7146
يا ربَّ الحُسَين بِحَقِّ الحُسَين اِشفِ صَدرَ الحُسَين بِظُهورِ الحُجَّة
به دست او جهان را از مهر و رأفت و عدالت پر می کنم
قَالَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى: يَا آدَمُ! بِعَبْدِي هَذَا السَّعِيدِ أَفُكُّ عَنْ عِبَادِيَ الْأَغْلَالَ، وَ أَضَعُ عَنْهُمُ الْآصَارَ، وَ أَمْلَأُ أَرْضِي بِهِ حَنَاناً وَ رَأْفَةً وَ عَدْلاً كَمَا مُلِئَتْ مِنْ قَبْلِهِ قَسْوَةً وَ قَشْعَرِيَّةً وَ جَوْراً. (إقبال الأعمال، ج2، ص336)
در حدیث قدسی است که خداوند متعال، خطاب به حضرت آدم علیه السلام فرمود: به واسطه این بنده نیکبختم (یعنی حضرت مهدی علیه السلام)، بندها را از دست و پای بندگانم گشوده، بارهای سنگین را از دوش آنان بر می دارم، و زمین را از مهر و رأفت و عدالت پر می کنم، همانگونه که پیش از او، از قساوت، سنگدلی و جور و ستم، پر شده است.
لینک کانال «درگه امید» در تلگرام:
t.me/DargaheOmid
✅«اللّهمّ عجّل لولیّک الفرج»
🙏نماز والدین در روز دوشنبه بعد از بالا آمدن آفتاب
قَالَ النَّبِيُّ صلّی الله علیه و آله: مَنْ صَلَّى يَوْمَ الْإِثْنَيْنِ عِنْدَ ارْتِفَاعِ النَّهَارِ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ يَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ الْحَمْدَ وَ آيَةَ الْكُرْسِيِّ مَرَّةً مَرَّةً، وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ، وَ وَهَبَ ثَوَابَهَا لِوَالِدَيْهِ، أَعْطَاهُ اللَّهُ قَصْراً كَأَوْسَعِ مَدِينَةٍ فِي الدُّنْيَا.(جمال الأسبوع، ص70)
رسول خدا صلّی الله علیه و آله فرمود: هرکس روز دوشنبه، بعد از آن که خورشید بالا آمد، 4 رکعت نماز بخواند(دو نماز 2 رکعتی)، در هر رکعت یک بار سوره حمد، یک بار آیة الکرسی، و سه بار سوره توحید؛ و ثواب آن را به پدر و مادرش هدیه کند، خداوند به وی کاخی می بخشد که مانند وسیع ترین شهر در دنیاست.
✅«اللّهمّ عجّل لولیّک الفرج»
👌 هر جمعه، پنج بار، و هر روز یک بار، قبر حسین بن علی علیه السلام را زیارت کن
عَنْ حَنَانٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ عَلَیهِ السَّلامُ: يَا سَدِيرُ! تَزُورُ قَبْرَ الْحُسَيْنِ عَلَیهِ السَّلامُ فِي كُلِّ يَوْمٍ؟ قُلْتُ: جُعِلْتُ فِدَاكَ لَا، قَالَ: فَمَا أَجْفَاكُمْ! قَالَ: فَتَزُورُونَهُ فِي كُلِّ جُمْعَةٍ؟ قُلْتُ: لَا، قَالَ: فَتَزُورُونَهُ فِي كُلِّ شَهْرٍ؟ قُلْتُ: لَا، قَالَ: فَتَزُورُونَهُ فِي كُلِّ سَنَةٍ؟ قُلْتُ: قَدْ يَكُونُ ذَلِكَ، قَالَ: يَا سَدِيرُ! مَا أَجْفَاكُمْ لِلْحُسَيْنِ عَلَیهِ السَّلامُ! أَ مَا عَلِمْتَ أَنَّ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَلْفَيْ أَلْفِ مَلَكٍ شُعْثٌ غُبْرٌ يَبْكُونَ وَ يَزُورُونَ لَا يَفْتُرُونَ، وَ مَا عَلَيْكَ يَا سَدِيرُ! أَنْ تَزُورَ قَبْرَ الْحُسَيْنِ عَلَیهِ السَّلامُ فِي کُلِّ جُمْعَةٍ خَمْسَ مَرَّاتٍ وَ فِي كُلِّ يَوْمٍ مَرَّةً، قُلْتُ: جُعِلْتُ فِدَاكَ، إِنَّ بَيْنَنَا وَ بَيْنَهُ فَرَاسِخَ كَثِيرَةً! فَقَالَ لِي: اصْعَدْ فَوْقَ سَطْحِكَ، ثُمَّ تَلْتَفِتُ يُمْنَةً وَ يُسْرَةً، ثُمَّ تَرْفَعُ رَأْسَكَ إِلَى السَّمَاءِ، ثُمَّ انْحُ نَحْوَ الْقَبْرِ وَ تَقُولُ: «السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ! السَّلَامُ عَلَيْكَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ» تُكْتَبُ لَكَ زَوْرَةٌ، وَ الزَّوْرَةُ حَجَّةٌ وَ عُمْرَةٌ. قَالَ سَدِيرٌ: فَرُبَّمَا فَعَلْتُ فِي الشَّهْرِ أَكْثَرَ مِنْ عِشْرِينَ مَرَّةً. (کافی، ج4، ص589)
سَدیر گفت: حضرت صادق علیه السلام به من فرمود: اى سدير! آیا هر روز قبر حسين بن علی علیه السلام را زیارت می کنی؟ عرض کردم: خیر، فرمود: چقدر شما جفاکارید! و سپس فرمود: در هر جمعه زیارت می کنید؟ عرض کردم: خیر، فرمود: در هر ماه زيارت مي كنید؟ عرض کردم: خیر، فرمود: در هر سال زيارت مي كنید؟ عرض کردم: گاهى زیارت می کنیم. فرمود: ای سدير! چقدر به حسين عليه السّلام جفا مىكنيد! آيا نمي دانى خداوند دو میلیون فرشته ژوليده موى و خاك آلود دارد که به طور مداوم بر حسین بن علی علیه السلام گريه ميكنند و قبر او را زيارت مي كنند و خسته نمي شوند؟
ای سَدیر! چرا خود را مقیّد نمی سازی که هر جمعه پنج بار، و هر روز یک بار قبر حسین بن علی علیه السلام را زیارت کنی؟ عرض کردم: بین ما و قبر او فرسخ ها فاصله است! فرمود: به بلندی برو، به سمت راست و چپ خود توجه کن، سرت را سوی آسمان کن، و سپس به سوی قبر حسین بن علی علیه السلام توجّه کن و بگو:
«السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ! السَّلَامُ عَلَيْكَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ»
اگر چنین کنی، برای تو یک زیارت نوشته می شود، و هر زیارت معادل یک حجّ و یک عمره می باشد. سدیر گفت: گاهی می شد که در یک ماه بیش از بیست بار این کار را انجام می دادم.
در روایت مشابهی که در «کامل الزیارات» نقل شده است، جناب سدیر در انتهای حدیث می گوید: فَرُبَّمَا فَعَلْتُهُ فِي النَّهَارِ أَكْثَرَ مِنْ عِشْرِينَ مَرَّةً. یعنی روزهایی می شد که بیش از بیست بار این کار را انجام می دادم.(كامل الزيارات، ص287/ بحارالأنوار، ج101، ص365 به نقل از کامل الزیارات)
✅«اللّهمّ عجّل لولیّک الفرج»
👌برای هرکس که رزق او کم است یا حاجت مهمی دارد
رُوِيَ عَنِ الصَّادِقِ علیه السلام أَنَّهُ قَالَ: مَنْ قَلَ عَلَيْهِ رِزْقُهُ أَوْ ضَاقَتْ عَلَيْهِ مَعِيشَتُهُ أَوْ كَانَتْ لَهُ حَاجَةٌ مُهِمَّةٌ مِنْ أَمْرِ دُنْيَاهُ وَ آخِرَتِهِ فَلْيَكْتُبْ فِي رُقْعَةٍ بَيْضَاءَ وَ يَطْرَحُهَا فِي الْمَاءِ الْجَارِي عِنْدَ طُلُوعِ الشَّمْسِ- وَ تَكُونُ الْأَسْمَاءُ فِي سَطْرٍ وَاحِدٍ:
از حضرت صادق نقل شده است که فرمود: کسی که رزقش کم گشته و تأمین زندگی اش سخت باشد، یا حاجت مهمّی در امر دنیا و آخرتش دارد؛ پس از نوشتن این متن بر کاغذ سفید (به گونه ای که همه اسماء در یک سطر بیاید)، زمان طلوع خورشید آن را در آب جاری رها کند:
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ الْمَلِكِ الْحَقِّ الْمُبِينِ
مِنَ الْعَبْدِ الذَّلِيلِ إِلَى الْمَوْلَى الْجَلِيلِ: سَلَامٌ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ عَلِيٍّ وَ فَاطِمَةَ وَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ وَ عَلِيٍّ وَ مُحَمَّدٍ وَ جَعْفَرٍ وَ مُوسَى وَ عَلِيٍّ وَ مُحَمَّدٍ وَ عَلِيٍّ وَ الْحَسَنِ وَ الْقَائِمِ سَيِّدِنَا وَ مَوْلَانَا صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِينَ، رَبِّ مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَ الْخَوْفُ فَاكْشِفْ ضُرِّي وَ آمِنْ خَوْفِي بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ أَسْأَلُكَ بِكُلِّ نَبِيٍّ وَ وَصِيٍّ وَ صِدِّيقٍ وَ شَهِيدٍ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ! اشْفَعُوا لِي يَا سَادَتِي بِالشَّأْنِ الَّذِي لَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ، فَإِنَّ لَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ لَشَأْناً مِنَ الشَّأْنِ، فَقَدْ مَسَّنِيَ الضُّرُّ يَا سَادَاتِي! وَ اللَّهُ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ، فَافْعَلْ بِي يَا رَبِّ كَذَا وَ كَذَا.(به جای کذا حاجتت را بگو) (البلدالأمین، ص157)
✅ «اللّهمّ عجّل لولیّک الفرج»
تو شمر مایی- حجةالاسلام بندانی نیشابوری (به نقل از مرحوم علامه سیدمحمدکاظم قزوینی)
✅«اللّهمّ عجّل لولیّک الفرج»
🔔 پیام اموات به زندگان در هر جمعه
قَالَ النَّبِیُّ صلّی الله علیه و آله: إِنَّ أَرْوَاحَ الْمُؤْمِنِينَ تَأْتِي كُلَّ جُمُعَةٍ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا بِحِذَاءِ دُورِهِمْ وَ بُيُوتِهِمْ، يُنَادِي كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ بِصَوْتٍ حَزِينٍ بَاكِينَ: «يَا أَهْلِي! وَ يَا وُلْدِي! وَ يَا أَبِي! وَ يَا أُمِّي وَ أَقْرِبَائِي! اعْطِفُوا عَلَيْنَا، يَرْحَمْكُمُ اللَّهُ بِالَّذِي كَانَ فِي أَيْدِينَا، وَ الْوَيْلُ وَ الْحِسَابُ عَلَيْنَا، وَ الْمَنْفَعَةُ لِغَيْرِنَا»،وَ يُنَادِي كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ إِلَى أَقْرِبَائِهِ: «اعْطِفُوا عَلَيْنَا بِدِرْهَمٍ أَوْ بِرَغِيفٍ أَوْ بِكِسْوَةٍ، يَكْسُوكُمُ اللَّهُ مِنْ لِبَاسِ الْجَنَّةِ». ثُمَّ بَكَى النَّبِيُّ صلّی الله علیه و آله وَ بَكَيْنَا مَعَهُ، فَلَمْ يَسْتَطِعْ النَّبِيُّ صلّی الله علیه و آله أَنْ يَتَكَلَّمَ مِنْ كَثْرَةِ بُكَائِهِ، ثُمَّ قَالَ: أُولَئِكَ إِخْوَانُكُمْ فِي الدِّينِ، فَصَارُوا تُرَاباً رَمِيماً بَعْدَ السُّرُورِ وَ النَّعِيمِ، فَيُنَادُونَ بِالْوَيْلِ وَ الثُّبُورِ عَلَى أَنْفُسِهِمْ، يَقُولُونَ: «يَا وَيْلَنَا! لَوْ أَنْفَقْنَا مَا كَانَ فِي أَيْدِينَا فِي طَاعَةِ اللَّهِ وَ رِضَائِهِ مَا كُنَّا نَحْتَاجُ إِلَيْكُمْ»، فَيَرْجِعُونَ بِحَسْرَةٍ وَ نَدَامَةٍ، وَ يُنَادُونَ: أَسْرِعُوا صَدَقَةَ الْأَمْوَاتِ. (مستدرک الوسائل، ج2،ص484/ جامع الاخبار،ص169)
رسول خدا صلّی الله علیه و آله فرمود: ارواح مؤمنین در هر جمعه به آسمان دنیا می آیند و در مقابل خانه هایشان قرار گرفته، هر یک با صدایی محزون و با حالتی گریان چنین خطاب می کنند: «ای خانواده من! ای پدرم! ای مادرم! و ای نزدیکانم! بر ما دلسوزی کنید، خداوند شما را رحمت کند در مورد آن چیزهایی که در دست ما بوده است، و هم اکنون بدبختی و حسابش به عهده ماست، و منفعت آن برای غیر ماست». هر یک از ایشان به نزدیکانش اینچنین ندا می کند: «با درهمی، یا با نانی، یا با لباسی بر ما دلسوزی کنید، که اگر چنین کنید، خداوند به شما از لباس بهشتی می پوشاند». پس رسول خدا صلّی الله علیه و آله گریست و از شدّت گریه نمی توانست سخن گوید و ما نیز همراه وی گریه می کردیم. پس فرمود: ایشان برادران دینی شما هستند. آنها بعد از شادمانی و نعمت هایی که داشته اند، به خاک و استخوان پوسیده تبدیل شده اند و صدایشان به بیچارگی و هلاکت و زیان بلند است و می گویند: «ای وای بر ما! اگر به دست خودمان در راه اطاعت از خداوند و خشنودیش انفاق می کردیم، به شما نیازمند نمی شدیم». پس با حسرت و پشیمانی باز می گردند، در حالی که اینچنین ندا می کنند: به صدقه دادن برای اموات بشتابید.
✅«اللّهمّ عجّل لولیّک الفرج»
به یاد مرحوم فرزاد جمشیدی، مجری برنامه ماه خدا در ماه رمضان
✅«اللّهمّ عجّل لولیّک الفرج»
💎👌آیا می خواهید در کربلای بهشت ساکن شوید؟
1)قَالَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ علیه السلام: إِذَا زَلْزَلَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى الْأَرْضَ وَ سَيَّرَهَا رُفِعَتْ(کربلاء) كَمَا هِيَ بِتُرْبَتِهَا نُورَانِيَّةً صَافِيَةً، فَجُعِلَتْ فِي أَفْضَلِ رَوْضَةٍ مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ وَ أَفْضَلِ مَسْكَنٍ فِي الْجَنَّةِ، لَا يَسْكُنُهَا إِلَّا النَّبِيُّونَ وَ الْمُرْسَلُونَ- أَوْ قَالَ أُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ- وَ إِنَّهَا لَتَزْهَرُ بَيْنَ رِيَاضِ الْجَنَّةِ كَمَا يَزْهَرُ الْكَوْكَبُ الدُّرِّيُّ بَيْنَ الْكَوَاكِبِ لِأَهْلِ الْأَرْضِ، يَغْشَى نُورُهَا أَبْصَارَ أَهْلِ الْجَنَّةِ جَمِيعاً، وَ هِيَ تُنَادِي أَنَا أَرْضُ اللَّهِ الْمُقَدَّسَةُ الطَّيِّبَةُ الْمُبَارَكَةُ الَّتِي تَضَمَّنَتْ سَيِّدَ الشُّهَدَاءِ وَ سَيِّدَ شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ.(كامل الزيارات، ص268)
حضرت زین العابدین علیه السلام فرمود: هر گاه خداوند متعال بخواهد زمين را بلرزاند و حركتش دهد، زمين كربلا را با تربت نورانى و شفّافش بالا برده و آن را در برترين باغ از باغ های بهشتی و برترین مسکن بهشتی قرار می دهد. در کربلای بهشت، جز انبیا و رسولان الهی-یا رسولان اولواالعزم- ساکن نمی شوند. کربلای بهشت در میان باغ های بهشتی به همان گونه که ستاره درخشان در میان دیگر ستارگان برای اهل زمین می درخشد، نور می دهد و می درخشد. نور کربلای بهشت چشمان همه اهل بهشت را (از شدّت نورانیّتش) تار می کند. پس با صدایی بلند می گوید: من همان زمين مقدّس و پاک و مباركى هستم كه سيّد شهدا و سرور جوانان اهل بهشت را در بر گرفت.
2)عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ علیه السلام قَالَ: خَلَقَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى أَرْضَ كَرْبَلَاءَ قَبْلَ أَنْ يَخْلُقَ الْكَعْبَةَ بِأَرْبَعَةٍ وَ عِشْرِينَ أَلْفَ عَامٍ وَ قَدَّسَهَا وَ بَارَكَ عَلَيْهَا، فَمَا زَالَتْ قَبْلَ خَلْقِ اللَّهِ الْخَلْقَ مُقَدَّسَةً مُبَارَكَةً، وَ لَا تَزَالُ كَذَلِكَ حَتَّى يَجْعَلَهَا اللَّهُ أَفْضَلَ أَرْضٍ فِي الْجَنَّةِ وَ أَفْضَلَ مَنْزِلٍ وَ مَسْكَنٍ يُسْكِنُ اللَّهُ فِيهِ أَوْلِيَاءَهُ فِي الْجَنَّةِ.(كامل الزيارات، ص268)
حضرت باقر علیه السلام فرمود: خداوند تبارك و تعالى زمین کربلا را بیست و چهار هزار سال قبل از کعبه آفرید و آن را مقدّس و مبارك قرار داد. پس پیوسته این سرزمین قبل از خلقت مخلوقات، مقدّس و مبارك بود تا آن که خداوند آن را برترين زمين بهشت، و برترين منزل و مسكنى قرار می دهد كه اوليائش در بهشت در آن ساکن خواهند شد.
✅«اللّهمّ عجّل لولیّک الفرج»
دعای بسیار شریف تسبیح به ویژه برای ایام البیض
✅«اللّهمّ عجّل لولیّک الفرج»
💡توجه: از غروب شنبه، ایام البیض در ماه محرّم آغاز می شود و در غروب روز سه شنبه به پایان می رسد.
✅«اللّهمّ عجّل لولیّک الفرج»
👌 هر جمعه، پنج بار، و هر روز یک بار، قبر حسین بن علی علیه السلام را زیارت کن
عَنْ حَنَانٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ عَلَیهِ السَّلامُ: يَا سَدِيرُ! تَزُورُ قَبْرَ الْحُسَيْنِ عَلَیهِ السَّلامُ فِي كُلِّ يَوْمٍ؟ قُلْتُ: جُعِلْتُ فِدَاكَ لَا، قَالَ: فَمَا أَجْفَاكُمْ! قَالَ: فَتَزُورُونَهُ فِي كُلِّ جُمْعَةٍ؟ قُلْتُ: لَا، قَالَ: فَتَزُورُونَهُ فِي كُلِّ شَهْرٍ؟ قُلْتُ: لَا، قَالَ: فَتَزُورُونَهُ فِي كُلِّ سَنَةٍ؟ قُلْتُ: قَدْ يَكُونُ ذَلِكَ، قَالَ: يَا سَدِيرُ! مَا أَجْفَاكُمْ لِلْحُسَيْنِ عَلَیهِ السَّلامُ! أَ مَا عَلِمْتَ أَنَّ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَلْفَيْ أَلْفِ مَلَكٍ شُعْثٌ غُبْرٌ يَبْكُونَ وَ يَزُورُونَ لَا يَفْتُرُونَ، وَ مَا عَلَيْكَ يَا سَدِيرُ! أَنْ تَزُورَ قَبْرَ الْحُسَيْنِ عَلَیهِ السَّلامُ فِي کُلِّ جُمْعَةٍ خَمْسَ مَرَّاتٍ وَ فِي كُلِّ يَوْمٍ مَرَّةً، قُلْتُ: جُعِلْتُ فِدَاكَ، إِنَّ بَيْنَنَا وَ بَيْنَهُ فَرَاسِخَ كَثِيرَةً! فَقَالَ لِي: اصْعَدْ فَوْقَ سَطْحِكَ، ثُمَّ تَلْتَفِتُ يُمْنَةً وَ يُسْرَةً، ثُمَّ تَرْفَعُ رَأْسَكَ إِلَى السَّمَاءِ، ثُمَّ انْحُ نَحْوَ الْقَبْرِ وَ تَقُولُ: «السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ! السَّلَامُ عَلَيْكَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ» تُكْتَبُ لَكَ زَوْرَةٌ، وَ الزَّوْرَةُ حَجَّةٌ وَ عُمْرَةٌ. قَالَ سَدِيرٌ: فَرُبَّمَا فَعَلْتُ فِي الشَّهْرِ أَكْثَرَ مِنْ عِشْرِينَ مَرَّةً. (کافی، ج4، ص589)
سَدیر گفت: حضرت صادق علیه السلام به من فرمود: اى سدير! آیا هر روز قبر حسين بن علی علیه السلام را زیارت می کنی؟ عرض کردم: خیر، فرمود: چقدر شما جفاکارید! و سپس فرمود: در هر جمعه زیارت می کنید؟ عرض کردم: خیر، فرمود: در هر ماه زيارت مي كنید؟ عرض کردم: خیر، فرمود: در هر سال زيارت مي كنید؟ عرض کردم: گاهى زیارت می کنیم. فرمود: ای سدير! چقدر به حسين عليه السّلام جفا مىكنيد! آيا نمي دانى خداوند دو میلیون فرشته ژوليده موى و خاك آلود دارد که به طور مداوم بر حسین بن علی علیه السلام گريه ميكنند و قبر او را زيارت مي كنند و خسته نمي شوند؟
ای سَدیر! چرا خود را مقیّد نمی سازی که هر جمعه پنج بار، و هر روز یک بار قبر حسین بن علی علیه السلام را زیارت کنی؟ عرض کردم: بین ما و قبر او فرسخ ها فاصله است! فرمود: به بلندی برو، به سمت راست و چپ خود توجه کن، سرت را سوی آسمان کن، و سپس به سوی قبر حسین بن علی علیه السلام توجّه کن و بگو:
«السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ! السَّلَامُ عَلَيْكَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ»
اگر چنین کنی، برای تو یک زیارت نوشته می شود، و هر زیارت معادل یک حجّ و یک عمره می باشد. سدیر گفت: گاهی می شد که در یک ماه بیش از بیست بار این کار را انجام می دادم.
در روایت مشابهی که در «کامل الزیارات» نقل شده است، جناب سدیر در انتهای حدیث می گوید: فَرُبَّمَا فَعَلْتُهُ فِي النَّهَارِ أَكْثَرَ مِنْ عِشْرِينَ مَرَّةً. یعنی روزهایی می شد که بیش از بیست بار این کار را انجام می دادم.(كامل الزيارات، ص287/ بحارالأنوار، ج101، ص365 به نقل از کامل الزیارات)
✅«اللّهمّ عجّل لولیّک الفرج»
✅💡🔎 ریشه یابی جنایات کربلا
1)عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بَكْرٍ الْأَرَّجَانِيِّ قَالَ: صَحِبْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام فِي طَرِيقِ مَكَّةَ مِنَ الْمَدِينَةِ فَنَزَلْنَا مَنْزِلاً يُقَالُ لَهُ عُسْفَانُ، ثُمَّ مَرَرْنَا بِجَبَلٍ أَسْوَدَ عَنْ يَسَارِ الطَّرِيقِ مُوحِشٍ، قَالَ: هَذَا جَبَلٌ يُقَالُ لَهُ الْكَمَدُ، وَ هُوَ عَلَى وَادٍ مِنْ أَوْدِيَةِ جَهَنَّمَ، وَ فِيهِ قَتَلَةُ أَبِي الْحُسَيْنِ علیه السلام ... مَا مَرَرْتُ بِهَذَا الْجَبَلِ فِي سَفَرِي فَوَقَفْتُ بِهِ إِلَّا رَأَيْتُهُمَا يَسْتَغِيثَانِ إِلَيَّ، وَ إِنِّي لَأَنْظُرُ إِلَى قَتَلَةِ أَبِي فَأَقُولُ لَهُمَا: هَؤُلَاءِ إِنَّمَا فَعَلُوا مَا أَسَّسْتُمَا.(کامل الزیارات، ص326-327)
عبدالله اَرَّجانی گفت: با حضرت صادق علیه السلام از مکّه به مدینه می رفتیم که به محلّی رسیدیم که به آن عُسفان می گفتند. سپس از کوهی سیاه و وحشتناک عبور کردیم. حضرت فرمود: به این کوه، کَمَد گفته می شود. این کوه در کنار وادیی از وادی های جهنّم است. در آن وادی، قاتلین پدرم حسین بن علیّ علیه السلام نگاه داشته شده اند. من هرگاه در سفرهایم از کنار این کوه می گذرم، آن دو نفر را می بینم که به من استغاثه و التماس می کنند. پس من به قاتلین پدرم نگاه می کنم و به آن دو می گویم: آنها پدرم را کشتند به خاطر آنچه شما پایه آن را گذاشتید.
2)قَالَ حُسَینُ بنُ علیّ علیه السلام فِی یَومِ عاشُورَاء: إِلَهِي! إِنَّكَ تَعْلَمُ أَنَّهُمْ يَقْتُلُونَ رَجُلاً لَيْسَ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ ابْنُ نَبِيٍّ غَيْرُهُ ... فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَى الْجَرحِ فَلَمّا امْتَلَأَتْ رَمَى بِهِ إلَى السَّماءِ،...، ثُمَّ وَضَعَ يَدَهُ ثانِياً فَلَمَّا امْتَلَأتْ لَطَخَ بِها رَأسَهُ وَ لِحْيَتَهُ، وَ قالَ: هَكَذَا أَكُونُ حَتَّى أَلْقَى جَدِّي رَسُولَ اللهِ وَ أَنَا مَخْضُوبٌ بِدَمِي وَ أَقُولُ: يَا رَسُولَ اللهِ، قَتَلَنِي فُلَانٌ وَ فُلَانٌ.(بحارالأنوار، ج 45، ص53 به نقل از لهوف)
حسین بن علی علیه السلام در روز عاشورا فرمود: بارالها! تو می دانی که آنان کسی را می کشند که فرزند پیامبری جز او روی زمین نیست، پس دستش را بر جراحاتش نهاد و وقتی پر از خون شد به سوی آسمان پرتاب کرد. سپس بار دیگر دستانش را پر از خون کرد و سر و ریش خویش را خونی کرد و فرمود: با این هیئت و خون آلود، جدّ خود، رسول خدا صلّی الله علیه و آله را ملاقات می کنم و به او عرض خواهم کرد: ای رسول خدا، فلانی و فلانی مرا کشتند.
3)قَالَ الصَّادِقُ علیه السلام لِلْمُفَضَّلِ: لَا كَيَوْمِ مِحْنَتِنَا بِكَرْبَلَا، وَ إِنْ كَانَ كَيَوْمِ السَّقِيفَةِ وَ إِحْرَاقِ الْبَابِ عَلَى أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ فَاطِمَةَ وَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ وَ زَيْنَبَ وَ أُمِّ كُلْثُومٍ وَ فِضَّةَ وَ قَتْلِ مُحَسِّنٍ بِالرَّفْسَةِ لَأَعْظَمُ وَ أَمَرُّ، لِأَنَّهُ أَصْلُ يَوْمِ الْفِرَاشِ.(الهداية الكبرى، ص417)
حضرت صادق علیه السلام به مفضّل فرمود: روزی مانند روز مصیبت ما در کربلا نیست، هرچند روز سقیقه و آتش زدنِ درِ خانه بر امیرالمؤمنین، و فاطمه، و حسن، و حسین، و زینب، و امّ کلثوم علیهم السلام، و فضّه، و کشتن محسن با ضربه پا بر سینه، بزرگ تر و تلخ تر است، زیرا آن روز، روز بستر سازی برای مصیبت کربلا بود.
✅«اللّهمّ عجّل لولیّک الفرج»
👌💎پاداش خواندن یک نماز خالصانه در پشت قبر مطهر سیدالشهدا علیه السلام
عَنْ مُحَمَّدٍ الْبَصْرِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِاللَّهِ علیه السلام قَالَ: سَمِعْتُ أَبِي يَقُولُ لِرَجُلٍ مِنْ مَوَالِيهِ وَ سَأَلَهُ عَنِ الزِّيَارَةِ: مَنْ صَلَّى خَلْفَهُ صَلَاةً وَاجِبَةً [وَاحِدَةً] يُرِيدُ بِهَا اللَّهَ لَقِيَ اللَّهَ يَوْمَ يَلْقَاهُ وَ عَلَيْهِ مِنَ النُّورِ مَا يُغْشَى لَهُ كُلُّ شَيْءٍ يَرَاه. (کامل الزیارات، ص122-123)
محمّد بصرىّ از حضرت صادق عليه السّلام نقل می کند که فرمود: از پدرم شنیدم که به یکی از دوستانش که در مورد زیارت سیدالشهدا علیه السلام سؤال کرده بود، چنین فرمود: كسى كه يك نماز واجب (یا یک نماز) را پشت قبر حضرت سیدالشهدا علیه السلام بخواند، و در این نماز قصد تقرّب به خدا را داشته باشد، روزی که خداوند را ملاقات می کند، نورى او را در بر می گیرد كه آن نور هر آنچه را که وی مىبينند، احاطه می کند و پوشش می دهد.
✅«اللّهمّ عجّل لولیّک الفرج»
😥😞 دیگر رمق راه رفتن نداشتند
مرحوم آیت الله تولاّیی خراسانی در سخنرانی خود در مسجد سیّد اصفهان در ماه رمضان 1392 قمری می فرمود:
سال 21 خورشیدی من به بیتالله مشرّف شدم. یک رفیق خراسانی داشتم به نام حاج محمّدصادق. خدا او را بیامرزد. از راه کویت با حمله دارهای کویتی به مکه رفتیم و بنا شد به عرفات برویم. آن زمان اتومبیل خیلی کم بود، قرار شد با «شِگدِف» به منی و عرفات برویم. شِگدِف، کجاوههایی بود که از چوب های سخت بیابان عربستان می ساختند و بالای شتر می گذاشتند. چون حمله دار ما یک قدری عنوان دار بود، روی آن شگدف ها را پلاس و پارچه انداخته بودند که چوب های شگدف، پای ما را اذیت نکند. البتّه ما خودمان هم چیزهایی داشتیم. بنده خودم هم قالیچه داشتم، پتو داشتم، نازبالش داشتم و آن رفیقمان هم داشت. یک طرف شگدف، من و یک طرف آن رفیقمان نشست. از مکه برای منی حرکت کردیم. به منی آمدیم و فردایش را در عرفات ماندیم و شب جمعه حرکت کردیم برای مُزدَلَفِه و مشعرالحرام. خدایا! به حقّ پیغمبر صلّی الله علیه و آله و به حُرمت امام زمان علیه السلام، همه جمعیت را به مکه مشرّف فرما. زن و مرد را به استلام حجرالاسود و به دیدن صاحب الزمان علیه السلام در حجر اسماعیل موفّقشان بدار.
از عرفات تا مشعرالحرام، دو فرسخ بیشتر نیست. شب جمعه بود. یک چراغ فانوس هم داشتیم که به چوب شگدف زده بودیم. همین طور که شتر می رفت، دعای کمیل را می خواندیم. با آن رفیقمان دعای مشلول را خواندیم و حالی داشتیم. بعد که رسیدیم و شتر را خواباندند و ما را فرود آوردند و پیاده شدیم، پاهای من درد می کرد. استخوان هایم درد می کرد. رسم ما هم این بود که وقتی به منزلی می رسیدیم، یک قسمت از کارها را من می کردم و یک قسمت از کارها را آن رفیقم انجام می داد. به او گفتم: حاج محمدصادق! من دیگر حال ندارم رفیق! قالیچه را برداشتم و پهن کردم و پتو را انداختم و نازبالش را گذاشتم و دراز کشیدم. گفتم: اگر می خواهی چایی درست کنی، بلند شو برای خودت چایی درست کن. صحبتِ سال 21 هجری است؛ یعنی 31 سال قبل که جوان بودم. این پاهای من درد گرفته بود و دراز کشیدم و او رفت چایی درست کند. یک مرتبه، یک قضیه ای در فکر و منظر من آمد و سخت منقلب شدم، به طوری که اوّل گریه کردم، در چشم هایم اشک آمد؛ و کم کم ناله و ندبه پیدا شد؛ و بعد نتوانستم خودم را نگه دارم! پا شدم نشستم. دستمال را برداشتم و های های گریه می کردم!
رفیق من دید این گریه، گریه شب عید قربان و مزدلفه نیست. حالا ما دعای کمیل و مشلول را هم خوانده بودیم و گریه هم کرده بودیم، امّا سنخ آن گریه و این گریه، خیلی تفاوت داشت. مثل زن جوان مُرده، های های گریه می کردم. گفت: آشیخ! چه شده؟ گفتم: یک مطلبی در فکرم آمد و من را منقلب کرد. اگر بگویم، تو هم منقلب می شوی! گفت: چیست؟ گفتم: حاجی! نگاه کن؛ ما دو نفر جوان هستیم، سرحال و سر کیف! امروز هم خوب خوراک خورده ایم، کیف هم کرده ایم! پسته و گز و کشمش و خوراکی های دیگر هم داشتیم. یک مَشک کوچک آب هم داشتیم. یک نازبالش زیر دست من بود و یک نازبالش هم زیر دست تو بود. زیر پای من پتوی چهارلا بود که آن را هم روی قالیچه انداخته بودیم. کلاً دو فرسخ راه آمدیم! امّا این استخوانهای بدن من درد می کند. من یک مرتبه به فکر بچّه های گرسنه امام حسین علیه السلام افتادم که چهل منزل راه را ... ای وای!
شب عاشورا، زن و بچّه امام حسین علیه السلام، غذا نخورده اند. آن شب، غذا نبود! کسی به فکر طعام و خوراک نبود. شب آخر عمرِ امام حسین علیه السلام بود و آن قضایای عجیب و غریب. روز عاشورا هم، زن و بچّه امام حسین علیه السلام نه آب خوردند، نه طعام. شب یازدهم هم غذا نخوردند. اصلاً چیزی نداشتند! نه نانی داشتند، نه خوراکی داشتند، نه مأوا و جایی داشتند. این بچّه ها روی خاک ها افتاده بودند. دو شبانه روز بچّه ها گرسنه بودند. آن وقت این بچّه ها را سوار جهاز شتر کردند. واویلا! امان! پاهای لاغر بچّه های امام حسین علیه السلام، بالای چوب جهاز شتر. یا رب! بر سر این زن و بچّه چه آمده است؟ من می گویم، همه بلند بنالید. وقتی این ها را پیاده می کردند، دیگر رمق راه رفتن نداشتند. همین که بچّه ها و زن ها آرام راه می رفتند، از چپ و راست، این قدر کعب نیزه می زدند. واویلا! زین العابدین علیه السلام می فرماید: اگر یکی از ماها در راه رفتن کوتاهی می کرد، از چپ و راست، این قدر تازیانه بر سر و تنشان می زدند: «کلَّما قَصُرْنا عَنْ الْمَشْی ضَرَبونا»
خداوندا! به بی رمقی و دردهای اسرا و فرزندان امام حسین علیه السلام قسمت می دهیم، فرج امام زمانمان را برسان.
(سخنرانی های مسجد سیّد اصفهان، ماه رمضان 1392 قمری، مجلس بیست و نهم)
✅«اللّهمّ عجّل لولیّک الفرج»
🌑🗣😥امشب اولین مجلس روضه خوانی در کربلای معلّی تشکیل شد
مرحوم آیت الله تولایی خراسانی در سخنرانی خود در منزل حاجی صفری (آریاشهر)، در سال 1398 قمری می فرمود:
از امروز عصر، مجلس روضه خوانی درست شد. الآن یک مجلس در کربلاست، فاطمه زهرا علیهاالسلام نشسته است، پیغمبر صلّی الله علیه و آله نشسته است، امیرالمومنین و امام حسن علیهماالسلام نشسته اند. روضه خوان، بدن بی سرِ امام حسین علیه السلام است، و مستمع، پیغمبر و علی و حسن و مادرش فاطمه زهرا سلام الله علیهم اجمعین است. برای آنها روضه می خواند و گریه می کند:
«یا جدّاه! قتلوا والله رجالنا، ذبحوا والله أطفالنا، سبوا والله نساءنا»
یا جداه! بلند شو نگاه کن، ببین تمام جوان هایم را کشتند، عباسم را غرق به خون کردند، علی اکبرم را قطعه قطعه کردند، این بچه های کوچکم را سر بریدند. مادر بلند شو، ببین، خواهرانم را اسیر کردند.
اول امشب در گودی قتلگاه، امام حسین علیه السلام روضه خوان است، مستمع پدر و مادر و برادر و جدش هستند. امشب خیمههای حسین علیه السلام تاریک است. خیمه ها تاریک! بچه ها بی یاور، در به در، روی خاک ها، یک خیمه نیم سوخته، یک بیمار، یک زن داغ دیده پرستار.
ماتم لب تشنگان دیشب کجا امشب کجا
سوز آه بی کسان دیشب کجا امشب کجا
دیشب اندر مهد ناز و امشب اندر خاک و خون
اصغر شیرین زبان دیشب کجا امشب کجا
دیشب اندر خیمهگاه و امشب اندر قتلگاه
اکبر رعنا جوان، دیشب کجا امشب کجا
یا اباعبدالله!
یک مجلس روضه هم فردا تشکیل شد. آن مجلس روضه هم کنار گودال قتلگاه است و خواهر داغ دیده اش روضه خوان است، این بچه های پدر کشته، این زن های بی یاور، دور بدن امام حسین علیه السلام. خواهر روضه می خواند. باقی زن ها به سینه می زنند، به سر می زنند. یک نگاه به بدن کرد، صدا زد: حسینم! آیا تو برادر من هستی؟ آیا پسر مادر من هستی؟ وای جانم قربان آن گلوی تیر خوردهات. وای وای وای! دل ها را کباب کردی. برادرم حسینم! ای کاش این نیزه ای که به گلوی تو خورده است، این نیزه به گلوی من می آمد. یک وقت دیدند، بی بی خم شد، لبها را به رگ های بریده گذاشت. ارباب مقاتل نوشته اند: بیبی زینب علیهاالسلام یک غوغایی راه انداخت، دوست و دشمن را به گریه انداخت. عمر سعد نگاه می کرد و گریه می کرد. این لامذهب های قسیّ القلب نگاه می کردند که این خواهر چه کار می کند! گاهی بدن را بلند می کند، گاهی روضه می خواند. سکینه جلو آمد، «عمتی! هذا نعش من؟» عمه جان! این، نعش کدام غریب است که تو اینطور اشک می ریزی؟ هیچ اثری نمایان نبود، بین شمشیر شکسته ها و نیزه شکسته ها و سنگ و چوب پنهان بود. صدا زد: نور چشمان عمه! این نعشِ بابایت حسین است که سر ندارد، لباس ندارد.
(سخنرانی های منزل حاجی صفری در آریاشهر تهران، شب11 محرم 1398 قمری)
✅«اللّهمّ عجّل لولیّک الفرج»
🙏👌نمازهای روز دوشنبه
حضرت عسکری علیه السلام فرمود: هرکس روز دوشنبه ده رکعت نماز بخواند، در هر رکعت، یک بار سوره حمد و ده بار سوره توحید، خداوند در روز قیامت برای او از آن نماز نوری قرار می دهد که از آن نور، موقف (قیامت) روشن می شود به گونه ای که همه کسانی که خداوند خلق کرده است، در آن روز به واسطه آن نماز به او غبطه می خورند. (جمال الأسبوع، ص41)
رسول خدا صلّی الله علیه و آله فرمود: هرکس روز دوشنبه، وقتی روز بلند شد، چهار رکعت نماز بخواند، در رکعت اول سوره حمد و آیةالکرسی، در رکعت دوم سوره حمد و سوره توحید، در رکعت سوم سوره حمد و سوره فلق و در رکعت چهارم سوره حمد و سوره ناس، و بعد از نماز ده بار استغفار کند، خداوند همه گناهانش را می آمرزد و به او قصری در بهشت فردوس عطا می کند که ویژگی آنچنانی دارد که در روایت بیان شده است. (جمال الاسبوع، ص68)
✅«اللّهمّ عجّل لولیّک الفرج»
نماز شب یکشنبه- برگرفته از نرم افزار طوس
✅«اللّهمّ عجّل لولیّک الفرج»
امام زمان علیه السلام همچون امام حسین علیه السلام تنهاست- دکتر محمد دولتی
لینک کانال «درگه امید» در تلگرام:
t.me/DargaheOmid
✅«اللّهمّ عجّل لولیّک الفرج»
بی حسین، چه کنیم؟
✅«اللّهمّ عجّل لولیّک الفرج»
👥🌺 آثار و پاداش صدقه دادن به نیابت از اموات
1) قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلّی الله علیه و آله: إِذَا تَصَدَّقَ الرَّجُلُ بِنِيَّةِ الْمَيِّتِ أَمَرَ اللَّهُ جَبْرَئِيلَ أَنْ يَحْمِلَ إِلَى قَبْرِهِ سَبْعِينَ أَلْفَ مَلَكٍ، فِي يَدِ كُلِّ مَلَكٍ طَبَقٌ فَيَحْمِلُونَ إِلَى قَبْرِهِ وَ يَقُولُونَ: «السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا وَلِيَّ اللَّهِ، هَذِهِ هَدِيَّةُ فُلَانِ بْنِ فُلَانٍ إِلَيْكَ»، فَيَتَلَأْلَأُ قَبْرُهُ، وَ أَعْطَاهُ اللَّهُ أَلْفَ مَدِينَةٍ فِي الْجَنَّةِ، وَ زَوَّجَهُ أَلْفَ حَوْرَاءَ، وَ أَلْبَسَهُ أَلْفَ حُلَّةٍ، وَ قَضَى لَهُ أَلْفَ حَاجَةٍ. (بحار الأنوار، ج82، ص63-64 به نقل از تنبیه الخاطر)
رسول خدا صلّی الله علیه و آله فرمود: وقتی مردی از طرف مرده ای صدقه می دهد، خداوند به جبرئیل امر می کند که آن کار خیر را هفتاد هزار فرشته در طبقی که هر یک به دست گرفته اند به سوی قبرش ببرند، و بگویند: «سلام بر تو ای ولیّ خدا، این، هدیّه فلانی برای تو می باشد». در این هنگام قبر او می درخشد، و خداوند در بهشت به او هزار شهر عطا می کند، و هزار حوری را به ازدواج وی در آورده، هزار جامه به او پوشانده، و هزار حاجتش را برآورده می سازد.
2) قَالَ النَّبِيُّ صلّی الله علیه و آله: مَا تُصُدِّقَتْ لِمَيِّتٍ فَيَأْخُذُهَا مَلَكٌ فِي طَبَقٍ مِنْ نُورٍ سَاطِعٍ ضَوْؤُهَا يَبْلُغُ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ، ثُمَّ يَقُومُ عَلَى شَفِيرِ الْخَنْدَقِ فَيُنَادِي: «السَّلَامُ عَلَيْكُمْ يَا أَهْلَ الْقُبُورِ، أَهْلُكُمْ أَهْدَى إِلَيْكُمْ بِهَذِهِ الْهَدِيَّةِ»، فَيَأْخُذُهَا وَ يَدْخُلُ بِهَا فِي قَبْرِهِ، فَيُوَسَّعُ عَلَيْهِ مَضَاجِعُهُ. (جامع الأخبار، ص169)
رسول خدا صلّی الله علیه و آله فرمود: وقتی برای میّت، صدقه ای داده می شود، فرشته ای آن را گرفته و در سبدی نورانی قرار می دهد که نور آن به هفت آسمان می رسد. سپس در کنار گودال قبر می ایستد و این گونه ندا می کند: سلام بر شما ای اهل قبور، بستگان شما برایتان هدیّه ای فرستاده اند. پس میّت آن هدیه را گرفته و وارد قبر می کند، و قبر او وسعت می یابد.
3) قَالَ النَّبِيُّ صلّی الله علیه و آله: أَلَا مَنْ أَعْطَفَ لِمَيِّتٍ بِصَدَقَةٍ فَلَهُ عِنْدَ اللَّهِ مِنَ الْأَجْرِ مِثْلُ أُحُدٍ، وَ يَكُونُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِي ظِلِّ عَرْشِ اللَّهِ يَوْمَ لَا ظِلَّ إِلَّا ظِلُّ الْعَرْشِ، وَ حَيٌّ وَ مَيِّتٌ نَجَا بِهَذِهِ الصَّدَقَةِ. (جامع الأخبار، ص169)
رسول خدا صلّی الله علیه و آله فرمود: هرکس با صدقه به میّتی مهربانی کند، نزد خداوند پاداشی به اندازه کوه احد خواهد داشت، و روز قیامت که سایه ای جز سایه عرش وجود ندارد، در سایه عرش الهی خواهد بود؛ و زنده و مرده به این صدقه نجات می یابند.
4) قَالَ النَّبِیُّ صَلّی اللَّهُ علیه وَ آلِهِ : یَا عَلِیُّ، تَصَدَّقْ عَن مَوْتَاکَ، فَاِنَّ اللَّهَ تَعَالَی قَدْ وَکَّلَ مَلائِکَةً یَحْمِلُونَ صَدَقَاتِ الأَحیَاءِ اِلَیْهِمْ، فَیَفْرَحُونَ بِهَا کَأَشَدِّ مَا یَکُونُ مِنَ الْفَرَحِ، ثُمَّ یَجِدُونَ اَحْزَاناً وَ نَدَماً عَلَی مَا خَلَّفُوا، وَ یَقُولُونَ : «اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِمَنْ نَوَّرَ قَبْرِی، وَ بَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ کَمَا بَشَّرَنِی، فَوَا أَسَفَا عَلَی مَا خَلَّفْتُ مِنْ بَعدِی». (لئالی الأخبار، ج4، ص261)
رسول خدا صلّی الله علیه و آله فرمود: ای علیّ! از طرف امواتت صدقه بده، زیرا خداوند متعال فرشتگانی را می گمارد تا صدقه های زندگان را به سوی اموات ببرند. پس مردگان به واسطه آن صدقات بسیار خوشحال می شوند، امّا در عین حال به واسطه آنچه باقی گذاشته اند، غمگین و پشیمان می باشند، و لذا می گویند: بارالها! بیامرز کسی که قبر مرا نورانی کرد، و همان گونه که به من بشارت داد، او را به بهشت بشارت ده. بر آنچه بعد از خود باقی گذاشتم، تأسّف می خورم».
5) قَالَ النَّبِیُّ صلّی الله علیه و آله: إِنَّ أَرْوَاحَ الْمُؤْمِنِينَ تَأْتِي كُلَّ جُمُعَةٍ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا بِحِذَاءِ دُورِهِمْ وَ بُيُوتِهِمْ، ... يُنَادُونَ: أَسْرِعُوا صَدَقَةَ الْأَمْوَاتِ. (مستدرک الوسائل، ج2، ص484/ جامع الاخبار، ص169)
رسول خدا صلّی الله علیه و آله فرمود: ارواح مؤمنین در هر جمعه به آسمان دنیا می آیند و در مقابل خانه هایشان قرار گرفته، اینچنین ندا می کنند: به صدقه دادن برای اموات بشتابید.
✅«اللّهمّ عجّل لولیّک الفرج»
🙏دعا در شب جمعه برای برادران ایمانی که از دنیا رفته اند
عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام أَنَّهُ قَالَ: مَنْ دَعَا لِعَشْرٍ مِنْ إِخْوَانِهِ الْمَوْتَى فِي لَيْلَةِ الْجُمُعَةِ أَوْجَبَ اللَّهُ لَهُ الْجَنَّةَ. (بحار الأنوار، ج89، ص312 به نقل از كتاب الْعَرُوس)
حضرت صادق علیه السلام فرمود: هرکس در شب جمعه، برای ده نفر از برادران ایمانی خویش که از دنیا رفته اند، دعا کند، خداوند بهشت را بر او واجب می کند.
✅«اللّهمّ عجّل لولیّک الفرج»
👌دوستان و سروران گرامی!
شب جمعه در پیش است. با ثبت نام در دو آدرس زیر، حضرت سیدالشهدا علیه السلام و حضرت اباالفضل علیه السلام را در این شب جمعه به نیابت از مولایمان حضرت ولی عصر علیه السلام زیارت کنیم.
زیارت حضرت سیدالشهدا علیه السلام:
http://www.imamhussain.org/arabic/enaba/
زیارت حضرت قمر بنی هاشم علیه السلام:
http://alkafeel.net/zyara/
لینک کانال «درگه امید» در تلگرام:
t.me/DargaheOmid
✅«اللّهمّ عجّل لولیّک الفرج»
👏💲 ثواب هزینه کردن در راه زیارت حضرت سیّدالشّهدا علیه السلام
1)عبدالله بن سنان گفت: به حضرت صادق علیه السلام عرض کردم: پدر گرامی شما، حضرت باقر علیه السلام می فرمود: در سفر حجّ به ازای هر درهم که هزینه شود، هزار درهم محسوب می شود. حال پاداش کسی که در راه زیارت پدرتان حسین بن علی علیه السلام هزینه کند، چیست؟ حضرت صادق علیه السلام فرمود: در مقابل هر درهمى كه شخص در زیارت امام حسین علیه السلام انفاق كند، هزار و هزار ... و همين طور شمردند و ده بار کلمه هزار را تکرار کردند، منظور مى گردد و به همين مقدار درجه اش را بالا مى برند، امّا رضايت و خشنودى حق تعالى از وى و دعای رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و امير المؤمنين و حضرات ائمه عليهم السّلام براى او بهتر از آن مى باشد.(کامل الزیارات، ص128)
2)حلبى، از حضرت ابى عبد اللَّه عليه السّلام در ضمن حديث طويلى نقل كرده، وى گفت: زيارت حسین بن علی علیه السلام سبب جلب رزق براى زائر مى باشد، و آنچه در این راه انفاق کرده است، برای او باقی می ماند و در مقابل هر درهمى كه انفاق كرده، ده هزار درهم لحاظ می شود و برای او ذخیره می گردد، پس هنگامی که محشور شود، به او گفته می شود: به ازای هر درهم (که در راه زیارت خرج کردی)، ده هزار درهم لحاظ شده است، و خداوند به تو نظر فرموده و آنها را نزد خودش برای تو ذخیره نموده است.(کامل الزّیارات، ص128)
3)مردى محضر حضرت صادق عليه السّلام مشرّف شد و به آن جناب عرض كرد: اى پسر رسول خدا! كسى كه در راه زیارت اباعبدالله الحسین علیه السلام متحمّل هزينه شده و در نزد قبر مطهّرش انفاقاتى نمايد، چه اجر و ثوابى دارد؟ حضرت فرمود: در مقابل هر درهمى كه انفاق و خرج كرده است، هزار درهم برايش منظور مىشود.(کامل الزیارات، ص128)
4)حضرت صادق عليه السّلام فرمود: كسى كه به زيارت قبر حضرت ابا عبد اللَّه الحسين عليه السّلام رود، در مقابل هر يك درهمى كه هزینه كرده است، خداوند متعال (در بهشت) ده هزار شهر به وی اعطا می کند و این مورد در نوشته ای محفوظ و ضبط شده است، و به دنبال آن حوائج و نيازمندى هايش را روا مى فرمايد.(کامل الزیارات، ص127)
5)حضرت باقر علیه السلام فرمودند: هرکس از منزلش نیّت کند که به زیارت قبر امامی برود که اطاعتش از جانب خداوند واجب شده است، و در این راه فقط یک درهم هزینه نماید، خداوند برای وی هفتاد هزار حسنه می نویسد، و هفتاد هزار کار بد را پاک می کند، و اسم وی را در دیوان صدّیقان و شهدا ثبت می کند. حال فرقی نمی کند که در این راه اسراف کرده باشد، یا اسراف نکرده باشد.( بحارالانوار، ج100، ص124)
6) ابن عباس گفت: جناب جبرئیل امین بر رسول خدا صلّی الله علیه و آله فرود آمد و گفت: هرکس یک درهم در راه عزای حسین بن علی علیه السلام و زیارتش، هزینه کند، فرشتگان در آنچه که هزینه کرده است، تا روز قیامت با وی تجارت می کنند و به ازای هر درهمی که هزینه کرده است، هفتاد حسنه می دهند و خداوند قصری را در بهشت برای وی بنا می کند. (تَظَلُّمُ الزَّهرَاء، ص73-74)
✅«اللّهمّ عجّل لولیّک الفرج»
👌🙏🏼 دعای بسیار شریف تسبیح به ویژه برای ایّام البیض
امیرالمؤمنین علیه السلام از رسول خدا صلّی الله علیه و آله نقل می کند که فرمود: جبرئيل علیه السلام بر من نازل شد در حالى كه در پشت مقام ابراهيم نماز مى خواندم و بعد از نماز براى امّت خود طلب آمرزش میکردم. جناب جبرئيل علیه السلام گفت: «اى محمّد! به تو توصیه مى كنم كه به امّت خود امر نمائى كه سه روز ايامالبيض هر ماه (یعنی از شب سیزدهم تا غروب روز پانزدهم ماه) اين دعاى شريف را بخوانند.» (مهج الدعوات، ص79)
✅«اللّهمّ عجّل لولیّک الفرج»
حسین جان ای آبروی دو عالم- محمدحسین پویانفر
✅«اللّهمّ عجّل لولیّک الفرج»
🌑🌑🌑صلوات بر حضرت صاحب الزّمان علیه السلام منقول از حضرت عسکری علیه السلام
«اللهُمَّ صَلِّ عَلَى وَلِيِّكَ وَ ابْنِ أَوْلِيَائِكَ، الَّذِينَ فَرَضْتَ طَاعَتَهُمْ، وَ أَوْجَبْتَ حَقَّهُمْ، وَ أَذْهَبْتَ عَنْهُمُ الرِّجْسَ، وَ طَهَّرْتَهُمْ تَطْهِيراً،
اللهُمَّ انْصُرْهُ، وَانْتَصِرْ بِهِ لِدِينِكَ، وَانْصُرْ بِهِ أَوْلِيَاءَكَ وَ أَوْلِيَاءَهُ، وَ شِيعَتَهُ وَ أَنْصَارَهُ، وَاجْعَلْنَا مِنْهُمْ.
اللهُمَّ أَعِذْهُ مِنْ شَرِّ كُلِّ طَاغٍ وَ بَاغٍ، وَ مِنْ شَرِّ جَمِيعِ خَلْقِكَ، وَاحْفَظْهُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ، وَ مِنْ خَلْفِهِ وَ عَنْ يَمِينِهِ وَ عَنْ شِمَالِهِ، وَاحْرُسْهُ وَامْنَعْهُ أَنْ يُوصَلَ إِلَيْهِ بِسُوءٍ، وَاحْفَظْ فِيهِ رَسُولَكَ وَ آلَ رَسُولِكَ، وَ أَظْهِرْ بِهِ الْعَدْلَ، وَ أَيِّدْهُ بِالنَّصْرِ، وَانْصُرْ نَاصِرِيهِ، وَاخْذُلْ خَاذِلِيهِ، وَاقْصِمْ بِهِ جَبَابِرَةَ الْكُفْرِ، وَاقْتُلْ بِهِ الْكُفَّارَ وَ الْمُنَافِقِينَ، وَ جَمِيعَ الْمُلْحِدِينَ، حَيْثُ كَانُوا مِنْ مَشَارِقِ الْأَرْضِ وَ مَغَارِبِهَا، وَ بَرِّهَا وَ بَحْرِهَا، وَ سَهْلِهَا وَ جَبَلِهَا، وَامْلَأْ بِهِ الْأَرْضَ عَدْلًا، وَ أَظْهِرْ بِهِ دِينَ نَبِيِّكَ عَلَيْهِ وَ آلِهِ السَّلَامُ، وَاجْعَلْنِي اللهُمَّ مِنْ أَنْصَارِهِ وَ أَعْوَانِهِ وَ أَتْبَاعِهِ وَ شِيعَتِهِ، وَ أَرِنِي فِي آلِ مُحَمَّدٍ مَا يَأْمَلُونَ، وَ فِي عَدُوِّهِمْ مَا يَحْذَرُونَ، إِلَهَ الْحَقِّ رَبَّ الْعَالَمِينَ آمِينَ». (بحارالأنوار، ج94، ص78 به نقل از جمال الاسبوع)
لینک کانال «درگه امید» در تلگرام:
t.me/DargaheOmid
✅«اللّهمّ عجّل لولیّک الفرج»
💎💎 در دستگاه امام حسین علیه السلام، بهشت را ارزان می فروشند
مرحوم آیت الله تولایی خراسانی در سخنرانی خود در مسجد جامع زاهدان، در ماه رمضان سال1390قمری می فرمود:
پیامبر صلّی الله علیه و آله فرمود: «الحسنُ و الحسینُ سَيِّدَا شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّه» حسن و حسین علیهماالسلام دو آقای جوانان اهل بهشت هستند، یعنی آقای بهشتیها هستند، مخصوصاً امام حسین علیه السلام که مالک بهشت هم هست. بهشت مِلک امام حسین علیه السلام است، بهشت و حورالعین از نور امام حسین علیه السلام خلق شده اند، لهذا در بازار امام حسین علیه السلام، بهشت، الله داد است، بهشت به مفت و ارزان داده می شود، در مغازه و بازار امام حسین علیه السلام، بهشت خیلی ارزان است. با یک کاسه اشک، بهشت را می فروشند.
«من بکی فله الجنه»، «من ابکی فله الجنه»، «من تباکی فله الجنه» «من أنشد فیه شعرا فابکی فله الجنه»
اما در بازار امام جعفر صادق علیه السلام، این حرف ها نیست، آنجا آنقدر گران است! «فَأَمَّا مَنْ كَانَ مِنَ الْفُقَهَاءِ صَائِناً لِنَفْسِهِ حَافِظاً لِدِينِهِ مُخَالِفاً عَلَى هَوَاهُ مُطِيعاً لِأَمْرِ مَوْلَاه» کلی شرائط دارد، البته اگر آن شرائط پیدا بشود.
در دستگاه امام حسین علیه السلام، بهشت، الله داد است، یعنی مجانی و ارزان و به مفت می دهند، به یک گریه می دهند، سِرّ عمده اش این است که بهشت مِلک امام حسین علیه السلام است.
(سخنرانی مسجد جامع زاهدان، شب پانزدهم ماه رمضان 1390 قمری)
✅«اللّهمّ عجّل لولیّک الفرج»
🗣😢كسانی كه امام حسين علیه السلام زيارتشان كرده، جا دارد شيعه تا دامنه محشر آنها را زيارت کند
مرحوم آیت الله تولایی خراسانی در سخنرانی های خود در مسجد ملک تهران در سال 1383 قمری می فرمود:
روز جمعه است. قافله را ببنديد برويم كربلا سر قبر سيّدالشّهدا علیه السلام. امام زمان علیه السلام هم كربلاست. شب و روز جمعه زيارت امام حسين علیه السلام مستحبّ است. حضرت بقيّةالله علیه السلام ترك مستحبّ نمي فرمايند. من يقين دارم يا شب جمعه يا روز جمعه آن حضرت كربلا تشريف مي برند.
خودتان را در کربلا ببینید، برويد زير قبّه أباعبدالله علیه السلام. بعد برويد پایين پاى امام حسين، خودتان را پایين پاى آن حضرت ببينيد، كنار قبور شهداء: «السَّلَامُ عَلَيْكُمْ يَا أَوْلِيَاءَ اللهِ وَ أَحِبَّائَهُ، السَّلَامُ عَلَيْكُمْ يَا أَصْفِيَاءَ اللهِ وَ أَوِدَّائه» سلام ما بر آن بدن هاى قطعه قطعه. نه این که شما به آنها توجّه كرده ايد. اوّل كسى كه به آنها توجّه كرده است، اربابشان امام حسين علیه السلام بوده. ديدند ميان ميدان يك مرتبه صدا زد: «يا مسلمبن عقيل! يا هانىبن عروه! يا برير! يا زهير!» امام حسين علیه السلام نیز آنها را زيارت كرده است. كسي كه امام حسين علیه السلام زيارتشان كرده، جا دارد شيعه تا دامنه محشر آنها را زيارت بنمايد.
يك نفر دیگر را هم زيارت کنیم. برگرديد به طرف قبر أباعبدالله علیه السلام و پایين پا بنشينيد. خطاب به جوان هيجده ساله بگویید: «السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ آدَمَ صَفْوَةِ اللهِ» اين آقازاده خیلی محبوب امام حسين علیه السلام است. 1320 سال است که هنوز پدر، پسرش را بغل گرفته، هنوز سر على را به دامن گرفته است. ناله و فريادش طنين انداخته. اگر گوش خود را باز كنید مى شنوید که هى صدا مي زند: «وا ولداه! وا عليّاه! وا ثمرة فؤاداه!»
(سخنرانی های مسجد ملک، ماه رمضان 1383 قمری، مجلس پانزدهم)
✅«اللّهمّ عجّل لولیّک الفرج»
🙏🏼👌 «نماز هدیّه»، به حضرت سیّدالشهدا علیه السلام به نیابت از مولایمان حضرت صاحب الزّمان علیه السلام
مرحوم سیّد بن طاووس در کتاب جمال الاسبوع، از یکی از معصومین علیهم السلام روایت می کند که فرمود:
کسی که ثواب نماز خود را برای رسول خدا صلّی الله علیه و آله، و امیرالمؤمنین علیه السلام و اوصیاء بعد از او علیهم السلام قرار دهد، خداوند ثواب نماز او را بسیار بسیار می گرداند تا نفسش قطع شود. در آن حال(یعنی قبل از جان دادن) به او می گویند: ای فلانی، الطاف تو و هدیه تو به ما، هم اکنون برای تو مفید خواهد بود. امروز، روز جبران کردن و پاداش دادن به توست. دلت خوش و چشمت روشن باد برای آنچه خداوند برای تو آماده نموده است، و گوارایت باد آنچه به آن رسیدی.
راوی سؤال می کند: انسان چگونه می تواند، نمازش را هدیه نماید؟ حضرت می فرمایند: نیّت کند که ثواب نمازش را برای رسول خدا صلّی الله علیه و آله قرار دهد، و اگر امکان داشت علاوه بر 50 رکعت نماز(یعنی نمازهای واجب و نافله آنها)، حتی اگر یک نماز دو رکعتی هم باشد، بخواند و هر روز به یکی از این بزرگواران هدیه نماید.
طریقه خواندن این نماز دو رکعتی بدین گونه است:
هر دو رکعت این نماز را با یک یا سه یا هفت تکبیر آغاز کن.
در همه رکوع ها و سجده ها، بعد از ذکر تسبیح، سه بار بگو: «صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ»
و بعد از سلام نماز چنین بگو:
«اللَّهُمَّ أَنْتَ السَّلَامُ، وَ مِنْكَ السَّلَامُ، يَا ذَا الْجَلَالِ وَ الْإِكْرَامِ! صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ الْأَخْيَارِ، وَ أَبْلِغْهُمْ مِنِّي أَفْضَلَ التَّحِيَّةِ وَ السَّلَامِ»
پس اگر نماز را به حضرت سیّدالشّهدا علیه السلام هدیه می کنی، چنین بگو:
«اللَّهُمَ إِنَ هَاتَيْنِ الرَّكْعَتَيْنِ هَدِيَّةٌ مِنِّي إِلَى عَبْدِكَ وَ ابْنِ عَبْدِكَ، وَ وَلِيِّكَ وَ ابْنِ وَلِيِّكَ، سِبْطِ نَبِيِّكَ الطَّيِّبِ الطَّاهِرِ الزَّكِيِّ الرَّضِيِّ، الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ الْمُجْتَبَى عَلَیهِ السَّلامُ. اللَّهُمَّ فَتَقَبَّلْهُمَا مِنِّي، وَ أَبْلِغْهُ إِيَّاهُمَا، وَ أَثِبْنِي عَلَيْهِمَا أَفْضَلَ أَمَلِي وَ رَجَائِي فِيكَ وَ فِي نَبِيِّكَ وَ وَلِيِّكَ وَ ابْنِ وَلِيِّكَ، يَا وَلِيَّ الْمُؤْمِنِينَ، يَا وَلِيَّ الْمُؤْمِنِينَ، يَا وَلِيَّ الْمُؤْمِنِين!»
(جمال الأسبوع، ص16-18)
✅«اللّهمّ عجّل لولیّک الفرج»
😓😥🌑 يك مرتبه بناي مسابقه شد
مرحوم آیت الله تولایی خراسانی در سخنرانی خود در منزل حاجی صفری (آریاشهر)، در سال 1394 قمری می فرمود:
امروز که عاشورا بود، شما گريه كرديد، خوشا به سعادت شما. به عقيده بنده از امشب بايد گريه كرد، امام حسين علیه السلام را شهید کردند، درست است، ولي اوّل مصيبت شد. امشب اين بچه ها يتيم شدند.
اين زن هاي بي صاحب، اين مادرهاي جوان مرده داغدار، گرسنه، تشنه، ديشب نان و آبي نخوردند، ديشب موقع خوراك خوردن نبود، امروز گذشته، نه فرصت خوراك بود و نه خوراكي به جایي بود و نه ناهاري بود و نه صبحانه اي و نه عصرانه اي. تمام گرسنه، يك فنجان آب هم نبود که بخورند. آن وقت اين زن و بچه اي كه ديشب غذا نخوردند و امروز غذا نخوردند و تشنه هم بوده اند، مصيبت هاي عجيبي بر سرشان آمد.
اول غروب شد. دقيقاً يك ساعت به غروب، كار امام حسين علیه السلام تمام شد. يك ساعت، دو ساعت به غروب بود كه سر مطهر را از بدن جدا كردند، سر را به كوفه بردند. سر مطهّر، امشب در كربلا نبود، سر مطهّر امشب در راه بود. به محض اینکه سر را بريرند، «ابن سعد» سر را به طرف كوفه فرستاد و راحت شد و آرامش برقرار شد، اما يك مرتبه بناي مسابقه شد.
من متن عبارات مسلم قطعي را براي شما مي خوانم، نه اينكه شاعري شعري گفته باشد و من بگویم. متن مقاتل معتمده اين است: «تَسَابَقَ الْقَوْمُ عَلَى نَهْبِ بُیُوتِ آلِ الرَّسُولِ وَ قُرَّةِ عَیْنِ الْبَتُولِ»
اين عده اي كه كربلا آمده بودند از اراذل ترين مردم بودند، گداترين مردم بودند. بعضي از آنها با يك طبق خرما آمدند. يعني آن قدر به آنها دادند تا آمدند. گدا، گرسنه، دزد! اين ها وقتي كه ديدند كار تمام شده است، و هنوز «عمرسعد» به جانب خيمه ها نرفته، برای حمله به خیمه ها مسابقه گذاشتند. يك عده رجّاله از آنطرف مي دويدند كه زود خودشان را برسانند به خيمه ها و غارت كنند. يك عده از آن طرف مي دويدند. دسته به دسته مي دويدند كه زودتر برسند و زودتر بچاپند. زن ها در خيمه يك مرتبه ديدند از اين طرف يك عده و از آن طرف يك عده دیگر ریختند. شما تصور مي كنيد اين ها چه كار كردند؟ تصور مي كنيد اين زن و بچه چه حالي پيدا كردند؟ نه عباسي دارند، نه علياكبری دارند، نه پناهي دارند، نه دادخواهي دارند. يك مشت بچه يتيم، يك مشت زن هاي بي صاحب، يك مشت اراذل هم ميان خيمه ها ريخته اند. اين بچه به آن بچه پناه مي برد، اين زن به آن زن پناه مي برد. ميان خيمه ها مي ريزند، چادر از سر زنها مي كشند، خلخال از پاي بچه ها بيرون مي آورند. گوشواره از گوش بچه ها بيرون ميآورند. گوشواره را باز نمي كردند، گوشواره را مي كشيدند، و گوش بچه ها مجروح مي شد. فریاد زنن و بچه ها وامحمدا، وا علیا بود.
به خيمه ها ريختند. کاری کردند که بدتر از نبودن گوشواره و خلخال و تازيانه زدن به سر بچه ها بود. در عرب رسم بود وقتيكه يك بزرگي كشته مي شد، دو عده اي که با هم جنگيده اند، اگر بزرگِ يك طرف كشته مي شد، و زره و شمشير و تير و كمان و نيزه و اسب داشت، و چيزهایي كه مخصوص اوست، كسي حق نداشت در آنها تصرف كند، و این اموال، به رئیس طرف دیگر تعلّق داشت. امّا بعدازظهر عاشورا به خیمه امام حسين علیه السلام ريختند و غارت كردند، پيراهنش را يكي برد، كفش او را يكي برد، انگشتري را امشب بردند، امّا زره امام حسين علیه السلام را كسي حق ندارد ببرد، زره را از تن در آوردند به عمرسعد دادند، عمرسعد هم براي مفاخرت و خودنمایي، آن زره را به تن كرد و به طرف خیمه ها آمد. خدا می داند که حضرت زينب علیهاالسلام و بچه ها تا چشمشان به زره برادر افتاد و بر تن این خدانشناس دیدند، چه حالی شدند. اين بچه ها داد و فرياد داشتند، وامحمداه مي گفتند، واغريباه مي گفتند.
«شمر» لامذهب شقي كنار خيمه ها آمد. يك كلمه اي گفت که غوغا راه انداخت. گفت: برويد طناب های خيمه ها را ببُريد. خيمه ها را بر سر زن و بچه ها فرود آورید، و همه اينها را آتش بزنيد، زن و بچه را بسوزانيد. غوغاي زنها بلند شد، خودشان را بيرون انداختند، همه پناه به «عمرسعد» بردند. ای وای! زن و بچه امام حسين علیه السلام به ابن سعد پناه می برند. وا مصيبتاه!
بحقّ مولانا و سيدنا الحسين المظلوم و بأهل بيته المظلومين، یا الله! شما هم از كنار همان خيمه ها خدا را بخوانيد، شما هم به پناه بچه هاي بي كس امام حسين علیه السلام برويد، آنها را شفيع به درگاه خدا قرار دهيد و فرج مولایمان امام زمان علیه السلام را بخواهید.
(سخنرانی های منزل حاجی صفری در آریاشهر تهران، شب11 محرم 1394 قمری)
✅«اللّهمّ عجّل لولیّک الفرج»