1616
کانال تخصصی و تولیدی مربیان ارتباط با مدیر کانال محمد عزیزی (نسیم) @azizinasim19
🌿🌸فیلم سرود غنچه ی بی زبان
برای علی اصغر علیه السلام
@morabbiyan
🌿🌺متن سرود غنچه ی بی زبان
متن سرود غنچه ی بی زبان
گلی که تشنه باشه
روی زبون می یاره
اینو همه می دونند
غنچه زبون نداره
علی لای لای لای لای لای
علی لای لای لای لای لای
گل اومد و غنچه شو
رو برگ دستاش گرفت
گفت : جماعت بگیرید
غنچه مو سیراب کنید
لب های پژمرده شو
یه ذره شاداب کنید
صدای گل که پیچید
توی گوش زمونه
یه مرد نامرد اومد
غنچه رو کرد نشونه
علی لای لای گل نازم
علی لای لای بخواب نازم
غنچه رو دستای گل – یا حسین
شکفت و بال و پر زد – یا حسین
علی لای لای گل نازم
علی لای لای بخواب نازم
@morabbiyan
صدای نی برای لحظه ی شهادت حضرت عباس (ع) @morabbiyan
Читать полностью…
🌿🌺 صحنه ای از نمایش بچه های کربلا در یکی از مساجد تهران @morabbiyan
Читать полностью…
بچّههاي كربلا
محمّد عزيزي «نسيم»
در سخنان پيشوايان ديني ما آمده است كه:
«دوستان ما كساني هستند كه در شاديهاي ما شاد و در غمهاي ما غمگيناند.»
هر سال، ماه محرم كه از راه ميرسد، همهجا سياه پوش ميشود. اين ماه، يادآور روزهاي غمانگيز امام حسين عليهالسّلام و ياران باوفايش در كربلاست.
براي اين كه هميشه به ياد فداكاريهاي امام سوّم و يارانش باشيم، در اين شماره، چند نوحه براي شما بچّههاي كربلايي آماده كردهايم.
اميدواريم اين نوحهها را با روش مناسبي در هيئتهاي مدرسه، مسجد و محلّهتان بخوانيد.
به اميد طلوع آفتاب دوازدهم، حضرت مهدي عليهالسّلام كه با آمدنش تمام غمها را خواهد برد.
كربلا
دويدم و دويدم
به كربلا رسيدم
كنار چشمهي آب
يه مشك خالي ديدم
مشكو دادم به چشمه
چشمه به من اشك داد
اشكو دادم به زمين
زمين به من لاله داد
لاله به رنگ خونه
تو گوش من ميخونه:
«حسين حسين حسين جان
حسين حسين حسين جان»
دو شعر براي علياصغر عليهالسّلام
سرباز شش ماههي كربلا
شير و شربت
مردم اينجا شير و شربت ميدهند
توي سيني با محبّت ميدهند
كربلا اصلاً چنين صحبت نبود
صحبت اين شير و آن شربت نبود
«حرمله»* آنبه جاي ظرف شير
داشت در دستان خود صد شعله تير
تا گلوي اصغر بيتاب سوخت
«حرمله» بر آن گلو يك تير دوخت
اي خداي من فغان و آه و درد
تير خشم آمد گلو را پاره كرد
اي حسين! آقاي خوبان تسليت
ديدههاي زار و گريان! تسليت
* حرمله: يكي از تيراندازان لشكر يزيد كه گلوي حضرت علياصغر(ع) را هدف قرار داد.
غنچه و گل
گلي كه تشنه باشه روي زبون ميياره
ولي همه ميدونند غنچه زبون نداره
(علي لالا لالايي علي لالا لالايي)۲
گل لب غنچه شو ديد اون دل تنهاش گرفت
گل اومد و غنچه رو رو برگ دستاش گرفت
(علي لالا لالايي علي لالا لالايي)۲
گفت: «جماعت بگيريد غنچهمو سيراب كنيد
لباي پژمردهشو يه ذرّه شاداب كنيد
(علي لالا لالايي علي لالا لالايي)۲
غنچه لب تشنهشو وا ميكنه ميبنده
گل كه نيگاش ميكنه غنچه فقط ميخنده
(علي لالا لالايي علي لالا لالايي)۲
صداي گل كه پيچيد توي گوش زمونه
يه مرد نامرد اومد غنچهرو كرد نشونه
(علي لالا لالايي علي لالا لالايي)۲
تير بلا كه اومد غنچهرو بيخبر زد
غنچه رو دستاي گُل شكفت و بال و پرزد
(علي لالا لالايي علي لالا لالايي)۲
قاسمبنالحسن عليهالسّلام*
قاسم بنالحسن
اي گل ياسمن
سوي ميدان مرو
نور چشمان من
***
اي گل مجتبا
اي گل باصفا
در دل پاك توست
رنگ و بوي خدا
***
قاسمبنالحسن
اي گل ياسمن
سوي ميدان مرو
نور چشمان من
***
اي عمو جان بگو
سوي ميدان رَوم
چون علياكبرت
با دل و جان رَوم
***
قاسمبنالحسن
اي گل ياسمن
سوي ميدان مرو
نور چشمان من
***
پيش رويم اگر
نيزه و خنجر است
مرگِ در راه دين
از عسل بهتر است
***
قاسمبنالحسن
اي گل ياسمن
سوي ميدان مرو
نور چشمان من
***
غم ندارد دلم
چون خدا با من است
در دلم نور حق
روز و شب روشن است
***
قاسمبنالحسن
اي گل ياسمن
سوي ميدان مرو
نور چشمان من
***
* قاسمبنالحسنعليهالسّلام: حضرت قاسمعليهالسّلام فرزند نوجوان امام حسنعليهالسّلام در كربلا بود.
او از امام حسين عليهالسّلام براي رفتن به ميدان نبرد اجازه گرفت. امام، اوّل اجازه نداد؛ چون نميخواست قاسم عليهالسّلام شهيد شود. امّا وقتي حضرت قاسم عليهالسّلام گفت: «مرگ در راه خدا برايم از عسل شيرينتر است» امام او را به ميدان فرستاد.
باغبان غنچهها
دلم ميخواهد پر بزنم
يا اباعبداللهالحسين
به كربلا سر بزنم
يا اباعبداللهالحسين
به اون جايـي كه باصفاست
يا اباعبداللهالحسين
باغ قشنگ لالهاست
يا اباعبداللهالحسين
بيا بريم به كربلا
به سرزمين پربلا
محرمه محرمه
دل گلا پر از غمه
آي غنچهها تشنهتونه
عمو اينو خوب ميدونه
چون كه عمو باغبونه
قدر گلا رو ميدونه
عبّاس علمدار حسين
يار وفادار حسين
عمو رسيد نزديك آب
دلِ گلا شده كباب
عكس ماهش تو آب نشست
تنهايـي آب و شكست
دستارو بردش توي آب
به تشنگي نداد جواب
عبّاس علمدار حسين
يار وفادار حسين
مشكشو پر كرد عمو جون
از رودخونه اومد بيرون
آي غنچهها تشنهتونه
عمو اينو خوب ميدونه
چون كه عمو باغبونه
قدر گلارو ميدونه
امّا يه وقت نانَجيبا
سر رسيدند با شمشيرا
با تير و شمشير اومدند
دستاي سقّارو زدند
مشكو به دندونش گرفت
با صد اميد محكم و سفت
گفت: «مشكو من ميرسونم
هر چي باشه باغبونم
قدر گلارو ميدونم
زدند عمود* آهنين
افتاد عمو روي زمين
عبّاس علمدار حسين
يار وفادار حسين
تا مشك تير خورده رو ديد
غنچهي پژمرده رو ديد
عمو ميگفت به قطرهها
بريد به سوي خيمهها
عبّاس علمدار حسين
يار وفادار حسين
صدا زد اي برادرم
بيا بيا تو در برم
دستي بكش تو بر سرم
حسين رسيد و خسته شد
دل حسين شكسته شد
عبّاس علمدار حسين
يار وفادار حسين
🌿🌸جدول عید غدیر
طراح : محمد عزیزی (نسیم)
کاری از کانال مربیان
@morabbiyan
🌸هم ساقی کوثر تويی🌸
🌸هم هادی و رهبر تویی🌸
🌸هم شاه بحر آور تویی🌸
🌸هم شافع محشر تویی🌸
🌸هم نور پیغمبر تویی🌸
🌸هم عاشق داور تویی🌸
🌸هم حیدر صفدر تویی🌸
🌸شاهانه گویم یاعلی🌸
💐علی در عرش بالا بی نظير است💐
💐علی بر عالم و آدم امير است💐
💐به عشق نام مولايم نوشتم💐
💐چه عيدی بهتر از عيد غدير است؟💐
🎉🌺🌙عـــیــد
🎉🌺🌙سعيــد
🎉🌺🌙غدیرخم
🎉🌺🌙بر شــما
🎉🌺🌙دوستان
🎉🌺🌙عزيز و
🎉🌺🌙خانواده
🎉🌺🌙محترمتان
🎉🌺🌙مبــــــارک
🎉🌺🌙و فرخنده
🎉🌺🌙بــــــاد
@morabbiyan
🌿🌸روزنامه دیواری عید غدیر
تهیه و تنظیم: محمد عزیزی (نسیم) تصویرگر: غلامرضا کوهبر
صفحه آرا: مجتبی صلواتیان
@morabbiyan
🌸عارفان علم عاشق میشوند
🕊بهترین مردم معلم میشوند
🌸عشق با دانش متمم میشود
🕊هرکہ عاشق شد معلم میشود
روز معلم گرامی باد💐
@booyebahar
🌿🌺🎶 غنچه بی زبان
📝 شاعر : محمد عزیزی (نسیم)
🎼 آهنگساز : محمود درویشی
🎹 تنظیم کننده : محمود درویشی
🎤 اجرا : گروه شاپرک ورامین
@morabbiyan
ادامه ی نمایش بچه های کربلا
راوی اوی : امشب حرم آل علی آب ندارد.
راوی دوم از جایش بر می خیزد و به گهواره ای در دست یکی از بچه هاست اشاره می کند و می گوید:
در گوشه ی گهواره گلی تاب ندارد .
راوی اول : به راستی این عطر کدامین غنچه ی خوشبوست که سراسر کربلا را در بر گرفته است
گروه بچه ها : علی اصغر
سرباز شش ماهه ابا عبدالله الحسین علیه السلام
دود اسپند در صحنه پخش می شود. یکی از بچه ها با یک سینی پر از استکان های شیر وارد می شود و به آرامی و به صورت نمادین آن را جلوی بچه ها می گیرد اما بچه ها بر نمی دارند.
راوی اول : مردم اینجا شیر و شربت می دهند
راوی دوم: توی سینی با محبت می دهند
راوی اول: کربلا اصلا چنین صحبت نبود
راوی دوم : صحبت این شیر و آن شربت نبود
راوی اول: حرمله آنجا به جای ظرف شیر
راوی دوم : داشت در دستان خود صد شعله تیر
راوی اول: تا گلوی اصغرِ بی تاب سوخت
راوی دوم : حرمله بر آن گلو یک تیر دوخت
در این لحظه بچه هاکه ایستاده بودند، زانوی چپشان را روی زمین می گذارند و زانوی راستشان را بلند می کنند و با دست راست به گهواره ی پر از گل علی اصغر (ع) اشاره می کنند و بی حرکت می مانند .صدای قرآن عبدالباسط پخش می شود (سوره ی تکویر از اول تا بای ذنب قتلت )
بعد از قرآن بچه ها به صورت دایره ای حرکت می کنند و با سینه زنی شعر گل و غنچه را می خوانند. در مسیر حرکت بچه ها فانوس های کوچک شان به دست شان داده می شود. آنها فانوس شان را به دست چپ گرفته و با دست راست سینه می زنند و می خوانند.
غنچه و گل
گلي كه تشنه باشه روي زبون ميياره
ولي همه ميدونند غنچه زبون نداره
(علي لالا لالايي علي لالا لالايي)۲
گل لب غنچه شو ديد اون دل تنهاش گرفت
گل اومد و غنچه رو رو برگ دستاش گرفت
(علي لالا لالايي علي لالا لالايي)۲
گفت: «جماعت بگيريد غنچهمو سيراب كنيد
لباي پژمردهشو يه ذرّه شاداب كنيد
(علي لالا لالايي علي لالا لالايي)۲
غنچه لب تشنهشو وا ميكنه ميبنده
گل كه نيگاش ميكنه غنچه فقط ميخنده
(علي لالا لالايي علي لالا لالايي)۲
صداي گل كه پيچيد توي گوش زمونه
يه مرد نامرد اومد غنچهرو كرد نشونه
(علي لالا لالايي علي لالا لالايي)۲
تير بلا كه اومد غنچهرو بيخبر زد
غنچه رو دستاي گُل شكفت و بال و پرزد
(علي لالا لالايي علي لالا لالايي)۲
🌿🌺نمایش کوتاه برای محرم
نام نمایش : بچه های کربلا (مناسب برای شب هفتم محرم)
بازیگران : راوی اول، راوی دوم و گروه بچه ها(کسانی که با هم می خوانند)
لوازم مورد نیاز : پیراهن سفید برای راویان با شال مشکی (دشداشه ی عربی هم مناسب است)
پیراهن مشکی و شال سبز و سربند برای گروه بچه ها، گهواره ای پر از گل های گلایل سفید و صورتی، فانوس های کوچک، طبل، سنج، دوهل،منقل ذغال و اسپند، یک سینی پر از استکان یا لیوان یک بار مصرف پر از شیر، صدای قرآن بخش اول سوره ی تکویر استاد عبدالباسط، صدای نی
گروه بچه ها، در یک صف پشت سر هم در حالی که به آرامی و با دست راست بر سر می زنند با ذکر « حسین جانم، حسین جانم» وارد صحنه می شوند و در یک ردیف رو به تماشاگران می ایستند. صدای بچه ها کم کم آرام و آرام تر می شود و وقتی همه ساکت شدند، راویان شروع می کنند. راوی اول سمت راست تماشاگران و راوی دوم سمت چپ تماشاگران ایستاده است.
راوی اول : بسم الله الرحمن الرحیم
راوی دوم: یا رحمان و یا رحیم
راوی اول : اینجا کربلاست
راوی دوم : و ما
بچه ها : بچه های کربلا
صدای سنج بلند می شود.
راوی اول : سلام بر حُسَین
راوی دوم : سلام بر اولاد حسین
راوی اول : علی اکبر، علی اصغر
راوی دوم : و سلام بر برادر باوفایش عباس
گروه بچه ها به احترام زانو می زنند ( زانوی چپ شان را روی زمین می گذارند و زانوی راست شان را بلند می کنند و در حالی که دست راست شان را رو به بالا گرفته اند، می خوانند ) :
علمدار کربلا ، ساقی لب تشنگان
با صدای سنج بچه ها دو زانو بر زمین می نشینند.
صدای طبل تند و پی در پی زده می شود. راوی یک از جای خود حرکت کرده و به سمت راست خود رفته و می گوید:
اون روز وقتی فهمید بچه های حسین تشنه هستند
راوی دوم که ایستاده بود به سمت مخالاف راوی اول یعنی سمت چپ خود می رود و می گوید :
وقتی صدای العش بچه های حسین رو شنید
راوی اول جلو تر می آید و روبه تماشاگران می استد و می گوید:
استاد و محکم به تمام بچه های خیمه قول داد که عمو می ره و براتون آب می یاره
راوی دوم در حالی که خم می شود و به صورت نمادین مشکی را از زمین بر می دارد:
مشک را برداشت ، سوار بر اسب شد و به سوی فرات حرکت کرد.
صدای طبل ، سنج و دوهل نظامی به صورت سه ضرب که در هیئت های زنجیر زنی معمول است بلند می شود ( سه بار تکرار می شود)
راوی اول در حاتلی که دست راست را سایبان چشمانش کرده است با شوق فریاد می زند: : عباس !
عباس حسین به فرات رسید!
صدای بچه ها: عمو عمو عمو جان ، عمو عمو عمو جان
راوی دوم که ایستاده بود ، زانو می زند و دستانش را انگار که پر از آب است روبرویش می گیرد.
راوی اول : دستان مبارکش را پر از آب کرد
انگار صدایی می گفت :
صدای بچه ها : بخور عباس !
تا سیراب شوی و از خیمه های حسین مواظبت کنی.
راوی دوم همان طور به دستانش خیره شده است.
راوی اول قدمی بر می دارد به طرف راوی اول : اما ! اما انگار ندایی در درون عباس فریاد می زد :
صدای بچه ها بلند و محکم : نخور عباس !
چگونه تو سیراب باشی غنچه های حسین لب تشنه باشند!
راوی اول :
آب را برروی آب ریخت مشک را برداشت و به سوی خیمه های حسین حرکت کرد.
صدای طبل ، سنج و دوهل نظامی به صورت سه ضرب که در هیئت های زنجیر زنی معمول است بلند می شود ( سه بار تکرار می شود)
بعد از قطع شدن صداها فقط طبل به صورت تند و پی در پی ولی با شدت کم زده می شود تا صدای راوی شنیده شود.
راوی اول : به دور ها اشاره می کند، انجا را نگاه کنید !
عباس را محاصره کردند !
راوی دوم ، دور خوردش می چرخد و به اطرافش نگاه می کند.
خدای من !
چه مبارزه ای ؟
راوی دوم که نقش عباس را دارد، با صدای طبل و سنج و دوهل سه ضرب ، به صورت نمادین شمشیر می زند.
راوی اول : وای خدای من !
دستدستان نازنینش!
بچه ها در حالی که دو زانو بر زمین نشسته اند، دستانشان را بالا می آورند و با هم می گویند: دستان نازنینش !
راوی اول : چشمان مبارکش !
بچه ها دو دست را روی چشمانشان می گذارند و می خوانند : چشمان مبارکش !
بعد سرها را خم کرده روی زانوهایشان می گذارند.
صدای نی پخش می شود.
راوی دوم بر زمین نشسته و دو دستش را روی چشمانش گرفته و سرش را خم کرده و روی زانوانش گذاشته است.
راوی اول پشت سر راوی اول قرار می گیرد.
راوی اول : امام حسین علیه السلام وقتی صدای برادرش عباس را شنید، خود را به او رساند و فرمود:
برادرم عباس !
برخیز تا تو را به خیمه ببرم !
اما انگار عباس می گفت :
صدای بچه ها آرام و حزن آلود:
ای برادر !
مرا به خیمه مبر !
چرا که از کودکانت خجل و شرمسارم !
راوی اول : و خداوند به علمدار کربلا دو بال داد تا در بهشت با فرشتگان به پرواز در آید.
@morabbiyan
🌿🌸فایل با کیفیت آماده ی چاپ
کاری از کانال مربیان
@morabbiyan
به دست پاک پیغمبر
علی روی زمین گل کرد
زمین و آسمان شد شاد
امیر المومنین گل کرد...
عید بزرگ غدیر؛ عید ولایت
بر شما مبارک باد
@morabbiyan
🌿🌸روز معلم
امروز یک روز قشنگ
در باغ سبز غنچه هاست
روز معلم، بچه ها
یک روز خوب و باصفاست !
در دفتر نقاشی ات
نقش گلی زیبا بکش
آن سوتر از گل های باغ
یک چشمه ، یک دریا بکش
در آسمان خورشید را
با صورتی خندان بکش
پهلوی او رنگین کمان
پایین ترش باران بکش
در دامن صحرا بکار
گلهای شاد نوبهار
پرواز کن تا ابرها
باران شو از بالا ببار
در زنگ انشا یک سبد
از آسمانها گل بچین
زنگ علوم آمد بیا
لبخند گلها را ببین
در زنگ ورزش گل بزن
دروازه ها را باز کن
مثل قناری های شاد
در آسمان پرواز کن
زنگ ریاضی شد بیا
لبخندها را جمع کن
اندوه گلها را ببر
عطر خدا را جمع کن
با شاپرک ها پر بزن
بنشین تو در باغ کلاس
آنجا که با لطف خدا
پیچیده عطر خوب یاس
آموزگار مهربان
ای آسمان بی کران
خورشید بی پایان تویی
در قلب گلها جاودان
محمد عزیزی (نسیم)
@booyebahar
«من معلّم هستم»
هرشب از آينه ها میپرسم :
به کدامين شيوه ؟
وسعت ِ ياد ِ خدا را
بکشانم به کلاس؟
بچه ها را ببرم تا لب ِ درياچه یِ عشق؟
غرق ِ دریایِ تفکّر بکنم؟
با تبسّم يا اخم؟
«من معلّم هستم»
نيمکت ها نفس ِ گرم ِ قدمهایِ مرا میفهمند
بال هایِ قلم و تخته سياه
رمز ِ پرواز ِ مرا میدانند
سيب ها دست ِ مرا میخوانند
«من معلّم هستم»
درد ِ فهميدن و فهماندن و مفهوم شدن
همگی مال ِ من است.
روز معلم بر شما سکان داران و وارثان انبیای الهی، مبارک باد!
@morabbiyan