4860
نوشته‌هایی درباره‌ی جامعه‌ی سیاسی ایران و غیره. 🍀 نقد و نظر خود را درباره‌ی مطالبی که اینجا منتشر می‌شود می‌توانید از طریق این نشانی با نگارنده در میان بگذارید: @hamidrezajalaeipour
✅️ سخنرانی محمد درویش در ۶ دقیقه!
📚 @darvishnameh
✍️ صبح امروز ، دوشنبه بیستم مهر در نهاد ریاست جمهوری جلسه مهمی با حضور فعالان و دلسوزان شاهوار و مدیران مرتبط برگزار شد تا بتوان سرانجام به یک جمع‌بندی برای تعیین تکلیف معدن مخرب بوکسیت در کوه شاهوار رسید. آنچه در این ویدئو می‌بینید تلاش نگارنده برای تبیین موضوع با کمترین تنش ممکن و رسیدن به یک معادله بردبرد است. به امید پیروزی ...
#شاهوار_جان_ماست
#محمد_درویش
@SHENAKHT12
📹واکنش فعال ضد جنگ به سعودی‌پرستی باقی‌مانده پهلوی: کمی دیگر مانده تا گوی سبقت را از منفورترین مزدوران تاریخ بگیری!
📣شقایق نوروزی،فعال ضدجنگ وبازیگرسابق در واکنش به نمایش جدید پیرکودک پهلوی در محکومیت حملات به فرودگاه ریاض گفت:
🔅۹۰ زیرساخت حیاتی واساسی در ایران در اثر حملاتی که پهلوی‌چی‌ها تبلیغات‌چی آن بودند مورد آسیب جدی قرار گرفته و به دنبال آن زندگی ده ها میلیون انسان هم تحت‌تأثیر جدی قرارگرفته و آن وقت باقی‌مانده پهلوی از آسیب دیدن یک فرودگاه در عربستان ابراز ناراحتی می‌کند!
🔅 باید اعتراف کنم که ما اشتباه کردیم؛ به قیافه احمق تو نگاه کردیم و با خودمان گفتیم این مگر چقدر می‌تواند در مزدوری[آمریکا] از بالانس زدن در یوگا بهتر شود؟!/ افسران جوان جنگ نرم
@SHENAKHT12
وظیفه‌ی فلسفی و گفتمانیِ روبیو در این نقطه بحرانی چیست؟ اگر این سخنرانی را از منظر کارکرد گفتمانی آن بخوانیم، می‌توان گفت که روبیو درصدد است تا این «توموسِ فاشیستی» (Thumos) را که ریشه در ترانس اومانیسم (Trans-humanism)، خشمِ بدویِ نژادپرستانه، اراده‌ی معطوف به کشتار و حذف و خودکامگیِ ترامپی دارد، از گِل‌ولای سیاستِ فاشیستیِ قرن بیستم بیرون بکشد و آن را در استوانه‌های مرمرینِ «آتن باستان» و آکروپولیس غسل تعمید دهد!
روبیو تلاش می‌کند تا توموسِ خشنِ ترامپی را از یک آسیب‌شناسیِ فاشیستی به یک «فضیلتِ کلاسیک تمدنی» ترجمه کند.
ارجاع دادن به خشایارشا و جنگهای ایران و یونان در این پازل، از منظر این خوانش، یک ترفند رتوریک است: اگر خشایارشا «دیگریِ دشمن» باشد، پس هر میزانی از خشونت، دیوارکشی، سرکوب و قساوت که ترامپ برای «حفظ تمدن غرب» اعمال می‌کند، نه یک جنایت فاشیستی، بلکه ادامه‌ی ضروریِ همان حماسه باستانیِ دفاع از غرب است. در این خوانش، تاریخ از یک واقعیت پیچیده به یک روایت اسطوره‌ایِ ساده‌شده تبدیل می‌شود:
✨ روبیو تاریخ را به روایتی اسطوره‌ای فرو می‌کاهد تا از ترامپِ فاشیست، یک «قهرمان تراژیکِ مدافعِ تمدن» بسازد.
📌 توموس بدون لوگوس در ترازوی تاریخ: فاشیسمِ مجهز به تکنولوژی
اینجاست که پیوند میان فلسفه و واقعیتِ عریانِ ترامپ تکمیل می‌شود. چراکه هیتلر در قرن بیستم خشونتِ خود را پشت ایدئولوژیِ نژادِ برتر و ماشینِ صنعتیِ اردوگاه‌ها پنهان کرد؛ ترامپِ معاصر نیز ــ که گفتمانش بازتولیدِ همان توموسِ عریانیِ فاشیستی است ــ توسط کارگزارانی چون روبیو به پوششی از «میراث فلسفی غرب» مجهز می‌شود.
اما حقیقتِ این ماجرا چیست؟
✨ وقتی جنایت و کشتار از حدِ توجیه عقلانی می‌گذرد، فلسفه به خدمتِ استمرارِ جنایات و استقرارِ «دروغِ بزرگ» درمی‌آید.
با این وجود، روبیو نمی‌تواند جنایات، رفتار و سخنان فاشیستیِ ترامپ را با منطقِ سقراطیِ «پرسش از عدالت» توجیه کند؛ چون سقراط در برابر چنین خشونت و خودکامگی‌ای می‌ایستاد و جام زهر را به جان می‌خرید. به همین دلیل است که روبیو ناچار است سقراط را حذف کند و تنها به «شمشیر آتن» و «غرور آکروپولیس» چنگ بزند. او لوگوس (عقل، پرسشگری، اخلاق و منطق انسانی) را ذبح می‌کند تا فقط توموس (خشم، کینه‌توزی، میل به تسخیر و حذف دیگری) باقی بماند.
فرجام سخن: جعلِ نامِ تمدن برای پوشاندنِ فاشیسم
این خطابه، در تداوم فلسفه‌سازی‌های پیشین، یک «دستکاریِ الهیاتی ـ سیاسی» و پروژه‌ای ایدئولوژیک برای مشروعیت‌بخشی به فاشیسمِ نوظهورِ آمریکا در آستانه‌ی فروپاشی اخلاقی آن است. روبیو با احیای واژه‌ی «توموس» و بازسازیِ ارادتمندانه‌ی تاریخ باستان، نه به دنبال کشف حقیقتِ آتن، بلکه به دنبال ساختن نقابی مرمرین برای پنهان کردنِ «عریان‌ترین صورتِ قدرت وحشی، خشمِ بدوی و خشونتِ بی‌مهارِ ترامپیسم» است. او تاریخ را سلاح می‌کند، آکروپولیس را به سنگر تبدیل می‌سازد و فلسفه را در پایگاه‌های نظامی و اراده‌ی سلطه ذبح می‌کند تا نشان دهد زمانی که یک قدرت بزرگْ توانِ توجیه عقلانی (لوگوس) رفتارهای خود را از دست می‌دهد، چاره‌ای جز پناه بردن به اسطوره‌سازی، خشمِ کور و تقدیسِ خشونتِ عریان ندارد. افزون بر این، تلاش روبیو برای تبیینِ فلسفی ـ آتنیِ توموسِ ترامپی، در نهایت پرده از یک حقیقتِ هولناک برمی‌دارد؛ اینکه:
✨ آمریکای ترامپیِ معاصر در مواجهه با بحرانِ زوالِ درون‌ماندگارِ خود، برای گریز از پذیرشِ سقوطِ اخلاقی‌اش به ورطه‌ی فاشیسمِ عریان، ناچار است به «اسطوره‌ی خشونتِ باستانی» پناه بیاورد.
اما هیچ پوششِ مرمرینی از آتنِ باستان، و هیچ ترفندِ رتوریکی از سوی روبیو نمی‌تواند روی حقیقتِ این فاجعه سرپوش بگذارد؛ زیرا:
✨ تمدنی که برای اثباتِ بقای خود، ناچار شود جنایات و توموسِ فاشیستیِ رهبرانِ امروزش را در: لگدمال کردنِ لوگوس، استغاثه به درگاهِ دراندازندگانِ آکروپولیس، تحریفِ روایتِ نبردهای خشایارشا پس از حمله‌ی یونانیان به ساردیس و خودمسیح‌پنداری تطهیر کند، پیش از آنکه به دستِ کنش‌گرانِ خارجی ویران شود، در دروغِ بنیادینِ درونِ خود فرو ریخته است.
پایان
/channel/DrAboutalebiHamid
https://www.irna.ir/news/86289154/%D8%AC%D9%84%D8%A7%D8%A6%DB%8C-%D9%BE%D9%88%D8%B1-%D8%B1%D9%88%D8%A8%DB%8C%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%BA-%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%87%D8%AF-%D8%AC%D9%86%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7-%D8%B1%D8%A7-%D8%AA%D9%88%D8%AC%DB%8C%D9%87
@hamidrezajalaeipour
ادامه یادداشت قبل 👆
اعترافات مارک روبیو
یونان یک نظام نیرنگ باز و نظام الیگارشی و برده داری و مردسالار را به نام دموکراسی به جهان قبولانده و در تداوم آن امپراتوری روم قرار گرفت که جنگ و برده داری و توسعه طلبی سرلوحهٔ کارش بود. سپس پذیرش مسیحیت در عهد کنستانتین و تعصب و بنیادگرایی و دادگاه‌های تفتیش عقاید و جنگهای صلیبی و کشتار غیر مسیحیان و... این مسیر تا استعمار و برده فروشی و عصر جدید و وقوع انقلابات و جنگهای اول و دوم جهانی که فاشیسم و کمونیسم (استالینیسم) و آنتی سمیتیزم (یهودی کشی) از کلاه شعبده بازی غرب بیرون آمد و سرانجام صهیونیسم به مثابه اوج هنر غرب در خونریزی و برساختن ایدئولوژی کشتار و آدمکشی سرکوب ظاهر شد.
این خلاصه نظر و سخنرانی مشعشع و صریح وزیر خارجه آمریکا درباره سیر تاریخ خودشان در برابر ما یا غیر آنها از درون پرده بود. چیزهایی که تاکنون به استعاره و استشاره می گفتند ولی حالا شرمی از بیانش ندارند. شرم اساسا ضمیمه حیا و یک امر اخلاقی است. روبیو درکی از آن و اصلا نیازی بدان ندارد. آمریکا و غرب هم دیگر نیازی به دستکش مخملین ندارند.
روبیو با این حرف و حدیثها می خواهد این ماشین کشتار را به عنوان ارزش‌های جهان‌شمول به مردم دنیا قالب کند و با ادعای اینکه ایران و اسلام و آنچه غیر از آمریکا و اروپاست، چیزی از ارزش‌های انسانی و حقوق مدنی و تمدن پیشرفته نمی فهمد، غیریت سازی می‌کند. او ایدهٔ جنگ تمدن‌های هانتینگتون را در سازواره ای ظاهرا تازه اما بسیار خطرناک و رسوا دوباره به میان آورده و برای نجات از رخوت و نکبت اخلاقی، توصیه می کند که جهان غرب به دوران ماقبل روشنگری و رنسانس بازگردد. اجزای هیکل منحوس و خونریز لویاتان را با ترامپ و ماسک و اسپین و هگست و نتانیاهو بازآفرینی و ترسیم می کند.
در این باره البته باید به ساده اندیشان هشدار داد، به دقت سخن گفت و مراقب بود. به ویژه کشورهای متحد آمریکا در منطقهّ به خونریزی و پاکسازی نژادی در غزه و جنایات اسرائیل در لبنان و اشغال مناطقی در سوریه و رفتار شهرک نشینان صهیون در کرانه غربی توجه کنند. این جنگِ (به ظاهر) تمدنی، یک هدف بیشتر ندارد و آن رفاه و چیرگی آمریکا و غربِ اروپایی، به بهای منابع و منافع و کار و تسلیم مطلق دیگران است. اعرابِ منطقه که به نحوی در خدمت امریکا هستند، به زودی متوجه این تغییر لحن امریکایی خواهند شد و تاوان گزافی برای آن خواهند پرداخت.
حتی کشورهای رقیب و بزرگ در شرق میانه و دور در آسیا، و نیز دولت‌ها و ملت‌ها در آمریکای لاتین هم ناچارند تکلیف خود را تعیین کنند. ایران به دلیل اهمیت ژئوپولیتیکی، تمدنی، تاریخی و تأثیرگذاری بر منطقه و جهان، زودتر مورد تهاجم قرار گرفته و در نوک پیکان این نبرد است.
رئیس جمهور پزشکیان گفته بود ایران دویست سال است به هیچ کشوری حمله نکرده و فقط از خود دفاع کرده است. من معتقدم ایران در طول تاریخ به ندرت و شاید جز یک یا دوبار با تسامح و ناگزیر دست به حملهٔ بی‌دلیل نزده و ما همیشه از خود دفاع کرده ایم. حساب حکومت‌های اشغالگر و ایلغاران و ابلخانان جداست. اما ایران و ایرانی در طول هزاره ها، از حمله های بیگانه زخم خورده و آسیب دیده است. نکتهٔ مهم این است که ایران تنها کشوری است که فرهنگ انسانی و مبانی اخلاقی و معنوی و ایمانی خود را حفظ کرده و همچون سروی سربلند هست و خواهد بود...
/channel/inak_razavi
https://www.ettelaat.com/news/172171/اعترافات-مارک-روبیو
Читать полностью…
توئیت تورج دریایی: استاد تاریخ ایران باستان👇
اگر اجازه بدهید، آقای روبیو:
۱. در سال ۴۸۰ پیش از میلاد، خشایارشا آتن را به‌عنوان مجازاتِ آتش زدن سارد — مرکز ساتراپی هخامنشی — به‌دست ایونی‌ها در سال ۴۹۸ پیش از میلاد، به آتش کشید.
۲. در دویست سال گذشته، این «غرب» — بریتانیا، روسیه و آمریکا — بوده است که به «شرق» حمله کرده، آن را غارت کرده و در آن حضور دارد.
https://x.com/tourajdaryaee/status/2108404202196406309?s=52
نه ضعف، بلکه قدرت بدون شرافت
نویسنده: علی نصری
📍روبیو می‌گوید تمدن غرب از ضعف رنج می‌برد. اما بیماری واقعی، قدرتِ بدون مسئولیت است.
🔸مارکو روبیو در پای آکروپولیس، برای تمدن غرب هم تشخیصی ارائه کرد و هم نسخه درمانی پیچید. تشخیص او «ضعف» است؛ تمدنی که از عظمت خود شرمسار است، صنعتش را به بیرون سپرده، ارتشش تحلیل رفته و اعتماد به نفسش را از دست داده است. درمان او احیای فرهنگ باستانی قدرت در یونان است، یعنی «تیموس» (thumos) که همان غرور، جاه‌طلبی و رقابت‌جویی است، و پیگیری قدرت ملی «بی‌هیچ عذرخواهی.»
🔸اما روبیو در این سخنرانی بیماری را اشتباه تشخیص داده. بحران زمانه ما کمبود قدرت نیست. فزونی قدرتِ بی‌مسئولیت است. و درمان، بازگشت به درک او از آیین کهن یونان برای آتش بیشتر نیست، بلکه همان چیزی است که همواره آتش را مهار کرده است؛ احیای «قدرت همراه با مسئولیت» در آیین‌های اخلاق و شرافت در تمدن‌های کهن جهان.
📌متن کامل به زبانهای فارسی و انگلیسی را در نشانی‌های زیر بخوانید:
https://paiab.org/fa/?p=4119
https://paiab.org/?p=3176
@Paiab_org
⭕️ محمدرضا جلائی‌پور: همانطور که مثلا نطق رئیس‌جمهور در سازمان ملل یا پرچم ایران و برنامه‌های فراگیرتر در میادین همبستگی‌ساز بود، تعلیق فعالیت پلتفرم‌های گفتگوی «آزاد» یا «شنوتو» یا مسدود کردن سیمکارت یا پلمب کافه یا استیضاح وزیری که در میانهٔ جنگ اقتصادی متولی کالابرگ است همبستگی‌زدا است
👈🏼 لینک گفتگوی کامل در برنامهٔ «به وقت ایران» (۱۵ مهر ۱۴۰۵)
@jalaeipour
⭕️ محمدرضا جلائی‌پور: «چرا در برنامهٔ به وقت ایران هیچ مهمان-کارشناسِ زن دعوت نمی‌شود؟ به ویژه با توجه به توفیق این برنامه در جلب مخاطب وسیع و بی‌اعتبارسازی روایاتی که تضعیف و لیبی‌سازی ایران را هدف می‌گیرد، افزایش تکثر مهمانان به ارتقای برنامه کمک می‌کند»
👈🏼 لینک گفتگوی کامل در برنامهٔ «به وقت ایران» (۱۵ مهر ۱۴۰۵)
@jalaeipour
تحلیل نظامی جنگ آمریکا و ایران
بازدارندگی اتمی ممکن است؟
تحلیل نظامی جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران یکی از راه‌های شناخت آینده این جنگ نیز هست. #عبدالرسول_دیوسالار تحلیل‌گر نظامی ارشد در مؤسسه خلع سلاح سازمان ملل، و متخصص مطالعات نظامی در دانشگاه میلان و فلورانس است. او در این گفت‌وگو راهبردها، تجهیزات، و تحولات نظامی آمریکا و ایران در این جنگ را بررسی کرده و موفقیت‌ها و ناکامی‌های دو طرف را تحلیل می‌کند.
دیدن گفت‌وگو
https://youtu.be/mBnmJFg5K_E
بخش مهمی از گفت‌وگو به تحلیل #بازدارندگی اتمی و امکان رسیدن به بازدارندگی اتمی ایران اختصاص دارد. وی به استناد بررسی فنی و ارزیابی تجهیزات و سیستم‌های دفاع متعارف ایران معتقد است امکان ندارد ایران در حال حاضر به بازدارندگی اتمی برسد و تلاش برای دست‌یابی به سلاح را دعوت از آمریکا برای حمله اتمی به ایران تلقی می‌کند.
این برنامه در تاریخ ۱۱ مهر ۱۴۰۵ ضبط شده است.
#بازدارندگی_اتمی #بازدارندگی_متعارف #سلاح_اتمی #دفاع_موشکی #خلع_سلاح
@Irantalk_sn
در کنار این دستاوردها، عملکرد برخی رشته‌ها با سطح انتظارات و ظرفیت‌های پیش‌بینی‌شده همخوانی نداشته و رضایت‌بخش ارزیابی نمی‌شود. بنابراین ضروری است ارزیابی این رشته‌ها در اسرع وقت و بر مبنای شاخص‌های فنی، اهداف تعیین‌شده، فرآیند آماده‌سازی، سطح رقابت و میزان تحقق برنامه‌های پیش‌بینی‌شده انجام شود تا نقاط قابل بهبود و عوامل مؤثر بر نتایج به‌صورت دقیق شناسایی و برای رویدادهای آینده برنامه اصلاحی تدوین شود.
در همین راستا، گزارش فنی، جامع و کاملاً دقیق رشته به رشته عملکرد کاروان توسط مرکز نظارت بر تیم‌های ملی تهیه خواهد شد و پس از تکمیل بررسی‌های کارشناسی، در اسرع وقت منتشر می‌شود. این گزارش ضمن بررسی نتایج و عملکرد هر رشته، باید مبنای تصمیم‌گیری برای اصلاح فرآیند آماده‌سازی، بهبود نظام انتخاب و اعزام، تقویت پشتیبانی فنی و برنامه‌ریزی برای رویدادهای آینده قرار گیرد.
در مجموع، ناگویا برای ورزش ایران رویدادی همراه با ارتقای یک‌پله‌ای جایگاه در جدول مدالی، رشد قابل توجه طلای کاروان، افزایش بهره‌وری مدال‌آوری، ثبت رکورد تاریخی در تعداد رشته‌های مدال‌آور، بهترین عملکرد تاریخی بانوان در کسب طلای بازی‌های آسیایی و مجموعه‌ای از نخستین‌ها و رکوردهای جدید بود. بهره‌گیری دقیق از این دستاوردها و در عین حال شناسایی و اصلاح نقاط قابل بهبود، می‌تواند زمینه تثبیت این روند و تبدیل ظرفیت‌های ایجادشده در ناگویا به موفقیت‌های پایدار در رویدادهای پیش‌رو را فراهم کند
@olympic_ir
🏆بازی‌های آسیایی #آیچی_ناگویا۲۰۲۶ - شنبه ۱۱مهر
🥇تیم ملی والیبال مردان ایران در فینال مقابل ژاپن با نتیجه سه بر یک به پیروزی رسید و قهرمان شد
🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷
#ایرانی_قهرمان
#TEAMIRAN
@olympic_ir
امر ملی و فساد👇
…………..
نویسنده: حسین قتیب
می‌گویند همه فاسدند، همه رها کرده‌اند، کشور در سراشیبی است؛ پس تو هم عاقل باش، خودت را هم‌رنگ کن، به فکر آینده خودت باش و از این ویرانه فاصله بگیر.
#نه!
فساد دیگران، مجوز بی‌مسئولیتی ما نیست. رانت‌خواری، تراستی‌بازی، منفعت‌طلبی و پشت کردن دیگران به منافع عمومی، مسئولیت ما را نسبت به ایران ساقط نمی‌کند.
ممکن است هزاران کیلومتر دور باشیم، اما فاصله جغرافیایی، نسبت آدم با وطن را از میان نمی‌برد. ایران فقط خاکی نیست که بر آن ایستاده‌ایم؛ زبان و حافظه ماست، بخشی از هویت ماست و آینده‌ای است که هنوز در برابرش مسئولیم.
اتفاقاً در روزگار افول است که «کار برای کشور» معنا پیدا می‌کند؛ با دانش، قلم، سرمایه، زمان، ساختن، نقد کردن و ایستادن در برابر فساد و ابتذال.
ایران را نمی‌توان به دست بدترین‌ها و متجاوزین سپرد و بعد از دور تنها برایش مرثیه خواند.
ما پای کار ایرانیم؛
نه از سر ساده‌دلی و خوش‌بینی،
بلکه از سر مسئولیت.
این، امر ملی است.
/channel/HosseinGhatib
🔻پوشه‌ی صوتی «روشنفکری دینی، از پیش‌تاریخ مشروطه تا جنگ اخیر» 🔺 گفت‌وگوی پیمان عارف با یاسر میردامادی @YMirdamadi
Читать полностью…
🎊🎊 منتشر شد
استعمار داده
داده‌خواری غول‌های فناوری و راه‌های مقابله با آن
اولیسس مخیا، نیک کالدری
ترجمۀ حسین شیخ‌رضایی
مجموعۀ مطالعات علم و فناوری» / دبیر: حسین شیخ‌رضایی
۳۵۶ صفحه / ۱۲۵۰۰۰۰ تومان
بازدید و خرید از سایت کرگدن:
www.kargadanpub.com
🔸 مطالعات پسااستعماری با محوریت داده و فضای سایبر به ما کمک می‌کند دریابیم فناوری‌های نوظهور در خلأ اجتماعی و سیاسی شکل نمی‌گیرند. داده، الگوریتم و هوش مصنوعی، همچون هر فناوری دیگری، درون روابط قدرت ساخته می‌شوند. پرسش این نیست که «چه فناوری‌هایی داریم؟»، بلکه این است که «چه کسانی آنها را طراحی می‌کنند، چه منافعی در به کارگیری آنها دخیل است، و چه گروه‌هایی از مزایا و معایب آنها برخوردار می‌شوند؟
🔸 نویسندگان کتاب حاضر به ما یادآوری می‌کنند که استعمار را نباید صرفاً در شکل تاریخی آن، شامل اشغال سرزمین و ایجاد مستعمره، تعریف کرد. استعمار در طول تاریخ شکل‌های متفاوتی به خود گرفته و امروزه نیز در قالبی تازه، شامل کنترل زیرساخت‌های استخراج داده و وابسته‌سازی فناورانه، ادامه دارد. در عصر دیجیتال، داده‌های انسانی، رفتارهای اجتماعی و اطلاعات جمعی به منابعی تبدیل شده‌اند که از سراسر جهان جمع‌آوری و در مراکزی معدودْ پردازش، انباشت و مبنای تصمیم‌گیری واقع می‌شوند.
🔸 مفهوم «استعمارِ داده» که توسط نویسندگان کتاب مطرح شده دقیقاً بر همین جنبه تأکید دارد. مسئله این نیست که داده ذاتاً امری منفی است یا فناوری دیجیتال باید کنار گذاشته شود؛ مسئله این است که در نظم کنونی جهانی، مالکیت و کنترل داده‌ها به‌شدت نامتوازن است و عمدتاً در اختیار غول‌های بزرگ فناوری است که از آن برای کسب سود، پیش‌بینی رفتارهای جمعی و حتی اثرگذاری سیاسی استفاده می‌کنند.
🔸 نویسندگان، علاوه بر تحلیل‌های نظری و بررسی‌های موردی، راهکارهایی نیز برای مقابله با استعمارِ داده در عصر حاضر پیشنهاد می‌کنند.
#نشر_کرگدن، #تازه‌های_کتاب، #استعمار_داده، #فلسفه_علم، #مطالعات_علم_و_فناوری
🟣تیموس و سیاست خارجی آمریکا
✍️فرانسیس فوکویاما
🔻۱۲ اکتبر ۲۰۲۶
🔸به نظر می‌رسد مارکو روبیو از نوشته‌های من درباره «شناخته‌شدن» (ارزیابی و به‌رسمیت‌شناخته‌شدن شایستگی) نقل‌قول کرده است، اما آن را درک نمی‌کند.
وزیر امور خارجه، مارکو روبیو، در روز ۷ اکتبر در «پنیکس» (Pnyx) در آتن سخنرانی کرد؛ مکانی درست زیر پارتنون که من نیز چند سال پیش در آنجا سخنرانی کرده بودم.
به نظر می‌رسد یکی از متن‌نویسان او کتابهای من را می‌خوانده است، چرا که در هسته اصلی سخنرانی‌اش از «تیموس» (Thymos)(او آن را به صورت thumos حرف‌نویسی می‌کند) به عنوان ارزش محوری تمدن غربی یاد می‌کند.
این سخن تا حدی درست است، اما درک روبیو از این مفهوم بسیار ناقص و دارای ضعف است.
وزیر امور خارجه چنین می‌گوید:
┌──────────────────────────────────────────────────────────┐
[نقل‌قول مارکو روبیو]
«برای یونانیان باستان، تلاش برای رسیدن به تعالی و برتری، اصلِ بنیادینِ وجودِ انسان بود. آنان تمامی زندگی مدنی را حول محور رقابت، جاه‌طلبی و هم‌آوردی سازماندهی کرده بودند: در فلسفه و شعر، در مجسمه‌سازی و نمایشنامه، در ورزش و هنر، و در جنگ و کشورداری. شهرِ کلاسیکِ یونانی، عرصه‌ای بود برای مردان بزرگ تا خود را بیازمایند و اثبات کنند؛ تا پتانسیل خود را از طریق کشمکش مداوم پرورش دهند—برای اینکه بهترین، قوی‌ترین و زیباترین باشند و جان‌فشانی کنند تا هرچه بیشتر به کمال نزدیک شوند.
می‌دانم که برای گوش‌های امروزی، آنچه توصیف کردم و این شیوه از زندگی ممکن است عجیب و حتی بی‌رحمانه به نظر برسد. ایده‌آلِ ایدئولوژی‌های متعددِ زمانه ما، صراحتاً به دنیایی از امنیتِ کامل، خالی از ریسک یا شکست تبدیل شده است؛ دنیایی بدون شکوهِ پیروزی و بدون شرمساریِ شکست...
شهر-دولت‌های یونان باستان پر از شور و اشتیاقِ شدید، رقابت، فرقه‌گرایی و کشمکش بودند. اما از دلِ همین تلاشِ مداوم برای تمایز و برتری بود که شکوفایی بزرگِ هنر، فلسفه، و انرژیِ سیاسی و فکری پدید آمد؛ همان انرژی‌ای که مجموعه‌ای از شهرهای مدیترانه‌ای را به زادگاهِ بزرگ‌ترین تمدنِ جهان تبدیل کرد.
«توموس» (Thumos)، آن‌گونه که یونانیان باستان می‌نامیدند—آتشِ اشتیاق، قدرت، شجاعت و غرور—قلبِ تمدن‌های بزرگ است. و بدون آن؟ بدون آن، ملت‌ها اراده خود برای جنگیدن، اراده برای تلاش کردن و اراده برای بقا را از دست می‌دهند.»
└──────────────────────────────────────────────────────────┘
«توموسِ فاشیستی و الهیّاتِ بحران: تلاش روبیو برای تطهیرِ تاریخی ترامپ»
نویسنده: حمید ابوطالبی (جامعه‌شناس و دیپلمات بازنشسته)
سخنرانی مارکو روبیو در آتن را نباید صرفاً یک ستایش فرهنگی از یونان باستان، یک چالش‌سازی تمدنی میان شرق و غرب و یا همچون ترامپ، رجزخوانی علیه تمدن عظیم ایران کهن دانست؛ اهمیت سخنرانی در جایی دیگر است:
در تبدیل یک مفهوم فلسفی - توموس (Thumos) - به زبانِ سیاسیِ قدرتِ عریانِ معاصر.
روبیو می‌گوید توموس، «آتشِ شور، قدرت، شجاعت و غرور»، قلب تمدن‌های بزرگ است؛ و هشدار می‌دهد که غرب این کیفیت را از دست داده است. سپس از: شرمِ غرب از گذشته خود، افول ملی‌گرایی، گشوده شدن مرزها، تضعیف ارتش‌ها، واگذاری حاکمیت و قدرت گرفتن رقیبان سخن می‌گوید؛ و در نهایت غرب را در برابر یک انتخاب تاریخی قرار می‌دهد، «بازگشت به قدرت یا پذیرش افول».
این اتصال، اتفاقی نیست. روبیو توموس را از آتن به واشنگتن منتقل می‌کند. اما درست در همین انتقال، پرسش فلسفی آغاز می‌شود:
✨ آیا توموسِ آتن، همان چیزی است که سیاستِ قدرتِ آمریکایی امروز می‌خواهد از آن بسازد؟
پاسخ افلاطون منفی است. در جمهوری، توموس نه مترادف خشونت است و نه نام دیگری برای میل به سلطه. توموس یکی از سه حیث نفس است؛ نیرویی که با شجاعت، حیثیت، خشم اخلاقی و دفاع از آنچه ارزشمند تلقی می‌شود ارتباط دارد. اینکه در نفسِ عادل، توموس باید متحد عقل (Logos) باشد، نه جایگزین آن. عقل باید حکم کند و توموس باید نیروی اجرای آن حکم باشد. حتی خشم نیز در این دستگاه می‌تواند خشم علیه بی‌عدالتی باشد. بنابراین مسئله، خودِ توموس نیست؛ مسئله، «جدا کردن توموس از لوگوس و عدالت» است.
📌 عبور ترامپ از مرز زبان و ورود به منطقِ «آگامبن» و کنشِ «هیتلر»
سخنان و عملکردهای ترامپ در دو سال اخیر، به‌ویژه با تمرکز بر سیاست‌های مهاجرتیِ قهرآمیز، خشونت عریانِ سیستماتیک، نفرت‌پراکنیِ نژادی و میلِ مهارناپذیر به دیکتاتوری و انحلال نهادهای دموکراتیک، از مرزِ سیاستِ متعارفِ بورژوایی عبور کرده و می‌توان آن را در چارچوب مفاهیم آگامبن، به‌ویژه منطقِ «وضعیت اضطراری» و «برهنگیِ حیات» (Homo Sacer)، تحلیل کرد؛ منطقی که هیتلر آن را در رایش سوم به کمالِ ماشینِ کشتار و حذف تبدیل کرده بود.
وقتی اعمال و گفتارِ یک رهبر سیاسی به جرم‌انگاریِ سیستماتیک، Dehumanization (زدودنِ انسان‌بودگی از دیگران) و توجیه جنایت علیه بشریت تبدیل می‌شود، دیگر هیچ نظریه سیاسیِ کلاسیکی یارای هضم و مشروعیت‌بخشی به آن را ندارد. اینجا دقیقاً نقطه‌ای است که سیاست به «الهیاتِ مرگ» تبدیل می‌شود.
پس بزرگ‌ترین خطای خوانش روبیو از آتن شاید همین باشد: او توموس را می‌خواهد، اما بدون آن بخش از آتن که توموس را مهار و داوری می‌کند. غافل از اینکه آتن فقط شهر توموس نبود؛ شهر لوگوس نیز بود. آنجا که سقراط از آتنیان نمی‌پرسید چگونه بیشتر و خشونت‌آمیزتر و جنایت‌بارتر بجنگند؛ می‌پرسید برای چه زندگی می‌کنند، عدالت چیست، فضیلت چیست و قدرت بدون عدالت چه ارزشی دارد. سقراط اجازه نمی‌داد قدرت، خود را از پرسشِ عدالت معاف کند. افلاطون نیز در نهایت نشان می‌دهد که وقتی جهل و بخش غیرعقلانی بر عقل مسلط شود، نتیجه عدالت نیست، بلکه بی‌نظمیِ نفس و شهر است.
لذا وقتی گزاره‌ی هولناکِ ترامپیسم و پیوند پنهانِ آن با سایه‌ی سنگینِ فاشیسم تاریخی، یعنی هیتلر، را وارد این معادله می‌کنیم، متنِ سخنرانی روبیو در آتن چهره‌ای کاملاً متفاوت، بحرانی‌تر و در عین حال عریان‌تر به خود می‌گیرد. از این منظر، سخنرانی روبیو در آتن چنین کارکردی پیدا می‌کند که به‌مثابه یک تلاشِ ایدئولوژیک، برای مشروعیت‌بخشی تمدنی به قدرتی جنایت‌کار عمل کند که دیگر در قالب منطقِ دموکراتیک قابل توجیه نیست:
✨ پروژه‌ی فلسفه‌بافی و تمدن‌سازی برای جنایت‌هایی که دیگر در قالب منطقِ دموکراتیک قابل توجیه نیست.
📌 وظیفه تاریخیِ روبیو: از فاشیسم زمینی تا اسطوره‌زداییِ آتنی
ترامپ به دلیل خصلتِ تخریب‌گر، آشوبناک و عریانِ خشونتِ رفتاری و کلامی‌اش، با خطرِ به تصویر کشیده شدن به عنوان یک «دیکتاتورِ فاشیستِ مدرن» ــ در ترازِ هیتلر و موسولینی ــ در تاریخ جهانی مواجه است؛ نقطه‌ای بحرانی که در آن، نقشِ مارکو روبیو به‌عنوان یک ایدئولوگِ فرادست مشخص می‌شود.
١/٢ 👇👇👇
اعترافات مارک روبیو
سید مسعود رضوی
سرمقاله اطلاعات
شنبه 18 مهر 1405
سخنرانی وزیر خارجه آمریکا در یونان، سپس تدوین آن به صورت یادداشتی که سیاست و استراتژی جنگ افروزانه را امری تاریخی قلمداد می کند، یکی از جالب‌ترین اتفاقات روزهای اخیر است. مارک روبیو که از او به عنوان یکی از نامزدهای راست رادیکال در حزب جمهوری خواه، در دورهٔ ریاست جمهوری بعدی، یعنی ۲۰۲۸ نام برده می شود، می کوشد در قامت یک تئوریسین جهانی و یک فیلسوف تاریخ وارد صحنه شود تا جنگ غیرقانونی و توسعه طلبی آمریکا را در خاورمیانه علیه ایران توجیه کند.
او می کوشد جنگ را به عواطف مذهبی هم تسرّی دهد. می گوید: ۴۸۰ سال پیش از میلاد مسیح، سپاهیان خشایارشاه به آتن آمدند و پرستشگاههای آن را به آتش کشیدند. اما روبیو از به آتش کشیده شدن سالامیس و نابودی معابد که تحت حمایت حکومت هخامنشیان در ایران بود، به دست سپاه یونان چیزی نمی گوید.
روبیو از انسان غربی سخن می گوید که متولد آتن است و پرورش یافته در روم و تعمید یافته در مسیحیت!! این مضحک‌ترین خطابه‌ای است که در صحنه تاریخ، سیاست و فلسفهٔ تاریخ پس از سخنرانی های تبلیغاتی هیتلر، موسولینی و حتی امثال انورخوجه و معمر قذافی و... بیان شده و در صحنهٔ دیپلماسی اتفاق افتاده است. روبیو نه تاریخ می داند، نه فلسفهٔ تاریخ و نه سیاست.
او کتابهای درسی تبلیغاتی دربارهٔ دلاوری و جنگ یونانیان علیه بربرها و افسانهٔ ماراتن را خوانده و فیلم‌های هالیوودی مثل ۳۰۰ را جدی گرفته است. اما هرگز اطلاع از پهنهٔ بزرگ امپراتوری ایران که از سند تا بین النهرین، از قفقاز تا جنوب خلیج فارس و از ماوراءالنهر تا بحرین بود، ندارد و هیچ چیز آن را نمی شناسد. فردی کم سواد و بی اطلاع، که دربارهٔ آن چیزی نخوانده است. روبیو نمی داند ایران یک شهر یا قطعهٔ کوچک نبود مثل یونان، که الیگارشی بیچارگان را دموکراسی جا بزنند و از کار بردگان ارتزاق و مدام جنگ کنند و چند قرن با اسپارت بجنگد و خون بریزند.
روبیو اعتراف می کند که این تجاوز و جنگ و لشگرکشی علیه ایران، دنباله نبرد عصر پریکلس در یونان باستان است که معبد پارتنون به آتش کشیده شد. غرب نیز همان دنباله امپراتوری رومی است و ایالات متحده و اروپای مسیحی اکنون دوباره باید میراث آن عظمت را احیا کنند!
اروپا باید از خواب بیدار شود. قدرت و مبارزه و افتخار و جنگ در ذات این تمدن است. "جنگ" خمیرمایهٔ اصلی و فراموش شدهٔ تمدن یونانی _ رومی _ امریکایی است. همان گونه که در پادگان‌ها و در کلوزیوم سربازان و گلادیاتورها می جنگیدند و برای زمین و تفریح رومیها خون بر زمین جاری می شد اکنون باید آتش خونین تازه ای افروخت و این ادامه همان جنگ است و هنوز و همیشه ادامه دارد!
سخنان مارک روبیو، انسانی را که تاریخ بداند، نه به یاد پریکلس آتنی می اندازد و نه به یاد مارکوس اورلیوس، بلکه به یاد کاراکالّا و آنتونیوس و والریانوس قیصرهای دیوانه و جاه طلب روم می اندازد که اولی از کشتن و غارت لذت وافر می برد و دومی برای زودتر رسیدن به کام معشوقه اش کلئوپاترا سربازان خود را در سرما و جنگ و گرسنگی به کشتن داد و سومی پس از کشته شدن سلفش گردیانوس به دست شاپور ساسانی، باخفت اسیر شد و نقش این خفت و خواری، قریب به هزار و هشتصد سال است بر سنگ نگاره ها و تواریخ ثبت شده است.
مارک روبیو، دمکراسی امریکایی و حقوق بشر را در برابر حکومت های شرق و بالاخص ایران قرار می دهد. دو تمدن، دو دیدگاه، دو زمان، دو جنگ و دو فرهنگ که هیچ سنخیت و شباهتی به هم ندارند. او استراتژی تازهٔ غرب به رهبری امریکا را با جنگ و خشونت بازیابی، و تمدن غرب را با جنگ قابل احیا می داند.
این که ایران هخامنشی در زمان خشایارشاه را با جمهوری اسلامی ایران به تمثیل درآورده و سنجشی کاملا بی وجه و ظاهرا فاقد وجه و شرط تشبیه انجام می دهد، اصلا تصادفی نیست.
ادامه در فرسته بعد 👇
🔴علی‌اکبر صالحی به روبیو: ایران دشمن تمدن نیست
▪️رئیس بنیاد ایران شناسی در واکنش با سخنان ضدایرانی وزیر خارجه آمریکا نوشت: وزیر روبیو، سرزمین کوروش کبیر که اسیران را آزاد می‌کرد و به پیروان دیگر احترام می‌گذاشت، دشمن تمدن نیست. حالا که از تمدن گفتید، نظرتان در مورد تهدیدات ترامپ چیست که بارها تهدید کرد تمدنی را نابود می‌کند و آن را به عصر حجر بر‌می‌گرداند؟
🆔 @etedalioun
⭕️ ترامپ، روبیو، گراهام، ادلسون، لوین، بسنت و اعوان مکرر علیه «ایران»، «ملت ایران» و «تمدن ایران» تعابیر موهن و خصمانه به کار برده‌اند و تهدید وجودی کرده‌اند. نتانیاهو و اعوانش هم که می‌گویند آرزوی چنددهه‌ای برای حمله به ایران داشته‌اند و آشکارا از هدف لیبی‌سازی ایران حرف می‌زنند. در عمل هم سنگین‌ترین تحریم‌ها و عملیات روانی و تروریستی و محاصره و چند جنگ پرشدت و جنایت‌بنیاد را علیه سوارانِ کشتیِ ایران تحمیل کرده‌اند.
این ایران‌ستیزان با دفاع میهنیِ جانانهٔ ایرانیان به اهداف اصلی‌شان نرسیده‌اند و نخواهند رسید، اما حتی در ظاهر هم ملاحظهٔ رسواتر نکردنِ ابزارهای انسانی و همراهانِ وطن‌فروختهٔ ایرانی‌تبارشان را نکردند و لااقل یک چیز را روشن کردند: مؤتلفان ایرانی‌تبارشان، گرچه ادعای پوچ و پوک و مضحکِ ایران‌گرایی و ایران‌دوستی دارند، آینده‌ای در ایران ندارند و برای پیمانکارانِ ایران‌ستیزشان صرفا دستمال یک‌بارمصرف بودند.
محمدرضا جلائی‌پور
@jalaeipour
.
کم کم همه میفهمن داستان چی بوده
⭕️ محمدرضا جلائی‌پور: جنبش ضد استعماری و خیابانی حفاظت از ایران در بیش از ۲۰۰ شب گذشته تعدادی از اهداف اصلی متجاوزان را ناممکن کرد.
👈🏼 لینک گفتگوی کامل در برنامهٔ «به وقت ایران» (۱۵ مهر ۱۴۰۵)
@jalaeipour
🔺همبستگی اجتماعی چگونه تقویت می‌شود؟
👤وحید خضاب؛ مترجم و پژوهشگر
👤سرباز روح الله رضوی؛ مجری برنامه
👤نیما اکبرخانی؛ کارشناس مسائل نظامی
👤مصطفی نوذری، پژوهشگر مسائل اجتماعی
👤محمدرضا جلائی پور ، کارشناس مسائل اجتماعی
🔰 برنامه 259 | 15 مهرماه 1405
مشاهده ویدیوی کامل برنامه در یوتیوب به وقت ایران
#صوت_به_وقت_ایران
🔻🔻🔻
کانال رسمی برنامه به وقت ایران شبکه خبر
@Bevaqteiran
https://www.instagram.com/reel/Dd69c92thG0/?stkn=MW0weWtleXZ4NGp3OA==
/channel/c/2098902679/276214
پیوند پهلویست‌های صهیونی با ارتجاعی‌ترین صهیونیست‌های اسرائیل
سخنی از دکتر یاسر میردامادی
گزارش فنی عملکرد کاروان ایران در بازی‌های آسیایی #آیچی_ناگویا۲۰۲۶
با اتمام بیستمین دوره بازی‌های آسیایی آیچی ناگویا ۲۰۲۶، مرکز نظارت بر تیم‌های ملی کمیته ملی المپیک، گزارشی آماری و تحلیلی در خصوص عملکرد کاروان ورزشی فرشتگان میناب منتشر کرد که متن آن بدین شرح است:
عملکرد کاروان ورزشی جمهوری اسلامی ایران (کاروان فرشتگان میناب) در بیستمین دوره بازی‌های آسیایی ناگویا ۲۰۲۶ با مجموعه‌ای از دستاوردهای کمی و کیفی همراه بود که در مجموع، ارتقای جایگاه ایران در ورزش قاره‌ای، افزایش کیفیت مدال‌آوری، توسعه منابع مدال و ظهور ظرفیت‌های جدید در ورزش قهرمانی کشور را نشان می‌دهد.
کاروان ایران با حضور ۳۰۴ ورزشکار، موفق به کسب ۵۲ مدال شامل ۱۹ طلا، ۱۸ نقره و ۱۵ برنز شد و در پایان، در جایگاه ششم جدول مدالی بازی‌ها قرار گرفت؛ جایگاهی که نسبت به دوره گذشته یک پله ارتقاء یافته است. این صعود در جدول مدالی، در کنار افزایش قابل توجه تعداد مدال‌های طلا، یکی از مهم‌ترین شاخص‌های عملکرد کاروان در این دوره محسوب می‌شود. این دستاورد در شرایطی به دست آمد که علی رغم اینکه کشور طی ۱۵ ماه گذشته درگیر جنگ تحمیلی بود، مجموعه ورزش کشور با اراده‌ای پولادین و همتی مثال‌زدنی، برای حفظ آمادگی ورزشکاران، اعتلای ورزش کشور و حضور قدرتمند در بازی‌های آسیایی تلاش کردند.
نهایتا تعداد مدال‌های طلای ایران از ۱۳ طلا در هانگژو به ۱۹ طلا در ناگویا رسید که این رقم بیانگر ۳۸.۹ درصد افزایش بهره‌وری طلای کاروان است. همچنین سهم طلا از مجموع مدال‌های ایران از ۲۴.۱ درصد در هانگژو به ۳۶.۵ درصد در ناگویا افزایش یافت که نشان‌دهنده ارتقای کیفیت ترکیب مدال‌های کسب شده است.
یکی دیگر از دستاوردهای مهم کاروان ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا، کسب مدال در ۲۱ رشته ورزشی و ثبت رکورد تاریخی ایران در تعداد رشته‌های مدال‌آور در بازی‌های آسیایی است، رکوردی که از رقم قبلی ۲۰ رشته عبور کرده است. این اتفاق نشان‌دهنده حفظ و گسترش دامنه منابع مدال‌آوری و کاهش تمرکز موفقیت‌ها در تعداد محدودی از رشته‌هاست. در این میان، عملکرد درخشان ورزشکاران در کشتی، تکواندو، وزنه‌برداری، والیبال، روئینگ و کاراته و نتایج قابل توجه در ورزش‌های الکترونیک، ووشو، دوومیدانی و کوراش از نقاط برجسته کاروان بود. کسب مدال در رشته‌هایی همچون ژیمناستیک، کبدی، سنگ‌نوردی، بسکتبال و بسکتبال سه‌نفره نیز بر تنوع این سبد افزوده است.
اما عملکرد بانوان یکی از برجسته‌ترین دستاوردهای این دوره بود. دختران غیور ایران اسلامی با کسب ۳ مدال طلا بهترین عملکرد تاریخی خود در یک دوره بازی‌های آسیایی را ثبت کردند. این سه طلا همچنین معادل ۷۵ درصد مجموع چهار طلای بانوان ایران در تمامی ادوار پیش از ناگویا است. کسب نخستین مدال طلای تاریخ تکواندو زنان ایران در بازی‌های آسیایی توسط ساغر مرادی و نخستین طلای روئینگ بانوان ایران توسط فاطمه مجلل، در کنار نخستین مدال برنز تاریخ وزنه‌برداری زنان توسط ریحانه کریمی، نخستین مدال تیمی زنان ایران در کاتا و نخستین مدال تاریخی زنان ایران در مواد دو مسابقات دو و میدانی، از مهم‌ترین نشانه‌های توسعه مدال‌آوری بانوان در این دوره بود.
ناگویا همچنین مجموعه‌ای از نخستین‌ها و رکوردهای تاریخی را برای ورزش ایران به همراه داشت. محمدرضا طیبی با کسب مدال طلای پرتاب وزنه پس از ۵۲ سال و ثبت رکورد بازی‌های آسیایی، یکی از مهم‌ترین موفقیت‌های دوومیدانی ایران را رقم زد. علی داودی رکورد آسیا و بازی‌های آسیایی را جابه‌جا کرد و علی عالی‌پور نیز موفق به جابه‌جایی رکورد جهانی شد. حضور شناگران ایران در فینال مسابقات پس از ۱۶ سال، کسب مدال تاریخی ژیمناستیک هنری مردان در پرش خرک، نخستین مدال تاریخ ایران در ورزش‌های الکترونیک، مدال تاریخی پدل مردان در نخستین حضور ایران بخش دیگری از این مجموعه دستاوردهاست.
از منظر مشارکت ورزشکاران در نتایج نیز، مجموعاً ۱۰۸ معادل مدالی برای کاروان به ثبت رسیده است. این یافته بدین معناست که ۳۵.۵۳ درصد از ورزشکاران کاروان اعزامی موفق به مدال‌آوری شدند.
@olympic_ir
⭕️ محمدرضا جلائی‌پور: برای توسعهٔ فراگیر افزایش سه دسته قابلیت را باید هدف گرفت: ۱- قابلیت متشکل مدنی، ۲- قابلیت حل مسالهٔ بروکراسی حکومت و ۳- حداقل ده قابلیت در شهروندان
👈🏼 ویدیوی گفتگوی کامل
@jalaeipour
پزشکیان: زنان ایران توان ایستادن بر قله‌های جهان را دارند
📌هم‌میهن را در فضای مجازی دنبال کنید:
سایت ـ بله - تلگرام - روبیکا - اینستاگرام
☘️ روشنفکری دینی، از پیش‌تاریخ مشروطه تا جنگ اخیر 🔺 در گفت‌وگوی پیمان عارف با یاسر میردامادی سخن می‌رود از اینکه پروژه روشنفکری کوشش نظری معطوف به حوزه عمومی است و روشنفکری دینی بر ترمیم شکاف میان سنت دینی و اقتضائات رهایی‌بخش تجدد متمرکز است. روشنفکر نه متخصصِ محصور در آکادمی است و نه کنشگرِ برکنار از بحث‌های نظری، بلکه کنشگری است که دغدغه گشایش گره‌های فکری مرتبط با مشکلات عرصه عمومی را دارد. التزام عملی به دین‌داری شرط ذاتی روشنفکری دینی نیست، بلکه کارویژه اصلی آن کشف سویه‌های رهایی‌بخش دین و سازگار کردن آن با سویه‌های رهایی‌بخش مدرنیته است.
🔹تحولات دهه‌های اخیر، جریان روشنفکری دینی را در مرزبندی با دیگر جریان‌های فکری قرار داده است. روشنفکران دینی امروزه می‌کوشند تعادلی تأملی میان دو گرایش بدیل برقرار کنند: مقاومت در برابر «قدسی‌سازی بیشینه (حداکثری)» (که چهره‌هایی چون سید احمد فردید مروج آن بودند) و همزمان پرهیز از «طبیعی‌سازی بیشینه» و عرفی‌سازی مطلقی که متفکرانی چون مصطفی ملکیان را به خروج کامل از گفتمان روشنفکری دینی کشاند. همگام با این مرزبندی‌ها، پایگاه اجتماعی جریان روشنفکری دینی در مقایسه با دهه‌ی هفتاد و هشتاد خورشیدی دگرگون شده و انتقال بین نسلی رخ نداده است. برای حل این مشکل نیازمند نظریه‌ی تعلیم و تربیتِ دینی هستیم که با روح روشنفکرانه سازگار باشد.
🔹در بزنگاه بحران‌های معاصر—مشخصاً محاصره اقتصادی، تحریم‌ها و سایه جنگهای اخیر نظیر جنگهای ۱۲ روزه و ۳۹ روزه—روشنفکری دینی موضع ملی اتخاذ کرد. روشنفکران دینی پدیده‌ی «زامبی‌شدن» بخشی از ایرانیان خارج از کشور را—که با تهی شدن از عواطف انسانی، برای بمباران و نابودی زیرساخت‌های ایران شادمانی می‌کنند—قویاً مردود می‌داند. از نگاه روشنفکران دینی، هم‌پیوندی جریان‌های اسلام‌ستیز با راست افراطی صهیونیستی ارتجاعی (مسیحی و یهودی) تناقضی فاجعه‌بار است. روشنفکری دینی با تکیه بر ماهیت ارتجاع‌ستیز خود، ائتلاف با صهیونیسم مرتجع ایران‌ویران‌گر را پس می‌زند و به‌عنوان ترمزی اخلاقی در برابر این افراط‌گراییِ ویرانگر عمل می‌کند. با یادآوری همبستگی ملی در انقلاب ۵۷ و جنگ هشت‌ساله که مانع از تجزیه‌ی ایران شد، گفتمان روشنفکری دینی اکنون نیز دغدغه حفظ تمامیت و انسجام ایران را در برابر استبداد داخلی و استعمار خارجی دارد.
🔻برون‌رفت از انسداد فکری و سیاسی کنونی تنها در گرو مقاومت ملی در مقابل تهاجم خارجی و هم‌هنگام پذیرش کثرت‌گرایی و برقراری گفتگوی انتقادی میان تمامی بدیل‌های فکری در داخل کشور است. 🔴 @YMirdamadi