اتحاد برای بقای ایران
چگونه می‌توان «کشور» را حفظ کرد؟

امشب حوالی ساعت ۲۳/۱۰
گفت‌وگوی پیام فضلی‌نژاد با محمدرضا شهیدی‌فر
شبکه نسیم صداوسیما، ۵ فروردین ۱۴۰۵

‏ telewebion.ir/live/nasim
@Naghdeandisheh

Читать полностью…

ایران هرگز تنها نخواهد ماند…
@Naghdeandisheh

Читать полностью…

رازهای رهبریِ مردم

🔺ایرانیان در تاریک‌ترین لحظات، سازنده یک «اراده جمعیِ مرموز» هستند و تاریخ را از دل فاجعه بیرون می‌کشند.

✍️ پیام فضلی‌نژاد، روزنامه اطلاعات، ۲۶ اسفند ۱۴۰۴، صفحه دو

نبرد خونین ما وارد سومین هفته سرنوشت‌سازش شده است. دشمنان ایران با محاسبات دقیق و مدل‌های استراتژیک خود پیش‌بینی می‌کردند که کشور تحت فشار همزمان تحریم ویرانگر، حمله خارجی و شهادت رهبری، به سرعت از درون متلاشی شود و به «تسلیم» یا «انفجار اجتماعی» برسد.

اما آنچه رخ داد، دقیقاً نقطه مقابل این برآورد بود: مردم نه تنها نشکستند، بلکه در ده روز نخست جنگ و در فقدان فرماندهی کل قوا، کشور را رهبری کردند، خطوط دفاع مدنی، شهری و خیابانی را مستحکم ساختند و همه معادلات را بر هم زدند.

اکنون پرسش بنیادی این است: چرا در لحظه اوج تهاجم خارجی، وقتی فروپاشی یک ملت تقریبا قطعی به نظر می‌رسد، اغلب مردم ناگهان چشم بر مصائب و اختلافات می‌بندند و برای بقای ایران متحد می‌شوند؟

۱- این همان معمای باطنیِ تاریخ است که متفکران بزرگ، از ابن‌خلدون تا ویل دورانت و آرنولد توین‌بی، آن را کاویده‌اند. دورانت این مقاومت را از اسرار ایرانیت و محصولِ «آبشاری از تمدن» در طول حیات ایران می‌داند؛ مردمی که در تاریک‌ترین لحظات، سازنده یک «اراده جمعیِ مرموز» هستند و تاریخ را از دل فاجعه بیرون می‌کشند.

 همچنین به اعتقاد توین‌بی، وقتی تهاجم بیگانه به اوج می‌رسد، جامعه‌ای که «پاسخ خلاقانه» می‌دهد، نه تنها بقا می‌یابد، بلکه به مرحله‌ای بالاتر از رشد می‌رسد؛ و خلاقیت ایرانی نیز همیشه از دل جنگ‌ها، دوباره عصری طلایی برای تمدن خود ساخته است.

با روش ابن‌خلدون، این همبستگی را شاید بتوان نوعی از «عصبیت» تفسیر کرد: اتحادی که در لحظه تهدید خارجی، از دل سختی و نگرانی زاده می‌شود و کشور را از سقوط حتمی نجات می‌دهد. این تهدید فرد را از خودپرستی بیرون می‌کشد و به جمع پیوند می‌زند. چنین پیوندی، یک «عرفان مبارزه‌جو» را که آمیخته با کهن‌ترین عناصر ایرانیت و اسلامیت است، در روح خفته ما بیدار می‎‌کند.

۲- رهبریِ مردم در این جنگ، به دیالکتیک جدیدی میان «مقاومت» و «جمهوریت» شکل داده که نه فقط واکنش به یک تهاجم خارجی، بلکه تحقق عملیِ جمهوریت است: یعنی مشارکت واقعیِ همه در سرنوشت کشور با محور حفظ تمامیت ارضی. بنابراین، مقاومت ملی و دینی، مقوم جمهوریت است، نه سرکوب‌کننده آن؛ و جمهوریت نیز سازنده مقاومت است، نه تهدیدکننده آن. 

مردم با تزریق این انرژی بزرگ، مشروعیت و سرمایه اجتماعی جدیدی برای کشور ‌آفریدند و بنابراین حق دارند که ثمره آن را نیز در آینده ایران ببینند. این دیالکتیک جدید، می‌تواند مقاومت و مشارکتِ جمهور مردم را در یک تعادل ارگانیک قرار ‌دهد و هجده روز اخیر نیز نشان داد وقتی جمهوریت در میدان جنگ به یک نیروی زنده تبدیل می‌شود، چه قدرت عظیمی را می‌سازد که تا پیش از این تصورش نمی‌رفت.

۳- جنگ هنوز ادامه دارد، اما پیشاپیش باید برای فردای پس از جنگ هوشیار بود و همیشه جوامعی برنده‌ نهایی‌اند که آینده‌نگری می‌کنند: مقاومت، اگر روزی به عنوان ابزار تضعیف جمهوریت عمل کند – همان‌طور که در برخی دوره‌های تاریخ رخ داده– سرمایه اجتماعی را فرسوده می‌کند و نظام را در برابر تهدیدهای آینده آسیب‌پذیر می‌سازد. اما اگر مقاومت را به عنوان مقوم جمهوریت صورت‌بندی کنیم، یعنی مقاومتی که مشارکت واقعی مردم را نه محدود، بلکه گسترش دهد؛ و مشارکتی که اقتدار را نه از بالا به پایین، بلکه از دل جامعه به بالا بجوشاند؛ آن‌گاه این دیالکتیک به سپر واقعی ایران در دنیای پساآمریکایی تبدیل می‌شود. 

🔺متن کامل یادداشت
https://ettelaat.com/x3cFR
@payamfazlinejad

Читать полностью…

‏در خارک، خاک خواهید شد.

#ایران

🔺لینک توئیت
x.com/fazlinejad/status/2032603031364149423?s=46&t=Uosl-8SuF3VjvMg7byi4Rw

@payamfazlinejad

Читать полностью…

‏در شرایط جنگی، حفظ انسجام ملی و هم‌صدایی میان رأس سیاسی و نیروهای مسلح یک اصل راهبردی است. پیام‌های عمومی نباید ناخواسته سیگنال ضعف یا دوگانگی مخابره کند؛ چنین خطایی سرمایه راهبردی کشور را فرسوده می‌کند.
‏فرماندهی جدید کل قوا می‌تواند این هم‌افزایی را استوارتر سازد.
‏⁧ #جنگ ⁩
‏⁧ #همبستگی ⁩

x.com/fazlinejad/status/2030203743283667343?s=46&t=Uosl-8SuF3VjvMg7byi4Rw

@payamfazlinejad

Читать полностью…

با تاسف فراوان، استاد جلال خالقی مطلق امروز درگذشت.
آخرین گفتگوی ایشان چندی پیش در مجله نقد اندیشه با عنوان «هشدار تجزیه ایران» منتشر شد.
یادش گرامی و روحش شاد.

@naghdeandisheh

Читать полностью…

✔️خلاصه بصری/اینفوگرافیک از یادداشت «بازندگان تاریخ» در روزنامه اطلاعات به قلم پیام فضلی‌نژاد، ۵ اسفند ۱۴۰۴

ملتی که بدون تاریخ زندگی کند، به ناکجاآباد خواهد رفت.

@payamfazlinejad

Читать полностью…

عارضه کمای فکری/ منابع استراتژیک فرهنگی در خطر است

✍️ پیام فضلی‌نژاد، روزنامه اطلاعات، ۲۸ بهمن ۱۴۰۴، صفحه دو

به نظر می‌رسد کشور به عارضه «کمای فکری» دچار گشته است. افکار جریان‌ساز، خاموش شده‌اند و جامعه فکری ایران در حال کوچک شدن است…

🔹منابع استراتژیک فرهنگی، یعنی آن نهادها و ابزارهای معرفتی که هویت ملی، آگاهی جمعی و تداوم تمدنی یک ملت را در برابر فراموشی و تحریف حفظ می‌کنند، در معرض خطر وجودی قرار گرفته‌اند.

🔺از رسانه‌های مرجع، مجلات فکری، کتاب و کتابت تا نقشه‌نگاری، تمبرنگاری و نوآوری‌ها در علوم فرهنگی، هر یک چالش‌های کم‌سابقه‌ای را تجربه می‌کنند.

🔹تیراژ مجلات فکری و فرهنگی (مکتوب و سراسری)، نسبت به ۱۰ سال قبل، دست‌کم ۶۰ تا ۸۰ درصد کاهش یافته و در یک جامعه ۹۰ میلیونی، تیراژ کل‌شان کمتر از یک‌دهم درصد در جمعیت کشور است.

🔺روزنامه‌های سراسری نیز روزهای تلخی را از سر می‌گذرانند. برخی از آن‌ها در کمتر از هزار نسخه توزیع می‌شوند.

🔹وضع نشریات دانشگاهی و تخصصی هم وخیم است: از ۳۷۰۰ عنوان مجله علمی، بسیاری از آن‌ها تعطیل شده‌اند.

🔺در واقع، بحران اصلی جانشینی در اینجاست: جایی که هیچ جایگزینی برای متفکران و عالمان وجود ندارد و چرخه تولید و بازتولید معرفت مختل می‌شود.

🔹سرانه مطالعه در ایران به عنوان پرچمدار یک تمدن کهن، تاسف‌برانگیز است و اکثریت قابل‌توجهی از مردم هیچ کتابی مطالعه نمی‌کنند. شمارگان کتاب نیز به شدت افت کرده و رکورد بیشترین عنوان با کمترین مخاطب را زده‌ایم!

🔺نقشه‌نگاری و تمبرنگاری، روایت‌های تمدنی را بازآفرینی می‌کنند، پیوندی محکم میان گذشته و آینده می‌سازند و هویت ملی یک کشور را در سطح جهانی تثبیت می‌کنند، اما فراموش شده‌اند.

🔹در چند دهه گذشته اکثرا مقبره‌ مفاخر و آرامگاه مشاهیر، به بدترین شکل، در اسکناس‌های رایج کشور چاپ شده است. به سبب همین غفلت، کشورهای دیگر با نوآوری در سیاست‌های پولی، برخی از مزیت‌های تمدن ایرانی را به سادگی مصادره کرده‌اند.

🔺کشور باید ابزارهای استراتژیک و سیاست‌های هویتی خود را به منظور ارتقای جایگاهش از بیخ و بن بازسازی کند، وگرنه شکست می‌خورد.

🔹اگر این فرصت از دست برود، راه بازگشتی وجود ندارد. در چنین لحظه‌های تاریخی‌ است که چراغ تفکر، هر چقدر هم کم‌ سو باشد، باید روشن بماند. در این لحظه است که همه باید علیه فراموشی متحد شویم.

✔️متن کامل
ettelaat.com/x3bfm
@payamfazlinejad⁩

Читать полностью…

🎥 دکتر داورشیخاوندی، جامعه‌شناس سرشناس ایرانی در سن ۹۲ سالگی دار فانی را وداع گفت و ما را سوگوار فقدان خویش کرد.

شهلا اسلامی، همسر دکتر شیخاوندی امروز عصر در گفت‌وگو با نقد اندیشه گفت: «ایشان سوم دی‌ماه به دلیل حادثه شکستگی لگن برای جراحی در بیمارستان ایرانشهر بستری شدند، اما بعد از مرخصی، مجددا با تشخیص عفونت ریه به بخش مراقبت‌های ویژه انتقال یافتند.
به تدریج دچار مشکلات دیگری مانند افت هموگلوبولین، مشکل کلیوی، کاهش سطح هوشیاری به وجود آمد و در روزهای آخر به کمک دستگاه ونتیلاتور تنفس می‌کرد.
همچنین دکتر شیخاوندی دچار بیماری آلزایمر بود که با کمک دارو این بیماری کنترل می‌شد.»

🔺او از نسل اول دانش‌‌آموحتگان جامعه‌شناسی در ایران و دارای دکترای برنامه‌ریزی اجتماعی از دانشگاه سوربن فرانسه بود.

🔺زایش و خیزش ملت، ۲۰۰ سال انقلاب فرانسه، جامعه‌شناسی انحرافات و مسایل جامعتی ایران و جامعه‌شناسی سیاسی برخی از آثار اوست.

🔹مرحوم دکتر داور شیخاوندی، چندی پیش از شدت گرفتن بیماری آلزایمر، افتخار دادند و در جمع اعضای تحریریه «مجله نقد اندیشه» حضور یافتند.

@naghdeandisheh

Читать полностью…

رسانه‌های ارتجاعی هر صدای مستقلی را سرکوب می‌کنند

✍️ پیام فضلی‌نژاد، روزنامه اطلاعات، ۱۴ بهمن ۱۴۰۴، صفحه دو

🔺از دی‌ماه ۱۴۰۴ بسیاری از نظریه‌ها و الگوهایی که جامعه و سیاست ایرانی پیش از این با آن‌ها تحلیل و تفسیر می‌شد، در حال منسوخ شدن است

🔹در ایران همه چیز، از انسان‌ها تا مفاهیم، هر یک به نوعی زخمی کاری خورده‌اند. بنابراین، غیرطبیعی نیست که تمام عناصر مدنی و اخلاقی ما در گستره یک دولت - ملت، در حال دگرگونی باشد.

🔺دیگر نمی‌توان بسیاری از پدیده‌ها را با استدلال‌های سابق و استنادات پیشین شرح داد.

🔹حجم آوارهای ذهنی، بزرگ است و واژگان، توان و تکافوی توضیح «موقعیت» را ندارند.

🔺ابزارهای نظری و دستگاه‌های فکری، خصوصا در میان جریان‌های حاکم، مثل سابق کار نمی‌کنند.

🔹وقتی فروبستگی‌ها به سر حد خود می‌رسند، خطر غلبه «ارتجاع» نیز به بالاترین حدش میل می‌کند. با تشدید فروبستگی، ارتجاع نیز شدت می‌گیرد.

🔺همانطور که علامه فقید، استاد محمدرضا حکیمی شرح داده‌اند «مشکل اصلی در هر انقلابی سیطره مجدد ارتجاع است… امروزه مهم‌ترین وظیفه قطعی روشنفکران مسلمان، مبارزه با چیرگیِ مرتجعان است. آن‌ها انقلاب مردم را از گوهر خود تهی می‌کنند، چنانکه گویی هیچ انقلابی واقع نشده و باید دوباره انقلاب کرد.»

🔹در هفته‌های گذشته که ایران به تلاطم افتاده، رسانه‌های ارتجاعی در داخل و خارج کشور، هر صاحب‌نظری را که تسلیم پندارهای آن‌ها نشده و بر استقلال رای خود پای فشرده است، با تمام قوا طرد و تکفیر کرده‌اند.

🔺اکنون کار به جایی رسیده که با شعار «کینه مقدس» به اصل تفکر و اساس اندیشه در ایران می‌تازند و متفکران را اصلی‌ترین عامل بدبختی ایران معرفی می‌کنند!

🔹گویا برگه ماموریت مشابهی در دست همه نیروهای ارتجاع است تا در اتحادی نانوشته، به خردکُشی بپردازند و جامعه را از تفکر بازدارند‌‌

🔺مردم می‌دانند که خردکُشی، خودکشی است. اگر «آرمان‌شهری» فروریخته، آرمان‌شهر بعدی از راه تفکرستیزی به دست نمی‌آید، بلکه این مسیر به ناکجاآباد می‌رسد.

🔹اگر یک «توافق جدید» میان دولت و ملت به دست نیاید، آشفتگی‌ها بیشتر خواهد شد.

✔️متن کامل
https://ettelaat.com/x39sd

@payamfazlinejad

Читать полностью…

صداها را باید به موقع شنید، نه هنگامی که بحران‌ها به مرحله‌ای بازگشت‌ناپذیر می‌رسند

✍️ پیام فضلی‌نژاد، درسِ نیم قرن، روزنامه اطلاعات، ۷ بهمن ۱۴۰۴، صفحه دو

🔺دیوان‌سالاران ما دچار ضعف مزمن در شناخت وضع موجود کشور هستند

🔹متاسفانه آنچه حاکمان ما در سالیان گذشته از آن غفلت می‌کردند، همان بود که اکثر دانشوران ما دلسوزانه به آن اهتمام داشتند و درباره‌اش هشدارهای پیاپی می‌دادند، اما «صدای متفکران» هم مانند صدای مردم شنیده نشد.

🔺واقعیت را نمی‌توان پنهان یا جعل کرد

🔺براساس پیمایش‌های معتبر در باب وضع موجود حدود ۶۰ درصد #جوانان ما علاقه خود را به رعایت آداب دینی از دست داده‌اند و ۷۰ درصد آن‌ها تمایل دارند که قوانین و مقررات برپایه عرف تنظیم شود.

🔹میزان مخاطبان وفادار تلویزیون در میان جوانان ۱۸ تا ۳۴ سال به ۱۰ درصد رسیده است. در مقابل، در پنج سال گذشته مخاطبان وفادار ماهواره تقریبا ۵۰ درصد رشد داشته و این نشان‌دهنده کاهش مرجعیت ملی است.

🔹قدرتمندان ما، همانطور که دین را بر خود تنگ گرفتند، فکر را نیز نزد خود محدود ساختند.

✔️متن کامل
ettelaat.com/news/134418
@payamfazlinejad

Читать полностью…

هرکس چهل روز نتوانست گوشت بخورد، باید به حساب بیت‌المال و با کمک حکومت گوشت بخرد و بخورد. حکومت باید گوشت برای او و خانواده‌اش تهیه کند. (بحار الانوار جلد ۶۶، صفحه ۶۵. نقل از پیامبر اعظم - ص)

کسانی که پس از من حکومت اسلامی تشکیل می دهند، نباید مردم را در فقر و کمبود نگاه دارند و به دین بی اعتقاد و به حکومت دینی بی اعتماد سازند. (اصول کافی جلد اول، صفحه ۴۰۶. نقل از پیامبر اعظم - ص)

امروز در شهر کوفه همه در رفاه زندگی می کنند، پایین ترین افراد، نان گندم می خورند، خانه دارند و آب آشامیدنی سالم می نوشند. (فضائل الصحابه، جناب احمد حنبل و بحارالانوار. نقل از امام علی - ع)

شرح احادیث را در کتاب منهای‌فقر، اثر گرانسنگ مرحوم علامه محمدرضا حکیمی (انتشارات الحیاة، ۱۳۹۲) بخوانید.

📺 برشی از برنامه شوکران هفتم، گفتگوى پيام فضلى نژاد با دكتر احمد واعظى، رئيس دفتر تبليغات اسلامى حوزه علميه قم، ١٢ شهريور ١٣٩٧، شبكه چهار سيما.
@payamfazlinejad

Читать полностью…

مردم عادی یک انقلاب توافقی می‌خواهند
گفت‌وگو‌ با پروفسور آصف بیات

✍️ پیام فضلی‌نژاد، مجله نقد اندیشه، شماره ۴ و ۵، تابستان و پائیز ۱۴۰۴، صص ۸۱-۷۷

شاید انسان‌ها درباره انقلاب فکر نکنند، اما انقلاب می‌تواند اتفاق بیفتد. اینکه درباره آن فکر کنیم یا نکنیم، در پیامد آن تأثیرات مهمی خواهد داشت.

به نظر می‌رسد که از دل انقلابیون جدید، چه‌گوارا در نمی‌آید، چون این روزها «کاریزما» به سختی تولید می‌شود و اگر هم بشود، بسیار سریع می‌شکند.

سناریوی «انقلاب توافقی» غیر ممکن نیست و درباره آن می‌شود فکر کرد. به نظرم مردم عادی هم یک انقلاب توافقی را می‌خواهند، یعنی می‌خواهند یک تغییرات معناداری با کمترین هزینه صورت بگیرد. چه کسی این را نمی‌خواهد؟! اما باید دید چقدر در عمل امکانش وجود دارد؟ باید شرایط عینی اقتصادی، اجتماعی و به خصوص شرایط سیاسی، یعنی انعطاف حاکمیت چنین سناریویی را مقدور کند.

▪️اینستا
instagram.com/naghdeandisheh
▪️ایکس
twitter.com/naghdeandisheh
@naghdeandisheh

Читать полностью…

ضرورت انقلابِ توافقی
/ یک پیام فوری: درس‌هایی برای جمهوری اسلامیِ جدید

✍️ گزیده/ سرمقاله پیام فضلی‌نژاد، مجله نقد اندیشه، پائیز ۱۴۰۴، صص ۱۱-۶

پیری زودرس انقلاب‌ها می‌تواند منجر به مرگ نابه‎هنگام نظام‌ها شود.

اگر جمهوری اسلامی تن به یک انقلاب توافقی ندهد، دگرگونی‌های رادیکال پیش از موعد فرا خواهند رسید؛ همان‌طور که جنگ و پیامدهای غیر منتظره آن برای بسیاری از تحلیل‌گران قابل پیش‌بینی نبود.

ایران، در سال ۱۴۰۴، در یک موقعیت مرزی، تاریخ معاصر خود را سپری می‌کند: جایی که سایه جنگ تمدنی، آینده را تیره کرده وبن‌بست‌های پیاپی سیاسی و معرفتی، هر خیزشی را به چالشکشیده است. این لحظه، نه با طوفان‌های گذشته، نه با نیرنگ‌های پنهان و نه با ویرانی‌های پیشین، بلکه با نیروی «خرد» باید تاریخ را بازنویسی کند.

همه به نظم کنونی معترض‌اند و تنها راه کم‌هزینه تغییر نظم، تغییر رژیم حقوقیِ قانون اساسی، به ‌عنوان شرط لازم و نه کافی، برای یک انقلاب توافقی است.

جامعه ما پس از سپری کردن یک تاریخِ درگیر، نیاز به «قرارداد جدید» میان طبقات اجتماعی، نیروهای سیاسی و کنشگران مؤثر دارد. جامعه ایران در ۱۲۰ سال گذشته سه دوره انقلاب، کودتا و جنگ را سپری کرده و امروزه باید به سوی یک دولت‌سازی پایدار حرکت کند.

مصلحت جمهوری اسلامیِ جدید، دیگر ایجاد بحران‌های خودانگیخته برای پوشاندن گسل‌ها نیست و نظام سیاسی چاره‌ای جز بازتوزیع قدرت در همه سطوح ندارد.

«توافق با جامعه» مقدم بر وفاقِ درونِ حکومت است. اگر توافق اجتماعی جدید کامیاب باشد، می‌توان امید به افزایش همبستگی ملی و سرمایه اجتماعی داشت و آن را به وفاق ترجمه کرد، در غیر این صورت، وفاق نمایشی به ضد خود تبدیل خواهد شد.

مردم می‌خواهند بساط خاندان‌های حکومت‌گر، حماقت در حکمرانی و تبعیض‌های ناروا برچیده شود و همه می‌دانند که به ‌زودی باید از آشوب این دیوان‌سالاریِ ورشکسته عبور کنیم.

در این موقعیت مرزی، تنها راه نجات، «انقلاب توافقی» است. هر نیرویی که به دنبال بازسازی ملی ایران است، باید به دنبال صورت‌بندی ایده «انقلاب توافقی» باشد و اجازه ندهد که اراده‌های خارجی، آینده ایران بزرگ را بسازند.

هم مردم عادی یک توافق مجدد با حکومت را می‌خواهند تا از بن‌بست موجود گذر کنند و هم نخبگان ضرورت یک انقلاب معرفتی را تذکر می‌دهند تا بتوانند هندسه فکری جدیدی برای عصر بعدی بسازند.

اگر هوشیار نباشیم، عصر دولت‌های کوتاه‌مدت و دوره خون‌بار دیگری در تاریخ ما فرا خواهد رسید.

ثبات نظام‌ها به توازن قدرت داخلی و خارجی وابسته است، توازنی که بدون گفت‌وگوی فراگیر فرو می‌ریزد. نظام‌های گرفتار، بدون بازتعریف جایگاه منطقه‌ای، به پرتگاه می‌رسند.

انقلاب توافقی، حلقه پنجم از ایده‌های سه چرخه تاریخی،تنش‌های سه‌گانه، چرخش تمدنی و جنگ تمدنی نگارنده است که می‌تواند ما را از پرتگاه نجات دهد، اما این انقلاب، دشمنانی پنهان در کمین دارد.

حزب‌اللهی‌های تقلبی مانند احمد الشرع در سوریه، جولانی‌های فردا در ایران هستند. بنیادگرایی آن‌ها همان‌قدر که به ظاهر محکم و استوار است، در باطن، سست و بی‌بنیاد است و به غایت، فرصت‌طلب به شمار می‌روند و همچنان، مهیاترین بستر نفوذ دشمن در ایران امروز هستند. این خسارت، نه فقط از حماقت که از خیانتی مرموز سرچشمه می‌گیرد.

🔺بازتاب/ متن گزیده در ویژه‌نامه قانون اساسی روزنامه اطلاعات
https://ettelaat.com/x35vF

▪️اینستا
instagram.com/naghdeandisheh
▪️توییتر
twitter.com/naghdeandisheh
@naghdeandisheh

Читать полностью…

آخرین گفت‌وگوی دکتر جواد صفی‌نژاد: نقشه‌های ما را سوزاندند/ فرانسوی‌ها کل کاخ داریوش را با کشتی جنگی از ایران بردند

✍️ مجله نقد اندیشه، شماره ۴ و ۵، پائیز ۱۴۰۴

بسیاری از نقشه‌های ایران را سوزاندند، اما آن‌هایی که توانستیم در سراسر دنیا جمع کنیم را در کتابم آورده‌ام. من کتاب هفت اقلیم را چاپ کرده‌ام. جهان در نقشه‌های قدیم شامل هفت اقلیم بود که ایران در مرکز آن قرار داشت. کتاب‌های بسیاری دارم که می‌توانم چاپ کنم، اما کاغذ آن‌قدر گران شده است که نه می‌توان کتاب چاپ کرد و نه می‌توان کتاب خرید. در کتاب نقشه‌ها، نقشه کره زمین را قبل از اسلام و بعد از آن کشیده‌ام.

فرانسوی‌ها با شاه ایران قرارداد می‌بندند که روی زمین هرچه گیر آمد، برای شاه ایران باشد و زیر زمین هر چه پیدا شد، برای فرانسوی‌ها. قلعه شوش را باز می‌کنند و می‌بینند کاخ داریوش زیر آن قرار دارد. این کاخ حدود نود ستون داشته است. کشتی جنگی فرانسه می‌آید و هرچه از زیر خاک بیرون می‌آورند را نمد پیچ می‌کنند و به فرانسه می‌برند. یکی از ستون‌ها بیرون باقی ماند که آن را شکستند و به دریا ریختند.

▪️اینستا
instagram.com/naghdeandisheh
@naghdeandisheh

Читать полностью…

‏صحنه‌آرایی خطرناکی علیه ایران برای یک کودتای سیاسی، همراه با اشغال نظامی توسط دونالد ترامپ در حال اجرا است.
‏مردم بازی آمریکا را شناخته‌اند؛‌ اما تا پیروزی نهایی، لحظه‌ای نباید از «تله دشمن» غافل شد.
‏هرگونه چنددستگی، دستاوردها را ناگهان به باد می‌دهد.

x.com/fazlinejad/status/2036165528469790755?s=46&t=Uosl-8SuF3VjvMg7byi4Rw

‏@payamfazlinejad

Читать полностью…

یا رب تو نگهبان دل اهل وطن باش
‏که امید بدیشان بود ایران کهن را

#نوروز_پیروز ⁩
@naghdeandisheh

Читать полностью…

‏دکتر علی لاریجانی، سیاستمداری دوراندیش بود که سهم بسزایی در اعتلای تفکر فرهنگی ایران داشت.
‏در دوره ریاست او بر صداوسیما، همایش «چهره‌های ماندگار » آغاز به کار کرد که به همت دکتر رضا پورحسین و دکتر محمود اسعدی برگزار شد و یادگاری جاویدان برای رسانه ملی است.
‏خداوند بر درجاتش بیفزاید.
پیام فضلی‌نژاد
@payamfazlinejad

Читать полностью…

ضرورت بقای ملی
🔹پنج نکته درباره جنگ، جامعه و رهبری

✍️پیام فضلی‌نژاد، روزنامه اطلاعات، ۱۹ اسفند ۱۴۰۴، صفحه دو

ساختار سیاسی توانست در مدت کوتاهی، خلأ رهبری را پر کند و زنجیره فرماندهی و تصمیم‌گیری ملی را حفظ نماید.

در حالی که کشور طی یازده روز گذشته زیر سنگین‌ترین فشارهای دو دشمن آمریکایی- اسرائیلی قرار دارد، فرآیند انتخاب و انتقال رهبری در ایران نیز با سرعت انجام شد و روز گذشته رهبر جدید انقلاب اسلامی انتخاب گردید؛ رخدادی که در میانه یک جنگ همه‌جانبه و بحران کم‌سابقه امنیتی به وقوع پیوست. هم‌زمانی این دو رویداد (حمله خارجی و انتقال رهبری) ایران را در موقعیتی قرار داد که از منظر تاریخی و سیاسی اهمیت ویژه‌ای دارد:

۱- تاریخ ایران، تاریخ بحران است. این سرزمین در طول بیش از دو هزار سال بارها با تهاجم خارجی، فروپاشی حکومت‌ها، جنگ‌های بزرگ و اشغال نظامی روبه‌رو شده است. اما آنچه ایران را از بسیاری از سرزمین‌های تاریخی متمایز می‌کند، توانِ «عبور از بحران» است. ایران بارها تا آستانه فروپاشی پیش رفته، اما در بسیاری از این لحظات توانسته است از دل آشوب، نظمی تازه بسازد.
تاریخ نشان می‌دهد که در لحظه تهاجم خارجی، هرگاه راس سیاسی کشور حذف شده یا مرکز سیاسی آن از کار افتاده است، پیامد آن غالباً فروپاشی دولت و هرج و مرج یا از دست رفتن سرزمین و تجزیه بوده است.
از همین رو، در حافظه تاریخی ایرانیان پیوندی عمیق میان بقای کشور و استمرار رهبری شکل گرفته است. در همین چارچوب، تجربه روزهای اخیر ایران واجد اهمیتی ویژه است. در شرایطی که کشور هم‌زمان با حمله بی‌امان دشمنان خارجی با مسئله انتقال رهبری روبه‌رو شد، ساختار سیاسی توانست در مدت کوتاهی این خلأ را پر کند و زنجیره فرماندهی و تصمیم‌گیری ملی را حفظ نماید تا قدرت حفظ سرزمین در زمان جنگ افزایش یابد.

۲- اما در فهم این پدیده نباید تنها به مفهوم «دولت» به معنای مدرن آن بسنده کرد. تجربه تاریخی ایران نشان می‌دهد که ساختار اقتدار در این سرزمین غالباً ترکیبی پیچیده از عناصر مدنی، سیاسی، دینی و فرهنگی بوده است. از پادشاهی‌های باستان که با نوعی مشروعیت قدسی همراه بودند تا دوره‌های بعد که دین و سیاست در سطوح مختلف در هم تنیده شدند، رهبری در ایران اغلب جایگاهی فراتر از یک «رئیس سیاسی» داشته است. در جامعه‌ای با زمینه عمیق مذهبی، اقتدار سیاسی هنگامی پایدار می‌شود که با نظام ارزشی جامعه پیوند برقرار کند. در چنین ساختاری، رهبری تنها رأس یک دستگاه حکومتی نیست؛ نقطه اتصال دولت، جامعه و نظام معنایی آن است. همین پیوند تاریخی میان اقتدار سیاسی و باور اجتماعی، یکی از عناصر مهم تداوم ایران در دوره‌های بحران بوده است.

۳- از سوی دیگر، عنصر «آگاهی تاریخی» از فرجام فروپاشی و تجزیه، یکی از ارکان اصلی نظریه بقای ملی است. ایرانیان در طول تاریخ آموخته‌اند که هرگاه مرکز اقتدار تضعیف شود و در عین حال مردم نیز غایب یا منفعل باشند، تجزیه دائمی و کاهش قلمرو سرزمینی نتیجه‌ای اجتناب‌ناپذیر است؛ اما هرگاه «مقاومت فعال» شکل می‌گیرد، روند تجزیه متوقف می‌شود. این آگاهی در روزهای پس از انقلاب ۱۳۵۷ آشکار شد؛ گروه‌های مسلح در کردستان، خوزستان و سیستان‌وبلوچستان تلاش کردند مناطقی را از کنترل دولت وقت خارج کنند، اما مردم با مقاومت فعال مانع تجزیه شدند. این الگو، سپس در هشت سال دفاع مقدس و جنگ ۱۲ روزه آزموده شد و امروزه به یک قانون اساسی برای بقای ملی تبدیل شده است: همکاری میان رهبری، مردم و نیروهای مسلح، حلقه‌ای حیاتی برای حفظ تمامیت ارضی است.

۴- بدین‌ترتیب، آنچه می‌توان آن را «الهیات بقا» در تجربه تاریخی ایران نامید، بر شبکه‌ای پنج‌گانه از عناصرِ به‌هم‌پیوسته استوار است: مرکزیت اقتدار سیاسی، انسجام نهادهای دولتی، هماهنگی نیروهای مسلح، مقاومت فعال جامعه و آگاهی تاریخی‌ای که دوباره احضار شده است. هرگاه این عناصر در کنار یکدیگر عمل کرده‌اند، ایران توانسته حتی در سخت‌ترین شرایط از فروپاشی کامل عبور کند.

۵- ایران امروز در حال عبور از یک وضعیت استثناییِ بحرانی است. جامعه ثبات می‌خواهد؛ ثباتی که چشم‌انداز آن هر چند کم‌رنگ، اما در حال شکل‌گیری است و کیفیتِ مدیریت این گذار، نقش تعیین‌کننده‌ای در آینده کشور خواهد داشت. باید آگاه بود که کوچک‌ترین ناهماهنگی یا ضعف در انسجام دولت، هماهنگی نیروهای مسلح و مقاومت فعال جامعه می‌تواند ظرفیت دفاعی و توان راهبردی کشور را در میانه جنگ کاهش دهد و دشمنان خارجی را به پیشروی تشویق کند. ایران باید از این خطر برکنار بماند تا رهبری جدید انقلاب، نقشه راه عبور از بحران جنگ را با هدف بازسازی جامعه و کشور ترسیم کند.

🔺متن کامل
https://ettelaat.com/x3ckF
@payamfazlinejad

Читать полностью…

هشت نکته درباره تجزیه: چگونه می‌توان مرزها را حفظ کرد؟

✍️ پیام فضلی‌نژاد، روزنامه اطلاعات، چهاردهم اسفند ۱۴۰۴

امروز‌ چه می‌شود؟ همه چیز در معادله‌ای جدید میان حکومت و مردم تعیین خواهد شد.
اگر مردم احساس کنند حکومت سپرشان است نه سربارشان، این سد پایدار می‌ماند، وگرنه تاریخ دوباره تکرار خواهد شد و...

در ششمین روز از جنگ تحمیلی، هر که هنوز می‌گوید دشمن ایران به دنبال تجزیه نیست، هم تاریخ و هم نقشه‌های جغرافیایی را تحریف می‌کند. وانگهی، چنین افرادی با ساده‌انگاری خود، برای کشور فاجعه می‌آفرینند. ایران در طول تاریخ بارها با فشارهای واقعیِ تجزیه مواجه شده و هر بار نیز نیروهای اجتماعی، نقشی کلیدی در شکست‌ها و پیروزی‌ها بازی کرده‌اند. در تاریخ تجزیه، گاهی مردم مقاومت پراکنده داشتند و گاه تسلیم شدند، در برخی مراحل نیز واکنش فعال توانست مرزها و شهرها را حفظ کند. این‌بار چه می‌شود؟ همه چیز در معادله‌ای جدید میان حکومت و مردم تعیین خواهد شد.

یکم- با مرگ کوروش بزرگ (حدود ۵۵۹–۵۳۰ ق.م) ایران که یک امپراتوری وسیع بود، از مرزهای شرقی و شمال‌غربی موقتاً دچار آشوب و ضعف در کنترل سرزمینی شد. حتی واکنش‌های محلی نتوانست همه قلمروهای ایران را حفظ کند. سپس در سال‌های ۶۳۳–۶۵۱ میلادی، بخش‌های وسیعی از ایران به تصرف اعراب درآمد. مقاومت‌هایی در ری، نیشابور و برخی شهرها رخ داد، اما حکومت ساسانی فروپاشید و خاک ایران از دست رفت. این دو تجربه تاریخی نشان داد که مقاومت پراکنده، بدون انسجام سیاسیِ کافی، قادر به حفظ مرزها نیست.

دوم- در سال‌های ۱۲۱۹–۱۲۲۱ م، مغولان خراسان، نیشابور و تبریز را گرفتند. برخی مقاومت‌های شهری ثبت شد، اما چون اتحاد ملی وجود نداشت، سلطه خارجی به سرعت تثبیت شد. در اواخر قرن چهاردهم میلادی نیز یورش تیمور به شمال‌شرق ایران، از مشهد تا هرات، حلقه دیگری از همین چرخه تجزیه بود: کاهش سرزمین، واکنش محدود مردم و حکومت بیگانه.

سوم- در دوره صفوی و قاجار، کاهش قلمرو از «میدان جنگ» به میز مذاکره و عقد معاهده منتقل شد. در ۱۶۳۹ م، معاهده زهاب بخش‌هایی از عراق را به عثمانی واگذار کرد. در ۱۸۱۳ و ۱۸۲۸ م، معاهدات گلستان و ترکمانچای بخش‌های قفقاز را به روسیه بخشید. در ۱۸۵۷ می، معاهده پاریس هرات را از قلمرو ایران خارج کرد و در ۱۸۸۱ م، معاهده آخال بخش‌هایی از شمال‌شرق را به روسیه داد. این دوره نشان داد که ضعف دیپلماتیک و فقدان تقکر استراتژیک می‌تواند به اندازه جنگ، مرزهای کشور را کاهش دهد. مردم در این مقاطع واکنش‌های محدود داشتند، اما اکثریت آن‌ها منفعل بودند، چون از صحنه سیاسی کنار گذاشته شده بودند. فقط تصمیم‌های حاکمان و فشار خارجی، عامل تعیین‌کننده بود.

چهارم- در ۱۹۱۶ م و بعد از جنگ جهانی اول، فاجعه بدتری رخ داد: توافق سایکس‌پیکو با محوریت انگلیس و فرانسه، مرزهای جدیدی در خاورمیانه ترسیم کرد. ایران حتی به این مذاکرات، دعوت نشد. «ضعف داخلی» به جایی رسیده بود که کشور ما هیچ عاملیتی در تعیین نظم منطقه‌ای نداشت. حذف شدن از معادله، خود شکلی از کاهش قدرت سرزمینی بود؛ هشداری تاریخی که نشان داد ضعف همه‌جانبه، چقدر فاجعه‌آمیز است.

پنجم- در ۱۹۷۱ م، بحرین با دسیسه انگلیس و انفعال پهلوی دوم از دست رفت. دوباره نه مقاومت فعالی علیه این تجزیه شکل گرفت و نه بسیج اجتماعی گسترده‌ای رخ داد. این تجربه نیز نشان داد که در فقدان واکنش جمعی، سرزمین می‌تواند بدون جنگ از دست برود.

ششم- پس از انقلاب ۱۳۵۷، گروه‌های مسلح در کردستان، خوزستان و سیستان‌وبلوچستان تلاش کردند مناطقی را از کنترل دولت موقت خارج کنند و جنگ مسلحانه شروع شد. این بار، و در دفاع مقدس ۸ ساله و جنگ ۱۲ روزه مردم متفاوت عمل کردند و با آگاهی از تجربه‌های پیشین وارد صحنه شدند و تجزیه محقق نشد. تفاوت این مقطع با دوره‌های پیشین در «مقاومت فعال» همه نیروهای آگاه اجتماعی بود.

هفتم- بدین‌ترتیب چرخه‌ای تاریخی را می‌توان صورتبندی کرد: هر جا مردم غایب یا منفعل بودند، قلمروی سرزمینی کاهش یافت؛ هر جا مقاومت فعال کردند، روند تجزیه متوقف شد. تاریخ تجزیه ایران، دارای حافظه‌ای زنده و حامل یک «آگاهی جمعی» درباره فاجعه تسلط بیگانگان است. از این رو، در ۶ روز گذشته اکثر مردم نه از سر هیجان و شعار، بلکه بر پایه تجربه انباشته قرن‌ها، دریافته‌اند که هزینه غیبت آن‌ها در دفاع از مرزها چیست. ایرانیان، پیاده‌نظام تجزیه کشور نخواهند شد؛ زیرا تاریخ را با بهای واقعی آن تجربه کرده‌اند.

هشتم- حکومت‌های گذشته، مردم را به عنوان یک کنشگر مقاوم از دست دادند چون فساد، بی‌کفایتی، وابستگی خارجی و سرکوب داخلی، اعتماد همه را نابود کرده بود. امروز اگر مردم احساس کنند حکومت سپرشان است نه بارشان، این سد پایدار می‌ماند؛ وگرنه تاریخ دوباره تکرار خواهد شد و این بار هزینه‌اش بسیار سنگین‌تر است.

🔺متن کامل
ettelaat.com/x3c8q
@payamfazlinejad

Читать полностью…

فرزندان وطن در کنار سربازان ایران در خون خویش غلطیدند و مظلومانه شهید شدند، اما ایران متحد، پیروز خواهد شد.

🔺تجاوز به خاک میهن با پاسخ کوبنده همه ایرانیان همراه خواهد بود.

🔹هیچ نیروی آزادی‌خواه و با شرافتی در این لحظه تاریخی، گزینه تسلیم را انتخاب نخواهد کرد. بی‌شک، ایران متحد از این آزمون خطیر نیز سربلند بیرون خواهد آمد.

🔺در کنار همه سربازان میهن ایستاده‌ایم و برای آن‌ها آرزوی توفیق و پیروزی در دفاع از کشور داریم.

@payamfazlinejad

Читать полностью…

به سوی ناکجاآباد/
با وضع موجود، همه طرف‌ها خواهند باخت

✍️ پیام فضلی‌نژاد، روزنامه اطلاعات، پنجم اسفند ۱۴۰۴، صفحه دو

🔺با یک چشم اشک و یک چشم خون باید گفت، ملتی که بدون تاریخ زندگی کند، به ناکجاآباد خواهد رفت

🔹در ایران امروز، «حافظه تاریخی» از همه سو به میدان نبردِ روایت‌های ساده و یک‌جانبه تبدیل شده است.

🔺از یک سو، رسانه‌های ماهواره‌ای و از سوی دیگر صداوسیما، با تک‌خطی کردن روایت‌ها، ویرانیِ حافظه جمعی را تسریع می‌کنند

🔹یک طرف به اسم بازسازی تاریخ ملی و باستانی، گذشته را ساده‌سازی می‌کند و طرف دیگر برای حفظ تاریخ اسلام و انقلاب به همان دام می‌افتد

🔺این فرایند، گذشته را از یک فرآیند پرپیچ‌وخم به داستانی راحت برای توجیه حال یا تصرف قدرت بدل می‌کند.

🔹در این صحنه‌، حتی اگر مهرزاد بروجردی در ایران ‌اینترنشنال علیه عادی‌سازی مداخله خارجی موضع ‌بگیرد، از سوی همان تلویزیون تخطئه می‌شود.

🔺در صداوسیما نیز هیچ کسی جز چند چهره تکراری برای مباحثات تاریخی دعوت نمی‌شود و درها بسته است.

🔹باید هرچه سریع‌تر به این هم‌افزایی پایان داد، چون این سنخ از روایت‌ها با گزینش نقاط روشن یا تاریک، پیچیدگی‌های تاریخی را حذف می‌کنند و امکان درس‌آموزی از گذشته را به صفر می‌رسانند.

🔺همین روایت‌های سیاه و سفید به بزرگ‌ترین منبع اشتباه محاسباتی تبدیل شده است. بخشی از حاکمیت با فروکاستن تاریخ به دورانی آخرالزمانی و نقش دشمنان در این دوران، عمق آسیب‌های اقتصادی و سیاسی و فرهنگی و فرسودگی اعتماد عمومی را دست‌کم گرفته است.

🔹به همین سبب، حاکمیت امواج نارضایتی‌ها را به درستی نمی‌بیند. نتیجه‌اش، سیاست‌گذاری‌های غلطی است که به جای درمان ریشه‌ای، آتش را بیشتر شعله‌ور می‌کند.

🔺مردم عادی نیز میان این دو قطب، انتخاب‌های مطلوبی پیش‌رو ندارند: یا به انفعال می‌رسند و ناامید می‌شوند، یا در انتظار معجزه‌ای خیالی‌اند. همین امر در نهایت، کنش مدنی و عقلانیت انتقادی را فلج می‌کند.

 🔹در این بازی، همه طرف‌ها «بازندگان تاریخ» خواهند بود، چون ساده‌سازیِ گذشته، کُشنده است. باید آگاه بود که تبعات این «اشتباه محاسباتیِ جمعی» بسیار سنگین است.

🔺از مؤسسه مطالعات تاریخ معاصر و بنیاد تاریخ‌پژوهی و دانشنامه انقلاب اسلامی، عملا صدایی بلند نمی‌شود.

🔹در میانه این دوگانه، حتی پروژه‌های بی‌طرفانه‌ای مانند مجموعه تاریخ شفاهی هاروارد به رهبری حبیب لاجوردی که اشتباهات حکومت پهلوی را بی‌پروا آسیب‌شناسی می‌کرد، به حاشیه رفته و درس‌های آن برای امروز نادیده گرفته شده است،

🔺تا اطلاع ثانوی به هیچ یک از طرفین دعواهای تاریخی نباید اعتماد مطلق کرد، بلکه باید با عقل نقاد به تماشای گذشته رفت.

✔️متن کامل
ettelaat.com/x3bGc
@payamfazlinejad⁩

Читать полностью…

انقلاب اسلامی در خطر سرقت است. برای پیشگیری از این فاجعه، سه اقدام فوری، کارساز است: احیای آزادی‌های معوق، اجرای عدالت معلق و یک توافق مجدد

✍️ پیام فضلی‌نژاد، روزنامه اطلاعات، ۲۱ بهمن ۱۴۰۴، صفحه دو

🔺اگر به آزاداندیشی سال‌های آغازین انقلاب بازنگردیم، ممکن است جبر زمانه، ما را به معادلات پیش از آن بازگرداند.

🔹انقلاب‌هایی که با رویای آزادی متولد می‌شوند، در وضعیت استبداد می‌میرند. بنابراین، انقلاب برای بقای خود چاره‌ای جز بازگشت به ریشه‌ها ندارد.

🔺آرمان انقلاب «رفاه» بود، نه فقر. لیقوم الناس بالقسط. پیامبران آمدند تا مردمان همه، در منهای فقر زندگی کنند. برای حفظ انقلاب باید عدالت معلق اجرا شود.

🔹توازن میان استقلال و آزادی و عدالت در معرض خطر است و این روند، مردم‌سالاری را تهدید می‌کند، اما جمهوری ناقص و «جمهوریت ناکام» نباید فرجام این انقلابِ پرهزینه باشد.

🔺به روایت شهید چمران «باید بترسیم از این که زیربنای فکری خویش را از دست بدهیم و دچار منافع شخصی و مصالح مادی شویم؛ آنجا خودخواهی آتش خواهد زد. آنجاست که باید به خدای بزرگ بازگردیم و توبه کنیم.»

✔️متن کامل
ettelaat.com/x39NQ

@PayamFazlinejad

Читать полностью…

هیچ امیدی به تغییر در صداوسیما نیست/⁨ شاهد انسانیت‌زدایی در تلویزیون هستیم

✍️ گفت‌وگوی پیام فضلی‌نژاد با روزنامه شرق، ۱۴ بهمن ۱۴۰۴، صفحه دو


🔺برکناری مدیر شبکه افق، یک نمایش نخ‌نماست. اکنون صورت مساله این نیست که چرا تلویزیون، ملی نیست و جامعیت فکری و فرهنگی و سیاسی ندارد، یا چرا در انحصار یک سلیقه سیاسی خاص است.

🔹پس از پخش این برنامه موهن در شبکه افق، صورت مساله این است که چرا صداوسیما دیگر حداقل‌های اخلاقی و اصول انسانی را نیز رعایت نمی‌کند. بنابراین، گرانیگاه بحث کامل تغییر کرده است‌‌.

🔺در پنج سال گذشته مخاطبان وفادار ماهواره تقریبا ۵۰ درصد رشد داشته و در حال حاضر مخاطب وفادار صداوسیما فقط کمی بیشتر از مخاطب وفادار ماهواره است. آمارهای مستقل در سال ۱۴۰۳ نشان می‌داد که حدود ۶۰ درصد مردم به صداوسیما اعتماد ندارند و این روند اکنون در زمستان ۱۴۰۴ تشدید شده است. این تغییرات نشان‌دهنده افول شدید مرجعیت صدا و سیما است.

🔹در پشت صحنه، اراده‌ای برای سوق دادن مخاطبان به سمت رسانه‌های خارجی وجود دارد. عملکرد تلویزیون در تولید نفرت، طبیعی نیست.

✔️متن کامل
sharghdaily.com/fa/tiny/news-1085488

@payamfazlinejad

Читать полностью…

فرصت‌ها در حال تمام شدن است. همه هشدار دادند، اما هیچ کس نشنید:

وقتی از نظر فکری فرسوده شویم، جامعه به دنبال آلترناتیوهای دیگر می‌رود.

جامعه به خاطر سکون ما از حرکت نمی‌ایستد…

ایران - تغییر: پیام فضلی‌نژاد، حاتم قادری، رضا امیرخانی، تقی آزاد ارمکی، میلاد دخانچی و ابراهیم فیاض
@payamfazlinejad

Читать полностью…

با اعترضات چه نباید کرد؟

✍️ پیام فضلی‌نژاد، روزنامه اطلاعات، صفحه ۲، سی‌ام دی‌ماه ۱۴۰۴

🔺همانطور که اعتراضات مردم نباید به پوششی برای مشروع‌ساختن پروژه‌های تروریستی تبدیل گردد، از جنایت‌های بیگانگان نیز نباید به عنوان ابزاری برای تخطئه نارضایتی‌های عمومی استفاده کرد. نباید یک پدیده نرم اجتماعی را ناآگاهانه یا از سر عمد، به مسلخ یک «هجمه سخت» برد.

🔹باید صدای نوجوانان و جوانان معترض را به رسمیت شناخت و افکارشان را بدون سانسور شنید. حتی باید استدلال‌های کسانی را که گمان می‌کنند دخالت خارجی به نفع آینده کشور است و از این رهگذر ایران تجزیه نخواهد شد، شنید و به نقد و مباحثه عالمانه گذاشت.

🔺نباید از این گفت‌وشنودها ترسید، بلکه بهتر است تا با جسارت نظری، راهی به سوی یک عقلانیت بین‌الاذهانی و مفاهمه بین نسلی ساخت.

🔹مساله بغرنج این است: ایران، چگونه باید از سویی در برابر یک «حمله ضدتمدنی» از بیرون (و در برابر کشورهای متخاصم) مقاومت کند، و از دیگر سو، در برابر «چرخش تمدنی» از درون نیز منفعل نماند تا در نهایت، طعمه دیگران نشود؟

✔️متن کامل
ettelaat.com/x38zv

▪️اینستا
instagram.com/naghdeandisheh
@naghdeandisheh

Читать полностью…

مردم عادی یک انقلاب توافقی می‌خواهند
گفت‌وگو با پروفسور آصف بیات

✍️ پیام فضلی‌نژاد، مجله نقد اندیشه، شماره ۴ و ۵، تابستان و پائیز ۱۴۰۴، صص ۸۱-۷۷

سناریوی «انقلاب توافقی» غیر ممکن نیست و درباره آن می‌شود فکر کرد. به نظرم مردم عادی هم یک انقلاب توافقی را می‌خواهند، یعنی می‌خواهند یک تغییرات معناداری با کمترین هزینه صورت بگیرد. چه کسی این را نمی‌خواهد؟! اما باید دید چقدر در عمل امکانش وجود دارد؟ باید شرایط عینی اقتصادی، اجتماعی و به خصوص شرایط سیاسی، یعنی انعطاف حاکمیت چنین سناریویی را مقدور کند.

هر تغییری مستلزم همان عقلانیتی است که شما به آن اشاره کردید. عقلانیتی که هم از طرف جامعه و نخبگان باشد و هم از طرف حاکمیت. واقعیت این است که در بازیِ بین جامعه و دولت، هر دو طرف می‌خواهند برنده حداکثری باشند.

آن عقلانیتی که شما از آن صحبت می‌کنید، یعنی درک اینکه باید تغییرات معناداری در حوزه‌های به ویژه سیاسی، اقتصادی و اجتماعی شکل بگیرد و اگر این تغییرات به وجود بیاید، می‌تواند آن تعادلی را که شما بیان کردید، ایجاد کند. در عین حال باید این را هم دید که جامعه نیز دنبال فرصتی است تا پیشروی آرام خود را ادامه دهد. پیشروی آرام اغلب به تعارض و تنازع ختم می شود.

نیروهایی که سعی می‌کنند «انقلاب توافقی» را به وجود بیاورند، واقعاً تا کجا قادر هستند تغییرات معنادار را در عمل تحقق ببخشند؟
آیا آن‌ها قادرند بستر گذار به نظم دموکراتیک را فراهم بیاورند؟ در مصر هم جامعه تغییر کرده، اما حاکمیت همچنان سرکوبگر است. این اتفاق می‌تواند در ایران هم به وجود بیاید، باید دید که جامعه چه مقدار دیگر می‌تواند صبر داشته باشد.

در سطح حکومت‌ها و نخبگان سیاسی، خبری از تغییرات معنادار نیست. ایران خودمان یک نمونه بسیار روشن است. گویی انقلابی در بین مردم و جامعه رخ داده است، اما در سطوح بالاتر و در سطح حاکمیت همچنان مقاومت وجود دارد.

اگر تغییرات به صورت تدریجی و از پایین به بالا اتفاق بیفتد، شاهد انقلابی آرام‌تر خواهیم بود که منجر به تغییر ساختارهای سیاسی می‌شود.

شاید انسان‌ها درباره انقلاب فکر نکنند، اما انقلاب می‌تواند اتفاق بیفتد. اینکه درباره آن فکر کنیم یا نکنیم، در پیامد آن تأثیرات مهمی خواهد داشت.

با رشد تکنولوژی، سرعت «بسیج همگانی» گسترش پیدا کرد، اما در این انقلاب‌ها یک خطای ادراکی پدید آمد، به این معنا که استراتژی و چشم‌اندازی برای آینده تدوین نشد.

به نظر می‌رسد که از دل انقلابیون جدید، چه‌گوارا در نمی‌آید، چون این روزها «کاریزما» به سختی تولید می‌شود و اگر هم بشود، بسیار سریع می‌شکند.

▪️اینستا
instagram.com/naghdeandisheh
▪️ایکس
twitter.com/naghdeandisheh
@naghdeandisheh

Читать полностью…

متن کامل سرمقاله پیام فضلی‌نژاد درباره ضرورت انقلاب توافقی:

باید تاریخ ایران را با نیروی خرد بازنویسی کنیم

🔹در ۱۲۰ سال تاریخ گذشته ایران، رشته‌هایی از تکرار و چرخش دیده می‌شود؛ گویی سرنوشت این دیار در دام چرخه‌ای سه‌گانه از «انقلاب»، «کودتا» و «جنگ» گرفتار است.

🔹این چرخه‌ها بنیان‌های جامعه را لرزانده، امیدها را به خاکستر نشانده و ایران را به سوی چرخه‌ای دیگر سوق داده‌اند؛ چرخه‌هایی که گاه با شعله‌های آرمان‌گرایی آغاز شده، گاه با خدعه سیاسی به انحراف کشیده شده و گاه در آتش جنگ به ویرانی رسیده است.

🔹جامعه ما پس از سپری کردن یک تاریخِ درگیر، نیاز به «قرارداد جدید» میان طبقات اجتماعی، نیروهای سیاسی و کنشگران مؤثر دارد.

🔹هر نیرویی که به دنبال بازسازی ملی ایران است، باید به دنبال صورت‌بندی ایده «انقلاب توافقی» باشد و اجازه ندهد که اراده‌های خارجی، آینده ایران بزرگ را بسازند.

🔹باید بیاندیشیم چگونه در این تنگنا، هسته‌ای طلایی برای عصر بعدی تاریخ ایران بسازیم؟

✍️ نقد اندیشه، شماره ۴ و ۵، پائیز ۱۴۰۴، صص ۱۱-۶.

▪️اینستا
instagram.com/naghdeandisheh
▪️ایکس
twitter.com/naghdeandisheh
@naghdeandisheh

Читать полностью…

ضرورت انقلابِ توافقی
/ یک پیام فوری: درس‌هایی برای جمهوری اسلامیِ جدید

✍️ گزیده/ سرمقاله پیام فضلی‌نژاد، مجله نقد اندیشه، پائیز ۱۴۰۴، صص ۱۱-۶

پیری زودرس انقلاب‌ها می‌تواند منجر به مرگ نابه‎هنگام نظام‌ها شود.

اگر جمهوری اسلامی تن به یک انقلاب توافقی ندهد، دگرگونی‌های رادیکال پیش از موعد فرا خواهند رسید. همه به نظم کنونی معترض‌اند.

مصلحت جمهوری اسلامیِ جدید،
«توافق با جامعه» مقدم بر وفاقِ درونِ حکومت است.

مردم می‌خواهند بساط خاندان‌های حکومت‌گر، حماقت در حکمرانی و تبعیض‌های ناروا برچیده شود.

همه می‌دانند که به ‌زودی باید از آشوب این دیوان‌سالاریِ ورشکسته عبور کنیم.

اگر هوشیار نباشیم، عصر دولت‌های کوتاه‌مدت و دوره خون‌بار دیگری در تاریخ ما فرا خواهد رسید.

حزب‌اللهی‌های تقلبی مانند احمد الشرع در سوریه، جولانی‌های فردا در ایران هستند.

🔺بازتاب/ متن گزیده در ویژه‌نامه قانون اساسی روزنامه اطلاعات
https://ettelaat.com/x35vF

▪️اینستا
instagram.com/naghdeandisheh
▪️توییتر
twitter.com/naghdeandisheh
@naghdeandisheh

Читать полностью…

پرفسور عبدالعزیز ساچادینا در ۸۳ سالگی درگذشت.
او اسلام‌شناس شیعه هندی‌تبار و استاد مطالعات مذهبی دانشکاه ویرجینیا بود که سال‌ها در دانشگاه فردوسی مشهد و شهید بهشتی تهران نیز به تدریس و تحقیق پرداخت. مهدویت در اسلام از جمله آثار مهم اوست.
ساچادینا به زبان‌های هندی، اردو، فرانسه، فارسی، عربی، سواحلی، انگلیسی و گجراتی تسلط داشت و با زبان‌های ترکی و آلمانی نیز آشنا بود.
به گزارش نقد اندیشه، در سال‌های گذشته او تلاش کرد به ایران سفر کند، اما علیرغم پیگیری‌های گوناگون موفق به اخذ ویزا نشد.
روحش شاد.
@naghdeandisheh

Читать полностью…