهی؟
“آیا انسان میتواند در این دنیای حیلهگر بدون حیلهگری زندگی کند؟”
دنیا را حیلهگر نخوان، زیرا این فقط یک پوشش است!
تو میخواهی حیلهگر باشی و آن را با این توجیه و این توضیح میپوشانی که، “دنیا حیلهگر است، برای همین من هم باید حیلهگر باشم.”
این دنیای خودت است:خودت آن را میسازی؛ خودت آن را خلق کردهای.
و یادت باشد:
هرکسی که بخشی از دنیا باشد همینگونه فکر میکند. تمام افراد تشکیلدهندهی این دنیا چنین میپندارند:
“دنیا حیلهگر است؛ برای همین من حیلهگر هستم!”
این دنیا را چه کسی ساخته است؟
ما دنیا هستیم و آن را خلق میکنیم. ولی ما میخواهیم حیلهگر باشیم و نمیخواهیم این واقعیت، این واقعیت زشت را بپذیریم که میخواهیم حیلهگر باشیم؛ برای همین، تمام دنیا را حیلهگر میخوانیم،
و البته، دیگران هم از این توجیهات تو را حمایت میکنند زیرا آنان هم در همان قایق نشستهاند. پس توجیهات تو تقریباً معتبر بهنظر میرسد. ولی نیست
این توجیهات را دور بیندازیم.
اگر منتظر شوی تا تمام دنیا معصوم شود و آنوقت خودت معصوم شوی، آنوقت هرگز رخ نخواهد داد.
دنیا را فراموش کن. تو معصوم باش و هرآنچه را که با رها کردن حیلهگری ازبین میرود، رها کن. و بازنده نخواهی بود.
اشو
⚜ " کانال حقیقت متافیزیک "
╭─═ঊঈ👁ঊঈ═─╮
@metaphysics_fact
╰─═ঊঈ🦋ঊঈ═─╯
مردمان فقیر رنجور هستند،
این قابل درک است؛
ولی مردمان ثروتمند نیز رنجور هستند!
کسانی که دارا هستند همانقدر بدبخت هستند که افراد ﻧﺪاﺭ هستند،
مردم بیمار در رنج هستند،
ولی مردمان سالم نیز درد میکشند
به نظر میرسد که مصیبت و بدبختی در جایی دیگر باشد
بدبختی و رنج با پول و سلامت و یا چیزهایی از این قبیل ازبین نمیرود
همچون یک جریان زیرین ادامه دارد
بدبختی و رنج در طلب بیشتر وجود دارد و ذهن انسان همیشه میتواند بیشتر را تصور کند
آیا میتوانی موقعیتی را تصور کنی که در آن نتوانی بیشتر را تصور کنی؟
غیرممکن است
حتی بهشت را هم میتواند بهبود بخشید!
هیچکس نمیتواند موقعیتی را تصور کند که در آن تخیلات بتوانند متوقف شوند و نتوانی در آن بیشتر و موقعیتی بهتر را تصور کنی
این یعنی میتوانی در هرکجا که هستی رنجور باشی!!!
حتی بهشت هم کافی نیست؛
پس منتظر بهشت نباش!
اگر هماکنون وارد بهشت شوی، کافی نخواهد بود.
آنجا هم همچون همینجا در رنج خواهی بود؛ شاید حتی بیشتر،
زیرا در اینجا دستکم میتوانی امیدوار باشی که بهشتی هست و یک روز دیر یازود وارد آن خواهی شد.
اگر واردش شوی، حتی آن امید نیز از دست رفته است .
تو اینگونه که هستی، فقط میتوانی در جهنم باشی،
زیرا بهشت و جهنم راههای نگرش به امور است
بهشت و جهنم مکانهای فیزیکی نیستند:
نگرشهایی هستند که چگونه به امور نگاه می کنی
اشو
⚜ " کانال حقیقت متافیزیک "
╭─═ঊঈ👁ঊঈ═─╮
@metaphysics_fact
╰─═ঊঈ🦋ঊঈ═─╯
فقیری صبح زود و در تاریکی در مسجدی نماز میخواد. روزی خاص. برای پیروان دینش بود و دعا میکرد و میگفت «من هیچ کس نیستم، فقیرترین فقرایم و گناهکارترین گناهکاران.» ناگهان کس دیگری هم به نماز خواندن ایستاد. او امپراطور کشور بود، و نمیدانست کس دیگری هم مشغول نماز گذاردن است. تاریک بود و امپراطور چنین میگفت:»من هیچ کس نیستم. هیچ نیستم. خالی هستم، گدایی به درگاه تو.» وقتی شنید کس دیگری هم همین کلمات را میگوید گفت «ساکت شو. چه کسی میخواهد از من پیشی بگیرد؟ تو که هستی؟ به چه جراتی در مقابل امپراطور میگویی که هیچ کس نیستی وقتی که امپراطور نیز چنین میگوید؟»
این طریقه نفس است. نرم. راههایش همه نرم و زیرکانه است، باید خیلی خیلی هشیار باشی تا ببینیش. سعی نکن متواضع باشی. سعی کن همه بدبختیها را ببینی همه اضطرابی که از نفس به تو میرسد.فقط نگاه کن. لازم نیست به دورش بیندازی. اگر به دورش اندازی چه کسی به دورش اندخته؟ آن که به دورش انداخته تبدیل به نفس میشود. نفس همواره باز میگردد.
هر چه که میکنید، بیرون از او بایستید و نگاهش کنید. هرچه که میکنید- تواضع،سادگی، افتادگی- هیچ یک کمکی نمیکند. تنها یک امکان وجود دارد. نگریستن به آن و دیدن اینکه منبع بدبختی است.
اگر دائما حسش کنید و بفهمیدش، و بفهمید که نفس منبع است روزی ناگهان میبینید که ناپدید شده است. کسی آن را به دور نمیاندازد. فقط میبینید که خودش ناپدید شده است،
درک اینکه نفس منبع همه بدبختیهاست خودش نفس را به دور می اندازد. این درک باعث ناپدید شدن نفس میشود.
در دیدن نفس دیگران بسیار زرنگید. همه میتوانند نفس دیگری را ببینند. اما مشکل اصلی دیدن نفس خود شماست زیرا شما این قلمرو را نمیشناسید و به آن سفر نکرده اید. راه شما به طرف نهایت باید از قلمرو نفس بگذرد. نادرست باید به عنوان نادرست شناخته شود و منبع بدبختی به عنوان منبع بدبختی. آنگاه است که به دور انداخته میشود.
مشکل وقتی مضاعف میشود که کسانی که دچار مشکل خود شما هستند میخواهند به شما کمک کنند. و دوست دارند کمک کنند زیرا وقتی به کسی کمک میکنند نفسشان رضایت بسیاری پیدا میکند، زیرا (فکر میکنند) یاریگر بزرگی هستند یا گوروی بزرگی هستند یا استاد بزرگی هستند و افراد بسیاری را کمک میکنند. هرچه پیروانشان بیشتر باشند رضایت بیشتری حس میکنند. اما اگر درگیر یک مشکل باشند کمک نمیکنند بلکه بیشتر صدمه میزنند.
نفس همچون برگی مرده فرو می افتد. درخت هیچ نمیکند- تنها یک نسیم، یک موقعیت و برگ مرده به سادگی فرو می افتد. درخت حتی نمیداند که برگ فرو افتاده. هیچ صدایی بلند نمیشود،هیچ ادعایی شنیده نمیشود- هیچ.
اشو
⚜ " کانال حقیقت متافیزیک "
╭─═ঊঈ👁ঊঈ═─╮
@metaphysics_fact
╰─═ঊঈ🦋ঊঈ═─╯
به روش خودتان زندگی کنید. نه مطابق میل و خواسته دیگران. ملاحظه هیچکس را نکن.زیرا اگر شروع کنی به ملاحظه و مدارا کردن با دیگران، نمیتوانی زندگی خودت را به شکلی اصیل زندگی کنی. ملاحظه کار باش و متظاهر خواهی شد
همه مطابق نظر دیگران زندگی میکنیم، "مادرم چه فکر میکند؟ پدرم چه فکری میکند؟ جامعه چه فکر خواهد کرد؟ زنم، شوهرم چه فکری خواهد کرد؟" در مورد والدین چه میتوان گفت؟ حتی والدین نیز از فرزندانشان میترسند، فکر میکنند بچه هایمان چه فکری در مورد ما خواهند کرد؟
اگر همیشه به دنبال جلب رضایت دیگران باشی و ملاحظه همه کس و همه را بکنی، هرگز یک فرد نخواهی بود، فقط یک موجود تکه تکه خواهی بود.
گفته شده که مردم در سی سالگی میمیرند و در هفتاد سالگی دفن میشوند. مرگ بسیار زود رخ میدهد، فکر میکنم که سی سال هم درست نباشد، مرگ حتی زودتر اتفاق میافتد. جایی در نزدیکی بیست و یک سالگی، زمانی که قانون و دولت شما را بعنوان یک شهروند میپذیرد و سن شما را قانونی میداند. این زمانی است که شخص میمیرد. درواقع، برای همین هم هست که تو را بعنوان یک شهروند میشناسند: اینک دیگر خطرناک نیستی، دیگر وحشی نیستی، دیگر خام نیستی. اینک همه چیز در تو کار گذاشته شده، درتو تثبیت شده است؛ اینک با جامعه تطبیق پیدا کرده ای. معنی اینکه دولت به تو حق رای داده همین است: اینک حق رای داری: حکومت اطمینان یافته که هوشمندی تو نابود شده است: میتوانی رای بدهی! دیگر ترسی در مورد تو وجود ندارد، یک شهروند هستی و یک انسان متمدن.
اما به این نکته ظریف آگاه باش...آنگاه دیگر یک انسان نیستی، بلکه یک شهروند هستی
اشو
⚜ " کانال حقیقت متافیزیک "
╭─═ঊঈ👁ঊঈ═─╮
@metaphysics_fact
╰─═ঊঈ🦋ঊঈ═─╯
سوترا
ارباب هرگز مغرور نیست.
او با تحقیر با دیگران سخن نمیگوید.
چون صاحب چیزی نیست، چیزی از دست نمیدهد
تفسیر اشو:
او نگاه، “من از تو مقدستر هستم” را ندارد.
ولی به این به اصطلاح قدیسان خود نگاه کن:
آنان با سرزنشی عمیق به شما نگاه میکنند
آنان میدانند که شما گناهکاران هستید و آنان، قدیسانند! آنان موجوداتی برتر و والاتر هستند، شما افرادی دنیایی معمولی و پیشپاافتاده هستید
شما چه کردهاید؟
چه فضیلتی را میتوانید مدعی شوید؟
آنان میتوانند مدعی شوند که سالها روزه گرفتهاند، ازدواج نکردهاند و روزانه فقط یک بار غذا میخورند و شبها فقط سه ساعت میخوابند! و آنان انواع شکنجهها را برای خودشان اختراع کردهاند. و البته در طول قرنها شکنجه را راهی به سوی معنویت دانستهاند!
این خودآزاری masochism نام دارد، خودآزاری خالص، هیچ ربطی به معنویت ندارد
ولی وقتی کسی خودش را شکنجه میدهد، البته که نفس او احساس رضایت میکند. شما نمیتوانید چنین کنید و او میکند! و البته شما هم شروع میکنید به احساس حقارت در برابر او، زیرا برای شما سخت است که مانند او رفتار کنید.
اگر مردی را ببینی که روی تختی از خارها دراز کشیده، نمیتوانی چنین کاری بکنی. البته که او بالاتر است و نیروهای برتری دارد. و اگر او به تو نگاهی سرزنشگر داشته باشد و تو را مستحق جهنم بداند، آن را خواهی پذیرفت زیرا او پاداش گرفته است. تو چه کردهای؟
هیچ کاری مثل آن انجام ندادهای. نمیتوانی روی چنین تختی بخوابی؛
تو یک انسان بسیار معمولی هستی!
و ارادهی او آهنین است
قدرت ارادهی او را نگاه کن!
این چیزی نیست. او فقط احمقتر از تو است، گُنگتر از تو است
بدنش از تو غیرحساستر است
و روشهایی وجود دارند که بدنت را کمتر و کمتر حسّاس کنی. اگر برهنه در آفتاب سوزان بنشینی، بدنت شروع میکند به سوختهشدن؛ تمام نقاط حساس که بسیار شکننده هستند، سخت میشوند مجبور هستند که سخت بشوند.
پوست ضخیم میشوی و هرچه پوستت ضخیمتر شود، آسانتر است که روی تختی از خارها بخوابی.
آیا تماشا نکردهاید؟
زنان میتوانند لباسهای بیآستین را آسانتر از مردان بپوشند، فقط به این دلیل که بازوهای آنان کمتر حساس است. حتی در کشورهای سردسیر هم میتوانند با لباسهای بیآستین حرکت کنند؛ برای مردان مشکل است
بدن مردان در این مورد حساستر و شکنندهتر است. در کشورهای سردسیر مردان نیاز به کراوات دارند تا هیچ هوایی به درون بدن نرود. و به زنان نگاه کن لباسهایشان تقریباً ناپدید شده است!
زنها بدنهایشان کمتر حساس است، باید هم که چنین باشد
زیرا آنان باید مادر باشند
بچهدارشدن و داشتن بدنی حساس دشوارخواهد بود، دردناک خواهد بود؛ بسیار دردناک. آیا هیچ فکر کردهای؟!
اگر بدن خیلی حساس باشد، حمل جنین در شکم به مدت نُه ماه یک شکنجهی دردناک خواهد بود. فقط فکر کن که بچهای را در شکمت به مدت نُه ماه حمل میکنی! خودکشی خواهی کرد! غیرممکن خواهد بود
طبیعت بدن زنان را کمتر حساس ساخته و آن را با زیبایی بیشتر جبران کرده است بدن مردان نسبت به سرما، به گرما و بسیاری چیزهای دیگر حساس تر است.
این یکی از علتهای تضاد بین مردان و زنان است:
زیرا زن بسیار آهسته وارد ارگاسم میشود؛ حساسیت او بسیار کمتر است. زمان بیشتری طول میکشد تا به ارگاسم برسد. مرد به سرعت به انزال میرسد، بدنش حساستر است. و این فاصله بین بدن زن و بدن مرد مشکل بزرگی را خلق میکند. تاوقتیکه مرد بسیار هشیار نباشد و خیلی مراقب نباشد که با بدن زن آهسته حرکت کند، زن هرگز ارضاء نخواهد شد. و نارضایتی او به روشهای مختلف نشان داده میشود: چای تو سرد خواهد بود، سبزیجات تو خیلی شور خواهد بود! در تمام روز در آشپزخانه سروصدای شکستن چیزها بگوش میرسد
گویی که زلزله آمده است!
نه اینکه آگاهانه چنین کارهایی میکند این کارها نیز مطلقاً ناخودآگاه انجام میشوند
هیچکس ارباب نیست، همه برده هستند ولی او به روش خودش انتقام میگیرد.
فقط از همسرت بخواه تا با سوزن پشت تو را در جاهای مختلف سوزن بزند و تعجب خواهی کرد: چند نقطه هستند که مطلقاً غیرحساس هستند ــ سوزن را ابداً احساس نخواهی کرد ــ و درجاهای دیگر احساس میشود. چند نقطهی کور وجود دارند
کسانی که روی تختی از خار یا میخ میخوابند فقط ترتیبی داده اند که آن خارهای تیز با آن نقاط غیرحساس در تماس باشند. این فقط یک مهارت خاص است؛ هیچ چیزی در آن نیست؛ هیچ چیز مقدسی در آن پیدا نمیشود!
اشو
⚜ " کانال حقیقت متافیزیک "
╭─═ঊঈ👁ঊঈ═─╮
@metaphysics_fact
╰─═ঊঈ🦋ঊঈ═─╯
زندگی کن، اما زندگی ات را تبدیل به تظاهر نکن، زندگی ات را تبدیل به یک نمایش نکن، زندگی کن، اما یک شومن Showman نباش. نیازی به خودنمایی، جلب نظر دیگران و نقش بازی کردن نیست. نظر دیگران کاملاً بی فایده و بی ربط است، تنها چیزی که به تو مربوط است خودت هستی. مطابق با طبیعت خودت زندگی کن، چیزی که دیگران در مورد تو فکر میکنند، مشکل خودشان است، نیازی نیست نگران آن باشی. زندگی ات را تبدیل به یک نمایش مضحک نکن. اگر چنین کنی، در دور باطلی گیر میکنی که دیگر هیچ گاه پایان آن را نخواهی یافت. اینگونه تو همیشه درگیر دیگران خواهی بود و خودت را دروغین میسازی، و وقتی مردم به یک امر دروغین احترام میگذارند تو نیز بیشتر دروغین میشوی. اگر مردم کاری دروغین را ارج نهند تو سعی میکنی آن را بیشتر انجام دهی، حتی اگر هیچ علت طبیعی برای آن وجود نداشته باشد.
مثلا اگر یک میل درونی در تو هست که دوست داری نقاش شوی پس یک نقاش شو و فقیر بمان، اما یک پزشک ثروتمند نشو، شاید با پزشک شدن ثروتمند شوی، اما اگر به خاطر آن میل درونی ات نقاش نشوی، اگر فقط برای رضایت پدر و مادرت، رضایت جامعه و دوستانت پزشک شوی گرچه بسیار ثروتمند شده ای اما ناراضی و غمگین خواهی ماند و مهم ترین چیز رضایت و خرسندی خودت است.
وقتی نسبت به نظر دیگران در مورد خودت علاقمند باشی هر کاری که بکنـی یـک شکست خواهد بود. شاید در آن کار موفق شوی اما این موفقیت مطلقاً بی فایده است، زیرا هرگز تو را ارضا نکرده است، تو توسط آن جاری نشده ای، سرنوشت تو محقق نشده است. بذر تو هنوز هم یک بذر باقی مانده است، شاید همچون تکه های روزنامه، برای خودت گواهی نامه ها و تقدیرنامه های مختلف جمع کنی و به دیوار اتاقت بچسبانی، اما اینها زندگی تو نیستند. چهره هایی که در بیرون به دیگران نشان میدهی و لبخندهای دروغینی که میزنی زندگی نیست، و رفته رفته تو با هر عمل جدیدی در دروغ ها عمیق تر میشوی. چطور میتوان با این همه دروغ شاد و سعادتمند بود؟ شاید آشغالهای زیادی در این دنیا جمع کنی اما تمام چیزهای واقعی را از دست میدهی.
اوشو
⚜ " کانال حقیقت متافیزیک "
╭─═ঊঈ👁ঊঈ═─╮
@metaphysics_fact
╰─═ঊঈ🦋ঊঈ═─╯
🔸نکاتی در مورد مدیتیشن :
1) نظم در محل و زمان تمرین اهمیت بسزایی دارد. وقتی که شرایط (زمان و مکان) منظم باشد، ذهن به آرامی و با حداقل تاخیر فعال می شود. به عبارت دیگر همیشه سعی کنید مدیتیشن را در یک ساعت بخصوص از روز و در یک نقطه مشخص انجام دهید.
2) بهترین زمان از نظر موثر بودن، صبح زود و غروب می باشد. یعنی زمانی که اتمسفر آکنده از نیروی روحی ویژه ای است. چنانچه زمان هایی که ذکر شد برای شما مقدور نبود، ساعتی را انتخاب نمایید که مصادف با فعالیت های روزانه نباشد و زمانی باشد که ذهن آماده آرامش باشد.
3) حتی المقدور اتاقی جداگانه برای مدیتیشن داشته باشید. با تکرار مدیتیشن، امواج نیرومندی در آن محل به وجود می آیند. همچنین فضای آرامش و خلوص می بایست احساس شود.
4) در هنگام نشستن، سعی کنید که رو به جهت شمال و یا شرق قرار بگیرید تا از فواید نیروهای مغناطیسی بهره مند گردید. به حالت آزاد و ثابت بنشینید . حالت نشست می بایست حالت لوتوس (نیلوفر) باشد. ستون فقرات و گردن کاملاً عمود بوده و هیچ گونه فشاری بر آنها وارد نشود.
5) قبل از شروع، به مغزتان دستور بدهید که به مدت معینی (از نظر زمانی) آرام باشد. گذشته، حال و آینده را فراموش کند.
6) آگاهانه تنفس را منظم کنید. به مدت پنج ثانیه تنفس شکمی انجام دهید تا اکسیژن به مغز شما برسد. سپس به طور تدریجی مغز را آسوده کنید.
7) تنفس (دم و بازدم) را هماهنگ کنید. سه ثانیه دم و سه ثانیه بازدم. با منظم کردن عمل تنفس، جریان پرانا و انرژی حیاتی منظم می شود.
8) در ابتدا اجازه بدهید تا فکرتان منحرف شود، بدین ترتیب ذهنتان به موارد گوناگونی مشغول خواهد شد، اما بالاخره تمرکز خواهد یافت.
9) برای ساکن شدن ذهن به خود فشار نیاورید زیرا با این عمل امواج مغزی افزایش یافته و مدیتیشن به تاخیر خواهد افتاد.
10) یک نقطه کانونی را برای استراحت ذهن انتخاب کنید. اشخاصی که به طور ذاتی، عقلانی (ذهنی) هستند، می توانند برای این منظور آجنا چاکرا را که محلی است بین دو ابرو انتخاب کنند. برای بقیه اشخاص (اشخاصی که تحریک پذیر و هیجانی هستند) استفاده از آناهاتا یا چاکرای قلب توصیه می شود. هرگز این نقطه را تغییر ندهید.
11) بر روی اشیای بی رنگ و خنثی تمرکز نموده و پس از بستن چشم ها آن شی را تصور کنید. اگر از مانترا (ذکر یا کلمه ای که در هنگام تمرکز و مدیتیشن مرتبا تکرار می شود) استفاده می کنید، آن را در روان خود تکرار و با تنفس هماهنگ کنید. چنانچه مانترای مشخصی ندارید از کلمه اوم استفاده کنید. اگرچه تکرار آن در ذهن نیرومندتر می باشد. چنانچه شخص دچار خواب آلودگی شد، مانترا را با صدای بلند تکرار کند.
12) تکرار باعث خلوص و پاکی اندیشه خواهد شد. در صورتی که امواج صوتی با امواج مغز همراه بوده این عمل بدون آگاهی از معنای آن باشد. تکرار لفظی از طریق تکرار ذهنی و روانی به زبان تله پاتیک پیشرفت خواهد نمود و در آنجاست که اندیشه پاک خواهد شد.
13) با تمرین مدیتیشن دوگانگی از بین رفته و سامادهی و یا خود برتر جانشین خواهد شد. با ادمه آن دیگر بی حوصله و بی تاب نخواهید شد.
14) در سامادهی، شخص در حالتی از خوشی و سعادت به سر می برد که آگاهی و شخص آگاه و دانسته ها همگی به یک مورد اطلاق می شوند و در اینجاست که خود برتر به وجود می آید. اگر روزی نیم ساعت عمل مدیتیشن را انجام دهید قادر خواهید بود به زندگی با قدرت روحی و ارامش بیشتری بنگرید.
☯ " کانال حقیقت متافیزیک " ☯
channel : @METAPHYSICS_FACT 🧘🧘♀
جهان هستی به درخواستهای شما پاسخی نمیدهد؛ فقط به سکوت شما پاسخ میدهد. و در زدن ،سروصدا ایجاد میکند، مراقب آن باش!
آیا یک چیز ساده را نمیبینی؟ تو زنده هستی و زندگی همان حقیقت است. و از زندگی گلهای بسیار شکوفا میشود: از این زندگی عشق شکوفا میشود، از این زندگی خنده شکوفا میگردد. تو نباید زندگی را جستجو کنی. تو برای میلیونها زندگانی آن را جستهای. زمانش فرا رسیده است: با خودت مهربان باش: دست از تمام این جستنها بردار. لحظهای که شخص از جستن و خواستن و درزدن دست بردارد، در جایی قرار دارد که همیشه میخواسته قرار داشته باشد.
مسیح یک نجار بود، پس استفاده از واژهی 'در زدن' برایش بسیار آسان بود. من نمیتوانم چنین چیزی بگویم زیرا میدانم که درها باز هستند. این چشمان تو است که بسته است. آیا بر روی چشمانت خواهی کوفت؟! آنگاه کور خواهی شد!
فقط ببین: در باز است. و تو در بیرون نیستی، در درون هستی.
تمام مذاهب به شما آموزش دادهاند که شما بیرون از ملکوت الهی قرار دارید. چنین نیست. شما خود همان ملکوت الهی هستید.
اشو
⚜ " کانال حقیقت متافیزیک "
╭─═ঊঈ👁ঊঈ═─╮
@metaphysics_fact
╰─═ঊঈ🦋ঊঈ═─╯
منبع اصلی تمام تنشها، _شدن_ است.
فرد همیشه سعی دارد تا چیزی بشود؛ هیچکس همانگونه که هست با خودش راحت نیست
فرد وجود خودش را نمیپذیرد، وجود انکار میشود و چیز دیگری را بعنوان آرمان گرفته است، تا همان بشود
پس تنش اساسی همیشه بین آنچه هستی و آنچه مشتاقی که بشوی هست.
تو آرزو داری که چیزی بشوی
تنش یعنی: تو از آنچه که اکنون هستی خشنود نیستی، و مشتاقی چیزی بشوی که نیستی
تنش بین این دو خلق میشود.
آنچه که آرزو داری بشوی بیربط است. اگر بخواهی ثروتمند شوی، مشهور بشوی، قدرتمند شوی؛ و یا حتی اگر بخواهی آزاد بشوی، به رهایی برسی، الهی شوی، جاودانه شوی؛ حتی اگر اشتیاق رستگاری و رهایی را داشته باشی؛
بازهم تنش وجود خواهد داشت
هرآنچه که بعنوان چیزی که در آینده باید برآورده شود، در برابر آنچه که اکنون هستی، تولید تنش میکند.
هرچقدر آن آرمان ناممکنتر باشد، تنش بیشتری باید وجود داشته باشد
بنابراین، کسی که مادهگرا است معمولاً آنقدر تنش ندارد تا فردی که مذهبی است؛ زیرا فرد مذهبی اشتیاق چیزی ناممکن و بسیار دور را دارد.
فاصله آنچنان زیاد است که فقط یک تنش بزرگ میتواند آن فاصله را پر کند.
تنش یعنی:
فاصلهای بین آنچه که هستی و آنچه که میخواهی باشی
اگر فاصله زیاد باشد، تنش هم زیاد است.
اگر فاصله کم باشد، تنش هم کم خواهد بود. و اگر فاصلهای وجود نداشته باشد، یعنی که:
از آنچه که هستی راضی هستی. بهعبارت دیگر، مشتاق نیستی که چیزی دیگری جز آنچه که اکنون هستی باشی
آنگاه ذهنت در این لحظه زندگی میکند. چیزی نیست که در موردش تنش داشته باشی؛ با خودت در راحتی به سر میبری. در تائو هستی
ازنظر من، اگر فاصلهای وجود نداشته باشد، فردی بادیانت هستی، در دارما هستی.
این فاصله میتواند لایههای بسیار داشته باشد. اگر اشتیاق تو فیزیکی باشد، تنش هم فیزیکی خواهد بود.
اگر یک بدن خاص، یک شکل مشخص بدنی را بخواهی
اگر شوق چیزی جز آنچه که اکنون در سطح فیزیکی هستی را داشته باشی آنگاه در بدن فیزیکیات تنش خواهی داشت
فرد میخواهد زیباتر باشد. اینک بدنت منقبض میشود.
این تنش در بدن اول، بدن فیزیولوژیک، شروع میشود؛
ولی اگر این تنش پیوسته و مدام باشد، میتواند عمیقتر برود و در لایههای دیگر وجودت منتشر شود
اگر مشتاق نیروهای روحی باشی، آنوقت تنش در سطح روحی شروع میشود و منتشر میشود
این انتشار درست مانند وقتی است که سنگی را درون دریاچهای میاندازی
در یک نقطه خاص فرو میرود، ولی ارتعاشاتی که توسط آن ایجاد میشود تا بینهایت منتشر میشود
پس تنش میتواند از هریک از هفت بدن شروع شود، ولی منبع اصلی همیشه یکی است:
فاصله بین موقعیتی که وجود دارد، و موقعیتی که اشتیاقی برای آن هست
اگر نوع خاصی از ذهنیت داری و میخواهی آن را تغییر بدهی یا متحول کنی، اگر بخواهی زرنگتر یا باهوشتر باشی، آنوقت تنش ایجاد میشود
فقط وقتی که خودمان را تماماً پذیرفته باشیم، تنشی وجود ندارد.
این پذیرش کامل معجزه است
تنها معجزه
یافتن کسی که خودش را تماماً پذیرفته باشد چیزی شگفتآور است.
اشو
⚜ " کانال حقیقت متافیزیک "
╭─═ঊঈ👁ঊঈ═─╮
@metaphysics_fact
╰─═ঊঈ🦋ঊঈ═─╯
یونگ بر این باور بود که بزرگترین بار روی دوشِ فرزندان،
زندگیِ نازیسته و زخمهای درماننشدهی والدین است.
ما بدون آنکه بدانیم،
گاهی خشمِ کسانی را حمل میکنیم که قبل از ما زیستهاند.
ترسهای آنها را بازی میکنیم،
و ناخودآگاه با همان روشی زخمی میشویم که آنها شدهاند.
توقفِ این زنجیرهی تاریک،
وقتی شروع میشود که بایستی و بگویی:
«این رنج از من است، اما خطِ پایانش هم همینجاست.»
⚜ " کانال حقیقت متافیزیک "
╭─═ঊঈ👁ঊঈ═─╮
@metaphysics_fact
╰─═ঊঈ🦋ঊঈ═─╯
تلویزیون مردم را به دوران بدوی برمیگرداند. هیچکس رمانهای بزرگ نمیخواند؛ زیرا که هیچ کس وقتش را ندارد... اکثر مردم تولستوی را نمیشناسند حتی اسم او را هم نشنیده اند، چون او در تلویزیون حضور ندارد.
آنها حتی اسم داستایوفسکی را هم نشنیده اند. آنها هیچ ایده ای ندارند که یک رمان بزرگ یا شعر بزرگ چیست. آنها فقط زباله جمع میکنند و از آن خسته شده اند. اما نمیدانند که علت خستگی و دلمردگی شان چیست.
و مشکل این است که مردم هرگز به مدیتیشن (مراقبه) فکر نمیکنند، چون نمیتوانند با چشمان بسته تلویزیون تماشا کنند، مردم حتی هنگام تماشای تلویزیون رابطه جنسی دارند، آنها چه نوع رابطه جنسی دارند؟ فقط میتوان از کاری که مردم انجام میدهند تعجب کرد....!!
تلویزیون از صبح تا نیمه شب روشن است، تلویزیون به تمام دنیای آنها تبدیل شده است. هر چیزی که میشناسید تلویزیون است. سایر اشکال هنریِ عالی مانند شعر، رمان، نمایشنامه، و موسیقی کاملاً ناپدید شده اند، دیگر چه کسی به کتاب و مطالعه اهمیت میدهد؟
عاشقان کتاب ناپدید شده اند و با آنها کتابهای پر از زیبایی هم کاملاً ناپدید شده اند. به زودی تلویزیونهایی وجود خواهند داشت که مردم در جیب خود حمل میکنند.( پیشگویی جالبی از اوشو در مورد تلفن های همراه. این سخنان در سال 1987 بیان شده است) آنگاه مردم وقت فکر کردن، تأمل کردن و روبرو شدن با واقعیت زندگی را نخواهند داشت. مراقبه غیر ممکن خواهد شد.
مراقبه تقریباً وجود ندارد، شما برای هر کار بیهوده ای وقت دارید، اما برای مراقبه وقت ندارید، زیرا مراقبه به معنای نشستنِ آرام و بدون انجام هیچ کاری است. نشستن آرام برای چند لحظه برای انسان غیر ممکن شده است.
اوشو
☯ " کانال حقیقت متافیزیک " ☯
channel : @METAPHYSICS_FACT 🧘🧘♀