24982
کتابخانه مرجع مرجع تخصصی کتاب آگاهی است که طغیان میکند لینک چنل آرشیو کتب: @BOOKzMA
⚜️ راسپوتین؛ مردی که از دل یک روستای یخ‌زده برخاست و تا قلب امپراتوری روسیه نفوذ کرد...
در سال‌های پایانی حکومت تزارهای روس، نامی بر سر زبان‌ها افتاد که هنوز هم میان تاریخ و افسانه سرگردان است؛ گریگوری راسپوتین.
او نه شاه بود، نه ژنرال، نه دانشمند؛ یک دهقان سیبریایی بود که خود را مردی مقدس معرفی میکرد. اما نفوذش به جایی رسید که بسیاری معتقد بودند سرنوشت امپراتوری روسیه در دستان اوست.
می‌گویند راسپوتین توانسته بود حملات بیماری ولیعهد روسیه، پسر تزار را آرام کند و همین باعث شد ملکه چنان به او اعتماد کند که پایش به دربار باز شود. از آن پس، زمزمه‌ها آغاز شد؛ برخی او را قدیسی الهی می‌دانستند و برخی شیادی خطرناک که خاندان سلطنتی را به نابودی می‌کشاند.
چهره‌ای مرموز، نگاهی نافذ، رفتاری عجیب و شایعاتی بی‌پایان؛ راسپوتین به کابوسی برای اشراف روس تبدیل شده بود.
سرانجام در زمستان ۱۹۱۶، گروهی از اشراف تصمیم گرفتند او را از میان بردارند. درباره مرگش روایت‌های گوناگونی نقل شده است؛ از زهر و گلوله تا غرق شدن در آب‌های یخ‌زده. همین روایت‌های متناقض، مرگ او را نیز به افسانه‌ای تاریخی بدل کرد.
تنها چند ماه پس از کشته شدن راسپوتین، امپراتوری چندصدساله روسیه فروپاشید و خاندان رومانوف سقوط کرد.
راسپوتین هنوز هم یکی از مرموزترین چهره‌های تاریخ است؛ مردی که برخی او را عارف می‌دانند، برخی فریبکار، و برخی نشانه‌ای از فروپاشی یک امپراتوری.
«من را خواهند کشت؛ اما اگر اشراف خون مرا بریزند، تاج و تخت روسیه نیز دوام نخواهد آورد...»
و تاریخ، انگار این پیشگویی را چندان بی‌پاسخ نگذاشت. 🖤❄️
@ReferenceLibrary
هرمز را گفتند: از وزیرانِ پدر چه خطا دیدی که بند فرمودی؟ گفت: خطائی معلوم نکردم ولیکن دیدم که مهابتِ من در دلِ ایشان بی کران است و بر عهدِ من اعتمادِ کلّی ندارند، ترسیدم از بیمِ گزندِ خویش قصدِ هلاکِ من کنند. پس قولِ حکما را کار بستم که گفته اند:
ازان کز تو ترسد بترس ای حکیم
وگر با چنوصد برآیی به جنگ
ازان مار بر پای راعی زند
که ترسد سرش را بکوبد به سنگ
نبینی که چون گربه عاجز شود
برآرد به چنگال چشمِ پلنگ؟
گلستان سعدی، باب اول، حکایت ۸
سَمَن‌بویان غبارِ غم چو بنشینند، بنشانند
پری‌رویان قرار از دل چو بستیزند، بستانند
به فِتراکِ جفا دل‌ها چو بربندند، بربندند
ز زلفِ عَنبرین جان‌ها چو بگشایند، بفشانند
به عمری یک نَفَس با ما چو بنشینند، برخیزند
نهالِ شوق در خاطر چو برخیزند، بنشانند
سرشکِ گوشه‌گیران را چو دریابند، دُر یابند
رخِ مِهر از سحرخیزان نگردانند، اگر دانند
ز چشمم لَعْلِ رُمّانی چو می‌خندند، می‌بارند
ز رویم رازِ پنهانی چو می‌بینند، می‌خوانند
دوایِ دَردِ عاشق را کسی کو سهل پندارد
ز فکر آنان که در تدبیر درمانند، در مانند
چو منصور از مراد آنان که بردارند، بر دارند
بدین درگاه حافظ را چو می‌خوانند، می‌رانند
در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند، ناز آرند
که با این دَرد اگر دربند درمانند، در مانند
غزل ۱۹۴ حافظ
@ReferenceLibrary
همچنین اگر تازه به این چنل اومدین، پیشنهاد میکنم برای سرچ و دانلود کتب از چنل آرشیو استفاده کنید که کامل تر هست:
@BOOKzMA
گاهی آدم فقط خسته نیست… دلش گرفته، بی‌آنکه بداند دقیقاً از چی.
نه همیشه اتفاق بزرگی افتاده، نه همیشه چیزی شکسته… گاهی فقط کم‌کم از خودت دور می‌شی، بی‌صدا، بی‌دعوا، بی‌هیاهو.
بعد یک جایی وسط روز، وسط شلوغی، می‌بینی انگار با خودت غریبه‌ای… نه حرف‌هایت به دلت می‌نشیند، نه سکوتت آرامت میکند.
اما حقیقت ساده‌تر از این‌هاست: تو قرار نیست با خودت بجنگی.
قرار نیست همیشه قوی باشی، قرار نیست همیشه بفهمی، درست انتخاب کنی، یا کامل باشی.
گاهی فقط باید کنار خودت بنشینی، نه برای اصلاح کردن چیزی… فقط برای اینکه دوباره خودت را پس بگیری.
آرامش از همان لحظه شروع می‌شود که به خودت اجازه می‌دهی کمی مهربان‌تر باشی… حتی اگر هنوز هیچ‌چیز درست نشده باشد.
@ReferenceLibrary
🍂
دیگر نمی‌توانستم...
نه از آن رو که راه تمام شده بود، از آن رو که دیگر رمقی برای رفتن نمانده بود.
مدت‌ها بود که قدم می‌زدم، اما هر بار به جای رسیدن، تنها عمیق‌تر در خودم گم می‌شدم.
آدم گاهی نمی‌بازد، فقط آرام‌آرام از خودش دور می‌شود؛ آن‌قدر آرام که روزی ناگهان در آینه به چشمانش نگاه میکند و غریبه‌ای را می‌بیند که نام او را بر دوش می‌کشد.
آن روز فهمیدم بعضی خستگی‌ها از کار نیست، از جنگیدن‌های بی‌نتیجه است؛ از امیدهایی که هر صبح می‌سازی و هر شب بر مزارشان می‌نشینی.
و با خود گفتم:
«شاید مقصد گم نشده باشد، شاید این منم که سال‌هاست در جاده‌ای اشتباه، به نامِ پیش رفتن، دور خودم می‌چرخم...»
🍃🖤🍃
@ReferenceLibrary
انسان‌ها، حتی در برابر بلاهای مکرر، همیشه خود را غافلگیرشده می‌یابند؛ گویی مصیبت‌ها برای دیگران‌اند و نه برای آنان.
در شهر، طاعون همان‌قدر رایج بود که جنگ در جهان، اما هیچ‌کدام باور نمی‌شد. دکتر ریو نیز مثل دیگران، میان تردید و اطمینان سرگردان بود؛ چون انسان معمولاً فقط از زاویه‌ی زندگیِ خود به جهان نگاه میکند.
در روزهای جنگ می‌گویند: «زیاد طول نمی‌کشد، بیش از حد احمقانه است که ادامه پیدا کند.» اما تاریخ نشان داده که همین حماقت‌ها دقیقاً دوام می‌آورند؛ و ما دیر می‌فهمیم که واقعیت، به منطق ما وفادار نیست.
مشکل مردم شهر این نبود که نمی‌دانستند مصیبت چیست؛ مشکل این بود که آن را باور نمی‌کردند. چون مصیبت به اندازه‌ی زندگی روزمره “واقعی” به نظر نمی‌رسد. شبیه خوابی بد است که باید تمام شود.
اما همیشه تمام نمی‌شود.
و آنچه ادامه پیدا میکند، نه فقط بلا، بلکه زندگی انسان‌هایی است که دیر فهمیدند آزادی، در برابر مصیبت، همیشه شکننده‌تر از آن چیزی است که تصور می‌کردند.
دانلود کتاب :
/channel/BOOKzMA/308060
طاعون آلبرکامو
@ReferenceLibrary
ماه
رنگ تفسیر مس بود.
مثل اندوه تفهیم بالا می آمد.
سرو
شیهه بارز خاک بود.
کاج نزدیک
مثل انبوه فهم
صفحه ساده فصل را سایه میزد.
کوفی خشک تیغال ها خوانده می شد.
از زمین های تاریک
بوی تشکیل ادراک می آمد.
دوست
توری هوش را روی اشیا
لمس می کرد.
جمله جاری جوی را می شنید،
با خود انگار می گفت:
هیچ حرفی به این روشنی نیست.
من کنار زهاب
فکر می کردم:
امشب
راه معراج اشیا چه صاف است !
این شعر کوتاه راجع به امکان‌های بالقوه برای رسیدن و تعبیر و تفسیر متفاوت دنیای پیرامون به منظور رسیدن به یک درک و حس با استفاده از عرفان خاص سهراب و آنیمیسم موجود در اون هست.
من میتونم شعر رو با نگاهی مخصوص به خط آخر اون یعنی "امشب،راه معراج اشیا چه صاف است" قابل تعبیر و تفسیر بدونم.
نکته مهم این هست که شب و تیرگی، ناآگاهی و بی‌باری ظاهری اشیا میتونه مظهر زیبایی ها، مفهوم‌ها و درک ها تلقی بشه که اول باید یک پوشش بین من و اشیا برداشته بشه تا با پرده فهم لمس بشن و نه پرده چشم: سطح صاف زمین با انبوه فهم سایه زده میشه، توری فهم اشیا لمس بشه، واسطه نمود غرور و سرزندگی و شکوه خاک نمور و تاریک که از دل اون میتونه بوی تشکیل ادراک بیاد قد کشیدن یک سرو بلند بالا باشه و ...
و این دریافت، پیش نیاز و توشه ی راه معراج هست.
حالا نگاهی دقیق‌تر داشته باشیم:
ماه رنگ تفسیر مس بود
ساده است
عملا سرخی ماه رو بیان میکنه که میتونه ناشی از تلخی،اندوه و حتی عصیان اون باشه(دلیل عصیان رو بعدا عرض میکنم) و این فراتر از قرمزی ساده است چون رنگ تفسیر مس هست. این معنا درونی‌ست و فراتر از یک ظاهر و رویه است و وابستگی ای به دگرگونی ظاهری نداره همونطور که زردرویی عاشق تفسیر رنگ راه دلبستگی و نرسیدنه.
نکته دیگر هم این هست که این مسیر راجع به سلوک و طی کردن، دریافتن و رسیدن هست پس باید دنبال مواد اولیه قابل تبدیل و عروج بگردیم:مس، نماد ناپختگی که باید کارآزموده بشه.
سرو شیهه خاکه
خاک ساکته خاک نموره سرو قد میکشه و فریاد برمیاره از دل این وجود ماتم زده
عصیان طبیعت که توام با پایداری،ایستادگی و شکوهه.
کاج مثل انبوه فهم صفحه زمین رو سایه میزنه.
اکثر کاج ها فشردگی خاصی دارن از این جهت انبوه و توده هستند و در نظر سهراب وسیله ای برای فهم و در نتیجه نمادی از خود فهم.
این تیزی های کوه مخصوصا اگر برفی و درختی روش نباشه که به نظر ما قشنگ به نظر برسه، خود خود سنگ تیز و بی فرم مثل خط کوفی تیز و نچندان دلپذیر ولی مثل یک صفحه ی رمز‌نگاری شده، قابل کشفه، برای درکه!
از زمین تاریک بوی تشکیل ادراک می‌آید
خب
مفهومی که بالاتر بهش اشاره کردم
همین زمین تاریک و نمور میتونه موجب شکل‌گیری فهم و درک بشه اگر و تنها اگر در درجه اول صحیح بهش نگاه بشه، توانایی و وجودش به خوبی درک بشه ولی این پایان کار نیست. ادرس خانه دوست واضحه ولی رسیدن بهش کار میبره
و دوست توری هوش را روی اشیا لمس میکرد
دوست همون وجود متعالی،هم‌سفر،یک فرد بزرگ و در اشعار قدیمی‌تر معشوق و چیزهای دیگر که اینجا به کار ما نخواهد آمد هست و بر هر چیزی که در دنیا وجود داره این توری ظریف و دربرگیرنده فهم رو پهن کرده یا پهن شده میبینه و اشیا رو با فهمشون دریافت میکنه جمله جاری جوی(زندگی؟ روح طبیعت؟ یا خود زندگی و فهم توام و وابسته به جریان داشتن، حرکت کردن، فهمیدن و لمس کردن تک تک این اشیای تیز(سنگ) با توری فهم؟) رو میشنوه و درک میکنه و میدونه و میفهمه همونطور که قبلا فهمیده که "برگی از شاخه بالای سرم چیدم ، گفتم :
چشم را باز کنید ، آیتی بهتر از این می خواهید؟"
اینجا هم فهمیده که "هیچ حرفی به این روشنی نیست"
در کنار جوش و خروش چشمه، در کنار این زهاب با درک درست از جمله جوی و دیدن عینی این جوشندگی و خروش آب زهاب قطعا به این درک خواهید رسید که:
راه معراج اشیا چه صاف است!
@ReferenceLibrary
ما نقش قهرمان را بازی میکنیم، چون ترسوییم؛ نقش قدیس را بازی میکنیم، چون شریریم، نقش ادمکش را بازی میکنیم، چپن در کشتن همنوعان خود بی تابیم، و اصولاً از آن رو نقش بازی میکنیم که از لحظهٔ تولد دروغگوییم.
✍🏼 ژان پل سارتر
سال های سگی، ماریو بارگاس یوسا
برای شروع همینطوری بگم که، نمایشگاه کتاب تهران امسال کامل مجازی شده. مثلا به دلیل جنگ.
اگر به این نمایشگاه علاقه مند بودید و قصد شرکت داشتید، میتونید امسال از طریق پرتال آنلاین کتاب هارو ببینید و اگه پول خیلی خیلی خیلی زیاد داشتید، کتاب سفارش بدین. 💰📚
دقیقا یک سال پیش در چنین روزی، با تمام محدودیت ها در حال تلاش برای آپلود کتاب بودیم.
بعد از آپلود کلی کتاب، تلگرام ۲۰۰ هزار کتاب رو به دلیل بیش از ۱ میلیونی شدن فایل های چنل پاک کرد.
ولی ما باز هم ادامه دادیم و عناوین جدیدتری آپلود کردیم. سعی کردیم هر لحظه این آرشیو رو کامل تر کنیم تا دوستان عزیزمون راحت تر کتاب بخونن. تا اگر کسی توان خرید کتاب فیزیکی نداره، فایلش رو دانلود کنه.
ولی در حال حاضر پی می‌بریم، شاید تمام اون تلاش های ما بی معنی بود! چرا که در این روزها اکثریت مردم حتی دسترسی به اینترنت ندارن. کسانی هم که دسترسی دارن، دانلود یک کتاب براشون هم قیمت خرید نسخه فیزیکی در میاد! در کشوری که هر کاری جز بقا، لاکچری حساب میشه، کتاب خوندن هم تبدیل شده به یک تفریح لاکچری مسخره.
روزهای ما بیهوده می گذرد!؟
این روزها حال همه ما عجیب هست. از طرفی خوشحالیم، از طرفی ناراحت که از زندگی افتادیم. بدترین چیز انتظار برای درست شدن وضع هست که باعث شده تلاشی هم برای زندگی خودمون نداشته باشیم.
همانطور که جنگ 12 روزه تمام شد. این جنگ نیز نهایتا تمام می شود. ممکن است 120 روز زمان ببرد و یا 1200 روز.
اما بازنده واقعی کسی است که هدف ندارد و منتظر نشسته است.
اینجا خاورمیانه است. برای هر تغییری که از شما باید شروع شود منتظر فرد دیگری نمانید.
ج.ا تنها چیزی که تو این ۴۷ سال ساخت، دکمه قطع اینترنت بود.
Читать полностью…
«تصور کن» مجموعه‌ای از پادکست‌های ماهمنیر رحیمی درباره خیزش سراسری «زن، زندگی، آزادی» است؛ خیزشی که پس از جان‌باختن مهسا (ژینا) امینی، دختر ۲۲ ساله اهل سقز، در بازداشت گشت ارشاد در شهریور ۱۴۰۱ آغاز شد و به یکی از مهم‌ترین جنبش‌های اعتراضی تاریخ معاصر ایران تبدیل شد.
در جریان این اعتراضات، صدها نفر جان خود را از دست دادند، هزاران نفر زخمی یا بازداشت شدند و بسیاری آسیب‌های جبران‌ناپذیری را متحمل شدند. با این حال، مطالبات و آرمان‌های این جنبش همچنان در جامعه ایران زنده است.
این مجموعه که از بهمن ۱۴۰۱ تا تیر ۱۴۰۲ در آموزشکده توانا منتشر شده، از زاویه‌های مختلف به روایت رخدادها، تجربه‌های مردم و ابعاد گوناگون این خیزش ملی می‌پردازد. پادکست‌ها با صدای ماهمنیر رحیمی و جمعی از همکاران او تولید شده‌اند و در وب‌سایت و کانال یوتیوب توانا در دسترس هستند.
منبع : Tavaana_TavaanaTech@
درود خدمت دوستان عزیز. 🍓
همونطور که می‌دونید، بعد از نظرسنجی که در کانال قرار دادیم، قرار شد تبلیغاتی در چنل قرار بگیرد.
البته که از اون موقع تا به حال هیچ تبلیغی از ما رزرو نشده، ولی در چندتا تبادل شرکت کرده ایم جهت گسترش اعضا کانال. تا افراد دیگر هم به این آرشیو بزرگ دسترسی داشته باشن.
فقط خواستیم از شما عذر خواهی کنیم اگر این پیام های تبادل شمارو اذیت میکنه.
نیاز به ذکر است که هر چنلی ممکن است در تبادل باشد و اگر نیاز ندارین میتونین استفاده نکنین. ❤️
با سپاس.
نه دیگر هرگز، حتی موقع خواب، مغرورانه به خودم نمی‌نازم که هیچ چیزی باعث حیرت و سردرگمی من نمی‌شود. نه، یک سال گذشت، سال دوم هم می گذرد و به همان اندازه‌ی سال اول برای من غافلگیری در چنته خواهد داشت... یعنی همچنان باید سر به زیر بود و یاد گرفت.
یادداشت های یک پزشک جوان، میخاییل بولگاکف
شعر فقط مجموعه‌ای از واژه‌های زیبا نیست...
گاهی پناهگاهی است برای انسان، وقتی زبان عادی از توضیح رنج‌هایش ناتوان می‌شود.بسیاری از تجربه‌های عمیق زندگی، از دل‌شکستگی و سوگ گرفته تا ترس، تنهایی و از دست دادن رؤیاها، آن‌قدر پیچیده‌اند که در قالب گفت‌وگوی روزمره نمی‌گنجند ، شعر به ما کمک میکند به احساساتی که درونمان سرگردان‌اند نام بدهیم، و آن‌ها را از تاریکی ذهن به روشنایی آگاهی بیاوریم ، شاید به همین دلیل است که شاعران، قرن‌ها پیش از شکل‌گیری روان‌شناسی مدرن، به لایه‌هایی از روح انسان دست یافته بودند که بعدها دانشمندان درباره‌شان نوشتند ، دل‌شکستگی فقط پایان یک عشق نیست، گاهی مرگ یک عزیز، خیانت، فروپاشی یک خانواده یا نابودی آینده‌ای که برای خود تصور کرده بودیم نیز قلب انسان را می‌شکند ، شعر نمی‌تواند این دردها را از بین ببرد، اما می‌تواند آن‌ها را قابل تحملتر کند، زیرا به رنج معنا می‌بخشد.
هر شعر در حقیقت سفری به اعماق وجود است، سفری که در آن انسان با زخم‌ها، ترس‌ها و حقیقت‌های پنهان خود روبه رو می‌شود و اگر خوش شانس باشد، با درکی عمیق‌تر از خویشتن بازمی‌گردد. ،شاید به همین خاطر است که در سخت‌ترین لحظات زندگی، بسیاری از ما ناخودآگاه به شعر پناه می‌بریم...
جهت مطالعه متن کامل
@ReferenceLibraryЧитать полностью…
بی‌تفاوت نیستم...
فقط دیگر کسی در این جهان آن‌قدر عزیز نیست که آشوبی در دلم برپا کند.
روزگاری با آمدنِ آدمها بهار می‌شدم و با رفتنشان ویران...
اما اندوه، آرام‌آرام از من چیزی ساخت که دیگر به رفتن‌ها عادت کرده است.
نه اینکه دوست نداشته باشم، نه...
فقط دیگر رمقی برای سوختن نمانده است.
دل، این مسافر خسته، آن‌قدر در کوچه‌های دلتنگی سرگردان مانده که راه خانه را فراموش کرده است.
نه در تن جانی مانده که به شوق کسی بتپد، و نه در جان تنی که تاب این همه خستگی را بیاورد.
من مانده‌ام در میانه‌ی شب‌های بلندِ خودم؛
نه چشم‌انتظار آمدن کسی، نه نگران رفتن کسی...
تنها با انبوهی از خاطراتی که هر شب، بی‌صدا از زخم‌های کهنه سر برمی‌آورند.
و چه غم‌انگیز است وقتی انسان به جایی برسد که دیگر آرزویی برای داشتن نداشته باشد، و فقط گاهی... دلتنگِ آن آدمِ سابقِ خودش شود.🖤🍂
@ReferenceLibrary
از نکات جالب این هست که اصلا تبلیغات خوبی برای این نمایشگاه مجازی انجام نشده. نه در رسانه و نه در سطح شهر.
ناشرها اعتراض کردن که قیمت کاغذ زیاد شده و به کاهش چاپ کتاب رسیدیم.
همچنین در شبکه های اجتماعی اشاره شده: کتاب دارد تبدیل به کالای لوکس می‌شود.
درود بر همه دوستان. 🍓
این مدت خیلی به همگی سخت گذشت. دوران عجیبی بود که هنوز هم ادامه داره.
اینترنت طبقاتی بلاخره اجرا شد و نمیدونم شمایی که این پیام رو میخونید از کدوم طبقه هستید. مردمی که برای آزادی و بقا خود جنگیدن و کشته شدن، حالا اینترنت هم ندارن. نمیدونم دیگه فعالیت تو تلگرام برای کسی مهم هست یا خیر. اونم چنلی با عنوان کتابخونه :)
در هر صورت خواستم بگم در کنار تمام مسائل ایرانی بودن، اخبار، جنگ، فشار و... سعی کنید توی مسیر هدف های زندگیتون بمونین. خیلی وقت تلف نکنید و کارهای با ارزشی انجام بدین.
ما هم سعی میکنیم یکمی فعالیتمون بیشتر کنیم. اگه نت اجازه بده. قطعا نمیتونیم فعلا آپلود کتاب داشته باشیم با این قیمت ولی خب سعی میکنیم کمی حرف بزنیم تا ارتباطمون با دنیای کتاب های جدید قطع نشه.
باور دارم به زودی همه چی درست میشه و این کثافت از ایران برای همیشه پاک میشه. امیدتون رو از دست ندین. 🍓
ایام به کام، شادی تان مستدام، زندگی تان آرام و املاک به نام تان باد.
دوست دار شما، تیم کتابخانه مرجع
آدمکش‌ها آدم‌هایی هستند که قوه‌ی تخیل ندارند؛ زیاد برای‌شان فرق نمی‌کند که کسی را از زندگی محروم کنند. چون هیچ تصوری، هیچ تخیلی درباره‌ی زندگی ندارند من آدم‌هایی را که از مرگ دیگران می‌ترسند ترجیح می‌دهم؛ چون همین دلیل آن است که این‌جور آدمها بلدند زندگی کنند.
📕 دست های آلوده
✍🏻 #ژان_پل_سارتر
@ReferenceLibrary
ج.ا رفتنی هست.
ولی قبلش یه جوری این کشور خراب شده رو، خراب تر میکنه که تا ۴۷ سال آینده باز هم فحش بخورن.
هر چی می‌کشیم تقصیر آخونده.
بزن تمومش کن منتظریم.
امیدوارم تو پایان خون های کمی ریخته شده باشه و همه در کنار هم جشنش بگیریم