zane_ruz_channel | Unsorted

Telegram-канал zane_ruz_channel - جامعه‌شناسی زن روز

5224

کاوش های جامعه شناسی، روان شناسی و دین پژوهی زنان ⬅️ تماس : 📩 @spfz6949

Subscribe to a channel

جامعه‌شناسی زن روز

😀🎬 تمامی فیلم‌های فمینیستی کانال جامعه‌شناسی زن روز به همراه تحلیل آن‌ها به کانال زیر انتقال یافتند.


🔗
/channel/+pJ5JKb7UcYEyYmQ0

Читать полностью…

جامعه‌شناسی زن روز

❤️ مدرسه فمینیستی زن روز برگزار می‌کند:

💳 آشنایی با تاریخچه فمینیسم و شاخه‌های مختلف فمینیستی


📝ارائه‌دهنده: پرستو فرخی


🔰هدف دوره: نگاهی تحلیلی بر مسیر حرکت فمینیسم از آغاز تا اکنون


🔖عناوین مورد بحث:

جلسه اول: چالش‌های اولیه فمینیستی پیش از آغاز فمینیسم/درآمدی بر تاریخ فمینیسم و امواج فمینیستی
جلسه دوم: فمینیسم لیبرال
جلسه سوم: فمینیسم رادیکال
جلسه چهارم: فمینیسم مارکسیستی
جلسه پنجم: فمینیسم سوسیالیستی
جلسه ششم: فمینیسم روانکاوانه
جلسه هفتم: فمینیسم اگزیستانسیالیستی
جلسه هشتم: فمینیسم پست‌مدرن


🏷تعداد جلسات: ۸
📅آغاز دوره ۱۰ اسفندماه
✏️ یکشنبه و چهارشنبه‌ ساعت ۱۸ به وقت ایران
💻برگزاری جلسات در اسکای روم


📞 برای ثبت‌نام در تلگرام به آیدی زیر پیام دهید:


👍 @Zaneruz_admin

❤️ @Zane_Ruz_Channel

Читать полностью…

جامعه‌شناسی زن روز

❤️ مادران پلازا دو مایو

🔴بازخوانی جنبش تاریخی مادران آرژانتین، از دادخواهی، مقاومت مدنی و تبدیل سوگ به نیرویی سیاسی

🖍برگردان و تنظیم: مهین میلانی


زنان آرژانتینی در دل دیکتاتوری، با راهپیمایی‌های هفتگی و ایستادگی بی‌وقفه، جنایت را به حافظه‌ی عمومی و دادگاه کشاندند.

مادران آرژانتینی در روز ۳۰ آوریل ۱۹۷۷ اعتراضات خود را در پلازا دو مایو شروع کردند. میدانی در مقابل قصر ریاست جمهوری کازا روزادا. «مادران پلازا دو مایو» نام انجمنی شد در پاسخ به مظالم دیکتاتوری نظامی جرج رافائل ویدلا. هدف: پیدا کردن ۳۰ هزار بچه‌های مدرسه، بالغین جوان و کارگران اتحادیه‌هایی که متهم به مخالفت با دولت شده بودند.

آن‌ها، همگی زیر ۳۵ سال، ناپدید شده بودند بدون این که دستگیر شده باشند یا مراحل محکومیت را پشت سر گذاشته باشند. همه گمان می‌کردند که آن‌ها مرده‌اند. مادران و حامیان این افراد به تحقیق پرداختند تا آنچه را که جنایت علیه بشریت می‌نامیدند به محاکمه بکشانند.

🌸مادران هر روز روسری‌هایی سفید نشان پوشک بچه‌های گم‌شده‌شان بر سر می‌کردند که نام فرزند بر روی آن‌ها نوشته شده بود و عکسشان را در دست می‌گرفتند. در سال ۲۰۰۵ با بررسی‌های «دی‌ان‌ای» پیشرفته باقی‌مانده‌های اجساد در قبرهای دسته‌جمعیِ یافته‌شده شناسایی شدند. و والدین می‌توانستند آن‌ها را یا بسوزانند و یا دفن کنند.

مادران در آغاز فکر می‌کردند فقط بچه‌ی آن‌ها ناپدید شده است. اما در زندان‌ها و بیمارستان‌ها و اداره‌های پلیس فهمیدند که مادران دیگری هم به دنبال بچه‌های خود هستند. و متوجه شدند که ناپدید شدن آن‌ها سیستماتیک، با برنامه و طرح قبلی بوده است. در حالی که فرزندان آن‌ها تحصیل‌کرده بودند و فعال سیاسی، این مادران عقبه‌ی طبقه‌ی کارگری سنتی را داشتند و از امور سیاسی چندان با اطلاع نبودند. اما آن‌ها کنار هم ماندند تا در قبال رژیم دیکتاتور همچون یک جبهه‌ی متحد درباره‌ی فرزندان گم‌شده‌شان خبر بگیرند. ۸۵۰۰ نفر بین سال‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، گم‌شدگانی بودند که تمام اطلاعاتشان از رکورد عمومی پاک شده بود؛ هیچ سطحی از دولت نشانی از دستگیری یا جرمی علیه آن‌ها نداشت.

✒️با این که گردهم‌آیی بیش از سه نفر ممنوع اعلان شده بود، مادران تصمیم گرفتند خطر اعتراض عمومی را به جان بخرند. آن‌ها جفت‌جفت دستانشان را به هم زنجیر کردند و انگار که در حال قدم زدن در خیابان روبه‌روی ساختمان ریاست جمهوری، «کازا روزادا» (خانه‌ی صورتی) به راهپیمایی پرداختند.

آن‌ها امیدوار بودند اطلاعاتی از فرزندانشان در زندان بگیرند یا آن‌ها را دفن کنند اگر مرده باشند. این گم‌شدگان در زمان «جنگ کثیف» توسط عوامل رژیم آرژانتین ربوده شده بودند و اغلب آن‌ها بعدها در روستاها و قبرهای ناشناخته پیدا شدند. باقی‌مانده‌ی اجساد آن‌ها نشان از شکنجه و اعدام می‌دهد.

این جنبش به «جنبش زنان» معروف شد.


مادران نمی‌خواستند مردان در آن وارد شوند چرا که می‌خواستند مطمئن شوند که صدایشان و اکسیون‌هایشان در جنبش مسلط مردانه گم نشود و بخشی به این دلیل که مردان ممکن بود بخواهند از مراحل بوروکراتیک گذر کنند تا عمل فوری.

قوانین جنسیتی در آرژانتین بسیج سیاسی بر علیه مردان را محدود می‌کرد. اما زمانی که مادران وارد «پلازا دو مایو» شدند، یک مکان عمومی با مفاهیم تاریخی، نقش خود را در جامعه به عنوان افراد سیاسی و هم‌زمان مادرانگی در سیاست حک کردند.

آن‌ها با عبور کردن از مرزهای سیاسی مردمحور فضاهای نمود زنان آرژانتینی را وسعت دادند و راه را برای فرم‌های جدیدی در مشارکت‌های مدنی باز نمودند.


این مادران نیرویی دینامیک و غیرقابل انتظار به وجود آوردند که توانست محدودیت‌های سنتی زنان در آمریکای لاتین را به هم بریزد. آن‌ها گردهم آمدند تا از فرزندانشان خبر بگیرند.

دولت برای بی‌اهمیت جلوه دادن اعتراضات مادران آن‌ها را «زنان دیوانه» می‌خواند.

تخمین زده می‌شود که ۵۰۰ تن از بچه‌ها از زنان حامله‌ی ناپدید شده در بازداشتگاه‌ها یا زندان‌ها به دنیا آمدند. این زنان کشته شدند و بچه‌هایشان به‌طور غیرقانونی به اقوام نظامیان یا دیگر وابستگان رژیم داده شد. بسیاری از اجساد هیچ‌گاه پیدا نشدند.

از سال ۱۹۸۶ مادران هر سه‌شنبه ساعت سه و نیم بعد از ظهر در اطراف «می پیرامی» در نقطه‌ی مرکزی «پلازا دو مایو» راهپیمایی و سخنرانی می‌کنند. مادران پلازا دو مایو توجه دنیا را به خود جلب کردند و الهامی شدند برای چنین جنبش‌هایی در عرض آمریکای مرکزی.

#تاریخ_زنان
#زنان_سیاست

ادامه مطلب


✈️@Zane_Ruz_Channel

Читать полностью…

جامعه‌شناسی زن روز

✍ ‏یه چیزی که برام عجیبیه حذف زنان از گفت‌و‌گوهاست. هر جا رو می‌بینی یه عده مرد جامعه‌شناس و مفسر و فلسفه‌دان نشستن دارن صحبت می‌کنن. حتی رسانه‌های مستقل و آلترناتیو هم همین کار و دارن می‌کنن.

🖊Ali
✂️✂️✂️✂️

✍بالاخره شوخی نیس برهه حساسیه و مردها باید 'عقل'شونو بزارن روی هم ببینن چکار میشه کرد!! سر زن زندگی آزادی هم با اینکه جرقه انقلاب رو یک زن زد و مساله قتلش موضوع حجاب بود و حضور و بدن زنان محور اصلی بود اما فضای تحلیل‌های داخلی عمدتا مردانه بود.

🖊آلبرتین
✂️✂️✂️✂️

✍متاسفانه زنان رو حتی در نظر هم نمی‌گیرن. همین گفتگوی "رسانه آزاد" که چند روز پیش به عنوان نماد گفتگو "متمدن و مترقی" مطرح شد حتی یک زن هم‌ درش بود و نه حرفی ازشون زده شد.

با این حال مهم‌ترین مبارزین حقوق بشر در ایران رو در حال حاضر زنان تشکیل میدن.

🖊hanoc
✂️✂️✂️✂️

✍آدم یاد وقتایی میوفته که زنا مجبورن تو مهمونی ظرف بشورن و سفره پهن کنن و مردا چایی می‌خورن و بحث سیاسی می‌کنن

🖊Jas

✈️@Zane_Ruz_Twitter

Читать полностью…

جامعه‌شناسی زن روز

📔Women In Western Political Thought
🖊️Susan Moller Okin

📔زن از دیدگاه فلسفه سیاسی غرب
🖊️سوزان مولر آکین
🖋️ترجمه: ن.نوری‌زاده


🌸از دیرباز در فلسفه و فرهنگ سیاسی، گرایشی فراگیر در چشم‌پوشی از حقوق زنان وجود داشته است.

از دیدگاه این فیلسوفان، خانواده نهادی ضروری است و زن به خاطر زنانگی (جنسیت)، باروری و پرورش کودک، نقش طبیعی را در این نهاد ایفا می‌کند. این امر فیلسوفان را مجاب می‌کند تا به قوانین اخلاقی و مفاهیم حقوقی که تنها مختص زنان است و اختلاف فاحشی با مردان دارد، دست یابند. فرضیه ضرورت خانواده، فیلسوفان را به موضوع اختلاف بیولوژیکی بین زن و مرد هدایت می‌کند و از این منظر تفاوت سنتی، نهادی و قانونی بین زن و مرد شکل میگیرد که اوج آن در شکل برتری‌طلبانه پدرسالاری نمودار شده است.

به عقیده آکین واژه‌هایی چون شخص، انسان و عقلانیت [در فلسفه‌ی قدیم] شامل جنس زن نمی‌شده است.


آکین با تحقیق و بررسی موضوع جایگاه زن در فلسفه سیاسی افلاطون، ارسطو، روسو ومیل، در صدد دفاع از نظریات خود برآمد. به باور او تمام فیلسوفان مذکور به استثنای افلاطون (آنهم زمانی که او فقط در مورد زنان پاسدار بحث میکند) مهمترین مواضع خود را نسبت به نهاد خانواده در تفکیک وظائف اعضاء آن بیان کرده‌اند.

به سخنی دیگر، به باور این فیلسوفان (از جمله افلاطون در کتاب قوانین) فرض بر آن است که مسئولیت اولیه زنان در خانه پرورش و نگهداری از کودکان و خانه‌داری می‌باشد. زیرا زنان درواقع بواسطه نقش "کارکردی و وظیفه‌مندانه‌ای که در زندگی دارند، ارزیابی می‌گردند، درحالیکه مردان افرادی آزاد و عاری از هر مسئولیتی‌اند.

✒️برای مثال، در این مورد به عقاید ارسطو توجه فرمائید که میگفت: "طبیعت وظیفه زنان را پیشاپیش تعیین کرده است".

منظور ارسطو آن بود که زنان وظیفه‌ای جزء تولیدمثل و سپس نگهداری از تولیدشان (کودک) وظیفۀ دیگری ندارند. او صراحتا اظهار داشته است که "منظور از وجود زنان تولیدمثل و پرستاری از کودکان است تا بدین وسیله مردان بتوانند به امر سیاست و کشورداری بپردازند."

آکین معتقد است چنین نظریاتی را که هر کدام از فیلسوفان به نحوی از انحاء آنها را در آثار خود بیان کرده‌اند با برابری حقوق سیاسی، اجتماعی و اقتصادی زنان با مردان ناسازگاری است و برای اینکه زنان بتوانند در کلیه زمینه‌ها به برابری کامل دست بایند، چاره ای ندارند جز اینکه اساس باورهای کهنه و سنتی نهاد خانواده و نقش تعیین‌شده جنسی افراد در آن را به چالش درآورند.

#زنان_فلسفه
#زنان_نامرئی
#معرفی_کتاب
#کتاب_فمینیستی


🗂 منبع معرفی کتب مطالعات فمینیستی:

📎
https://www.instagram.com/feministbookcase?igsh=ZTBqdWJ2M3YzbGJ5


🔮 feministbookcase


❤️ @Zane_Ruz_Channel

Читать полностью…

جامعه‌شناسی زن روز

✉️#گزیده


📑 "Women are half the society. You cannot have a revolution without women. You cannot have democracy without women. You cannot have equality without women. You can’t have anything without women.”

👤— Nawal El Saadawi


📑 "زنان نیمی از جامعه‌اند. نمی‌توان انقلابی داشت بدون زنان. نمی‌توان دموکراسی داشت بدون زنان. نمی‌توان برابری داشت بدون زنان. بدون زنان هیچ چیزی ممکن نیست."


👤_ #نوال_السعداوی


🗂 منبع گزیده‌های فمینیستی:



🔮 lnstagram.com/excerpt_from_feminism



❤️ @Zane_Ruz_Channel

Читать полностью…

جامعه‌شناسی زن روز

⚫️ بهارا به ایران ما بنگر

🎼بهــارا
بر ایرانِ ما
بگــذر...


🎤باصدای: #صبا_داروغه

▫️سنتور و تنظیم: سیامک آقایی
▫️فیلمبردار: علی احسانی


#آهنگ_شب
#موسیقی_زنان
#صدای_زن


❤️ @Zane_Ruz_Channel

Читать полностью…

جامعه‌شناسی زن روز

❤️ سامانه گزارش‌دهی سقط جنین؛ تشدید نظارت بر بدن زنان

راه‌اندازی سامانه گزارش مردمی سقط جنین از سوی دادستانی کل کشور در چارچوب سیاست‌های اعلامی قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران را نمی‌توان صرفاً یک اقدام اداری یا فنی دانست. این تصمیم را باید در بستر گسترده‌تری از کنترل ساختاری بر بدن زنان تحلیل کرد؛ بستری که در آن تصمیم‌های شخصی مرتبط با بارداری، به موضوع مداخله کیفری و نظارت عمومی تبدیل می‌شوند.

🔴ایجاد سازوکاری برای «گزارش‌دهی» درباره سقط جنین، عملاً بدن زنان را به عرصه‌ای برای نظارت اجتماعی بدل می‌کند.

در چنین چارچوبی، تجربه زیسته زنان، شرایط فردی، سلامت جسمی و روانی و وضعیت اقتصادی آنان به حاشیه رانده می‌شود و آنچه برجسته می‌شود، رویکردی امنیتی و انضباطی است.

⬅️این سیاست نه‌تنها مسئله سقط جنین را از حوزه سلامت عمومی خارج می‌کند، بلکه آن را در فضای جرم و تخلف تعریف می‌کند؛ فضایی که پیامد آن گسترش ترس، پنهان‌کاری و ناامنی است.

تجربه‌های جهانی نشان داده است که محدودسازی شدید و جرم‌انگاری سقط جنین، به توقف آن منجر نمی‌شود، بلکه زنان را به سمت مسیرهای ناایمن و غیررسمی سوق می‌دهد؛ مسیری که بیشترین آسیب را متوجه زنان کم‌درآمد و آسیب‌پذیر می‌کند. در چنین شرایطی، سیاست‌هایی که با عنوان «صیانت از حقوق عامه» معرفی می‌شوند، عملاً می‌توانند به تضعیف حقوق فردی و به‌ویژه حق بر خودمختاری بدنی منجر شوند؛ حقی که در ادبیات حقوق بشر و جنبش‌های فمینیستی، یکی از بنیادی‌ترین حقوق انسان‌ها به شمار می‌رود.

هرگونه سیاست‌گذاری در حوزه سلامت باروری باید بر پایه کرامت انسانی، حق انتخاب و دسترسی ایمن به خدمات درمانی شکل بگیرد. تبدیل‌کردن شهروندان به ناظران یکدیگر و امنیتی‌سازی تصمیم‌های مرتبط با بارداری، نه به حل مسائل اجتماعی کمک می‌کند و نه به ارتقای سلامت عمومی می‌انجامد.

آنچه در این میان نادیده گرفته می‌شود، عاملیت زنان و حق آنان برای تصمیم‌گیری درباره بدن و زندگی‌شان است.


در شرایطی که سیاست‌های جمعیتی و فشارهای اقتصادی، بار مضاعفی بر دوش زنان گذاشته است، تمرکز بر ابزارهای کنترلی به جای تقویت حمایت‌های اجتماعی، تصویری نگران‌کننده از مسیر پیش‌رو ترسیم می‌کند.

مسئله سقط جنین پیش از آنکه موضوعی کیفری باشد، موضوعی مرتبط با سلامت، عدالت اجتماعی و حق انتخاب است. هر سیاستی که این واقعیت را نادیده بگیرد، پیشاپیش شکست خورده است، شکستی که به قیمت جان و سلامتی زنان تمام خواهد شد.

#بدن_زن
#حق_بر_بدن
#سقط_جنین
#پایان_خودخواسته_بارداری


▫️zaagaah
✈️@Zane_Ruz_Channel

Читать полностью…

جامعه‌شناسی زن روز

❤️ مدرسه فمینیستی زن روز برگزار می‌کند:

💳 آشنایی با تاریخچه فمینیسم و شاخه‌های مختلف فمینیستی


📝ارائه‌دهنده: پرستو فرخی


🔰هدف دوره: نگاهی تحلیلی بر مسیر حرکت فمینیسم از آغاز تا اکنون


🔖عناوین مورد بحث:

جلسه اول: چالش‌های اولیه فمینیستی پیش از آغاز فمینیسم/درآمدی بر تاریخ فمینیسم و امواج فمینیستی
جلسه دوم: فمینیسم لیبرال
جلسه سوم: فمینیسم رادیکال
جلسه چهارم: فمینیسم مارکسیستی
جلسه پنجم: فمینیسم سوسیالیستی
جلسه ششم: فمینیسم روانکاوانه
جلسه هفتم: فمینیسم اگزیستانسیالیستی
جلسه هشتم: فمینیسم پست‌مدرن


🏷تعداد جلسات: ۸
📅آغاز دوره ۱۰ اسفندماه
✏️ یکشنبه و چهارشنبه‌ ساعت ۱۸ به وقت ایران
💻برگزاری جلسات در اسکای روم


📞 برای ثبت‌نام در تلگرام به آیدی زیر پیام دهید:


👍 @Zaneruz_admin

❤️ @Zane_Ruz_Channel

Читать полностью…

جامعه‌شناسی زن روز

🎬Hamnet
🎬همنت

🎭#تحلیل_فیلم

همنت فیلم داستانی تخیلی دربارهٔ زندگی ویلیام شکسپیر و همسرش ان هتوی، پس از مرگ پسر ۱۱ ساله آنها، همنت می‌باشد.

تم‌ها و مضامین اصلی فیلم همنت حول محور سوگ، کیمیاگری هنری و جابجایی می‌چرخد. فیلم به‌زیبایی نشان می‌دهد که چگونه یک فقدان عظیم می‌تواند به منبع الهام برای خلق شاهکاری جاودانه تبدیل شود. مفهوم «جابجایی» در تمام رگ‌های فیلم جاری است؛ ابتدا همنت با مرگ خود، جای زندگی را به خواهرش می‌بخشد و سپس ویلیام شکسپیر در نمایشنامه‌اش، به‌صورت نمادین جای خود را با پسرش عوض می‌کند تا او را در دنیای کلمات زنده نگه دارد.

📷همچنین تقابل میان شهود زنانه و منطق مردانه و تضاد میان سادگی روستا و هیاهوی شهر، لایه‌های عمیق‌تری به روایت می‌افزاید و فیلم را از یک درام تاریخی صرف، به یک مطالعهٔ روان‌شناختی و احساسی ارتقا می‌دهد.

«هَمْنِت» با نگاهی رادیکال و زنانه، مرگ فرزند شکسپیر را به بستری برای بازاندیشی در معنای زندگی، اندوه و نیروی زنانه بدل می‌کند.


فیلم «هَمْنِت» اقتباسی رادیکال و جسورانه از رمان مگی اوفارل است که زندگی خانوادگی ویلیام شکسپیر را از زاویه‌ای کاملاً متفاوت و زنانه بازآفرینی می‌کند. اثری که برای برخی تماشاگران ممکن است دشوار یا حتی غیرقابل تحمل باشد، اما در عین حال تجربه‌ای عمیق و شاعرانه را رقم می‌زند.

🌸در مرکز این روایت، جسی باکلی در نقش آگنس، همسر شکسپیر و مادر فرزندان او، قرار دارد؛ زنی که ژائو او را نه فقط مادر یک خانواده بلکه مادری برای همه ما به تصویر می‌کشد: روحی زمین‌محور و شَمّانی که باید با مرگ فرزندش، همنت، روبه‌رو شود. در مقابل، پل مسکال نقش ویلیام شکسپیر را ایفا می‌کند که اندوه خود را در «نمایش دانمارکی» تخلیه می‌کند؛ اما چه در شخصیت و چه در بازی، مرد داستان تحت‌الشعاع حضور زنانه روایت قرار می‌گیرد.

ژائو در مصاحبه‌های پیشین تأکید کرده است که جهان ما به شدت با نیروی مردانه شکل گرفته و عنصر زنانه در آن سرکوب شده است. به باور او، تمدن نماینده نیروی مردانه است و طبیعت نماد نیروی زنانه.


✒️از نگاه ژائو، سینما و روایتگری نیز عمدتاً در ستایش ارزش‌های مردانه پیش رفته‌اند و «همنت» تلاشی است برای ایجاد تعادل میان این دو نیرو. او می‌گوید ترس جمعی از ناشناخته‌ها، از اقیانوس‌ها، جنگل‌ها و جنبه‌های زنانه وجود، سبب می‌شود بخش مهمی از تجربه انسانی سرکوب شود.

به همین دلیل «همنت» نه تنها یک اقتباس ادبی، بلکه یک تجربه سینمایی خطرناک و جسورانه است؛ فیلمی که به بخشی از وجود مخاطب خطاب می‌کند که معمولاً یاد گرفته‌ایم به آن اعتماد نکنیم.
✂️✂️✂️✂️✂️

✍فیلم همنت ساخته کلوئی ژائو به طرز درخشانی نشان می‌دهد چطور رنج و سوگ فردی می‌تواند از طریق امید و تسلای جمعی به نیرویی الهام‌بخش برای خلق جهانی تازه شود.

در این روزها دیدن فیلم کمکمان می‌کند تا به یاد بیاوریم که مرگ، پایان نیست و با کشته شدن عزیزانمان، داستان زندگی‌شان تمام نمی‌شود. بلکه وظیفه همه ما که زنده مانده‌ایم، تداوم آرزوی آنها در آینده است.

🖍نزهت بادی


📹 فیلم Hamnet را اینجا تماشا کنید.

#معرفی_فیلم
#فیلم_فمینیستی


❤️ @Zane_Ruz_Channel

Читать полностью…

جامعه‌شناسی زن روز

⚫️ از خون جوانان وطن


▪️با‌صدای #پرستو_احمدی



#آهنگ_شب
#موسیقی_زنان
#صدای_زن


❤️ @Zane_Ruz_Channel

Читать полностью…

جامعه‌شناسی زن روز

📖Feminism in philosophy

📖Cambridge Companion to philosophy

1) Feminism in ancient philosophy ( The feminist stake in Greek rationalism)
2)Feminism in philosophy of mind The question of personal identity
3)Feminism in philosophy of mind Against physicalism
4)Feminism and psychoanalysis Using Melanie Klein
5)Feminism in philosophy of language Communicative speech acts
6)Feminism in metaphysics Negotiating the natural
7)Feminism in epistemology Exclusion and objectification
8)Feminism in epistemology Pluralism without postmodernism
9)Feminism in philosophy of science Making sense of contingency and constraint
10)Feminism in political philosophy Women's difference
11)Feminism in ethics Conceptions of autonomy
12)Feminism in ethics Moral justification
13) Feminism in history of philosophy Appropriating the past

#فمینیسم
#زنان_فلسفه
#معرفی_کتاب
#کتاب_فمینیستی

❤️ @Zane_Ruz_Channel

Читать полностью…

جامعه‌شناسی زن روز

❤️ سوگواری زنانه؛ بدن‌ها راویان حقیقت

🖍طاهره جورکش

در جنبش‌ها، اعتراض‌ها و به‌ویژه در اعتراضات اخیر ایران، زنان به راویان سوگ و حقیقت تبدیل شده‌اند؛ زنانی که با تکیه بر آیین‌ها و اسطوره‌های کهن و با بدن‌های خود، لحظه‌ای تاریخی رقم می‌زنند.

این سوگواری‌ها تنها یادآوری فقدان یا تجربه‌ای شخصی نیست؛ بلکه کنشی اعتراضی و بدن‌محور است که با سوگ ازدست‌دادن فرزندان ایران، این فقدان را از فضای خصوصی بیرون می‌آورد و به رخدادی جمعی، تاریخی و سیاسی بدل می‌کند.

در این لحظه، بدن زن میدانی است از خشم، اندوه، مقاومت و ایستادگی؛ و هر حرکت او، از گیسوبران و موفشانی تا رقص سوگواری، شیون و زاری آمیخته با تصنیف و مویه، ابزاری است برای بازگو کردن حقیقتی که تلاش شده از حافظه جمعی پاک شود.

آنچه امروز در اعتراضات ۱۴۰۴ شاهد آن هستیم، گسستی ناگهانی نیست بلکه امتداد سنتی دیرینه در فرهنگ ایرانی است: سوگ زنانه به‌مثابه کنش مقاومت. در اسطوره‌ها، موی زنان نماد هستی، جان و زندگی است و با قدرت پیوندی عمیق دارد. زنان در طول تاریخ در واکنش به خشم، اعتراض و اندوه، گیسوان خود را به‌صورت خودخواسته می‌بریدند.

✒️همان‌گونه‌که فردوسی در شاهنامه در توصیف بریدن گیسوان فرنگیس در سوگ سیاوش می‌نویسد:

همه بندگان موی کردند باز
فرنگیس مشکین‌کمند دراز
برید و میان را به گیسو ببست
به فندق گل و ارغوان را بخست
سر ماهرویان گسسته‌کمند
خراشیده روی و بمانده نژند

در اعتراضات اخیر نیز رقص و سوگواری زنان به نشانه‌ای از اعتراض به بی‌عدالتی به نمادی از ایستادگی و مقاومت بدل شده است؛ اعتراضی زنانه از زندگی تا آزادی.


هر حرکت زن در سوگواری، لحظه‌ای از فروپاشی نظم تحمیلی بر بدن است؛ موفشانی یعنی رها کردن مو و بدن را از قیدوبندهای تحمیلی آزاد می‌کند. رقص، نه تناقض با مرگ، بلکه اعلام مقاومت و قدرت در دل فقدان است. سوگواری زنان با ثبت نام‌ها، چهره‌ها و روایت‌ها، حافظه‌ای جمعی می‌سازد که تضمین می‌کند هیچ روایتی فراموش نمی‌شود.

این حافظه جمعی فعال نه‌تنها تاریخ را ثبت می‌کند، بلکه آن را زنده و جاری نگه‌می‌دارد و امکان مقاومت آینده را فراهم می‌آورد؛ حافظه‌ای که پیش از زبان نوشتاری و رسانه رسمی وجود داشته و در لحظات فشار، دوباره به صحنه بازمی‌گردد.

🌸در نظریه «سوگ سیاسی» جودیت باتلر، سوگواری زمانی به مطالبه بدل می‌شود که زندگی‌هایی که نهادهای قدرت تلاش می‌کنند «غیرقابل سوگ» جلوه دهند، به رسمیت شناخته شوند. به تعبیر باتلر، سوگ سیاسی زمانی تحقق می‌یابد که نظم مسلط درباره اینکه کدام مرگ سزاوار سوگواری است، مختل شود. زنان ایرانی، با سوگواری علنی و بدن‌محور در شهرهایی چون ایلام، لرستان، کرمانشاه، کردستان، خوزستان و… این نظم مسلط را به چالش کشیده و لحظه‌های درد و فقدان را به مطالبه‌ای جمعی و تاریخی تبدیل کرده‌اند.

در این بستر، بدن زن خود به رسانه‌ای رادیکال بدل می‌شود؛ رسانه‌ای مستقل که نه به مجوز نیاز دارد و نه به انتشار رسمی.


بدن زنان در سوگ، هم‌زمان ابزار ثبت تاریخ، بازنمایی خشونت و نمود سوژگی زنانه است؛ سوژگی‌ای که از محدودیت‌ها فراتر می‌رود و تجربه اندوه و درد را به کنشی جمعی و سیاسی تبدیل می‌کند.

زنان در خیابان‌ها، مزارها و میدان‌های اعتراض، صدای بی‌صداها هستند. سوگواری‌های زنانه حماسه‌آفرین است و تاریخ را حضور خود شکل می‌دهند. در این لحظه، بدن زن دیگر صرفاً بدن داغدار نیست؛ بلکه بدن لحظه مقاومت، خشم آگاهانه و امتناع از فراموشی است.

سوگواری، به مدد این بدن‌ها، مطالبه‌ای آشکار و سیاسی می‌شود: مطالبه‌ای برای به رسمیت شناختن زندگی و انسانیت و یادآوری اینکه‌ هر جانباخته‌ای که در این برهه مهم تاریخی فراموش شود، نابرابری و خشونت را بازتولید می‌کند و نسل‌های آینده را در معرض خطر می‌گذارد.


✈️@Zane_Ruz_Channel

Читать полностью…

جامعه‌شناسی زن روز

⚫️خون ماه


◾️با‌صدای: #سحر_بروجردی
▪️شعر: پوریا سوری


#آهنگ_شب
#موسیقی_زنان
#صدای_زن


❤️ @Zane_Ruz_Channel

Читать полностью…

جامعه‌شناسی زن روز

❤️ سیاست بدون بدن: غیبت زنان، در تخیل سیاسی

🖍مهزاد الیاسی


در هفته‌های اخیر، بعد از کشتار دی ماه، رسانه‌های آنلاین داخلی، چندین مصاحبه مفصل با متفکران مرد ایران منتشر کردند: گفت‌وگوهایی دقیق و روشنگر درباره‌ی بن‌بست سیاسی کنونی و امکان تخیل سیاسی در آینده. اما در میان این همه دقت نظری، یک غیبت مکرر توجهم را جلب کرد:

غیبت زنان.


پیش از این بارها غیبت زنان به‌عنوان صاحب‌نظر در این نوع گفت‌وگوها انتقاد شده است؛ غیبتی که حتی گاه به این شکل ظاهر می‌شود که زنان صرفاً در مباحثی با برچسب «موضوعات زنان» دعوت می‌شوند.

اما آنچه من مطرح می‌کنم تنها فقدان فیزیکی حضور زنان نیست. مسئله‌ی من غیبت مسئله‌ی زنان در بحث‌هاست: به این معنا که مسئله‌ی زنان به‌عنوان سوژه‌ی سیاسی و به‌مثابه یک مسئله‌ی ساختاری، در چندین ساعت گفت‌وگو بین متفکران حاضر در بحث‌ها، حتی یک‌بار هم طرح نمی‌شود. گویی بحران کنونی، می‌تواند بدون ارجاع به بدن‌هایی که طی سال‌های اخیر خط مقدم سیاست را بازتعریف کرده‌اند، فهم شود.

انگار مسئله‌ی زنان، اگر هم وجود دارد، موضوعی «فرعی» است؛ امری مربوط به خودشان، نه بنیان نظم سیاسی.


این حذف تصادفی نیست. همان‌طور که سیاست هرگز بی‌بدن نیست، تحلیل سیاسی نیز بیرون از موقعیت بدن تحلیل‌گر شکل نمی‌گیرد. آنچه در این گفت‌وگوها غایب است، نه صرفاً نام بردن از مسائل مربوط زنان، بلکه درک این واقعیت است که مسئله‌ی زن ایرانی صرفاً محدود به ساختار سیاسی حکومت نیست؛ بلکه مسئله‌ای در رابطه با نظم مردانه‌ای است که هم در ساختار قدرت رسمی و هم در تخیل اجتماعی بازتولید می‌شود.

در سه سال گذشته، زنان با امتناع از حجاب اجباری در ایران نوعی دیگر از سیاست را رقم زدند؛ سیاستی که نه بر تصرف عمودی قدرت، بلکه بر فرسایش روزمره‌ی آن استوار بود. سیاستی بدن‌مند، اجراگرانه و مبتنی بر کنش جمعی، که بدون خشونت و بدون سلاح، نظم نمادین موجود را مختل کرد. اما این عاملیت سیاسی، در بسیاری از تحلیل‌های مردان، یا به حاشیه رانده می‌شود یا اساساً نادیده می‌ماند.

✒️مقاومت مؤثر زنان در سال‌های اخیر، حتی یک‌بار هم منجر به این نشد که زنان به‌عنوان سوژه‌های تخیل سیاسی در صورت‌بندی بحران کنونی در بحث‌ها حاضر باشند.

چرا در شرایطی که چند سال گذشته، فضای مجازی و عرصه‌ی عمومی مملو از روایت‌های خشم، فرسودگی، اعتراض و نارضایتی زنان از نظام مردسالاری بوده، این حجم از نارضایتی، در تحلیل‌های متفکران مرد حتی یک‌بار هم به مسئله‌ای مرکزی بدل نمی‌شود؟

چگونه ممکن است یکی از پردامنه‌ترین و مداوم‌ترین شکاف‌های اجتماعی، حتی در حاشیه‌ی گفت‌وگوهای متفکران امروزی وجود نداشته باشد؟

مسئلۀ زنان را نمی‌توان به سطح سیاست‌گذاری تقلیل داد. این مسئله، به خودِ سازمان‌یافتگی قدرت مربوط است. به نحوۀ توزیع صدا، اعتبار و مرجعیت. به اینکه چه کسی سوزۀ بحث است، چه کسی می‌تواند سخن بگوید و چه کسی همواره باید صبر کند تا «اولویت‌های اصلی» حل شوند. این نامرئی‌سازی، بیش از آنکه نشانه‌ای بی‌اهمیت باشد، نشانۀ محدودیت موقعیت نظری است. نامرئی بودن زنان در بحث متفکران مرد مقیم ایران، حتی رادیکال‌ترینشان، نشان از نظمی دارد که مردبودن را پیش‌فرض خنثی سیاست می‌داند.

نادیده‌گرفتن زنان، صرفاً حذف یک گروه اجتماعی نیست؛ حذف امکان دیدن شکاف بنیادین نظم مردانه است. نظمی که نه فقط در ساختار سیاسی حکومت، بلکه در اولویت‌بندی‌های زبان تحلیل بازتولید می‌شود. مسئله این نیست که چرا این متفکران درباره زنان «کم گفته‌اند»، مسئله این است که تخیل سیاسی مسلط هنوز قادر نیست بحران را از منظر زنانه صورت‌بندی کند. تا زمانی که چنین است، هر تحلیلی حتی اگر رادیکال به نظر برسد، در نهایت درون همان افق مردانه باقی می‌ماند که خود یکی از ریشه‌های بحران کنونی است.

ادامه مطلب


✈️@Zane_Ruz_Channel

Читать полностью…

جامعه‌شناسی زن روز

📹Death And The Maiden

📹مرگ و دوشیزه

🎭#تحلیل_فیلم
🖍نزهت بادی

فیلم بر اساس نمایشنامه‌ای از اریل دورفمان درباره پولینا، زنی نجات‌یافته از خشونت و شکنجه را در دوران پس از سرنگونی حکومتی دیکتاتوری است.

به تازگی کمیته‌ای برای تحقیق پیرامون موارد نقض حقوق بشری درباره زندانیان تحت شکنجه در حکومت سابق تشکیل شده که سرپرستی آن را شوهر پولینا بر عهده دارد. اما همان شب به طور اتفاقی با شکنجه‌گرش مواجه می‌شود.

💳 در طول شب که پولینا تلاش می‌کند تا دکتر میراندا را وادار به اعتراف کند، بارها از سوی شوهرش سرزنش می‌شود و مورد انتقاد قرار می‌گیرد که او هم شبیه همان شکنجه‌گران و جنایتکاران رفتار می‌کند و از او می‌خواهد که او را تحویل کمیته حقیقت‌یاب بدهد تا محاکمه قانونی شود.

اما وقتی درنهایت دکتر میراندا لب به اعتراف باز می‌کند و با لذت و خونسردی از انواع جنایاتش حرف می‌زند، خود جراردو طاقت نمی‌آورد و به او حمله می‌کند تا او را بُکُشد.

فیلم می‌کوشد نشان دهد حکومت‌های دیکتاتوری چطور با تقلیل بدن زن زندانی به صحنه جرم از طریق برهنه‌سازی، تفتیش در روابط جنسی خصوصی، تعرض و تجاوز جنسی در راستای مقهور کردن اراده و شکستن مقاومت او بهره می‌برند.

⬅️فیلم یکی از تاثیرگذارترین آثار سینمایی است که نشان می‌دهد متجاوز و شکنجه‌گر می‌تواند فردی عادی باشد که در کنار زندگی روزمره‌اش، از سرکوب دیگری لذت ببرد و احساس قدرت کند.

🎬 زن جوانی به نام پولینا از نجات یافتگان خشونت در دوران پس از دیکتاتوری است که فرصت می‌یابد با شکنجه‌گر سابقش روبرو شود و او را وادارد تا به جنایاتش در گذشته اعتراف کند.

در ظاهر به نظر می‌رسد که زن قصد انتقام دارد اما پولینا بیش از هر چیزی می‌خواهد ماهیت هولناک خشونت را به خشونت‌گر نشان دهد و رنجش به رسمیت شناخته شود.


#معرفی_فیلم
#فیلم_فمینیستی
#خشونت_علیه_زنان


📹 فیلم Death And The Maiden را اینجا تماشا کنید.


❤️ @Zane_Ruz_Channel

Читать полностью…

جامعه‌شناسی زن روز

🎬The Mothers of the Plaza of Mayo
🎬 فیلم مستند «مادران میدان مایو»

🎬کارگردان:
Susana Blaustein Muñoz
Lourdes Portillo
🎬1985


دارای زیرنویس فارسی


🎞مادران میدان مایو (اسپانیایی: Asociación Madres de Plaza de Mayo‎) انجمنی است از مادران آرژانتینی که فرزندانشان در زمان دیکتاتوری نظامی بین سالهای ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۳ ناپدید شدند.

این مادران در حالی که سعی می‌کردند از سرنوشت فرزندانشان آگاه شوند و بدانند چه بلایی بر سر آنها آورده‌اند، خود را سازماندهی کردند و در سال ۱۹۷۷ در میدان پلازا مایو در بوئنوس آیرس، در مقابل کاخ ریاست‌جمهوری در حالی که دولت می‌خواست همه مردم کشور ساکت باشند، تجمع کردند.

حضور علنی این مادران دوران زندگی، خانواده‌های درهم شکسته و میزان قساوت اعدام‌ها توسط نیروی زمینی آرژانتین را به نمایش گذاشت، به لحاظ حقوقی، اقدام مادران میدان مایو پاسخی به دادخواهی و نقض حقوق بشر بود.

این زنان با هم یک نیروی پویا و غیرمنتظره ایجاد کردند که در مخالفت با محدودیت‌های سنتی زنان و مادران در آمریکای لاتین بود.


#تاریخ_زنان
#زنان_سیاست
#مستند_فمینیستی


❤️ @Zane_Ruz_Channel

Читать полностью…

جامعه‌شناسی زن روز

⚫️ وطن


🎤باصدای: #فاطمه_عطایی (مشکات)


#آهنگ_شب
#موسیقی_زنان
#صدای_زن


❤️ @Zane_Ruz_Channel

Читать полностью…

جامعه‌شناسی زن روز

❤️ زن، تخیل سیاسی و انقلاب
🖍شيوا علينقيان


آیا می‌توان انقلابی را تصور کرد که مشروعیت خود را نه از باز تعریف اخلاقی بدن زن بلکه از تضمین برابری مادی، حقوقی و سیاسی آنان به دست آورد؟

این مقاله می‌کوشد از بدنمندی زنانه در تخیل سیاسی سخن بگوید یعنی قرار دادن تجربه زیسته بدن‌مند کار بازتولیدی، مراقبت، خشونت روزمره و نابرابری ساختاری در مرکز فهم سیاست.

از این منظر، سیاست صرفاً رقابت بر سر تصاحب قدرت و شیوه‌های آن نیست، بلکه بازآرایی روابطی است که در سطح بدن‌ها، خانه‌ها و فضاهای روزمره شکل می‌گیرد.


این مقاله تأکید می‌کند که هر تحول سیاسی ناگزیر از بازتنظیم نسبت میان دولت خانواده و بدن است. از این رو آزادی اگر بخواهد از سطح نمادین فراتر رود و به دگرگونی واقعی روابط قدرت منتهی شود، نیازمند بازاندیشی در نسبت بدن خانواده و اقتصاد مراقبتی است.

وقایع ١٤٠٤ با سرکوب خونین بازداشت‌های گسترده عزای عمومی و برآمدن نشانه‌هایی از بازگشت اقتدارگرایی عریان، جامعه را در موقعیتی آستانه‌ای و فشرده از «گذار» قرار داد: لحظه‌ای که هنوز انقلاب رخ نداده اما تخیل آن در گفتار عمومی فعال شده است. در چنین فضایی هم زمان با طرح امکان‌هایی چون جمهوری‌خواهی، بازگشت به سلطنت یا اشکال گوناگون نظم سکولار در میانه منازعات بر سر ساختار سیاسی آینده، یک سطح از کشاکش قدرت همزمان در مرکز واقعیت سیاسی و در عین حال در حاشیه تحلیل نظری قرار گرفته است: بدن زن.

✒️بدنی که نیروهای رقیب بر سر معنای آن نزاع می‌کنند و از خلال آن مرزهای اخلاقی نظم مطلوب خود را ترسیم می‌کنند با این حال همین سطح تعیین‌کننده، اغلب در تحلیل‌های کلان سیاسی، به حاشیه رانده می‌شود.

گویی مسئله‌ای فرهنگی یا ثانویه است نه بخشی از منطق بنیادین قدرت.


🌸بدن زن در این اکنون سیاسی صرفاً موضوع سرکوب یا مقاومت نیست؛ بلکه به سطحی برای بازنمایی آینده بدل شده است.

خیزش «زن، زندگی، آزادی» این بدن را بیش از همیشه به افق رهایی پیوند زد و تلاش کرد ستم جنسیتی را به سایر اشکال ستم متصل
کند. اما در حالیکه همه روایت‌های آینده‌نگرانه بدن زن را به نشانه‌ی «ایران نو» تبدیل می‌کنند. ایرانی که قرار است مدرن‌تر
آزادتر یا سکولارتر باشد؛ در عمل و در کانون کنش سیاسی این بدن، به ندرت از سطح تحقیر، تهدید و فحاشی‌های جنسی جنسیتی
فراتر می‌رود.

در هر دو سوی این دوگانه، بدن زن به جای آنکه سوژه سیاسی باشد بیشتر حامل معناست یا نشانه پیشرفت یا هدف کنترل و تنبیه. در این دوگانگی، بدن زن هم سوژه‌ی رهایی است و هم نشانه‌ی اخلاقی نظم مطلوب.


✒️همین تنش ما را به پرسشی سیاسی نظری می‌رساند: چرا انقلاب‌ها حتی آنها که با
وعده‌ی آزادی آغاز می‌شوند برای تثبیت اخلاق و هویت نظم جدید به بدن زنانه بازمی‌گردند؟

ادبیات فمینیستی «ملت‌سازی» نشان داده است که زنان اغلب نه فقط شهروند، بلکه «مرزهای زنده‌ی ملت» تصور می‌شوند؛ حاملان شرافت، تداوم تاریخی و خلوص فرهنگی. در این چارچوب، هر پروژه‌ی انقلابی که در پی تعریف «ملت نو» است، ناگزیر باید این مرز را بازنویسی کند یا از طریق آزادسازی نمادین آن، یا از طریق تنظیم دوباره‌ی آن.

حتی زمانی که آزادی زنان در گفتمان انقلاب
گنجانده می‌شود، این آزادی ممکن است در نهایت به باز‌تنظیم بدن زن در چارچوب اخلاق جدید بینجامد، نه به دگرگونی ساختاری روابط جنسیتی.

#بدن_زن
#زنان_سیاست

ادامه مطلب را در PDF بخوانید.

▫️ کارگروه مطالعات جنسیت و سکسوالیته انجمن جامعه‌شناسی ایران


❤️ @Zane_Ruz_Channel

Читать полностью…

جامعه‌شناسی زن روز

❤️آغوش همسر همیشه برای زن امن نیست

📝پرونده‌ی ژیزل پِلیکو زیر ذره‌بین
🖍نعیمه دوستدار

پرونده‌ی مرد فرانسوی که همسرش را بیهوش و برای تجاوز مردان بیگانه به او برنامه‌ریزی می‌کرد نه‌تنها خبر داغ فرانسه که موضوع بحث روان‌شناسان، حقوق‌دانان، فعالان حقوق زنان و افکار عمومی در سراسر جهان است.

✒️شجاعت ژیزل پلیکو و شکستن سکوت درباره‌ی شکلی شدید از خشونت خانگی که اغلب زیر بار فشارهای اجتماعی دفن می‌شود، برای آگاهی‌بخشی عمومی مهم و ارزشمند است. او با امتناع از رسیدگی‌ غیرعلنی به پرونده، خواسته تا جامعه از مکانیسم‌های آنچه «کنترل اجباری» (Coercive control ) نامیده می‌شود، آگاه شود و به آگاهی عمومی درباره‌ی واقعیتی که او تجربه کرده کمک کند.

کنترل اجباری یک عمل یا الگوی اعمال حمله، تهدید، تحقیر و ارعاب و دیگر انواع سوء‌استفاده‌هاست که برای آسیب رساندن، تنبیه یا ترساندن قربانی استفاده می‌شود. رفتار اجباری و کنترلی در مرکز انواع خشونت‌های خانگی قرار دارد و پرونده‌ی ژیزل، یک شکل برجسته از این نوع خشونت‌هاست.

ژیزل پلیکو در ۱۰ سالی که شوهرش به او دارو می‌داد، علائم عصبی غیرقابل توضیح و مشکلات زنانه داشت، اما هیچ‌کس شکایت‌های او را کنار هم قرار نداد و به احتمال وقوع تجاوز شک نکرد. حتی نقل شده که پزشکی به ژیزل گفته: «تو ۷۰ ساله‌ای، داری با زندگی خودت چه کار می‌کنی؟»

🌸نادیده گرفتن مشکلات سلامتی ژیزل در حالی است که خوراندن دارو به یک فرد به عنوان یک مفهوم مرتبط به تجاوز شناخته شده است؛ «تسلیم شیمیایی» ( Coercive control ) به عنوان خوراندن یک یا چند ماده روانگردان به یک فرد بدون رضایت او با اهداف مجرمانه‌ی اقتصادی یا جنسی تعریف می‌شود.

به این مواد شیمیایی «داروی تجاوز» گفته می‌شود که باعث می‌شود او منفعل و مستعد قربانی شدن شود.


این محاکمه نشان داد که مرتکبین خشونت جنسی بسیار«معمولی» هستند. همین موضوع باعث شده کلیشه‌هایی که درباره‌ی آزارگران جنسی وجود دارد و آنها را هیولا و روان‌پریش معرفی می‌کند، شکسته شود. با این نگاه مشخص می‌شود که فرهنگ تجاوز و خشونت چقدر شیوع دارد و عادی است.

🔴هیچ‌کدام آنها «غیر عادی» و «عجیب» نیستند اما فرهنگ تجاوز برایشان «عادی»ست.

وقوع این جرم در پرونده‌ی ژیزل آشکارا صورت گرفته اما اینکه امروزه هنوز در فرانسه و سایر نقاط جهان افرادی هستند که باور دارند یک مرد می‌تواند درباره‌ی اراده‌ی همسرش تضمین بدهد گویی خود زن انسان نیست، حرفی ندارد و وجدان و رضایت زن به عنوان یکی از طرفین رابطه مطرح نیست، یک وجه بسیار نگران‌کننده از فرهنگ تجاوز است.

✒️پرونده‌ی ژیزل، اگرچه عمیقا نگران‌کننده است، اما فرصتی بی‌سابقه برای رویارویی با واقعیت‌هایی درباره‌ی کنترل و خشونت جنسی در خانه تحت عنوان تجاوز زناشویی ارائه می‌دهد. نقطه‌ی عطفی در فرهنگ فرانسه و شاید جهان که ممکن است نگرش‌های ریشه‌دار درباره‌ی جنسیت، قدرت، خشونت در روابط صمیمی و کنترل اجباری را به چالش بکشد.

#تجاوز
#رضایت
#فرهنگ_تجاوز
#تجاوز_در_بستر_زناشویی

ادامه مطلب

▫️foroughschool
✈️@Zane_Ruz_Channel

Читать полностью…

جامعه‌شناسی زن روز

❤️ سلامت زنان میان سیاست جمعیتی و نابرابری طبقاتی

🖍دینا قالیباف

پس از جمع‌آوری ناگهانی و بی‌سر‌و‌صدای واکسن ایرانی «پاپیلوگارد» از داروخانه‌های کشور، زنانی که برای پیشگیری از ابتلا به ویروس اچ.پی.وی (HPV) چشم‌انتظار واکسیناسیون ملی بودند، ناچار شده‌اند به واکسن‌های خارجی با قیمت‌هایی چندین برابر روی بیاورند؛ واکسن‌هایی که تهیه‌ی آن‌ها با وضعیت اقتصادی بسیاری از زنان سازگار نیست.

✒️در چنین شرایطی که دسترسی به واکسن اچ.پی.وی به شکل آشکاری طبقاتی شده، «سند ملی سلامت زنان» از سوی رئیس دولت جمهوری اسلامی ابلاغ شده است؛ سندی که بناست شاخص‌های سلامت جسمی، روانی و اجتماعی زنان را ارتقائ دهد. اما هم‌زمانی این ابلاغ با وضعیت نابرابر دسترسی زنان به خدمات پایه‌ی سلامت، پرسش‌های جدی درباره‌ی عدالت در سلامت ایجاد کرده است.

«سند ملی سلامت زنان» در ۴ دی‌ماه ۱۴۰۴ از سوی مسعود پزشکیان ابلاغ شد. این سند تمام دوره‌های زندگی زنان، از بلوغ تا یائسگی را در برمی‌گیرد. مقام‌های دولتی مدعی‌اند شاخص‌های سلامت زنان در سه دهه‌ی اخیر بهبود یافته و این سند نیز در راستای ارتقای سلامت جامع زنان تدوین شده است.

سلامت جنسی و باروری در این سند نه به‌عنوان یک حق مستقل، بلکه به شکل غیرمستقیم و محافظه‌کارانه مطرح شده است: «سلامت جنسی زنان عمدتاً در نسبت با مادری، ازدواج و باروری مشروع دیده می‌شود، نه به‌عنوان یک حق سلامت برای همه زنان، در تمام مراحل زندگی.»

موضوعاتی مانند بیماری‌های مقاربتی از جمله اچ.پی.وی، سلامت جنسی زنان مجرد، پیشگیری مستقل از بارداری یا سرطان‌های مرتبط با سلامت جنسی یا در سند دیده نمی‌شوند یا به‌شدت حاشیه‌ای هستند.


این حذف‌ها در شرایطی اتفاق می‌افتد که اچ.پی.وی، شایع‌ترین عفونت منتقل‌شونده‌ی جنسی در جهان، به یکی از دغدغه‌های جدی سلامت زنان در ایران تبدیل شده است؛ دغدغه‌ای که نه‌تنها ابعاد جسمی، بلکه پیامدهای روانی و اجتماعی گسترده‌ای دارد.

سند «بیش‌تر یک متن هنجاری-ایدئولوژیک است تا یک ابزار سیاست‌گذاری مبتنی بر شواهد».


از منظر سلامت عمومی، واکسن اچ.پی.وی یکی از موثرترین ابزارهای پیشگیری اولیه از سرطان دهانه‌ی رحم است. بااین‌حال، در ایران این واکسن نه در برنامه‌ی ملی ایمن‌سازی قرار دارد و نه تحت پوشش بیمه است.

✒️در عمل، مسئولیت پیشگیری به فرد واگذار شده و دولت از تعهد سلامت عمومی عقب‌نشینی کرده است.

وقتی واکسن اچ.پی.وی گران، نایاب و بدون پوشش بیمه است، پیشگیری از سرطان دهانه‌ی رحم عملاً در دسترس زنان طبقه‌ی متوسط و بالا باقی می‌ماند و برای زنان فرودست به یک امکان ازدست‌رفته تبدیل می‌شود.

🌸بیش‌ترین آسیب متوجه زنانی است که هم در سیاست‌گذاری و هم در نظام سلامت به حاشیه رانده شده‌اند:

زنان حاشیه‌نشین، زنان مناطق محروم، زنان مهاجر، زنان مجرد و زنان با درآمد پایین.

پیشگیری از سرطان دهانه‌ی رحم هم‌چنان یک امتیاز طبقاتی باقی می‌ماند، نه یک حق همگانی


#بدن_زن
#سلامت_زنان

ادامه مطلب


✈️@Zane_Ruz_Channel

Читать полностью…

جامعه‌شناسی زن روز

⚫️ بهارا به ایران ما بنگر

🎼بهــارا
بر ایرانِ ما
بگــذر...


🎤باصدای: #صبا_داروغه

▫️سنتور و تنظیم: سیامک آقایی
▫️فیلمبردار: علی احسانی


#آهنگ_شب
#موسیقی_زنان
#صدای_زن


❤️ @Zane_Ruz_Channel

Читать полностью…

جامعه‌شناسی زن روز

❤️ زنان، آوازه‌خوانان سوگواری

▪️نگاهی به سو‌گ‌آواها به‌مناسبت روز آواها و نواهای ایرانی
🖍زهرا کرد

سوگینه، غمونه، چمری، مویه و شروه نام‌های مختلفی از سوگ‌آواها هستند. موسیقی که بر اساس سنت روایی سینه‌به‌سینه منتقل شده و در دی‌ماه ۱۴۰۴ در ایلام، دزفول، یاسوج، لردگان، ملایر، آبدانان، الیگودرز و گیلان از زبان زنان داغدار شنیده می‌شود.

نوا و آواهایی که برگرفته از کهن‌الگوها و اسطوره‌ها گاهی در مرز توران و ایران سوگ سیاوش را می‌سراید و بعضاً در بزنگاهی از تاریخ برای جوانان و نوجوانان الیگودرز گاگریو می‌خواند.

گونه‌ای از موسیقی نواحی که در آن متناسب با شخصیت متوفی، روایت هارمونیکی را بر بستر موسیقی از زبان زنان می‌شنویم.


جامه چاک‌کردن، روی خراشیدن، موی پریشان کردن، خاک و گل بر سر ریختن، خاموش‌کردن اجاق خانه و کُتَل بستن؛ مجموعه‌ای از رسوم و آیین‌های عزا در ایران است. رسومی که هریک ریشه در باور و اسطوره‌های ایران دارند. منابع تاریخی از روایت پارسیان در سوگ کمبوجیه، غم‌گساری گیل‌گمش در فراق ازدست‌دادن انکیدو و شناخته‌شده‌ترین سوگنامه تاریخ، یعنی سوگ سیاوش حکایت می‌کنند.

✒️«در جای‌جای ایران، موسیقی از بدو تولد تا مرگ همراه آدمی است. این همراهی با لالایی در آغوش مادر شروع می‌شود و با سوگ‌آوای مادام مرگ خاتمه می‌یابد.»

سوگواری آیینی است که علاوه بر موسیقی با مجموعه‌ای از آداب و سنن کهن اجرا می‌شود. رسومی که مانند پرفورمنسی غمناک، نشانگر فقدان و هجران عزیز ازدست‌رفته است. گویی در هر خطه از ایران شاهد اجراهای متفاوتی از غم هستیم.

در زاگرس و عشایر بختیاری رسم کتل بستن (آذین‌بندی اسب با لباس و وسایل متوفی) را می‌بینیم: «کِل‌کشیدن، گاگریو، شروه، اوخشاما، چمری و بیت‌خوانی شیوه‌های مختلف سوگواری در مناطق مختلف ایران هستند که علی‌رغم تفاوت‌های آوایی در محتوا و ماهیت، شباهت‌های فراوانی دارند.

⚫️آنچه این روزها به‌عنوان سوگواری می‌بینیم و می‌شنویم، نوای غم از نای زنان است. گویی زنان راویان سوگ هستند.

«از گذشته تا به اکنون زنان سراینده و خواننده موسیقی مناسبتی بوده‌اند. ما همواره شاهد صدای زنان سرخوان در عروسی و عزا هستیم؛ زنی که صدایی رسا و لحنی گرم دارد و سایر زنان با او هم‌خوانی می‌کنند.

از طرفی نقش و جایگاه خانوادگی مهم و بی‌بدیل زنان در گذشته، خاصه در عشایر مناطق زاگرس، در کنار روحیه مراقبتی آن‌ها سبب شده است که زنان صاحبان نوای عزا و سوگواری باشند.

حتی در میان ایل بختیاری ما شاهد برپایی رسم «مافه‌گه» برای عزاداری هستیم. در این رسم، اجتماعاتی چند هزارنفری برای عزاداری و گرامیداشت یاد متوفی جمع می‌شوند. مردان در مراسم سوگواری و اجرای سوگ‌آواها با اینکه در کنار زنان هستند؛ اما نوع متفاوتی از موسیقی را اجرا می‌کنند: «در بیان سوگ مردان به موسیقی حماسی و شاهنامه‌خوانی می‌پردازند.»


ادامه مطلب


✈️@Zane_Ruz_Channel

Читать полностью…

جامعه‌شناسی زن روز

🎬 تمامی فیلم‌های فمینیستی کانال جامعه‌شناسی زن روز به همراه تحلیل آن‌ها به کانال زیر انتقال یافتند.


🔗
/channel/+pJ5JKb7UcYEyYmQ0

Читать полностью…

جامعه‌شناسی زن روز

❤️ مدرسه فمینیستی زن روز برگزار می‌کند:

💳 آشنایی با تاریخچه فمینیسم و شاخه‌های مختلف فمینیستی


📝ارائه‌دهنده: پرستو فرخی


🔰هدف دوره: نگاهی تحلیلی بر مسیر حرکت فمینیسم از آغاز تا اکنون


🔖عناوین مورد بحث:

جلسه اول: چالش‌های اولیه فمینیستی پیش از آغاز فمینیسم/درآمدی بر تاریخ فمینیسم و امواج فمینیستی
جلسه دوم: فمینیسم لیبرال
جلسه سوم: فمینیسم رادیکال
جلسه چهارم: فمینیسم مارکسیستی
جلسه پنجم: فمینیسم سوسیالیستی
جلسه ششم: فمینیسم روانکاوانه
جلسه هفتم: فمینیسم اگزیستانسیالیستی
جلسه هشتم: فمینیسم پست‌مدرن


🏷تعداد جلسات: ۸
📅آغاز دوره ۱۰ اسفندماه
✏️ یکشنبه و چهارشنبه‌ ساعت ۱۸ به وقت ایران
💻برگزاری جلسات در اسکای روم


📞 برای ثبت‌نام در تلگرام به آیدی زیر پیام دهید:


👍 @Zaneruz_admin

❤️ @Zane_Ruz_Channel

Читать полностью…

جامعه‌شناسی زن روز

❤️ ۱۸ فوریه زادروز تونی موریسون؛ نویسنده و فمینیست آمریکایی، برنده جایزه نوبل ادبیات و برنده جایزه نوبل ادبیات و استاد دانشگاه

#معرفی_زنان_تاثیر_گذار

❇️❇️❇️

#تونی_موریسون (به انگلیسی: Toni Morrison) (زاده ۱۸ فوریه ۱۹۳۱ – درگذشته ۵ اوت ۲۰۱۹) نویسنده، فمینیست،استاد دانشگاه و برنده جایزه ادبی نوبل ۱۹۹۳ اهل آمریکا است. او طی شش دهه فعالیت ادبی خود، ۱۱ رمان، ۵ کتاب کودک، دو نمایشنامه و یک اپرا نوشت.

با نام اصلی کلوئه آنتونی ووُفورد (به انگلیسی: Chloe Anthony Wofford) در سال ۱۹۳۱ در لورین، اوهایو به دنیا آمد. موریسون با سختی‌های بسیاری که پدرش در تأمین هزینه مالی کشید توانست به کالج برود. در سال ۱۹۵۳ از دانشگاه هاوارد مدرک کارشناسی و در سال ۱۹۵۵ مدرک کارشناسی ارشدش را از دانشگاه کورنل دریافت کرد. وی هفت سال در دانشگاه هاوارد و سپس در دانشگاه پرینستون تدریس کرد

✒️موریسون از چندین دانشگاه معتبر جهان از جمله هاروارد، آکسفورد، ژنو، و روتگرز دکترای افتخاری دریافت کرده‌است.

تونی موریسون که در آثارش به بررسی «هویت سیاه‌پوستان» آمریکا و به ویژه تجربه زیستی زنان سیاهپوست می‌پرداخت.

تونی موریسون اولین زن آفریقایی آمریکایی است که در سال ۱۹۹۳ برنده جایزه نوبل ادبیات شد.  


موریسون ۱۱ رمان از جمله ادبیات کودک و مجموعه مقالات را از خود به‌جا گذاشته است. در میان آنها می‌توان به آثاری چون «آهنگ سلیمان» اشاره کرد که در سال ۱۹۹۷ برنده جایزه ملی منتقدین کتاب شد و «محبوب» (یا دلبند)  که در سال ۱۹۹۸ جایزه پولیتزر را از آن خود کرد. محبوب داستان مادری را روایت می‌کند که تلاش می‌کند دخترش را از یوغ برده‌داری برهاند.

مبارزه با تبعیض جنسیتی و نژادی جان‌مایه بیشتر آثار اوست.


آکادمی سوئدی نوبل با اعطای جایزه نوبل ادبیات به موریسون، «قدرت بینش و بیان شاعرانه» را مشخصه رمان‌های او خواند که به‌واسطه آن‌ها «به منظری اساسی از واقعیت آمریکا، زندگی می‌بخشند». تونی موریسون این واقعیت را با سبکی برانگیخت که شبیه به هیچ نویسنده دیگری در زبان انگلیسی نبود. نثر درخشان و فریبنده او حلقه‌ در آداب و رسوم سنن شفاهی سیاه‌یوستان می‌زند.

سیر داستان در آثار موریسون رویاگونه و غیرخطی است و شخصیت‌های او با جابه‌جایی در زمان، تمام وزن تاریخ را در هر کنش خود حمل می کنند. جان آپدایک، نویسنده آمریکایی در مورد آثار او گفته: «‌موریسون از رمان اولش آبی‌ترین چشم‌ (۱۹۷۰) تا به حال به گفته‌ی مشهور فاکنر عمل کرده. این‌که گذشته، به شکل تاریخی گذشته نیست.»

✒️موریسون اغلب آثار خود را به بیان تجربه زندگی زنان سیاه‌پوست اختصاص داد و جان‌مایه اکثر آثار او مذمت برده‌داری و بیان دشواری زندگی فقرا و میزان تبعیض علیه زنان است.

موریسون پیشتر عالی‌ترین نشان افتخار غیرنظامی آمریکا با عنوان «مدال آزادی» دریافت کرده بود.


✒️سال ۲۰۱۲ باراک اوباما به وی نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری اعطا نمود و در سال ۲۰۰۸ جایزه گرمی را دریافت کرد.

▫️تونی موریسون، در سن ۸۸ سالگی در شهر نیویورک درگذشت.

#زنان_تاثیر_گذار


✈️@Zane_Ruz_Channel

Читать полностью…

جامعه‌شناسی زن روز

📚The Cambridge Companion to Feminism in Philosophy

🖋 Miranda Fricker, Jennifer Hornsby

( کتاب راهنمای کمبریج: فمینیسم در فلسفه)


✒️این اثر مجموعه‌ای از مقالات پژوهشی فیلسوفان برجسته را گرد هم می‌آورد و نشان می‌دهد که فمینیسم نه صرفاً یک جنبش اجتماعی، بلکه رویکردی نظری و تحلیلی در فلسفه است که بنیان‌های مفهومی این رشته را به چالش می‌کشد و بازسازی می‌کند.

یکی از محورهای مهم کتاب، معرفت‌شناسی فمینیستی است. در این کتاب بررسی می‌شود که چگونه روابط قدرت اجتماعی بر تولید و اعتبار دانش اثر می‌گذارند. پرسش اصلی این است که چه کسانی به‌عنوان «داننده معتبر» شناخته می‌شوند و صدای چه کسانی نادیده گرفته می‌شود.

📘این کتاب نشان می‌دهد که فلسفه، اگر مدعی جهان‌شمولی است، باید به تجربه‌ها و صداهای متنوع انسانی توجه کند. فمینیسم در این اثر نه به‌عنوان افزوده‌ای بیرونی، بلکه به‌عنوان نیرویی اصلاح‌گر و تعمیق‌کننده در خود فلسفه معرفی می‌شود.

#فمینیسم
#زنان_فلسفه
#معرفی_کتاب
#کتاب_فمینیستی


❤️ @Zane_Ruz_Channel

Читать полностью…

جامعه‌شناسی زن روز

⚫️خون ماه


◾️با‌صدای:
#سحر_بروجردی
▪️شعر: پوریا سوری


#آهنگ_شب
#موسیقی_زنان
#صدای_زن


❤️ @Zane_Ruz_Channel

Читать полностью…

جامعه‌شناسی زن روز

"اگه بگیرنت یا بکشنت من دنبالت نمیام"


✒️جمله‌ای آشنا برای زنان و دختران...



🖊Lilith
✈️@Zane_Ruz_Twitter

Читать полностью…

جامعه‌شناسی زن روز

⭐️ترجمه شده✅


✍ترجمه کتاب باز


❤️ @Zane_Ruz_Channel

Читать полностью…
Subscribe to a channel