Гіль і бацян: перакладзіце назвы птушак з беларускай на рускую. Тэст
Чарговы тэст мы вырашылі прысвяціць крылатым прадстаўнікам жывёльнага свету Беларусі — птушкам. Чаго чакаем ад вас? Усё проста: перакладзіце назвы з беларускай мовы на рускую.
Пытанні як простыя, так і не вельмі. Фота выкарыстаны ў якасці дадатковых ілюстрацый і падказкамі не з'яўляюцца. Ну што? Пачынаем!
people.onliner.by/go/1164125
У 1762 годзе Шклоў атрымаў магдэбургскае права, а разам з ім — пячатку і герб з выявай рукі, якая трымае бязмен. Ужо ў тыя часы Шклоў быў даволі прагрэсіўным горадам, дзе развіваліся рамёствы, прамысловасць, квітнеў гандаль. Таму знак шаляў зусім не выпадковы. Шалі таксама з'яўляюцца эмблемай справядлівасці, закона і правасуддзя.
З тых часоў гэты сімвал не змяніўся. Гараджане захавалі свой гістарычны герб і ганарацца ім. Сёння ён вянчае шпіль гарадской ратушы, выкарыстоўваецца на розных указальніках і ў памятных месцах.
Так беларусы шануюць сваіх продкаў. Наш фотарэпартаж
У першыя дні лістапада беларусы памінаюць памерлых. Гэтая старадаўняя традыцыя, якая характэрна для ўсіх рэгіёнаў Беларусі, атрымала народную назву Дзяды.
З цягам часу звычай моцна знітаваўся з хрысціянствам. Сярод праваслаўных памінальны дзень позняй восенню вядомы як Змітраўская (або Дзмітрыеўская) субота, у каталікоў — як Успамін усіх памерлых вернікаў.
Журналісты Onlíner наведалі некалькі вёсак, пагутарылі з мясцовымі жыхарамі і вярнуліся з атмасферным рэпартажам пра тое, як беларусы шануюць сваіх спачылых.
people.onliner.by/go/1160662
Дзеля аднаго здымка гатовы ехаць на ўскраек Беларусі. Расказваем, як мы лавілі камету
Віктар Малышчыц па адукацыі фізік-ядзершчык. Ён кажа, што са сваім дыпломам зараз мог бы працаваць на АЭС, аднак, як нярэдка бывае, у жыцці ўсё склалася іначай.
Яго з самага дзяцінства прываблівала другое — фота і бязмежны Сусвет. У выніку беларус здолеў аб'яднаць два хобі і стаў са сваімі начнымі краявідамі адным з самых вядомых беларускіх астрафатографаў.
А яшчэ Віктар — актыўны папулярызатар астраноміі: ён вядзе свой блог у Instagram, ладзіць тэматычныя экскурсіі і рыхтуе школьнікаў да алімпіяд.
Журналісты Onlíner з'ездзілі з Малышчыцам у невялічкую экспедыцыю, даведаліся, як правільна фатаграфаваць зорнае неба, дзе гэта рабіць лепш за ўсё, і ў выніку нечакана сфатаграфавалі камету разам з зубрам.
people.onliner.by/2024/10/29/susvet
Выйшаў дадатковы наклад кнігі пра звонкае «дзе» і густое «чаго»
Днямі выйшаў з друку дадатковы наклад навукова-папулярнай кнігі «Як гавораць беларусы» (Onlíner пісаў пра яе ў чэрвені). Прыгожа аформленае выданне пра беларускую мову аказалася даволі запатрабаваным, таму мінскае выдавецтва «Тэхналогія» прыняло рашэнне дадрукаваць наклад, каб кніга трапіла да яшчэ большай колькасці чытачоў.
Нагадаем, у кнізе даступна расказваецца пра тое, чым беларуская мова адрозніваецца ад рускай і ўкраінскай, якая ў яе дыялектная аснова і што адметнага ёсць у гаворках Беларусі.
З нядаўняга часу выданне зноў можна набыць у інтэрнэт-краме Onlíner Prime.
Сярод гербаў беларускіх гарадоў гэты — адзін з самых незвычайных. Ён належыць Браславу і існуе з 1792 года, быў прысвоены гораду ў адпаведнасці з прывілеем караля Станіслава Аўгуста Панятоўскага.
Пагаворваюць, не абышлося без уплыву на Панятоўскага ідэй масонства. Аднак, афіцыйная трактоўка трыкутніка з выявай вока гучыць інакш і звязана з хрысціянствам. Вока сімвалізуе назіранне Бога за жыццём і ўчынкамі людзей, а трыкутнік — старажытны сімвал Святой Тройцы.
Такім чынам, герб Браслава абазначае, што горад знаходзіцца пад апекай Божай.
Браслаўчане любяць і паважаюць свой герб. Яго можна ўбачыць на дарожных указальніках пры ўездзе ў горад, а таксама на розных турыстычных аб’ектах і сувенірах.
«За сто гадоў усяго чатыры сустрэчы». У Мінскай вобласці ўбачылі рэдкую для Беларусі птушку.
Размова ідзе пра сярэдняга паморніка, знайшлі яго на Любанскім вадасховішчы, піша тэлеграм-канал «Дзікая прырода побач».
Дагэтуль у Беларусі сярэдняга паморніка адзначалі ўсяго 3 разы: у 1926 годзе ў Віцебскай вобласці, у 1931 і ў 1998 гадах — у Гомельскай.
Сярэдні паморнік — буйная драпежная птушка. Яна гняздуецца ў арктычнай тундры, сілкуецца грызунамі-лемінгамі, астатні час праводзіць у тропіках, палюючы на дробную рыбу. Птушка, верагодна, ляцела на поўдзень на зімоўку і праклала свой шлях праз Беларусь.
*партнёрскi пост
☕️📚«Культурныя Людзі»: новая калабарацыя ГЦ «Тытан» і кавярні «Кава Саўнд» («Кофе Саунд»)
Гандлёвы цэнтр «Тытан» і кавярня «Кава Саўнд» прапануюць усім жыхарам і турыстам горада М атрымліваць асалоду не толькі ад шопінгу, але і ад якаснага часу з кнігай і кавай.
«Культурныя Людзі» — інавацыйны праект для адпачынку і натхнення. Ён накіраваны на стварэнне прыязнай атмасферы для ўсіх. Гэта прастора стане месцам, дзе фарміруюцца новыя сувязі, узнікаюць ідэі і рэалізуюцца творчыя задумы.
У рамках праекта таксама плануюцца дабрачынныя акцыі, дзе чытачы змогуць пакідаць свае кнігі і абменьвацца імі з іншымі.
ТАА "Паспяховая кіруючая кампанія"
УНП 192333238
Гэта Мазыр. Але чаму арол? Усё проста. Арол — сімвал Радзівілаў. Гэты княскі род валодаў Мазыром, калі горад набыў магдэбургскае права. Здарылася гэта ў 1577 годзе.
Першапачаткова на грудзях арла быў яшчэ адзін геральдычны элемент Радзівілаў — шчыт з гербам «Трубы» (тры паляўнічыя ражкі). Пазней «Трубы» змяніліся на шчыт з літарай «S» у гонар Стэфана Баторыя, які дараваў гораду магдэбургскае права.
Герб змяніўся, калі Мазыр стаў часткай Расійскай імперыі. І выглядаў ён крыху дзіўна. На ім было ўжо два арлы! У верхняй частцы — царскі двухгаловы, а ў ніжняй — радзівілаўскі аднагаловы.
На сучасным гербе горада намаляваны ўсё той жа чорны арол. Амаль як і ў XVI стагоддзі, але ўжо без шчыта на грудзях.
*партнёрскi пост
📱Адкрыты папярэдні заказ iPhone 16 Series у 5еlеmеnt.bу ў Каталозе Onlíner.
Apple прэзентавала навінку ў сярэдзіне верасня — хутка новы «айфон» можна будзе купіць і ў Беларусі.
ЗАТ "ПАЦIO"
УНП 100183195
«Ільвіную грыву» знайшлі ў Белавежскай пушчы. Рэдкі грыб могуць унесці ў новую рэдакцыю Чырвонай кнігі.
Размова ідзе пра герыцый грабеністы. Яшчэ грыб вядомы як ежавік, «дзедава барада» і «ільвіная грыва».
Кажуць, што знаходкі гэтага грыба ў краіне можна літаральна пералічыць па пальцах і ўсе яны здарыліся менавіта ў Белавежскай пушчы.
Упершыню міколаг Павел Міхалевіч сутыкнуўся з герыцыям у 1967 годзе. Наступнай знаходкі грыба давялося чакаць цэлых 50 гадоў: супрацоўнікі лабараторыі мікалогіі Інстытута эксперыментальнай батанікі заўважылі яго ў 2016-м. У гэтым годзе грыб знайшлі адразу ў трох месцах.
Пушча палюбілася герыцыю з-за субстрату — мёртвай драўніны. Хутчэй за ўсё, грыб унясуць у новую рэдакцыю Чырвонай кнігі — прынамсі, пушчанскія эксперты намякаюць, што пара б ужо.
Mark Formelle выпусціў калекцыю па матывах народнага мастацтва, якім вы дакладна займаліся ў дзяцінстве
Так, мы пра выцінанку. Ажурныя фігуркі ў нас пачалі выразаць у XIX стагоддзі, пераважна выкарыстоўваючы іх як ўпрыгожванне жытла. Тыя самыя сняжынкі, якія вы напэўна ляпілі на вокны ў дзяцінстве, таксама, па сутнасці, выцінанка, а сапраўдныя майстры гэтай справы могуць вырабіць з паперы цэлыя палотны па матывах народных узораў.
Брэнд пераасэнсаваў выцінанку ў якасці прынтаў на худзі, світшотах, футболках і іншых рэчах. Колеры капсулы: светла-малочны, чорны, соха, вінны і таўп.
Цэны на мадэлі такія: жаночы джэмпер — 34,99 рубля, штаны — 69,99, а футболка з вышыўкай у выглядзе птушкі — 39,99. Мужчынскі світшот з арнаментам пацягне на 74,99 рубля, футболка — на 39,99.
Гэта Мсціслаў. У 1634 годзе горад атрымаў магдэбургскае права і гарадскую пячатку з выявай рукі, якая трымае меч. Пасля першага падзелу Рэчы Паспалітай Мсціслаў адышоў да Расійскай імперыі і ў 1781 годзе набыў новы герб — у верхняй частцы шчыта двухгаловы арол, у ніжняй — чырвоная лісіца.
Аўтары сучаснага герба, зацверджанага ў 2001 годзе, вырашылі аддаць даніну павагі абодвум геральдычным сімвалам і аб'ядналі іх, пры гэтым чырвоная ліса абярнулася чырвоным ваўком.
*партнёрскi пост
📓 Якой вы бачыце сучасную беларускую літаратуру? Серыя кніг выдавецтва «Аверсэў» дапаможа знайсці адказ.
«Сучасная беларуская літаратура» — калекцыя выданняў, у якой сабрана найлепшае з беларускай мастацкай літаратуры нашага часу. Кожны том прысвечаны пэўнай тэме і раскрывае разнастайнасць сучаснай прозы.
На старонках кніг — гістарычныя апавяданні, фантастычныя аповесці, лірычныя навэлы, дзіцячыя казкі і інш.
Падрабязней аб серыі вы можаце даведацца ў Instagram праекта.
Мы запускаем новую рубрыку, прысвечаную гербам беларускіх гарадоў i мястэчак. Як яны з'явіліся, што абазначаюць, якія сэнсы нам нясуць? Фармат ужо знаёмы нашым падпісчыкам: спачатку даём віктарыну, крыху пазней публікуем правiльны адказ з тлумачэннем. Спадзяемся, будзе цікава i пазнавальна!
Читать полностью…Гэты герб падобны да герба Мінска. Але насамрэч ён належыць Мар'інай Горцы.
Паходжанне назвы горада Мар’іна Горка сягае ў дахрысціянскія часы. Паводле легенды, на ўзвышшы знаходзілася паганскае капішча. Тут пакланяліся нявесце Сонца, багіні-маці, апякунцы нараджэння дзяцей Марэ.
Пазней на гэтым месцы была пабудавана царква. Храм быў вядомы старажытнай іконай «Маці Божая», якую мясцовыя жыхары асабліва шануюць. Гэтая ікона і стала прататыпам гарадскога герба.
Дарэчы, выява Дзевы Марыі даволі распаўсюджаная ў геральдыцы. Сярод беларускіх гарадоў яна сустракаецца на гербах Мінска, Маладзечна, Кобрына і Бялынічаў.
«Сапраўдны цуд». У Нацыянальным мастацкім музеі пад работай вядомага мастака выявілі яшчэ адну карціну
«Дзяўчына» Філіпа Малявіна была створана на мяжы 1900-х і ўжо даўно знаходзіцца ў экспазіцыі мастацкага музея. Гэтая работа ўдзельнічала ў выставах, прысвечаных творчасці мастака, і іншых праектах.
У 2023-м пачалася планавая рэстаўрацыя карціны, і мастак-рэстаўратар Юлія Місючэнка выявіла, што пад карычневым пластом знаходзіцца іншае палатно. У выніку на рэстаўрацыйным савеце прынялі рашэнне раздубліраваць два малюнкі, і пасля ўсіх рэстаўрацыйных работ у музеі з'явілася яшчэ адна карціна — нацюрморт з кветкамі.
«Былі тыя, хто прыехаў у 6 раніцы». Мінчане сталі ў велізарную чаргу дзеля... квіткоў на беларускія спектаклі.
У рэдакцыю Onlíner напісала чытачка Вольга і распавяла, што сёння яе муж паехаў па квіткі на спектакль у лялечны тэатр. Хацелі купіць квіткі на «Пансион „Belvedere“», але як альтэрнатыву разглядалі пастаноўку «Записки юного врача». Аказалася, што купіць квіткі не так проста: у 09:30 раніцы перад мужчынам ужо была велізарная чарга. Па яго словах, былі і тыя, хто стаяў у чарзе з шостай раніцы.
Продаж квіткоў у касе пачаўся а 10:00. Анлайн — а 14:00. Але не вытрымаў і сайт.
У тэатры пацвердзілі, што па квіткі людзі сталі прыходзіць сёння з самай раніцы. Расцягнулася чарга прыкладна да станцыі метро «Купалаўская». А цяпер уявіце, што зала, дзе праходзяць спектаклі, змяшчае 236 чалавек. Наўскідку людзей у чарзе было значна больш, адзначылі ў тэатры.
Гэта герб Старых Дарог. Але адкуль жа на ім істота са старажытнагрэчаскай міфалогіі? А ўся справа ў тым, што кентаўр быў сімвалам князёў Гальшанскіх — першых з дакументальна вядомых уладальнікаў горада.
Геральдычны кентаўр (гіпацэнтаўр) адрозніваецца ад звычайнага наяўнасцю змяі (цi цмока) замест хваста. Дарэчы, яго можна ўбачыць таксама на гербе Гальшанаў.
Ну а з перакрыжаванымі посахамі ў ніжняй частцы герба ўсё прасцей — гэта сімвал дарог — прамая адсылка да назвы горада. У такім выглядзе герб Старых Дарог быў зацверджаны ў 1996 годзе.
Гэта герб Шчучына. Сімвал, так падобны на знак даляра, вядома, ніякага дачынення да амерыканскай валюты не мае. У манаграме з лацінскіх літар I і S зашыфраваны ініцыялы генерал-маёра Ігнацыя Сцыпіёна, выхадца са старажытнага італьянскага роду Сцыпіёнаў дэль Кампа. Ён валодаў горадам у часы, калі Шчучыну было дадзена магдэбургскае права. Гэта адбылося ў 1761 годзе.
Каралеўскі прывілей дазваляў праводзіць у Шчучыне таргі два разы на тыдзень і кірмашы 12 разоў на год. Апроч гэтага, жыхары атрымалі права на выбар мясцовага самакіравання. Хоць магдэбургскае права праіснавала ў горадзе нядоўга, яго ўвядзенне сведчыла аб павышэнні значнасці мястэчка.
Дарэчы, сучаснікі называлі Шчучын горадам асветы і навукі. Пры Сцыпіёнах набылі вядомасць манастыр і калегіум ордэна піяраў, быў закладзены палац і батанічны сад.
Гэта герб Слоніма, і ў такім выглядзе ён існуе з 1591 года! Тады кароль Жыгімонт III Ваза пацвердзіў права горада на самакіраванне і надзяліў яго ўласным геральдычным сімвалам.
Звяртае на сябе ўвагу дэталь — у правай лапе залаты леў трымае срэбную стралу з дзвюма перакладзінамі на дрэўку. Гэта родавы герб «Ліс», які паказвае на прыналежнасць горада Сапегам. Такі ж сімвал, дарэчы, можна разгледзець на гербах Бешанковічаў і Беразіно, якія таксама знаходзіліся ва ўладанні Сапегаў.
Калі вы былі ў Слоніме ў апошнія гады, то маглі заўважыць усталяваны ў цэнтры горада помнік знакамітаму Льву Сапегу. Ён быў слонімскім старастам, канцлерам Вялікага Княства Літоўскага, з яго імем звязана з'яўленне Статута 1588 года — старажытнага помніка прававой культуры.
Дзякуючы намаганням Сапегі, Слонім са звычайнага правінцыйнага мястэчка ператварыўся ў важны палітычны цэнтр княства.
Так склалася, што Лагойск, заснаваны яшчэ ў 1078 годзе, свайго гістарычнага герба не меў. Сучасны ж геральдычны сімвал з'явіўся ў горада толькі ў 1998 годзе.
У яго верхняй частцы мы бачым зорку і паўмесяц пад ёй — элементы старажытнага герба «Ляліва», які належаў Тышкевічам. Гэты шляхецкі род доўгі час валодаў Лагойскам і меў тут сваю галоўную рэзідэнцыю, ад якой сёння засталіся толькі руіны.
Праўда, герб «Ляліва» мае шасціканцовую зорку, а на гербе Лагойска зорка пяціканцовая. Такая iнтэрпрэтацыя можа быць адсылкай да савецкага мінулага.
Дарэчы, «Ляліва» аб'ядноўвала мноства родаў на землях Беларусі, Польшчы, Літвы і Украіны. Таму не дзiўна, што зорку з паўмесяцам можна ўбачыць на гербах розных гарадоў i мястэчак. Напрыклад, Ганцавічаў і Крэва.
А ў ніжняй частцы герба намаляваны ўзгоркі — сімвал мясцовасці, на якой ляжыць Лагойск.
Да снежня месцаў няма. У музеі Петруся Броўкі праводзяць вечаровыя спатканні — на іх сапраўдны ажыятаж.
Літаратурны музей Петруся Броўкі знаходзіцца ў доме Свянціцкага на вуліцы Карла Маркса, 30. Яго пабудавалі больш за стагоддзе таму.
Як адбываецца спатканне? Музей працуе да 19:00. Пасля, калі на вечар ёсць адпаведны запіс, прыходзіць пара. Для наведнікаў праводзяць невялічкую рамантычную экскурсію, а пасля праводзяць у дальні пакой — з французскімі вокнамі і відам на праспект — і частуюць гарбатай.
Праводзіць час у фармаце спаткання ў музеі можна да 23:00. Увесь гэты час у музеі знаходзіцца супрацоўнік, да якога ў любы момант можна звярнуцца па дапамогу: папрасіць плед ці задаць пытанне.
Каштуе такі вечар 60 рублёў.
Падрабязнасці — па спасылцы.
people.onliner.by/2024/09/26/spatkanne-muzei
*партнёрскi пост
🧑💻 Праграмна-інжынерная лабараторыя «СЕНЛА» шукае ў каманду Java Developer і QA Automation Engineer (Java).
Разглядаюцца кандыдаты ўсіх узроўняў: джуны, мідлы і сеньёры. Як гэта працуе:
• дасылаеце заяўку на ўдзел;
• праходзіце 15-хвіліннае інтэрв’ю з рэкрутарам;
• удзельнічаеце ў 60-хвілінным тэхнічным сумоўі;
• пры паспяховым праходжанні ўсіх этапаў атрымліваеце прапанову працаўладкавання ў той жа дзень.
Усе этапы праходзяць анлайн. Тэхнічныя сумоўі адбудуцца ў суботу, 28 верасня. Падрабязнасці — на сайце «СЕНЛА».
Як беларусы адпачывалі ў 80-х?
Лета тады было значна халаднейшае. Жыхары сталіцы шукалі ў газеце «Вечерний Минск» кампаніі для паходаў, адпачывалі на Нарачы з сем'ямі, выбіраліся і на Камсамольскае возера. Дзяцей, вядома, адпраўлялі ў піянерскі лагер.
Зазірнуць у мінулае гэтым разам мы можам дзякуючы архіву Вадзіма Качана.
Перад намі герб Оршы — адзін з найстарэйшых геральдычных сімвалаў беларускіх гарадоў. Орша атрымала яго разам з магдэбургскім правам у 1620 годзе. На гербе намаляваны рыцарскі крыж і паўмесяц, звернуты вострымі канцамі ўверх (лічыцца сімвалам Багародзіцы). Гэтыя знакі даволі распаўсюджаныя ў еўрапейскай геральдыцы.
На працягу сваёй гісторыі Орша некалькі разоў мяняла герб. Так, у 1781 годзе сімвалам горада стаў шчыт, у верхняй частцы якога быў размешчаны двухгаловы арол (адсылка да герба Расійскай імперыі), а знізу — кальцо са стрэл.
У часы СССР з'явіўся яшчэ адзін герб Оршы — у ім знайшлося месца і стрэлам, і шасцярэньцы, і нацыянальнаму арнаменту.
Аднак урэшце аршанцы вырашылі вярнуцца да сваёй гістарычнай спадчыны 1620 года.
«Мы называлі яго „Буран“, як касмічны карабель». Знакаміты 15-ы корпус БНТУ на старых фота
У Мінск вярнуліся студэнты, ажылі ўніверсітэцкія мястэчкі.
Трымайце з гэтай нагоды старыя фота 15-га корпуса БНТУ, што ля станцыі метро «Барысаўскі тракт».
Чорна-белыя здымкі даслаў былы студэнт згаданай ВНУ Віктар Пеліх. У 1988-1994 гадах ён насіў з сабой «Зеніт», каб вы ў 2024-м змаглі зазірнуць у мінулае.
Кацяня праехала ў маторным адсеку аўто больш за 10 кіламетраў і самастойна выбралася на СТА.
Дзіўная гісторыя адбылася ў Гродне. Citroen прыехаў на СТА на праспект Касманаўтаў з мікрараёна Альшанка. Раптам з ніадкуль з'явілася кацяня. Яно, відаць, знаходзілася ў маторным адсеку машыны і праехала больш за 10 кіламетраў.
«Да нас у бокс заехаў Citroen, і, пакуль майстар размаўляў з уладальнікам, каля аўтамабіля з'явілася пухнатае кацяня, — распавялі супрацоўнікі ААТ „Гроднааўтасэрвіс“ карэспандэнтам AutoGrodno. — Работнік станцыі паспрабаваў да яго наблізіцца, а тое заскочыла пад аўто, прабраўшыся праз маторны адсек да капота. Яно гэта зрабіла так спрытна, як быццам ужо не ўпершыню. У нас няма сумневаў, што яно прыехала да нас у машыне кліента. Сам жа мужчына кажа, што гэта не яго кацяня».
Аўтамабіль адрамантавалі, а кацяня засталося. Яго адвезлі да ветэрынара і агледзелі. «Высветлілася, што гэта дзяўчынка, з ёй зрэшты ўсё ў парадку, — растлумачылі ў аўтасэрвісе. — Толькі трэба апрацоўваць правае вочка. Неабходна яшчэ зрабіць тры ўколы, яны ў нас ужо ёсць».
«Калі хтосьці шукае сабе кацяня, то хай возьме гэтую малую ў нас, —просяць супрацоўнікі СТА. — Яна вельмі жвавая і кантактная. Тэлефануйце нам, калі ласка, на нумар 8 029 202-93-58».
Перад намі — герб Смаргоні. Гістарычны факт: у XVII стагоддзі Радзівілы заснавалі тут незвычайную навучальную ўстанову — «мядзведжую акадэмію».
На заднія лапы жывёл надзявалі лапці і саджалі іх у спецыяльныя клеткі з металічным дном, пад якім разводзілася вогнішча. Ад моцнай спёкi мядзведзі станавіліся на заднія лапы, а затым, калі ўжо i лапцi не ратавалі, пачыналі пераступаць з лапы на лапу, як быццам танцуючы. Гэты працэс суправаджаўся ігрой дрэсіроўшчыка на бубне.
З цягам часу ў звяроў з'яўляўся рэфлекс — толькі пачуўшы гукі бубна, яны станавіліся на заднія лапы. А за сваю стараннасць атрымлівалі пачастунак.
Пасля заканчэння навучання «танцуючыя» мядзведзі са сваімі павадырамі гастралявалі па розных гарадах і мястэчках, дабіраліся нават да Германіі і Венгрыі. Вось так далёка праславілася смаргонская «акадэмія».
Герб Смаргоні быў прыняты ў 2004 годзе. На ім намаляваны чорны мядзведзь, які стаіць на чырвонай рашотцы і трымае ў лапах герб Радзівілаў.
Каву з бульбай увяла ў меню сетка беларускіх кавярняў. Як вам ідэя?
Сетка кавярняў Varka, чые філіялы можна адшукаць ужо літаральна ў кожным мінскім закутку, прадставіла сваё новае восеньскае меню з «беларускім вайбам».
Акрамя цікавых, але цалкам зразумелых пазіцый накшталт маркоўнага бамбла і кавы з рагачоўскай згушчонкай, там прысутнічае нешта пад назвай «бульбяны раф».
Каштуе напой 8,5 рубля. Густ нам апісалі як «шчыльны, з мяккай тэкстурай пюрэ на вяршках, злёгку саланаваты і з лёгкай гарчынкай ад кавы».
— У працэсе распрацоўкі мы рыхтуем 10—15 варыянтаў напояў і толькі потым выбіраем 5 фінальных. Так што ў нас былі варыянты бульбянога рафа з грыбамі, грыбнога латэ, бурачнага латэ, але найлепшым па выніках дэгустацыі з партнёрамі, барыста і гасцямі вызначылі бульбяны раф, — распавядае шэф-барыста сеткі.
Ну што, будзеце каштаваць? (👍 — вядома, 👎 — не гэтым разам)