14740
نوشدارویی برای شناخت بهتر کلاهبرداریهای اینترنتی، ارتقای امنیت دیجیتال و حفظ حریم خصوصی شما. وب‌سایت: nooshdaroo.ir اینستاگرام: instagram.com/NooshDaroo_web ایکس: x.com/nooshdaroo_web
💡 اسناد فاش‌شده از دستیار هوش مصنوعی مایکروسافت: ارزیاب‌های انسانی عکس‌های ارسالی کاربران را بررسی می‌کنند
عکسی را برای ویرایش به هوش مصنوعی می‌دهید و شاید تصور کنید فقط ماشین آن را می‌بیند؛ اما اسناد داخلی‌ای که به دست رسانه «۴۰۴ مدیا» (404 Media) رسیده نشان می‌دهد درباره بررسی درخواست‌های کاربران کوپایلت مایکروسافت نشان می‌دهد برخی عکس‌ها و متن درخواست‌ها به ارزیاب‌های انسانی هم نشان داده می‌شوند.
پیش‌تر در نوشدارو، در گزارش «پروژه لیلی» و خوانده‌شدن چت‌های خصوصی توسط پیمانکاران اوپن‌ای‌آی، از بررسی انسانی مکالمات چت‌جی‌پی‌تی نوشته بودیم. گزارش تازه نشان می‌دهد موضوع فقط متن گفت‌وگو نیست؛ عکس اصلی و نسخه‌های ویرایش‌شده آن هم ممکن است مقابل چشم یک انسان قرار بگیرد.
در کارهای بررسی‌شده، ارزیاب، متن درخواست، عکس اصلی و دو نسخه ویرایش‌شده را می‌بیند و باید نتیجه بهتر را انتخاب کند. معیار این است که کدام تصویر دستور را دقیق‌تر اجرا کرده، طبیعی‌تر به نظر می‌رسد و بخش‌هایی را که نباید تغییر می‌کردند، دست‌نخورده نگه داشته است.
به گفته یکی از کسانی که روی این درخواست‌ها کار می‌کند، بسیاری از آن‌ها ماهیت جنسی دارند و چهره‌ها هم هیچوقت پوشانده نمی‌شوند. پیمانکاران در گفت‌وگوهای داخلی از درخواست‌هایی مثل نمایان‌ترکردن پاها یا قراردادن افراد در حالت‌های جنسی نوشته‌اند.
نکته آزاردهنده برای این نیروها آن بوده که وظیفه‌شان در کارهای گزارش‌شده، تشخیص و حذف محتوای نامناسب نبوده است؛ باید می‌سنجیدند کدام تصویر حتی همین درخواست‌های جنسی را بهتر اجرا کرده است.
برخی پیمانکاران شکایت کرده‌اند که ناآگاهانه، کارهایی با تصاویر صریح جنسی یا حتی احتمالاً غیرقانونی را پذیرفته‌اند و یکی از آن‌ها خواسته برای چنین کارهایی برچسب «محتوای ناامن» گذاشته شود.
نکته قابل‌توجه این است که مقررات خود مایکروسافت، بارگذاری یا ویرایش تصاویر دیگران بدون رضایت و تولید محتوای جنسی را ممنوع می‌کند.
گزارش مشخص نمی‌کند این درخواست‌ها چگونه از کنترل‌های ایمنی عبور کرده‌اند و چرا بعضی از آن‌ها به‌جای توقف یا گزارش، برای ارزیابی کیفیت در اختیار پیمانکاران قرار گرفته‌اند.
مایکروسافت در پاسخ گفته از داده‌های مشتریان مطابق شرایط استفاده، از جمله برای بهبود محصولات و اجرای مقررات رفتاری، استفاده می‌کند.
این گزارش اما مشخص نمی‌کند چه سهمی از تصاویر به ارزیاب‌ها می‌رسد؛ بنابراین نباید آن را به معنای دیده‌شدن همه عکس‌ها، گفت‌وگوها یا انواع حساب‌های کوپایلت دانست.
در نهایت این گزارش یادآوری می‌کند که پشت ظاهر خودکار ابزارهای هوش مصنوعی، همیشه فقط الگوریتم‌ها حضور ندارند.
پاسخ چت‌بات‌ها خودکار است، اما این الزاماً به معنی ماشینی‌بودن تمام مسیر پردازش و دیده‌نشدن تصویر توسط انسان نیست.
✍️ دانیال طبایی
#خبر_و_تحلیل
#حریم_خصوصی
برای اطلاع از جدیدترین رویدادهای دنیای هوش مصنوعی، نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 بدافزار خودترمیم‌شونده وردپرس: حتی پس از پاکسازی، دوباره ساخته می‌شود
تصور کنید فایل مخربی را در سایت خود پیدا می‌کنید و آن را پاک می‌کنید؛ اما چند ثانیه بعد، همان فایل دوباره ظاهر می‌شود. شرکت امنیتی سوکوری هنگام پاکسازی یک سایت وردپرسی، بدافزاری از نوع «بک‌دور» را شناسایی کرد که نسخه‌های مختلف آن در چند بخش سایت پنهان شده بودند و پس از حذف یکی از اجزا، بخش‌های باقی‌مانده آن را بازسازی می‌کردند.
گزارش سوکوری بر تحلیل یک رخداد آلودگی متمرکز است و تعداد قربانیان، زمان آغاز فعالیت و مسیر اولیه ورود مهاجم را مشخص نمی‌کند؛ بنابراین نمی‌توان از آن، شیوع گسترده این بدافزار را نتیجه گرفت.
▪️ بدافزار چگونه دوباره ساخته می‌شود؟
براساس گزارش شرکت امنیتی سوکوری، اجزای این بک‌دور در حداقل هشت نقطه پخش شده بودند؛ از فایل‌های پوسته و افزونه‌های معمولی و مخفی گرفته تا پایگاه داده و حافظه مشترک سرور.
اگر مدیر سایت فقط افزونه مخرب را حذف می‌کرد، فایل دیگری آن را دوباره می‌نوشت. اگر آن فایل هم حذف می‌شد، فایل پوسته همین کار را می‌کرد. حتی اگر همه فایل‌های آلوده روی سرور پاک می‌شدند، نسخه ذخیره‌شده در پایگاه داده یا حافظه مشترک سرور می‌توانست با بارگذاری بعدی صفحه، کل مجموعه را بازسازی کند.
این بک‌دور حتی خودش را از فهرست افزونه‌ها و بررسی‌های مربوط به به‌روزرسانی پنهان می‌کرد؛ بنابراین ممکن بود مدیر سایت تنها با بررسی پیشخوان متوجه حضور آن نشود.
▪️ مهاجم چه کارهایی می‌تواند انجام دهد؟
این بک‌دور می‌تواند حساب مدیر مخفی بسازد و کوکی ورود معتبر ایجاد کند تا مهاجم بدون واردکردن رمز عبور وارد سایت شود. همچنین می‌تواند اطلاعاتی مانند نسخه وردپرس و افزونه‌ها، پوسته فعال و نشست‌های مدیران را جمع‌آوری کند، کد PHP تازه دریافت کند و افزونه‌های امنیتی را از کار بیندازد.
این بدافزار امکان تزریق جاوااسکریپت به صفحات سایت را نیز دارد. چنین قابلیتی در یک فروشگاه اینترنتی می‌تواند برای دستکاری صفحه پرداخت یا سرقت اطلاعات واردشده به کار رود؛ بااین‌حال، سوکوری نگفته است که در پرونده بررسی‌شده واقعاً اطلاعات بانکی کاربران سرقت شده باشد.
بخش دیگری از این ساختار، اطلاعات فرمان و کنترل خود را از طریق قرارداد هوشمند اتریوم و حدود ۲۰ درگاه عمومی Ethereum RPC دریافت می‌کند. استفاده از چند زیرساخت قانونی بلاکچین، قطع ارتباط مهاجم را دشوارتر می‌کند.
▪️ آیا سایت وردپرسی من در خطر است؟
فعلاً مدرکی از آلودگی گسترده سایت‌های وردپرسی به این بدافزار وجود ندارد. این گزارش هم درباره بدافزاری است که پس از نفوذ مهاجم در سایت مستقر می‌شود.
بازگشت فایل‌های حذف‌شده، ایجاد مدیر ناشناس، غیرفعال‌شدن افزونه امنیتی یا مشاهده تغییرات بی‌دلیل در فایل‌های سایت می‌تواند نشانه‌ای برای بررسی بیشتر باشد. البته بدافزار قادر است افزونه و حساب مدیر خود را از پیشخوان پنهان کند؛ بنابراین نبود این نشانه‌ها، پاک‌بودن قطعی سایت را ثابت نمی‌کند.
▪️ اگر به آلودگی مشکوک شدیم چه کنیم؟
فایل‌های مشکوک را یکی‌یکی حذف نکنید؛ زیرا نسخه باقی‌مانده می‌تواند آن‌ها را بازسازی کند و حذف نادرست بعضی فایل‌ها ممکن است سایت را از دسترس خارج کند. از شرکت میزبان یا متخصص امنیت بخواهید فایل‌ها، پایگاه داده، وظایف زمان‌بندی‌شده، حساب‌های مدیر و حافظه سرور را هم‌زمان بررسی کند.
پس از پاکسازی کامل نیز:
• وردپرس، افزونه‌ها و پوسته‌ها را از منابع رسمی دوباره نصب و به‌روز کنید.
• رمزهای وردپرس، هاست، پایگاه داده و FTP یا SFTP را تغییر دهید و Saltهای وردپرس را عوض کنید.
• سایت را دوباره اسکن کنید و برای مدتی ایجاد فایل یا حساب تازه را زیر نظر بگیرید.
مسیر اولیه ورود این بدافزار هنوز مشخص نشده است؛ اما به‌روزرسانی منظم، حذف افزونه‌های بلااستفاده یا نال‌شده، ورود دومرحله‌ای و داشتن نسخه پشتیبان سالم، خطر نفوذ و خسارت را کاهش می‌دهد.
این پرونده یادآوری می‌کند که بعضی آلودگی‌های وردپرس دیگر فقط یک فایل مخرب نیستند؛ بلکه مجموعه‌ای از راه‌های پشتیبان‌اند که یکدیگر را زنده نگه می‌دارند. اگر به آلودگی مشکوک شدید، به‌جای پاک‌کردن تصادفی فایل‌ها باید تمام مسیرهای ماندگاری و راه اولیه ورود مهاجم بررسی شوند.
⛓ نسخه‌ی اصلی خبر را در سایت نوشدارو بخوانید
✍️ دانیال طبایی
#خبر_و_تحلیل
برای اطلاع از جدیدترین تهدیدهای سایبری، نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید.
💡 @NooshDaroo_web
💡حادثه‌ی امنیتی در «متامسک»؛ پاداش استیکینگ احتمالاً از دست می‌رود
«متامسک» (MetaMask) از رخدادی امنیتی در بخشی از زیرساخت خود خبر داده است. به گفته‌ی شرکت، تاکنون تهدیدی برای کیف‌پول‌های کاربران شناسایی نشده و این اتفاق به معنی هک‌شدن کیف پول‌ها نیست؛ اما بخشی از ولیدیتورهای آسیب‌دیده برای امنیت بیشتر از شبکه خارج می‌شوند.
این خروج احتمالاً باعث ازدست‌رفتن بخشی از پاداش استیکینگ می‌شود. آفلاین‌شدن ولیدیتورها ممکن است جریمه‌ی شبکه را هم به همراه داشته باشد.
▪️ بازگشت به استیکینگ چقدر طول می‌کشد؟
آخرین نودها تا پایان ۷ اکتبر ۲۰۲۶ (۱۵ مهر ۱۴۰۵) خارج می‌شوند؛ این تاریخ پایان برداشت دارایی‌ها نیست. با توجه به صف ورود ولیدیتورها در اتریوم، چرخه‌ی خروج، برداشت و ورود دوباره ممکن است حدود ۴۵ روز طول بکشد.
▪️هر گروه از کاربران چه کند؟
• اگر از استیکینگ متامسک استفاده نکرده‌اید: طبق اعلام شرکت، نیازی به جابه‌جایی عجولانه‌ی دارایی یا پاک‌کردن کیف پول نیست. افزونه یا اپلیکیشن را از منبع رسمی به‌روز نگه دارید و اطلاعیه‌های رسمی را دنبال کنید.
• اگر مشتری استیکینگ متامسک هستید: نشانی برداشت تعیین‌شده هنگام راه‌اندازی را کنترل کنید. احتمال کاهش پاداش و جریمه‌ی آفلاین‌بودن وجود دارد.
• اگر stETH لیدو دارید: به گفته‌ی لیدو، اقدامی لازم نیست. این پلتفرم حدود ۶۷۵۰ توکن stETH برای جبران اختلال‌های احتمالی ذخیره کرده و منابع رسمی فروش هیجانی را ضروری نمی‌دانند.
⚡️ غیرامانی به معنی ریسک صفر نیست
این رخداد نشان می‌دهد هرچند در استیکینگ غیرامانی ارائه‌دهنده کلید کنترل دارایی کاربر را در اختیار ندارد؛ اما این موضوع تمام ریسک‌های فنی را حذف نمی‌کند. کاربر ممکن است مالک کلید و دارایی خود باشد، ولی برای دریافت پاداش یا کار با یک سرویس همچنان به زیرساخت شرکت یا ارائه‌دهندگان دیگری وابسته باشد.
⛓ نسخه‌ی اصلی خبر را در سایت نوشدارو بخوانید
✍️ یونس مرادی
#خبر_و_تحلیل
#ارزهای_دیجیتال
برای آگاهی از ریسک‌های امنیتی در معامله با ارزهای دیجیتال، نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡@NooshDaroo_web
💡 حمله بدافزاری جدیدی که از سایت رسمی ChatGPT شروع می‌شود
معمولاً وقتی راجع به کلیک روی لینک‌های جعلی هشدار می‌دهیم، اولین توصیه‌مان این است که آدرس سایت را نگاه کنید.
اما در یک حمله‌ی بدافزاری تازه، این توصیه هیچ کاربردی ندارد؛ چون کاربر واقعاً وارد سایت رسمی ChatGPT.com می‌شود و دستورالعمل‌هایی به ظاهر معتبر دریافت می‌کند که در نهایت منجر به نصب یک بدافزار از نوع RAT (تروجان از راه دور) روی سیستم می‌شود.
چنین بدافزاری می‌تواند صفحه‌ی قربانی را ببیند، فایل‌هایش را جستجو کند و حتی کنترل دوربین و میکروفون دستگاه را به دست بگیرد!
▪️ حمله چطور انجام می‌شد؟
هکرها برای پیاده‌سازی این حمله، از قابلیت Custom GPT در چت‌جی‌پی‌تی استفاده می‌کردند. «کاستوم جی‌پی‌تی» یا «جی‌پی‌تی سفارشی» یعنی نسخه‌ای از ChatGPT که برای رسیدگی به یک کار مشخص، با دستورها، اطلاعات و رفتار از پیش تعیین‌شده تنظیم شده است.
هرکسی می‌تواند با دانش فنی کافی، جی‌پی‌تی سفارشی خودش را بسازد و آن را روی سایت رسمی این هوش مصنوعی میزبانی کند.
زنجیره فریب کمی پیچیده و چند مرحله‌ای است، اما بسیار مهم است که فرایند را به خوبی درک کنیم؛ چون هر مرحله با اتکا به مرحله‌ی قبلی پیش می‌رود:
۱- شخص ابتدا عبارت ChatGPT را در گوگل جستجو می‌کرد و به یک «لینک تبلیغاتی» می‌رسید که او را به کاستوم جی‌پی‌تی مهاجمان (روی دامنه واقعی چت‌جی‌پی‌تی) هدایت می‌کرد.
صفحه‌ای که باز می‌شد، «Plus 5.6» نام داشت تا کاربر کم‌اطلاع‌تر به اشتباه تصور کند در حال کار با یکی از مدل‌های رسمی شرکت OpenAI است.
۲- فرقی نمی‌کرد سوال یا درخواست کاربر از جی‌پی‌تی چه بود؛ همواره پاسخی یکسان به نمایش درمی‌آمد. در این پاسخ نوشته شده بود که سرویس اصلی با «محدودیت دسترسی» روبه‌رو شده و کاربر باید در ادامه از یک «دامنه پشتیبان» کمک بگیرد.
۳- لینک پشتیبان نیز روی سرویس معتبر Google Sites قرار داشت؛ یعنی کاربر دوباره به صفحه‌ای جعلی هدایت می‌شد که خطرات آن صرفاً با بررسی آدرس سایت قابل تشخیص نبود.
در این لینک پشتیبان، صفحه‌ای شبیه به فرایند بررسی امنیتی Cloudflare به نمایش درمی‌آمد و وانمود می‌شد که برای اثبات «انسان بودن»، باید چند مرحله را پشت سر بگذارید.
۴- درست در همین مرحله، حمله‌ی اصلی اتفاق می‌افتاد. به جای اینکه «من ربات نیستم» با کپچا تایید شود، کاربر تشویق می‌شد دستوری مخرب را کپی و در ابزارهای ویندوز اجرا کند. به عبارت دیگر، مهاجم به جای اینکه دنبال راهی برای اجرای کد روی دستگاه قربانی بگردد، او را متقاعد می‌کرد که خودش کار را پیش ببرد!
۵- با دنبال کردن دستورالعمل و اجرای کد مخرب، یک بدافزار RAT روی سیستم مستقر می‌شد که حتی بعد از ری‌استارت هم به کار خود ادامه می‌داد.
▪️ از دیدن صفحه تا شنیدن صدای اتاق
بدافزاری که وارد سیستم می‌شد، توانایی‌های گسترده داشت. مهاجمان می‌توانستند تصویر صفحه را ببینند، سیستم را از راه دور کنترل کنند، وب‌کم و میکروفون را روشن کنند، صدای در حال پخش روی سیستم را بشنوند و میان فایل‌های شخصی کاربر بگردند.
ضمناً بدافزار قبل از سرقت اطلاعات، وضعیت کلی سیستم را هم می‌سنجید: بررسی می‌کرد کدام ابزارهای امنیتی روی سیستم نصب شده‌اند، چه برنامه‌هایی در حال اجرا هستند و دستگاه چگونه به شبکه متصل شده است. سپس امکان دریافت و اجرای بدافزارهای هرچه بیشتر مهیا می‌شد.
▪️ خطر اصلی: اعتماد به لینک و محتوا
در این حمله‌ی به‌خصوص (که در دسته‌ی حملاتی به نام ClickFix قرار می‌گیرد)، مهاجم یک سایت ناشناس با دامنه‌ی عجیب برای کاربر نمی‌فرستاد.
کاربر عادی ابتدا جستجوگر گوگل را می‌دید، بعد به سایت رسمی ChatGPT.com هدایت می‌شد، بعد سر از Google Sites درمی‌آورد و در آخر صفحه‌ای شبیه به تست امنیتی Cloudflare مشاهده می‌کرد. هر مرحله باعث می‌شد مرحله‌ی بعدی طبیعی‌تر جلوه کند.
با پیشرفته‌تر شدن حملات اینترنتی و فراگیری هوش مصنوعی، دیگر نمی‌توانیم با یک یا دو قانون ساده مثل «اول دامنه را چک کن» ایمن بمانیم. ممکن است دامنه واقعاً معتبر باشد، اما محتوایی که شخص دیگری درون آن قرار داده آلوده باشد.
دفعه بعد که صفحه‌ای با ظاهر آشنای «کپچا» دیدید، فقط به لوگو و آدرس سایت اعتماد نکنید؛ به کاری که از شما می‌خواهند هم نگاه کنید. کپچای واقعی قرار نیست برای اثبات «انسان بودن» از شما بخواهد چیزی را کپی کنید.
اگر یک سایت یا کپچا از شما خواست برای رفع مشکل، تأیید انسان بودن، آپدیت، رفع خطا یا ادامه سرویس دستوری مبهم را کپی کنید و داخل پاورشل، ترمینال یا محیط Run سیستم‌عامل اجرا کنید، دست نگه دارید و از خودتان بپرسید: «آیا کاری که این صفحه از من می‌خواهد منطقی است؟!».
✍️ شایان ضیایی
#خبر_و_تحلیل
#مبانی_امنیت
نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 نوستالژی و آنمویا؛ چرا دلتنگ گذشته‌ای هستیم که ندیده‌ایم؟
پرامپت‌هایی که عکس ما را به حال‌وهوای دهه‌های ۷۰ و ۸۰ میلادی می‌برند، تمپلیت‌هایی که عکسمان را در روزنامه‌های قدیمی می‌گذارند و فیلترهای VHS نشان می‌دهند که انگار دلتنگ گذشته‌ای هستیم که هرگز در آن زندگی نکرده‌ایم.
این حس را گاهی «آنِمویا» (Anemoia) می‌نامند، یعنی نوستالژی برای زمان یا مکانی که هرگز در آن نبوده‌ایم. اما این حس فقط علاقه به چیزهای قدیمی نیست. راهی است برای بازسازی هویتی که ممکن است حس کنیم به خطر افتاده است.
▪️ «دیگر نمی‌خواهم دنبال ترندها بروم!»
در شبکه‌های اجتماعی مدام یک «زیبایی‌شناسی» (Aesthetic) تازه جای قبلی را می‌گیرد. چه این ترندها را دنبال کنیم چه نه، زود از این فضا خسته می‌شویم. برخی این پدیده را «فرسودگی دیجیتال» یا «خستگی شبکه‌های اجتماعی» نامیده‌اند.
پژوهشگران چینی جوانانی را که به دوربین‌های قدیمی علاقه داشتند بررسی کردند. پاسخ تقریباً مشترک آن‌ها این بود: «دیگر نمی‌خواهم دنبال ترندها بروم. خسته شده‌ام!»
وقتی سلیقه‌ها این‌قدر سریع و تصادفی عوض می‌شوند، شاید عجیب نباشد که گذشته‌ای ثابت و ماندگار برایمان جذاب باشد.
▪️ نوستالژی: راهی برای حفظ هویت پیوسته
نسل زد بیش از همیشه درگیر آنمویاست. این را در عکاسی با دوربین‌ها و فیلترهای قدیمی، تماشای فیلم‌های کلاسیک، بازگشت مدهای قدیمی و جست‌وجوی اشیای آنتیک می‌بینیم.
فِرِد دیویس، جامعه‌شناس آمریکایی، از نخستین کسانی بود که نوستالژی را به‌طور نظام‌مند بررسی کرد. از نظر او نوستالژی سازوکاری برای یافتن هویت فردی و جمعی است. اشیای نوستالژیک حواس ما، به‌خصوص بینایی و لامسه، را درگیر می‌کنند. به این ترتیب تصوری که از خودمان داریم به چیزهایی ملموس با معنایی ثابت گره می‌خورد.
✅ چگونه از احساس نوستالژی در فضای دیجیتال بهره ببریم؟
• درباره‌ی موسیقی، کتاب و سرگرمی‌های دهه‌های گذشته مطالعه کنید.
• نوستالژی را فقط مصرف نکنید. بفهمید آن اشیا چه جایی در زندگی روزمره‌ی مردم داشتند.
• از نوستالژی‌های معنادار و آثار امروزتان نسخه‌ی فیزیکی بسازید، مثل آلبوم عکس، پوستر، نوشته یا پلی‌لیست.
• وسایل امروزتان را سالم نگه دارید، چون نوستالژی سال‌های بعد شما هستند.
• از نوستالژی‌های آماده‌ی الگوریتم‌ها فاصله بگیرید و خودتان یا همراه دیگران دنبالشان بگردید.
⚡️ مهم‌ترین نکته: نگذاریم نوستالژی هم به یک ترند گذرا تبدیل شود.
هدف بازگشت به گذشته یا ماندن در آن نیست. پرسش اصلی این است که چه چیزی از زندگی امروز ما در آینده باقی می‌ماند.
⛓ نسخه‌ی مفصل این مقاله را در نوشدارو بخوانید
✍️ رضا زارع‌پور
#سواد_دیجیتال
برای خواندن تحلیل‌های بیشتر درباره‌ی سلامت ذهن ما و دنیای دیجیتال، نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 هشدار ۸۰ صفحه‌ای آنتروپیک به سرمایه‌گذاران: هوش مصنوعی می‌تواند به مرحله «نابودی انسان» برسد
آنتروپیک در آستانه عرضه سهام خود در بورس، سندی ۲۶۱ صفحه‌ای برای سرمایه‌گذاران منتشر کرده که حدود ۸۰ صفحه آن به ریسک‌ها اختصاص دارد؛ تقریباً دو برابر فضای معرفی کسب‌وکار.
این شرکت هشدار می‌دهد با پیشرفته‌تر شدن هوش مصنوعی، خطر آسیب‌های جدی ممکن است افزایش یابد؛ تا حد «پیامدهای بازگشت‌ناپذیر» و حتی «نابودی انسان». این‌ها سناریوهای احتمالی مطرح‌شده در سند هستند، نه پیش‌بینی قطعی آینده.
▪️ چرا ارزیابی ایمنی کافی نیست؟
به گفته آنتروپیک، مدل‌ها ممکن است توانایی‌هایی پیدا کنند که پیش از به‌کارگیری شناسایی نشده‌اند. همچنین اگر مدل متوجه شود در حال آزمایش است، ممکن است رفتارش را تغییر دهد و توانایی‌ها یا خطرات واقعی‌اش پنهان بماند.
رفتارهای احتمالی نگران‌کننده عبارت‌اند از:
• «خودحفاظتی»، مانند مقاومت در برابر خاموش‌شدن؛
• پنهان‌سازی و دستکاری اطلاعات؛
• رفتارهایی که آنتروپیک آن‌ها را «شبیه به باج‌گیری» توصیف می‌کند.
برخی پژوهشگران ایمنی این شرکت، احتمال سناریوهای بسیار شدید را قابل‌چشم‌پوشی نمی‌دانند؛ هرچه مدل‌ها توانمندتر می‌شوند، پیش‌بینی رفتارشان نیز دشوارتر می‌شود.
⚡️ تضاد ایمنی و رقابت
ایمنی به زمان، توان پردازشی و پژوهشگران نیاز دارد؛ اما درآمدزایی و ماندن در رقابت نیز به عرضه پیوسته مدل‌های تازه وابسته است. در نتیجه، کاهش سرعت توسعه برای احتیاط بیشتر می‌تواند به عقب‌افتادن از رقبا منجر شود.
جمع‌بندی آنتروپیک این است که ساخت هوش مصنوعی امن و قابل‌اعتماد، مسئولیتی جمعی است. حتی شرکتی که ایمنی را محور هویت خود می‌داند، از توانایی‌اش برای پیش‌بینی رفتار مدل‌های آینده مطمئن نیست.
✍️شایان ضیایی
⛓ لینک خبر اصلی در سایت نوشدارو
#خبر_و_تحلیل
برای دنبال‌کردن خبرها و تحلیل‌های دنیای هوش مصنوعی، همراه نوشدارو باشید:
💡@NooshDaroo_web
💡 تصمیم مالی در حالت وحشت: طلا بخرم؟ دلار؟ ارز دیجیتال؟ وقتی ترس جای حساب‌گری را می‌گیرد
نگرانی برای پس‌انداز واقعی است؛ اما ترس می‌تواند جای حساب‌وکتاب را بگیرد و شما را به خرید یا فروش هیجانی بکشاند. اینجا قرار نیست برای خرید طلا، دلار یا رمزارز توصیه‌ای بکنیم و قیمت‌ها را پیش‌بینی کنیم؛ موضوع، تصمیم‌گیری زیر فشار خبر و شایعه است.
▪️ چهار نشانه‌ی تصمیم از سر وحشت
• تصمیم بعد از ساعت ده شب و در خستگی شکل گرفته است.
• محرک آن یک پیام فورواردی، استوری یا کانال است، نه بررسی چند منبع.
• با همسر، شریک زندگی یا فردی قابل‌اعتماد مشورت نکرده‌اید.
• قرار است کل پس‌انداز یا حتی پول قرضی را یک‌جا جابه‌جا کنید.
اگر دست‌کم دو نشانه را دارید، تصمیم را ناشی از ترس بدانید، نه حساب‌گری. کلاهبردارها و کانال‌های شایعه‌پراکنی، روی این موارد حساب می‌کنند تا شما را ترغیب به گرفتن تصمیمی کنند که میل خودشان است.
✅ قاعده‌ی پیشنهادی ۲۴ ساعت خانوادگی
در ۲۴ ساعت نخست انتشار خبری که شما را برای سرمایه‌گذاری به عجله انداخته است، جابه‌جایی بزرگ سرمایه انجام ندهید؛ نه خرید، نه فروش، نه تبدیل.
در عوض این کارها را انجام بدهید:
• «مبلغ بزرگ» را مشخص کنید؛ مثلاً بیشتر از یک ماه هزینه‌ی زندگی.
• توافق کنید تصمیم‌های بالاتر از این سقف، در روز و با اطلاع و موافقت هر دو نفر انجام شوند.
• خبر را با تاریخ و ساعت یادداشت کنید و ۲۴ ساعت بعد دوباره بسنجید.
هدف، فاصله‌انداختن میان شوک و تصمیم است، نه پیش‌بینی بازار. این قاعده شامل جابه‌جایی طبق برنامه‌ی قبلی و با مشورت نیست.
▪️ کانال‌های سیگنال و «مشاور مالی» از این وحشت پول درمی‌آورند
وعده‌ی سود تضمینی، اسکرین‌شات‌هایی که نمی‌شود راستی‌آزمایی کرد، فشار برای اقدام فوری و درخواست واریز به حساب شخص یا سایت ناشناس، علامت‌های هشدارند.
«آشنای مطمئن» هم ممکن است خودش قربانی باشد و با حسن نیت دعوتتان کند؛ اعتماد به آدم‌ها، جای بررسی سازوکار سرمایه‌گذاری را نمی‌گیرد.
ترس را بپذیرید و درباره‌اش حرف بزنید؛ تصمیم را در آرامش و با مشورت متخصص قابل‌اعتماد بسنجید.
⛓ نسخه‌ی کامل این مطلب را در سایت نوشدارو بخوانید
#سواد_دیجیتال
#ارزهای_دیجیتال
برای تصمیم‌های آگاهانه‌تر، نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 آمازون نسخه چاپی کتاب‌ها را قربانی هوش مصنوعی می‌کند!
آمازون که سه دهه پیش کارش را با فروش کتاب آغاز کرد، حالا در مقیاس بزرگ کتاب می‌خرد تا محتوای آن‌ها را به داده‌های آموزشی تبدیل کند.
گزارش تحقیقی جدید رسانه «۴۰۴ مدیا» (404 Media) نشان می‌دهد این شرکت کتاب‌های فیزیکی را می‌خرد، شیرازه آن‌ها را می‌بُرد، صفحات را برای آموزش هوش مصنوعی اسکن می‌کند و در نهایت نسخه اصلی را از بین می‌برد.
▪️ وقتی یک ردیاب کوچک دست آمازون را رو کرد
اماجرا زمانی آشکار شد که یک کتاب‌فروش سفارش غیرمعمولی برای خرید حدود هزار جلد کتاب قدیمی و کمیاب دریافت کرد.
خبرنگاران ۴۰۴ مدیا با همکاری او، یک ردیاب «ایرتگ» (AirTag) را داخل یکی از کتاب‌های این محموله قرار دادند و مسیر آن را تا یکی از انبارهای آمازون در نورث لاس‌وگاس دنبال کردند.
سخنگوی آمازون در واکنش به این گزارش به نشریه Inc. گفت که این شرکت کتاب‌ها را از مجاری تجاری می‌خرد تا محصولات و خدمات خود را توسعه دهد. با این حال، آمازون به سؤالات مهمی مانند تعداد کتاب‌های خریداری‌شده، زمان شروع برنامه و اینکه آیا نسخه‌های کمیاب پیش از نابودی جدا می‌شوند یا نه، پاسخی نداد.
بررسی‌های نشریه Inc. نشان می‌دهد این روند احتمالاً از سال ۲۰۲۴ در جریان است. در آن زمان، فروشندگان آمازون از موج عجیب سفارش‌های عمده به مقصد همین انبار در لاس‌وگاس خبر داده بودند؛ سفارش‌هایی که گاهی شامل ده‌ها جلد کتاب انتشارات دانشگاهی در نیمه‌های شب بود. آمازون هنوز تأیید نکرده که آیا آن خریدها هم بخشی از همین پروژه اسکن بوده‌اند یا خیر.
▪️چرا هوش مصنوعی به جان کتاب‌های قدیمی افتاده است؟
روی آوردن شرکت‌های فناوری به کتاب‌های کاغذی، ریشه در یک محدودیت جدی دارد: پایان یافتن متن‌های باکیفیت انسانی در اینترنت.
کتاب‌های قدیمی و آفلاین حاوی مطالبی هستند که شاید هرگز در وب منتشر نشده باشند و مهم‌تر از آن، پیش از دوران تولید انبوه محتوای ماشینی نوشته شده‌اند.
مؤسسه تحقیقاتی «اپک ای‌آی» (Epoch AI) برآورد کرده است که اگر روند فعلی توسعه مدل‌ها ادامه پیدا کند، مجموعه متن‌های عمومی و باکیفیت موجود برای آموزش ممکن است بین سال‌های ۲۰۲۶ تا ۲۰۳۲ تقریباً به‌طور کامل استفاده شود.
این پیش‌بینی به معنی پایان نوشته‌های انسانی نیست؛ بلکه یعنی شرکت‌ها برای یافتن داده‌های تازه باید بیشتر به سراغ منابع آفلاین، آرشیوهای خصوصی و کتاب‌هایی بروند که هنوز نسخه دیجیتال ندارند.
▪️بهانه حقوقی شرکت‌ها برای تکه‌تکه کردن کتاب‌ها
نابود کردن کتاب‌ها پس از اسکن، علاوه بر افزایش سرعت کار، دلیل حقوقی هم دارد. پیش‌تر شرکت «انتروپیک» (Anthropic) هم میلیون‌ها کتاب را به همین روش اسکن و نابود کرده بود. در پرونده شکایت از انتروپیک، دادگاه این کار را مصداق «استفاده منصفانه» (Fair use) دانست.
از نگاه حقوق‌دانان کپی‌رایت، این فرایند صرفاً نوعی «تغییر قالب» از فیزیکی به دیجیتال است؛ به این معنا که چون با نابودی نسخه کاغذی، تعداد نسخه‌های موجود از یک اثر بیشتر نمی‌شود، نقض کپی‌رایت رخ نداده است.(البته این موضوع به‌خودی‌خود آموزش هوش مصنوعی را قانونی نمی‌کند و دادگاه آن را جداگانه بررسی کرده است).
این روند خطر پنهانی برای حفظ آثار تاریخی دارد. همان ویژگی‌هایی که یک کتاب را به داده آموزشی ارزشمند تبدیل می‌کند، احتمال کمیاب‌بودنش را هم بیشتر می‌کند. نگرانی اصلی این است که میان محموله‌های بزرگ، نسخه‌های چاپ‌تمام، امضاشده، حاشیه‌نویسی‌شده یا دارای ویژگی‌های منحصربه‌فرد نیز بدون ارزیابی دقیق از بین بروند.
▪️در نهایت: میراثی که فدای الگوریتم‌ها می‌شود
ماجرای اسکن و نابودی کتاب‌ها نشان‌دهنده رویارویی عجیب فناوری با میراث فیزیکی است. در حالی که شرکت‌های توسعه‌دهنده هوش مصنوعی برای باهوش‌تر کردن مدل‌های خود به دنبال استخراج آخرین قطره‌های داده‌های اصیل انسانی هستند، بخشی از تاریخ مکتوب در حال تبدیل شدن به زباله است.
تا زمانی که غول‌های فناوری مانند آمازون شفافیتی درباره نحوه غربالگری این کتاب‌ها نشان ندهند، این نگرانی پابرجاست که بهای پیشرفت هوش مصنوعی، نابودی بی‌سروصدای نسخه‌های تکرارنشدنی و ارزشمند باشد.
✍️ دانیال طبایی
#خبر_و_تحلیل
برای اطلاع از تاثیرات پیشرفت هوش مصنوعی بر ابزارها و سیستم‌های سنتی، نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید.
💡 @NooshDaroo_web
💡 پولی که رفته برمی‌گردد؟ پاسخی صادقانه به مهم‌ترین پرسش بعد از کلاهبرداری
وقتی فریب می‌خوریم و پول از حساب‌مان می‌رود، اولین پرسش همیشه یکسان است: آیا یک روز به حساب برمی‌گردد یا دیگر قیدش را بزنیم؟ پاسخ صادقانه این است: گاهی بله، گاهی نه.
نتیجه تا حد زیادی به سرعت گزارش، مدارک و شرایط پرونده بستگی دارد. تا وقتی پول در حساب مقصد مانده، شانس بازگرداندن بیشتر است؛ انتقال به حساب‌های دیگر یا نقدشدن، پیگیری را سخت‌تر می‌کند.
▪️ در ساعت‌های اول چه کنیم؟
• سریع با شماره ۰۹۶۳۸۰ پلیس فتا تماس بگیرید؛ گزارش فوری ممکن است فرصتی برای مسدودکردن حساب مقصد ایجاد کند.
• شماره کارت یا حساب مقصد، ساعت دقیق و رسید تراکنش و اطلاعات آگهی را آماده کنید.
• سپس شکایت رسمی ثبت کنید و مدارک را منظم نگه دارید. مراجعه به شعبه برای دریافت مستندات مفید است، اما جای گزارش فوری را نمی‌گیرد.
• حتی مبالغ کم را گزارش دهید؛ کنار هم قرارگرفتن گزارش‌ها ممکن است به شناسایی شبکه کلاهبرداری کمک کند.
▪️ مسدودی حساب، برگشت پول نیست
مسدودی فقط جلوی خروج پول از حساب کلاهبردار را می‌گیرد؛ اما بازگرداندن وجه معمولاً به دستور قضایی نیاز دارد و ممکن است روزها یا هفته‌ها طول بکشد. اگر پول قبلاً خارج شده باشد، مسدودی به معنی بازگشت فوری نیست.
حساب مقصد هم ممکن است اجاره‌ای و صاحب حساب کاملاً از کلاهبرداری بی‌خبر باشد؛ پس شناسایی صاحب حساب لزوماً شناسایی کلاهبردار نیست.
از طرفی بانک نمی‌تواند صرفاً با ادعای شما پول را برگرداند. حتی حکم «رد مال» نیز وصول پول را تضمین نمی‌کند؛ اجرای آن به یافتن پول یا اموال قابل توقیف فرد کلاهبردار بستگی دارد.
▪️روش پرداخت هم مهم است!
در کارت‌به‌کارت، پول تقریباً بلافاصله قابل جابه‌جایی است؛ در درگاه پرداخت، فاصله تا تسویه ممکن است فرصت توقف پول بدهد و ردگیری پذیرنده معمولاً ساده‌تر است. بنابراین گاهی اصرار فروشنده به «فقط کارت به کارت» خودش یک زنگ خطر است!
⚡️ هشدار مهم:
به وعده «بازگشت صددرصدی پول»، به‌ویژه با درخواست پیش‌پرداخت، اعتماد نکنید؛ در این شرایط ممکن است گرفتار کلاهبرداری دوم شوید و به بهانه‌ی بازگشت پول قبلی، بازهم مبلغ دیگری از دست بدهید.
⛓ برای یادگیری جزئیات بیشتر، کلیک کنید و نسخه‌ی کامل مقاله را بخوانید
#راهنماهای_قانونی
#سواد_دیجیتال
در کانال تلگرام نوشدارو، دست کلاهبردارها را بخوانید و از وقوع اتفاقات ناگوار در معاملات، پیشگیری کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 فراموشی: «موهبت از دست رفته» در زمانه‌ی دیجیتال
بارها شده که در گالری موبایل و یا حساب‌های کاربری خود به جزئیاتی از گذشته برخورد کنیم که آن‌ها را کاملاً از یاد برده یا در ذهن خود جور دیگری به‌یاد سپرده بودیم.
این تجربه ما را وسوسه می‌کند تا همواره به حافظه‌های دیجیتال تکیه کنیم. در این صورت این خطر وجود دارد که فراموشی و کارکردهای مهم آن را در مغز از دست بدهیم.
ذهن ما همواره در یک چرخه‌ی دائمی فراموشی-یادآوری قرار دارد. ما وقتی چیزی را فراموش می‌کنیم، آن را از دست نمی‌دهیم، بلکه پیوندهای عصبی مربوط به آن خاطرات غیرفعال می‌شوند تا پیوندهای جدیدی با توجه به اطلاعات و تجربه‌های تازه شکل بگیرند.
بدون توانایی فراموشی، ذهن نمی‌تواند خاطرات را پردازش کند. کارکردهای فراموشی در ذهن به سه دسته‌ی کلی تقسیم می‌شوند:
• تنظیم احساسات
• صرفه‌جویی شناختی
• حساسیت نسبت به زمینه
مشکل حافظه‌های دیجیتال این است که مواجهه با آن‌ها دائمی است، حجم بی‌نهایتی دارند و در لحظه اطلاعات را در اختیار ما قرار می‌دهند (و این لزوما همیشه چیز خوبی نیست).
ما در این فضا درک خود را از طبیعت و کارکردهای فراموشی از دست می‌دهیم. ضمنا این خطر هم به‌وجود می‌آید که فرایند طبیعی حافظه و یادآوری را نیز تضعیف کنیم.
پژوهشگران دریافته‌اند که ما دیگر تمایلی به حفظ کردن اطلاعات نداریم، بلکه فقط به یاد می‌سپاریم که اطلاعات مختلف را در کجای اینترنت ذخیره کرده‌ایم یا چگونه می‌توانیم در اینترنت پیدایشان کنیم.
ما برای مقابله با این اثر می‌توانیم از روش‌های زیر کمک بگیریم:
• برای آرشیوهای دیجیتال خود محدودیت تعیین کنیم
• هیچ داده‌ای را با این دلیل که «شاید روزی لازم شود» ذخیره نکنیم (البته در ایران و با توجه به قطعی‌های اینترنت، شاید برای این یکی بتوان استثنا قایل شد!)
• سعی کنیم از روش‌های زمان‌بر برای ذخیره‌ی داده‌ها استفاده کنیم
• عمل آرشیو کردن را به زمان‌های خاصی در پایان روز یا هفته محدود کنیم
استفاده از روش‌های قدیمی مانند حفظ شماره تلفن‌های دوستان و آدرس‌ها، و نوشتن خاطرات و مطالب مهم نیز حافظه‌ی ما را پویا نگه می‌دارد.
⛓ کلیک کنید و نسخه‌ی کامل این مقاله را در سایت نوشدارو بخوانید
✍️ رضا زارع‌پور
#سواد_دیجیتال
#راهنمای_والدین
برای محافظت از سلامت روان خود و عزیزانتان در جهان دیجیتال، نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 هوش مصنوعی محتوای سایت شما را می‌خواند؛ مشتری نصیب چه کسی می‌شود؟
تصور کنید از یک چت‌بات می‌پرسید بهترین رستوران شهر کجاست. چند ثانیه بعد، جوابی خوب و مرتب جلوی چشمتان است؛ پاسخی که شاید از ترکیب منوها، سایت‌های محلی و نظر کاربران ساخته شده باشد، بی‌آنکه شما حتی یکی از آن سایت‌ها را باز کنید.
برای صاحب سایت، هزینه‌ی تولید و نگهداری محتوا سر جایش است؛ اما بازدیدکننده‌ای که تبلیغ ببیند یا مشتری شود، دیگر وجود ندارد.
همین مسئله محور گفت‌وگوی سایت The Verge با «متیو پرینس» (Matthew Prince)، مدیرعامل «کلادفلر»، است.
پرینس معتقد است گسترش هوش مصنوعی فقط شیوه‌ی جست‌وجوی ما را تغییر نمی‌دهد؛ بلکه مدل اقتصادی وب را هم زیر سؤال می‌برد.
▪️ وبی که مهمان‌هایش بیشتر ربات‌اند
شرکت کلادفلر جایی ایستاده که ترافیک بخش بزرگی از وب از آن می‌گذرد؛ چیزی شبیه چهارراه اصلی یک شهر شلوغ. پرینس می‌گوید طبق داده‌های این شرکت، ترافیک خودکار ناشی از ربات‌ها در ماه مه ۲۰۲۶ از ترافیک انسانی پیشی گرفته است.
البته این گزارش بر داده‌های کلادفلر تکیه دارد و نباید آن را سرشماری قطعی کل اینترنت دانست. بااین‌حال، مسئله روشن است: ربات‌های هوش مصنوعی برای آموزش مدل‌ها یا پاسخ‌دادن به کاربران، حجم زیادی از صفحات وب را می‌خوانند.
در مدل قدیمی، موتور جست‌وجو (مثلا گوگل) کاربر را به سایت می‌فرستاد و آن بازدید می‌توانست برای ناشر درآمد بیاورد.
حالا ممکن است ابزار هوش مصنوعی اطلاعات را از همان سایت بردارد و پاسخ را در محیط خودش نشان دهد. به گفته‌ی پرینس، ربات‌ها نه روی تبلیغ کلیک می‌کنند و نه هزینه‌ی پهنای باند و سروری که مصرف می‌کنند را می‌پردازند. مثل مهمانی که از سفره برمی‌دارد و می‌رود، بی‌آنکه حتی صاحب‌خانه را ببیند!
▪️ آیا می‌شود از ربات‌ها پول ورودی گرفت؟
پیشنهاد کلادفلر این است که صاحب سایت خودش تصمیم بگیرد: دسترسی ربات‌های هوش مصنوعی را ببندد، آزاد بگذارد یا در برابرش پول بگیرد. این شرکت روی سازوکاری کار می‌کند که به‌ازای هر بار دسترسی ربات، مبلغی بسیار کوچک دریافت شود.
پرینس می‌گوید این پول می‌تواند از هزینه‌ای تأمین شود که کاربران برای خدمات هوش مصنوعی می‌پردازند.
او همچنین از گوگل می‌خواهد تکلیف را روشن کند:
رباتش محتوای یک صفحه را برای نمایش در نتایج جست‌وجو می‌خواند یا برای کاربردهای هوش مصنوعی؟ چون صاحب سایت ممکن است با اولی موافق باشد و با دومی نه.
برای ناشر فارسی‌زبان، این پرسش کاملاً ملموس است: اگر یک راهنمای خرید، تحقیق یا نتایج گزارش اختصاصی شما سر از پاسخ چت‌بات درآورد، سهم سازنده‌اش چیست؟
▪️چیزی که فقط شما دارید، ارزشمند است
پرینس معتقد است ارزشمندترین محتوا برای شرکت‌های هوش مصنوعی، بازنویسی خبرهای تکراری نیست؛ اطلاعاتی است که هیچ‌جای دیگری پیدا نمی‌شود.
مثالش روزنامه‌ای محلی است که خودش در آن سهیم است. او پیش‌بینی می‌کند درآمد امسال این روزنامه از قراردادهای استفاده‌ی شرکت‌های هوش مصنوعی از محتوا، از درآمد تبلیغات دیجیتالش بیشتر شود.
این تجربه تضمینی برای دیگر ناشران نیست؛ اما برای تولیدکنندگان محتوای فارسی نکته‌ای دارد: گزارش دست‌اول و دانش بومی ممکن است از بازنویسی مطالب موجود ارزشمندتر شوند. چیزی شبیه فرق دست‌پخت خانگی با غذایی که همه‌جا پیدا می‌شود.
▪️روی دیگر سکه: شغل‌ها و قدرت کلادفلر
پرینس می‌گوید کلادفلر حدود ۱۱۰۰ نفر، نزدیک به ۲۰ درصد کارکنانش، را تعدیل کرده. به گفته‌ی او، هوش مصنوعی بخشی از کارهای سنجش و نظارت در شرکت را با نیروی کمتری انجام می‌دهد.
هم‌زمان می‌گوید استخدام برای ساخت محصول و فروش ادامه دارد؛ تغییری که نشان می‌دهد گسترش هوش مصنوعی می‌تواند فرصت‌های تازه بسازد، اما شغل‌های فعلی را هم جابه‌جا کند.
مصاحبه‌کننده، پرسش دیگری را هم وسط می‌گذارد: اگر کلادفلر بتواند دسترسی ربات‌ها به بخش بزرگی از وب را کنترل کند، چه کسی بر قدرت خود کلادفلر نظارت می‌کند؟
پرینس پاسخ می‌دهد که مشتریان می‌توانند خدمات شرکت را ترک کنند. اما اینکه طرح پیشنهادی او واقعاً پول و اعتبار را به سازندگان دانش برساند، هنوز پرسشی باز است.
دفعه‌ی بعدی که چت‌بات جوابی سریع و مرتب جلوی شما گذاشت، یک لحظه هم به این فکر کنید: پشت آن جواب، کسی زحمت کشیده. اما اینکه سهمش چه می‌شود، هنوز پاسخ روشنی ندارد…
#کسب_و_کار_آنلاین
برای اطلاع از جدیدترین تحولات دنیای کسب‌وکار با ظهور هوش مصنوعی، نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 وقتی دکمه‌ی ورود با گوگل را می‌زنیم، اجازه‌ی چه دسترسی‌هایی را می‌دهیم؟
💡 @NooshDaroo_web
💡 اضافه شدن ابزار محوکردن تصویر به گوگل فوتوز
قبلا در نوشدارو گفته‌ایم که قبل از انتشار تصویر، مراقب وجود اطلاعات مهم (مانند بارکد، پلاک، شماره کارت، چهره کودکان و هر چیز دیگری) باشید که حریم خصوصی شما را تحت تاثیر قرار می‌دهند.
برای این کار بهتر است بخش‌های حساس تصویر را محو کنید. حالا گوگل در آپدیت جدید اپلیکیشن فوتوز، یک ابزار ساده و کاربردی اضافه کرده است.
ابزار جدید به نام Redact به بخش Markup اپلیکیشن فوتوز اضافه شده.
▪️چطور کار می‌کند؟
• عکس را در گوگل فوتوز باز کنید و Edit (ویرایش) را بزنید؛
• وارد Markup شوید و Redact را انتخاب کنید؛
• روی چیزی که نباید دیده شود بکشید و عکس را ذخیره کنید.
البته Redact چیزی را خودش تشخیص نمی‌دهد. شما باید بدانید چه چیزی حساس است و کجاست؛ گوگل فقط پاک‌کردنش را آسان کرده است.
▪️ چه چیزی را پاک نمی‌کند؟
توجه کنید که این ابزار اطلاعات مخفی داخل خود فایل عکس (متادیتا) را حذف نمی‌کند.
چیزهایی مانند مختصات GPS و زمان گرفتن عکس همچنان سر جایش می‌ماند؛ برای بررسی و پاک‌کردن آن، راهنمای حذف متادیتای تصاویر نوشدارو را بخوانید.
#ابزارها_و_افزونه_ها
#خبر_و_تحلیل
برای آشنایی با جدیدترین ابزارهای حفاظت از حریم خصوصی، نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 نقش هوش مصنوعی در برنامه‌نویسی: دستیار هوشمند یا قاتل خاموش مهارت‌ها؟
حتماً شما هم زیاد می‌شنوید که هوش مصنوعی دیر یا زود جای انسان‌ها و به‌خصوص برنامه‌نویسان را می‌گیرد.
شاید خودتان چند باری کدهای پیچیده و باگ‌های اعصاب‌خردکن را به چت‌جی‌پی‌تی یا کلود سپرده‌اید و از سرعت بالای آن‌ها شگفت‌زده شده‌اید.
اما کوشی جان (Koshy John)، مدیر ارشد مهندسی نرم‌افزار مایکروسافت، می‌گوید از گفت‌وگو با مدیران مهندسی در شرکت‌های بزرگ فناوری به این نتیجه رسیده که هوش مصنوعی، کم‌کم افراد را به دو گروه تقسیم می‌کند:
گروه اول، از این فناوری برای حذف کارهای وقت‌گیر و افزایش سرعت استفاده می‌کند؛ سپس زمانِ باقی‌مانده را به بخش‌های مهم‌ترِ کار اختصاص می‌دهد.
گروه دوم از هوش مصنوعی برای فرار از فکر کردن کمک می‌گیرد. آن‌ها یک پرامپت می‌نویسند، خروجیِ آماده را تحویل می‌گیرند و آن را طوری ارائه می‌دهند که انگار دستاورد خودشان است.
کاری که در نگاه اول شبیه به بهره‌وری و سرعت است، اما به یک بن‌بستِ شغلی بزرگ می‌رسد.
برنامه‌نویسان موفق آینده، کسانی هستند که به‌جای اینکه فرایند تفکر را کاملاً به هوش مصنوعی واگذار کنند، آن را ارتقا می‌دهند.
▪️ خطر بزرگ سپردن تفکر به هوش مصنوعی
هوش مصنوعی می‌تواند در عرض چند ثانیه کد بنویسد، خلاصه‌ی جلسات روزانه را آماده کند و مفاهیم بسیار پیچیده را توضیح دهد.
این قابلیت‌ها فوق‌العاده‌اند، اما خطر اصلی این نیست که هوش مصنوعی انسان‌ها را تنبل می‌کند؛ خطرِ واقعی این است که باعث تظاهر به تخصص داشتن می‌شود.
زیاد پیش می‌آید که مشکلی را در قالب پرامپت به یک مدل زبانی بدهیم، پاسخِ منطقی دریافت کنیم و سپس آن پاسخ را طوری برای دیگران تکرار کنیم که انگار خودمان کاملاً متوجه‌اش شده‌ایم.
وقتی دانش‌آموزی از روی دستِ شخص دیگری تقلب می‌کند، حداقل یک انسانِ واقعی با اندکی دانش، پاسخ ابتدایی را نوشته است؛ اما هنگام کار با هوش مصنوعی، استدلالی ارائه می‌شود که توسط ماشین تولید شده و برای کاربر قابل فهم و دفاع نیست و فرد در صورت بروز مشکل، نمی‌تواند خودش استدلال را از نو خلق کند.
هر بار که خروجیِ آماده‌ی سیستم را جایگزین درک ذهنی خود می‌کنیم، فرصتِ طلاییِ تمرین برای تصمیم‌گیری را از دست می‌دهیم و مهارت‌های بلندمدت را فدای پاسخ‌های کوتاه‌مدت می‌کنیم.
▪️ برنامه‌نویس حرفه‌ای چگونه رفتار می‌کند؟
بهترین برنامه‌نویسان فقط «برخی» از کارها را به AI می‌سپارند، مانند:
• نوشتن کدهای تکراری پایه (Boilerplate)
• ساختار اولیه‌ی تست‌ها (Unit Tests)
• پیشنهاد برای بازطراحیِ و تمیز کردن کدها (Refactoring)
• خلاصه‌سازی داکیومنت‌ها و مستندات
و در کنارش کارهای زیر را انجام می‌دهند:
• طرح پرسش‌های دقیق‌تر و عمیق‌تر از سیستم
• مهندسی پرامپت
• کشف مشکل اصلی به‌جای باگ‌های سطحی
• نوشتن کدهای ساده و تمیز (Clean Code)
در نهایت کارها را با اولویت‌بندی فکر‌شده‌ای پیش می‌برند که بیشترین ارزش افزوده را برای محصول نهایی خواهد داشت.
▪️ ارزشِ واقعیِ کار یک برنامه‌نویس چیست؟
سال‌هاست که «توسعه‌‌ی نرم‌افزار» با «تولیدِ کد» اشتباه گرفته می‌شود. اگر این شغل فقط درباره‌ی تولیدِ کدهای درست بود، هوش مصنوعی به راحتی و خیلی زودتر جایگزینِ بسیاری از برنامه‌نویسان می‌شد.
برنامه‌نویس واقعی کسی است که:
• توانایی قضاوت و درک عمیق داشته باشد
• محدودیت‌های پنهان را پیش از Downtime و قطعیِ سرورها ببیند
• یک نیاز مبهم را به مجموعه‌ای از تصمیماتِ شفاف تبدیل کند
• واقعیت را ایرادیابی (Debug) کند
• از هوش مصنوعی برای توانمندی بیشتر استفاده کند
▪️ هشدار مهم به برنامه‌نویسانِ تازه‌کار
مهارت‌های پایه در همین سال‌های اول شکل می‌گیرند. توانمندی‌های ارزشمندی مانند پیدا کردن خطا، سلیقه در معماریِ نرم‌افزار، تفکرِ انتقادی و قابلیت تجزیه و تحلیل، همگی نیازمند زمان و تجربه‌اند.
این مهارت‌ها فقط از طریق درگیریِ ذهنی با «لاگِ ارورها» (Error Logs) ساخته می‌شوند. پیدا کردن پاسخ باگ‌ها با هوش مصنوعی، شاید سریع باشد، اما به آینده‌ی شغلی شما ضربه می‌زند.
▪️ نقش مدیران کسب‌وکارها در عبور از بحران
اگر کسب‌وکاری اجازه دهد کدهای کپی‌شده از هوش مصنوعی رواج پیدا کنند، فضای علمیِ آن سازمان نابود، جلسات Code Review بی‌معنی، نیروهای متخصص بی‌انگیزه و مستندات پروژه‌ها، به متون طولانی و غیرکاربردی تبدیل می‌شود.
پس مدیران و سازمان‌ها باید:
• پاسخ ماشین را از استدلال انسان تشخیص دهند
• به ارزش‌های تخصصی واقعی بها بدهند، نه ظاهر کدها و سرعت بالا
• قدرت استدلال افراد را در مصاحبه بسنجند
⛓ لینک نسخه‌ی کامل مقاله در سایت نوشدارو
✍️ آزاده رمضانی
#کسب_و_کار_آنلاین
#سواد_دیجیتال
برای افزایش سواد دیجیتال، نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 چطور دست گوگل را از حریم خصوصی‌مان کوتاه کنیم؟
هر بار که موضوعی را جست‌وجو می‌کنید، مقصدی را روی نقشه انتخاب می‌کنید یا ویدیوئی در یوتیوب می‌بینید، تکه‌ای به پازل هویتی شما در سرورهای گوگل اضافه می‌شود. اگر می‌خواهید دست گوگل را از حریم خصوصی‌تان کوتاه کنید، کافی است مراحل زیر را دنبال کنید.
▪️ پاکسازی ردپای وب و اپلیکیشن‌ها
• در مرورگر آدرس myactivity.google.com را باز کنید (مطمئن شوید وارد حساب کاربری گوگل شده‌اید)؛
• به پایین اسکرول کنید تا به بخش Web & App Activity برسید؛
• در این صفحه، روی دکمه Turn off (خاموش کردن) بزنید؛
• گزینه Turn off and delete activity را انتخاب کنید.
نکته: اگر ترجیح می‌دهید تاریخچه فعالیت‌هایتان فعال بماند، اما پس از مدتی خودبه‌خود پاک شود، در همان صفحه گزینه Choose an auto-delete option را انتخاب کنید و زمان را روی ۳، ۱۸ یا ۳۶ ماه بگذارید. همچنین می‌توانید فقط داده‌های یک سرویس خاص (مثل نقشه یا پلی‌استور) را پاک کنید.
▪️ پاکسازی تاریخچه‌ی جست‌وجوها
• در صفحه‌ی myactivity.google.com روی My Activity کلیک کنید؛
• روی گزینه‌ی اول یعنی Search Services History بزنید؛
• برای توقف کامل ذخیره‌سازی، روی دکمه آبی‌رنگ On کلیک کرده و آن را خاموش کنید؛
• اگر مایلید تصاویر، فایل‌ها و صداهای مرتبط با جست‌وجوهایتان ذخیره نشوند، تیک گزینه‌ی Save media را بردارید؛
• برای حذف خودکار اطلاعات روی Choose an auto-delete option بزنید تا داده‌ها پس از مدتی مشخص برای همیشه پاک شوند.
▪️ قفل کردن ردیابی موقعیت مکانی و تاریخچه سفرها
• به صفحه‌ی myactivity.google.com برگردید؛
• در بالای صفحه روی گزینه‌ی My Activity بزنید؛
• برای توقف ردیابی گزینه Timeline را روی حالت Off بگذارید و تیک Help businesses را بردارید؛
• مطمئن شوید گزینه‌ی بکاپ ابری (Cloud backup) خاموش است تا اطلاعات مکانی شما بین دستگاه‌های مختلف همگام‌سازی نشود؛
• برای پاک کردن تمام ردپاهای قبلی، گزینه حذف خودکار اطلاعات پس از ۳ ماه را انتخاب کنید.
▪️ پاکسازی تاریخچه گوگل پلی (Play History)
برای مدیریت این داده‌ها باید در صفحه My Activity روی گزینه Play History کلیک کنید. اینجا می‌توانید ذخیره فعالیت‌ها را متوقف کنید یا با انتخاب گزینه Choose an auto-delete option، زمان‌بندی مشخصی برای حذف خودکار داده‌ها در نظر بگیرید.
▪️مدیریت تاریخچه یوتیوب (YouTube History)
با انتخاب گزینه YouTube History در صفحه My Activity می‌توانید این روند را کنترل کنید. کافی است این ویژگی را کاملاً خاموش (Off) کنید یا برای پاکسازی خودکار، روی Choose an auto-delete option بزنید.
اگر می‌خواهید کنترل دقیق‌تری داشته باشید، در بخش تنظیمات فرعی (Subsettings) موارد زیر را فعال یا غیرفعال کنید:
• ذخیره‌ی ویدیوهای تماشا شده (Include the YouTube videos you watch)
• ذخیره‌ی جست‌وجوها (Include your searches on YouTube)
• ذخیره‌ی فعالیت‌های صوتی (Include YouTube voice and audio activity)
▪️ غیرفعال‌سازی تبلیغات شخصی‌سازی‌شده
• به صفحه myactivity.google.com برگردید؛
• در کادر Personalized ads روی My Ad Center کلیک کنید؛
• در منوی کشویی Personalized ads روی On بزنید؛
• در کادری که باز می‌شود گزینه Turn off personalized ads را انتخاب کنید.
▪️ حذف فعالیت‌ها بر اساس زمان
در منوی سمت چپ، گزینه Delete activity by را انتخاب کنید و داده‌ها را بر اساس زمان یا نوع سرویس حذف کنید. مثلاً ساعت یا روز اخیر، تمام زمان‌ها یا بازه‌ی دلخواه.
▪️مدیریت سابقه گفت‌وگوهای جمنای
• با حساب گوگل موردنظر وارد صفحه Gemini Apps Activity شوید؛
• برای توقف ذخیره گفت‌وگوهای آینده، گزینه Turn off را انتخاب کنید؛
• اگر می‌خواهید سوابق قبلی نیز حذف شوند، روی Turn off and delete activity بزنید؛
• اگر می‌خواهید سابقه روشن بماند، اما گفت‌وگوهای قدیمی برای همیشه انباشته نشوند، گزینه Auto-delete را انتخاب و یک زمان مشخص تعیین کنید.
▪️سایر فعالیت‌ها
در منوی سمت چپ گزینه‌ی Other activity را بزنید و اگر اطلاعاتی (مانند کامنت یوتیوب یا داده‌های برنامه‌ها) در این بخش بود، در صورت نیاز آن‌ها را پاک کنید.
⛓ لینک مشاهده‌ی نسخه‌ی کامل مقاله با راهنمای تصویری
✍️ یونس مرادی
#حریم_خصوصی
برای محافظت بیشتر از حریم خصوصی خود، در تلگرام پیگیر نوشدارو باشید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 چگونه بدون حذف فایل‌های مهم، فضای بیشتری در گوشی اندرویدی خود داشته باشیم؟
فضای ذخیره‌سازی کافی نیست!
با دیدن این پیام، نیازی نیست دار و ندارتان را از روی گوشی پاک کنید یا سراغ برنامه‌های ناامن و ناشناس بروید! اول مقصر را بیابید، سپس آرام آرام، پاکسازی را شروع کنید. نکات زیر، در این مسیر کمکتان می‌کنند.
▪️ مقصر پر شدن حافظه را پیدا کنید
در بخش تنظیمات (Settings) گوشی وارد بخش Storage شوید و ببینید هر دسته (مثل تصاویر، فایل‌ها، ویدیوها و ...) چقدر از حافظه را اشغال کرده‌اند. در هر دسته، می‌توانید فایل‌ها را بر اساس حجم مرتب کنید و فایل‌های حجیم و غیرضروری را حذف نمایید.
▪️ فایل‌هایی که در اولویت پاکسازی هستند
۱- فایل‌های اضافی در پوشه‌ی Downloads: در برنامه‌ی Files by Google یا ابزارهای مدیریت فایل دیگر، پوشه‌ی Download را باز کنید، فایل‌ها را طبق سایز مرتب و سپس فایل‌های نصبی (با پسوند APK) و فایل‌های غیرضروری دیگر را حذف کنید.
۲- کش و داده‌های برنامه‌ها: از تنظیمات گوشی، به قسمت برنامه‌ها (Apps) بروید، برنامه‌ی مورد نظر را انتخاب و Clear cache را بزنید تا حافظه‌ی موقت پاک شود. همچنین با زدن Clear data می‌توانید همه‌ی اطلاعات برنامه را برای همیشه پاک کنید. (حالت دوم باعث خروج از حساب کاربری، حذف اطلاعات، گفت‌وگوها و تنظیمات برنامه می‌شود.)
۳- رسانه‌های پیام‌رسان‌ها: در تنظیمات پیام‌رسان‌های داخلی و خارجی، گزینه داده‌ها و ذخیره‌سازی (Storage and data) را بیابید و داده‌های اضافی را حذف کنید.
۴- برنامه‌های بلااستفاده: برنامه‌هایی که از آن‌ها استفاده نمی‌کنید، حذف کامل یا Uninstall، غیرفعال یا Disable یا بایگانی یا Archive کنید.
۵- فایل‌های فراموش‌شده: مواردی مثل نقشه‌ها، موزیک‌ها یا پادکست‌های آفلاین، فیلم و سریال‌های دیده‌شده و فایل‌های دانلودی در بازی‌ها را در صورتی که نیازی به آن‌ها ندارید، پاک کنید.
▪️به‌جای حذف، فایل‌ها را به فضای ابری یا کارت حافظه ببرید
در نهایت، اگر فایل حجیمی دارید که نمی‌خواهید برای همیشه حذف شود، آن را به فضاهای ابری (مثل گوگل فوتوز، گوگل درایو یا دراپ باکس) یا به کارت حافظه (SD card) منتقل کنید. روش انتقال را در نسخه‌ی کامل مقاله آموزش داده‌ایم.
⚡️ نکته‌ی مهم: برای اینکه دوباره به این نقطه نرسید، می‌توانید از بخش Mange Storage گزینه‌ی Smart Storage را فعال کنید یا Reminder برای پاکسازی را روشن کنید تا فایل‌های اضافی، به‌شکل منظم پاکسازی شوند.
▪️ چک‌لیست نهایی پیش از هر پاکسازی
• اول ببینید چه چیزی بیشترین فضا را گرفته است؛
• از کم‌ریسک‌ترین کار (مثل پاک کردن کش، فایل‌های دانلودی و رسانه‌ی پیام‌رسان‌ها) شروع کنید.
• به پوشه‌های سیستمی مثل Data یا obb یا Android دست نزنید.
• از فایل‌های مهم پشتیبان بگیرید و پس از اطمینان، آن‌ها را حذف کنید.
• فایل‌های تکراری و حجیم را تک به تک بررسی کنید.
• درباره‌ی فایل‌های ناشناس، اول جست‌وجو و سپس در صورت عدم نیاز، آن‌ها را پاک کنید.
• حواستان باشد Clear storage را به‌جای Clear cache نزنید.
• بازگشت به تنظیمات کارخانه، فقط برای شرایط بحرانی است.
در نهایت، ماهی یکبار برای پاکسازی وقت بگذارید تا مجبور نشوید در شرایط اضطراری، با عجله تصمیم بگیرید.
⛓ آموزش تصویری کامل مراحل پاکسازی را در سایت نوشدارو بخوانید
✍️الهه شهبازی
#سواد_دیجیتال
برای یادگیری نکات کاربردی درباره‌ی گوشی‌های اندرویدی، نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 آیا وابستگی به گوشی نوجوان را به سمت مصرف سیگار و الکل می‌برد؟
پژوهشی تازه روی بیش از ۱۰۷ هزار نوجوان کره‌ای نشان داده است کسانی که وابستگی بیشتری به گوشی دارند، بیشتر از دیگران سابقه مصرف سیگار یا الکل را گزارش می‌کنند.
این موضوع برای خانواده‌هایی که نگران ساعات طولانی استفاده‌ی فرزندشان از موبایل هستند، اهمیت دارد. در ادامه می‌بینیم پژوهشگران به چه نتیجه‌ای رسیده‌اند، چه توضیح‌هایی برای این ارتباط مطرح است و والدین چه کاری از دستشان برمی‌آید.
▪️ چرا این رفتارها ممکن است کنار هم دیده شوند؟
در دوران نوجوانی، شبکه‌های مغزی مرتبط با برنامه‌ریزی، تصمیم‌گیری و مهار تکانه هنوز در حال رشدند و حساسیت به پاداش نیز بیشتر است. این ویژگی‌ها ممکن است نوجوانان را در برابر رفتارهای تکانه‌ای آسیب‌پذیرتر کند.
دنیای دیجیتال و شبکه‌های اجتماعی هم پاداش‌های فوری مثل لایک، پیام و بازی را در اختیار نوجوان می‌گذارند. به گفته پژوهشگران، وابستگی بیش از حد به گوشی ممکن است با مصرف مواد سازوکارهای عصبی مشترکی داشته باشد. بیدار ماندن طولانی برای چک کردن گوشی نیز می‌تواند خواب نوجوان را مختل و او را در برابر فشارهای روانی آسیب‌پذیرتر کند.
▪️ آمارها چه می‌گویند؟
این پژوهش بر اساس اطلاعات بیش از ۱۰۷ هزار دانش‌آموز راهنمایی و دبیرستانی در کره جنوبی طی سال‌های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۳ انجام شد. پژوهشگران نوجوانان را بر اساس میزان وابستگی به گوشی به سه گروه «کاربران عادی»، «در معرض خطر» و «پرخطر» تقسیم کردند و سابقه مصرف سیگار و الکل را از خود آن‌ها پرسیدند.
نتایج نشان داد هرچه وابستگی به گوشی بیشتر باشد، آمار مصرف دخانیات و الکل هم بالاتر می‌رود. نزدیک به ۴۵ درصد کاربران پرخطر تجربه مصرف الکل داشتند، درحالی‌که این رقم در کاربران عادی حدود ۳۱ درصد بود. پس از درنظرگرفتن عوامل جمعیت‌شناختی، اقتصادی‌اجتماعی و سلامت، شانس مصرف الکل در کاربران پرخطر ۶۵ درصد و شانس مصرف سیگار ۱۳۲ درصد بیشتر از کاربران عادی بود.
این الگو با پدیده «هم‌آیندی خطرها» (Risk Clustering) هم‌خوان است؛ یعنی رفتارهای پرخطر در نوجوانان اغلب در کنار هم دیده می‌شوند.
همچنین نوجوانانی که مصرف الکل یا سیگار را در سن پایین‌تری شروع کرده یا مصرف سنگین‌تری داشتند، با احتمال بیشتری در گروه وابستگی پرخطر به گوشی قرار می‌گرفتند.
البته مطالعه روی دانش‌آموزان کره جنوبی و براساس پاسخ‌های خود نوجوانان انجام شده است؛ بنابراین نمی‌توان نتایج آن را بدون پژوهش جداگانه، مستقیماً به نوجوانان ایرانی تعمیم داد.
▪️ راهنمای کاربردی برای والدین
پژوهشگران پیشنهاد می‌کنند برای پیشگیری از مصرف مواد در نوجوانان، باید روی «سلامت دیجیتال» و استفاده امن از گوشی هم کار شود. وابستگی غیرطبیعی به گوشی می‌تواند نشانه‌ای باشد که یک نوجوان بیشتر در معرض خطر است. این آمارها قرار نیست مایه ترس شوند، بلکه هشداری هستند تا به رفتار دیجیتال فرزندانمان دقیق‌تر نگاه کنیم.
با وجود اینکه پژوهش دستورالعملی برای والدین نداده است، می‌توانید از این توصیه‌های عمومی استفاده کنید:
• به نشانه‌ها دقت کنید: اگر استفاده از گوشی خواب، درس، ورزش یا روابط خانوادگی را مختل کرده، یا هنگام نداشتن دسترسی به آن به‌شدت عصبانی می‌شود، موضوع را جدی‌تر بررسی کنید.
• گوشی را ناگهان حذف نکنید: ابتدا ببینید استفاده از گوشی به کدام بخش زندگی نوجوان آسیب زده و سپس قواعد روشن و قابل‌اجرا را تا حد امکان با مشارکت خود او تعیین کنید.
• قواعدی برای سلامت دیجیتال بسازید: مناطقی مثل میز شام یا اتاق خواب را در ساعات مشخص «بدون صفحه نمایش» کنید و خودتان هم به این قواعد پایبند باشید.
• فقط گوشی را مقصر ندانید: اگر نوجوان برای فرار از اضطراب، تنهایی یا مشکلات مدرسه به گوشی پناه می‌برد، محدودکردن دستگاه بدون رسیدگی به مشکل اصلی کافی نیست. با او بدون قضاوت گفت‌وگو کنید و برای خواب، ورزش، ارتباط حضوری و فعالیت‌های موردعلاقه‌اش فضا بسازید.
• در صورت اختلال جدی کمک بگیرید: اگر استفاده از گوشی به زندگی روزمره آسیب زده یا نشانه‌هایی از مصرف سیگار، الکل، افسردگی یا اضطراب دیده می‌شود، مراجعه به پزشک یا متخصص سلامت روان نوجوانان مناسب‌تر از تنبیه یا ضبط ناگهانی گوشی است.
▪️ در نهایت
وابستگی شدید به گوشی ثابت نمی‌کند نوجوان به سراغ سیگار یا الکل خواهد رفت؛ اما می‌تواند نشانه‌ای باشد که والدین باید وضعیت خواب، سلامت روان، روابط اجتماعی و دیگر رفتارهای او را دقیق‌تر بررسی کنند. هدف، حذف کامل فناوری نیست؛ بلکه کمک به نوجوان برای بازپس‌گرفتن کنترل استفاده از آن است.
✍️ آزاده رمضانی
#راهنمای_والدین
برای شناخت بهتر تأثیر دنیای دیجیتال بر کودکان و نوجوانان، نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید.
💡 @NooshDaroo_web
💡 ایجنت‌های هوش مصنوعی اطلاعات حساس صدها سازمان را در گیت‌هاب منتشر کردند
اصرار هوش مصنوعی برای انجام وظیفه به هر قیمتی، باعث لو رفتن بیش از ۱۳ هزار اسکرین‌شات محرمانه از ۳۴۳ سازمان بزرگ در گیت‌هاب شد.
ماجرا از این قرار است که برنامه‌نویسان از ایجنت‌های هوش مصنوعی خواستند اسکرین‌شات تغییرات کد را ثبت کنند.
ایجنت‌ها چون از طریق خط فرمان کار می‌کردند و به رابط کاربری وب گیت‌هاب دسترسی نداشتند، خودسرانه ساده‌ترین راه را انتخاب کردند: ساخت مخازن کاملاً عمومی روی اکانت‌های شخصی توسعه‌دهندگان (هوش مصنوعی سایه) برای آپلود تصاویر!
در نتیجه بیش از ۹۰۰ مخزن عمومی ساخته شد و اطلاعات حساس پروژه‌ها و حتی صورت‌حساب شرکت‌های بزرگ فناوری و آزمایشگاه‌های پیشروی هوش مصنوعی لو رفت، بدون اینکه سیستم‌های امنیتی سازمان‌ها متوجه شوند.
این اتفاق نشان می‌دهد هوش مصنوعی برای ایجاد بحران امنیتی نیازی به نیت مخرب ندارد؛ تلاش کورکورانه آن برای حل مسئله بدون درک مفهوم حریم خصوصی، بزرگ‌ترین ریسک امنیتی است.
⛓ لینک مشاهده‌ی متن کامل خبر در سایت نوشدارو
✍️ یونس مرادی
#خبر_و_تحلیل
جهت اطلاع از جدیدترین اخبار دنیای هوش مصنوعی، نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 بازی رایگان معروفی که روی گوشی نصب دارید، احتمالاً در حال ردیابی اطلاعات بسیار خصوصی شما باشد!
همین حالا که این متن را می‌خوانید، به احتمال زیاد حداقل یک بازی رایگان روی گوشی خود نصب دارید. دانلود بسیاری از بازی‌های موبایل هیچ هزینه‌ای ندارد و معمولاً به جز نمایش تبلیغات اجباری، هیچ آزار «محسوس» دیگری به ما نمی‌رسانند.
اما حقیقت کمی متفاوت است؛ بخش بزرگی از این بازی‌ها به ردیاب‌های اینترنتی مجهز شده‌اند و اطلاعات کاربران را به شرکت‌های تکنولوژی و تبلیغاتی مختلف در کشورهای گوناگون می‌فرستند؛ از چین و روسیه گرفته تا آمریکا، کانادا و نیوزیلند.
پژوهشگران شرکت Proton اخیراً مجموعه‌ای بزرگ از بازی‌های رایگان و محبوب اندروید (از جمله ۱۰۰ اَپ برتر در بازارهای مختلف) را بررسی کرده‌اند؛ بازی‌هایی که مجموعاً ۲۰ میلیارد بار دانلود شده‌اند.
پروتون می‌گوید اکثر این بازی‌ها به ابزارهای «ردیاب اطلاعات» مجهز شده‌اند و گردآوری بی‌رویه اطلاعات صرفاً محدود به ا‌پ‌های ناشناس‌تر نیست؛ چرا که نام بازی‌های بسیار شناخته‌شده مثل Subway Surfers و !Block Blast هم در میان نمونه‌های بررسی‌شده به چشم می‌خورد.
این ردیاب‌ها بسته به بازی و ابزار مورد استفاده، اطلاعات گوناگونی مثل مدل دستگاه، شیوه استفاده از اپ، سن و جنسیت کاربر، اطلاعات پرداختی و حتی موقعیت مکانی را جمع‌آوری می‌کنند.
حساس‌ترین مورد همین لوکیشن است؛ چون در طول زمان نشان می‌دهد کجا زندگی می‌کنید، کجا کار می‌کنید و معمولاً به چه مکان‌هایی رفت‌وآمد دارید.
برای بعضی از بازی‌ها که اساساً با جی‌پی‌اس کار می‌کنند (مثل بازی Pokemon Go)، دسترسی به موقعیت مکانی قابل توجیه است؛ اما یک بازی پازل یا رنگ‌آمیزی ساده هیچ دلیلی برای دانستن موقعیت دقیق شما ندارد.
این تحقیق تازه، همان جمله‌ی معروف راجع به سرویس‌ها و اپلیکیشن‌های «رایگان» را یادآوری می‌کند:
اگر بابت یک محصول پولی نمی‌پردازید، محصول واقعی خودتان هستید!
💡 گزارش جدید «کانسیومر ریپورتس» نشان می‌دهد خودروهای هوشمند عملاً به جاسوس‌هایی تبدیل شده‌اند که داده‌های شما را به غول‌های فناوری می‌فروشند!
در بررسی ۳۰ اپلیکیشن متصل به خودرو، ۲۸ مورد اطلاعات کاربران را به شرکت‌های تبلیغاتی ارسال کرده‌اند. خطرناک‌تر اینکه حدود یک‌چهارم آن‌ها، داده‌های هویتی حساس مانند نام، شماره شناسایی خودرو (VIN) و موقعیت مکانی دقیق خودرو را در اختیار دلالان اطلاعات قرار می‌دهند.
تسلا در این زمینه رکورددار و بدترین متخلف است. اپلیکیشن تسلا به صورت مخفیانه به ۳۴ دامنه تبلیغاتی متصل می‌شود. نکته عجیب اینجاست که اگر بخواهید گزینه اشتراک‌گذاری داده‌ها را لغو کنید، شرکت رسماً هشدار می‌دهد که این کار ممکن است باعث از کار افتادن کامل یا آسیب جدی به خودروی شما شود.
⛓ مطالعه‌ی خبر کامل در سایت نوشدارو
✍️ یونس مرادی
#خبر_و_تحلیل
#حریم_خصوصی
برای دریافت جدیدترین اخبار درباره‌ی حریم خصوصی و امنیت، نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡اپل یک آسیب‌پذیری مهم را در iOS و macOS برطرف کرد؛ اگر هنوز روی نسخه ۲۶ هستید، آپدیت کنید
اپل یک آسیب‌پذیری امنیتی فوری را در سه سیستم عامل iOS 26 و macOS 26 و iPadOS 26 برطرف کرده که به گفته خود شرکت، ممکن است همین حالا برای حمله به کاربران استفاده شده باشد.
این آسیب‌پذیری (که جزییات کامل آن برای جلوگیری از سوءاستفاده هرچه بیشتر منتشر نشده)، درون CoreGraphics قرار دارد؛ یکی از اجزای اصلی پردازش گرافیکی سیستم‌عامل که نمایش رابط کاربری و بسیاری از عناصر تصویری آیفون، آیپد و مک را مدیریت می‌کند.
خوب است بدانید CoreGraphics فقط مسئول نمایش تصاویر نیست و از اجزای مرکزی سیستم‌عامل به حساب می‌آید. بنابراین هر نقصی در این بخش، بسته به روش سوءاستفاده، می‌تواند دسترسی به اطلاعات بسیار حساس یا باقی بخش‌های دستگاه را امکان‌پذیر کند. در این روش خاص نیز هکر با یک فایل دستکاری‌شده، کدهای دلخواه را روی دستگاه اجرا می‌کند.
اگر نسخه ۲۶ سیستم‌عامل اپل را روی آیفون، مک یا آیپد خود نصب دارید، منتظر انتشار جزییات بیشتر نمانید و به‌روزرسانی منتشر شده را همین حالا نصب کنید. اپل این نقص را در iOS/iPadOS 26.7.1 و macOS Tahoe 26.7.1 وصله کرده است.
✍️ شایان ضیایی
#خبر_و_تحلیل
برای اطلاع از جدیدترین به‌روزرسانی‌های امنیتی، نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 کارت دعوت عروسی جعلی؛ ترفند جدید برای نصب بدافزار روی موبایل‌های اندروید
کلاهبرداران اخیراً ترفندی قدیمی را با ظاهری جدید به کار گرفته‌اند: ارسال یک فایل نصبی اندروید (با فرمت APK) که ظاهراً «کارت دعوت عروسی» است، اما در حقیقت گوشی را به ابزار جاسوسی تبدیل و حساب‌های بانکی را خالی می‌کند.
این پیام‌ها با لحنی صمیمانه نوشته می‌شوند و به کاربر می‌گویند که برای دیدن اطلاعاتی مانند آدرس تالار یا زمان مراسم، باید فایل ضمیمه را روی گوشی نصب کند.
این ترفند، الگویی بسیار قدیمی را دنبال می‌کند و قبلاً هم سابقه داشته که چنین فایل‌های آلوده‌ای به بهانه‌هایی مانند «عکس یادگاری»، «یارانه»، «کالابرگ» و «ابلاغیه قضایی» برای کاربران ارسال شوند.
نکته مهم این است که برای مشاهده کارت دعوت واقعی، هیچوقت نیازی به نصب اپلیکیشن نداریم. بنابراین حتی اگر از طرف یک آشنای واقعی و معتمد فایل APK دریافت کردید، قبل از هر چیز مستقیماً با او تماس بگیرید و بپرسید که آیا واقعاً خودش فایل را فرستاده یا نه؛ چون ممکن است حساب او هم قبلاً آلوده شده باشد.
اگر چنین فایلی را نصب کردید، بهتر است فوراً اینترنت گوشی را قطع کنید، برنامه مشکوک را اجرا نکنید و دسترسی‌هایش را بررسی و حذف کنید.
علاوه بر این توصیه می‌شود به سرعت با مرکز فوریت‌های سایبری پلیس فتا (با شماره ۰۹۶۳۸۰) تماس بگیرید و راهنمایی فنی دریافت کنید.
✍️ شایان ضیایی
برای پیشگیری از کلاهبرداریهای اینترنتی، نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡@NooshDaroo_web
💡 همین الان اپلیکیشن اندروید «دیوار» را آپدیت کنید
شرکت دیوار از کاربرانش خواسته اپلیکیشن اندروید خود را به جدیدترین نسخه آپدیت کنند.
به گفته‌ی این شرکت، در جریان بررسی‌های امنیتی یک آسیب‌پذیری مهم در برخی نسخه‌های اپلیکیشن اندروید شناسایی شده که در شرایطی خاص می‌تواند امنیت اطلاعات یا دستگاه کاربران را تحت تأثیر قرار دهد.
ضروری است کاربران اپلیکیشن خود را به نسخه‌ی ۱۱.۱۵.۰ یا بالاتر آپدیت کنند.
💡 @NooshDaroo_web
💡 سوس‌ویلنس چیست؟ وقتی دوربین به دست مردم می‌افتد
هر روز ده‌ها دوربین ما را می‌بینند: دوربین مداربسته‌ی سر در مغازه، دوربین ورودی ساختمان، دوربین کنار خیابان. این نگاه، نگاه از بالاست. کسی که دوربین را نصب کرده تصمیم می‌گیرد چه چیزی ضبط شود و چه کسی تصویرها را ببیند.
حالا اما تقریباً همه‌ی ما دوربینی در جیب‌مان داریم. همین گوشی ساده جهت نگاه را عوض کرده است و مردم عادی هم ضبط می‌کنند. برای این پدیده اسمی وجود دارد: «سوس‌ویلنس» (Sousveillance).
▪️ سوس‌ویلنس یعنی چه؟
این اصطلاح را «استیو مان»، پژوهشگر کانادایی و از پیشگامان گجت‌های پوشیدنی، ساخته. او دو کلمه‌ی فرانسوی را کنار هم گذاشت: «سور» (sur) به معنای «بالا» و «سو» (sous) به معنای «پایین».
واژه‌ی آشنای «سرویلنس» (Surveillance) که در فارسی آن را «نظارت» یا «مراقبت» ترجمه می‌کنیم، یعنی دیدن از بالا؛ مثل چشمی که از بالای دیوار همه‌چیز را می‌پاید. سوس‌ویلنس برعکس آن است: دیدن از پایین.
به تعریف دانشنامه‌ی ویکی‌پدیا، سوس‌ویلنس یعنی ثبت رویداد به دست یکی از مردم عادی، نه مقام یا سازمان صاحب‌اختیار؛ آن هم معمولاً با وسیله‌‌ای کوچک و همراه مثل گوشی یا دوربین‌های پوشیدنی. در فارسی می‌شود آن را «نظارت از پایین» یا «ثبت شهروندی» هم نامید.
«پایین» در این اصطلاح دو معنا دارد:
• دوربین به‌جای اینکه بالای ساختمان نصب شود، همراه آدم‌هاست و هم‌قد چشم ما می‌بیند.
• کسی که ضبط می‌کند شهروند یا مشتری عادی است، نه صاحب اختیار آن موقعیت.
▪️چند مثال آشنا از زندگی روزمره
لازم نیست کار پیچیده‌ای کرده باشید تا سوس‌ویلنس را تجربه کنید. احتمالاً خودتان بارها این کار را کرده‌اید:
• دوربین خودرو (دشکم) که لحظه‌ی تصادف را ثبت می‌کند و در دعوای مقصر بودن و خسارت بیمه به کار می‌آید
• ویدئویی که مستأجر هنگام تحویل گرفتن خانه از دیوارها، شیرآلات و کف می‌گیرد تا موقع پس گرفتن ودیعه بحثی پیش نیاید
• ضبط لحظه‌ی تحویل کالا در معامله‌ی دست‌دوم، وقتی خریدار و فروشنده همدیگر را نمی‌شناسند
• ویدئوهایی که مردم از سیل، زلزله یا طوفان گرد و خاک می‌گیرند و گاهی زودتر از هر رسانه‌ای تصویر واقعی حادثه را نشان می‌دهند
نمونه‌های جهانی هم کم نیستند: در سال ۲۰۱۳ شهاب‌سنگی در آسمان شهر چلیابینسک روسیه منفجر شد و دوربین‌های خودرو آن را از زاویه‌های مختلف ثبت کردند. (نمونه‌های بیشتر را در نسخه‌ی کامل مقاله ببینید)
▪️چرا این مفهوم مهم است؟
استیو مان معتقد است نظارت از بالا معمولاً پنهانی است و اگر از آن سوءاستفاده شود، کمتر کسی باخبر می‌شود. در مقابل، تصویرهایی که مردم ضبط می‌کنند معمولاً دست‌به‌دست می‌شوند و رفتارهای نادرست را زودتر جلوی چشم همه می‌آورند.
نکته‌ی دیگر این است که گاهی خود احتمال ضبط شدن کافی است. پژوهش‌ها نشان داده‌اند آدم‌ها وقتی می‌دانند جلوی دوربین هستند رفتار متفاوتی دارند. وقتی همه می‌دانند ممکن است کسی در حال ضبط باشد، معمولاً هر دو طرف موقعیت محتاط‌تر رفتار می‌کنند.
نویسنده‌ی آمریکایی «دیوید برین» هم در کتاب «جامعه‌ی شفاف» که سال ۱۹۹۷ منتشر شد، از همین ایده دفاع می‌کند: اگر قرار است دوربین‌ها همه‌جا باشند، بهتر است شفافیت دوطرفه باشد، نه یک‌طرفه.
▪️روی دیگر سکه: وقتی دوربین ما حریم دیگران را می‌شکند
سوس‌ویلنس فقط ابزار دفاع نیست. همان گوشی که از حق ما دفاع می‌کند، می‌تواند حریم خصوصی آدم دیگری را زیر پا بگذارد.
کسی که در تصویر ماست هم حریم خصوصی دارد. ویدئوی دعوای خیابانی، بیماری در راهروی بیمارستان یا همسایه‌ای در لحظه‌ای ناخوشایند، اگر منتشر شود ممکن است سال‌ها در اینترنت بماند و گریبان‌گیر آن شخص شود.
چند ثانیه تصویر هم همیشه کل ماجرا را نشان نمی‌دهد. ویدئویی که بدون مقدمه و زمینه دست‌به‌دست می‌شود، ممکن است باعث قضاوت جمعی درباره‌ی کسی شود که شاید اصلاً مقصر اصلی نبوده است.
از نظر حقوقی هم باید حواس‌مان باشد. طبق ماده‌ی ۱۷ قانون جرائم رایانه‌ای، انتشار صوت، تصویر یا فیلم خصوصی یا خانوادگی دیگران بدون رضایت خودشان، اگر به ضرر آن‌ها منجر شود یا عرفاً باعث هتک حیثیت‌شان شود، جرم است. پس مرز میان «ثبت برای مدرک» و «انتشار عمومی» مرز مهمی است.
ضبط کردن گاهی برای خود فیلم‌بردار هم دردسر درست می‌کند. بالا آوردن گوشی در موقعیتی پرتنش ممکن است بحث را به درگیری بکشاند. توجه کنید که امنیت خودتان همیشه از ثبت تصویر مهم‌تر است.
انتشار فیلم خصوصی دیگران بدون رضایتشان، حتی با نیت خیر، ممکن است برای خودتان دردسر حقوقی بسازد.
▪️پیش از ضبط و انتشار، این‌ها را بررسی کنید
اگر قرار است دوربین گوشی‌تان را روشن کنید، این چند مورد را از نظر بگذرانید:
• هدف ضبط روشن است: مدرک برای خودم، نه انتشار در شبکه‌های اجتماعی
• ضبط کردن، خودم یا کسی را در معرض خطر یا درگیری قرار نمی‌دهد
• چهره، پلاک خودرو و نشانی کسانی که ربطی به ماجرا ندارند، محو شده است
• اطلاعات مکانی و متادیتای فایل پیش از انتشار پاک شده است
• این چند ثانیه تصویر کل ماجرا را نشان می‌دهد، نه فقط تکه‌ای از آن
• اگر جای آدم داخل تصویر بودم، به انتشار آن راضی بودم
اگر ویدئو قرار است مدرک باشد، فایل اصلی را دست‌نخورده نگه دارید. برش، فیلتر یا ارسال از پیام‌رسان‌ها ممکن است کیفیت فایل یا اطلاعات زمان و مکان آن را از بین ببرد. نسخه‌ی اصلی را پیش خودتان نگه دارید و اگر لازم شد، نسخه‌ی پاک‌سازی‌شده را منتشر کنید.
▪️ دوربین در دست هر دو طرف
سوس‌ویلنس یادآوری می‌کند که دوربین دیگر فقط در دست صاحبان ساختمان‌ها و سازمان‌ها نیست. گوشی ما می‌تواند از حق‌مان دفاع کند، ادعایی را ثابت کند یا حادثه‌ای را برای همیشه ثبت کند.
همین ابزار اما اگر بی‌ملاحظه به کار برود، حریم کسی را می‌شکند که شاید فقط در لحظه‌ی اشتباهی جلوی لنز بوده است. قاعده‌ی ساده این است: ضبط کنید تا از حق‌تان دفاع کنید، نه تا آبروی کسی را ببرید.
⛓ لینک مطالعه‌ی نسخه‌ی کامل مقاله در سایت نوشدارو
✍️ دکتر علی‌اصغر هنرمند
#سواد_دیجیتال
#حریم_خصوصی
برای آشنایی با روش‌های محافظت از حریم خصوصی، نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 دسترسی به اینترنت از طریق DNS توسط ایجنت هوش مصنوعی
شرکت OpenAI گزارش کرده که یک ایجنت آزمایشی، با وجود محدودیت دسترسی به اینترنت، از مسیر DNS به اینترنت دسترسی پیدا کرده و با یک چت‌بات گفتگو کرده است!
در دوران قطعی اینترنت هم برخی کاربران ایرانی با همین روش تونل اطلاعات از طریق DNS به اینترنت (البته با سرعت بسیار کند) دسترسی پیدا می‌کردند.
احتمالا ایجنت، این روش دسترسی را از ما یاد گرفته. 🙂
💡 @NooshDaroo_web
💡 صرافی بین‌المللی بیت‌گت (Bitget) هدف بزرگ‌ترین حمله رمزارزی سال قرار گرفت و حدود ۳۵۱.۶ میلیون دلار از دارایی‌های دیجیتال آن خارج شد!
حمله‌ای پیچیده که شواهد اولیه، ردپای هکرهای سرشناس کره‌شمالی را در آن نشان می‌دهد.
مهاجمان با یک نفوذ هوشمندانه اطلاعات تراکنش‌ها را جعل کرده و سامانه امضای خودکار صرافی را فریب دادند تا ۱۹ تراکنش خروجی از کیف‌پول‌های گرم ثبت شود. البته کیف‌پول‌های سرد که محل اصلی نگهداری دارایی‌هاست، دست‌نخورده باقی مانده‌اند.
وضعیت دارایی کاربران چه می‌شود؟
اگرچه بخش برداشت رمزارز برای بازسازی سامانه‌های امنیتی موقتاً (از چند ساعت تا چند روز) تعلیق شده است، اما معاملات و واریزها طبق روال عادی جریان دارد.
بیت‌گت رسماً اطمینان داده که موجودی حساب‌ها محفوظ است و تمام خسارت به‌طور کامل از «صندوق حفاظت از کاربران» با ارزش بیش از ۴۶۴ میلیون دلار پرداخت خواهد شد.
💡 @NooshDaroo_web
💡حمله گسترده هکرها به سایت‌های وردپرسی: این به‌روزرسانی امنیتی را نادیده نگیرید
موج جدیدی از حملات سایبری علیه سایت‌های وردپرسی آغاز شده است. مهاجمان در حال سوءاستفاده از یک نقص امنیتی بحرانی هستند که می‌تواند به اجرای دستورات مخرب روی سرور و نفوذ عمیق به سایت‌ها منجر شود. وردپرس برای مسدود کردن این راه نفوذ، نسخه‌ی ۷.۱.۲ را منتشر کرده است.
این آسیب‌پذیری با شناسه‌ی CVE-2026-87902، در آن بخش از وردپرس نهفته است که وظیفه‌ی انتخاب فایل مناسب برای نمایش هر صفحه را بر عهده دارد. مهاجم بدون نیاز به داشتن حساب کاربری و حتی بدون دخالت یا کلیک مدیر سایت، می‌تواند در شرایطی خاص، وردپرس را گمراه کند تا به جای خواندن فایل‌های مجازِ قالب سایت، به سراغ مسیرهای غیرمجاز برود و یک فایل PHP را از جایی خارج از پوشه‌ی پوسته بارگذاری کند.
چنانچه تنظیمات پوسته و سرور هم بستر لازم را برای این حمله فراهم کنند، این نقص می‌تواند به اجرای کد از راه دور و نفوذ جدی به سایت منجر شود. برای همین وردپرس شدت این نقص را «بحرانی» توصیف کرده و به آن امتیاز ۹٫۲ از ۱۰ داده است.
شرکت امنیتی Patchstack می‌گوید هکرها کمتر از پنج ساعت پس از انتشار به‌روزرسانی امنیتی، دست به کار شدند. آن‌ها در ابتدا فقط سایت‌ها را اسکن می‌کردند تا طعمه‌های خود (سایت‌هایی که هنوز آپدیت نشده‌اند) را پیدا کنند؛ اما کمی بعد، حملات وارد مرحله‌ی خطرناک‌تری شد و هکرها تلاش کردند تا فایل‌های PHP دلخواه خود را روی سرور بنویسند.
وردپرس در فاصله تنها پنج روز، دو به‌روزرسانی امنیتی منتشر کرده است. نسخه ۷.۱.۱، یازده آسیب‌پذیری را برطرف کرد که یه یکی از آن‌ها اجازه می‌داد اسکریپتی مخرب از طریق نظر تأییدشده، در مرورگر بازدیدکنندگان اجرا شود؛ موضوعی که در گزارش قبلی نوشدارو بررسی کردیم.
با این حال، نقص جدید هیچ ارتباطی به بخش نظرات ندارد و حتی نسخه‌ی ۷.۱.۱ نیز در برابر آن آسیب‌پذیر است. بنابراین، کاربرانی که به‌روزرسانی قبلی را نصب کرده‌اند هم باید وردپرس خود را مجدداً به‌روز کنند.
▪️کدام نسخه وردپرس را باید نصب کنیم؟
نسخه اصلاح‌شده متناسب با شاخه وردپرس شما به این ترتیب است:
وردپرس ۷.۱ ← نسخه ۷.۱.۲
وردپرس ۷.۰ ← نسخه ۷.۰.۶
وردپرس ۶.۹ ← نسخه ۶.۹.۹
وردپرس ۶.۸ ← نسخه ۶.۸.۱۰
توجه داشته باشید که وردپرس ۴.۶ و نسخه‌های قدیمی‌تر دیگر وصله امنیتی دریافت نمی‌کنند؛ بنابراین کاربران این نسخه‌ها باید برای برخورداری از اصلاحات امنیتی، وردپرس خود را به نسخه‌ای جدیدتر ارتقا دهند.
💡هرچند شروع حملات به معنی هک شدن قطعی تمام سایت‌های آپدیت‌نشده نیست و موفقیت هکرها به تنظیمات سرور و پوسته‌ی سایت بستگی دارد، اما نباید ریسک کنید. حتی اگر سایت شما در ظاهر مشکلی ندارد، باز هم به‌روزرسانی را به تاخیر نیندازید.
✍️ دانیال طبایی
#خبر_و_تحلیل
برای آگاهی از جدیدترین خطراتی که سایت‌های وردپرسی را تهدید می‌کنند، نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡 تله‌ای در پاسخ هوش مصنوعی؛ کلاهبرداران چگونه منابع اطلاعاتی وب را مسموم می‌کنند؟
بسیاری از ما عادت کرده‌ایم برای پیدا کردن سریع اطلاعات، به‌جای جست‌وجو در گوگل، مستقیم سراغ هوش مصنوعی برویم؛ اما فکر می‌کنید همیشه می‌شود به این جواب‌ها اعتماد کرد؟
▪️تله‌های فیشینگ در پاسخ‌های هوش مصنوعی
طبق گزارش جدید پژوهشگران شرکت امنیتی ویجیلنس (Vigilance)، کلاهبرداران در حال فریب دادن هوش مصنوعی هستند تا شماره‌ها و لینک‌های مخرب خودشان را به‌جای اطلاعات رسمی به شما قالب کنند.
مثلا در یکی از بررسی‌ها مشخص شد که «خلاصه‌های هوش مصنوعی گوگل» (Google AI Overview)، شماره تماس کلاهبرداران را به‌عنوان شماره رسمی پشتیبانی یک شرکت هواپیمایی معروف به کاربران نشان می‌دهد.
این پژوهشگران می‌گویند مهاجمان در حال اجرای کارزاری برای مسموم‌کردن منابع وب و نتایج بازیابی‌شده توسط ابزارهای هوش مصنوعی هستند. آن‌ها اینترنت را از پست‌ها، فایل‌های پی‌دی‌اف (PDF)، نظرات و صفحه‌های پشتیبانی ساختگی پر کرده‌اند تا ابزارهای هوش مصنوعی فریب بخورند و محتوای جعلی را به‌عنوان پاسخ رسمی به کاربر بدهند.
نتیجه این کار، پهن‌کردن تله‌های فیشینگ (Phishing) در قالب پاسخ‌های قابل‌اعتماد است.
پژوهشگران ویجیلنس می‌گویند در پایش پاسخ‌های چت‌جی‌پی‌تی، جمینای و Google AI Overview، اطلاعات جعلی مرتبط با دست‌کم ۳۷۴ شرکت بزرگ، از جمله بانک‌ها، شرکت‌های هواپیمایی، پلتفرم‌های سفر و ارائه‌دهندگان نرم‌افزار را پیدا کرده‌اند.
▪️ هوش مصنوعی چگونه فریب می‌خورد؟
دانش این ابزارها از اینترنت می‌آید و اینترنت را هرکسی می‌تواند پر کند. مهاجمان از همان ترفندهایی استفاده می‌کنند که دیجیتال مارکترها و متخصصان سئو برای دیده‌شدن در پاسخ‌های هوش مصنوعی به کار می‌برند. آن‌ها محتوای جعلی را طوری بهینه‌سازی می‌کنند که هوش مصنوعی به آن اعتماد کند.
وقتی کاربر سؤالی می‌پرسد، چت‌بات همان شماره یا لینک جعلی را با لحنی مطمئن ارائه می‌دهد. خطر اصلی اینجاست که طبق نظرسنجی Exploding Topics از بیش از هزار کاربر وب، فقط ۸ درصد کاربران گفته‌اند همیشه منابع پاسخ‌های هوش مصنوعی را بررسی می‌کنند.
▪️این حمله چه فرقی با روش‌های مشابه دارد؟
این روش اگرچه شبیه به «مسموم‌سازی سئو» (SEO Poisoning) است، اما یک تفاوت بنیادین دارد:
در مسموم‌سازی سئو، هدف این است که سایت مخرب در نتایج جست‌وجو بالاتر بیاید تا کاربر روی آن کلیک کند؛ اما در این روش، اطلاعات مخرب مستقیماً به بخشی از پاسخِ خود هوش مصنوعی تبدیل می‌شود.
یعنی چت‌بات شماره جعلی را به‌عنوان یک راهنمایی مفید به شما می‌دهد و اصلاً نیازی نیست که روی لینکی کلیک کنید یا سایت منبع را ببینید.
این روش همچنین با حملات رایج «تزریق پرامپت» (Prompt Injection) هم متفاوت است. در تزریق پرامپت، مهاجم با دستورات مستقیم سعی می‌کند هوش مصنوعی را فریب دهد؛ دستوراتی که ممکن است توسط لایه‌های امنیتی چت‌بات شناسایی و مسدود شوند.
اما در این حمله جدید، مهاجم هیچ دستور مستقیمی به هوش مصنوعی نمی‌دهد. او فقط اطلاعات غلط را به‌عنوان «واقعیت» در اینترنت پخش می‌کند. هوش مصنوعی این دروغ‌ها را می‌خواند و به کاربر تحویل می‌دهد؛ نوعی مهندسی اجتماعی که عملاً تمام سپرهای دفاعی چت‌بات‌ها را دور می‌زند.
این گزارش هشدار می‌دهد که با یک خطر تئوری یا آزمایشگاهی روبه‌رو نیستیم؛ بلکه این حملات همین حالا در دنیای واقعی در حال انجام است.
کلاهبرداران با استفاده از ابزارهای خودکار، چنان حجم عظیمی از اطلاعات جعلی را در اینترنت پخش می‌کنند که روش‌های معمول برای پاک‌کردن این محتواها، دیگر جوابگو نیست و به پای سرعت آن‌ها نمی‌رسد.
(البته باید در نظر داشت که این آمارها را خود این شرکت امنیتی منتشر کرده و هنوز نهاد مستقلی آن را تأیید نکرده است).
▪️چگونه فریب پاسخ‌های هوش مصنوعی را نخوریم؟
برای در امان ماندن از این نوع کلاهبرداری‌ها چند قانون ساده را رعایت کنید:
• شماره تماس، آدرس ایمیل و لینک‌های ورود را فقط از سایت رسمی یا اپلیکیشن خود شرکت‌ها بردارید، نه از متن پاسخ چت‌بات‌ها.
• هرگز رمز عبور، اطلاعات بانکی یا کد پیامک‌شده را در تماسی که شماره‌اش را از هوش مصنوعی گرفته‌اید، فاش نکنید.
• برای دریافت برنامه یا به‌روزرسانی، از لینک پیشنهادی چت‌بات استفاده نکنید؛ وارد سایت رسمی سازنده، فروشگاه رسمی برنامه یا بخش به‌روزرسانی خود نرم‌افزار شوید.
مهندسی اجتماعی را جدی بگیرید! پاسخ هوش مصنوعی شاید بی‌طرف و دقیق به نظر برسد، اما در نهایت بازتاب چیزی است که یک نفر توانسته در گوشه‌ای از اینترنت بنویسد.
✍️ دانیال طبایی
#خبر_و_تحلیل
#مبانی_امنیت
برای محافظت از امنیت اطلاعات خود در فضای اینترنت، نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید:
💡 @NooshDaroo_web
💡آیا ممنوعیت شبکه‌های اجتماعی واقعاً به نوجوانان کمک می‌کند؟
شبکه‌های اجتماعی برای نوجوانان هم فرصت‌اند و هم تهدید؛ از ارتباط با دوستان و دسترسی به اطلاعات گرفته تا مواجهه با محتوای آسیب‌زا و مشکلات روانی. به همین دلیل، کشورها راهکارهای مختلفی را امتحان کرده‌اند؛ از محدودیت شبکه‌های اجتماعی در دانمارک تا ممنوعیت گوشی در مدارس لهستان. اما آیا این محدودیت‌ها واقعاً نتیجه می‌دهند؟
پژوهشگران در نشریه JAMA Network Open از میان ۶۷۲ مقاله، ۳۹ مطالعه مرتبط را بررسی کردند. نتیجه این بود که قانون‌گذاری سریع‌تر از پژوهش پیش رفته و هنوز درباره اثربخشی بسیاری از سیاست‌ها شواهد کافی نداریم.
▪️سه مسیر برای محافظت از نوجوانان
سیاست‌های بررسی‌شده شش دسته‌اند: برچسب هشدار، محدودیت و احراز سن، رضایت و نظارت والدین، محدودیت گوشی در مدرسه، قوانین مربوط به طراحی پلتفرم‌ها، و قوانین مربوط به دیپ‌فیک و انتشار تصاویر خصوصی بدون رضایت. این شش دسته در عمل سه هدف را دنبال می‌کنند:
محدودکردن دسترسی نوجوانان، تغییر شیوه استفاده و در آخر مقابله با آسیبی که قبلاً رخ داده است.
▫️محدودکردن دسترسی؛ از هشدار تا ممنوعیت
برچسب‌های هشدار ممکن است آگاهی را افزایش دهند، اما شواهد مربوط به تأثیر آن‌ها بر رفتار نوجوانان محدود است. محدودیت سنی نیز به‌آسانی دور زده می‌شود؛ در یک مطالعه، ۶۴ درصد کودکان ۱۱ و ۱۲ ساله گفته‌اند از شبکه‌های اجتماعی استفاده می‌کنند.
روش‌هایی مانند تخمین سن با هوش مصنوعی، ارائه مدرک هویتی و تشخیص چهره هم بدون مشکل نیستند و ممکن است با خطا یا نگرانی‌های مربوط به حریم خصوصی همراه باشند.
ممنوعیت گوشی در مدرسه نیز نتایج یکسانی نداشته است. دست‌کم ۳۸ ایالت آمریکا و واشینگتن دی‌سی محدودیت‌هایی در این زمینه وضع کرده‌اند؛ بعضی مطالعات از تمرکز یا نمرات بهتر خبر داده‌اند، اما برخی دیگر تغییری جدی در عملکرد تحصیلی یا سلامت روان پیدا نکرده‌اند.
▫️مسئولیت خانواده و پلتفرم‌ها
پژوهش‌ها نشان داده‌اند گفت‌وگو، همراهی و والدگری حمایتگرانه با پیامدهای بهتری همراه‌اند؛ در مقابل، نظارت صرفاً محدودکننده در بعضی مطالعات نتایج نامطلوبی داشته است. از طرف دیگر، بعضی نوجوانان برای یافتن دوست، اطلاعات یا حمایت به شبکه‌های اجتماعی وابسته‌اند. بنابراین دسترسی کامل والدین به حساب آن‌ها نمی‌تواند تنها راه‌حل باشد و باید با تدابیر ایمنی در خود پلتفرم همراه شود.
اینجاست که قوانین مربوط به طراحی شبکه‌های اجتماعی اهمیت پیدا می‌کنند. اسکرول بی‌نهایت، اعلان‌های پی‌درپی و پیشنهادهای الگوریتمی می‌توانند کاربر را مدت بیشتری در برنامه نگه دارند و او را وارد چرخه‌هایی مانند دوم‌اسکرولینگ کنند.
▫️وقتی آسیب اتفاق افتاده است
بعضی قوانین برای زمانی طراحی شده‌اند که آسیب مشخصی رخ داده؛ مانند انتشار تصاویر خصوصی بدون رضایت یا ساخت تصاویر جنسی جعلی با هوش مصنوعی.
پژوهش درباره دیپ‌فیک‌های جنسی هنوز محدود است، اما انتشار تصاویر خصوصی بدون رضایت با قلدری اینترنتی، آزار روانی و احتمال بیشتر افکار یا اقدام به خودکشی همراه بوده است.
در آمریکا، قانون TAKE IT DOWN پلتفرم‌های مشمول را موظف می‌کند پس از دریافت درخواست معتبر، تصاویر خصوصی واقعی یا جعلی را ظرف ۴۸ ساعت حذف کنند.
▪️خانواده‌ها از همین حالا چه کاری می‌توانند انجام دهند؟
• به‌جای قطع ناگهانی دسترسی یا نظارت پنهانی، درباره تجربه‌های آنلاین نوجوان با او گفت‌وگو کنید.
• حسابش را روی حالت خصوصی بگذارید و اعلان‌های شبانه را خاموش کنید.
• روش گزارش حساب‌های مزاحم و درخواست حذف تصاویر خصوصی یا جعلی را در پلتفرم‌های مورداستفاده بشناسید.
• به نوجوان اطمینان دهید که کمک‌خواستن به تنبیه یا گرفتن فوری گوشی منجر نخواهد شد.
بررسی پژوهش‌ها نشان می‌دهد هیچ‌یک از راهکارهای فعلی، از احراز سن و ممنوعیت گوشی گرفته تا نظارت والدین، به‌تنهایی برای محافظت از نوجوانان کافی نیست. بسیاری از این سیاست‌ها تازه‌اند، به‌سادگی دور زده می‌شوند یا هنوز شواهد روشنی درباره نتیجه بلندمدت آن‌ها نداریم.
راه مؤثرتر، تقسیم مسئولیت میان خانواده‌ها، پلتفرم‌ها و قانون‌گذاران است: والدین با نوجوان همراه باشند، شبکه‌های اجتماعی طراحی ایمن‌تری داشته باشند و نتیجه قوانین پس از اجرا مرتب بررسی و اصلاح شود.
⛓ لینک نسخه‌ی کامل مقاله در سایت نوشدارو
✍️ آزاده رمضانی
#راهنمای_والدین
برای راهنمایی بهتر فرزندانتان در فضای مجازی، نوشدارو را در تلگرام دنبال کنید.
💡 @NooshDaroo_web