3989
Global Center for Intercivilizational Dialogue Founder and Director of Global Critical Theory Center & Founding Editor of Islamic Perspective since 2007-2018 and Advisor since 2018 onwards
🔹مقام فلسفه در دوره تاریخ "ایران اسلامی"
🔸سخنرانان:
دکتر قاسم پورحسن
دکتر حسین کلباسی اشتری
دکتر علی مرادخانی
دکتر یوسف نوظهوری
دکتر رضا سلیمان حشمت
دکتر بیژن عبدالکریمی
🔸دبیر نشست:
دکتر سیدجواد میری
✔️زمان و مکان:
یکشنبه، ۱۰ خردادماه ۱۴۰۵
ساعت: ۱۰ تا ۱۲
پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
سالن ادب
@ihcssir
@seyedjavadmiri
نقشه راه "بعد از جنگ"
هر جنگی یک "بعدی" دارد و این مرحله "بعد از جنگ" زمانی است که اهل فکر و نظر باید مبتنی بر بینش و آگاهی و فرونسیس "نقشه راهی" پیش پای جامعه ترسیم کنند.
اما این نقشه باید آنقدر شمولیت داشته باشد تا بتواند چتری گسترده بر روی تمامی "داشتههای جامعه" بگسترد و زیر آن چتر بزرگ همه آحاد جامعه از تمامی سلائق جمع شوند و برای "هدف مشترک" که همان ساختن جامعهایی مبتنی بر عدالت و قسط و آزادی و آگاهی باشد.
این مهم زمانی ممکن و میسور است که حاکمانی قدرت را به دست گیرند که حُکمشان مبتنی بر حِکمتشان باشد و این حکمت است که اُلفت در دلهای آدمیان ایجاد میکند و صفوف وحدتآفرین بین اقشار مختلف جامعه خلق میکند و این میشود "ریشههای قدرت" در جامعه معقول.
شاید ما در حال نزدیک شدن به آن نقطه "بعد از جنگ" هستیم ولی برای رسیدن به نقطه تعادل در جامعه نیازمند ادراک نوینی از "خویشتن جمعی" خود به مثابه یک جامعه هستیم.
باید ایران را جهانی ببینیم و جهان را ایرانی ببینیم و دیالکتیک بین این دو ساحت را در تمامی سطوح فلسفه سیاسی خویش وارد کنیم و مبتنی بر آن جان و جهان خویش را بازسازی کنیم.
شاید امروز هنگامه پرسیدن سوالات سخت از خود است که چرا در این جنگ افتادیم و چگونه میتوان دستاوردهای این جنگ را تبدیل به قدرتی فراگیر در تمامی عرصهها نمود که مبتنی بر آن در قرن پیش روی گرفتار امیال و هوسهای دیگران در بستر سیاست آشوبناک "دیگتاتوری سیارهای" نشد.
سیدجواد میری
@seyedjavadmiri
جنگ رمضان و هویت ملی
گفتاری درباره اسلام و ایران و ایرانشهری
دانشگاه امام حسین
۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵
@seyedjavadmiri
با رفیق مرادی دهسال زندگی کردم. انسان با صفایی بود و در رفاقت وفادار. وفا و صفا دو کیفیتی هستند که من شیفته آنها هستم. قریب هشت سالی هست که او دیگر با ما نیست و من همواره در این مدت حس دِین عمیقی به او داشتم و دلم میخواست به نوعی دِین خودم را به او اداء کنم. بزودی کتابی که درباره برخی آراء او نگاشتهام به دو زبان فارسی و انگلیسی به چاپ خواهیم رساند انشاءالله.
@seyedjavadmiri
غیبت نهادهای دیپلماتیک ایران در معادلات جهانی
درک میکنم که وضعیت ایران در حال حاضر خاص است و این موقعیت ویژه حساسیتهای استثنائی هم میطلبد ولی نتیجه این وضعیت خاصی که در آن به سر میبریم نباید "رخوت" و "انفعال" و "سکون" باشد. در هفتهای که گذشت من در "مجمع جهانی استعمارزدایی" در استانبول حضور داشتم ولی موضوعی که ذهن مرا درگیر خود کرده بود عدم حضور نمایندگان سازمانهای ایرانی فعال در ترکیه مانند "وزارت امور خارجه"، "سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی"، ... بود. ما میدانیم که اکنون ایران تحت شدیدترین و ظالمانهترین هجمههای "دیکتاتوری سیارهای" به نمایندگی آمریکا قرار گرفته است و در این موقعیت سازمانها و نهادهای مهمی همچون وزارت امور خارجه و سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و مجمع جهانی اهلالبیت و دارالتقریب ... باید فعالانه در سطوح مختلف جهانی حضور بهم رسانند و ندای مظلومیت مردم ایران را به گوش متفکران و فعالان سیاسی و اجتماعی جهان برسانند. مجمع جهانی استعمارزدایی در استانبول فرصت خوبی برای ما بود ولی متاسفانه من کسی را در آنجا ندیدم. البته به نظرم در بین برخی نخبگان ایرانی یک حس تردید و حس عدم اطمینان به "دیگری" وجود دارد و چنین میپندارند که اگر "دیگری" با "من" صد در صد موافق نیست و با دیگران هم بده و بستان دارد پس باید "فاصله" گرفت اما پیچیدگیهای جهان ما را باید از نگاههای صفر و صدی برحذر دارد و ما باید به سمت "استراتژی روزنهها" در هر موقعیتی حرکت کنیم. در استراتژی روزنهها مانند یک کشتیگیر که در هنگام مبارزه با حریفان همواره به دنبال "روزنههای حداقلی" هست تا بتواند فنون خود را اجراء کند ما هم باید در عالم سیاست و دیپلماسی و تعاملات فرهنگی و مبادلات اقتصادی از استراتژی روزنهها بهره ببریم. اکنون زمان استراحت نیست بل وقت حرکت و تلاطم است و باید جوشید و خروشید و افعال حرکتی را با قدرت صرف کرد و به گودالهای انفعال نیفتاد.
سیدجواد میری
#برسد #بدست #مسئولان در اسرع وقت
@seyedjavadmiri
در درون بخشی از "ما" یک خود-تحقیری و "خود-کوچک-بینی" عمیقی وجود دارد که "دیگری" آن هم از نوع اروپایی و آمریکاییاش را "برتر" از خود میبیند. این به نظرم عمیقترین جراحتی است که ممکن است بر پیکر یک ملت وارد گردد. این زخم را باید اول درمان کرد.
سیدجواد میری
@seyedjavadmiri
ایران به مثابه "دولت-تمدن"
هر انسانی در مواجهه با خطرات و تهدیدات به "وجودیترین ریشههای" خود بازمیگردد. این قاعده انسانی بر جوامع هم صدق میکند یعنی هرگاه جامعهایی مورد تهاجم وجودی قرار گیرد ناخودآگاه آن جامعه تلاش میکند تمام نیروهای نهفته خود را به استخدام بگیرد تا تمامیت خویش را بازیابد. این سخن بدین معناست که در مواجهه با طوفانهای حوادث تاریخی جوامع یاد میگیرند که "ریشههای بنیادین" خود را قویتر کنند تا در تندبادهای تاریخی از جا کنده نگردند. ایران صرفاً یک "ملت-دولت" نیست بل جامعهایی است که دارای "دولت-تمدن" است. اما "دولت-تمدن" چیست؟ دولت-تمدن یعنی اینکه ما مردمانی هستیم که ریشه در تاریخ درازنای منطقه و جهان داریم و مولفههای بنیادینی شاکله هویت تمدنی ما را در طی تاریخ درازی ایجاد کرده است و این هم فرصت و هم تهدید برای ما است. فرصت از آن روی که هویت جمعی ما را در سه ساحت انسانی و جغرافیایی و تاریخی با خویشتن و اهالی منطقه و جهان بشری عمیقاً پیوند زده است و تهدید از آن جهت است که اگر ما این "کانونیت تمدنی" را به درستی درک نکنیم و از آن استفاده ابزاری کنیم آنگاه "زبان پیوند" به "زبان تفرقه" تبدیل خواهد گشت. زیرا این نکته که ما صرفاً ملت-دولت نیستیم بل دولت-تمدن هستیم بدین معناست که وجود تمدنی ایران بود و نبودش برای بشریت السویه نیست بل بودش حالرو آینده بشریت را بمانند گذشته پربارتر و متفاوت خواهد کرد و نبودش خسرانی برای آینده جهان خواهد بود. اما سوال اینجاست که چه مولفههایی در تمدن وجود دارد که بود و نبودش برای بشریت حائز اهمیت است؟ ما میدانیم که جهان بستر ظهور و افول است ولی چه چیزهایی میتواند در ساحت بشری از مرز جزئیات عبور کند و به اقلیم بقاء برسد که مادامیکه بشر بر روی کره زمین زیست میکند جاودانه بماند؟ به نظرم پاسخ به این پرسش آسان نیست ولی اگر لَختی تامل کنیم درخواهیم یافت هر آنچه بتواند به ساحت مولفههای عام و کلی برسد آنگاه هم دوام خواهد داشت و هم اینکه بشر بدون حضور آنها یا بخشی از آن عناصر زندگیش دچار نقصان و حتی نیستی گردد. بنابراین باید ببینیم چه مولفههایی در تمدن ایرانی وجود داشته و دارند که برای قوام و دوام نه تنها ایران و منطقه ما بل بشریت حیاتی است که اگر آنها نباشند هستی و زندگی جامعه بشری دچار خلل و حتی مرگ خواهد شد؟ از این منظر باید به پیام آیتالله خامنهای درباره فردوسی بنگریم. زیرا فردوسی وجوهی از وجود بشر به مثابه "انسان" را نمایندگی میکند که در آن مولفههایی همچون فتوت، مروت، راستی، حقیقت، عدالت، گذشت، شجاعت، مقاومت و دستگیری از ضعفاء به اوج خود رسیدهاند و نمونه اعلی چنین انسانی "رستم" است. رستم صرفاً یک فرد تاریخی در گذشته نیست بل ایدهآل تایپی است که فرد و جامعه ذیل حکمرانی مبتنی بر "حکمت" در ساختار "حکومت کیخسرو" ایران و جهان را با عدالت و مشورت و معنویت (سه مولفهایی که امروز در نظم جهانی غایب است) به ساحل امن میتواند برساند. فردوسی یکی از حکمایی بود که توانسته بود کهنالگوهای بشری را کشف کند و جامعه را به سوی آنها سوق دهد. اما اکنون پرسش اینجاست که ما چگونه میتوانیم این مولفهها را در جامعه خود و جهان پیرامونی خویش رشد و گسترش دهیم؟ جهان از غیبت معنویت و نبود عدالت و حذف مشورت رنج میبرد و فردوسی به ما میگوید رنجی که رستمها (انسانهای ایدهآل) میکشند از دست "کیکاوسها" (حاکمان قدرتمند اما بیخرد) است که جهان و مردمانش را دچار درد و رنج و تعب کردهاند. بنابراین پرداختن به فردوسی به عنوان بخشی از سنت باید در ذیل یک پروژه کلانتر قرار گیرد و آن تمایز بین دو رویکرد "بر-گشت به سنت" یا "باز-گشت به سنت". پروژه برگشت به سنت به مثابه یک حرکت ارتجاعی و سلفی یعنی این که ما دوباره فردوسی یا سنت را در اکنون و اینجا "تکرار" کنیم که نه شدنی است و نه مطلوب اما پروژه "بازگشت به سنت" حرکتی آگاهانه و احیاگرایانه است. زیرا در باز-گشت ما دوباره نسبتهای خود را با گذشته و حال و آینده و دیگران بازیابی میکنیم و عناصر حیاتبخش زندگی جمعی خود را بازشناسی میکنیم و هر آنچه را که دچار "نسیان" شده بود پیدا میکنیم و با آن "اُنس" دوباره مییابیم. به عبارت دیگر، پرداختن به فردوسی اگر ذیل کلانپروژه باز-گشت به خویشتن وجودی باشد آنگاه نه تنها شاهنامه و معارف آن در نسبت با انسان جدید در ایران و جهان مورد بازسازی قرار خواهد گرفت بل کلیت سنتهای فکری و هنری و ادبی و فلسفی و علمی موجود در تمدن ایرانی به زبانهای گوناگون که بخش مهمی از تمدن اسلامی هم است احیاء خواهد شد. به سخن دقیقتر، در این یک قرن اخیر یکی از تلاشهای احیاگران شرق از اقبال لاهوری تا شریعتی و مطهری و مالکوم ایکس تا سیدمحمد نقیب العطاس و شهید صدر این بوده است که "ما" هضم در جهاز هاضمه عقلانیت ابزاری و جهانبینی مادی نشویم و
خانم دکتر ظلال اهل فلسطین و استاد در دانشگاه ابنخلدون و خانم دکتر عایشه و دخترش حمدا اهل پاکستان
@seyedjavadmiri
لحظاتی در بُسفر استانبول بهمراه کلودیا و والتر میگنولو و سیدفرید العطاس ...
۱۳ مه ۲۰۲۶
@seyedjavadmiri
سخنرانی Walter Mignolo از اساتید مهم دیکولونیالیتی در جهان که در دانشگاه ابنخلدون لحظاتی درباره پروژه خود صحبت کرد.
۱۳ مه ۲۰۲۶
@seyedjavadmiri
در روز پایانی کنفرانس ملاقاتی هم با خانم اسری اردوغان (دختر رئیس جمهور ترکیه رجب طیب اردوغان) داشتم و او خیلی خوشحال شد وقتی فهمید از ایران آمدم و گفت "ما میدانیم چه اتفاقی علیه ایران افتاده است و فریب نخواهیم خورد و با ایران هستیم".
سیدجواد میری
سهشنبه ۱۲ مه ۲۰۲۶
@seyedjavadmiri
سخنرانی سیدجواد میری در "کنفرانس دیکولونیالیتی استانبول"
سهشنبه ۱۲ مه ۲۰۲۶
@seyedjavadmiri
سخنرانی سیدجواد میری در "کنفرانس دیکولونیالیتی استانبول"
سهشنبه ۱۲ مه ۲۰۲۶
@seyedjavadmiri
سیدفرید العطاس و تسنیم الغنوشی (دختر الغنوشی که اکنون در زندان تونس است).
@seyedjavadmiri
ساختن جامعهایی مبتنی بر عدالت و قسط و آزادی و آگاهی زمانی ممکن و میسور است که حاکمانی قدرت را به دست گیرند که حُکمشان مبتنی بر حِکمتشان باشد و این حکمت است که الفت در دلهای آدمیان ایجاد میکند و صفوف وحدتآفرین بین اقشار مختلف جامعه خلق میکند و این میشود «ریشههای قدرت» در جامعه معقول.
سیدجواد میری
@seyedjavadmiri
به مناسبت ایام برگزاری نمایشگاه مجازی کتاب که تا حدودی فضای فکری و اندیشهای جامعه متأثر از برگزاری این رویداد است، از دکتر سید جواد میری، نویسنده، جامعهشناس و عضو هیئتعلمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی خواستهایم تا با مشارکت در پویش کتابخوانی "رسانه فکرت" چند کتاب به مخاطبان در حوزه فکر و اندیشه پیشنهاد دهند که ایشان، شش کتاب به قلم خویش را در این زمینه معرفی کرده و در ادامه اشارهای گذرا به محتوای آنها میشود؛
https://fekrat.net/article/lnk/105253
*⭕️فراتر از چکش؛ وقتی انسان موضوعِ خویش میشود*
🔹️در دنیای تخصصهای جزئی، کجای نقشه ایستادهایم؟ تفاوت یک مهندس یا پزشک با یک پژوهشگر علوم انسانی در چیست؟
🔸️اگر تخصص، ابزاری برای «ساختن» یا «ترمیم» باشد، علوم انسانی بستری برای «بودن» است. ما در علوم انسانی، نه با دندان و پل و جغرافیا، بلکه با «تمامیتِ انسان» روبهرو هستیم؛ انسانی که هم تاریخِ ده هزار ساله را در رگهایش دارد و هم نگرانِ میلیونها سال آینده است.
🔹️به قول کارل مارکس: «هیچ چیز انسانی با من بیگانه نیست.»
🔷️ در این ویدیو،*دکتر سید جواد میری استاد پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی* به بررسی این پرسش میپردازد که چگونه علوم انسانی، ما را از یک «ابزار» به یک «سوژه آگاه» تبدیل میکند و مسئولیت اجتماعی ما را در قبال هستی بازتعریف مینماید.
#دکتر_سید_جواد_میری#علوم_انسانی #خودآگاهی #فلسفه_وجود #گفتمان_نخبگان_علوم_انسانی #انسان_شناسی #تکامل_اندیشه
🆔 @goftemanenokhbegan
🌐 www.goftman.ir
@seyedjavadmiri
دیگری" را به استثمار نکشیم. جهان اکنون تشنه سخنانی از جنس فردوسی و مولوی و سعدی و حافظ و نظامی و خطائی و فضولی و نسیمی و پروین اعتصامی و شهریار است که آفاق دیگری پیش روی بشریت گشودهاند و خلاصه آن معارف در زبان حضرت زهرا سلامالله علیها در یک جمله است و آن این است "الجار ثم الدار" و این دقیقاً سخن فلاسفه اگزیستانسیال است که ما را در باب التفات وجودی به "دیگری" تذکر میدهند.
سیدجواد میری
استاد تمام جامعهشناسی و مطالعات ادیان
پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
https://irannewspaper.ir/9026/1/154169
مصاحبه با سیدجواد میری
دلائل بروز و ظهور تظاهرات در دیماه چه بود؟
فصلنامه خاطرات سیاسی
۲۶ اردیبهشت ۱۴۰۵
@seyedjavadmiri
آقای مجید مجیدی کارگردان شهیر و محجوب ایرانی در کنار سیدفرید العطاس در حاشیه کنفرانس
@seyedjavadmiri
بخشی از گفتگوهای ما در "عمارت سلیمانی" که منعلق به قرن شانزدهم میلادی بود و اکنون بخشی از دانشگاه ابنخلدون نیز هست. در اینجا والتر میگنولو درباره "مفهوم کلّیه" (دانشگاه) در تمدن اسلامی میپرسید و من در دفترش یادداشتهایی نگاشتم ... سپس درباره فیلسوفان و متفکران معاصر ایران پرسید ...
@seyedjavadmiri
در روز آخر هم با دختر فرانتس فانون (مادام ماریل) در بسفر استانبول عکس یادگاری
۱۲ مه ۲۰۲۶
@seyedjavadmiri
سخنرانی سیدجواد میری در "کنفرانس دیکولونیالیتی استانبول"
سهشنبه ۱۲ مه ۲۰۲۶
@seyedjavadmiri
سخنرانی سیدجواد میری در "کنفرانس دیکولونیالیتی استانبول"
سهشنبه ۱۲ مه ۲۰۲۶
@seyedjavadmiri
متخصصان علوم انسانی درک خود را از جهان، منطقه و جایگاه ایران بازنگری کنند
سیدجواد میری، جامعهشناس و عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی:
🔹بعضی جامعهشناسان، میگویند حکومت ایران حکومتی دیکتاتور یا «شریر» است، باید پرسید حتی اگر این مفروض را بپذیریم، نهایتاً این حکومت میتواند بر ۹۰ یا ۱۰۰ میلیون نفر تأثیر منفی بگذارد؛ در حالی که حاکمیت آمریکا شرارت خود را در مقیاس جهانی منتشر میکند.
🔹جمهوری اسلامی پس از سال ۱۳۵۷، در برابر نظم سیارهای سرمایهداری، هنوز بیشتر یک «جنبش» بوده است؛ زیرا نتوانسته نظمی را شکل دهد که بیرون از مرزهایش، مثلاً در غرب آسیا یا جهان اسلام، صورت و فرم تثبیتشدهای پیدا کند.
🔹 اگر قرار است واقعاً محوری به نام محور مقاومت شکل بگیرد، این امر نیازمند ارتقای کیفی در سطح اندیشه، تولید مفاهیم جدید و تدوین ادبیات نظری تازه است. تنها در چنین صورتی است که میتوان در برابر آنچه من «دیکتاتوری سیارهای» مینامم، در حوزههای مختلف—از اقتصاد گرفته تا فرهنگ و سیاست—ایستادگی و مقاومت کرد.
iqna.ir/00IFwl
@iqnanews
سیدجواد میری و تسنیم الغنوشی (دختر راشد الغنوشی که اکنون در زندان تونس است).
@seyedjavadmiri
ماریل فانون دختر نظریهپرداز شهیر ضد استعمار ...
@seyedjavadmiri