Telegram-канал ganjehozourprogramstext - گنج حضور متن کامل برنامه‌ها - Ganje Hozour: Unsorted

گنج حضور متن کامل برنامه‌ها - Ganje Hozour

05 March 2025 20:57

با شنیدن کلمهٔ دکان شما به خود می‌آیید که من واقعاً خودم را برحسب خاصیت‌هایی که پیدا کرده‌ام، اگر هنری پیدا کرده‌ام، در یک چیزی خوب هستم،‌ به معرض فروش نگذارم و دکان را تعطیل کنم. این یک پیغامی است که شما می‌توانید بگیرید. این پیغام را به‌راحتی نمی‌توانیم ما بگیریم، برای این‌که سال‌ها است در دکان ما داریم کار می‌کنیم، یک چیزی از خودمان را به معرض فروش می‌گذاریم، می‌خواهیم برحسب آن چیزها برتر، بهتر از آب دربیاییم. پس شاید به این زودی دکان را تعطیل نکنیم. بهتر است تعطیل بکنیم.

ابیاتی را راجع‌به دکان خواهیم خواند. شاید با خواندن آن‌ها و تکرار آن‌ها شما به‌طور کلی از دکان بپرید بیرون و عارتان بشود که یک چیزی از خودتان را به معرض نمایش و فروش بگذارید. خواندن این ابیات به شما کمک خواهد کرد.

یکی هم «خانه» است. این‌جا خانه نیست، ما فکر می‌کنیم ذهن خانهٔ ماست. ذهن و زیستن در آن‌جا برحسب همانیدگی‌ها و رفتن به مقایسه مخصوصاً خاصیت حسادت را به معرض نمایش گذاشتن و دردهای دیگری مثل ترس و خشم و نگرانی از آینده و اضطراب و خبط‌های گذشته و تأسف به گذشته و این‌ها درد هستند، با این‌ها زندگی کردن عادی شده برای ما در این خانه. پس الآن می‌بینید که اگر فکر می‌کنید این‌جا خانه هست و دکان است، ممکن است شما عقیده‌تان را عوض کنید با همین بیت و عبور کنید. درست است؟

پس می‌بینید که کلمات بارشان را به شما دادند. «به من نگر» نگاه می‌کنم ببینم به او اگر نمی‌نگرم، «به من نگر» [شکل ۲ (دایره عدم)] یعنی فضا گشوده شده، مرکزم عدم است. به احتمال زیاد برای شما این‌طوری نیست، به او نمی‌نگرید. به احتمال زیاد او را مونس خودتان نمی‌دانید. به احتمال زیاد با چیزها انس گرفته‌اید، برای همین می‌ترسید. همدم شما چیزها هستند و آدم‌ها را به‌صورت تصویر ذهنی درآورده‌اید، مونس خودتان کرده‌اید. نباید با آن‌ها انس بگیرید.

و باید تجسم کنید که این‌جا مثل قبر است، خیلی کوچک است و می‌بینید این فضای گشوده‌شده را مولانا یک واژه‌ای است از قرآن می‌گیرد، می‌گوید «ارضُ اللّه»، «ارضُ اللّه»:

و آن فضایِ خَرْقِ اسباب و علل
هست ارضُ‌الله، ای صدرِ اَجَل
🔰(مولوی، مثنوی، دفتر چهارم، بیت ۲۳۸۱)

خَرْق: پاره کردن
صدرِ اَجَل: وزیر اعظم، بزرگ‌ترین وزیر
➖➖➖➖➖➖➖➖➖

صدر اجل یعنی ای وزیر اعظم، که شما دارید گوش می‌کنید، به‌اصطلاح پاره‌کنندهٔ این سبب‌سازی در ذهن این فضاگشایی هست،‌ ای وزیر اعظم، اگر می‌توانی بفهمی. وگرنه:

خشک بر میخِ طبیعت چون قَدید
بستهٔ اسباب، جانش لایَزید
🔰(مولوی، مثنوی، دفتر چهارم، بیت ۲۳۸۰)

قَدید: گوشت خشکیدهٔ نمک‌سود
لایَزید: افزون نمی‌شود.
➖➖➖➖➖➖➖➖➖

در این‌جا در این تصویر می‌بینید [شکل ۱ (دایره همانیدگی‎ها)]، وقتی ما از یک همانیدگی به همانیدگی دیگر می‌پریم،‌ این منقبض می‌شود، خشک می‌شود، یعنی ما خشک می‌شویم در ذهن، بر میخ طبیعت. طبیعت یعنی همین ذهن. درست است؟ مانند گوشت خشک و در این‌جا ما با سبب‌سازی کار می‌کنیم، با سبب‌سازی کار می‌کنیم. درست است؟‌ بعد:

«و آن فضایِ خَرْقِ اسباب و علل» که این فضاست [شکل ۲ (دایره عدم)]، «هست ارضُ‌الله، ای صدرِ اَجَل»، «هر زمان مُبْدَل شود چون نقشِ جان»، باید هر لحظه تبدیل بشوید، از این حالت [شکل ۱ (دایره همانیدگی‎ها)] به این حالت [شکل ۲ (دایره عدم)] مرتب فضا باز بشود.

هر زمان مُبْدَل شود چون نقشِ جان
نو به نو بیند جهانی در عِیان
🔰(مولوی، مثنوی، دفتر چهارم، بیت ۲۳۸۲)

مُبْدَل: عوض‌شده، تبدیل‌شده
➖➖➖➖➖➖➖➖➖

توجه می‌فرمایید؟ نمی‌خواهیم خشک بشویم، منقبض بشویم. قبر این را نشان می‌دهد، کوچک است، جا نیست. جا برای هیچ‌چیز نداریم ما، نمی‌توانیم تحمل کنیم. وقتی فضا گشوده می‌شود متوجه می‌شویم که ما می‌توانیم اشتباه کنیم، دیگران هم می‌توانند اشتباه کنند.

🔟2️⃣5️⃣ ۴ 🔟2️⃣5️⃣