24982
کتابخانه مرجع مرجع تخصصی کتاب آگاهی است که طغیان میکند لینک چنل آرشیو کتب: @BOOKzMA
یه سری استیکر جدید به پک استیکرمون اضافه کردم، مثلا این:
Читать полностью…
آخرین روز یک محکوم و کلود ولگرد
ویکتور هوگو
همه او را به نام قاتل، جانی، مجرم و... خطاب می‌کنند. شخصیت و هویت این مرد از دست رفته است. حتی زمانی که دخترش در پای گیوتین حاضر میشود، او از مردم می‌خواهد او را به‌خاطر دختر کوچکش ببخشند، چون اگر او بمیرد دیگر کسی نیست مراقب فرزندش باشد. اینجاست که حتی دخترش هم هم‌صدا با مردم می‌گوید که او پدر ندارد، پدرش مرده است. و این یعنی پایان زندگی، آن هم در حالی که هنوز زنده هستی.
هوگو معتقد است که با دادن فرصت دوباره به افراد خطاکاری که شاید جامعه آنها را به ارتکاب جرم وادار کرده، میتوان انسان‌های بهتر و جامعه‌ی سالم‌تری داشت..
برای دانلود کتاب کلیک کنید
@ReferenceLibrary
تا امروز ۸ تا از این مقاله طور ها نوشتم.
آیا براتون مفید بوده؟ دوستش داشتین که ادامه بدیم؟
Posts by BIG COWЧитать полностью…
1. چرا یادگیری زبان‌های خارجی مهمه؟
2. راهنمای کتاب‌گردی در نیویورک؛ مثل بارگردی، ولی برای کتاب‌دوست‌ها
3. چطور چیزهایی رو که می‌خونیم به خاطر بسپاریم
4. چطور مثل هاروکی موراکامی ژورنال بنویسیم؟
5. اصلاحات رایج ادبی
6. تا حالا زنی به زشتی تو ندیده‌ام
7. چگونه خوب بنویسیم (شش قانون اورول برای نوشتن
8. ۱۲ زندگی‌نامه‌ای که فکر میکنم همه باید بخونن
دارم اون کتاب که پیشنهاد دادی رو میخونم = عاشقتم
Читать полностью…
منظور از اینکه گرونی خیلی تاثیر گذاشته تا نتونیم کتاب بخونیم، فقط قیمت کتاب نیست.
عزیزم مردم صبح تا شب سرکارن. وقتی هم میرسن خونه، تنها کاری که میشه کرد، استراحت و خوابیدن هست تا انرژی برای کار کردن فردا باشه :/
دید صاحب‌نظران
دیدگاه امین ریاحی: «هنر انسان بودن». ریاحی در کتاب گلگشت در شعر و اندیشهٔ حافظ، حافظ را شاعری می‌داند که هنر اصلی‌اش «انسان بودن» است. از نظر او، زبان رازآلود حافظ نه برای فرار از قدرت، بلکه برای بیان «درد مشترک انسانی» است. حافظ به تعبیر ریاحی، «صدای وجدان معذب انسان ایرانی» در روزگار ظلم و ریا است. زبان او رازآلود است، زیرا خودِ حقیقت در آن روزگار، رازآلود و پنهان بود. حافظ نمی‌خواست با صراحت سخن بگوید، نه از ترس، بلکه به این دلیل که صراحت، حقیقت را تحریف میکند.تعامل حافظ و قدرت
دیدگاه شفیعی کدکنی:
در زمینهٔ اجتماعی شعر فارسی و مقالات دیگر، حافظ را نمایندهٔ «ارادهٔ معطوف به آزادی» می‌داند. زبان حافظ، ابزاری برای رهایی از جبرهای سیاسی، مذهبی و اجتماعی است. ایهام و ابهام در شعر حافظ، به او امکان میدهد تا از هر نوع «تک‌صدایی» بگریزد. حافظ در برابر قدرت که خواهان قطعیت و تک‌معنایی است، گفتمانی چندصدایی ایجاد میکند و بدین گونه با تحمیل معنا از سوی قدرت می‌شورد.
دیدگاه داریوش شایگان: شایگان در پنج اقلیم حضور، زبان حافظ را «رمزی» به معنای عرفانی-فلسفی می‌داند. از نظر او، حافظ با این زبان، به «راز هستی» اشاره میکند؛ رازی که در هیچ قالب قطعی و جزمی نمی‌گنجد. این زبان رمزی، به‌طور طبیعی با «قدرت» که خواهان شفافیت، کنترل و قطعیت است، در تعارض قرار می‌گیرد. اما همین زبان رمزی، به حافظ امکان میدهد تا با قدرت نیز وارد گفت‌وگو شود، زیرا رمز، هم پنهان میکند و هم آشکار می‌سازد. حافظ با رمز، هم از خشم قدرت در امان می‌ماند و هم پیام خود را به مخاطب خاص می‌رساند.
همراهی با شاه ابواسحاق اینجوЧитать полностью…
شاه ابواسحاق اینجو، محبوب‌ترین حاکم در نزد حافظ بود.حافظ در مدح او می‌گوید:
رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند
چنان نماند چنین نیز هم نخواهد ماند
این ابیات، نه مدح مستقیم، بلکه ابراز امید به بقای عدالت و امنیت است. حافظ در ابیات مدحی ابواسحاق، هرگز او را «سایهٔ خدا» نمی‌نامد؛ بلکه او را «جمشیدِ زمانه» می‌خواند که نماد پادشاه آرمانی ایرانی است.
مدح شاه شجاع و شاه منصور
شاه شجاع مظفری، با همهٔ پیچیدگی‌های اخلاقی‌اش، در دوره‌ای از حکومت خود به حافظ و دیگر اهل علم و هنر احترام می‌گذاشت. حافظ در مدح او، بیش از همه بر «عدالت» و «دادگری» تأکید میکند و به دودمان او کاری ندارد بلکه به عدالت ورزی او می‌پردازد و به نوعی سعی بر تشویق و معیار نهادن این اصل میکند.
دادگرا، تو را فلک مژده داد
که شدی حافظ و نگهبان دین
شاه منصور، آخرین امید حافظ برای نجات ایران از ظلم و هرج‌ومرج بود. در غزل معروف به او می‌پردازد:
یوسف گم‌گشته بازآید به کنعان غم مخور
کلبهٔ احزان شود روزی گلستان غم مخور
راهنمای کتاب‌گردی در نیویورک؛ مثل بارگردی، ولی برای کتاب‌دوست‌ها
روی متن کلیک کنید
حالا فکر کن یه نویسنده کتابی که خودش نوشته رو شخصا بهت هدیه بده 😭
/channel/ReferenceLibrary/1376663
"اسطوره شناسی ایرانی"
سرکار خانم ژاله آموزگار اسطوره‌شناس، مترجم، نویسنده وپژوهشگر بنیاد فرهنگ ایران هستن.
کتاب های زیادی به همراه مرحوم تفضلی نوشتن، توی این پست قصد دارم چند نمونه از کتاب ها و مقاله های ایشون رو معرفی کنم.
یادگار زریران: یکی از قدیمی‌ترین حماسه‌های ایرانی، داستانی که قرن‌ها پیش از فردوسی وجود داشته، یادگار زریران رو میشه از جهاتی کهن ترین متن نمایشی ایران در نظر گرفت.Читать полностью…
ارداویراف نامه: این کتاب پس از دوره ساسانی به زبان پهلوی نوشته شده.
ویراف موبدی است که به دنیای پس از مرگ سفر میکنه و اخبار آن را برای زندگان میاره.
در این کتاب به خوبی با مجازات هایی که در دین زرتشت تعیین شدن آشنا میشیم.
دیو ها در آغاز دیو نبودند: مقاله ای کوتاه درباره اساطیر نخستین ایران که اشتراکاتی با هند دارند. در این مقاله توضیح داده میشه که چگونه دیو ها در آغاز مقامی هم رده با ایزدان و یا به عبارتی اَسوره ها داشتن و چی میشه که ایرانیان تصمیم گرفتن تا دیگه اون ها رو نپرستن.
شاید باورتون نشه،
ولی نخ دندون شاید حتی مهم تر از مسباکه :)
که خیلی از ما، مثل خودم، نمی‌زنیم.
سعی کنیم اونم بزنیم. 💋
زنان فراموش شده
مریم حسین‌خواه
این مجموعه، روایتی از زندگی زنان زندانی عادی و غیرسیاسی است که جز صفحه‌ی حوادث روزنامه‌ها، کمتر جایی ردی از آنها دیده میشود. زندگی زنانی که وقتی برای ۴۵ روز در بند عمومی زندان اوین حبس بودم، کنارشان زندگی کردم، قصه‌هایشان را شنیدم و قول دادم که از زندگی‌شان پشت دیوارهای بلند زندان و آنچه بیرون از زندان بر آنها گذشته، بنویسم. از آنهایی که به اتهام قتل دستگیر شده بودند و هرچهارشنبه، چوبه‌ی دارشان را انتظار می‌کشیدند تا آنهایی که به اتهام سرقت و کلاهبرداری و «فحشا» در زندان بودند و بیرون از زندان هیچ‌کس منتظرشان نبود.
از همان اولین روزهای پس از آزادی، ماجرای زندگی هرکدام‌شان را بارها و بارها نوشتم و خط زدم و دوباره از اول شروع کردم. هرچه می‌نوشتم، نمی‌توانستم تمام آنچه را در زندان و زندگی با زندانیان زن تجربه کرده بودند، به تصویر بکشم، اما قول داده بودم. قول داده بودم و هربار که یکی‌شان بالای چوبه‌ی دار می‌رفت، خودکشی می‌کرد، یا از سرطانی که در زندان به جانش افتاده بود، می‌مُرد، قولم بیشتر از همیشه روی شانه‌هایم سنگینی می‌کرد.
باید می‌نوشتم‌شان و سرانجام وقتی دیدم که توان نوشتن گزارشی از «زندگی»شان را به‌عنوان یک روزنامه‌نگار ندارم، چشم‌هایم را بستم و فکر کردم همه زندگی‌هایی که این زن‌ها در دوسوی دیوارهای بلند زندان پشت‌سرگذاشته‌اند، فقط یک قصه بوده و همان قصه‌ها را نوشتم.
لطفا در صورت امکان برای احترام به خواسته نویسنده و ناشر
این کتاب رو از سایت نشر نوگام دانلود کنید www.nogaam.com
برای دانلود کتاب اینجا کلیک کنید
@ReferenceLibrary
داستان از سال 1294 هـ .ش مصادف با سال قحطی، با گشت و گذار میرزاباقر همراه پسر کوچکش جواد در کوچه پس کوچه های محله عودلجان تهران آغاز می شود.
در حین این گردش، در مقابل دیدگان حیرت زده جواد، یکی از اهالی در اثر گرسنگی جان می سپارد به طوریکه کودک دچار تشنج می شود
میرزا باقر از ترس وضعیت نامساعد کودک، برای کمک در خانه ای را می زند. از قضا زن زیبارویی به نام عزت که همسر یکی از تجار تهران است، در را می گشاید و بچه را آرام می کند، اما در این حین با اشاراتی از میرزا باقر می خواهد که باز هم به او سر بزند.
میرزاباقر متاهل است و با همسرش کبری زندگی میکند، با این وجود، با پیغام مجدد عزت، به خانه او می رود
شخصیت های اصلی کتاب شکر تلخ، میرزاباقر و کبری هستند.
میرزا مردی شهوت پرست است که برای رسیدن به خواسته های نفسانی از هیچ گونه عملی فرو گذار نیست. در مقابل کبری همسر فداکارش قرار دارد که علی رغم اینکه بی سواد است، می کوشد تا جواد را به مدرسه بفرستد و در بدترین شرایط با فضای حاکم مبارزه می کند او را می توان به عنوان نماد زن سنتی ایران که به سمت تجدد در تکاپوست، معرفی کرد
شکر تلخ
شکر تلخ با خوانش ح.پرهام
@ReferenceLibrary
درود
یکی از بهترین کتاب‌های ایرانی که خوندم و زیاد جایی ندیدم اسمی از این کتاب برده شده باشه رو خدمتتون معرفی میکنم
سه کتاب از جعفر شهری اولین کتاب شکر تلخ هست با خوندن این کتاب شما با شرایط اجتماعی ایران در اوخر دوران قاجار و اوایل دوران پهلوی آشنا خواهید شد
این کتاب با خوانش جناب آقای ح.پرهام جانی تازه گرفته
اگر این پیام اول چنل رو کامل نخوندی، یعنی نهایتا از ۱۰ درصد چنل استفاده کردی.
Читать полностью…
به یه کتابخون بگی بهترین کتابی که خوندی چی بوده؟
اسم کتاب نمی‌گه
میپرسه چه ژانری؟
یکی از دوستام تو یک نشر معروف کتاب کار میکنه. میگه اگر بدونید تو کتاب ها چی میریزن هیچ وقت ازشون استفاده نمی‌کنید.
Читать полностью…
حتما برای دانلود کتب از چنل آرشیو استفاده کنید. چون کامل تر هست:
@BOOKzMA
چرا با وجود این همه سرگرمی دیجیتال، باز هم کتاب بخونیم؟
شاید فکر کنی کتاب خوندن فقط یه عادت قدیمی برای پر کردن وقت باشه، ولی علم چیز دیگه‌ای میگه. تحقیقات نشون داده که حتی ۶ دقیقه کتاب خوندن می‌تونه سطح استرس رو تا ۶۸٪ کاهش بده چون مغز رو مجبور میکنه روی یه خط داستانی متمرکز بشه و از چرخه افکار مضطرب‌کننده خارج بشه. این اثر آروم‌کننده، از بسیاری از تکنیک‌های مدیتیشن هم قوی‌تره.
اما کتاب خوندن فقط آرامش نمیاره؛ مغزت رو دوباره سیم‌کشی میکنه. وقتی داستان می‌خونی، مناطقی از مغز که مسئول درک حرکات و احساسات هستن فعال می‌شن همون طور که خودت اون تجربه رو داشته باشی. این یعنی همدلی‌ات تقویت میشه و بهتر می‌تونی احساسات دیگران رو درک کنی. توی یه مطالعه، افرادی که داستان ادبی می‌خوندن، نسبت به کسایی که غیرداستانی می‌خوندن یا اصلاً نمی‌خوندن، عملکرد خیلی بهتری در تست‌های تشخیص احساسات داشتن.
و تازه، کتاب خوندن یه جور بیمه برای سالمندیته. مطالعات طولانی‌مدت نشون دادن که کتاب‌خوندن منظم، زوال عقل رو تا ۳۲٪ به تأخیر می‌ندازه و حافظه رو قوی میکنه چون مغزت رو درگیر یه تمرین پیچیده و مداوم میکنه که هیچ اپلیکیشن یا ویدیوی کوتاهی نمی‌تونه جایگزینش کنه. بهترین بخشش اینه که لازم نیست کتاب‌های قطور یا پیچیده بخونی. همون ۱۵ تا۲۰ دقیقه مطالعه روزانه با یه کتاب سبک و جذاب کافیه تا این مزایا رو شروع کنی.
تقابل حافظ با قدرت
حافظ، ظلم را بزرگ‌ترین گناه سیاسی می‌داند. در ابیات متعددی، او به نقد ظالمان می‌پردازد، اما این نقد، اغلب با زبانی کلی و نمادین بیان میشود:
من اگر نیکم و گر بد، تو برو خود را باش
هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت
این بیت، خطاب به «ظالم» است و به او یادآوری میکند که هر کس محصول عمل خود را برداشت میکند.
ریا و تزویر، به‌ویژه در شکل زهد فروشی، از دیگر اهداف انتقادی حافظ است. او «واعظ» و «زاهد» ریا را به هر شکل مخصوصا وقتی که با قدرت سیاسی_مذهبی همراه است، به سختی می‌کوبد:
واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می‌کنند
چون به خلوت می‌روند آن کار دیگر می‌کنند
هجو محتسب و امیر مبارزالدین
محتسب، در شعر حافظ، نماد قدرتِ ناظر و کنترل‌گر است؛ قدرتی که می‌خواهد زندگی خصوصی افراد را زیر نظر بگیرد. حافظ با زبانی رندانه، محتسب را به سخره می‌گیرد
بده جام می و از جم مکن یاد
که یاد از جمِ ماضی نکند هیچ
امیر مبارزالدین مظفری، پدر شاه شجاع، به زهد خشک و سخت‌گیری‌های مذهبی شهره بود. حافظ در بیتی معروف، از او انتقاد میکند:
این دغل دوستان که می‌بینند
می‌برند از درت که داد و دغل
مهم‌ترین راهبرد تقابلی حافظ، مفهوم «رندی» است. رند در شعر حافظ، کسی است که از هر دو قطب «زهد ریایی» و «قدرت ظالم» فاصله می‌گیرد. رند، نه به دنبال قدرت است و نه تسلیم آن میشود. او با «نگاهی از سر استغنا» به دنیا و قدرت می‌نگرد:حافظ و انسان
من نه آن رندم که ترک شاهد و ساغر کنم
محتسب داند که من این کارها کمتر کنم
رندی، به‌مثابه یک «گفتمان مقاومت»، به حافظ امکان میدهد تا بدون درگیری مستقیم با قدرت، ارزش‌های خود (آزادی، عشق، زیبایی) را در برابر ارزش‌های رسمی (قدرت، ثروت، ریاکاری) قرار دهد. این گفتمان، از طریق زبان رازآلود، فضایی برای تنفس در دل نظام بستهٔ سیاسی-مذهبی ایجاد میکند.
حافظ، چه در مدح و چه در هجو، از موضع «انسان» سخن می‌گوید؛ انسانی که از دردش، شادی‌اش، آزادی‌اش و تنهایی‌اش،عشقش،شوقش و ... سخن می‌گوید و گاها از سیاست و جهان فاصله می‌گیرد.Читать полностью…
مرا به کارِ جهان هرگز التفات نبود
رخِ تو در نظرِ من چنین خوشش آراست
در بسیاری از غزل‌های حافظ، «من» شاعر، به «من» جمعی و تاریخی تبدیل میشود. او از «غم زمانه» سخن می‌گوید که غم مشترک انسان ایرانی در روزگار ظلم و هرج‌ومرج است:
ز کوی میکده برگشته‌ام ز راه خطا
مرا دوباره بده ساقیا شراب طهور
یا
در اندرونِ منِ خسته‌دل ندانم کیست!
که من خموشم و او در فغان و در غوغاست
این «من»، نه یک فرد، بلکه «صدای وجدان جمعی» است. حافظ با این «من» جمعی، همزمان خود است و همه است و حرف فرد در مقیاس یک فرد و هم حرف جمع در برابر حکومت و دنیا را بیان میکند.
زبان رازآلود حافظ
این زبان را «رمزی و تأویل‌پذیر» است؛ زبانی که از طریق ایهام، استعاره و نماد، همزمان چندین لایهٔ معنایی را فعال میکند. از منظر هرمنوتیکی، این زبان به خواننده اجازه میدهد تا بر اساس افق تاریخی و وجودی خود، متن را تفسیر کند.در بستر سیاسی قرن هشتم زبانی بود که می‌توانست در یک بیت، هم مدح باشد و هم نقد صوفی ریایی؛ هم دعوت به معنویت باشد و هم اعتراض به محتسب و شحنه و زاهد ظاهرپرست. این «دوپهلویی» نه نقص، بلکه بهترین شکل نمود فعالیت هنری_سیاسی در آن زمان بود.شعر و قدرت
در تاریخ ادبیات فارسی، شعر همواره یکی از مهم‌ترین ابزارهای مشروعیت‌بخشی به قدرت بوده است. شاعران درباری با قصاید مدحی، شاه را «سایهٔ خدا» می‌نامیدند و با تشبیه او به خورشید، ماه و شیر، سلطه‌اش را الهی جلوه می‌دادند.شگفتا که الوهیت، خدا، دین و ... تا بوده در خدمت استبداد و کشتار و بردگی و غارت و مشروعیت بخشی به دیوان خدمت کرده.پژوهش هایی پیرامون نسبت حافظ و قدرت
البته حافظ در این طیف سیاسی شعرا، موقعیتی میانه و در عین حال منحصربه‌فرد دارد. او نه مانند عنصری، تمام دیوانش را وقف مدح سلطان کرد و نه مانند ناصرخسرو، تمام عمر را در ستیز آشکار با قدرت گذراند.
قاسم غنی در تاریخ عصر حافظ (۱۳۲۱) با رویکردی تاریخی، ابیات مدحی و هجوی حافظ را به حوادث زمانه پیوند زد. عبدالحسین زرین‌کوب در از کوچهٔ رندان (۱۳۴۹) با نگاهی روان‌شناختی-تاریخی، «رندی» حافظ را راهی برای رهایی از تعصب و جزمیت دانست. ذبیح‌الله صفا در تاریخ ادبیات در ایران، حافظ را شاعری معرفی کرد که از مدح گریزان بود، اما گاه به ضرورت زمانه تن به مدح می‌داد. کاووس حسن‌لی در فرهنگ سعدی و حافظ به ابعاد اجتماعی شعر حافظ پرداخت. بهاءالدین خرمشاهی در حافظ‌نامه، بسیاری از ابیات مدحی را تشریح کرد. علی دشتی در کاخ ابداع، حافظ را شاعری آزاده و معترض به ریاکاری دانست.Читать полностью…
در دهه‌های اخیر، مقالات متعددی به این موضوع پرداخته‌اند. فتح‌اللهی و حسینی (۱۳۹۵) به بررسی «اندیشهٔ سیاسی حافظ» پرداختند و نشان دادند که حافظ به «عدالت» به‌مثابه ستون اصلی مشروعیت می‌نگرد. شه‌بخش و غیاثی (۱۳۹۷) به تحلیل «گفتمان قدرت در غزلیات حافظ» پرداختند و از «مقاومت رندانه» سخن گفتند.
بلاخره اپلود کتب المانی توی چنل ارشیو تموم شد (فعلا).
به زودی کتب دیگه هم اپلود میکنیم.
چنل آرشیو رو داشته باشید:
@BOOKzMA 🍓👈
مثلا اگه تو بچگی به مقدار کنترل‌شده‌ای نِرد بوده باشید، خواب کادو گرفتنِ هری‌پاتر از جی‌کی رولینگ رو دیدید.
Читать полностью…
بهم یه کتاب کادو بده
و من تا آخر عمرم، تو رو یادم میمونه.
کلا دو دسته آدم داریم.
اون‌هایی که بعد دیدن کتابخونه‌ت میگن:
«چندتا از این کتاب هارو تاحالا خوندی؟»
کتاب‌های خونده شده ارزش کمتری از کتاب‌هایی که نخوندی دارن؛ کتابخونه باید بیشتر شامل چیزایی که نمیدونی و نخوندی باشه.Читать полностью…
پیچیده سخن گفتن و استفاده از کلمات به اصطلاح ( قلمبه سلمبه ) به هیچ عنوان نشان دهنده تفکر عمیق نیست ، نشان این است که نمیخواهیم دیگران به سادگی بفهمند چه میگوییم تا خود را عمیق تر نشان دهیم !
برگردیم به سال ۱۶۳۵ که آکادمی فرانسه تاسیس شد ، نهادی که وظیفه استاندارد سازی و تنظیم زبان فرانسه را برعهده داشت . در این زمان ، زبان علاوه بر وسیله ارتباطی بخشی از جایگاه اجتماعی و فرهنگی افراد را نیز شامل میشد ، هرچه تسلط بر زبان رسمی دشوار تر میشد ، فاصله میان طبقه تحصیل کرده و عوام بیشتر میشد !
این پیچیدگی را به وضوح میتوان در بخش هایی از فرهنگ فرانسوی دید ، ادبیات - فلسفه - سینما و حتی جالبتر از همه صنعت! در همه این موارد پیچیدگی تبدیل به یک ضرورت ارزشمند میشود ، گویا هرچه چیزی دشوارتر فهمیده شود عمیقتر است
از شاهکاری مهندسی به نام کونکورد سخن بگوییم ، هواپیمایی با سرعت مافوق صوت و فوق پیشرفته که از نظر فناوری از زمان خود بسیار جلوتر بود ، اما به زعم هزینه های عملیاتی بالا و نگهداری دشوار که حاصل همان پیچیدگی اش بود ، بازنشسته شد .
در فلسفه نیز نمونه های فراوانی می توان یافت ، مثلا نوشته های ژاک دریدا برای بسیاری از خوانندگان چنان پیچیده اند که قابل فهم نیستند ، درحالی که همین مفاهیم میتوانستند به شکل ساده و مستقیم و قابل فهم تری بیان شوند ... در نتیجه ، میان ( پیچیده بودن یک مفهوم ) و ( پیچیده نوشتن درباره یک مفهوم ) فاصله ای است که نباید نادیده گرفت
جالب ترین بخش ماجرا ، تأثیر این فرهنگ فرانسوی بر روشنفکران ایرانی باشد ! بخشی از روشنفکران ایرانی که شیفته فضای فکری فرانسه شده بودند ، علاوه بر وارد کردن نظریه های آنها به ایران ، شیوه حرف زدن و نوشتنشان را هم به ارث بردند ، به عبارتی دیگر ژست فرانسوی گرفتند ، حرفهایی پر از اصطلاحات ، پیچیده و گاهی عمدا مبهم ، این بود ژستی که فقط قرار بود نشانه پیچیدگی و فرهیختگی باشد
در آن زمان اگر نظریه ای مطرح میشد ، با انبوهی از اصطلاحات توضیح داده می شد و وقتی در واقعیت شکست می خورد ، به جای بازنگری در نظریه ، زبان پیچیده تر میشد ، اینجاست که (پیچیدگی) از یک ویژگی فکری به یک ژست روشنفکرانه تبدیل میشود ، ژستی که اگر مخاطب چیزی از آن نفهمد ، تقصیر خودش است ، نه نویسنده ...
از همینجا میتوان به چهره هایی چون علی شریعتی و جلال آل احمد رسید ، روشنفکرانی که هرکدام به شکلی با فضای فکری چپ ، ضد غرب و فرانسویِ آن دوران درگیر بودند ، و زبان و مفاهیم همان جریانها را وارد ایران کردند ، همه تقریبا میدانیم ، چه اندیشه هایی داشتند ! و میراث فکری شان در نهایت به چه چیزهایی ختم شد ... کافی است یکبار به گذشته نگاه کنیم و ببینیم چگونه پیچیده گویی های بیهوده ، ژست روشنفکری و عمق فکری گاهی چنان در هم آمیختند که دیگر کسی جرئت نمی کرد بپرسد : این همه کلمه و اصطلاح ، دقیقا قرار است چه چیزی را توضیح بدهد؟ قضاوت با شماست
شکر_تلخ
جعفر شهری(شهری باف)
سه رمان از رمان‌های جعفر شهری یعنی شکر تلخ، گزنه و قلم سرنوشت را باید سه‌گانه‌ای دانست که اولی مربوط به دوران کودکی نویسنده و رنج‌های مادر وی
دومی شرح دوران نوجوانی
و سومی مربوط به دوران میان‌سالی اوست.
شهری در نوشته‌های خود از واژه‌های گوناگون و اصیل و اصطلاحات تهرانی بهره زیادی می‌گیرد. شکر تلخ و گزنه دو داستان بلند از زندگی تلخ و پررنج و درد خود نویسنده و زنان و مردان جامعۀ تهران اواخر دورۀ قاجار به این سو است. شهری در داستان هایش درون شخصیت های داستان را می کاود و نهفته های آنها را آشکار می کند.
نثر او در داستان هایش ساده و روان و تأثیر پذیر از زبان محاوره ای مردم تهران و آکنده از اصطلاح، کنایه، ضرب المثل، لطیفه، پند و اندرز اجتماعی و اخلاقی با قفل وبستی جا افتاده است
تصویری که کتاب از ایران و زندگی مردمانش در اواخر دوران قاجار و اوایل پهلوی ارائه میدهد را باید کم نظیر دانست. این کتاب را باید تاریخ شفاهی از فرهنگ و زبان رایج مردم کوچه و بازار در آن دوره دانست. خرافات، مثل ها، رمالی، طب سنتی، نظام زندگی و بسیاری امور دیگر در کتاب به خوبی شرح داده می شود
@ReferenceLibrary