640
مطالب ناب و کوتاه👈 AA,,,,,,NA دوستان خود را از طریق لینک زیر به کانال دعوت کنید تشکر از همراهی گرم شما👌 👇👇 https://t.me/+QCk6jUErp-W-lqf-
برداشت قدم ها میره تا قدم 12
هر چند روز برداشت یک قدم
❤️ داستان دوازده قدم
یه روز فهمیدم مشکل فقط الکل نیست؛ من خودم رو گم کرده بودم.
قدم اول بهم صداقت یاد داد، قدم دوم امید، قدم سوم توکل. قدمهای چهار تا نهم من رو با خودم و گذشتهام روبهرو کردن. قدم دهم مسئولیتپذیری رو یادم داد، قدم یازدهم ارتباط با خدا و قدم دوازدهم عشق به همنوع رو.
حالا فهمیدم بهبودی فقط ننوشیدن نیست؛ یاد گرفتن زندگی کردنه، بدون فرار از خودمون.
🌱 فقط برای امروز، با عشق و آرامش زندگی میکنیم.
بزرگترین ثروت یک انجمنی، اعتماد و عشق بین اعضاست.
اینکه یک نفر در اوج تنهایی و ناامیدی وارد انجمن بشه و احساس کنه تنها نیست؛ کسی هست که بدون قضاوت به حرفش گوش بده، دستش رو بگیره و برای بهبودیاش کنارش بمونه.
پول، امکانات و تعداد اعضا ارزشمندن، اما هیچکدوم جای همدلی، صداقت، اتحاد و عشق رو نمیگیرن.
ثروت واقعی یک انجمن، آدمهایی هستن که بهجای رها کردن یکدیگر، برای نجات و بهبودی هم تلاش میکنن. ❤️
با عشق، بهبودی آغاز میشود؛ با امید، ادامه پیدا میکند و با ایمان، زندگی دوباره معنا میگیرد. ❤️
ما برای زندگی کردن هنوز هزاران دلیل داریم. 🌱
پاکی، پایان مصرف است؛ اما بهبودی، آغاز تغییر. رهایی از بیماری زمانی معنا پیدا میکند که نهتنها رفتارمان، بلکه اندیشه، نگرش و نگاهمان به زندگی نیز تغییر کند. ما فقط به دنبال پاک ماندن نیستیم؛ آمدهایم انسان بهتری شویم.
Читать полностью…
گاهی سقوط انسان با یک لغزش آغاز نمیشود؛ با یک باور اشتباه آغاز میشود: اینکه دیگر نیازی به مراقبت ندارم.
وقتی جلسه را غیرضروری میبینیم، مشارکت را کنار میگذاریم و ارتباطمان را با جمع قطع میکنیم، شاید هنوز پاک باشیم، شاید زندگی ظاهراً بر وفق مراد باشد، اما باید از خودمان بپرسیم: آیا هنوز در مسیر بهبودی هستیم یا فقط مصرف نمیکنیم؟
پاکی بدون تغییر، ممکن است تنها شکل دیگری از انکار باشد.
برنامه بهبودی جایی نیست که فقط هنگام بحران به آن پناه ببریم؛ بستری است برای تمرین فروتنی، پذیرش، مسئولیتپذیری و زندگی در حقیقت.
مبادا آنقدر به روزهای خوب مغرور شویم که فراموش کنیم روزی در تاریکترین روزهای زندگیمان، دستهایی از همین جمع ما را بلند کردند.
هیچکس با سابقه پاکی، از اصول بهبودی بینیاز نمیشود. هیچکس با چند سال حضور در مسیر، از خطر غرور و خودمحوری مصون نیست.
شاید بزرگترین شکست در بهبودی، بازگشت به مصرف نباشد؛ بلکه روزی باشد که دیگر احساس نیاز به رشد، یادگیری، فروتنی و کمک گرفتن از دیگران نکنیم.
رفیق، به جلسه برگرد؛ نه از ترس لغزش، بلکه از احترام به زندگیای که برای ساختنش اینهمه جنگیدهای.
ما برای پاک ماندن تنها به روزهای گذشتهمان تکیه نمیکنیم؛ به اصولی نیاز داریم که امروز هم به آنها عمل کنیم.
اینو بفرست برای اوناییه که مدتیه برنامه بهبودی و جلسات رو کنار گذاشتن...
یادمون نره ما برای فرار از مصرف وارد مسیر بهبودی نشدیم که دوباره اسیر تنهایی، غرور و انکار بشیم. برنامه بهبودی فقط برای روزهای سخت نیست؛ برای روزهای خوب هم هست.
شاید فکر کنیم دیگه نیازی به جلسه نداریم، شاید بگیم خودمون بلدیم چطور زندگی کنیم؛ اما بیماری منتظر غفلت ما میمونه.
درِ جلسات همیشه بازه، هیچکس قرار نیست بابت دوریاش سرزنش بشه. مهم نیست چقدر از برنامه فاصله گرفتیم، مهم اینه که هنوز فرصت برگشت داریم.
امروز بهترین زمان برای برگشتنه؛ قبل از اینکه دوباره بهای سنگینی برای دور شدن از بهبودی بپردازیم.
یک روز پاک، یک جلسه، یک تماس و یک قدم به سوی زندگی...
رفیق، جات توی جمع خالیه. ❤️
قانون حال خوب
"ديدن ، شنيدن ، عبور كردن "
هر چيزي لايق توجه تو نيست..
✍در دنیای امروز سه نوع آدم وجود دارد :
1." مسموم کننده ها " یعنی کسانی که دلسردتان میکنند و خلاقیتتان را زیر پا میگذارند و میگویند که نمیتوانید کاری بکنید. . .
2."سر به راهها" یعنی کسانیکه خوش قلبند اما سرشان به کار خودشان است. آنها بفکر نیازهای خودشان هستند. کار خودشان را میکنند و هرگز برای کمک به دیگران پا پیش نمیگذارن. . .
3."الهام بخش ها" یعنی کسانی که پیش قدم میشوند تا زندگی دیگران را غنی کنند، روحیه آنهارا بالا ببرند و به آنها الهام ببخشند. ما باید الهام بخش باشیم و خودمان را با افراد الهام بخش احاطه کنیم
و با آنها معاشرت بیشتری داشته باشیم.
👌
✍تسلیم کردن (سپردن) یک امر دائمی است که باید هر روز و هر ساعت تمرین شود و هنگامی که مرتب تمرین شد, تبدیل به عادت میشود. بدین ترتیب ما با تغییر دادن رفتارهایمان, به خدا اجازه میدهیم تا با رحمت و لطف خود, وسوسه را از ذهن ما بیرون کند.
👌
✍مراقب باش مغزت زباله دان حرفای مزخرف دیگران نشه
هر سخن
یا هر تصویری
یک بار و پیامدی داره
این بار ممکنه مثبت یا منفی باشه
این انتخاب خودته که چه چیزهایی رو وارد مغزت کنی.
👌
این چند #راهکار ساده و عملی هستند برای اینکه اعضای قدیمی هم حضورشان در جلسات بهبودی مستمر بماند و هم خودشان و گروه بهره ببرند:
۱. یادآوری ارزش حضور
حتی اگر بهبودی یافتهای، حضور در جلسات یادآور مسیر و رشدت است.
میتوان یادآوری کرد که بهبودی مادامالعمر است و هیچ وقت کامل نمیشود.
۲. نقش فعال در گروه
به اعضای قدیمی میتوان وظایف کوچک یا راهنمایی تازهواردها داد.
این حس مسئولیت، انگیزه و تعلق ایجاد میکند.
۳. انعطاف در شرکت
بعضی وقتها مشکل زمان یا مشغله است. حضور حتی گهگاه بهتر از قطع کامل است.
میتوان جلسات آنلاین یا تماس تلفنی با گروه را جایگزین کرد.
۴. تعامل و حمایت اجتماعی
ایجاد ارتباط نزدیک با دیگر اعضا باعث میشود فرد حس کند جایگاهش در گروه ارزشمند است.
مهم است که اعضای قدیمی نیز از حمایت و محبت گروه بهره ببرند.
۵. تمرین فروتنی و خودآگاهی
حتی اعضای قدیمی میتوانند در مورد وسوسهها، شکستها یا احساسات دشوار در جلسات صحبت کنند.
این باعث میشود که بهبودی همیشه زنده و واقعی بماند.
🌾 رهایی
رهایی، ترکِ چیزی نیست…
بازگشتِ روح است به سکوتِ خود.
وقتی فهمیدم که هیچکس قرار نیست مرا نجات دهد،
آغاز کردم به دیدن نیرویی که همیشه درونم بود.
من سالها در زنجیرِ «دیگران» بودم —
میخواستم دوست داشته شوم، درک شوم، تأیید شوم…
اما امروز آرامم، چون دیگر نمیخواهم کسی مرا کامل کند.
رهایی یعنی:
بپذیرم جهان به میل من نمیچرخد،
اما عشقی در من هست که هر چیزی را روشن میکند.
رهایی یعنی:
خودم را تسلیم حقیقتی کنم
که از من مهربانتر و از ذهنم بزرگتر است.
و در آن لحظه،
میفهمم من هرگز اسیر نبودهام…
فقط خوابم برده بود.
/channel/proxy?server=62.60.177.35&port=343&secret=FgMBAgABAAfwAwOG4kw63QAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA
Читать полностью…
👈برداشت قدم 2
قدم دوم: به این باور رسیدیم که نیرویی برتر از خودمان میتواند سلامت عقل را به ما بازگرداند.
برداشت من از قدم دوم این است که قبول کنم همیشه افکار و تصمیمهای خودم درست نیستند. گاهی آنقدر درگیر مشکلات، ترسها، غرور و عادتهای اشتباهم میشوم که نمیتوانم راه درست را ببینم.
من در قدم اول پذیرفتم که در برابر بعضی رفتارها و مشکلاتم ناتوان هستم و زندگیام از کنترل خارج شده است. حالا در قدم دوم یاد میگیرم که قرار نیست در همین وضعیت باقی بمانم؛ هنوز امیدی برای تغییر وجود دارد.
قدم دوم به من میگوید لازم نیست همهچیز را خودم حل کنم. میتوانم به نیرویی برتر از خودم اعتماد کنم و از او برای درست فکر کردن، تصمیم گرفتن و زندگی کردن کمک بخواهم.
نیروی برتر برای هرکس میتواند معنای خودش را داشته باشد. مهم این است که باور کنم قدرتی وجود دارد که میتواند به من کمک کند از افکار اشتباه، رفتارهای ناسالم و تصمیمهای مخرب فاصله بگیرم.
برای من سلامت عقل یعنی:
وقتی عصبانی هستم، بدون فکر واکنش نشان ندهم.
وقتی اشتباه میکنم، اشتباهم را بپذیرم.
وقتی مشکلی دارم، بهجای فرار کردن دنبال راهحل باشم.
فکر نکنم همیشه حق با من است.
بهجای کنترل دیگران، روی تغییر خودم تمرکز کنم.
وقتی به کمک نیاز دارم، غرورم را کنار بگذارم و کمک بخواهم.
مهمترین چیزی که از قدم دوم یاد میگیرم این است که امید داشته باشم. قرار نیست یکشبه آدم دیگری شوم؛ کافی است کمکم باور کنم که تغییر امکانپذیر است و برای بهتر شدن از نیرویی برتر کمک بگیرم.
👈جمعبندی
«من در قدم دوم یاد گرفتم که مشکل من فقط اشتباهات گذشتهام نیست، بلکه گاهی اصرار دارم با همان فکرهایی که مرا به مشکل رساندهاند، مشکلاتم را حل کنم. این قدم به من امید میدهد که لازم نیست همیشه به تنهایی و با تکیه بر فکر خودم جلو بروم. میتوانم کمک بگیرم، اعتماد کنم و فرصت تغییر را به خودم بدهم. قدم دوم دوم به من یاد میدهد که غیرممکن نیست دوباره درست فکر کنم، درست تصمیم بگیرم و یک زندگی سالمتر داشته باشم. فقط باید کمی از خودخواهی و غرورم فاصله بگیرم و به تغییر فرصت بدهم.»
پیام ساده قدم دوم:
من مجبور نیستم تا آخر عمر همان آدم دیروز بمانم؛ میتوانم تغییر کنم، امید داشته باشم و از یک نیروی برتر کمک بگیرم.
👈برداشت قدم 1
قدم اول به من یاد میدهد که در برابر اعتیاد ناتوانم و وقتی میخواهم با اراده شخصی و بهتنهایی آن را کنترل کنم. زندگی ام از اختیارم خارج میشود.
قبول میکنم که انکار و توجیه، فقط مرا از واقعیت دور میکند.
میفهمم که تلاشهای تنهایی من برای کنترل مصرف نتیجه نداده است.
میپذیرم که زندگیام از نظر فکری، احساسی، خانوادگی و اجتماعی آسیب دیده است.
بهجای سرزنش دیگران، مسئولیت پذیرش مشکل خودم را بر عهده میگیرم.
یاد میگیرم که کمک خواستن نشانه ضعف نیست، بلکه شروع بهبودی است.
پیام اصلی قدم اول:
من نمیتوانم اعتیادم را کنترل کنم، اما میتوانم بپذیرم که به کمک نیاز دارم. تا زمانی که ناتوانی خودم را قبول نکنم، راهی برای شروع بهبودی نخواهم داشت.
«من در قدم اول یاد گرفتم که مشکل من فقط مصرف مواد نیست؛ بلکه ناتوانی در کنترل زندگی و تصمیمهایم است. امروز میخواهم بهجای جنگیدن با واقعیت، آن را بپذیرم و برای بهبودی کمک بگیرم.»
👈بهبودی این نیست که دیگر هیچ مشکلی در زندگی نداریم؛
👈بهبودی این است که وقتی مشکل به سراغمان میآید، دیگر مثل گذشته با آن برخورد نمیکنیم.»
👈ممکن است فردی سالها پاک باشد،
اما هنوز در مسیر بهبودی قدمهای زیادی پیش رو داشته باشد.
👈پاکی شروع راه است؛
👈تغییر شخصیت و رفتار، ثمره بهبودی است.
این روزها فشار اقتصادی، گرانی و نگرانی آینده، گاهی دل آدم را خسته و امیدش را کمرنگ میکند؛ اما فراموش نکنیم ما از روزهای سختتری عبور کردهایم تا امروز طعم زندگی را دوباره بچشیم. قرار نیست در روزهای سخت، خودمان را ببازیم یا به بیماریمان پناه ببریم.
ما شاید نتوانیم اوضاع بیرون را تغییر بدهیم، اما میتوانیم نگذاریم اوضاع بیرون، دنیای درونمان را ویران کند.
به هم تکیه کنیم، امید را زنده نگه داریم و یادمان باشد هیچ مشکل اقتصادی ارزش از دست دادن گنجی به نام پاکی و بهبودی را ندارد.
ما برای روزهای خوب پاک نماندهایم؛ پاک ماندهایم تا در روزهای سخت هم زندگی کنیم. ❤️
هشدار🚨
لغزش همیشه از مصرف شروع نمیشود؛
گاهی از جایی شروع میشود که صداقت را کنار میگذاریم
رفیق، بهبودی فقط فاصله گرفتن از بیماری اعتیاد نیست؛ فرصتی است برای ساختن انسانی که قدر محبت را میداند، حرمت رفاقت را نگه میدارد و درد دیگران را فراموش نمیکند.
ما در این مسیر نیامدهایم فقط پاک بمانیم؛ آمدهایم انسانتریم شویم. چون ارزش بهبودی ما را فقط روزهای پاکیمان تعیین نمیکند، بلکه تغییری که در شخصیت و رفتارمان اتفاق افتاده، نشان میدهد چقدر بهبود پیدا کردهایم.
گاهی خطرناکترین لحظه در مسیر بهبودی، زمانی نیست که وسوسه میشویم؛ زمانی است که تصور میکنیم دیگر به بهبودی نیاز نداریم.
آن روز که جلسه را کنار میگذاریم، شاید چیزی از دست ندهیم؛ اما آرامآرام ارتباطمان را با حقیقت، فروتنی و مسئولیتپذیری از دست میدهیم.
برنامه بهبودی فقط راهی برای پاک ماندن نیست؛ راهی برای انسان ماندن، برای شناخت خود، برای پذیرفتن ضعفها و برای زندگی کردن بدون فرار از واقعیت است.
هیچکس آنقدر بهبود پیدا نکرده که از اصول برنامه بینیاز شود و هیچکس آنقدر دور نشده که راه بازگشت برایش بسته باشد.
یادمان باشد: ما از بیماری بهبودی پیدا نمیکنیم تا دیگر به برنامه احتیاج نداشته باشیم؛ ما به برنامه نیاز داریم تا هر روز یادمان بماند چگونه بهبود پیدا کنیم.
رفیق، بازگشت به جلسه نشانه شکست نیست؛ نشانه شجاعت و بیداری است.
هنوز فرصت هست؛ قبل از آنکه فاصلهمان با بهبودی، فاصلهمان را با خود واقعیمان بیشتر کند.
‼️کارتون خالی یخچال ۲ میلیون
📌یعنی برای کارتن خواب شدن دو میلیون تومان پول باید داشته باشی🥸
✍وابستگی
رها کردن هدف یعنی مدام در تب وتاب نبودن ،وقتی نیازمند به چیزی هستیم یعنی آن را نداریم و خلقت هستی همان چیزی را به ما میدهد که احساس می کنیم...
مثلا خواسته ما یک ماشین است ما باید روی این خواسته تمرکز کنیم ودر عین حال نیز رهایی هدف را انجام دهیم اگر ما با دیدن ماشین مورد علاقه خود در دست دیگران حسرت بخوریم
وبگوییم پس کی ما سوار این ماشین می شویم ارتعاش نیاز مندی می فرستیم ما باید بتوانیم داشتن ماشین را احساس کنیم با تجسم ولذت،ونگوییم حتما باید این ماشین را داشته باشیم تا از زندگی لذت ببریم
ما همواره باید ماشین مورد علاقه خود را با تصور و تجسم ببینیم وخود را صاحب آن بدانیم و این می شود تمرکز روی خواسته...
اگر این توازن رهایی و تمرکز را حفظ کنیم به خواسته خود خواهیم رسید.
👌
✍پذیرش ،
خاتمه دادن به جنجالهای ذهن و گفتگوهای بی دلیل ذهنیست
پذیرش مرهمی به روی زخم به جای نمک است
پذیرش بانی ایجاد دریچه های آگاهی و آزادیست
پذیرش کوتاه آمدن از منیتهای چند ساله است.
👌
در برنامههای روحانی مثل الکلیهای گمنام (AA)، «دعا» و «مراقبه» هرچند کنار هم میآیند، اما دو مفهوم متفاوت دارند:
---
🔹 دعا (Prayer):
ارتباط ما با خداوند است.
یعنی ما در دعا سخن میگوییم — خواسته، نیاز، سپاس یا طلب هدایتمان را بیان میکنیم.
مثلاً:
> «خدایا، ارادهات را برای من آشکار کن و توان انجامش را بده.»
✅ در دعا، ما میگوییم، میخواهیم و میسپاریم.
---
🔹 مراقبه (Meditation):
ارتباط خداوند با ما است.
در مراقبه، سکوت میکنیم و گوش میدهیم تا الهام یا آرامش درونی را دریافت کنیم.
اینجا دیگر «گفتن» نیست، بلکه «گوش دادن» و «احساس کردن» است.
✅ در مراقبه، ما ساکت میشویم تا ارادهٔ خدا را بشنویم.
---
🔹 به زبان ساده:
دعا یعنی من با خدا حرف میزنم.
مراقبه یعنی خدا با من حرف میزند.
چند دلیل رایج وجود دارد که یک عضو قدیمی ممکن است از جلسات بهبودی دور شود. این دلایل معمولاً ترکیبی از عوامل روانی، احساسی و اجتماعی هستند:
۱. احساس «کامل شدن» یا اعتماد بیش از حد
بعضی اعضای قدیمی فکر میکنند دیگر نیازی به حضور در جلسات ندارند چون «دیگر بهبودیافتهاند».
این احساس میتواند باعث شود جلسات را رها کنند، اما در واقع بهبودی یک فرایند مادامالعمر است.
۲. زندگی شخصی و مشغلهها
کار، خانواده یا مشکلات شخصی ممکن است زمان و انرژی حضور در جلسات را کاهش دهد.
گاهی افراد به دلیل فشار زندگی روزمره، اولویتشان را تغییر میدهند.
۳. احساس بیارتباطی با گروه
اگر جلسات تغییر کرده باشند یا سبک جدیدی پیدا کرده باشند، فرد قدیمی ممکن است خودش را از گروه جدا ببیند.
گاهی اختلاف دیدگاه یا نبود «احساس همترازی» باعث دوری میشود.
۴. ترس از بازگشت یا مواجهه با احساسات قدیمی
بعضی افراد از احساسات دردناک گذشته یا وسوسهها میترسند.
دور شدن از جلسات نوعی فرار موقت از این احساسات است.
۵. کمرنگ شدن حس مسئولیت به دیگران
حضور در جلسات به نوعی خدمت و مسئولیت اجتماعی هم هست.
با گذشت زمان، اگر حس مسئولیت کم شود، انگیزه حضور کاهش پیدا میکند.
💡 نکته مهم:
دوری کوتاه از جلسات لزوماً نشانهی شکست نیست، اما خطر بازگشت به وابستگی را افزایش میدهد. به همین دلیل برنامه توصیه میکند حتی اعضای قدیمی هم دورهای در جلسات شرکت کنند و به ارتباط با گروه ادامه دهند.
/channel/proxy?server=62.60.177.35&port=343&secret=FgMBAgABAAfwAwOG4kw63QAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA
Читать полностью…
صحبتهای مهدی اولیایی
در موردخدمت کردن فروهر عزیز
روحش شاد 🖤