1576
تماس با ادمین @mansoor1332
نمیدانم عاقبت تشویق به جنگ علیه ایران و همچنین عاقبت فراخوان های خیابانی بدون برنامه مشخص، در ذهن شما چگونه تصویر شده، ولی برای ما که در ایران هستیم و روی زمین زندگی می کنیم، نه در خیال، این گونه شد:
کشته شدن بسیاری انسان های بی گناه هم در دی ماه و هم در جنگ ۴۰ روزه.
رکود اقتصادی بیشتر.
تعطیلی بسیاری بنگاههای اقتصادی و بیکار شدن سرپرست خانواده.
تعدیل نیرو و بیکاری فزاینده شاغلین.
تورم افسارگسیخته مواد غذایی.
صعود بی سابقه دلار و طلا و تاثیرش در همه جوانب زندگی روزمره.
اضطراب و فشارهای روانی.
گرانی و کمبود وحشتناک دارو و اقلام بیمارستانی بویژه داروهای سرطان و بیماری های خاص.
افزایش بیش از پیش رانت و فساد اقتصادی بخاطر تحریم بیشتر آمریکا.
افزایش فزاینده تن فروشی زنان سرپرست خانواده.
صعود ۲/۵ برابری قیمت مسکن در تهران و شهرهای بزرگ.
افزایش فشارهای سیاسی و امنیتی بر جامعه.
دست بالای حکومت در افزایش تعداد احکام زندان و اعدام.
سرخوردگی و یأس مردم از ایجاد تغییرات بنیادین سیاسی و اجتماعی به نفع جامعه مدنی.
این موارد، تنها بخش کوچک و «بیرون زده از آب» آن کوه یخ ویرانی است. تاثیرات بلند مدت این فاجعه بسیار فراتر از آن چیزی است که در اینجا ذکر شده.
#شبکه_جامعه_مدنی
@civilizers
امارات و سودای تجزیه ایران
✍️محمدرضا اسلامی
این مقالهٔ نویسندهٔ اماراتی در روزنامهٔ اسرائیلی "جروزالم پست" در تاریخ خواهد ماند.
تک‌تک جمله‌ها و حتی نیم‌جمله‌های این مقاله مهم و محل تأمل‌اند.
این مقاله را نباید صرفاً یک یادداشت سیاسی دانست. این، صورت‌بندی عریانِ یک آرزوی اماراتی است: آرزوی ایرانی پراکنده و فاقد قدرتِ مرکزی.
نویسندهٔ اماراتی با صراحتی کم‌سابقه می‌نویسد: مسئله فقط جمهوری اسلامی نیست؛ مسئله حتی تغییر حکومت در ایران هم نیست؛ مسئله، «قدرت ایران» است.
نویسنده اماراتی با ادبیاتی علمی، اما با روحی بی‌حیا می‌نویسد که تضعیف جمهوری اسلامی یا حتی تغییر رژیم، «تهدید ایران» (Iran’s threat) را در منطقه برطرف نمی‌کند(!) چراکه ایران دارای جمعیت زیاد، سرزمین پهناور، ذخایر انرژی، زیرساخت علمی و صنعتی، و موقعیت جغرافیایی است. و این آخری البته از همه جالب تر بود: «موقعیت جغرافیایی!». به همین اندازه عریان سخن می گوید.
به همین صراحت.
به همین زشتی.
نویسنده اماراتی می‌نویسد:
«از این منظر، تغییر رژیم در ایران، اگر به‌عنوان پاسخ نهایی به مسئله مطرح شود، در بهترین حالت فقط "راه‌حلی‌ناقص" است... با این حال، جغرافیا، منافع ملی و توانایی‌های بالقوه‌ی ایران با تغییر رهبران از بین نمی‌روند. جاه‌طلبی‌های دیرینهٔ منطقه‌ای احتمالاً دوباره ظاهر خواهند شد، اما این‌بار در قالب ملی‌گرایی، نه در قالب انقلاب»
عجبا! این شاید از نخستین دفعاتی است که یک تحلیلگر عرب، در یک روزنامهٔ اسرائیلی، «مسئله جغرافیای ایران» را چنین صریح و بی‌پرده طرح میکند. او به صراحت می‌گوید از کشتن قاسم سلیمانی تا حمله به تأسیسات و مراکز نظامی ایران، هیچ‌کدام «مسئله تهدید ایران» را حل نمی‌کند؛ چون مسئله، یک یا چند فرمانده، یک حکومت یا یک برنامهٔ خاص نیست. مسئله، خودِ امکانِ بازسازی قدرت ایران است.
“Geography, national interests and latent capabilities, however, survive leadership turnover.”
و نسخهٔ امارات برای «مسئله ایران» چیست؟
فدرال‌کردن ایران، و حتی بازگذاشتن راه برای کنفدرالیسم.
"The objective is something other than indefinite weakening of Iran"
این جملات را ببینیم:
«تمرکززدایی گسترده یا فدرالیسم (و شاید ترتیبات کنفدرالی)، اگر با رضایت ملی(!؟) و توافق قانون اساسی پذیرفته شوند، می‌توانند انحصارِ مرکز بر ثروت و تصمیم‌گیری را محدود کنند، به مناطق در امور منابع و مسائل مالی اختیار بیشتری بدهند، و برای استفاده از توانمندی‌های ملی در اقدامات خارجی، محدودیت‌های نهادی ایجاد کنند»
یک پراگراف بسیار شیک! در سه سطر، تجویز تجزیه یک کشور! برای چه؟ برای اینکه یک کشور قدرتمند در منطقه، کنار دست اعراب و اسرائیل «قابل پذیرش» نیست. لذا تجویزِ تضعیف یک کشور.
“Broad decentralization or federalism, and possibly confederal arrangements…”
به این عبارت مقاله دقت کنید: «محدودکردن انحصار مرکز بر ثروت و تصمیم‌گیری» و «محدودیت‌گذاری برای استفاده از توانمندی‌های ملی در اقدامات خارجی». یعنی چه؟
یعنی ایران باید چنان از درون مهار شود که دیگر نتواند با اتکا به جغرافیا، منابع، جمعیت، علم، صنعت و قدرت‌ملی خود، در منطقه "نقش‌آفرینی" کند.
این پاراگراف را هم باید چند بار خواند:
«جهان بارها پروژهٔ قدرت ایران را کُند کرده است، اما هرگز توانِ ایران برای "بازسازی قدرت" را از بین نبرده است. ممکن است نظام حاکم روزی سقوط کند، اما فروپاشی آن، عناصر سازنده‌ی قدرتِ ایران را دست‌نخورده باقی‌می‌گذارد»
ظاهرا در امارات دیگر پرده‌ای باقی نمانده که تحلیلگرانش اینگونه بی‌پرده می‌نویسند: مسئله، قدرتِ ایران است، نه فقط هیأت حاکمهٔ فعلی ایران.
هم‌پوشانی سیاسی میان واشنگتنِ ترامپ، تل‌آویوِ نتانیاهو و ابوظبیِ محمد بن زاید، این امکان را فراهم کرده که چنین حرفی با این میزان از عریانی نوشته شود: ایران باید نه فقط مهار، بلکه از درون محدود/پراکنده شود، تا دیگر قدرتِ بازسازی خود را نداشته باشد.
امارات کشوری است که شش شیخ، چون نتوانستند که بر سر یک ساختار کاملِ قدرت مرکزی به توافق برسند، «امارات متحده» را در جغرافیای بیابان در ۱۹۷۱ شکل دادند. یکسال بعد رأس‌الخیمه هم به آنها پیوست. اکنون نویسنده‌ای از همان کشور، برای ایران کهن نسخه فدرالیسم و حتی کنفدرالیسم می‌پیچد. امارات ۵۵ ساله، دارد برای کشوری که شهروندانش از بیش از یک قرن پیش در آن مفاهیم مشروطه، پارلمان و قانون اساسی را در جامعهٔ خود تعریف کردند، نسخه می نویسد.
اسرائیلِ ۷۸ ساله و اماراتِ ۵۵ ساله، زیر سایه و چتر آمریکا (که ۲۵۰ سال و ۳ ماه عمر دارد) می‌خواهند برای ایرانِ چند‌هزارساله نسخهٔ تجزیه و کاهش قدرت مرکزی بنویسند.
ادامه مطلب👇🏻
✅@mellimazzhabi
نگاهی به آخرین دیدگاه فوکویاما
فایل نشست رونمایی از کتاب جدید فوکویاما با عنوان «در قلمرو آخرین انسان» را که اخیراً در مدرسۀ اقتصاد و علوم سیاسی لندن برگزار شده است می‌توانید در اینجا بشنوید (فایل). کتاب دربارۀ مسیر تحول زندگی، مواضع، و چرخش فکری او طی پنج دههٔ اخیر است.
فوکویاما در این کتاب توضیح داده که چگونه تحت تأثیر تحولات سیاسی و اقتصادی از نظریۀ «پایان تاریخ» عبور کرده و دیگر آیندۀ لیبرال‌دموکراسی را تضمین‌شده نمی‌داند. او که زمانی از ایدئولوگ‌های جریان راست آمریکا شناخته می‌شد، امروزه خود را یک سوسیال‌دموکرات می‌داند و بر ضرورت بازتوزیع ثروت و تقویت اتحادیه‌های کارگری تأکید میکند.
او می‌گوید دو باور عمیق داشته که هر دو در تحولات این سالها مخدوش شده‌اند: باور به اینکه مداخلۀ نظامی آمریکا می‌تواند به گسترش دموکراسی کمک کند، و باور به بازار آزاد حداکثری؛ نتایج حملۀ نظامی آمریکا به عراق باور اول، و بحران مالی ۲۰۰۸ باور دوم را گسسته است. او روی کار آمدن ترامپ در آمریکا را نشانه‌ای از وضعیت شکنندۀ دموکراسی در بازار آزاد می‌داند و تأکید میکند که جوامع باید نهادهای معتبری برای کنترل بازار و حفظ ظرفیت‌های نهادی دموکراسی داشته باشند.
محمدرضا یوسفی
کانال ملی مذهبی
@civilizers
رهبر چین اکنون در آمریکا حضور دارد، رئیس جمهور آمریکا هم که همانجا در نیویورک است، پزشکیان رئیس جمهور ایران هم برخلاف همیشه که پس از سخنرانی اش سریعا به کشور باز می گشت، اکنون در نیویورک مانده است. وجود و حضور این سه تن در نیویورک را در کنار اخبار میانجیگری رهبر چین، شی جین پینگ، میان ایران و آمریکا بگذارید!
تفاهم میان ایران و آمریکا، امنیت تنگه هرمز و باب المندب، کاهش قیمت نفت و مشتقات نفتی، بیش از همه به نفغ چین و سپس ایران و آمریکاست. بنابراین به نظر می رسد چین که قدرت بزرگی در جهان محسوب می شود اکنون تلاش واقعی خود را برای ایجاد یک تفاهم نامه میان ایران و آمریکا بکار خواهد گرفت. چین پیشتر هم از این نفوذ خود بر مقامات جمهوری اسلامی استفاده کرده و موجبات پایان مخاصمات و ایجاد تفاهمنامه امنیتی میان ایران و عربستان را فراهم کرده بود و اکنون نیز می تواند همین کار را تکرار کند. با این شرط که خواسته های طرف آمریکایی زیاده خواهانه نبوده و بر آن اصرار نورزد، چین خواهد توانست خواسته های ایران را در جهت رسیدن به نوعی تفاهم، تعدیل نماید. در غیر اینصورت وقوع جنگی دیگر محتمل خواهد بود. در این جنگ محتمل هم، باز چین از ایران حمایت خواهد کرد زیرا شکست ایران در این جنگ و غلبه هژمونی آمریکا بر منطقه خلیج فارس که از منابع مهم انرژی های فسیلی جهان است، منافع چین را بشدت به خطر خواهد انداخت.
#شبکه_جامعه_مدنی
@civilizers
پس چه زمانی قرار است که ما در داوری های عمومی و انتخاب های عملی، از عقل مان هم بهره بگیریم و صرفا به احساسات و غرایزمان بسنده نکنیم؟
اینجا پرسش دومی پیش می آید، اینکه انتخاب عقلانی چه نوع انتخابی است و چه تفاوتی با انتخاب از سر احساسات و غرایز دارد؟
#شبکه_جامعه_مدنی
@civilizers
بریده های مهم از نوشته آقای موسی اکرمی درباره فلسفه سیاسی
مسئله اصلی این نیست که چه کسی باید حکومت کند، مسئله این است که چگونه نهادهایی بسازیم که بتوان حاکمان بد را بدون خونریزی کنار گذاشت.
انتخاب انسان کامل نیست، امکان عزل انسان خطاکار وجود دارد.
قدرت باید قابل تعویض باشد، حاکم نقد شود و شکست یک حکومت به جنگ داخلی، انقلاب خونین یا فروپاشی جامعه منتهی نشود.
قانون اساسی باید چنان تنظیم شود که جامعه بتواند با کمترین هزینه و بدون خونریزی از شر حکومت نامطلوب رها شود.
به جای انتظار برای فرمانروای خوب، آیا بهتر نیست نهادهایی بسازیم که حتی فرمانروای بد نیز نتواند جامعه را گروگان بگیرد.
کانال فرهیختگان
#شبکه_جامعه_مدنی
@civilizers
#اخبار_جنگ
محاصره دریایی در آنسوی آب های خلیج فارس، دریای عمان، دریای عرب و دهانه اقیانوس هند از طرف آمریکایی ها همچنان برقرار است و امکان صادرات نفت ایران بسیار ناچیز است. در این سو و در آب های خلیج فارس و تنگه هرمز هم طی ده روز گذشته بر اثر درگیری میان ایران و آمریکا خلیج فارس برای عبور کشتی ها و نفتکش ها ناامن شده و مطابق گزارشات سازمان های رصد کننده، عبور مرور کشتی ها به حداقل میزان ممکن رسیده است. فقط دیروز یک تانکر بزرگ حامل گاز CNG کشور قطر از محدوده مورد نظر ایران عبور کرده است. در حالیکه به نظر می رسید هفته گذشته آمریکایی ها موفق به فراهم کردن مسیری از قسمت جنوبی تنگه هرمز برای عبور امن کشتی ها شده بودند اما اصابت چند پرتابه از سوی ایران به چند شناور در تنگه هرمز وضعیت را مجددا دگرگون نمود. قیمت نفت برنت دریای شمال نسبت به ده روز قبل حدود ۲۰ درصد افزایش یافته و به 98 دلار در هر بشکه رسید. تداوم این وضعیت کار را هم برای ایران و هم آمریکا سخت تر از گذشته کرده است. وزیر خزانه داری آمریکا که پیشتر و با اطمینان از شکست اقتصادی ایران سخن می گفت اکنون چند روزی است اعتماد به نفس گذشته را ندارد و کمتر اظهار نظر می کند. این وضعیت ناپایدار است و باید به وضعیتی پایدار تغییر یابد. زورآزمایی های طرفین همچنان ادامه دارد و در یک توازن قدرت باید به جایی ختم شود. وضعیتی که هر دو طرف به آن رضایت دهند. امتیازهای اقتصادی در برابر امتیازهای سیاسی.
#شبکه_جامعه_مدنی
@civilizers
سفسطه و منطق مغالطه
منصور خضاعی
در پاسخ به مدعای یاسمین پهلوی و پیروان این مدعا
اخیرا مطالبی در فضای مجازی منتشر شده و در حال گسترش است مبنی بر اینکه ژاپن از این رو کشوری توسعه یافته و صنعتی است که آمریکا ابتدا بر سر او بمب اتمی انداخت و سپس زیر پر و بالش را گرفت تا آن کشور آن چنان صنعتی و توسعه یافته شود که امروز می بینیم و کوبا از آن رو کشوری فقیر و بدبخت است که آمریکا بمب اتمی بر او نزدده و دستی بر سر او نکشیده.
از تحلیل نوشته بالا، این مدعا قابل استنتاج است که هر کشوری که آمریکا بر سرش بمب ریخته و سپس دستش را بگیرد، لاجرم آن کشور پیشرفت خواهد کرد. این مدعا اخیرا بعنوان تجویزی برای ایران و توسط یاسمین پهلوی منتشر شده است.
مدعای فوق یک مغالطه کامل و سفسطه است، از آن جهت که برای فریب شنونده یا خواننده طراحی شده و هدفی به جز تخریب و ویرانی کامل و انهدام موجودیت و هویت ایران و ایرانی ندارد. زیرا ژاپن از آن جهت توسعه یافته نشد که آمریکا بر سرش بمب اتم ریخت و سپس به آن کشور در صنعتی شدن کمک نمود. ژاپن پیش از جنگ جهانی هم کشوری صنعتی بود، صنایع مهم ژاپن مثل تویوتا و هوندا متعلق به سالها پیش از جنگ جهانی دوم بودند. سابقه صنعتی ژاپن به انقلاب میجی در ۱۵۰ سال پیش باز می گردد. اتفاقا یکی از عواملی که آمریکایی ها دست به چنین جنایت بزرگی زده و مجبور شدند دو بمب اتمی بر هیروشیما و ناکازاکی فرود آورند، ناکامی نیروهای نظامی آمریکا در مقابله با ژاپنی ها بود، زیرا آن ها از قدرت دریایی و هوایی پیشرفته ای برخوردار بودند و عملیات ژاپنی ها توسط هواپیماهای ساخت خودشان در حمله انتحاری ( کامیکازه ها) به ناوهای آمریکایی روی اقیانوس، برتری در جنگ را برایشان به ارمغان آورده بود. پرتاب بمب اتم بر روی یک کشور هرگز باعث پیشرفت آن نمی شود اما داشتن روابط متعادل و تعامل با کشورهای صنعتی جهان برای کشورهای در حال توسعه بسیار مفید و لازم است.
کوبا هم، نه صرفا بخاطر عدم تبعیت از سیاست های آمریکا اکنون کشوری عقب افتاده از لحاظ صنعتی است، زیرا چین هم از آمریکا تبعیت نمی کند، با این حال کشوری صنعتی است و آینده صنعت جهان را دگرگون خواهد کرد. پس دلیل عقب ماندگی کوبا از یک سو به گذشته آن بر می گردد که یک جامعه کمونیستی کشاورزی با رشد صنعتی بسیار ضعیف بود و از سوی دیگر به نداشتن طرح توسعه پایدار برای رشد و صنعتی شدن.
نتیجه اینکه مدعای مطرح شده توسط یاسمین پهلوی هم از اساس غلط است و هم محتمل است برای فریب شنونده و گوینده طراحی شده باشد زیرا هیچ فرد عاقل وطن پرستی، هیچگاه نخواهد پذیرفت که کشورش هدف حمله اتمی قرار گیرد.
#شبکه_جامعه_مدنی
@civilizers
گویی که امشب آمریکا در جنوب ایران دست به یک حمله نظامی خواهد زد، حملات دیشب ایران به پایگاه های آمریکا در اردن خسارات زیادی داشته است. با این حساب فعلا این زد و خورد ها ادامه دار است.
#شبکه_جامعه_مدنی
@civilizers
وضعیت منطقه
عاصم منیر در تهران
به نظر می آید رویکرد ترامپ و دولتش در برابر مقامات جمهوری اسلامی از تقریبا بیست روز قبل، از وضعیت جنگ نظامی به جنگ اقتصادی تغییر کرده است. این بار کسی که تهدید می کند، وزیر جنگ آمریکا یا فرماندهان ارتش ایالات متحده نیستند بلکه اسکات بسنت، وزیر خزانه داری آمریکاست که علنا ایران را به سخت ترین اقداماتی که تا بحال انجام نشده است، تهدید نموده. ترامپ هم مرتبا در شبکه های اجتماعی مطالب تهدید آمیز علیه اقتصاد ایران منتشر یا بازنشر می کند. اما مطابق الگوی قبلی، پیش از اقدام به انجام هر نوع مصالحه یا آشتی یا بازگشت به مذاکرات، میزان تهدیدات به منظور اخذ بیشترین امتیاز و اجبار طرف مقابل به پذیرش شروط مورد نظر به حداکثر خود می رسد. ممکن است این بار هم مصالحه ای در پیش باشد زیرا لحن مقامات آمریکایی بسیار تند شده است. عاصم منیر، فرمانده ارتش پاکستان هم وارد تهران شد. گفته می شود که پیش از ورود به تهران با ترامپ از طریق تلفن صحبت کرده است. امیدوارم مصالحه ای در پیش باشد و آن مصالحه معطوف به تامین منافع مردم ایران باشد.
#شبکه_جامعه_مدنی
@civilizerd
آزادی از عدالت عزیز تر
انسان، در گرسنگی، ناقص است. انسان، در استثمار شدن، ناقص است. انسان، در محروم از سواد بودن، ناقص است. انسان، در محروم ماندن از نعماتی که خداوند بر سرِ سفره‌ی طبیعت نهاده است، ناقص است، اما، "انسان" است. اما، انسانی که از "آزادی" محروم است، انسان نیست. زیرا، انسان حیوانِ آزاد است، یعنی اختیار و اراده دارد، و این اختیار و اراده است که، او را با طبیعت بیگانه میکند، و از حیوانات جدا می‌سازد، و با خدا، اراده‌ی مطلقِ آفرینش، "همانند". آنکه آزادی را از من می‌گیرد، دیگر، هیچ چیز ندارد که، عزیزتر از آن، به من ارمغان دهد..."
مجموعه آثار ۲۵ / انسان بی‌خود
#کانال_دکتر_شریعتی 👇
💠 @dr_alishariati
@civilizers
سیاست های اشتباه منطقه ای و داخلی موجب درگیری ایران با همه منطقه و جهان شده و وضعیت اقتصاد و معیشت مردم را در یکی از ثروتمندترین سرزمین های کره خاکی به حال احتضار انداخته است، اکنون تنگه هرمز هم که آبراهی حیاتی برای عبور و مرور امن کشتی ها بوده تبدیل به بحران جدیدی در تاریخ تصمیم گیری های جمهوری شده و در صورت ادامه این وضعیت، نه تنها دستاوردی برای ما نخواهد داشت بلکه خود بار جدیدی بر مشکلات قبلی اضافه خواهد نمود. راه رهایی و بهبود وضعیت ایران، تغییر استراتژی در تعامل با همه کشورهای جهان از جمله شرق و غرب است واگرنه با تغییر چهره ها و جایگزینی برخی با برخی دیگر، امید اصلاح و بهبودی نیست و بنزین ۸۷ هزار تومانی تازه ابتدای راه است، یعنی ناتوانی در حل بحران هایی که خود مسبب بوجود آوردنش بوده ای و اکنون برای اداره دخل و خرج کشوری ثروتمند مجبوری دست در جیب مردم نمایی.
#شبکه_جامعه_مدنی
@civilizers
زارعی، که خودش نماینده مجلس است، گفته که دو تن از نمایندگان مجلس محسن رضائی را بعد از انتصاب به دبیری شورای عالی امنیت ملی، تهدید کرده اند. اما از آن دو تن نامی به میان نیاورده است.
اکنون با توجه به اینکه تا حدودی می دانیم تهدید و ارعاب و خشونت کار کدام جناح در مجلس است، و نیز با توجه به نوشته تحلیلی فوق الذکر از کانال خبری- تحلیلی رادیو زمانه درباره انتصاب محسن رضایی و استعفای ذوالقدر به/از دبیری شورا، می توان حدس زد که سمت و سوی رویدادها در ایران بلحاظ امنیتی به کدام جهت حرکت می کند. اگر این موارد را در کنار ملاقات مجدد چند روز پیش آقای پزشکیان با آقای مجتبی خامنه ای قرار دهیم به نتایج جدیدی خواهیم رسید.
#شبکه_جامعه_مدنی
@civilizers
این آقای محمدباقر خرازی که به همه مقامات کشور بی احترامی کرد و با الفاظ بسیار زننده رئیس جمهور، رئیس مجلس و بسیاری از شخصیت های نظام را خطاب قرار داد اگر پشتش به جایی گرم نبود آیا جرأت می کرد چنین بی پروا سخن بگوید؟
در ظاهر امر، اینگونه به نظر می رسد که یکی از تندروها به سیم آخر زده، عنان از کف داده و دچار پریشان گویی شده اما انگار که قضیه جور دیگری است.
نه نهیبی، نه احضاریه ای، نه تشری...
#شبکه_جامعه_مدنی
@civilizers
امسال، یکصد و بیستمین سالگرد جنبش مشروطه ایران است؛ جنبشی که برای نخستین‌بار در تاریخ معاصر ایران، خواست حکومت قانون، محدود شدن قدرت مطلقه، تشکیل مجلس و به رسمیت شناختن حقوق شهروندان را به مطالبه‌ای عمومی تبدیل کرد. هرچند بسیاری از آرمان‌های مشروطه در فراز و نشیب‌های تاریخ ایران تحقق نیافت، اما میراث آن همچنان در قلب مهم‌ترین مطالبات جامعه ایران ــ از حاکمیت قانون و عدالت تا آزادی، برابری و پاسخ‌گویی قدرت ــ زنده است و بسیاری از جنبش‌های اجتماعی و دموکراسی‌خواهانه امروز، به‌گونه‌ای ادامه همان مسیری هستند که مشروطه‌خواهان بیش از یک قرن پیش گشودند.
این جستار را حمید رضا یوسفی در مرداد ۱۴۰۳ به مناسبت صد و هجدهمین سالگرد امضای فرمان مشروطیت نوشته و در آن به نقش ادوارد براون در دفاع، ثبت تاریخی و معرفی جنبش مشروطه پرداخته است.
برای خواندن خلاصه این متن اسلایدها را ورق بزنید.
متن کامل: https://www.radiozamaneh.com/829754/
#مشروطه #ایران #آزادی #انقلاب
@RadioZamaneh | رادیو زمانه
امارات و سودای تجزیه ایران ـ(۲)
در این مسیر بهانه‌های خوبی برای روایت‌گری از «ایران شرور» به رسانه های دنیا تزریق شده: پروندهٔ هسته‌ای، توان موشکی، تنگهٔ هرمز، نیروهای نیابتی و ده‌ها عنوان دیگر. اما پشت همهٔ این پرونده‌ها، یک مسئلهٔ اساسی‌تر نشسته است که امروز عریان شده: با «ایرانِ قوی» مسئله دارند.
سودا و آرزوی منفجرکردن نیروگاه‌ها و زیرساخت‌های ایران، حذف فرماندهان ایرانی، منفجر کردن پل‌ها و فرسایش توان اقتصادی ایران، فقط بخشی از ماجراست. بخش مهم‌تر، سودای منفجرکردن «ایرانِ واحد» است؛ ایرانی که نتواند از منابع خود، جغرافیای خود، جمعیت خود و حافظهٔ تاریخی خود، قدرت بسازد. مسئله، بازتعریف قدرت در منطقه‌ای است که قرار است اسرائیل در آن عُلُو فی الارض داشته باشد.
سودای شیوخ امارات که قبلا بر زبان نمی‌آمد، امروز در روزنامه‌ها به شکل مکتوب می‌آید: ایرانِ پراکنده و قابل مدیریت برای ما و اسرائیل مطلوب است.
📌پی نوشت:
دیروز وزیر خارجه آمریکا، مارکو روبیو از پِنیکس در آتن (با پس‌زمینه آکروپولیس)، به ایرانِ ۲۵۰۰ سال پیش اشاره کرد. به زمان خشایارشا و حملهٔ سپاه ایران به آتن در سال ۴۸۰ پیش از میلاد. او روایت میکند که ایرانی‌ها آتن را به آتش کشیدند و آتنی‌ها در آکروپولیس در برابر «بزرگ‌ترین امپراتوریِ عصر خود» ایستادند؛ امپراتوری‌ای که او آن را ایرانِ هخامنشی می‌نامد.
براستی چگونه مسائل به یکباره اینطور عریان شد؟ آیا این زبان و ادبیات یک دیپلمات است؟! این سخنرانی روبیو فقط یک اشارهٔ تاریخیِ نیست. گویی روبیو ایران را نه صرفاً به‌عنوان یک حکومتِ امروز، بلکه به‌عنوان یک مسئلهٔ تاریخی و تمدنی در برابر «غرب» صورت‌بندی میکند؛ گویی تهدیدِ ایران (که نویسنده اماراتی به آن اشاره داشت) سابقه‌ای ۲۵۰۰ ساله دارد و نه از جمهوری اسلامی که از زمان هخامنشیان آغاز شده است. جالب اینجاست که روبیو نمی‌گوید که حمله ایران به آتن و نبرد ترموپیل پیامد حمله ارتش یونان به قلمرو ایران و به آتش کشیدن شهر سارد در ۴۹۸ پیش از میلاد بوده است. رخدادی که از عوامل مهم لشکرکشی‌های بعدی هخامنشیان به سرزمین اصلی یونان بود.
نویسندهٔ اماراتیِ جروزالم پست می‌گفت حتی تغییر رژیم نیز مسئلهٔ «قدرت ایران» را حل نمی‌کند. روبیو یک قدم فراتر می‌رود: او از واژه Persian invaders استفاده میکند و به شکل غیرمستقیم صحنهٔ تقابل را از حکومت فعلی ایران و برنامهٔ هسته‌ای، به خشایارشا و ایرانِ هخامنشی می‌برد. روزگار پست.
/channel/solseghalam/2764
▪️لینک مقاله سالم الکتیبی اماراتی در روزنامه جروزالم پست اسرائیل🔻
https://www.jpost.com/opinion/article-905285
✅@mellimazzhabi
نمیدانم عاقبت تشویق به جنگ علیه ایران و همچنین عاقبت فراخوان های خیابانی بدون برنامه مشخص، در ذهن شما چگونه تصویر شده، ولی برای ما که در ایران هستیم و روی زمین زندگی می کنیم، نه در خیال، این گونه شد:
کشته شدن بسیاری انسان های بی گناه هم در دی ماه و هم در جنگ ۴۰ روزه.
رکود اقتصادی بیشتر.
تعطیلی بسیاری بنگاههای اقتصادی و بیکار شدن سرپرست خانواده.
تعدیل نیرو و بیکاری فزاینده شاغلین.
تورم افسارگسیخته مواد غذایی.
صعود بی سابقه دلار و طلا و تاثیرش در همه جوانب زندگی روزمره.
اضطراب و فشارهای روانی.
گرانی و کمبود وحشتناک دارو و اقلام بیمارستانی بویژه داروهای سرطان و بیماری های خاص.
افزایش بیش از پیش رانت و فساد اقتصادی بخاطر تحریم بیشتر آمریکا.
افزایش فزاینده تن فروشی زنان سرپرست خانواده.
صعود ۲/۵ برابری قیمت مسکن در تهران و شهرهای بزرگ.
افزایش فشارهای سیاسی و امنیتی بر جامعه.
دست بالای حکومت در افزایش تعداد احکام زندان و اعدام.
سرخوردگی و یأس مردم از ایجاد تغییرات بنیادین سیاسی و اجتماعی به نفع جامعه مدنی.
این موارد، تنها بخش کوچک و «بیرون زده از آب» آن کوه یخ ویرانی است. تاثیرات بلند مدت این فاجعه بسیار فراتر از آن چیزی است که در اینجا ذکر شده.
#شبکه_جامعه_مدنی
@civilizers
🔴 وقتی سیاست به رابطه عاطفی بدل می‌شود
✍🏻 منصور خضاعی
منصور خضاعی از یک آسیب دیرپا در فرهنگ سیاسی می‌نویسد: تبدیل رابطه شهروند با رهبر سیاسی به پیوند عاطفی و شخصی.
از نگاه او، هنگامی که یک رهبر سیاسی فراتر از نقد قرار می‌گیرد، خطاهایش به‌دلیل تعلق خاطر هواداران نادیده گرفته می‌شود. این چشم‌پوشی می‌تواند آن‌قدر ادامه پیدا کند که رابطه‌ای که روزی بر شیفتگی بنا شده، سرانجام به سرخوردگی و گسست بدل شود.
خضاعی نمونه امروزین این وضعیت را در رابطه سیاسی علی کریمی و رضا پهلوی می‌بیند؛ رابطه‌ای که از حمایت آشکار آغاز شد و در نهایت به اعلام استقلال سیاسی کریمی انجامید. کریمی اخیراً اعلام کرده است که دیگر از هیچ شخص یا حزب سیاسی حمایت نمی‌کند.
اما مسئله اصلی نویسنده یک اختلاف فردی نیست؛ نوع رابطه ما با سیاستمداران است.
به باور او، شهروند مدرن نباید سیاست را به «بازار عشق و عاشقی» تبدیل کند. سیاستمدار نه معشوق است و نه قدیس؛ کارگزاری است که باید پیوسته درباره تصمیم‌ها، روش‌ها و پیامد عملکردش پاسخ‌گو باشد.
حمایت سیاسی، اگر حق نقد و حتی حق عبور از فرد مورد حمایت را از ما بگیرد، دیگر کنش شهروندی نیست؛ نوعی وفاداری شخصی است.
خضاعی معتقد است تجربه تاریخ معاصر ایران بارها نشان داده که نادیده‌گرفتن خطاهای رهبران می‌تواند هزینه‌هایی بسیار بزرگ‌تر از یک اختلاف سیاسی ایجاد کند؛ هزینه‌هایی که گاه چند نسل و منابع یک جامعه را درگیر می‌کنند.
از این منظر، نخستین تمرین شهروندی مدرن شاید همین باشد:
توانایی نقد کسی که دوستش داریم، به او رأی می‌دهیم یا از او حمایت می‌کنیم.
و اگر سیاستمداری خطا را تکرار کرد و حاضر به اصلاح نشد، شهروند باید بتواند بدون احساس خیانت، از او فاصله بگیرد.
متن کامل یادداشت منصور خضاعی
#صدای_فرهیختگان
#منصور_خضاعی
#فرهنگ_سیاسی
#نقد_قدرت
#شهروندی
#علی_کریمی
#رضا_پهلوی
#فرهیختگان روزن آگاهی
رهبران سیاسی و پیوندهای عاطفی
منصور خضاعی
✅یکی از رایج ترن رفتارهای سیاسی مردم دوره پیشامدرن، ایجاد پیوند عاطفی با رهبران سیاسی خودشان است، گاهی این پیوند عاطفی به نحوی است که مردم متناوبأ خطاهای رهبر یا رهبران سیاسی-چه مذهبی، چه غیر مذهبی- که ناشی از مقدس پنداشتن آنها در فرهنگ ماست، را نادیده می گیرند و به او یا آنها فرصت می دهند که خطاهای نظری و عملی خود را تداوم بخشند و با گذشت زمان ناگهان مشاهده می کنند که خود و کشور در منجلابی از مشکلات گرفتار شده اند که رهایی از آن به سادگی ممکن نیست. در این وضع این پیوند عاطفی و عاشقانه بتدریج به پیوندی نفرت انگیز بدل می گردد، تا بدانجا که هر یک می خواهد سر به تن دیگری نباشد. پیوند عاطفی علی کریمی با رضا پهلوی از همین نوع بوده است، عشقی که تبدیل به نفرت شد. ماه عسلی که به طلاق انجامید.
✅کسانی که عرصه سیاست را به بازار عشق و عاشقی فرو می کاهند، مراقب باشند پیوند عاطفی شان مبدل به طلاق زودرس نشود. یک شهروند مدرن امروزی در کار سیاست به جای ایجاد پیوند عاطفی با یک کارگزار سیاسی، همواره باید آمادگی داشته باشد تا از روش و عملکرد خطای او انتقاد کند و بدین سان از تداوم اشتباهاتش جلوگیری نماید. چشم بستن بر خطاهای فردی که مقدرات آینده و زندگی گروهی از انسان ها بر عهده اوست، خطایی نابخشودنی است. زیرا چنین خطاهایی در مقیاسی بزرگ عمل می کنند و به تجربه ثابت شده است که تا چند نسل از انسان ها و منابع یک جامعه را فرسوده و منهدم می نمایند، و از طریق بازتولید جهل، همین چرخه معیوب را برای دهه های متمادی تدوام می بخشند. باید جلوی کنش خطا را از همان آغاز بست و اجازه تداوم به آن نداد.
✅تاریخ معاصر بیش از یکصد ساله ما تا همین اکنون، شاهد تولید و بازتولید همین روند معیوب بوده است. از این روست که به جای رشد و توسعه پایدار همیشه یک اشتباه را به کرات مرتکب شده ایم و باز در بهترین حالت برگشته ایم به همان جای قبلی، اگر به عقب تر از آنجا برگشت نکرده باشیم. ما بعنوان شهروندان مدرن قرن بیست و یکم باید این جسارت و جرأت را داشته باشیم تا از رهبر و کارگزار سیاسی مورد پسندمان انتقاد کرده و بخاطر خطاهای احتمالی اش او را به پرسش و چالش بکشیم و در صورت عدم اصلاح رویه ها و عملکردها، حتی آمادگی ترک و عبور از وی را داشته باشیم. از آنجایی که هیچ انسانی بری از خطا نیست پس انتقاد هم اجتناب ناپذیر است. از مبحث بالا می توان نتیجه گرفت یکی از بدیهی ترین اقدامات اولیه یک شهروند برای ساختن آینده ای بهتر و برای همگان، یادگیری انتقاد از خود و دیگری است. این اولین پله از پلکان رشد و توسعه پایدار است.
#شبکه_جامعه_مدنی
مصمم شوید که
کارى باید صورت گیرد،
سپس راه انجام آن را خواهید یافت...!
✍ابراهام‌لینکلن
@civilizers
حمله به ناوهای آمریکایی؛ برگ «ورق‌گردان» یا پله نردبان تنش
مهستان؛ شب گذشته یکی از سخت‌ترین رویارویی‌های نظامی میان ایران و آمریکا رخ داد. نبردی که از لحاظ شدت در هفته‌های اخیر بی‌سابقه بوده است.
نبرد از حمله موشکی ایران به رزمناو آمریکایی شروع شد که از جمله ناوگان آمریکا برای اعمال محاصره دریایی بودند. در مورد اصابت این موشک‌های بالستیک ضد کشتی روایت واحدی وجود ندارد اما قرارگاه خاتم الانبیا بر اصابت موشک‌ها و وارد شدن خسارت به رزمناو‌ها تاکید کرده است.
آمریکا بلافاصله و آن چنان که وعده داده بود، با حمله به نفتکش‌های ایرانی پاسخ داد. دارایی استراتژیک ایران که ابزار اصلی دور زدن تحریم‌های نفتی است. پاسخ ایران اما بسیار شدید بود. بین 20 تا 30 موشک بالستیک ایرانی روانه دو پایگاه هوایی اردن شدند. تصاویری از شلیک متعدد موشک‌های تدافعی پاتریوت در پایگاه الازرق اردن وجود دارد. شلیک‌هایی که با توجه به کمبود موشک‌های پاتریوت می‌تواند نشانه مهم بودن اهداف حمله ایران باشد. تصاویر حداقل 3 برخورد نیز تاکنون در شبکه‌های اجتماعی دیده شده است.
پیامد این حمله‌ها برای اقتصاد جهانی گذشتن قیمت نفت برنت از 100 دلار بود و در ایران با شکسته شدن سقف قیمت دلار و رسیدن هر دلار آمریکا به بیش از 230 هزار تومان احساس شد. با چه صحنه‌ای مواجه هستیم؟ ایران در واکنش به تشدید محاصره دریایی و عملیات اقتصادی آمریکا تصمیم گرفت که هر گونه عبور نفت از تنگه هرمز را منتفی کند. این به معنای تشدید تنش نظامی بود.
همزمان مقامات تهران که فشار اقتصادی آمریکا را اهرمی برای ایجاد شورش داخلی و همزمان کردن آن با دور جدیدی از حمله نظامی می‌دانند، سعی کردن یک برگ «ورق گردان» (Game Changer) رو کنند. این برگ همان حمله به ناوهای آمریکایی اعمال کننده محاصره دریایی بود. پیش از این به نظر می‌رسید که ایران به تکنولوژی موشک‌های بالستیک ضد کشتی دسترسی ندارد. اما اکنون و با تایید شلیک این موشک‌ها حتی از سوی سنتکام به نظر برگ جدید رو شده است.
واکنش آمریکا هم حمله به نفتکش‌های ایران بود که دیشب برای دومین بار تکرار شد و ایران هم با حمله گسترده موشکی به پایگاههای هوایی اردن واکنش نشان داد.
آیا موشک‌های بالستیک ضد کشتی ایران می‌توانند ورق جنگ را برگردانند؟ تحول در تجهیزات و استراتژی‌های نظامی نقشی مهم و تعیین کننده در میدان نبرد دارند؛ با این حال به تنهایی کافی نیستند. وقتی که هدف از یک جنگ نابودی کامل حریف نباشد (که به نظر در مورد آمریکا نه قصد و نه توانی برای این کار وجود ندارد) برگ‌های «ورق‌گردان» تنها با پیوست‌های دیپلماتیک و سیاسی کامل می‌شوند. فعلا در ایران و به دلایل مهمی که مهم‌ترین آن معادلات سیاست داخلی است امکان چندانی برای خلاقیت دیپلماتیک، مبادله پیام و پیشنهادهای جدید وجود ندارد.
در این شرایط حتی یک جهش مهم در توان جنگی ایران (مانند موشک‌های بالستیک ضد کشتی) هم نمی‌تواند به تنهایی ورق کل معادلات را برگرداند. آمریکا که احتمالا در مخمصه گرفتار شده، واکنشی تندتر نشان می‌دهد و آسیب بیشتری به ایران می‌زند و ایران هم که در این جنگ نشان داده که به تمام تهدیداتش عمل میکند و از حالا هشدار حمله به منافع شرکت‌های نفتی آمریکایی در منطقه را داده است.
به این ترتیب برگی که باید «ورق گردان» باشد مبدل به پله‌ای در نردبان تنش می‌شود. تنشی که مدام بالاتر می‌رود و روشن نیست کجا شدت بحران ذهنیت تصمیم‌گیران دو طرف را دگرگون خواهد کرد. این وسط فراموش نکنیم که اسرائیل که شروع کننده این جنگ بود این روزها خونسردانه به صحنه جنگ می‌نگرد بدون آن که خبری از صدای آژیرها و غرش موشک‌ها بر فراز سرش باشد!/ اکبر مهستان
کانال ملی مذهبی
@civilizers
🔴 سفسطه و منطق مغالطه؛ آیا بمباران، نسخه توسعه است؟
✍️ منصور خضاعی
در روزهای اخیر گزاره‌ای در شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست می‌شود که ژاپن پس از آنکه هدف بمب اتمی آمریکا قرار گرفت، با حمایت همان کشور به قدرتی صنعتی تبدیل شد؛ در مقابل، کوبا چون در برابر آمریکا ایستاد، فقیر و عقب‌مانده باقی ماند.
منصور خضاعی این استدلال را در پاسخ به مدعای منتسب به یاسمین پهلوی و موافقان آن نقد میکند و آن را نمونه‌ای از وارونه‌کردن رابطه علت و معلول می‌داند.
به نوشته او، ژاپن با بمباران اتمی صنعتی نشد؛ ژاپن پیش از جنگ جهانی دوم یک قدرت صنعتی و نظامی مهم بود. ریشه صنعتی‌شدن این کشور را باید بسیار عقب‌تر، در اصلاحات عصر میجی و فرایند طولانی نوسازی ژاپن جست‌وجو کرد. وجود صنایع بزرگ، نیروی دریایی و هوایی قدرتمند و توانایی ژاپن برای جنگی گسترده در اقیانوس آرام خود گواه آن است که صنعتی‌شدن این کشور محصول دوران پس از هیروشیما و ناکازاکی نبود.
از این رو، خضاعی میان دو گزاره تمایز می‌گذارد: تعامل اقتصادی و سیاسی با قدرت‌های صنعتی می‌تواند به توسعه یک کشور کمک کند؛ اما از این گزاره نمی‌توان نتیجه گرفت که ویرانی ناشی از جنگ و بمباران، مقدمه لازم توسعه است.
او مقایسه با کوبا را نیز نارسا می‌داند. اگر صرف مخالفت با آمریکا علت عقب‌ماندگی صنعتی باشد، چگونه می‌توان تجربه چین را توضیح داد؟ بنابراین توسعه و توسعه‌نیافتگی کشورها را نمی‌توان به یک متغیر ــ میزان همراهی با واشنگتن ــ فروکاست.
نویسنده در نهایت به پرسشی اخلاقی می‌رسد که در شرایط امروز ایران اهمیت بیشتری پیدا کرده است:
از ضرورت رابطه متعادل با جهان تا استقبال از بمباران کشور، فاصله‌ای عظیم وجود دارد.
می‌توان منتقد جمهوری اسلامی بود، خواهان تغییر بنیادین در ساختار سیاسی ایران بود و همزمان معتقد بود ویرانی ایران و کشته‌شدن ایرانیان نمی‌تواند ابزار مطلوب رسیدن به آینده‌ای بهتر باشد.
هیروشیما و ناکازاکی «نسخه توسعه» نبودند؛ فاجعه انسانی بودند. توسعه ژاپن نیز تاریخی بسیار طولانی‌تر از بمب‌هایی دارد که بر سر مردم آن کشور فرود آمد.
اگر برای اثبات ضرورت تعامل با جهان، ناچار شویم بمباران یک ملت را مقدمه پیشرفت آن جلوه دهیم، دیگر با یک استدلال توسعه‌ای روبه‌رو نیستیم؛ با سفسطه‌ای روبه‌رو هستیم که مرز میان توسعه و ویرانی را پاک میکند.
#منصور_خضاعی #یاسمین_پهلوی #ژاپن #توسعه #جنگ
#منتخب_فرهیختگان
#فرهیختگان؛ راهی به رهایی
برخی حملات در جنوب ایران حوالی سیریک، قشم، چابهار، و اطراف تنگه هرمز از طرف نیروهای آمریکایی در حال انجام است. هدف احتمالی از انجام این حملات تضعیف قدرت تهاجمی نیروهای نظامی ایران در ناامن کردن قسمت جنوبی تنگه هرمز برای عبور کشتی ها و انهدام نفتکش های خروجی از خلیج فارس بسمت دریای عمان و اقیانوس هند است. نیروهای نظامی سپاه پس از مدتی صبر، از چند روز پیش مجددا کار انهدام و از کارانداختن نفتکش های عبوری را از سر گرفته و طی چند روز گذشته به تعدادی نفتکش، حمله موفق داشتند. پیش از آن نیروهای نظامی دریایی و هوایی آمریکایی موفق شده بودند بخش جنوبی تنگه را برای عبور برخی کشتی ها موقتا امن کنند و هم اکنون با حملات هدفمند سپاه این عبور و مرور مجددا متوقف شده و قیمت نفت به بالای ۹۰ دلار رشد کرده است. امید است موازنه قدرت راه را نهایتا برای بازگشت به سند یادداشت تفاهم میان طرفین مهیا نماید. اجرای سند تفاهم بهترین راه برای تامین منافع مردم ایران است، در غیر اینصورت اقتصاد ایران با شرایط فرسایشی ادامه یافته و زندگی و معیشت سخت تر خواهد شد.
#شبکه_جامعه_مدنی
@civilizers
اخبار جنگ
تنگه هرمز
یه دور زد و خورد مجدد طی روز گذشته و امروز بین ایران و آمریکا رخ داد. آمریکا جزیره لارک را هدف قرار داد و ایران پایگاههای آمریکا در اردن را. بیانیه رسمی ارتش آمریکا از حمله دقیق و محدود خبر داده، استفاده از واژه «محدود» احتمالا به معنی این است که حملات دنباله ندارد و به همانجا ختم می شود. ما هم امیدواریم چنین باشد. رشد محدود قیمت نفت هم فعلا نشان از تایید محدودیت درگیری ها دارد و فعلا کسی به از سرگیری جنگ باور ندارد.
#شبکه_جامعه_مدنی
@civilizers
مدت زمان نسبتا ناچیزی تا پایان آنش بس دوماهه میان ایران و آمریکا باقی است، هر چند که از سر گیری دور دیگری از جنگ و زد و خورد میان نیروهای نظامی ایران و آمریکا بسیار بعید به نظر می رسد، با این حال تمدید این زمان آتش بس دوماهه می تواند به معنی خواست هر دو طرف برای بازگشت به تفاهم به جای درگیری، تحریم و محاصره اقتصادی باشد. با وجود واسطه های مذاکرات، پاکستان و قطر، این تمدید دور از دسترس نیست.
#شبکه_جامعه_مدنی
@civilizers
«تو باید شجاعت ادامه دادن داشته باشی نه امید رسیدن»
از مکاتبات سعید مدنی خطاب به آصف بیات پس از آزادی از زندان.
پانوشت: گاهی فقط باید شجاعت داشته باشی و مسیر پیشین را به هر نحو ممکن ادامه دهی، و امید رهایی و رسیدن را عقب بیندازی. تو چه میدانی شاید آن ظلمت که در آن قدم می زنی، جایی نزدیک سحرگاه باشد.
#شبکه_جامعه_مدنی
@civilizers
برنامه رادیویی ۲۱ مرداد ۱۴۰۵ زمانه
مروری بر خبرهای روز و پیام صوتی حشمت الله طبرزدی از زندان، همراه با خلاصه‌ای از گزارش تحقیقی «پشت پرده بانک آینده؛ امپراتوری انصاری، سرمایه‌های قبرس و هزاران متضرر»
📌صفحه ویژه شنیدن رادیو در سایت زمانه
هر شب از ساعت ۲۳ به وقت ایران برای مدت ۳۰ دقیقه بسته خبری و تحلیلی زمانه از طریق امواج رادیو در اختیار همگان است و بلافاصله پس از اتمام برای یک مرتبه دیگر و تا ساعت ۲۴ بازپخش می‌شود. پخش رادیو زمانه از طریق موج کوتاه (sw) در باند ۴۹متر و بر روی فرکانس ۶۰۱۰ کیلوهرتز انجام می‌شود و در دسترس است. همچنین این بسته رادیویی را از طریق شبکه شبکه ماهواره‌ای «توشه» بر روی ماهواره یاه‌ست فرکانس ۱۱۷۶۶ می‌توانید دریافت کنید.
@RadioZamaneh | رادیو زمانه
جنگ ژنرال‌ها در «جمهوری اسلامی سوم» و معمای «کیک یا واقعی»
علی رسولی - برکناری محمدباقر ذوالقدر و انتصاب محسن رضایی یک جابه‌جایی عادی نیست. این رویداد، نشانه‌ای از نبرد بر سر فرماندهی «جمهوری اسلامی سوم» است آن‌هم در حالی که هنوز معلوم نیست رهبر جدید، پشت صحنه قدرت است یا فقط بخشی از یک روایت تخیلی.
https://www.radiozamaneh.com/897347/
@RadioZamaneh | رادیو زمانه
هولدرلین پس از خواندن نقد قوه حکم کانت به شدت به هیجان آمده بود. برای هگل نوشته بود. کانت و یونانیان تقریبا تمام تفکر مرا به خود مشغول کرده‌اند. و بعدها برای هگل می‌نویسد (کانت موسای ملت ماست، کسی که ما را از دلمردگی مُصری بیرون و به صحرای آزاد و پرت تعمق خویش می‌برد) موضوعی که این گونه هولدرلین را به هیجان آورده بود. شرح استادانه کانت از مفهوم امر والا بود، یعنی از حالتی والا از ذهن که ما در آن از دلمردگی تجربه این جهانی می‌گریزیم.
«فلسفه تراژدی»- ص ۱۶۲
از کانال فلسفه و جامعه شناسی
هولدرلین, شاعر معروف آلمانی
جولیان یانگ
@civilizers
آنگاه که گرسنگی بیداد میکند، از مائده‌های روحی سخن گفتن خیانت است، نه تنها به زندگی مادی، که به معنویت روحانی نیز هم. بر خلاف سخن سعدی، اندرونی که از طعام خالی است خانه‌ی جهل و زاغه‌ی ظلمت است حتی دين من اعلام میکند که «هر کس معاش ندارد معاد ندارد».
علی شریعتی،
کویر (با تجدید نظر و آخرین تصحیحات مؤلف)،
ص بیست و هشت (نقد و تقریظ)،
بی‌جا، بی‌تا.
عدنان فلاحی
تراث
#فرهیختگان روزن آگاهی
