1421
💠ورود هوای تازه به کار و زندگی Www.o2s.ir @oxygenschool تماس ۰۹۱۲۵۳۴۷۹۴۱
دنیای کاری مدرن، با همهی دقت، نظم و استانداردهایش، یک خطر پنهان دارد:
اینکه انسان را آرامآرام از خودش، از دیگری، و از معنای زندهی زندگی جدا میکند.
وقتی همهچیز به زبان تخصصی، شاخص، خروجی و عملکرد ترجمه میشود، چیزی از نفسِ انسانیِ زندگی کم میشود؛
آدمها دیگر نه بهمثابه انسانهایی متکثر و یگانه، بلکه بهعنوان واحدهایی قابلاندازهگیری، قابلجایگزینی و قابلاستانداردسازی دیده میشوند.
شاید مسئله فقط پیچیدگیِ ابزارها و سیستمها نباشد؛
شاید مسئله، سرمای استخوانسوزِ جهانی باشد که در آن احساسات، گفتوگوی واقعی و تفاوتهای انسانی، کمکم بیاهمیت میشوند.
کمارزش شدن سنتهای بومی، آداب سادهی انسانی و شکلهای غیررسمیِ بودن کنار هم، فقط یک تغییر فرهنگی و ساختاری نیست؛
بلکه میتواند نشانهای از همان معنازدایی فراگیری باشد که آزادی فردی و کیفیت روابط انسانی را نشانه گرفته است.
نوک پیکان شاید به سمت #بودن انسان تنظیم شده است
شاید امروز، بیش از هر زمان دیگری، به یک #شورش_نرم نیاز داریم:
بازگرداندن گرمای روابط انسانی به سازمان،
احترام به انسانها در برابر یکسانانگاری آدمی
خویشتنداری نسبت به مهندسی کردن بیش از حد روابط، فضاها و جوامع انسانی
و حفظ معنا در برابر جهانی که مدام میخواهد همهچیز را به فرمول تبدیل کند.
اولین رویداد حضوری تعدیل یا #بدرقه
ما در فرهنگمان هنگام بدرقه مسافر و میهمان تا دم در و یا ابتدای راه ، او را مشایعت میکردیم، برایش آذوقه سفر تدارک میدیدیم، دعاگویان چشمبهراهش بودیم تا سالم به مقصد برسد. اما در زندگی سازمانیمان دچار یک گسست فرهنگی شده و هنگام خداحافظی و خروج همکاران شاهد نامهربانیهای متنوعی هستیم.
دیروز، جمعی از دوستان دغدغهمند، دور هم جمع شدیم تا درباره هنر “بدرقه با مراقبت” گفتگو کنیم. 🤝
از قدرت “مدل کافه جهانی” (World Café) بهره بردیم تا جریان همفکری ما را به سوی خرد جمعی و ایدههای نو رهنمون سازد. این رویداد، فراتر از یک جلسه عادی بود؛ تجربهای بود که در آن، آموختیم و پیمان بستیم که حرمت و ارزش انسان را در لحظات وداع پاس بداریم.
چه هیجانانگیز است که شاهد شکلگیری این اتحاد جدید بین اکسیژن، آژانس دیگرگون و مدرسه کوچینگویز بودیم! 🌟 من به این همافزایی و شکلگیری ارزش مشترک، از صمیم قلب خوشبینم و مشتاقانه منتظر خلق آیندهای هستیم که در آن، هر پایان، سرآغازی پر از مراقبت و احترام باشد.
شما چه تجربههایی از “بدرقه” در محیط کار دارید؟
پل لغزان #نادوستی
در لحظهای که رنجش، تحقیر یا بیاعتمادی وارد رابطه میشود، انگار وارد یک #پل_معلق باریک میشویم.
روی این پل، فاصله بین راستی و نادرستی فقط یک بند مو است.
یک ایمیل تند
یک افشای موزیانه
یک نیتخوانی عجولانه
یک جمله که حرمت رابطه را میشکند.
همهچیز ممکن است در چند دقیقه از دست برود
مشکل اینجاست که بسیاری از ما فکر میکنیم لغزش در نادوستی از آدمهای بد سر میزند، اما تجربه سازمانها چیز دیگری میگوید:
بیشتر لغزشها را آدمهای معمولی و حتی شریف مرتکب میشوند؛
آدمهایی که فقط در لحظهای سخت، تعادلشان را از دست میدهند.
نادوستی دقیقاً شبیه راه رفتن روی یک پل معلق است؛
اگر مهاربندهای درونی نداشته باشی؛
راستی، انصاف، خویشتنداری، گفتگوی مستقیم
پل زیر پایت میلرزد و خیلی زود از مسیر خارج میشوی.
رهبری فقط تصمیمگیری و استراتژی نیست، گاهی رهبری یعنی این که در روزهای تیره، روی این پل باریک لغزش نکنی.
در هفتههای آینده درباره «نادوستی در سازمان» بیشتر مینویسم؛
درباره لحظههایی که رابطهها میشکنند و اینکه چطور میتوانیم از این پل عبور کنیم بدون آنکه شرافتمان را جا بگذاریم 🙏🙏
دوره رایگان تابآوری در شرایط جنگ و آتشبس
و طراحی زندگی
خوش، خوب و معنادار
مدرس دکتر افشین رهنما
نیازی به ثبت نام نیست
و همه ویدیوها در دسترس است
👇
https://academy.agah.com/course/68/resilience_pratical_exe
بازخورد صبا صلح جو از همکاران خودرو ۴۵ به اپلیکیشن #ريكو
https://o2reco.ir/
ریکو؛ شبکه اجتماعی مبتنی بر قدردانی
اگر شما هم در قامتِ یک متخصص HR، یا مدیر اجرایی برای مراقبت از آدمهای سازمانتان ایستادگی کردهاید (یا در فکرِ راهکارهایِ انسانیتر برای بدرقهی همکاران هستید)، جایِ شما در گفتوگویِ ما خالیست.
بیایید دورِ هم جمع شویم تا یاد بگیریم چطور حتی در سختترین تصمیمها، «بدرقه با مراقبت» را به یک استانداردِ سازمانی تبدیل کنیم.
📋 اگر تجربهای دارید (تلخ یا شیرین، موفق یا ناتمام)، از شما دعوت میکنیم از طریق لینک زیر روایتگرِ این مسیر باشید:
https://survey.porsline.ir/s/XqaYnBGz
به احترام زندگی
و به افتخار تیمی که هنوز برای زندگی میجنگند
که صلح، غایت آرزوی آدمیان، قوام گیرد، دیر پاید و نیکزاید
بازخورد دکتر فرامرز صرافیار
از مدیران بهستان دارو به کارگاه *کارتیمی*
*اکسیژن*
تورهای سازمانی اکسیژن ترکیبی از یک سفر استاندارد گردشگری و یک تجربه هدفمند تیمی است. در این برنامهها علاوه بر لذت سفر بازیها و فعالیتهایی طراحی می شود که به تقویت ارتباط، اعتماد و انرژی تیمهای سازمانی کمک میکند.
هدف ما این است که همکاران یک سازمان فقط یک روز تفریحی نداشته باشند، بلکه با تجربهای مشترک ارتباطی عمیقتر و انگیزهای تازه به محیط کار بازگردند.
در صورت تمایل لطفا با ما در ارتباط باشین
هماهنگی دفتر خانه اکسیژن ۰۹۹۰۹۲۱۷۴۰۰
سلام
یادگاری از نهمین بزرگداشت روز ملی منابع انسانی در خانه اکسیژن
با همیاران منابع انسانی
👇
https://www.aparat.com/v/cioj904
خانهای برای تیمهای HR
فرصتی برای تازهشدن، تقویت دوستیها
و تغییر حال و هوای تیمهاتون
امیر صابری عزیز در این ویدیو از تجربه دورهمی تیم HR فناپزیرساخت در خانه اکسیژن میگه
https://o2s.ir/service/oxygen-house/
برای هماهنگی 👇
۰۹۹۰۹۲۱۷۴۰۰
پایان پاییز زیبا
رقابت ۳۵۰۰ نفره در ۱۹ روز
با بازی منجنیق
به سبک اکسیژن
رویدادهای بزرگ سازمانی؛
خلاق، تعاملی و مفهومی
https://o2s.ir/
نشستهای تعلق سازمانی شرکت صنعتی بهشهر در خانه اکسیژن به اتمام رسید و فدرا اشکوری، معاون HR این شرکت تجربه خودش رو از میزبانی #خانه_اکسیژن باهامون به اشتراک میزاره
https://o2s.ir/service/oxygen-house/
به امید دیدار
#میزبانی به سبک #اکسیژن
کارگاه #تاب آوری برای همکاران مرکز تماس سازمان آبفا خداقوت به این عزیزان
Читать полностью…
تعهد به #گفتگو
چرا نباید در اوج #نادوستی هم درهای رابطه رو گل گرفت
وقتی رابطه از دوستی و نادوستی میگذره و در آستانه دشمنی و جنگه و اون لحظهای که بخاطر غلیان احساسات منفی سرشار از خشم، انزجار و نفرت هستیم؛
اون مواقعی که حداقل مجوزی که به خودمون میدیم قطع هرگونه رابطهایه.
شاید دقیقا همون موقع است که باید تاببیاریم و درهای رابطه رو نبندیم.
از اون سختتر اینه که تا جای ممکن جلوی انگیزه و غریزهمون برای بازیهای سیاسی و دیپلماتیک رو بگیریم و تعهدمون رو به شفافیت و صراحت (درصورت امکان از نوع مشفقانهاش) رو حفظ کنیم.😉
هیچ کدوم از اینها توصیههای صرفا اخلاقی نیستن، بلکه تئوری پشتش خودخواه عاقل بودنه
احتمال اینکه با حفظ این کیفیت از نوع #بودن بتونیم از سرقوز افتادن همدیگه و پردهدری و افتادن به وادی دشمنی و جنگ پیشگیری کنیم بیشتره.
حالا اگه این سرسختی در گفتگو نهفقط از سر ترس، که با تهمانده عشقِ باقیمانده از دوستی، حرمتداری و باور به #امکان همراه بشه دیگه نتایج حاصله رو با روابط علّی معلولی و ریاضیات نمیشه برآورد کرد.
این خودش ممکنه تهِ #درایت و #معرفت توآمان باشه
#dialogue
خانه اکسیژن میزبان تیم یادگیرنده آموزش و توسعه بانک اقتصاد نوین حول تجربههای پوریا صبور در یادگیری همتایان
#خانه_اکسیژن
#بانک_اقتصاد_نوین
سالها تمرکز من بر ترویج «فرهنگ دوستی» در محیط کار بود؛ اما تجربیات تلخِ سال اخیر، رویکرد مرا به چالش کشید و موجب شد تا با نگاهی دقیقتر به پدیدهی #نادوستی و تضادهای مخرب بنگرم. اکنون بر این باورم که تمرکز بر دوستی کافی نیست.
ما نیازمندِ مهارتورزی در «مدیریتِ نادوستیها» هستیم؛ اینکه چگونه در غیاب دوستی، با رواداری، شرافت و اخلاق حرفه ای، از پل متزلزلِ تقابلها عبور کنیم.
هنرِ اصلی، نه در حذفِ تضاد، بلکه در جلوگیری از تبدیلِ «نادوستی» به «دشمنیِ ویرانگر» است.
کارگاه دیروز و فضای همکاران بیمه دی رو خیلی دوست داشتم و ممنونم از حضور خوبشون
این روزها با حال و هوای عجیبش و کارگاههای کارتیمی که قراره به بازگشت و ادامه دادنهامون کمک کنه؛
توی این کارگاه کمی درباره دوستیها و #نادوستیهای فراگیر زمانهمون گفتگو کردیم و اینکه چطور توی تلههای نادوستی گیر نکنیم و مثل همیشه با هم و درکنار هم بازی کردیم و همدیگه رو دوباره دیدیم و از بودن همدیگه #قدردانی کردیم.
#حال_خوب #اکسیژن
به بهانه رونمایی از سرویس جدید اکسیژن:
دورهمیهای *اکسیتوسین*
این روزها که حسابی ذهنها درگیره و فرسودگیِ پنهان، پشت میزهای کارمان جا خوش کرده، یک حقیقتِ سازمانی رو نباید فراموش کنیم: «ما ماشین نیستیم.»
وقتی فشارها زیاد میشه، غریزه به ما میگه «به لاک خودت فرو برو»، اما راهکارِ نجاتبخش، دقیقاً در جهت عکسه: «باید دوباره به هم متصل بشیم.»
گاهی برای عبور از طوفان، نیازی به جلسات سنگین نیست؛ گاهی باید دست از «کار کردن» بکشیم تا بتونیم *زندگیکردن* رو کنار هم تجربه کنیم.
بوییدنِ یک عطر دستساز، ساختن یک اثر با سفال، یا یک بازی تیمی که صدای خندهاش تا انتهای راهرو میره؛ اینها فقط تفریح نیستند! اینها اکسیتوسینهای سازمانی ما هستند که *اعتماد* ترکخورده رو ترمیم میکنند و پنجرهای میشن رو به *امید ، رو به اینجا و اکنون*
خبر اینه: هر اتفاقی که بیفته، ما هستیم که دوباره و دوباره، سرحالتر و همبستهتر از قبل، از نو آغاز کنیم.
بیاییم به جای غرقشدن در روزمرگی، فضایی برای «تجربهکردن» و «بودن» بسازیم.
حالِ خوبِ تیم، بزرگترین سرمایهی ما برای شروعِ دوباره است. 🌱👇
https://www.aparat.com/v/lxw3uj3
بعضی فضاها فقط محل حضور ما نیستند؛
کمکم بخشی از احساس، خاطره و هویت ما میشوند.
به این پیوند عاطفی و معنایی با فضا، دلبستگی به مکان یا Place Attachment میگویند.
وقتی یک فضای اداری یا آموزشی فقط «کاربردی» نباشد و بتواند حس امنیت، تعلق، تعامل و آرامش ایجاد کند، آدمها بیشتر با آن ارتباط میگیرند، بیشتر در آن میمانند، بهتر یاد میگیرند و باکیفیتتر همکاری میکنند.
شاید بهبود فضا، فقط چیدمان و زیبایی نباشد؛
شاید خلق جایی باشد که آدم دلش بخواهد دوباره به آن برگردد.
بعضی جاها را فقط استفاده نمیکنیم؛ زندگیشان میکنیم
خانه اکسیژن
https://o2s.ir/service/oxygen-house/
آیا میدونستین در خانه اکسیژن میتونید با کمک بازیهای سازمانیافته و تسهیلگران حرفهای دورهمیهای کارتیمی و جلسات خلاقانه برگزار کنید؟ این تجربه ها میتونه جزو بهترین گزینهها برای تقویت روحیه و بهبود حالوهوای همکارانتون توی این روزها باشه.
برای اطلاعات بیشتر 👇
https://o2s.ir/service/oxygen-house/
قصه خانه اکسیژن
https://o2s.ir/oxygen-house-story/
☎️هماهنگی با خانم مهندس محتشم
09909217400
تعدیل نیرو یا بدرقه همکاران؟
همه میدونیم که تصمیم به تعدیل، تلخترین لحظه برای هر متخصص منابع انسانی هست. ما در صف اولِ اجرای تصمیمهایی هستیم که بر زندگیِ همکارانمون اثر میگذارد، و این فشاری است که شاید خیلیها از بیرونِ سازمان و حتی خیلی از همکاران نبینند.
اما بیایید با هم روراست باشیم:
ما به عنوان «نگهبان سرمایههای انسانی و اجتماعی»، وقتی این طوفانها از راه میرسند، چقدر برای پیدا کردن مسیرهای میانبر پویش، جستجو و گفتگو کردیم؟
چقدر قبل از فشردن دکمهی نهایی، برای مدلهای جایگزین، تعویقِ تعدیل یا حفظِ کرامتِ خروجیها در اتاقهای مدیریت «چانه» زدهایم یا جنگیدهایم؟
میدانیم چقدر سخت است! میدانیم که گاهی در تنگنایِ بقایِ سازمان، صدایِ شفقت در میانِ اعداد و ارقام گم میشود. اما معتقدیم که درایتِ یک متخصصِ HR، دقیقاً در همین لحظاتِ بحرانی عیارش مشخص میشود.
ما میخواهیم از این «جنگیدنهایِ درونی»، از این تلاشهایِ پنهان برای حفظِ انسانیت، و حتی از تجربههایی که ای کاش جورِ دیگری رقم میخورد، با هم حرف بزنیم.
سلام 🌱
این روزها خیلی از سازمانها با تصمیمهای سختی مثل تعدیل همکاران و پایان همکاری روبهرو هستند.
ما در خانه اکسیژن و آژانس دیگرگون میخواهیم گفتوگویی واقعی و انسانی دربارهی تجربهی «خروج از سازمان» و Offboarding شکل بدهیم؛
گفتوگویی برای یادگیری، همفکری و پیدا کردن راههای انسانیتر در مواجهه با این موقعیتها.
اگر شما تجربهای در این زمینه دارید؛ چه موفق، چه دشوار
یا کسی را میشناسید که نگاه انسانی و ارزشمندی به مدیریت خروج کارکنان دارد، خوشحال میشویم خودتان یا ایشان را به ما معرفی کنید.
از میان این تجربهها، تعدادی از افراد برای حضور در نخستین پنل گفتوگوی «بدرقه با مراقبت» در خانه اکسیژن دعوت خواهند شد.
لینک پرسشنامه 🙏👇
https://survey.porsline.ir/s/XqaYnBGz
هدف ما ساختن گفتوگویی مهربانتر، مسئولانهتر و واقعیتر دربارهی تصمیمهای دشوار سازمانی است. 🌿
کنار هم موندن و کنار هم بودن
اینا فقط مال روزای سخت نیست
توی روزای معمولی و یکم معمولی هم خوبه که حواسمون بههم باشه تا روزای سخت توان تحمل همدیگه و شرایط رو داشته باشیم.
.
🎙 پادکست اتاق خبر فضا - قسمت اول - یکشنبه 3 اسفند 1404
📄 پرونده ویژه: بیخیال مریخ؛ بچسبیم به ماه!
🔸 عناوین اصلی
• بازیگران جدید؛ استارلینک همچنان بیرقیب
• اعزام موفق فضانوردان در روز نحس پرتاب
• کهکشانهای تاریک؛ و تقریبا بیستاره
——————
سردبیر و میزبان: محمدرضا رضائی
کارشناس مجری: موژان نادری
مهمان: دعوت نکردیم!
#اتاق_خبر_فضا
--------
حامی این قسمت: خانه اکسیژن؛ محیطی خلاقانه برای برگزاری رویدادهای سازمانی و تیمی
———————
@janusspace
@janusspace
@janusspace
———————
پروژه ژانوس اسپیس
دروازهای رو به کنجکاویهای فضایی
✍️ با هدایت محمدرضا رضائی
سایت | janusspace">یوتیوب | عضویت در باشگاه خوانندگان
.
شب قبل تا آستانه یک رویداد سازمانی
وای! مهدی نکنه تئاترت کلیشهای بشه، توروخدا دوز طنزش رو حواست باشه؛ مردم حوصله نصیحت راجع به ارزشهای سازمانی ندارن. ما ملت ارزشزدهای شدیم
ساعت ۱۰ شبه کارفرما از هتل زنگ میزنه؛ علی چیدمان اونجوری که توی نقشه کشیده بودی انجام شده اینم عکسش ببین خوبه؟
وای نه نه !!
فرهاد! توروخدا زودتر برو هتل با اون پارتیشن پشت صندلیها، سالن احساس خفگی میده یهکاریش بکن
فرهاد؛ استاد این مسول صدای گروه موسیقی تلفنشو بر نمیداره ساعت چند میرسن؟ من تا چند اینجا وایستم؟
- بچههای صدا و نور ساعت ۱ و نیم نصفه شب میرسن هتل، ما ساعت ۸ صبح باید شروع کنیم.
ساعت ۱۱ شبه
فرهاد؛ آقا اینا میگن پارتیشن از وسط باز نمیشه ولی یکیشون اول کار میگفت باز میشه، دبه کردن چیکار کنم؟
فرهاد! ولشون کن. چیدمان رو میشه فشردهتر کنی خیلی گشادگشاد چیدن؟
الوین بیخ گوشمه هر کی زنگ میزنه میاد آویزون من میشه
بابا!بابا! 😵💫
الوین! بابا! یه دقیقه وایستا الان میام، الوین جان! یه دقیقه😩
مرجان بیا اینو یه کاریش بکن توروخدا
کارفرما؛ علی میشه صبح ۴ نفرو بدی دم در خوش آمد بگن و کارت اسامی رو تحویل بدن من نفر ندارم؟ 🤨
اسلایدهام مونده صبح مرتبش میکنم، اون کلیپی که دوست داشتم در مورد ارزشها پخش کنم کاش کارفرما اوکی میداد؛ یکم انرژیش پایینه ولی خیلی معناداره.
شب تا صبح رویداد
😵💫🤨😊😰😱🤑🤭🤪😶🌫️🥶🥵🥺😩🥱😤😡
صبح رویداد
ساعت ۵ با صدای زنگ؛
خدایا! آخه چرا؟! تا بهکی
کورتیزول و استرس در حد اعلا
سامان توی گروه تلگرامی خطاب به تیم نوشته ۸ صبح هتل باشین نکنه بچهها دیرتر از مهمونا برسن!
چی بپوشم که شیک و مجلسی باشه؟
خدای من ساعت ۶ صبح چرا انقدر ترافیکه، بچهها دیر نکنن
وارد هتل میشم.
بزرگترین سالن flat هتلی تهران امروز قراره با ما به لرزه بیافته
فعلا که فقط دل منه یه دقیقه آروم و قرار نداره و هی میلرزه. خداییش میارزه؟
مهدی رو توی پارکینگ میبینم میگه؛ علی! دوربینو توی راهرو جا گذاشتم 🥶
بزار یه زنگ به رضا بزنم اگه راه نیافتاده یه دونه اضافه بیاره
زنگ
زنگ
رضا چرا بر نمیداره! عکاسش باید از ۸ منتظر مهمونا باشه برای عکس ولکام
رضا برنمیداره
رضا برنمیداره
وارد سالن میشم؛ چیدمان خوب شده، راضیم 😊
دستمریزاد
اسلایدها با صفحه ویدیووال مچ نیست
آخه چرا اینجوریه؟
و یک ساعت مچ کردن اسلایدها و صفحه ویدیووال ۸ متری طول میکشه.
چرا؟
ما که سایز صفحه رو از قبل گرفته بودیم و طبق اون طراحی کرده بودیم 😤
صدایی از بالا شبیه وحی؛ دنیا همیشه اونجوری که توقع داری نیست take it easy
مسول صدا کجاست؟ الان باید آهنگ ولکام پخش کنه مهمونا یکی یکی دارن از راه میرسن
۲۱۰ نفر
امید، مسول صدا، خرامان خرامان وارد سالن میشه گلایه هم داره؛
آقا حکمآبادی خداییش دیشب کی بود تا ساعت یک نصفه شب انقدر به من زنگ میزد؟ سوراخم کرد 🤭
بهش نمیگم که اون آدم فرهاد بود که شر نشه
امیدجان توروخدا صدا رو زودتر برسون🙏 میکروفن بده زودتر تست کنم.
کارفرما؛ علی! بچههای مستندسازتون کجا هستن چرا فیلم نمیگیرن؟ 🤨
رضا جان کجایی بابا! چرا جواب نمیدی؟ عکاست کو؟ دوتا نما بگیر کارفرما اذیته
رضا؛ ببخشید پشت موتور بودم عکاس هم داره میرسه. آخه سر صبح عکس چی بگیریم با این صورتای ورقلمبیده؟!
عکاس وارد میشود؛ با ظاهری هنری و چشمانی پف کرده
رضا! ایشون چرا روسری نداره؟ من که گفته بودم کارفرما حساسه 😰
میرم پیش خانومای تیم؛
کسی شال نداره؟
افسانه؛ چرا من یه دونه پشمی اضافه دارم
کو؟
نه! نه! این خیلی پشمیه
ولش کن ایشالله مشکلی پیش نمیاد 😇
بچهها تا *پنج دقیقه* دیگه شروع میکنیم.
مسول صدا؛ یه *ده دقیقه* به من فرصت میدی؟ یه مشکل فنی پیش اومده 🥺
.
.
.
نمیدونم چرا هی میگن مدیریت رویداد یکی از شغلهای پراسترس دنیاست؟
.
.
.
چرا مدیریت رویداد این قدر پراسترس است؟
تقریباً همه عوامل استرس شغلی را یکجا دارد
فشار شدید زمان Deadlines غیرقابل جابهجایی
مسئولیت تجربه احساسی تعداد زیادی آدم
وابستگی به دهها متغیر خارج از کنترل؛ مکان، تکنولوژی، آدمها، هوا و در ایران سیاست!😩
هماهنگی هم زمان چند تیم و ذینفع
صفر بودن خطای قابل قبول (رویداد فقط یک بار اتفاق میافتد.)
نگاهی به صفحه رویدادهای اکسیژن👇
https://o2s.ir/service/holding-events/
آیا سازمانها فقط مسول تغذیه و تامین نیازهای اولیه کارکنان هستند؟
سالها در مورد مادران چنین تصور میشد که مادر فقط وظیفه تغدیه فرزند را به عهده دارد اما دو آزمایش بزرگ روانشناسی چشمهای ما را به انسان ازنو گشودند
دکتر افشین رهنما در جمع مدیران پروژه تلاش میکند تا دریچهای جدید نسبت به فهم و درک انسان در سازمان ایجاد کند
این روزهای خانه اکسیژن
فرصت خوش و بش و یادگیری کنار سه دوست جدید؛ مجتبی حکم آبادی، نسرین یوسفی و اردشیر منظم عزیز به لطف و همراهی کیوان محیطمافی و مهرداد زکیزاده برقرار شد.
Kayvan Mohit Mafi Mojtaba Hokmabadi Nasrin Yousefi نسرین یوسفی
دوره امیر نفریه و جلسات صنعتی بهشهر با راهبری فدرا اشکوری و شیوا غلامنژاد به سرانجام رسید.
Amir Nafarieh Fedra Ashkwari Shiva Gholamnejad
#خانه_اکسیژن وارد سال دوم خودش شد 💐