2210
#سایت_بندپی www.Bandpay.ir عکس، تاریخ، فرهنگ و اخبار بندپی ۱۳۸۹-۱۳۹۸ «ثبت شده در ستاد ساماندهی پایگاههای اینترنتی» ارتباط با ما (ارسال عکس و سفارش تبلیغات)👇 @bandpayir
بازی محلی مازندرانی سیت کا
✍️ سیت کا نام یک بازی محلی پرهیجان و جمعی است که در جشن ها و دورهمی هایی مثل #شب_یلدا ، #عید_نوروز و عروسی ها که اقوام بیشتر کنار هم گرد می آیند برگزار می شود.
روش انجام این بازی به این صورت است که بازیکنان دور یک میدان گرد هم می نشینند؛ یک نفر به عنوان « ماره » یا مجری که نقش داور را هم ایفا می کند، بالشتی را جلوی پای خودش می گذارد.
محیط بالشت را به سه قسمت تقریبی تقسیم می کند. «راست ، وسط ، چپ» و یک عدد سکه، انگشتر یا سنگ را زیر بالشت می گذارد و در یکی از سه قسمت تقریبی وسط، راست یا چپ حرکت می دهد و در نهایت در یکی از سه قسمت رها می کند و دست خود را از زیر بالشت خارج می کند.
فرد بازی کننده باید حدس بزند که این انگشتر یا سکه در کدام سمت زیر بالشت قرار دارد و یک نفر را به عنوان هم بازی مشخص می کند به این صورت : « وسط دره ، 3 تا مهدی ر زَممه = یعنی سکه/انگشتر وسط هست اونو می گیرم و سه تا مهدی رو می زنم.»
اگر درست حدس بزند، می تواند به آن تعداد که خودش مشخص کرده است هم بازی خودش را با * کِتِک که در واقع یک « شلاق » است، بزند و بار دیگر هم بازی دیگری انتخاب کند اما اگر اشتباه حدس بزند، باید از هم بازی خودش به تعدادی که خودش مشخص کرده کتک بخورد. ضمنا تعداد ضربی که فرد مشخص می کند نباید از 10 عدد بیشتر باشد.
* در بازی سیت کا یا شال کتک کا و بازی های قدیمی مشابه آن، هدف ایجاد یک شور و نشاط جمعی و سرگرمی است و شدت ضرب ها باید به گونه ای باشد که باعث آسیب رساندن به بازیکنان نشود.
* کِتِک وسیله ای است که برای ساخت آن، به یک روسری یا شال بلند احتیاج است که آنرا می تابانند و با پیچیاندن آن از طرفین و در نهایت گره زدن طرفین آن کتک یا شلاق به دست می آید.
✅ #سایت_بندپی (رسانه تاریخ و فرهنگ بندپی)
🆔 @Bandpay
اَمشویِ شو چِله شوئه
ته گِره تو اَمشو بِرو
#ببینید و #شاد_باشید🌹
🎥 موسیقی محلی مازندرانی زیبای " کَرماشو "
کاری از گروه موسیقی #رستاک
از آلبوم سرنای نوروز ۹۲
با مهر ؛ تقدیم به شما همراهان گرامی🌹
✅ #سایت_بندپی
https://t.me/joinchat/AAAAADunxITWc2xfOoV_sw
💢 جشن شب چله یا شب یلدا ( چله شو ) در مازندران
صفحه 1 از 2
ایرانیان نزدیک به چند هزار سال است که شب چله (: یلدا) آخرین شب پاییز را که درازترین و تاریکترین شب در طول سال است را تا سپیده دم بیدار می مانند و در کنار یکدیگر خود را سرگرم میدارند تا اندوه غیبت خورشید و تاریکی و سردی روحیهٔ آنان را تضعیف نکند و با به روشنایی گراییدن آسمان به رخت خواب روند و بیاسایند.
در آیین کهن، بنابر یک سنت دیرینه آیین مهر شاهان ایرانی در روز اول دی ماه تاج و تخت شاهی را بر زمین میگذاشتند و با جامه ای سپید به صحرا می رفتند و بر فرشی سپید مینشستند. دربان ها و نگهبانان کاخ شاهی و همهٔ برده ها و خدمتکاران در سطح شهر آزاد شده و به سان دیگران زندگی میکردند. رئیس و مرئوس، پادشاه و مردم عادی همگی یکسان بودند. البته درستی این امر تایید نشده و شاید افسانهای بیش نباشد. ایرانیان در این شب باقی مانده میوههایی را که انبار کرده بودند به همراه خشکبار و تنقلات میخوردند و دور هم گرد هیزم افروخته مینشستند تا سپیده دم بشارت روشنایی دهد زیرا به زعم آنان در این شب تاریکی و سیاهی در اوج خود است.
جشن شب چله (:یلدا) در ایران امروز نیز با گرد هم آمدن و شب نشینی اعضای خانواده و اقوام در کنار یکدیگر برگزار میشود. شعرخوانی و داستان خوانی در امروزه همانند قدیم اجرا می شود به این صورت که خانوادهها در این شب گرد می آیند و پیرترها برای همه قصه تعریف میکنند.
آیین شب یلدا یا شب چله،خوردن آجیل مخصوص، هندوانه، انار و شیرینی و میوههای گوناگون است که همه جنبهٔ نمادی دارند و نشانهٔ برکت، تندرستی، فراوانی و شادکامی هستند،این میوه ها که اغلب دانههای زیادی دارند،نوعی جادوی سرایتی محسوب میشوند که انسانها با توسل به برکت خیزی و پردانه بودن آنها،خودشان را نیز مانند آنها برکت آور می کنند و نیروی بازوی را در خویش افزایش می دهند و همچنین انار و هندوانه با رنگ سرخشان نمایندگانی از خورشید در شب به شمار می روند. در این شب هم مثل جشن تیرگان،فال گرفتن از کتاب حافظ مرسوم است.حاضران با انتخاب و شکستن گردو از روی پوکی و یا پُری آن، آیندهگویی میکنند.
www.Bandpay.ir/?p=1491
✅ #سایت_بندپی (رسانه تاریخ و فرهنگ بندپی)
🆔 @Bandpay
ادامه نوشته در پست بعدی 👇
هفتمین جشنواره آیینی #دشو
۱۱ تا ۱۴ آذرماه ۱۴۰۴
شهر گلیا ، بندپی
✅ #سایت_بندپی (رسانه تاریخ، فرهنگ و هنر بندپی)
🆔 @Bandpay.ir
💢 معرفی جشن #تیرما_سیزده_شو و آیین های آن در منطقه #بندپی
صفحه 2 از 2
🔸بخش اول گزارش را از لینک زیر بخوانید
/channel/bandpay/2219
⭕️ آیین های جشن تیرما سیزده شو
🔹پذیرایی ویژه شب تیرما سیزده : در شب تیرما سیزده خانواده ها، دوستان و خویشاوندان نزدیک، گرد هم جمع می شوند و بنا بر رسم محل آجیل و میوه هایی مانند انار، پرتقال، خربزه، هندوانه، ازگیل، سنجد، انگور، نیشکر، تخمه، بشتی زیک و گردو دور سفره می چینند و با هم می خورند. (الهی و قلی پور، 1393: 514)
همچنین نان و شیرینی های محلی همچون کماج و بادونه هم در این شب پخته و در پذیرایی ها استفاده می شده است.
🔹آیین لال زن شو : در منطقه بندپی و فیروزجاه در این شب بنا بر سنت پیشینیان آیین «لال زنِ شو» یا کتک خوردن از لال برگزار می شود. نحوه انجام بازی در گذشته بدین صورت بوده است که سر شب چند نفر از جوانان روستا دور هم جمع می شدند، یک نفر را به عنوان لال که نمی بایست حرف بزند انتخاب می کردند و «شیش» یا چوب بلندی را به دستش می دادند.
این جوانان به همراه فرد لالی که چوب بلندی در دست داشت در روستا می گشتند و در خانه های روستایی را می کوبیدند. هنگامی صاحب خانه از در بیرون می آمد، این لال با شیش (چوب) به صاحب خانه می زد و فرار می کرد و دوستانش پشت سرش می رفتند و آوازهای محلی سر می دادند و صاحب خانه هم مقداری میوه، پول یا برنج به همراهان لال می داد. (علی اکبر کیانی، جشن تیرما سیزده شو)
اهالی بر این باورند که لال هرکسی را بزند تا سال دیگر مریض نمی شود. این زدن را شگون درستی می دانند یا اگر صاحب خانه هوشیار باشد و قسمتی از چوب را می گرفت و می شکست می گفتند که شگون دارد. بیشتر مواقع لال سراغ زنان نازا، دختران دم بخت، حیوانات نازا و درختان بی میوه می رود. در هنگام زدن، کسی پادرمیانی می کند و با قول و ضمانت جلوی زدن لال را می گیرد. صاحب خانه هم ترکه چوب را در بین چوب های سقف می گذارد و معتقدند که برکت می آورد. (الهی و قلی پور، 1393: 514)
آواز محلی جوانان هم عمدتا به صورت زیر بود :
لال اِنه لال اِنه
پار بورده امسال اِنه
پار بورده امسال اِنه
مهمانِ پارسال اِنه
سرخانِ سوار اِنه
مه مارِ برار اِنه
🔹فال گوش ایستادن زنان : نوع دیگری از جشن تیرما سیزده شو «فال گوش ایستادن زنان» بود. به این صورت که زنان در هنگام غروب چادر بر سر خود می کردند و در کوچه می ایستادند و به اولین سخنانی که از رهگذران کوچه می شنیدند توجه می کردند و با خود آن را می سنجیدند. اگر حرف بدی بود برای آن متأسف می شدند و اگر هم سخن خوبی می شنیدند آن را به فال نیک می گرفتند.
🔹ترساندن درختان بی بار : از دیگر کارهای این شب این بود که اگر درختی مثل درخت گردو، پرتقال یا آلوچه که در سال میوه نمی داد یا کم میوه می داد با تبر حمله می کردند تا آن را قطع کنند و در این میان یک نفر پادرمیانی می کرد و مانع از قطع کردن درخت می شد. این عمل به گونه ای ترساندن درخت برای بارور شدن بود.
🔹جشن و پایکوبی : جشن و پایکوبی بخش دیگری از این مراسم است که معمولا نوازندگان محلی با سورنا می نوازند و مردم به شادمانی و پایکوبی می پردازند.
🔹گردو شکستن : از آیین های دیگر جشن تیرما سیزده شو که در بندپی بسیار مرسوم بود،شکستن گردو بوده است.به باور مردم منطقه،هرکسی اگر گردویی را می شکست و مغز آن پربار و تمیز بود، عقیده داشتند که برای آن فرد خوب است و سال خوشی در انتظار است اما اگر پوچ یا خراب بود برای آن فرد بد بوده است.
🔹امیری خوانی : از دیگر رسم هایی که در این شب برگزار می شده است، جمع شدن اهالی روستا در یک محیط بوده و در هنگام برپایی جشن تیرماسیزده امیری خوانی انجام می شده است.
🔸این نوشته را در سایت بندپی مشاهده کنید :
http://www.bandpay.ir/?p=15511
✅ کانال اطلاع رسانی #سایت_بندپی
🆔 @Bandpay
🎥 روز تاریخیِ کندلوس
🔸روز جمعه ۲۵ مهر ۱۴۰۴ با اعلام ثبت این روستا در فهرست روستاهای جهانی گردشگری، برای کندلوسیها و دوستداران فرهنگ روستایی مازندران به عنوان یک روز تاریخی ثبت شد.
🔹این گزارش ویدئویی گوشههایی از این روز مهم روستای تاریخی کندلوس را همراه با به تصویر کشیدن بخشی از جاذبههای این روستا نشان میدهد.
✅ #سایت_بندپی (رسانه تاریخ، فرهنگ و هنر بندپی)
🆔 @Bandpay.ir
💢 معرفی دبستان #جامی گلیا بندپی
✍️ #سایت_بندپی - دبستان جامی گلیا از نخستین مدارسی در سطح #بندپی بود که با تلاش های #حاج_محمد_فیروزی ساخته شد و شروع به فعالیت نمود. دبستان جامی در دهه هفتاد جای خود را به ساختمان فعلی اداره آموزش و پرورش بندپی شرقی داد.
🔹حاج محمد فیروزی در سال ۱۳۲۴ خانهای فراهم کرد و تجهیزاتی را تهیه نمود. سپس با گماشتن معلمی در آنجا تا مدت دو سال به هزینهی خود مدرسهای به نام «جامی» دایر کرد.
🔹پس از پیگیریهایی که از سوی وی انجام شد، «ادارهی فرهنگ مازندران» موافقت کرد که در صورت تهیه ساختمانی در سال تحصیلی ۱۳۲۷ مدرسهای را به طور رسمی دایر کند. حاجی فیروزی که در آن هنگام مشغول ساخت «درمانگاه» بود، ساختمانی جهت احداث مدرسه فراهم کرد با این حال «اداره فرهنگ بابل»، معلمی تعیین نکرد.
🔹او طی نامه ای به ریاست انتظامات عشایر مازندران (۱۳۲۸/۰۴/۲۴) خواستار مساعدت شد. در این نامه آمده است : « … فرهنگ بابل مقرر کردند ساختمان تحویل تا برای افتتاح اقدام شود. فورا ساختمان بنایی مطابق گواهی آقای زاهدی، نماینده ی فرهنگ بابل که به مجلس آمده بود طبق صورت جلسه مورخه ۱۳۲۷/۷/۱۱ واگذار و تحویل شد با این که وعده دادند آموزگار را اعزام نمایند، اقدامی ننموده، پس از مراجعه، یک نفر به نام حسین طبری که در محل بود مأمور افتتاح دبستان نموده، پس از چند روز به مشارالیه اعلام داشتند با استخدام شما موافقت نشد به جای شما دیگری اعزام خواهد شد. خلاصه تمام سال تحصیلی این اطفال که با یک اشتیاقی برای فراگرفتن تحصیل در این محل اجتماع نموده اند… سرگردان و به امروز و فردا گذشت…».
با تلاش های او مدرسه در سال ۱۳۲۸ دایر و قرار شد که بر اساس نقشه ی مورد تایید اداره فرهنگ ساختمان مدرسه احداث گردد و حاجی فیروزی به زودی در زمین اهدایی خود به مساحت دو هزار متر مربع، ساختمان دبستانی را بنا کرد.
🔹در ۱۳۲۸ مدیر دبستان رمضان پور بود. فیروزی در ۱۳۳۰ با توجه به افزایش دانش آموزان خواستار توسعه دبستان شد. در نامه اش تعداد دانش آموزان آن سال ۶۴ نفر ذکر شده و پیش بینی کرده که این رقم در سال تحصیلی بعد به ۱۵۰ نفر برسد. او همچنین در آبان همان سال ضمن تعمیر بنای مدرسه، شش اتاق دیگر به آن افزود و از اداره فرهنگ بابل خواستار معلم دیگری شد، ولی بر اساس صورت مجلسی با تاریخ ۴/۸/۱۳۳۵ این مشکل تا آن زمان حل نشد.
🔹در فروردین ۱۳۳۶ سه تن از معاریف بندپی طی نامهای به نورالدین علامه زاده، مدیر #روزنامهی_اعتراف و عضو شورای فرهنگ بابل، خواستار انعکاس مدرسهی جامی در آن نشریه شدند.
مدیر دبستان در آن سال طباطبایی بود.
🔹این مدرسه در سال ۱۳۵۰ مورد بازسازی قرار گرفت و تا اواخر «دهه شصت» دایر بود. در دههی هفتاد ساختمان اداری آموزش و پرورش بخش بندپی شرقی در آن محل احداث شد.
منبع: کتاب بندپی – نوشته یوسف الهی و شهرام قلی پور گودرزی (صفحات ۴۰۶ تا ۴۱۶ )
🔺 این گزارش در تاریخ ۱ مهر ۱۳۹۵ در سایت بندپی منتشر شده است. برای مشاهده متن کامل و عکسها به لینک زیر مراجعه نمایید.👇
www.Bandpay.ir/?p=19137
✅ #سایت_بندپی (رسانه تاریخ، فرهنگ و هنر بندپی)
🆔 @Bandpay
برداشت برنج در شالیزارهای بندپی 😍🌾
عکس از: مهدی محبی پور - ایرنا
شهریور ۱۴۰۴
✅ #سایت_بندپی (رسانه تاریخ و فرهنگ #بندپی)
🆔 @Bandpay.ir
تصاویری از برگزاری سومین دوره جشنواره عسل بندپی ( کَننِل )
روزهای 18 تا 21 شهریور 1404
شهر گلیا ، بندپی
فیلم: حمیده رحمانی فیروزجاه
✅ #سایت_بندپی (رسانه تاریخ و فرهنگ #بندپی)
🆔 @Bandpay.ir
🍐🍏 مرداد ؛ ماه میوه های خوشمزه تابستانی
«... وكُلُواْ وَاشْرَبُواْ وَلاَ تُسْرِفُواْ إِنَّهُ لاَ يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ»
«بخورید و بیاشامید ولی اسراف نکنید».
سوره اعراف ، آیه ۳۱
عکسها از @h_rahmani_firouzjah
✅ #سایت_بندپی (رسانه تاریخ و فرهنگ #بندپی)
🆔 @Bandpay.ir
📸 تصویری از برگزاری مراسم آیینی داوِت (دعوت) در آستانه حضرتین امامزاده عبدالله و حاجی شیخ موسی
سال ۱۳۸۷
عکس از کتاب بندپی (نوشته یوسف الهی و شهرام قلیپور گودرزی)
🔺معرفی مراسم آیینی داوِت👇
/channel/bandpay/7057
✅ #سایت_بندپی
🆔 @Bandpay
اطلاعیه مراسم داوت (دعوت) سالانه حضرت امامزاده عبدالله و حاجی شیخ موسی
✅ #سایت_بندپی (رسانه تاریخ و فرهنگ بندپی)
🆔 @Bandpay.ir
یک سال از رفتنت گذشت.
خلیل طهماسبی عمران در سال « ۱۳۳۴» در قریه سنگچال آمل متولد شد. پدرش حسینعلی، علاوه بر نواختن لَلِوا و مهارت در هنر چوب تراشی، لحنی دلنشین داشت و آوازهای مازندران را به خوبی می دانست و میخواند. مادرش نازخانم نورمحمدپور عمران نواجشهای عاشقانه و گَهره سریها را میخواند و اصطلاحات و مثلهای مهجور به وفور در کلامش جاری بود.
عمو خلیل از شش سالگی صدای سازش مورد توجه اطرافیان قرار گرفت و با گوش دادن به صدای لَلِوای گالشها و چوپانانی که قطعات للوایی را به درستی میشناختند و مینواختند، به دانستههای خود در ساز افزود.
او با الهام از طبیعت بکر جنگل و کوهستان محل زندگی و کارش، تحولی شگرف در اجرای قطعات چوپانی للوا به وجود آورد و قطعات ضربی زیبا در این ساز ابداع کرد.
صدای لَلِهوای مرد کوهستانها و جنگلهای مازندران، گنجینه زنده بشری و آخرین بازمانده موسیقی شبانی (چوپانی) این سرزمین، سرانجام پس از طی مدت بیماری، در چهارم تیر ماه ۱۴۰۳ برای همیشه خاموش شد و پیکر او در خانه ابدیاش در ییلاق سنگچال آرام گرفت.
روحش شاد و نامش مانا
✅ #سایت_بندپی (رسانه تاریخ و فرهنگ بندپی)
🆔 @Bandpay.ir
✳️ آیین «وّرف چال» در مازندران
این آیین، ریشهای تاریخی و مذهبی دارد و پیشینه آن به دوره آل بویه در طبرستان باز میگردد. امروزه این مراسم در منطقه اسک وشِ لاریجان شهرستان آمل گرامی داشته میشود.ساکنان این منطقه ازجمله ساکنین آب اسک، نیاک و… گردهم میآیند و در روزی معین، بقایای برفهای زمستانی را از کوهستان برداشته و درجایی مشخص در دامنه کوه دماوند انبار میکنند.
حضور چشمههای شفا دهنده و آبهای معدنی جوشان در روستای آب اسک از عوامل مهم تداوم باور به قداست آب است.
زمان اجرای این مراسم، بسته به عوامل طبیعی، آب و هوایی و وجود برف در منطقه دارد. (معمولا اواخر فروردین و اوایل اریبهشت)
امروزه بعد گذشت حدود ۶۰۰ سال هنوز این مراسم در این منطقه برگزار میشود. برف چال توسط مردها برگزار میشود و زنان هم بیکار ننشسته و در داخل روستا مراسم خاص خود را دارند که به نام زن شاهی یا مادرشاهی معروف است و روستا یک روز در اختیار زنان است. مردان باید مراقب خود باشند، چون درصورت حضور آگاهانه یا بیخبرانه در روستا مورد مجازات زنان قرار میگیرند.
متن: کانال تغ سنگ
عکس: خبرگزاری ایسنا / حسن عیسیپور
✅ #سایت_بندپی
🆔 @Bandpay.ir
#ببیند
🎥 کلیپی کوتاه از معرفی آیین #مارمه (عمل نو شدن سال)
رسم و رِسوماتِ قدیمیِ جانِ مازِرون رِ حفظ هاکنیم، اجرا هاکنیم و شه وَچونا رِ هَم یاد هادیم.🙏🌹
گوینده: امیر محمدی
🔺معرفی آیین مارمه👇
/channel/bandpay/6507
فیلمها مربوط به چهارمین دوره برگزاری #جشن_مارمه در روستای #فیروزجاه (#پریجا)/ جمعه ۲۴ اسفند ۹۷
✅ #سایت_بندپی
🆔 @Bandpay
معرفی بازی محلی مازندرانی سیت کا
متن کامل معرفی بازی در پست بعدی
✅ #سایت_بندپی (رسانه تاریخ و فرهنگ بندپی)
🆔 @Bandpay
💢 شب یلدا یا چله شو در مازندران
صفحه 2 از 2
شب یلدا به زبان مازندرانی؛ چله شو ، شب اول زمستان است که در زندگی اهالی مازندران دارای آداب و رسوم خاصی است. در این شب، زنان خانه از صبح روز آخر پاییز خانه را برای بر پایی یک مراسم کوچک سنتی آماده می کنند و در این شب حتما برنج پخت می شود.مردم اعتقاد دارند که این شب یک شب خوب و شادی آور است و شگون ندارد که بی غذا باشند.
در این شب بنا به سنت دیرین همه افراد خانواده دور هم جمع می شوند و با خوردن هندوانه،ماست،میوه و آجیل،سرمای فصل زمستان را از خود دور می کنند.اعتقاد بر این است که با خوردن ماست یا هندوانه در شب یلدا،هرگز در زمستان سردشان نخواهد شد.آجیل و شب چره که شامل دانه هایی چون گندم و نخود برشته،تخم هندوانه و کدو،بادام،پسته،فندق،کشمش،انجیر و توت خشک است هم فراموش نمی شود البته گردو که از میوه های اصلی سر سفره است.
برخی از خانواده ها در شب چله، پس از خوردن شام،برای شب نشینی شب یلدا به خانه خویشاوندان بزرگتر و یا همچنین همسایه ها می روند.در این شب دختران دم بخت با پوشاندن صورت خود از هفت خانه چیزی می گیرند اگر کسی آنها را ندید و نشناخت حتما به آنچه نیت کرده اند،خواهند رسید.(البته این رسم امروزه کمرنگ شده است.)
در سال های نه چندان دور مردم روستاها که به بستنی یا سایر تنقلات در فصل زمستان دسترسی نداشتند از مخلوط کردن برف و شکر نوعی فالوده درست می کردند و می خوردند.خوشحال ترین افراد خانه در چله شو بچه های خانه هستند و قبل از تناول شب چره،پدر خانه یا یکی از اهالی باسواد خانه لای قرآن را می گشاید و یک صفحه از آن را قرائت می کند،برای اموات خود و اهل محل از دوست و آشنا درخواست آمرزش از درگاه خداوند می کند.در این شب، شب نشینی مفصلی برگزار می شود.
اهالی روستاهای مازندران در شادی و مراسم چله شو،حال خانواده هایی که بر اثر وقوع اتفاقی ناراحت کننده نمی توانند در این شب شادی کنند را رعایت نموده و حتی بزرگان و بستگان درجه یک،شب چله را در این خانواده ها سپری می کنند تا بتوانند التیام بخش درد و اندوه آنان باشند.در این شب طولانی سرد و برفی و در کنار بخاری های هیزمی و کرسی های گرم،بسیاری از قول و قرارهای زندگی در بین اقوام و محلی ها تبادل نظر می شود و دراین شب بیشتر شب چره ها مثل حلوا،کیک،شیرینی و گندم برشته حاصل سلیقه و هنر زنان و دختران خانه است و بنا به سلیقه زنان خانه شاخه ای از گل یا سبزه در سفره چله شو قرارداده می شود.بعضی از خانواده ها جهت مبارکی چنین شبی یک بره نوزاد (ترجیحا سفید رنگ) را جهت خیر و برکت در خانه می آورند. پیران اعتقاد دارند که در این شب زمین نفس می کشد و از این به بعد روزها بلند شده و شب ها کوتاه می گردد.
www.Bandpay.ir/?p=1491
✅ #سایت_بندپی (رسانه تاریخ و فرهنگ بندپی)
🆔 @Bandpay
یلدا یا هِلِندا
#سایت_بندپی - "یلدا " شاید از یک واژهی "سریانی" مترادف واژهی عربی " ولد " در معنای زایش و تولد باشد. در باور ایرانیان کهن آغاز دیماه تا دهم بهمن ماه را چله بزرگ میگفتند که خورشید با طلوعش شب را کوتاه میکرد وآغاز این چله، اول دیماه بود که خورشید اندکی زودتر طلوع میکرد و این صبح زود را جشن میگرفتند و به آن " زایش خورشید یا یلدا " مینامیدند.
واژهی یلدا شاید از " هلندا " باشد که واژهی "هلن" در معنای خورشید باشد و چنین شبی که فردایش خورشید زودتر طلوع میکرد تولد خورشید یا یلدا "و یا "هلندا " میگفتند ومردم این شب را با انواع خشکبار تا به بامداد زنده نگه میداشتند و در خانه و کاشانه آتش روشن میکردند تا به استقبال خورشید بروند.
بعدها هندوانه به سبب شباهت درونش به دو قرص خورشید، نیز به سفرهها رفت که در گذشتههای دور نبود و این زایش خورشید بعدها با فرهنگ #یونان و #روم گسترش پیدا کرد وبا تولد #عیسی_مسیح یا #کریسمس آمیخته شد و تا حدودی همزمان شدند. / هلندا یا زایش خورشید بر همه خجسته باد.
متن: دکتر رضا مهدی زاده اری
عکس: بهروز خسروی
روستای #سماکوش_محله بندپی
✅ #سایت_بندپی
🆔 @Bandpay
🎵 ترانه محلی مازندرانی " لال اِنه "
🔹موسیقی ویژه آیین #لال_زنشو در جشن #تیرما_سیزده
خواننده : علی اصغر رستمی
✅ کانال اطلاع رسانی #سایت_بندپی
Telegram.me/Bandpay
💢 معرفی جشن " تیرما سیزده شو " و آیین های آن در منطقه #بندپی
صفحه 1 از 2
سایت بندپی - جشن ها و آئین های مردم مازندران بسیار است مانند بیست و شش عید ما، جشن خرمن، آئینهای مربوط به تولد و عروسی ها، چله شو و... که این جشنها بسیار متنوع و گسترده هستند. جشن تیرما سیزده شو (جشن تیرگان) یکی از مهم ترین و گسترده ترین جشن مازندرانی ها به حساب می آید که این جشن در بین مردمان بندپی هم بسیار مرسوم است که هر ساله در شب سیزدهم تیرما از تقویم فرس قدیم (گاهشماری باستانی یا محلی مردم منطقه) توسط اهالی هر منطقه و روستا برگزار می شده است اما امروزه این جشن نیز همانند دیگر آیین های سنتی منطقه کم فروغ شده است.
در مورد خاستگاه جشن تیرگان چند نگاه وجود دارد. یکی پاسداشت «حماسهء آرش کمانگیر (پهلوان ایرانی) در تعیین مرز ایران و توران» (نگاه تاریخی) و دیگری «مبارزه با کم آبی، خشک سالی و باران خواهی» است (نگاه اسطوره ای). در باور عمومی برخی از مردم منطقه بندپی شب تیرما سیزه شو را شب «تولد حضرت علی (ع)» نیز می دانند. این باور گرچه از نظر تاریخی درست نیست اما به نظر می رسد سبب حفظ و ماندگاری این آیین در جامعه اسلامی شده باشد.
یکی از آئین های برگرفته از جشن بزرگ تیرگان، همین تیرما سیزده شو است که عناصر مشترک زیادی با جشن تیرگان دارد و برخی صاحب نظران، تیرما سیزده را همان جشن تیرگان می دانند. این جشن تا چند دهة پیش در شهرها و روستاهای مازندران پاس داشته می شد، اما اکنون بخش کوچکی از آن باقی مانده که بیشتر مربوط به خوردنی هاست و نمایش های آیینی آن حتی در نقاط کوهستانی نیز اجرا نمی شود.
ابوریحان بیرونی در کتاب آثار الباقیه عن قرون الخالیه راجع به جشن تیرگان چنین می گوید: «هنگامی که افراسیاب پادشاه توران بر لشگر ایرانیان غلبه می کند، منوچهر (پادشاه ایران) به جنگل های مازندران پناه می برد، افراسیاب لشکر منوچهر را محاصره می کند و منوچهر به ناچار پیکی به نزد افراسیاب فرستاده و از او می خواهد که از کشور ایران به اندازه پرتاب یک تیر واگذارد و باقی را بگیرد، افراسیاب با کمال میل این پیشنهاد را می پذیرد.
منوچهر فکر می کند که چه کسی را برای پرتاب تیر انتخاب کند تا اینکه یکی از امشاسپندان به نام اسفندارمذ پیش منوچهر آمده و آرش را که مردی خدا پرست و دیندار بود و در یکی از غارهای کوه البرز مشغول عبادت بود نامزد این کار می کند، چنانکه در اوستا آمده است، " آرش را حاضر می کنند و منوچهر تیر و کمان را به او داده و می گوید تو باید به فرمان خداوند این تیر را پرتاب کنی و کشور ما را از چنگال اهریمن (لشگر افراسیاب) رها سازی".
آرش برهنه می شود و به بالای بلند ترین نقطه کوه رویان می رود و خطاب به مردم می گوید: ای مردم تن من را ببینید که سالم است و در آن هیچ زخم و جراحتی وجود ندارد، اما بدانید که هنگامی که من این تیر را رها کنم تکه تکه خواهم شد و خود را فدای شما خواهم کرد. آرش کمان را می گیرد و با تمام نیرو آن را می کشد به گونه ای که تمام رگ های بدنش بیرون می زنند و پاره پاره می شوند، او تیر را رها می کند و خداوند به باد فرمان می دهد که تیرش را از کوه رویان بردارد و به شهر فرغانه (شهری در خاور افغانستان کنونی که فاصله آن تا جای پرتاب تیر هزار فرسنگ بود) ببرد. تیر پس از چند روز حرکت در این شهر به درخت گردویی برخورد می کند و این درخت گردو مرز بین ایران و توران می شود، افراسیاب ناگزیر لشکر خود را از ایران بیرون می برد و ایرانیان آزاد می شوند.»
پژوهندگان متاخر خاستگاه این جشن آریایی را در اسطوره آرش، کشت و طلب باران، هم زمان با طلوع ستاره تیشتر، دانسته اند. فرضیه اساسی آن است که این جشن پیوندی ریشه ای با اسطوره آرش ندارد، بلکه خاستگاه آن جنبه آیینی اسطوره تیشتر، ستاره و ایزدبانوی باران است. مطابق این اسطوره هند و ایرانی، تیشتریه اوستایی، همتای تیشیه ودایی، با دیو خشکی، اپوش؛ می جنگد، بر او غلبه می یابد و آب ها را آزاد کرده در جهان می پراکند. بن مایه باروری و باران خواهی در تابستان چندان اهمیت داشته که اسطوره تیشتر در نزد هند و ایرانیان کارکردی آیینی یافته است و اهمیتش طبعا بیش از اسطوره آرش بوده است. (ابوالقاسم اسمعیل پور مطلق ،مجله علوم اجتماعی ، تابستان 81 ، شماره 1).
در اوستا تیشتر رقیب دیو خشکی است. فرشتة نگهبان باران، زمین خشک را آبیاری و کشتزارها را سیراب می کند. تیر یا تیشتر (عطارد) ایزد نگهبان باران و فرشتة رزق و روزی است و روز سیزدهم از ماه تیر به مناسبت ستایش دو ایزد عمدة آب (تیر و ناهید) جشن برپا میکردند و آن را رسمی کهن از عهد کی خسرو می دانستند.
🔹این نوشته را در سایت بندپی مشاهده کنید :
http://www.bandpay.ir/?p=15511
✅ کانال اطلاع رسانی #سایت_بندپی
🆔 @Bandpay
🔸بخش دوم - آیین های جشن تیرما سیزده شو در ادامه ؛👇
دانش آموزان مدرسه جامی (1345/10/25)
🔺معرفی دبستان #جامی گلیا بندپی 👇
/channel/bandpay/7427
🔺اطلاعات و عکسهای بیشتر را در #سایت_بندپی ببینید. این گزارش در تاریخ ۱ مهر ۱۳۹۵ در سایت بندپی منتشر شده است. 👇
www.Bandpay.ir/?p=19137
✅ #سایت_بندپی (رسانه تاریخ، فرهنگ و هنر بندپی)
🆔 @Bandpay
#تاریخ_بندپی
اول مهر (۱۳۲۴) : آغاز به کار مدرسه #جامی_گلیا با تلاش های #حاج_محمد_فیروزی
این مدرسه در دهه ۷۰ جای خود را به ساختمان فعلی اداره آموزش و پرورش #بندپی_شرقی داد.
🔺معرفی مدرسه جامی گلیا / متن کامل گزارش و عکسها در لینک زیر👇
www.Bandpay.ir/?p=19137
✅ #سایت_بندپی (رسانه تاریخ، فرهنگ و هنر بندپی)
🆔 @Bandpay
در ادامه با معرفی این مدرسه همراه باشید 👇
به یاد تمام پدران و مادران آسمانی
روستای سماکوش محله ، بندپی
خواننده: عرفان خوشرودی
✅ #سایت_بندپی (رسانه تاریخ و فرهنگ #بندپی)
🆔 @Bandpay.ir
#تاریخ_بندپی
۷ شهریور (۱۳۹۰) / سالروز درگذشت محمدرضا (رحیم) شفیعتبار سماکوش
بِهوَرز فداکار روستای #سماکوش_محله #بندپی که در حادثه طغیان رودخانه #سجرو در روز دوشنبه ۷ شهریور ۱۳۹۰ در حین #امدادرسانی درگذشت. / روحش شاد
پنجشنبه، ۷ شهریور ۹۸
✅ #سایت_بندپی
🆔 @Bandpay
📸 عکسی قدیمی از اطعام دهی در مراسم آیینی داوِت (دعوت سالانه حضرت #امامزاده_عبدالله و #حاج_شیخ_موسی)
سال ۱۳۷۱
🔺معرفی مراسم آیینی داوِت👇
/channel/bandpay/7057
✅ #سایت_بندپی
🆔 @Bandpay
💢 معرفی مراسم آیینی #داوت
(دعوت سالانه حضرتین امامزاده عبدالله و حاج شیخ موسی)
✍️ #سایت_بندپی - آیین سنتی داوِت یا دعوت در #بندپی، هر ساله قبل از برپایی جشن ۲۶ عَیدِ ما برگزار میشود. در گذشته این مراسم در تاریخ ۲۵ عَیدِ ما فرس قدیم، به عنوان مراسم سالگرد حضرتین امامزاده عبدالله و حاج شیخ موسی در آستانه این دو حضرت در روستای ییلاقی #شیخ_موسی از توابع #دهستان_فیروزجاه برگزار میشده است.
مراسم دعوتین هر ساله به مناسبت بزرگداشت مقام حضرت امامزاده عبدالله(ع) و حاج شیخ موسی(ره)، عارف بزرگ منطقه فیروزجاه بندپی با حضور گسترده آحاد مردم منطقه در محل زیارتی آستانه حاجی شیخ موسی برپا میشود.
روایت است این آیین را سرشناسان و علمای بندپی از قدیم به منظور تجلیل و تکریم از مقام والای حضرت امامزاده عبدالله و حاج شیخ موسی که مروج خدمات ارزشمند اسلامی در منطقه بوده اند برپا کردهاند.
اهالی بندپی برای بجا آوردن صله رحم و شرکت در این آیین، با ارادت خاصی در محل زیارتگاه حاج شیخ موسی که در فاصلهی ۴۵ کیلومتری از مرکز بخش #بندپی_شرقی قرار دارد جمع میشوند و این مراسم را بجا میآورند.
اهالی منطقه در این مراسم نذر و نیاز و زیارت را به جای میآورند. این گردهمایی باشکوه از نخستین ساعات بامداد آغاز میشود و بندپیهای ساکن در دیگر شهرهای کشور نیز برای بجای آوردن صله ارحام در این آیین سنتی و صمیمی حضور مییابند. در محوطه امامزاده جمعیتی مملو از اهالی بندپی به یاد گذشتهها و خاطرات قدیم با هم گپ و گفتگو میکنند و یاد ایام را گرامی میدارند.
تشکیل بازارهای محلی و درمانگاه سیار و اطعام، از ویژگیهای این مراسم بوده است.
هزینه برپایی مراسم داوت توسط نمایندگان هر تبار از ایل فیروزجایی که قرا و مراتع موقوفه حاج شیخ موسی را در اختیار دارند، تهیه میشود که بیشتر مواقع شامل احشام، برنج و محصولات لبنی است. اما در سال های اخیر مشاهده می شود که مسائل دیگر در برگزاری این مراسم باشکوه و باقدمت، جای اجرای برنامه های اصلی و سنتی آن را گرفته است و آن آیینها را بسیار کمرنگ کرده است.
🔹احیاء مراسم دعوت امامزاده عبدالله و حاج شیخ موسی به پیشنهاد #حاج_محمد_فیروزی در سال ۱۳۴۱:
در برخی از ادوار گذشته زمان برگزاری این مراسم به صورت دقیق مشخص نبوده است و هر ساله روزی را برای برگزاری مراسم داوِت انتخاب میکردند؛ در تاریخ ۱ فروردین ۱۳۴۱ خورشیدی در جلسهای با حضور بزرگان طایفههای مختلف #ایل_فیروزجایی و معتمدین محلی #وقف_نامه حاجی شیخ موسی گردآوری و نوشته و توسط حاضرین در جلسه امضاء شد. به پیشنهاد حاج محمد فیروزی از این تاریخ زمان برگزاری مراسم دعوت هر ساله در روز ۲۵ عیدما فرس قدیم (تقویم محلی) و یک روز پیش تر از جشن بیست و شش عیدما تعیین شد.
🔺این گزارش در سایت بندپی منتشر شده است. برای مشاهده متن کامل گزارش به لینک زیر مراجعه کنید :
www.Bandpay.ir/?p=13185
✅ #سایت_بندپی (رسانه #تاریخ، #فرهنگ و #هنر بندپی)
🆔 @Bandpay
#پیله_گری یا #نوغانداری
پرورش سنتی #کرم_ابریشم
✍ #سایت_بندپی – پیلهگری یا پرورش کرم ابریشم از مشاغل جانبی مردم روستاهای ایران است که امروزه با وجود شکل صنعتیاش، شکل سنتی آن همچنان در روستاهای #بندپی انجام میشود.
نوغانداری یا پرورش کرم ابریشم و تولید فرآوردههای ابریشمی از جمله فعالیتهایی جانبی است که در کنار فعالیتهای اصلی کشاورزان هر منطقه میتواند طی یک دوره کوتاه مدت ضمن ایجاد انگیزه اقتصادی و بکارگیری بخشی از نیروی کار روستا، درآمد نسبتاً مناسبی را برای روستانشینان فراهم نماید.
افزایش روز افزون مصرف فرآوردههای ابریشمی در جهان و کاهش یا توقف فعالیت نوغانداری در کشورهای توسعه یافته به سبب محدودیت زمین برای احداث توتستان، آب مورد نیاز برای آبیاری، انرژی گران و… فرصت مناسبی برای کشورهای درحال توسعه فراهم کرده است تا با توجه به داشتن نیروی انسانی، انرژی ارزان، آب و خاک فراوان، فعالیتهای نوغانداری و تولید ابریشم را درکشور خود گسترش دهند.
پرورش کرم ابریشم دارای پیشینهای حدود ۴۰۰۰ ساله در جهان است. عبور #جاده_ابریشم از ایران که محمولههای ابریشمی #چین از این راه به کشورهای اروپایی حمل میشد، موجب رواج این صنعت در ایران گردید و کشور ما از جمله کشورهایی بود که در زمینه تولید پیله و ابریشم دارای شهرت جهانی بوده است.
ویژگیهای اقتصادی نوغانداری و صنایع ابریشم این صنعت را به یک صنعت پرطرفدار و درآمدزا تبدیل میکند که در مورد آن توجه به چند ویژگی حائز اهمیت است که از آن جمله میتوان به موارد زیر اشاره کرد: «سرمایهگزاری کمتر و بازده سریعتر نسبت به دیگر صنایع، قابلیت پرورش آن با توجه شرایط اقلیمی کشور، امکان بهرهبرداری طولانی مدت با کشت یک بار درختان توت و کم هزینه بودن آن، امکان تأمین مواد اولیه صنایع پارچه بافی و پزشکی، منبع درآمد ارزی کشور از طریق تولید مواد خام، نخ ابریشم قالی بافی و تولید پارچه و سایر فرآورده های ابریشمی، امکان بکارگیری بخش غیرفعال جامعه روستایی (زنان، کودکان، سالخوردگان) که توان انجام کارهای کشاورزی را ندارند، حرفه ای کارگر طلب و اشتغال زا به عنوان شغل فرعی در مجاورت مشاغل اصلی روستایی، امکان جلوگیری از مهاجرت روستاییان به شهر با بوجود آوردن منبع درآمدی، توسعه و بهبود وضع زندگی جوامع روستایی به واسطه تامین درآمد مستمر ».
🔹پیله گری یا پرورش کرم ابریشم در #بندپی:
در مورد تاریخچه ورود کرم ابریشم به بندپی و پرورش آن در این خطه تاریخ مدون و مشخصی در دست نداریم اما باید صدها سال پیش زمانی که در دوران #شاه_عباس_یکم تجارت ابریشم در #مازندران و #گیلان رونق بسیار یافته بود؛ پرورش کرم ابریشم نیز در #بابل و بالطبع #بندپی بسیار گسترده بوده باشد به گونه ای که #سیاحان_خارجی در دوران قاجار همچون #مکنزی یکی از محصولات بلوک بندپی را ابریشم ذکر کردهاند.
بیشک در آن زمان که تجارت ابریشم در مازندران و همچنین ایران رونق بسیار داشته است، پرورش کرم ابریشم یا نوغانداری به طور گسترده در بندپی نیز انجام می شده است و امروزه با کاسته شدن از رونق و تجارت ابریشم، پرورش آن نیز کاهش یافته است.
خانوارهای بندپئی با امید دست یافتن سودی اندک به این کار روی میآورند تا کمک خرج زندگیشان باشد و امروزه این فعالیت همچنان به صورت سنتی در منطقه صورت میگیرد. در گوشه کنار باغها و حیاط خانههای بندپی چند درخت توت بدین منظور وجود دارد و چون لاروهای ابریشم فقط از #برگ_توت تغذیه می کنند، مقدار پرورش این لاروها به تعداد درختان توت در هر خانه بستگی مستقیم دارد؛ این عامل گرچه تنها عامل نیست اما مهم ترین آن ها است.
نوغانداری در دومین ماه سال، اردیبهشت ماه، شروع می شود و کل فرآیند حدود یک ماه به طول می انجامد. زنان زحمتکش روستایی بندپی بیشترین بار نوغانداری را بر دوش می کشند و مراحل اولیه پرورش کرم ابریشم تماما توسط آن ها انجام می گیرد و در مراحل پایانی نیز نقش مهمی بر عهده دارند.
🔺این متن به صورت خلاصه در کانال منتشر شده است. متن کامل را در لینک زیر بخوانید./ این گزارش در تاریخ ۱۱ تیر ۱۳۹۴ در #سایت_بندپی منتشر شده و استفاده از آن به هر نحو تنها #با_ذکر_منبع مجاز است.
www.Bandpay.ir/?p=12895
✅ #سایت_بندپی (رسانه تاریخ، فرهنگ و هنر بندپی)
🆔 @Bandpay
زمان مراسم #قرق_شکنی سال ۱۴۰۴ مراتع ییلاقی #بندپی: دوشنبه، ۱۲ خرداد ۱۴۰۴
✍️ #قرق_شکنی یا باز شدن مراتع از سنتهای دیرینۀ اهالی مازندران است که این سنت از نظر وضع قواعد لازم، تعیین قرق بانان و تأمین اجرت آنان و برپایی جشن قرق شکنی بسیار قدیمی و برآمده از خواست و تلاش گذشتگان مردم دیار بندپی و فیروزجاه است.
همه ساله در فصل پاییز به منظور ایجاد تعادل بین ظرفیت مراتع و تعداد دامها و همچنین حفظ پوشش گیاهی از ورود دامها به مراتع ییلاقی جلوگیری میشود که این عمل را « قِرِق » میگویند.
پس از سپری شدن فصل سرما و رشد کافی گیاهان و علوفه در مراتع ییلاقی، جشن قرق شکنی (باز شدن مراتع ییلاقی) با شکرگزاری از خداوند و با حضور دامداران برگزار میشود.
این مراسم با سابقۀ طولانی مدت در مراتع ییلاقی #شیخ_موسی بخش #بندپی_شرقی و مراتع ییلاقی #فلبَن (#فیلبند) در بخش #بندپی_غربی برگزار می.شود و زمان و مکان این مراسم تقریبا از یک ماه قبل تعیین میشود و دامداران قبل از این تاریخ حق ورود دام هایشان به مراتع را ندارند.
✅ #سایت_بندپی (رسانه تاریخ و فرهنگ بندپی)
🆔 @Bandpay.ir
📸 گزارش تصویری آیین سنتی #شیرآش_پزون در روستای خِرکاک لفور
این مراسم آیینی هر ساله بعد از عید فطر برای سپاس از نعمات الهی برگزار میشود و دامداران به شکرانه نعمت خداوند، شیر دامهایشان را صرف پخت شیر اش (شیر برنج) و پذیرایی از مهمانانی میکنند که از نقاط مختلف استان خود را به سوادکوه شمالی و روستای خرخاک میرسانند.
سهشنبه، ۱۲ فروردین ۱۴۰۴
عکاس: حسن عیسیپور
📎 لینک گزارش
✅ #سایت_بندپی (رسانه تاریخ و فرهنگ بندپی)
🆔 @Bandpay.ir
💢 معرفی آئین #مارمه :
✍️ #سایت_بندپی - #مارمه آئینی است که دقایقی قبل از #نوروز آغاز میشود. در این رسم، معمولا سرپرست خانواده یا کوچکترین عضو خانواده قبل از شروع سال جدید از اتاقی که سفره نوروز در آن پهن است خارج میشود و همزمان با آغاز سال نو همراه با سینیای که داخل آن #قرآن، #کاسه_آب و یک #شاخه_سبز از درخت که معمولا شاخه درخت #هلی (آلوچه) است، وارد اتاق میشود.
تا زمانی که مارمه (عمل نو شدن سال) انجام نگیرد، کسی حق ورود به خانه را ندارد و اگر کسی از خانه خارج شود آنقدر باید بیرون از خانه بماند تا مارمه کننده بیاید مارمه را انجام دهد، آنگاه بتواند وارد خانه شود.
وقتی مارمهکننده وارد خانه میشود، فرارسیدن سال جدید را به دیگر اعضای خانواده تبریک میگوید و آن شاخه سبز را روی در یکی از اتاقها میگذارد که تقریبا تا روز ۱۳ نوروز همانگونه آنجا باقی میماند.
البته مارمه بر ۲ نوع است که یکی مربوط به اول سال نو خورشیدی و دیگری برای اول هر ماه تقویم محلی است که جمعا تقویم محلی ۱۳ مارمه دارد. این آیین امروزه فراموش شده و آیین مارمه تنها برای اول سال نو خورشیدی انجام میگیرد.
عکس: #حوا_فیروزجایی
✅ @Bandpay