424
جهت دعوت دیگران این لینک 👇 @askestanpic جهت ارسال مطلب به کانال 👇 @javadbakhshi60 @EshaghMusavi @ashp5213 @ahmadii61
🔰 زمستان پربارشی در پیش است.
🔹 در حالی پاییز امسال به نیمه راه رسیده است که وضعیت شاخص های دورپیوندی مهم بر بارش کشور در شرایط مناسبی نبوده اند،از جمله منفی بودن شاخص enso،منفی بودن شاخص iod،مثبت بودن شاخص amo و همچنین یکی از عوامل مهم بلاک سنگین فاز شرقی شاخص qbo بوده است،اما بتدریج شاخص iod در حال گرم شدن است که راه برای رطوبت رسانی مهیا خواهد شد و زمستان امسال شاخص enso به سمت خنثی حرکت خواهد کرد که شرایط برای بهتر شدن شرایط بارشی از اواخر پاییز مهیا خواهد شد.
🔹 با توجه به شرایط آینده نگری در طول سه ماهه زمستان بارشها در بیشتر مناطق شمالغرب از حالت نرمال بالاتر خواهد بود،اما با وجود بارشهای بالای نرمال در بیشتر مناطق جبران کم آبی سابق سخت است،همچنین این لزوما به معنای پربارشی همه ماههای زمستان نیست و در کل بارش زمستان در اکثر مناطق بیشتر از حالت نرمال خواهد بود.
🌀 هوای شمالغرب ایران
💠 پاستیل جان کودک ۱۲ ساله در روستای آلداشین سرعین را گرفت
🔸 پیرو تماس تلفنی با ۱۱۵ شهرستان سرعین یک خفگی گزارش میشود با این موضوع که یک کودک اهل روستای آلداشین سرعین دچار خفگی شده است.
🔸علیرغم حضور آمبولانس در روستا و انتقال این نوجوان به بهداری سرعین متاسفانه وی دچار خفگی با پاستیل شده و جان خودش را از دست داد.
🆔 @khalkhalim
اجرای "وله تا" در آلبوم درماج.
خواننده:شفیع نوروزی
شاعر:دکتر جهاندوست سبزعلی پور
شعر تاتی شاهرود خلخال
ممنون آقا محمدرضای عزیز
خداوند روح رفتگان شمارو شاد کنه🙏🙏🙏🙏
پدر را بوسه اش هرگه به دستان.
زدم، دیدم که دارد بویی از نان.
در آغوشش چو هردم می فشردم. تنش لبریز بود از عطر باران.
✍️مهجور
روانش مینوی جایگاه ابدی اش سرا پردهٔ انوار ایزدی باد. خداوند متعال به شما بازماندگان معزایش صبر و سلامتی بده.
(بکَه یادم،مواجن بی کَسیم از)
د چَشم، مَندَه هَنی بَرجَه و بَر.
جــمالر ویـندِه را، دلـم ژَن پَر.
بینارِ ک، مواجن بی کَسیم از!.
بِه هر وَختی، بکَه یادم، آکَه بَر.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
(به رغم میل اغیار)
دوباره دیده بر در دارم، ای یار.
به دل اُمّیدو برسر، شوق دیدار.
به یادی، نزد اغـــیارم نما شاد.
نپندارد،که هستم بی کس و کار.
✍️مهجور
(در حسرت بهاران)
*هوا بس ناجوانمردانه، سرد است.
به جِیب سرها و، دلها پر زدرد است.
تو گویی دیو سرما، قصد رفتن.
ندارد، بـا بـهاران در نبرد است.
✍️مهجور
*مصرع اول؛ از شاد روان اخوان ثالث است.
سید محمدحسین بهجت تبریزی (زادهٔ ۱۱ دی ۱۲۸۵ – درگذشتهٔ ۲۷ شهریور ۱۳۶۷) متخلص به شهریار (پیش از آن بهجت تبریزی) شاعر ایرانی اهل تبریز بود که به زبانهای فارسی و ترکی آذربایجانی، شعر سرودهاست.وی در تبریز در خانوادهای بستانآبادی (روستای خُشگِناب بستانآباد) به دنیا آمد و بنا به وصیتش در مقبرةالشعرای تبریز به خاک سپرده شد. ۲۷ شهریور را به واسطهٔ روز درگذشت او «روز شعر و ادب فارسی» نامیدهاند. مهمترین اثر شهریار منظومهٔ حیدربابایه سلام؛ (سلام به حیدربابا)، است که از معروفترین آثار ادبیات ترکی آذربایجانی بهشمار میرود و شاعر در آن از اصالت و زیباییهای روستا یاد کردهاست
روانش شادبادا و یادش گرامی
🥀🥀🥀🥀🥀🥀🥀🥀🥀🥀🥀🥀
🌟 معرفی مهدی ویسانیان – عکاس تاتزبان و سفیر فرهنگ کوهستان 🌟
در دل کوهستانها و ییلاقهای خلخال، جایی که قلههای بلند و رودخانههای پرخروش چشمانداز طبیعت را شکل میدهند، هنرمندی از دل این سرزمین برخاست که با خلاقیت و مهارت خود جهان را در قابهایی ماندگار ثبت کرده است؛ مهدی ویسانیان، عکاسی که آثارش روایتگر فرهنگ، تاریخ و زندگی مردمان تاتزبان این منطقه است.
مهدی، فرزند دیاری است که زبان کهن تاتی همچون گنجینهای ارزشمند در میان مردم حفظ شده است. او با دوربین خود، نه تنها لحظهها را ثبت میکند، بلکه به بازنمایی هویت فرهنگی و تاریخی سرزمینش میپردازد و هر تصویر او، داستانی از زندگی مردم و طبیعت خلخال را بازگو میکند.
دستاوردهای او شامل:
🏆 دیپلم افتخار جشنواره بینالمللی فیلارمونیا (۲۰۲۱ – قرقیزستان)
🥈 مقام دوم ششمین دوسالانه ملی عکس نور – بخش تکعکس
🥇 مقام نخست استانی جشنواره ملی هنری "نسل امید" در بخش عکاسی و راهیابی به مرحله کشوری
آثار مهدی امروز فراتر از نمایشگاههای محلی رفته و در سطح ملی دیده میشوند؛ به گونهای که تصاویر منتخب او در ایستگاههای متروی تهران به نمایش درآمده و نگاه هزاران رهگذر را جلب میکنند. این آثار، چشمان مخاطبان را مینوازند و آنان را به سفری خیالانگیز به کوهها، رودخانهها و روستاهای خلخال میبرند.
در عکسهای مهدی میتوان قلههای بلند، زلالی چشمههای کوهستانی، چینهای چهره سالخوردگان و لبخند کودکان تاتزبان را مشاهده کرد. هر فریم، سندی زنده از سرزمینی است که فرهنگ و هویت آن در برابر گذر زمان استوار باقی مانده است.
مهدی ویسانیان نه تنها یک عکاس برجسته، بلکه سفیر فرهنگ تاتزبانان است؛ هنرمندی که نشان داده حتی از دل یک روستای کوچک کوهستانی میتوان با پشتکار، خلاقیت و عشق به سرزمین مادری به بلندای هنر جهانی دست یافت. 🏔📸
جواد بخشی 404/6/25
🔴 پایان طلسم ۱۲ ساله؛ تیم ملی کشتی آزاد ایران قهرمان جهان شد
🔸رقابت های کشتی آزاد قهرمانی جهان 2025، از ۲۲ شهریور در زاگرب آغاز شده که تا کنون مسابقات ۸ وزن برگزار شده و فردا مسابقات فینال ۲ وزن پایانی برگزار می شود.
🔸تیم ملی ایران تا اینجای کار، موفق به کسب ۱ طلا، ۱ نقره و ۳ برنز شده و ۱۰۰ امتیاز دارد. از طرفی رحمان عموزاد و امیرعلی آذرپیرا نیز به فینال دو وزن آخر رسیده اند که در صورت کسب طلا، هر کدام ۲۵ امتیاز به ایران اضافه می کنند و در صورت کسب نقره نیز ۲۰ امتیاز برای ایران لحاظ می شود. به این ترتیب حتی در صورت باخت هر دو ملی پوش ایران در مسابقات فردا شب، شاگردان درستکار با ۱۴۰ امتیاز بدون توجه به نتیجه رقبایی مانند آمریکا و ژاپن در مسابقات دو وزن آخر، قهرمانی خود را مسجل کردند.
🔺 پایگاه اطلاعرسانی دهستان رودپیش را در اینستاگرام دنبال کنید👇
https://instagram.com/Roodpish
جمشید حداد کلور (شاعر نامی و پاسدار اصالت زبان تاتی)
جمشید حداد کلور از مفاخر فرهنگی و هنری خطّهٔ شاهرود شهرستان خلخال بهشمار میرود. او اصالتاً اهل شهر کلور و ساکن شهر ماسال است.
وی با عشقی ژرف به زبان تاتی، عمر خویش را وقف صیانت و اعتلای این گویش کهن و ریشهدار کرده و آن را در قالب شعر، نمایش و آثار هنری به منصهٔ ظهور رسانده است. تاکنون بیش از ششهزار بیت شعر در زبانهای تاتی و فارسی از او سروده شده که مضامینی همچون طنز ظریف، فرهنگ و سنن مردمی، دغدغههای اجتماعی و اندیشههای عرفانی را در بر میگیرد. بسیاری از این سرودهها با صدای گرم و دلنشین او ضبط شده و در میان مردمان دیار خود ماندگار گشتهاند.
استاد حداد، بنیانگذار گروه هنری «زیرون شهر کلور» است و در عرصهٔ نمایشهای محلی و نیز تولید آثار سینمایی همچون «رودمنده» و «تازندگی» کارنامهای درخشان دارد.
در سالهای اخیر، به پاس سالها تلاش و خدمات فرهنگی این هنرمند فرهیخته، نکوداشتی در فرهنگسرای شهر قدس با حضور جمعی از شاعران، هنرمندان و بزرگان خطه شاهرود برگزار شد. با این حال، شایسته است که آیینی باشکوهتر و درخورِ جایگاه والای استاد حداد، بهعنوان پاسدار اصالت زبان و فرهنگ تاتی، تدارک دیده شود.
فعالیتهای استاد جمشید حداد تأثیری عمیق بر نسل جوان منطقه داشته است. او با ایجاد پیوند میان هنر و فرهنگ بومی، جوانان را به حفظ و پاسداشت زبان مادری و هویت قومی ترغیب کرده است. بسیاری از علاقهمندان به شعر و هنر محلی، با الهام از آثار او به این مسیر گاعخم نهادهاند و همین امر موجب تداوم و پویایی فرهنگ و زبان تاتی در میان نسلهای آینده شده است.
جمشید حداد کلور بیتردید از حافظان اصیل فرهنگ و هویت تاتی است که با همّت والا و ذوق سرشار خویش، در ماندگاری زبان و آیینهای کهن مردمان کلور، خلخال و خطه شاهرود نقشی جاودانه ایفا کرده است.
جواد بخشی ۴۰۴/۶/۲۳
🔻باران پاییزی منتظر پایان تابستان نمیماند
🔹طبق مدل پیشبینی ۱۵ روزۀ هواشناسی آمریکا، بارندگی گسترده پیش از پایان تابستان مهمان ایران میشود.
🔹اوج این بارندگی در گیلان است و پیشبینی میشود تا ۱۱۲ میلیمتر بارندگی در ۱۵ روز مناطق شمالی کشور را درگیر کند.
🔹علاوهبر شمال کشور، مناطقی از سیستانوبلوچستان و کرمان هم بارندگی را تجربه خواهند کرد. همچنین دما در کشور بین ۵ تا ۱۱ درجه کاهش پیدا خواهد کرد.
✅ @ruz_news1
شماره های ضروری که هیچکس نمیدونه:
193 - اگه بسته پست داری و نمیتونی خودت بری اداره پست، زنگ بزن میان ازت میگیرن.
1640 - اگه حالت خوب نیست ، حالت رو بهتر میکنه
120 - اگه در خونتون ماشین پارک کرده و راننده اش نیست زنگ بزن و پلاک رو براش بخون
2151 - اگه پت داری سیوش کن چون آمبولانس حیواناته
4317 - اگه از مدرسه تون شکایت داری تماس بگیر باهاش.
140 - اگه کد پستی جایی رو نمیدونید زنگ بزنید و شماره تلفن یا آدرس شو بگو تا کد پستی شو بهت بگه.
124 - اگه فروشنده ای کالایی رو بهتون گرون داد کافیه با این شماره تماس بگیری تا اون ها پیگیری کنند.
164 - اگه حالت خوب نیست کافیه با این شماره تماس بگیری حالتو خوب میکنه.
2215115 - اگه حیوون خونگی داری و حالش بد شد کافیه با این شماره تماس بگیری.
برای عزیزانتون بفرستید❤️
@tebeold2
با پدرم رفتم سیرک، توی صف خرید بلیط یه
زن و شوهر با 4تا بچه شون جلوی ما بودند.
وقتی به باجه رسيدند و متصدی باجه،
قیمت بلیط هارو بهشون اعلام کرد، ناگهان
رنگ صورت مرد،تغییر کرد و نگاهی به همسرش انداخت،معلوم بود که پول کافی ندارد و نميدانست چه بکند.....
ناگهان پدرم دست در جیبش کرد و یک اسکناس صد پوندی بیرون آورد و روی زمین انداخت ، سپس خم شد و پول را از زمین برداشت و به شانه مرد زدو گفت:
ببخشید آقا،این پول از جیب شما افتاد.
مرد که متوجه موضوع شده بود،بهت زده به پدرم نگاه کردو گفت:متشکرم آقا !!!
مرد شریفی بود ولی برای اینکه پیش بچهايش شرمنده نشود،کمک پدر را پذیرفت...
بعد ازينکه بچه ها بهمراه پدر و مادرشان داخل سیرک شدن،ما آهسته از صف خارج شدیم و بدون دیدن سیرک به طرف خانه برگشتیم و من در دلم به داشتن چنین پدری افتخار کردم!
"آن زیباترین سیرکی بود که به عمرم نرفته بودم"
ثروتمند زندگی کنیم، بجای آنکه ثروتمند بمیریم!
#انسانیت نهایت دین داریست...
مجلس ترحیم خودم ..
آمدم مجلس ترحیم خودم،
همه را می دیدم
همه آنهایی که نمی دانستم
عشق من در دلشان ناپیداست
واعظ از من می گفت،
از نجابت هایم،
از همه خوبیها
و به خانم ها گفت:
اندکی آهسته
تا که مجلس بشود سنگین تر،
راستی این همه اقوام و رفیق!!!
من خجل از همه شان
من که یک عمر گمان می کردم
تنهایم
و نمی دانستم
من به اندازه یک مجلس ختم،
دوستانی دارم
همه شان آمده اند،
چه عزادار و غمین
من نشستم به کنار همه شان،
وه چه حالی بودم،
همه از خوبی من می گفتند
حسرت رفتن ناهنگامم،
خاطراتی از من
که پس از رفتن من ساخته اند
از رفاقت هایم،
از صمیمیت دوران حیات
یک نفر گفت: چه انسان شریفی بودم
دیگری گفت فلک گلچین است
یک نفر هم می گفت:
"من و او وه چه صمیمی بودیم"
و عجیب است مرا،
او سه سال است که با من قهر است...
یک نفر ظرف گلابی آورد،
و کتاب قرآن
که بخوانند کتاب
و ثوابش برسانند به من
گرچه بر داشت رفیق،
لای آن باز نکرد
و ثوابی که نیامد بر من،
آن که صدبار به پشت سر من غیبت کرد
آمد آن گوشه نشست،
من کنارش رفتم
اشک در چشم، عزادار و غمین
خوبی ام را می گفت
چه غریب است مرا...
آن ملک آمد باز،
آن عزیزی که به او گفتم من
فرصتی می خواهم
خبرآورد مرا،
می توانی برگردی
مدتی باشی، در جمع عزیزان خودت
نوبت بعد، تو را خواهم برد
روح من رفت کنار منبر
و چه آرام به واعظ فهماند
اگر این جمع مرا می خواهند
فرصتی هست مرا و
می توانم برگردم
من نمی دانستم این همه قلب مرا می خواهند،
باعث این همه غم خواهم شد
روح من طاقت این موج پر از گریه ندارد هرگز
زنده خواهم شد
باز واعظ آهسته بگفت،
معذرت می خواهم
خبری تازه رسیده ست مرا
گوییا شادروان مرحوم،
زنده هستند هنوز
خواهرم جیغ کشید و غش کرد
و برادر به شتاب،
مضطرب، رفت که رفت
یک نفر گفت: "که تکلیف مرا روشن کن
اگر او مرد، خبر فرمایید
سوگواری بکنیم،
عهد ما نیست ،
به دیدار کسی، کو زنده است،
دل او شاد کنیم
کار ما شادی مرحومان است"!!!
واعظ آمد پایین،
مجلس از دوست تهی گشت عجیب
صحبت زنده شدن چون گردید،
ذکر خوبی هایم
همه بر لب خشکید
ملک از من پرسید:
پاسخت چیست؟
بگو؟
تو کنون می آیی؟
یا بدین جمع رفیقان خودت می مانی؟
چه سوال سختی؟
بودن و رفتن من در گرو پاسخ آن
زنده باشم بی دوست؟
مرده باشم با دوست؟
زنده باشم تنها،
مرده در جمع رفیقان عزیز،
در حیرتم از کرده ی این مردم ،
مردم زنده کش مرده پرست. !!!
کاش باور بکنیم، کاش بیدار شویم ،
خوب اندیشه کنیم،
معنی واقعی آمدن و رفتن چیست ؟
کاش دلی شاد کنیم تا هنوز در بر ماست.
* این شعر تقدیم به تمام متولّدین دهه های سی ، چهل ، پنجاه و شصت که اکنون پدران و مادران این سرزمین هستند :
من پُرم از خاطرات و قصه های کودکی
این که روباهی چگونه می فریبد زاغکی !
قصّهٔ افتادنِ دندانِ شیری از هُما
لاک پشت و تکّه چوب و فکرهای اُردکی !
قصّهٔ گاو حسن ، دارا و سارا و امین
روزٍ بارانی ، کتابٍ خیسٍ کُبری طِفلکی !
تیله بازی درحیاط و کوچه و فرشِ اتاق !
بر سرِ کبریت و سکه ، یا که درب تَشتکی !
چای والفجر و سماور نفتیِ کُنجِ اتاق
مادرم هرگز نیاورد استکان بی نعلبکی !
داستانِ نوک طلا با مخمل و مادر بزرگ !
در دهی زیبا که زخمی گشته بچّه لَک لَکی !
هاچ زنبور عَسل ، نِل در فراق مادرش !
یادٍ دوران اوشین و نقطه های برفکی !
هشت سال از دورهٔ شیرین امّا تلخِ ما
پر ز آژیرِ خطر با حمله های موشکی !
تا کجاها می برد این خاطره امشب مرا
کاش می رفتم به آن دورانِ خوبم ، دزدکی !
یاد آن دوره همیشه با من و در قلبٍ من
من به یاد و خاطراتت زنده ام ، ای کودکی !
دفترٍ مشقِ دبستانم ببین
پر ز مُهرِ آفرین ، صد آفرین !
راستی آن دفترِ کاهی کجاست ؟!
عکس حوض آبِ پُر ماهی کجاست ؟!
باز آیا ریز علی ها زنده اند ؟!
در حوادث جامه از تن کنده اند ؟!
کاش حالا خاله کوکب زنده بود !
عطرِ نانش خانه را آکنده بود !
ای معلّم خاطر و یادت به خیر
یادٍ درسِ آب بابایت به خیر !
هرکجا هستید ، هستی نوش تان !
کامیابی گرمیِ آغوشتان !
هم کلاسی های سالِ کودکم
دستهگلهایی ز یاس و میخکم !
باز از دل می کنم یادٍ شما
یادِ قلبِ سادهٔ شادِ شما
آدمی سر زنده از یاد است ، یاد !
رمزِ عمرِ آدمیزاد است یاد !
شادتان میخواهم و شادم کنید !
همکلاسی های من یادم کنید !
م ص✍
چو همراه اجل آدم روانه.
شود، دیگر نَمانَد زو نشانه.
مخوانش مرده هرگز آنکه اورا.
به نیکی نام باشد، در زمانه.
✍️مهجور
روانش شاد یادش گرامی تا جاودان. 🖤🖤🖤🖤🖤
بابای عزیزم در آسمان…
سلام بابا.
نمیدانم آن بالا روز و شب چطور میگذرد،
اما اینجا، روی زمین، بدون تو همه چیز سردتر و ساکتتر شده.
هفت سال است که نیستی، اما نبودنت هر روز تازهتر میشود،
مثل زخمی که هیچوقت نمیبندد.
بابا، دلم تنگ شده برای حرف زدنت،
برای صدای خسته اما مهربانت،
برای نگاهی که همیشه ازش آرامش میبارید.
گاهی شبها سرم را رو به آسمان میگیرم و فکر میکنم شاید همان ستارهی پرنور تو باشی،
داری نگاهم میکنی، آرام و بیصدا.
میخواهم بدانی هنوز همان پسریام که همیشه پشت سرت راه میرفت.
از تو یاد گرفتم درست زندگی کنم، مهربان باشم،
حتی وقتی دنیا بیرحم میشود.
هرچه دارم از توست،
و هرچه کم دارم، فقط خود تویی.
بابا…
کاش میتوانستم یکبار دیگر صدایت کنم.
کاش فقط یکبار دیگر بگویی: «پسرم، نگران نباش».
اما حالا باید به صدای باد گوش کنم و خیال کنم جوابم را از میان آن میفرستی.
پدرِ مهربانم،
میدانم جایی آرامی، در دل نوری که خاموش نمیشود.
و من اینجا، با هر نفسی که میکشم،
به یادت، به نامت، ادامه میدهم.
دلم همیشه با توست،
حتی وقتی سکوت میکنم.
تا ابد دوستت دارم باباجان…
تا ابد
(دانش آموز)
رسیده ماهِ مهر، ای بخت پیروز.
دمیده مهربان مهرش، دل افروز.
سـرای علـم را، درهـا گـشودنـد.
برایت دانش آموز، دانش آموز.
✍مهجور
رسیدن ماه مهرو آغاز سال تحصیلی بر دانش آموزانِ آینده ساز این مرز و بوم خجسته و فرخنده باد.
💐💐💐💐💐💐
(جدایی)
صبحِ قیامت رسد، گر تو درآیی زدر.
مَحشر کبری شود، گیرَمَت آندم به بر.
روی چوماهت دمی، میگذرد درخیال.
مرغ دلم میکشد،سوی توبس بال. پر.
جان من آمد به لب، لب نرسیدبر لبت.
ترسم ازآن جان دهم، از تو نباشد خبر.
در پسِ پرده نَماند، قصهٔ جانسوز من.
بس که فغان کرده ام، بر سر کوی و گذر.
یارِ جــدا مــانده از، دلبـرخود، دائمآ.
وردِ زبانش بوَّد، کی بسر آید ســفر!.
تیرگیِ روزم از،شام فراقَت بوَّد.
جز نه وصـالت کند،شام سیاهم سحر.
سینه شد آماج درد،ازغمِ شیرین لبم ـ
چاره بجُز شکوه نیست، از غم او با حجر.
ناله، تَضَرع، فغان، این همه ما میکنیم.
از چه "محمد "چرا، هیچ ندارد اثر؟!.
✍️مهجور
منظومه حیدر بابایه سلام
با صدای استاد شهریار
وقتی در دورترین خاطراتم نزدیک ترینی شک نکن که بهترینی
لینک کانال
https://t.me/joinchat/p_niH-IKAd02ZjBk
استاد محسن مجاوری کلور
«پژوهشگر ژرفاندیش و دلسوخته، پاسدار زبان و فرهنگ تاتی»
معلمی با قلبی سرشار از عشق به هویت، میراث کهن تاتی را زنده نگه میدارد. او نه تنها زبان تاتی را احیا میکند، بلکه با قلمی پرحرارت و نگاهی شاعرانه، خاطرات، آداب و رسوم و فرهنگ مردم این دیار را در هر نوشته خود جان میبخشد.
آثار او، از جمله ضربالمثلهای تاتی (با ترجمه و تعبیر) و پژوهشهای قومنگاری، گنجینهای است که گذشته را به امروز پیوند میدهد و حس تعلق به ریشهها را در دل خوانندگان زنده میکند.
در نوشتههای او، شادیهای ساده زندگی، آیینهای روزمره، جشنها و سنتهای کهن، مانند تابلوهایی زنده بر پردهی زمان جلوه میکنند و رنگ و بوی اصالت را در ذهنها میپراکنند. محسن دوستداشتنی ، فراتر از پژوهشگر، داستانپرداز و شاعر ظریفاندیشی است که با ظرافت کلام و ژرفای اندیشه، طنز و حکمت را در هم میآمیزد و خاطرههای دیرین را دوباره به حرکت درمیآورد.
حضور او در عرصه علم و ادب، مانند نسیمی خنک در گرمای تموز و نوری آرامشبخش در دل شب است؛ هر جملهاش تصویرگر زیباییهای آیینها و آداب فرهنگ تاتی است و خواننده را با شور و شوق پیوند با گذشته همراه میسازد. محسن عزیز، گنجینهای زنده و درخشان است که عشق و شور او به حفظ هویت فرهنگی و یادآوری خاطرات اصیل، الگویی بیهمتا برای نسلهای امروز و فردا است و چراغ راهی روشن برای همه دوستداران فرهنگ و زبان تاتی به شمار میآید. 🌟
جواد بخشی. 404/6/24
قباد بخشی
سفیر فرهنگ و زبان تاتی در دیار غربت
آقای قباد بخشی، محقق فرهیخته و اندیشمند نامآور، برخاسته از روستای کهن و باصفای دِرو، از توابع خطهی باستانی شاهرود شهرستان خلخال است؛ سرزمینی که در گوشهگوشهی آن، نوای دلنشین زبان کهن تاتی همچون نغمهای جاودانه طنینانداز است.
قباد عزیز گرچه سالهاست رخت مهاجرت بر تن کرده و اکنون در دیاری دور(آلمان) روزگار میگذراند، اما فراق از زادگاه و خاک مادری هرگز نتوانسته رشتهی پیوند او را با ریشهها و اصالتش بگسلد. برعکس، این دوری، آتش عشق به زادبوم و فرهنگ نیاکان را در جان او فروزانتر ساخته است و با دلنوشتهها و مطالبی ژرف و اثرگذار که در سوشال مدیا منتشر میکند، نه تنها مرهمی بر دلتنگیهای خویش نهاده، بلکه پُلی از مهر، آگاهی و هویت برای دوستداران زبان و فرهنگ تاتی بنا نهاده است. قلم توانا و نافذ او، آیینهی عشق و غیرت فرزندی است که رسالت خود را در پاسداری از این گنجینهی کهن به دوش گرفته است.
بیتردید، تلاشهای خستگیناپذیر و خدمات گرانسنگ ایشان در راه استیلای زبان تاتی، برگ زرینی در دفتر فرهنگ و هویت مردمان این دیار به یادگار خواهد ماند و نام او در کنار نام بزرگان فرهنگ و ادب این مرز و بوم، جاودانه خواهد درخشید.
به عنوان یک دوست،برادر و همشهری ودوستدار زبان وفرهنگ تات، همواره آرزومند دیدار سیمای گرامی وپرمهرتان هستم.
جواد بخشی اسکستان
22/6/404
🎵 لطفعلی سیلانی (میلی) – صدایی از دل کوه، پروازی به سوی بینهایت
لطفعلی سیلانی (میلی)، یکی از چهرههای برجسته موسیقی سنتی ایران و فرزند پرافتخار روستای اسکستان است. او از خانوادهای با صدای خوش و پیشینهای کهن برخاسته و بیتردید نام "سیلانی" با تپه باستانی سیلان و اصالت دیرینه گره خورده است.
از کودکی مجذوب نغمهها و آواهای بومی شد و با صدایی نافذ و پرطنین، مسیر خود را در هنر آواز ایران هموار کرد. امروز او به عنوان مدیر آموزشگاه موسیقی گریلی، نسل جدیدی از هنرمندان را پرورش میدهد و با ظاهری آراسته و شیک، الگویی از وقار و تعالی هنری است.
علاوه بر هنر، میلی کوهنوردی چیرهدست و چترباز شجاع است که با سقوط آزاد، جسارت و عشق به زندگی را به نمایش میگذارد. عشق میلی به سرزمین مادری اسکستان و مردمان آن عمیق و عاشقانه است و در آثار و رفتار او کاملاً مشهود است.
میلی ثابت کرده که سن تنها یک عدد است و هیچ محدودیتی برای پرواز به سوی قلههای موفقیت وجود ندارد. صدایی که از دل اسکستان برخاست، اکنون در صحنههای موسیقی و ارتفاعات زندگی، طنینانداز است.
به قلم جواد بخشی 404/6/20
مردمان صبور و رنجکشیدهی اسکستان،
که روزگاری با عرقِ پیشانی و دستهای پینهبسته،
زندگی را بر ستونهای تلاش و غیرت استوار میکردند،
امروز در گردبادِ گرانی و بیسامانی،
زیر بارِ سنگینِ معیشت، قامت خم کردهاند.
خرج و هزینه،
چون صخرهای عظیم بر دوشها سنگینی میکند،
و وعدههای پوچِ صاحبان قدرت،
چون سرابی در بیابان،
امید را در دلها میخشکانند.
مادران، در سکوت شب،
اشکهای فروخورده را در تاریکی پنهان میکنند،
و پدران، سحرگاهان به امید لقمهای حلال رهسپار میشوند،
اما غروب با دستهای خالی،
و قلبی پر از شرم و اندوه،
به خانه بازمیگردند.
با این همه، در دل این دیار،
جرقهای لرزان اما خاموشناشدنی میتپد؛
جرقهای که نوید میدهد:
روزی فراخواهد رسید که خندهی کودکان،
به جای نالههای اندوه، در کوچههای اسکستان طنینافکن شود،
و مردمان این خاک،
با دستهای خود، خرابههای اقتصاد را به آبادانی بدل کنند،
و اسکستان، بار دیگر،
به نامی بزرگ و افتخارآفرین بدل گردد.
جواد بخشی
جمعه 20/06/404
اسکستان برای من تنها یک نقطه بر روی نقشه نیست؛ سرزمینیست که با تمام جان و روح با آن گره خوردهام، همچون مادری که فرزندش را در آغوش میگیرد. این روستای کوهستانی، در دل دامنههای سبز و سربهفلککشیده، همچون نگینی درخشان میان دشتها و درهها میدرخشد. صبحهای اسکستان، با نسیمی خنک و مهی که آرام آرام از میان کوهها برمیخیزد، آغاز میشود؛ نسیمی که رایحه درختان میوه، بوی خاک نمخورده و ترانه پرندگان را با خود میآورد و روح را سرشار از آرامش میکند.
در دل این کوهها، چشمهسارانی زلال و گوارا از دل سنگها میجوشند؛ آبهایی که قرنهاست حیات را به این سرزمین هدیه دادهاند. صدای شرشر آب، در سکوت کوهستان، همچون نغمهای جاودانه میپیچد و جان را تازه میکند. مراتع سرسبز اسکستان، در فصل بهار و تابستان، فرشی از گلهای رنگارنگ میشوند؛ جایی که گلههای دام، آزادانه میچرند و صدای زنگولههایشان با آواز چوپان در هم میآمیزد و ترانهای از زندگی میسازد.
درختان میوه، بهویژه گردو، سیب، گیلاس و زردآلو، در باغهای کوچک و بزرگ روستا قد برافراشتهاند؛ هرکدام گویی نگهبانانی هستند که اسرار این سرزمین کهن را در سایهسار خویش حفظ میکنند. وقتی نسیم بر شاخههایشان میوزد و میوههای رسیده آرام تکان میخورند، انگار طبیعت با زبانی بیصدا از برکت و بخشش سخن میگوید.
اسکستان نهتنها طبیعتی چشمنواز دارد، بلکه در دل خاکش، تاریخ و رازهای بسیاری نهفته است. تپههای دستساز سیلان، ویلان، موزگا و گنجه همچون یادگارانی از تمدنی کهن، سر به فلک کشیدهاند و قصههای ناگفته بسیاری را در دل خود پنهان کردهاند. در نزدیکی این سرزمین، شهریان روزگاری میزبان مردمانی بوده که رد پایشان هنوز در سنگها و سفالهای باستانی باقی مانده است.
وقتی در کوچهپسکوچههای روستا قدم میزنم، صدای زبان تاتی مردمان اسکستان، همچون ترانهای قدیمی، مرا به گذشته میبرد. هر واژه، یادگاری از نیاکان است؛ هر قصه، پلی میان امروز و دیروز. شبهای زمستانی، وقتی برف کوهها را سپیدپوش میکند و کرسیها گرم میشوند، پیران روستا داستانهایی از عشق، دلاوری و رازهای گذشته میگویند؛ داستانهایی که چون شعلهای در دل تاریکی، هویت این سرزمین را زنده نگه میدارند.
برای من، اسکستان فقط یک روستا نیست؛ گنجینهای زنده است که طبیعت، تاریخ، فرهنگ و زندگی در آن به زیبایی در هم تنیده شدهاند. آرزو دارم روزی این سرزمین، با همه زیباییهایش، شناخته شود و همانگونه که آب چشمههایش همیشه زلال میماند، هویت و اصالتش نیز برای نسلهای آینده حفظ گردد.
جواد بخشی
۴۰۴/۶/۱۹ چهارشنبه
💠کلیپ دوبله طنز تاتی کاری از رضا پورعزت
لهجه :درو.شاهرود.خلخال
@tatistan