1360
#مددکاری_اجتماعی_ایرانیان، پایگاه جامع مددکاری اجتماعی، اطلاعات اجتماعی، پروندههای ویژه تاب آوری و مددکاری اجتماعی iraniansocialworkers.ir https://maps.app.goo.gl/NYCxF9Zk3dHj4Cda7
نخستین پژوهشگران تاب آوری ایران چه کسانی هستند؟
برخلاف ادعاهای رایج در رسانههای عمومی و پلتفرمهای دیجیتال امروزی که مبدأ ورود مفهوم تابآوری به ایران را به اواسط دهه ۱۳۹۰ نسبت میدهند، ریشههای آکادمیک و روششناختی این سازه در نیمه نخست دهه ۱۳۸۰ شکل گرفته است.
در این دوران، پژوهشگران دانشگاهی با درک ضرورت ابزارهای سنجش بومی، به ترجمه، هنجاریابی و ارزیابی تجربی این مفهوم پرداختند.
نخستین و قدیمیترین گام علمی در بومیسازی و پژوهش تجربی بر روی سازه #تابآوری_روانشناختی در ایران توسط #مسعود_محمدی در سال ۱۳۸۴ برداشته شد.
ایشان در رساله دکتری تخصصی خود در رشته روانشناسی بالینی در دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تحت عنوان «عوامل موثر بر تابآوری در افراد در معرض خطر سوء مصرف مواد»، مقیاس معروف تابآوری کانر و دیویدسون (CD-RISC) را هنجاریابی و ویژگیهای روانسنجی آن را در جامعه ایرانی ارزیابی نمود.
این پژوهش بنیادی، راه را برای سنجشهای علمی و تجربی بعدی هموار ساخت. مسعود محمدی در این پژوهش استانداردسازی پرسشنامه ۲۵ گویهای کونور و دیویدسون را انجام داد و ضریب پایایی همسانی درونی آن را از طریق فرمول آلفای کرونباخ برابر با 0.89 گزارش کرد.
یافتههای این رساله دکتری متعاقباً در قالب مقالهای پژوهشی تحت عنوان «بررسی عوامل تابآور در افراد در معرض خطر سوء مصرف مواد مخدر» در سال ۱۳۸۵ در فصلنامه علمی-پژوهشی پژوهشهای نوین روانشناختی (روانشناسی دانشگاه تبریز) به چاپ رسید.
مشروح مطلب در مددکاری اجتماعی ایرانیان
https://iraniansocialworkers.ir/history-resilience-iran
بازتاب کارگاهها و بیانیههای جدید NASW؛ تمرکز بر اخلاق حرفهای، فرسودگی شغلی و قلمروهای نوظهور مددکاری اجتماعی
تقاطع اخلاق و فرسودگی؛ انجمن ملی مددکاران اجتماعی (NASW) نقشههای راه جدیدی برای تابآوری حرفهای ترسیم میکند
پایگاه خبری مددکار نیوز — در پی افزایش فشارهای ساختاری و حجم فزاینده پروندههای ارجاعی به مددکاران اجتماعی در سراسر جهان، انجمن ملی مددکاران اجتماعی (NASW) در جریان پیشبرنامهها و بیانیههای راهبردی خود برای سال ۲۰۲۶، از رویکردها و کارگاههای تخصصی جدیدی رونمایی کرد
این برنامهها که با تمرکز بر دو محور اصلی «تابآوری در بحران» و «توسعه فضاهای عمومی مددکاری» تنظیم شدهاند، تلاش دارند پاسخی مستقیم به چالشهای اخلاقی ناشی از فرسودگی شغلی مزمن در این حرفه ارائه دهند.
تابآوری در بحران: وقتی استرس مزمن، مرزهای اخلاقی را تهدید میکند
بیانیههای اخیر NASW هشدار میدهند که فرسودگی شغلی (Burnout) دیگر صرفاً یک چالش فردی یا روانی نیست، بلکه به یک «تهدید سیستمی برای اخلاق حرفهای» تبدیل شده است.
کارگاههای معرفیشده در دو روز گذشته، به طور ویژه بر پیوند ناگسستنی میان استرس مزمن مددکاران و کیفیت تصمیمگیریهای اخلاقی آنها تمرکز دارند.
محورهای کلیدی مداخله اخلاقی NASW:
فرسایش مرزبندیهای حرفهای (Boundary Erosion): تحقیقات جدید نشان میدهند مددکارانی که تحت استرس شدید و حجم کار بالا هستند، بیشتر در معرض خطر مخدوش شدن مرزهای حرفهای با مراجعان (مانند درگیری عاطفی بیش از حد یا به عکس، بیتفاوتی حسی) قرار میگیرند.
اخلاقِ خودکنترلی و خودپایشی (Self-Regulation Ethics): این کارگاهها مهارتهای خودتنظیمی عاطفی را به عنوان یک وظیفه اخلاقی — و نه یک انتخاب شخصی — آموزش میدهند تا مددکار بتواند پیش از بروز سوگیری یا خطای حرفهای، نشانههای فرسودگی را در خود شناسایی کند.
تابآوری سازمانی: تأکید بر اینکه کارفرمایان و سازمانهای حمایتی موظفند با اصلاح ساختارها و کاهش بار اداری، محیطی امن برای حفظ سلامت روان مددکاران فراهم کنند.
بازتعریف فضاهای شهری: کتابخانههای عمومی به عنوان سنگرهای جدید مددکاری اجتماعی
بخش دیگری از رویکرد نوین این انجمن که در روزهای اخیر توجه زیادی را به خود جلب کرده، توسعه مأموریتهای میدانی مددکاران به فضاهای بیطرف و عمومی شهری، به ویژه کتابخانههای عمومی است.
با افزایش آمار کارتنخوابی، بیخانمانی و بحرانهای سلامت روان در کلانشهرها، کتابخانهها عملاً به پناهگاهی امن و در دسترس برای افراد آسیبدیده تبدیل شدهاند. NASW با معرفی دستورالعملهای جدید، این فضاها را به عنوان شرکای استراتژیک مددکاران بازتعریف کرده است:
مشروح گزارش در مددکار نیوز
https://www.madadkarnews.ir/?p=29180
تاب آوری در ایران
تبارشناسی علمی و تحلیل آسیبشناختی سازه تابآوری در ایران: از تکوین آکادمیک تا چالشهای تحریف رسانهای
مفهوم تابآوری به عنوان توانایی انطباق، مقابله و بازگشت به کارکرد مطلوب پس از مواجهه با تنشها، بحرانها و تروماها، یکی از کلیدیترین سازههای روانشناختی، اجتماعی و اقتصادی در دهههای اخیر بوده است.
در جامعه ایران که به طور مستمر در معرض مخاطرات طبیعی، نوسانات اقتصادی و تغییرات ساختاری قرار دارد، تحلیل عمیق این سازه اهمیت دوچندان مییابد.
با این حال، فرآیند تکوین این سازه در ادبیات علمی و رسانهای کشور نشاندهنده چالشهای جدی در زمینه مالکیت معنوی، ادعاهای متناقض بنیانگذاری و آسیبهای ناشی از تجاریسازی و تحریف تاریخچه علمی آن است.
این گزارش پژوهشی با رویکردی انتقادی و با استناد به قدیمیترین اسناد پژوهشی، روند واقعی ورود و تکوین علمی تابآوری در ایران را تحلیل کرده و به تبیین ضرورتهای چندبعدی پایداری در سطوح فردی، کالبدی و اقتصادی میپردازد.
مقدمه و تبارشناسی ورود سازه تابآوری به ادبیات علمی ایران
برخلاف ادعاهای رایج در رسانههای عمومی و پلتفرمهای دیجیتال امروزی که مبدأ ورود مفهوم تابآوری به ایران را به اواسط دهه ۱۳۹۰ نسبت میدهند، ریشههای آکادمیک و روششناختی این سازه در نیمه نخست دهه ۱۳۸۰ شکل گرفته است.
در این دوران، پژوهشگران دانشگاهی با درک ضرورت ابزارهای سنجش بومی، به ترجمه، هنجاریابی و ارزیابی تجربی این مفهوم پرداختند.
نخستین و قدیمیترین گام علمی در بومیسازی و پژوهش تجربی بر روی سازه تابآوری روانشناختی در ایران توسط مسعود محمدی در سال ۱۳۸۴ برداشته شد.
ایشان در رساله دکتری تخصصی خود در رشته روانشناسی بالینی در دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تحت عنوان «عوامل موثر بر تابآوری در افراد در معرض خطر سوء مصرف مواد»، مقیاس معروف تابآوری کانر و دیویدسون (CD-RISC) را هنجاریابی و ویژگیهای روانسنجی آن را در جامعه ایرانی ارزیابی نمود.
این پژوهش بنیادی، راه را برای سنجشهای علمی و تجربی بعدی هموار ساخت. مسعود محمدیدر این پژوهش استانداردسازی پرسشنامه ۲۵ گویهای کونور و دیویدسون را انجام داد و ضریب پایایی همسانی درونی آن را از طریق فرمول آلفای کرونباخ برابر با 0.89 گزارش کرد.
یافتههای این رساله دکتری متعاقباً در قالب مقالهای پژوهشی تحت عنوان «بررسی عوامل تابآور در افراد در معرض خطر سوء مصرف مواد مخدر» در سال ۱۳۸۵ در فصلنامه علمی-پژوهشی پژوهشهای نوین روانشناختی (روانشناسی دانشگاه تبریز) به چاپ رسید.
این مقاله با مشارکت علیرضا جزایری، امیرحسن رفیعی، بهرام جوکار و عباس پورشهباز، به بررسی نقش واسطهای متغیرهای فردی (مانند کانون کنترل راتر، عزت نفس کوپر اسمیت و مهارتهای مقابلهای) بین متغیرهای خانوادگی (سبکهای دلبستگی و پیوند والدینی) بر روی یک نمونه بزرگ 716 نفری از مردان در معرض خطر در محلههای پرخطر ۱۱ شهرستان استان فارس پرداخت.
روش نمونهگیری این پژوهش به صورت قضاوتی (با توجه به دارا بودن شرایط خطرزا) بود و تحلیل مسیر نشان داد که سازوکارهای محافظتی فردی میتوانند اثرات مخرب محیطهای خانوادگی ناکارآمد را در مسیر گرایش به سوء مصرف مواد تعدیل کنند.
جدول زیر تبارشناسی ساختاری و روانسنجی قدیمیترین پژوهشهای تجربی تابآوری در ایران را نشان میدهد:
مشروح مقاله در مددکاری اجتماعی ایرانیان
https://iraniansocialworkers.ir/history-resilience-iran-%d8%aa%d8%a7%d8%a8-%d8%a2%d9%88%d8%b1%db%8c-%d8%af%d8%b1-%d8%a7%db%8c%d8%b1%d8%a7%d9%86/
کارگاه آموزشی تابآوری چیست؟
تحلیل جامع اثربخشی، مدلهای روانشناختی، سنجشهای عصبشناختی و چالشهای ساختاری
پژوهشی از دکتر جواد طلسچی یکتا – بنیانگذار رسانه تاب آوری ایران و مدرس کشوری تاب آوری
مواجهه مستمر جوامع مدرن با بحرانهای روانشناختی، تغییرات اقلیمی، تنشهای جنگی و فرسودگیهای شغلی، توجه تحلیلگران و پژوهشگران را به سمت ابداع روشهای کارآمد جهت تعدیل آثار استرس جلب کرده است.
در این میان، کارگاه آموزشی تابآوری به عنوان پلتفرمی مداخلهگر و ساختاریافته تعریف میشود که هدف آن، آموزش الگوهای رفتاری، شناختی و هیجانی نوین به منظور انطباقپذیری پویای افراد در مواجهه با چالشها، تروماها و بحرانهای زیستی است.
این کارگاهها بر این فرض استوارند که تابآوری یک ویژگی ثابت و تغییرناپذیر عصبشناختی نیست، بلکه سازهای تعدیلپذیر و مهارتی اکتسابی است که میتواند همانند تقویت فیزیولوژیک عضلات در یک باشگاه ورزشی، آموخته و تقویت شود.
تحلیلهای چندبُعدی نشان میدهند که اثربخشی این کارگاهها مستلزم اتخاذ الگوهایی فرآیندمحور، ادغام مؤلفههای شناختی و ذهنآگاهی، و توجه همزمان به ویژگیهای دموگرافیک شرکتکنندگان است.
پژوهشهای نوین سازمانهایی نظیر «انجمن جهانی متخصصان تابآوری» در رویدادهایی مانند کنفرانس علمی تابآوری ۲۰۲۶ (ResilienceCon 2026) تأکید دارند که دستیابی به بهبودهای بالینی پایدار پس از تروما، مستلزم تبیین مسیرهای چندبعدی شفا و بهکارگیری داراییهای درونی و بیرونی چندگانه است.
این رویکرد به ویژه در کار با گروههای آسیبپذیر نظیر افراد دارای معلولیت، کهنهسربازان، پرسنل نظامی فعال و امدادگران اولیه که با ترومای ثانویه مواجه هستند، اهمیت مضاعفی مییابد.
چارچوبهای نظری و مغالطههای تعریفشناختی در پژوهشهای تابآوری
یکی از بزرگترین چالشهای روششناختی در حوزه طراحی و ارزیابی کارگاههای آموزش تابآوری، عدم انسجام تعاریف تئوریک و ابزارهای سنجش است که در ادبیات پژوهشی از آن تحت عنوان «مغالطه جینگل-جنگل» (Jingle-Jangle Fallacy) یاد میشود.
این عارضه زمانی رخ میدهد که پژوهشگران یا از یک واژه واحد برای توصیف مفاهیم روانشناختی کاملاً متفاوت استفاده میکنند (جینگل) یا واژههای متعددی را برای اشاره به یک مفهوم یکسان به کار میگیرند (جنگل).
عدم همخوانی متدولوژیک، امکان مقایسه علمی اثربخشی کارگاههای مختلف را سلب میکند، به طوری که بررسیها نشان میدهند تقریباً در ۴۶% از مداخلات کارگاهی اجراشده در بخشهای عمومی و سازمانی، ناسازگاری شدیدی میان تعریف ارائهشده از تابآوری، محتوای آموزشی کارگاه و ابزار سنجش نهایی وجود دارد.
جهت برونرفت از این چالش، تفکیک رویکردهای سهگانه به این سازه روانشناختی ضروری است.
مشروح مقاله در مددکاری اجتماعی ایرانیان
https://iraniansocialworkers.ir/?p=24877
وظایف مددکاران اجتماعی در سازمان بهزیستی
بررسی جامع و ساختاری وظایف، تکالیف و چالشهای حرفهای مددکاران اجتماعی در سازمان بهزیستی کشور: یک مطالعه پژوهشی
چارچوب مفهومی، شالودههای اخلاقی و سیر تکوین تاریخی بهزیستی
مددکاری اجتماعی به عنوان یک حرفه یاورانه و مبتنی بر شالودههای علمی، بر اصول بنیادین عدالت اجتماعی، حقوق بشر، مسئولیت جمعی و احترام به تفاوتهای انسانی استوار است.
فدراسیون بینالمللی مددکاران اجتماعی در بیانیههای تخصصی خود، بهویژه در شعارهای سالهای اخیر نظیر آزادسازی صداهای سرکوبمیراث، تلاش برای ارتقای شأن و مقام انسانها، پیریزی جوامع با حرمت برای آیندهای پایدار و حمایت بیدریغ از حقوق عامه بشری، رسالت این حرفه را فراتر از خدمات حمایتی سنتی تعریف کرده است.
در ایران، سازمان بهزیستی کشور به عنوان متولی قانونی این حوزه، در ۲۴ تیرماه ۱۳۵۹ با تصویب شورای انقلاب اسلامی تأسیس شد تا خدمات پراکنده بیش از ۱۶ سازمان و مؤسسه خیریه پیش از انقلاب را در قالب یک نهاد متمرکز، علمی و تخصصی سازماندهی کند. نقش برجسته بنیانگذارانی همچون شهید دکتر محمدعلی فیاضبخش در تبدیل مددکاری به هسته مرکزی مداخلات رفاهی، نقطه عطفی در تاریخ رفاه اجتماعی ایران محسوب میشود.
سیر تحول سازمانی بهزیستی نشاندهنده تغییرات پارادایمیک عمیقی است؛ فعالیت این سازمان که در ابتدا زیر نظر وزارت بهداشت و بهزیستی با تمرکز بر خدمات توانبخشی و پزشکی اداره میشد، در سال ۱۳۸۳ به وزارت رفاه و تأمین اجتماعی ملحق گردید و در نهایت در سال ۱۳۹۰ به وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی انتقال یافت. این انتقال ساختاری، نمایانگر گذار از نگاه صرفاً «پزشکی-حمایتی» به یک دیدگاه «رفاهی-توسعهای» با محوریت توانمندسازی پایدار و اشتغالزایی بود.
مبانی قانونی این تکالیف در اصول ۲۱ و ۲۹ قانون اساسی ریشه دارد که دولت را مکلف به تأمین رفاه همگانی و چتر حمایتی برای اقشار آسیبپذیر میسازد.
علاوه بر لایحه قانونی تشکیل سازمان و ۵۲ وظیفه مصوب آن، قوانین حمایتی نوین همچون قانون حمایت از حقوق معلولان مصوب ۱۳۹۶ و قانون حمایت از اطفال و نوجوانان مصوب ۱۳۹۹ ، تکالیف اجرایی و حاکمیتی سنگینی را بر دوش مددکاران اجتماعی این سازمان قرار داده است.
جایگاه ساختاری و مسیر توسعه حرفهای مددکاران اجتماعی
مسیر ارتقای شغلی و توسعه شایستگیهای مددکاران اجتماعی در سیستمهای حمایتی دولتی و غیردولتی ایران، فرآیندی تدریجی و چندمرحلهای است که از فعالیتهای کارشناسی بالینی آغاز شده و به سطوح سیاستگذاری کلان ختم میشود. در جدول زیر، مراحل ششگانه پیشرفت حرفهای مددکاران در ساختار خدمات اجتماعی کشور به تصویر کشیده شده است :
مشروح مقاله در مددکاری اجتماعی ایرانیان
https://iraniansocialworkers.ir/?p=24843
نقش هویت در سلامت روان و تابآوری
تبیین رویکردهای تحولی، اجتماعی، روایتی و تقاطعی در روانشناسی معاصر
پژوهشی از دکتر جواد طلسچی یکتا – بنیانگذار رسانه تاب آوری ایران
پژوهشهای نوین روانشناختی نشان میدهند که هویت پدیدهای پویا، چندبعدی و فرآیندمحور است که فرآیندهای شناختی، فیزیولوژیکی و تعاملات اجتماعی فرد را جهتدهی میکند.
برخلاف دیدگاههای سنتی که هویت را صرفاً توصیفی استاتیک از خود میدانستند، شواهد علمی معاصر هویت را به عنوان یکی از بنیادیترین ساختارهای روانی-اجتماعی انسان معرفی میکنند که نقشی محوری در تعدیل اثرات تنشزاهای محیطی، ارتقای سلامت روان و شکلگیری رفتارهای تابآورانه ایفا میکند.
در دورانی که گذارهای زندگی، ناملایمات اجتماعی و بحرانهای هویتی نرخ ابتلا به اختلالات روانی را در سطوح جهانی افزایش دادهاند، درک پیوند عمیق میان ابعاد مختلف هویت (تحولی، اجتماعی، روایتی و فرهنگی) با مکانیسمهای تابآوری اهمیت دوچندانی یافته است.
بررسی مفهوم تابآوری روانشناختی نشاندهنده وجود دو دیدگاه عمده در ادبیات پژوهشی است:
دیدگاه اول، تابآوری را به عنوان یک صفت شخصیتی پایدار (Trait Resilience) در نظر میگیرد که ریشه در مفهوم انعطافپذیری اِگو (Ego-Resiliency) در دهه ۱۹۵۰ دارد؛ در حالی که دیدگاه دوم، آن را یک فرآیند تحول
ی پویا (Dynamic Process) در مواجهه با تروما و سختیهای شدید قلمداد میکند.
مقیاس تابآوری واگنر و یانگ که از معتبرترین ابزارهای سنجش تابآوری صفت است، این سازه را در قالب دو فاکتور اصلی «شایستگی فردی» و «پذیرش خود و زندگی» ارزیابی میکند.
بر این اساس، داشتن یک ساختار هویتی منسجم و تحکیمشده، به عنوان پایهایترین لایه شخصیت، بستر مناسب را برای فعالسازی این دو مؤلفه فراهم کرده و به فرد اجازه میدهد تا پس از چالشهای شدید، سلامت روانی خود را بازسازی کند.
رویکرد تحولی هویت و زیرساختهای عصبشناختی مهار پاسخ
شکلگیری یک خودِ منسجم در دوران نوجوانی و بزرگسالیِ نوپدید، بستر اصلی مقابله با آشفتگیهای روانی است. فرآیند تحول هویت، پدیدهای پویا میان دو محور اصلی «کاوش» (تلاش برای کشف گزینهها و ارزشهای مختلف) و «تعهد» (انتخاب و سرمایهگذاری عاطفی-شناختی روی نقشها و ارزشهای مشخص) توصیف میشود.
جیمز مارسیا بر اساس ترکیب این دو محور، چهار وضعیت متمایز هویتی شامل دستیابی به هویت، تعلیق، ضبط و پراکندگی هویت را فرمولبندی کرد که هر یک اثرات متفاوتی بر بهزیستی روانشناختی و توانایی بازگشتپذیری پس از بحرانها دارند.
مشروح مقاله در مددکاری اجتماعی ایرانیان
https://iraniansocialworkers.ir/?p=24868
تابآوری و حمایتیابی
تحلیل جامع تعاملات متقابل تابآوری روانشناختی و رفتار حمایتیابی: رویکردی مبتنی بر نظریه پایستگی منابع و مدلهای اجتماعی-اکولوژیکی
پژوهشی از دکتر جواد طلسچی یکتا – بنیانگذار رسانه تاب آوری ایران
پویاییهای روانشناختی در عصر حاضر، تابآوری را نه به عنوان یک ویژگی ایستا، بلکه به عنوان یک فرآیند پیچیده و چندسطحی تعریف میکنند که در تعامل مداوم با محیط اجتماعی و منابع حمایتی فرد قرار دارد.
در این میان، رفتار حمایتیابی (Help-seeking behavior) که شامل تلاشهای فعالانه و آگاهانه برای دریافت کمک، همدلی یا راهنمایی از شبکههای اجتماعی یا خدمات تخصصی است، به عنوان یکی از حیاتیترین مکانیزمهای تقویت و پایداری تابآوری شناخته میشود.
شواهد تجربی نشان میدهند که رابطه بین این دو سازه به صورت بنیادی دوطرفه است؛ به گونهای که سطوح بالای تابآوری، فرد را برای عبور از موانع روانی و انگهای مرتبط با کمکطلبی توانمند میسازد و از سوی دیگر، اکتساب موفقیتآمیز حمایت، “چرخههای کسب منابع” (Resource gain cycles) لازم برای شکوفایی طولانیمدت را فراهم میآورد.
مبانی نظری و تکامل مفهوم تابآوری در بسترهای اجتماعی
واژه تابآوری که ریشه در علوم مهندسی و متالورژی قرن نوزدهم دارد، در ابتدا برای اندازهگیری تغییر شکل الاستیک مواد تحت فشار فیزیکی به کار میرفت.
با گذشت زمان، این مفهوم به اکولوژی و سپس به علوم اجتماعی راه یافت و اکنون به ظرفیت یک سیستم — اعم از فرد، خانواده، شهر یا اقتصاد — برای مواجهه با تغییرات و ادامه توسعه اطلاق میشود. در دیدگاههای نوین، تابآوری به عنوان فرآیند سازگاری موفقیتآمیز علیرغم شرایط چالشبرانگیز یا تهدیدآمیز تعریف میگردد.
مشروح در مددکاری اجتماعی ایرانیان
https://iraniansocialworkers.ir/?p=24810
هویت پایدار و تابآوری
تحلیلی جامع بر سازوکارهای روانشناختی، اجتماعی و دیجیتال در عصر گذار
مفهوم هویت در دنیای معاصر از یک وضعیت ایستا و موروثی به یک فرآیند پویا و مبتنی بر نگهداری تبدیل شده است که در آن فرد باید همواره خود را در میان جامعهای از غریبهها بازتعریف کند.
در این بافت، “هویت پایدار” (Sustainable Identity) به عنوان یک پارادایم نوین ظهور کرده است که نه تنها به معنای ثبات در ویژگیهای شخصیتی، بلکه به معنای درونیسازی اصول پایداری و اخلاقمداری به عنوان بخشی از خودپنداره عمیق فرد است.
این گزارش به بررسی ابعاد گوناگون این پدیده و پیوند ناگسستنی آن با “تابآوری” (Resilience) میپردازد؛ فرآیندی که طی آن افراد و جوامع از طریق روایتگری، تداوم فرهنگی و مدیریت استراتژیک هویت، در برابر بحرانهای اقلیمی، گسستهای دیجیتال و تروماهای مهاجرتی ایستادگی میکنند.
بنیانهای نظری و معرفتشناختی هویت پایدار
هویت پایدار بر اساس جدیدترین نظریات جامعهشناختی، به عنوان یک “دیسپوزیتف فرهنگی و هنجاری” تعریف میشود که هابیتوس، بازنماییها و مدلهای کنش فردی را ساختاردهی میکند.
از این منظر، پایداری صرفاً مجموعهای از اقدامات محیطی یا سیاستهای عمومی نیست، بلکه یک تحول بنیادین در شیوههای شناخت و معنابخشی به جهان است.
زمانی که رفتارهای پایدار از طریق فرآیندهای فرهنگی در نظامهای آموزشی و اجتماعی نهادینه شوند، به بخشی از هویت شهروندان تبدیل شده و منجر به شکلگیری هابیتوسهایی میشوند که بر مسئولیتپذیری، همکاری و آگاهی بیننسلی تأکید دارند.
در چهارچوب روانشناختی، هویت پایدار منعکسکننده چگونگی درونیسازی پایداری توسط افراد به عنوان بخشی از هویت خود است که تحت تأثیر ارزشهای شخصی، هنجارهای اجتماعی و عوامل زمینهای قرار دارد.
این نوع از هویت محرک رفتارهای طرفدار محیط زیست است، رفاه روانشناختی را افزایش میدهد و تلاشهای پایداری در سطوح سازمانی و اجتماعی را تقویت میکند.
در واقع، هویت پایدار با ایجاد یک پیوند میان مشارکتهای فردی و جمعی، پاسخی به چالشهای پایداری جهانی ارائه میدهد.
مشروح مقاله در رسانه تاب آوری ایران
تابآوری اجتماعی در ایران
تحلیل جامع و استراتژیک اکوسیستم تابآوری اجتماعی در ایران: واکاوی مرجعیت علمی، تاریخچه شکلگیری و چالشهای اخلاقی در مسیر توسعه گفتمان ملی
تاب آوری اجتماعی در ایران: در دهههای اخیر، جامعه جهانی با بحرانهای متعددی روبرو بوده است که لزوم بازنگری در ساختارهای حمایتی و زیربناهای روانی-اجتماعی را دوچندان کرده است. در این میان، مفهوم «تابآوری» (Resilience) به عنوان یکی از کلیدیترین سازههای روانشناختی و اجتماعی، نقشی حیاتی در پایداری جوامع ایفا میکند.
در ایران، حرکت به سوی تخصصیسازی این مفهوم و خروج آن از دایره انتزاعیِ تئوریک، مرهون تلاشهای مستمر و داوطلبانهای است که سنگبنای آن در ابتدای دهه ۹۰ شمسی گذاشته شد. رسانه مددکاری اجتماعی ایرانیان به عنوان نهاد مادر، با بنیانگذاری «اولین خانه تابآوری ایران»، مسیری را آغاز کرد که امروز به یک اکوسیستم چندوجهی و جریانساز تبدیل شده است.
مشروح مقاله در مددکاری اجتماعی ایرانیان
https://iraniansocialworkers.ir/social-resilience-in-iran
صدای مددکاری اجتماعی در تراز سیاستگذاریهای کلان جهانی طنینانداز شد
اختصاصی مددکار نیوز – با انتشار «گزارش جامع اثرگذاری فعالیتهای بینالمللی مددکاری اجتماعی در سال ۲۰۲۵» در آوریل ۲۰۲۶، بار دیگر نقش بیبدیل این حرفه در مدیریت بحرانهای قرن حاضر به کانون توجه محافل سیاستگذاری بازگشت.
این گزارش که برونداد تلاشهای مشترک نهادهای بینالمللی از جمله فدراسیون جهانی مددکاران اجتماعی (IFSW) است، تصویری دقیق از تحول این حرفه از «ارائه خدمت» به «تغییر ساختار» ارائه میدهد.
نفوذ در اتاقهای فکر؛ مددکاری فراتر از کلینیک
یکی از برجستهترین دستاوردهای سال ۲۰۲۵ که در این گزارش بر آن تأکید شده، افزایش چشمگیر حضور مددکاران اجتماعی در لایههای ارشد تصمیمگیریهای سیاسی و اقتصادی است.
گزارش نشان میدهد که برای نخستین بار، توصیههای تخصصی مددکاران در تدوین اسناد توسعه پایدار سازمان ملل و مدلهای رفاهی جدید در اتحادیه اروپا به طور مستقیم لحاظ شده است. این به معنای گذار از نقشهای سنتی به سمت مشارکت در تدوین سیاستهای کلانی است که ریشه فقر و نابرابری را هدف قرار میدهند.
تابآوری در عصر بحرانهای مرکب؛ از اقلیم تا اقتصاد
بخش مهمی از گزارش ۲۰۲۵ به موضوع «تابآوری حرفهای» اختصاص دارد. در سالی که گذشت، جهان با تلفیقی از بحرانهای اقلیمی و تورمهای جهانی روبرو بود.
-پاسخ به تغییرات اقلیمی: مددکاران اجتماعی در خط مقدم جابهجاییهای جمعیتی ناشی از حوادث زیستمحیطی، الگوهای جدیدی از «مددکاری اجتماعی سبز» را پیادهسازی کردند.
-بحرانهای اقتصادی: گزارش بر نقش مددکاران در پیشگیری از فروپاشی خانوادهها در جوامع درگیر با تورم افسارگسیخته و بیکاری ساختاری تأکید کرده است.
عدالت اجتماعی در مناطق کمتر توسعهیافته؛ تمرکز بر بومیسازی
گزارش اثرگذاری ۲۰۲۵ نشاندهنده جهشی در ارائه خدمات عدالتمحور در آفریقا، بخشهایی از آسیا و آمریکای لاتین است.
نکته کلیدی در این بخش، حرکت به سمت «بومیسازی دانش مددکاری اجتماعی» است؛ به این معنا که مداخلات اجتماعی به جای الگوبرداری صرف از غرب، بر اساس ظرفیتهای فرهنگی و اجتماعی هر منطقه بازتعریف شدهاند تا پایداری بیشتری داشته باشند.
تحلیل نهایی: پیامی برای آینده
گزارش ۲۰۲۵ پیامی روشن برای جامعه جهانی دارد: مددکاری اجتماعی دیگر یک حرفه فرعی در حاشیه نظامهای سلامت و رفاه نیست، بلکه رکن اصلی تابآوری جوامع در برابر عدم قطعیتهای آینده است.
انتشار این گزارش در آوریل ۲۰۲۶، درست پیش از کنفرانس جهانی نایروبی، نقش یک نقشهراه را ایفا میکند تا متخصصین این حوزه بدانند در سال پیش رو، تمرکز اصلی باید بر «اتحاد برای تحولات ساختاری» و «تقویت صدای حرفهای در نهادهای قدرت» باشد.
لینک خبر در مددکار نیوز: https://www.madadkarnews.ir/?p=28878
تحریریه مددکار نیوزЧитать полностью…
گزارش از: واحد پایش بینالملل اردیبهشت ۱۴۰۵
دیپلماسی مددکاری اجتماعی در قلب بحران
نشست مشترک سازمان ملل و IFSW برای حمایت مالی از مناطق جنگی
اختصاصی مددکار نیوز – در حالی که مناقشات مسلحانه در نقاط مختلف جهان همچنان قربانی میگیرد، نشست راهبردی ۱۶ آوریل ۲۰۲۶ با عنوان «تأمین مالی سلامت و تابآوری مردم در درگیریها»، نقطه عطفی در تغییر رویکرد حمایتهای بینالمللی از مداخلات اجتماعی در مناطق جنگی رقم زد.
این نشست که با همکاری مشترک کمیته سازمانهای غیردولتی (NGO) و فدراسیون جهانی مددکاران اجتماعی (IFSW) برگزار شد، به دنبال یافتن راهحلهای پایدار برای بزرگترین چالشِ خط مقدم یعنی «کمبود منابع مالی» بود.
از امداد اضطراری به تابآوری پایدار
یکی از محورهای اصلی این نشست، نقد الگوهای سنتی «کمکهای بشردوستانه کوتاه-مدت» بود. شرکتکنندگان تأکید کردند که در مناطق جنگی، صرفاً توزیع دارو و غذا کافی نیست.
مُدل پیشنهادی در این نشست، سرمایهگذاری بر روی «تابآوری اجتماعی» است؛ یعنی حمایت مالی از پروژههایی که توسط مددکاران بومی طراحی میشوند تا ساختارهای اجتماعی (مانند گروههای حمایتی محلی و سیستمهای مراقبت از کودک) حتی در زیر بمباران نیز به فعالیت خود ادامه دهند.
درسآموختههای خط مقدم؛ مددکاران به مثابه استراتژیست
در بخش مهمی از این نشست، مددکارانی که تجربه حضور در درگیریهای اخیر جهانی را داشتند، به ارائه گزارش پرداختند. درسآموختههای کلیدی شامل موارد زیر بود:
تمرکز بر سلامت روان: ضرورت تخصیص بودجههای مجزا برای «ترومای ناشی از جنگ» به عنوان بخشی جداییناپذیر از سلامت عمومی.
حفاظت از مددکاران: تأمین مالی پروتکلهای امنیتی برای مددکارانی که خود در معرض آسیبهای مستقیم جنگ هستند.
انعطافپذیری در بودجه: لزوم تغییر قوانین سختگیرانه بانکی و بینالمللی برای انتقال سریع وجوه به سازمانهای محلی کوچک در مناطق تحت محاصره.
مکانیسمهای نوین حمایت مالی بینالمللی
نشست ۱۶ آوریل میزبان نمایندگانی از نهادهای مالی بزرگ بود تا راههای تسهیل جریان نقدینگی را بررسی کنند. پیشنهادهای عملیاتی شده در این جلسه عبارت بودند از:
ایجاد «صندوق تابآوری سریع» برای واکنشهای اجتماعی فوری.
بهرهگیری از فناوریهای نوین (مانند بسترهای بلاکچین) برای اطمینان از رسیدن بودجه به دست مددکاران در مناطقی که سیستم بانکی سنتی فروپاشیده است.
کاهش بوروکراسی برای سازمانهای غیردولتی (NGO) فعال در حوزه مددکاری اجتماعی.
نقش IFSW در لابیگری برای صلح و رفاه
فدراسیون جهانی در این نشست بار دیگر تأکید کرد که مددکاری اجتماعی یک حرفه سیاسی به معنای دفاع از حقوق بشر است. آنها خواستار آن شدند که بخشی از بودجههای نظامی جهان به سمت «زیرساختهای صلح و سلامت اجتماعی» در مناطق آسیبدیده هدایت شود.
تحلیل مددکار نیوز: ضرورت بازنگری در اولویتهای ملی
خروجی این نشست جهانی برای جامعه مددکاری ایران و منطقه خاورمیانه حاوی یک پیام روشن است: مددکاری در مناطق بحرانی نیازمند دانش مدیریت منابع و تسلط بر دیپلماسی بینالمللی است.
انتقال از نگاه «نیکوکارانه محض» به نگاه «توسعهمحور و تخصصی» تنها راهی است که میتواند جذب سرمایههای جهانی را برای پروژههای سلامتمحور در مناطق درگیر بحران تضمین کند.
لینک خبر در مددکار نیوز
تحریریه مددکار نیوز گزارش از: میز روابط بینالملل و حقوق بشر اردیبهشت ۱۴۰۵Читать полностью…
بنبست مالیاتی سمنهای غیرفعال؛ وقتی داوطلبی جرم میشود!
پایگاه خبری مددکار نیوز: در ساختار حقوقی فعلی، مراکز مردمنهاد (NGOs) به عنوان اشخاص حقوقی مستقل شناخته میشوند. اما مشکل بزرگ زمانی رخ میدهد که یک مجموعه به دلایل حاکمیتی (مانند تغییر رویکرد بهزیستی و ایجاد مراکز مثبت زندگی) عملاً «موضوع فعالیت» خود را از دست میدهد، ولی کالبد حقوقی آن همچنان در اداره ثبت شرکتها و سازمان امور مالیاتی زنده میماند.
چالش مسئولیت هیئتمدیره جدید در قبال خطاهای گذشته
طبق قوانین مالیاتی، مسئولیت پرداخت مالیات و جرایم بر عهده شخص حقوقی است، اما مدیران وقت نیز مسئولیت تضامنی دارند. فاجعه بارترین قسمت اینجاست که:
وراثت جرم مالیاتی: هیئتمدیره جدید که با نیت خیرخواهی و احیای یک مجموعه وارد میدان میشود، ناگهان با ابلاغیههای سنگین مربوط به دورانی مواجه میگردد که هیچ نقشی در مدیریت آن نداشته است.
فقدان تفکیک مسئولیت: قانون باید میان «قصور مدیریتی» و «بدهی انباشته» تفکیک قائل شود. فردی که به صورت داوطلبانه و بدون انتفاع مالی، مسئولیت یک کانون فاقد درآمد را میپذیرد، نباید تاوان سوءمدیریت یا عدم شفافیت پیشینیان را با اموال شخصی یا اعتبار اجتماعی خود بدهد.
تراژدی کانون کلینیکهای مددکاری اجتماعی گیلان
مورد کانون گیلان، نمونهای از «حیات نباتی یک نهاد حقوقی» است. وقتی کلینیکهای عضو ابطال شدهاند، کانون کشوری منحل شده و بهزیستی دیگر وجاهتی برای آن قائل نیست، الزام به رد کردن اظهارنامه «عدم فعالیت» صرفاً برای فرار از جریمه، یک اتلاف منابع و فشار روانی بر آخرین بازماندگان این نهاد است.
اینکه یک مددکار سابق، علیرغم ابطال مجوز کلینیک شخصی خود در سال ۱۴۰۲، همچنان مجبور به پیگیری امور مالیاتی یک کانونِ روحوار است، نشاندهنده نقص در سامانه انحلال خودکار برای مجموعههایی است که مجوز فعالیتشان از سوی نهاد صادرکننده (بهزیستی) تمدید نشده یا ابطال گشته است.
راهکارهای پیشنهادی برای خروج از بحران
برای حل این چالش ملی و استانی، چند اقدام کلیدی ضرورت دارد:
اصلاح قانون مالیاتهای مستقیم (مسئولیت دورهای): باید مادهای ابقا شود که مسئولیت پاسخگویی در قبال تراکنشهای مالی و جریمههای هر دوره مالی، صرفاً بر عهده اعضای وقت هیئتمدیره در همان بازه زمانی (بر اساس آگهی تغییرات) باشد.
لینک شدن سامانه ثبت شرکتها با بانک جامع مجوزها: به محض اینکه سازمان بهزیستی پایان فعالیت یک صنف یا مرکز را اعلام میکند، باید فرآیند «تعلیق مالیاتی» به صورت خودکار آغاز شود تا نیازی به ارائه اظهارنامه عدم فعالیت توسط اشخاص نباشد.
تسهیل فرآیند انحلال برای سمنهای فاقد دارایی: برای مراکزی مانند کانون گیلان که سالهاست تراکنش بانکی صفر دارند و فاقد اموال منقول و غیرمنقول هستند، باید «انحلال سریع» بدون نیاز به تشریفات پیچیده مجمع عمومی (که تشکیل آن به دلیل عدم دسترسی به اعضای قدیمی غیرممکن است) پیشبینی شود.
ورود مدعیالعموم یا شورای گفتگوی دولت و بخش خصوصی: این موضوع باید به عنوان یک مانع بزرگ در مسیر فعالیتهای مدنی در شورای گفتگوی استان مطرح شود تا با مصوبه استانی، اداره مالیات از پیگیری جریمههای سنواتی این کانونها تا تعیین تکلیف نهایی خودداری کند.
سخن پایانی: نباید اجازه داد «داوطلبگری» در حوزههای اجتماعی به یک ریسک حقوقی و مالی تبدیل شود. اگر امروز مددکاران گیلان بابت مسئولیتی که سالها پیش تمام شده، همچنان درگیر راهروهای اداره مالیات هستند، فردا هیچ نخبگی حاضر به پذیرش مسئولیت در نهادهای صنفی و مردمنهاد نخواهد بود. کانون کلینیکهای مددکاری گیلان نیازمند یک «خروج محترمانه و قانونی» از سیستم است، نه شکنجه اداری مستمر.
لینک مطلب در مددکار نیوز
مددکاری اجتماعی ایرانیان: پیشگام در ترویج تابآوری و دانش مددکاری در ایران
در دنیای پرشتاب امروز که چالشها و بحرانها روز به روز پیچیدهتر میشوند، مفاهیمی چون “تابآوری” و “مددکاری اجتماعی” بیش از پیش اهمیت مییابند.
در این میان، سازمانها و نهادهایی که به صورت تخصصی در این حوزهها فعالیت میکنند، نقش حیاتی در ارتقای سلامت روان جامعه و توانمندسازی افراد ایفا مینمایند.
“مددکاری اجتماعی ایرانیان” (iraniansocialworkers.ir) نمادی از این تلاش و تعهد است؛ سازمانی پیشرو که با قدمت 15 سال فعالیت مستمر و تخصصی، خود را به عنوان اولین “خانه تابآوری” و مرجع عالی مدیریت راهبردی و مهندسی تولید محتوای تخصصی در حوزه مددکاری اجتماعی و تابآوری ایران معرفی کرده است.
پیشینه و چشمانداز: ۱۵ سال پیشگامی در خدمت جامعه
“مددکاری اجتماعی ایرانیان” با ۱۵ سال سابقه فعالیت مداوم، در طول این سالیان متمادی همواره در خط مقدم ترویج دانش مددکاری اجتماعی و مفهوم تابآوری در ایران قرار داشته است.
این سابقه درخشان نشاندهنده عمق تعهد، پایداری و بینش بلندمدت این مجموعه در مسیر ارتقای سلامت روانی و اجتماعی جامعه است.
واکاوی انتقادی ساختار حرفهای مددکاری اجتماعی در ایران
تقابل رویکردهای همایشی با واقعیتهای استخدامی، رفاهی و منزلت شغلی
مقدمه: ساختار حرفهای مددکاری اجتماعی در ایران، پس از گذشت بیش از شش دهه از حیات آکادمیک خود، امروزه در نقطهای حساس و پارادوکسیکال ایستاده است. از یک سو، شاهد تورم رویدادهای علمی، همایشهای سالانه و مناسبتهای تقویمی هستیم که با مشارکت گسترده نهادهای حاکمیتی، دانشگاهی و سازمانهای رفاهی برگزار میشوند و از سوی دیگر، بدنه اجرایی این حرفه در سطوح عملیاتی با چالشهای بنیادین در زمینههای معیشتی، استخدامی و هویت مستقل صنفی دستوپنجه نرم میکند.
این گزارش با رویکردی تحلیلگرانه، به بررسی این پرسش میپردازد که چرا همایشهای سالانه، علیرغم تکرار و تداوم، در تحقق مطالبات واقعی مددکاران اجتماعی ناکام ماندهاند و آیا ارتقای جایگاه این حرفه از طریق رویکردهای تشریفاتی میسر است یا نیازمند بازنگری ساختاری در میدان عمل و قوانین استخدامی کشور است.
جمع بندی نهایی: تحلیل جامع وضعیت مددکاری اجتماعی در ایران نشان میدهد که علیرغم رشد آکادمیک و تداوم برگزاری همایشهای پرزرقوبرق، مطالبات بنیادین این قشر در زمینههای معیشتی، رفاهی و استخدامی همچنان در تعلیق باقی مانده است. همایشهای سالانه، هرچند در تثبیت نام “مددکار اجتماعی” در تقویم رسمی کشور موثر بودهاند، اما به دلیل رویکرد تشریفاتی و عدم پیوند با نهادهای تصمیمساز، تاثیر مستقیمی در بهبود شرایط کاری مددکاران نداشتهاند.
وضعیت ردیفهای استخدامی نشان میدهد که مددکاری همچنان در حصار “رسته عمومی امور اجتماعی” گرفتار است و فقدان رسته مستقل و اختصاصی، منجر به تضعیف هویت حرفهای و نفوذ غیرمتخصصها شده است. عدم تحقق ردیف استخدامی اختصاصی، بیش از آنکه یک مانع قانونی باشد، معلول فقدان اراده سیاسی و عدم اولویتدهی به تخصصگرایی در حوزه اجتماعی است.
در نهایت، ارتقای جایگاه مددکاران اجتماعی نیازمند عبور از “پارادایم همایش” به “پارادایم مطالبهگری ساختاری” است. تا زمانی که انرژی جامعه مددکاری صرف رویدادهای نمایشی شود و عزم جدی برای تشکیل سازمان نظام مستقل و انحصاری کردن پستهای شغلی برای دانشآموختگان این رشته شکل نگیرد، نمیتوان انتظار تغییر معناداری در واقعیتهای میدانی این حرفه داشت. کار میدانی واقعی در این حوزه، به معنای تدوین پیشنویسهای قانونی، چانهزنی با سازمانهای برنامهوبودجه و ایستادگی بر سر انحصار تخصص مددکاری در تمامی سطوح اداری و استخدامی کشور است.
مشروح مقاله در پایگاه خبری مددکار نیوز
https://www.madadkarnews.ir/?p=26726
چهلمین بزرگداشت روز ملی مددکاری در نظام سلامت - ۱۳ دی ۱۴۰۴
https://telewebion.com/episode/0x16b3ef8c
رصد تحولات جهانی مددکاری اجتماعی در بهار ۲۰۲۶
از چالش اخلاقی هوش مصنوعی تا رویکردهای رادیکال در سلامت روان
پایگاه خبری مددکار نیوز – دنیای مددکاری اجتماعی در دو ماه اخیر (آوریل و مه ۲۰۲۶) با شتابی بیسابقه به سمت همگامسازی با فناوریهای نوین و بازنگری در ساختارهای سنتی حمایتی حرکت کرده است.
بررسی آخرین خروجی ژورنالهای مرجع بینالمللی نظیر British Journal of Social Work و تازههای نشر غولهای انتشاراتی جهان مانند Routledge و SAGE، نشان میدهد که ویترین علمی این رشته دستخوش یک جهش پارادایمیک (تغییر الگوواره) شده است.
در این گزارش خبری، مهمترین دستاوردهای پژوهشی و کتابهای مرجع دو ماه گذشته را مانیتور و تحلیل کردهایم.
مشروح گزارش در مددکار نیوز
https://www.madadkarnews.ir/?p=29185
چرا مددکاری اجتماعی مهم است؟ تبیین جایگاه، کارکردها و روندهای جهانی
پایگاه خبری مددکار نیوز: مددکاری اجتماعی (Social Work) فراتر از یک شغل یا فعالیت خیریه ساده، یک حرفه تخصصی، علمی و مبتنی بر حقوق بشر است که هدف آن ارتقای رفاه جامعه، توانمندسازی افراد و ایجاد تغییرات ساختاری برای دستیابی به عدالت اجتماعی است.
در دنیای پیچیده امروز که با بحرانهای اقتصادی، تغییرات اقلیمی، جنگها و نابرابریهای فزاینده روبروست، نقش مددکاران اجتماعی بیش از هر زمان دیگری حیاتی شده است.
این مقاله با تکیه بر اسناد و رفرنسهای معتبر بینالمللی از جمله فدراسیون بینالمللی مددکاران اجتماعی (IFSW)، انجمن بینالمللی مدارس مددکاری اجتماعی (IASSW) و انجمن ملی مددکاران اجتماعی آمریکا (NASW)، به تبیین دلایل اهمیت بنیادین این حرفه میپردازد.
تعریف مدرن مددکاری اجتماعی بر اساس استانداردهای جهانی
بر اساس تعریف مشترک جهانی که توسط IFSW و IASSW در سال ۲۰۱۴ تصویب شد:
«مددکاری اجتماعی یک حرفه کاربردی و رشته علمی است که توسعه و تغییر اجتماعی، انسجام اجتماعی، و توانمندسازی و آزادسازی انسانها را تسهیل میکند. اصول عدالت اجتماعی، حقوق بشر، مسئولیت مشترک و احترام به تنوعها، در مددکاری اجتماعی نقشی محوری دارند.»
این تعریف نشان میدهد که مددکاری اجتماعی صرفاً به درمان نشانههای آسیب نمیپردازد، بلکه ریشههای ساختاری نابرابری و مشکلات اجتماعی را هدف قرار میدهد.
چرا مددکاری اجتماعی در دنیای امروز حیاتی است؟ (محورهای اصلی اهمیت)
الف) ترویج عدالت اجتماعی و حقوق بشر
یکی از تمایزهای اصلی مددکاری اجتماعی با سایر حرفههای یاورانه (مانند روانشناسی یا مشاوره)، تمرکز ویژه آن بر عدالت اجتماعی است. مددکاران اجتماعی پیونددهنده فرد با ساختارهای کلان جامعه هستند. آنها:
مشروح گزارش در مددکار نیوز
https://www.madadkarnews.ir/?p=29176
راهنمای جامع کارگاه آموزشی تابآوری
مبانی علمی، ساختار پروتکلهای مداخلاتی و ابزارهای سنجش بالینی
رسانه تاب آوری ایران: تابآوری روانی، فراتر از یک صفت شخصیتی ایستا، یک فرآیند پویا، سازگارانه و چندبعدی است که توانایی فرد را در مواجهه با تروما، ناملایمات و چالشهای زیستی-روانی-اجتماعی مدیریت میکند.
این سازه روانشناختی به عنوان ظرفیت بازگشت به سطح کارکرد اولیه پس از مواجهه با تنشها تعریف میشود و بستر مناسبی را برای بهینهسازی کارکرد پیشپیشانی مغز، ارتقای بهزیستی ذهنی و پیشگیری از اختلالات خلقی فراهم میآورد.
طراحی و اجرای اثربخش کارگاههای آموزشی تابآوری نیازمند تسلط بر مبانی عصبشناختی، ساختارهای پروتکلهای کلاسیک و موج سوم شناختی-رفتاری، اصول تنظیم هیجان بدنی، مداخلات پیشگیرانه فرسودگی شغلی و روششناسیهای دقیق سنجش روانسنجی است.
این راهنما به عنوان مرجعی تخصصی، چارچوبهای نظری و کاربردی لازم را برای روانشناسان، مشاوران و تسهیلگران دورههای ارتقای سلامت روان تبیین میکند.
مشروح مقاله در رسانه تاب آوری ایران
https://www.resiliencemedia.ir/?p=102907
بنیانگذار رسانه تاب آوری ایران (دکتر جواد طلسچی یکتا معمار تاب آوری ایران)
تحلیل ساختاری تکوین اکوسیستم رسانهای تابآوری اجتماعی در ایران: واکاوی کارنامه پژوهشی و اجرایی دکتر جواد طلسچی یکتا
تحلیل ساختاری تکامل اکوسیستم رسانهای تابآوری اجتماعی
شکلگیری و توسعه پلتفرمهای تحت مدیریت دکتر جواد طلسچی یکتا، یک فرآیند گامبهگام و هدفمند بوده که از نیازسنجی دقیق فضای علمی و عمومی کشور نشأت گرفته است.
پیش از این اقدامات، مباحث مرتبط با تابآوری به صورت ترجمههای پراکنده و نظریههای مجرد در محافل خاص آکادمیک مطرح بود و خلاء جدی در دسترسی عموم جامعه به منابع کاربردی احساس میشد.
برای پاسخ به این نیاز، ساختار منسجم رسانهای و استنادی این اکوسیستم در قالب چهار رکن اساسی پیریزی شد :
پایگاه استنادی مددکاری اجتماعی: در سال ۱۳۹۲، وبسایت مددکاری اجتماعی ایرانیان به عنوان اولین مرجع رسمی و استنادی دانش تابآوری و رفاه اجتماعی در کشور تاسیس شد. این پلتفرم با هدف تمرکززدایی علمی و ایجاد دسترسی برابر به دانش روز راهاندازی گردید.
بخش تخصصی آموزش و بومیسازی: در دیماه ۱۳۹۳، بخش تخصصی با عنوان خانه تابآوری ایرانیان در بستر رسانه مددکاری اجتماعی ایجاد شد. این بخش بر پیوند عمیق میان مفاهیم توانمندسازی جامعهمحور و مهارتهای انطباقی متمرکز گردید.
شبکهسازی متخصصان: در سال ۱۳۹۴، باشگاه تابآوری ایران به عنوان بازوی پویا و بزرگترین شبکه مربیان و مدرسان تخصصی کشور آغاز به کار کرد تا زمینه تبادل مستقیم دانش و تجربههای کارگاهی فراهم شود.
اطلس جامع رسانهای: با هدف یکپارچهسازی فعالیتها و رفع همپوشانیهای محتوایی در فضای مجازی، در سال ۱۴۰۲ رسانه تابآوری ایران به عنوان اولین خبرگزاری و پرتال جامع تخصصی تابآوری اجتماعی کشور رونمایی شد. این رسانه به عنوان مرجع رسمی، تحت نظارت مستقیم ایشان اداره میشود.
مشروح مقاله در مددکاری اجتماعی ایرانیان
https://iraniansocialworkers.ir/?p=24847
مددکاری اجتماعی از فرد تا فرهنگ
تبیین رویکرد چندسطحی، استعمارزدایی معرفتی و همبستگی اکولوژیکی-اجتماعی
پژوهشی از دکتر جواد طلسچی یکتا – بنیانگذار رسانه تاب آوری ایران
پویایی پیوستار مددکاری اجتماعی و پیوند سطوح خرد، میانه و کلان
حرفه مددکاری اجتماعی در سال ۲۰۲۶ با شتابی بیسابقه در مسیر تحول ساختاری و معرفتشناختی گام برمیدارد.
پیشبینی رشد ۶ درصدی مشاغل این حوزه بین سالهای ۲۰۲۴ تا ۲۰۳۴، نشاندهنده تقاضای روزافزون سیستمهای رفاهی و درمانی به خدمات تخصصی در مواجهه با چالشهای پیچیده اجتماعی است.
با این حال، اثربخشی این حرفه مشروط به فهم عمیق پیوستاری است که اقدامات مستقیم با افراد (سطح خرد)، مداخلات با نهادهای محلی و گروهها (سطح میانه)، و تلاشهای معطوف به تغییر قوانین و سیاستگذاریهای کلان (سطح کلان) را به یکدیگر پیوند میدهد.
تفکیک سنتی این سه سطح، همواره با انتقاداتی همراه بوده است؛ چنانکه پژوهشگران برجسته این حوزه، تفکیک تمرین کلان به عنوان اقدام غیرمستقیم و تمرین خرد به عنوان اقدام مستقیم را مغالطهای نظری میدانند، چرا که هر دو بستر اساساً شامل تعامل مستقیم با انسانها اما با اهداف و در بافتهای متفاوت هستند.
آموزشهای کلاسیک مددکاری اجتماعی، به ویژه در مقطع کارشناسی، به طور تاریخی تمایل شدیدی به مداخلات بالینی و خرد داشتهاند؛ برای نمونه، تمرکز بر برنامههای رفاه کودک با بیشترین میزان ثبتنام گواهیهای تخصصی، نشاندهنده غلبه این پارادایم فردمحور است.
با این وجود، پدیدههای اجتماعی معاصر ثابت کردهاند که چالشهای فردی نظیر تروما، سوءمصرف مواد یا بیخانمانی را نمیتوان جدا از بسترهای ساختاری تحلیل کرد.
یک رویکرد جامعنگر ایجاب میکند که مددکار اجتماعی در طول مسیر حرفهای خود توانایی پویایی حرکتی میان سطوح را داشته باشد؛ به گونهای که خدمات بالینی خرد مستقیماً به توسعه برنامههای میانه و لابیگری برای سیاستهای حمایتی کلان متصل شود.
این پیوند چندسطحی در اصلاحات رفاهی معاصر، نظیر بازنگری در خدمات مراقبت از کودکان و اصلاحات مراقبتی بزرگسالان، به عنوان اصول پایهای پیشگیری و مداخله زودهنگام پذیرفته شده است.
مشروح مقاله در مددکاری اجتماعی ایرانیان
https://iraniansocialworkers.ir/?p=24873
مددکاری اجتماعی در سازمان بهزیستی
تحلیل جامع و راهبردی نظام مددکاری اجتماعی در سازمان بهزیستی کشور: از مبانی قانونی تا توانمندسازی بالینی
پژوهشی از جواد طلسچی یکتا – بنیانگذار رسانه تاب آوری ایران
مددکاری اجتماعی در ساختار حاکمیتی ایران، نه تنها به عنوان یک حرفه ی یاریرسان، بلکه به مثابه ستون فقرات نظام رفاه و عدالت اجتماعی تعریف شده است که ریشه در اصول قانون اساسی و آرمانهای برآمده از بطن جامعه دارد.
سازمان بهزیستی کشور، به عنوان متولی اصلی این حوزه، وظیفهای فراتر از توزیع منابع حمایتی بر عهده دارد و در حقیقت، مسئولیت مهندسی معکوس آسیبهای اجتماعی و بازآفرینی کرامت انسانی اقشار آسیبدیده را عهدهدار است.
تبیین دقیق جایگاه مددکاری اجتماعی در این سازمان مستلزم واکاوی سیر تحول تاریخی، ساختارهای قانونی، پروتکلهای تخصصی و چالشهای حرفهای است که در طول چهار دهه فعالیت این نهاد شکل گرفتهاند.
این گزارش با رویکردی تحلیلی و جامع، به بررسی ابعاد گوناگون این حرفه در بستر سازمان بهزیستی میپردازد تا نمایی روشن از وضعیت موجود و افقهای پیش رو ارائه دهد.
لینک مقاله
https://iraniansocialworkers.ir/?p=24820
مدیریت مورد در مددکاری اجتماعی مدرن
تحلیلی جامع بر مبانی، رویکردهای نظری و متدولوژی مدیریت مورد در مددکاری اجتماعی مدرن
کاری از جواد طلسچی یکتا – بنیانگذار مجموعه رسانه های مددکاری اجتماعی و تاب آوری ایرانیان
مددکاری اجتماعی به عنوان یک حرفه مبتنی بر دانش، ارزشها و مهارتها، در دهههای اخیر از یک فعالیت حمایتی ساده به یک دیسیپلین پیچیده و چندبعدی تبدیل شده است که هدف آن ارتقای رفاه انسانی و کمک به تحقق عدالت اجتماعی است.
این حرفه در تلاقی میان نیازهای فردی و ساختارهای اجتماعی قرار دارد و با تکیه بر علوم انسانی و دانش بومی، افراد و ساختارها را در مقابله با چالشهای زندگی یاری میدهد.
در پارادایمهای نوین، مددکاری اجتماعی دیگر تنها به حل مشکلات فعلی بسنده نمیکند، بلکه به دنبال توانمندسازی پایدار و تغییرات ساختاری است که ریشههای نابرابری و طرد اجتماعی را هدف قرار میدهند.
این گزارش به بررسی عمیق سه محور بنیادین شامل اصول اخلاقی و حرفهای، رویکردهای نظری معاصر و متدولوژی مدیریت مورد میپردازد و چالشهای اجرایی آن را در بافت بینالمللی و ایران مورد واکاوی قرار میدهد.
واکاوی اصول ده گانه مددکاری اجتماعی نوین
اصول مددکاری اجتماعی، قواعدی انتزاعی نیستند، بلکه ستونهای اخلاقی و راهنمای عمل حرفهای هستند که رفتار مددکار را در مواجهه با پیچیدگیهای انسانی هدایت میکنند.
این اصول چارچوبی را فراهم میآورند که منجر به ایجاد اعتماد میان مددکار و مددجو شده و کیفیت خدمات ارائه شده را تضمین میکند.
اصل پذیرش و احترام به کرامت انسانی
پذیرش به معنای پذیرفتن مددجو به عنوان یک فرد با تمام ویژگیها، مشکلات و حتی رفتارهای نابهنجار اوست، بدون آنکه مورد قضاوت، سرزنش یا تحقیر قرار گیرد.
این اصل بر پایه احترام به کرامت ذاتی انسان استوار است؛ به این معنا که هر فرد، صرف نظر از سن، جنسیت، نژاد، مذهب یا طبقه اجتماعی، شایسته احترام و دریافت خدمات برابر است.
در فرآیند پذیرش، مددکار اجتماعی با گشادهرویی به مراجع گوش میدهد و فضایی امن فراهم میکند تا او بتواند بدون ترس از قضاوت، مشکلات خود را بیان کند. این رویکرد به مراجع احساس امنیت میدهد و زمینه را برای ایجاد یک رابطه اعتمادآمیز فراهم میآورد.
مشروح در مددکاری اجتماعی ایرانیان
https://iraniansocialworkers.ir/?p=24785
صفحه اینستاگرام مددکاری اجتماعی ایرانیان را دنبال نمایید.
https://www.instagram.com/iraniansocialworkers
نمای امروز پایگاه خبری مددکار نیوز | مرجع رسمی و تخصصی مددکاری اجتماعی در ایران
نشانی ما: www.madadkarnews.ir
سلامت اجتماعی محلهمحور و تکوین تابآوری جامعه
از نظریههای هویت مکانی تا راهبردهای عملیاتی نیازسنجی میدانمحور
کاری از جواد طلسچی یکتا – بنیانگذار مجموعه رسانه های مددکاری اجتماعی ایرانیان
گذار از مفاهیم سنتی سلامت به رویکردهای کلنگر، مستلزم بازتعریف جایگاه «محله» به عنوان هسته بنیادین زیست اجتماعی است.
سلامت اجتماعی محلهمحور نه تنها یک هدف بهداشتی، بلکه راهبردی استراتژیک برای نیل به جامعهای تابآور محسوب میشود که قادر است در مواجهه با بحرانهای پیچیده عصر معاصر، از خود بازسازی و انطباق نشان دهد.
شواهد علمی و تجربی موید این واقعیت است که تابآوری اجتماعی برآیند مستقیم انسجام، همبستگی و دسترسی به منابع در سطح خرد است و نمیتوان آن را از طریق دستورالعملهای متمرکز ستادی و بدون در نظر گرفتن واقعیتهای میدانی به جامعه تزریق کرد.
ضرورت تدوین خطوط علمی و عملیاتی که بر نیازسنجی اجتماعی صحیح و متناسب با بافت بومی استوار باشد، از آن جهت اهمیت مییابد که مداخلات دور از میدان، غالباً به دلیل نادیده گرفتن داراییها و چالشهای منحصربهفرد هر محله، به شکست یا پایداری ضعیف منجر میشوند.
این گزارش با رویکردی کارشناسانه، به تبیین پیوند میان سلامت اجتماعی و تابآوری پرداخته و با نقد رویکردهای بالا به پایین، مدلهای نوین نیازسنجی و گامهای عملیاتی برای تحقق مدیریت محلهمحور را واکاوی میکند.
تبیین مفهومی و پیوند نظری سلامت اجتماعی و تابآوری
سلامت اجتماعی در ادبیات نوین، فراتر از ابعاد جسمی و روانی، به کیفیت تعاملات فرد با جامعه و ارتقای زمینههای اقدام اجتماعی برای توسعه سطح سلامت اطلاق میشود.
این مفهوم در سطح محله، به مجموعهای از اقدامات هماهنگ و بومی اطلاق میگردد که با مشارکت مستقیم ساکنان و با تمرکز بر نیازهای خاص هر منطقه، در پی ارتقای کیفیت زندگی و کاهش نابرابریهای بهداشتی است. در این چارچوب، محله به عنوان بستر اجتماعی و محیط زندگی، واحد اصلی تحلیل و مداخله قرار میگیرد که سلامت و تابآوری جامعه را در پیوند با یکدیگر تعریف میکند.
تابآوری اجتماعی به توانمندی یک جامعه برای مقابله، سازگاری و بازیابی پس از تجربه چالشها و بحرانها اشاره دارد. این مفهوم دربرگیرنده ظرفیت جوامع برای مواجهه با تنشها، حفظ کارکردهای اساسی در شرایط بحرانی و توانایی تغییر برای انطباق با شرایط جدید است.
مطالعات همبستگی نشان میدهند که تابآوری و حمایت اجتماعی به طور معناداری واریانس سلامت اجتماعی را پیشبینی میکنند؛ به گونهای که مؤلفه تابآوری حدود ۳۴ درصد و حمایت اجتماعی ۲۷ درصد از واریانس سلامت اجتماعی را تبیین مینمایند.
رابطه میان این دو مفهوم در جدول زیر بر اساس شاخصهای کلیدی خلاصه شده است:
ادامه مطلب در مددکاری اجتماعی ایرانیان
قدردانی فدراسیون جهانی مددکاران اجتماعی از تابآوری حرفهای در ایران / بازتاب جهانیِ تلاش در «شرایط سخت»
اختصاصی مددکار نیوز – فدراسیون جهانی مددکاران اجتماعی (IFSW)، به عنوان نهاد عالی هماهنگکننده حرفه مددکاری در سطح بینالمللی، در بیانیهای رسمی که در اواخر ماه مارس ۲۰۲۶ صادر شد، مراتب همبستگی و قدردانی عمیق خود را از جامعه مددکاری اجتماعی ایران اعلام کرد.
حمایت بینالمللی در میانه چالشها
این بیانیه که در تاریخ ۲۸ مارس ۲۰۲۶ (اوایل فروردین ۱۴۰۵) منتشر گردید، به طور ویژهای بر نقش حیاتی مددکاران اجتماعی ایرانی در حفظ شاکله حمایتی جامعه در زمانهای بحرانی تأکید دارد.
فدراسیون جهانی با اشاره به «شرایط پیچیده و سختی» که مددکاران در آن فعالیت میکنند، حرفهایگری آنها را در صیانت از حقوق انسانی و ارائه خدمات به اقشار آسیبدیده ستود.
محورهای کلیدی بیانیه فدراسیون جهانی (IFSW):
تقدیر از تابآوری حرفهای: فدراسیون جهانی اذعان داشت که مددکاران اجتماعی در ایران، علیرغم محدودیتها و فشارهای ساختاری، همچنان به اصول اخلاقی حرفه پایبند ماندهاند.
تداوم خدمات در زیرساختهای آسیبدیده: در این گزارش به تلاشهای بیوقفه مددکاران برای سرپا نگه داشتن خدمات اجتماعی در مناطق محروم و زیرساختهایی که تحت فشارهای اقتصادی یا محیطی آسیب دیدهاند، اشاره شده است.
پیوند با شعار سال (هارامبی): این بیانیه در راستای روح شعار سال ۲۰۲۶ («ساخت مشترک امید و هماهنگی») صادر شده و مددکاران ایرانی را نمونهای از اتحاد برای هدف مشترک در جوامع تحت فشار دانسته است.
اهمیت این بیانیه برای جامعه مددکاری ایران
صدور این بیانیه از سوی IFSW فراتر از یک پیام تشریفاتی، نشاندهنده دیدهشدن تلاشهای تخصصی مددکاران ایرانی در تراز جهانی است.
این حمایت معنوی میتواند به تقویت جایگاه صنفی مددکاران در داخل کشور و تسهیل تبادلات علمی و تجربی در سطح بینالمللی کمک شایانی نماید.
پایبندی به ارزشهای انسانی؛ فراتر از مرزها
فدراسیون جهانی در پایان بیانیه خود تأکید کرد که همبستگی با همکاران ایرانی، بخشی از تعهد این فدراسیون به عدالت اجتماعی و حمایت از تمامی فعالان این حوزه در مناطق بحرانی جهان است.
این نهاد ابراز امیدواری کرد که با تقویت همکاریهای بینالمللی، ظرفیتهای تخصصی مددکاری اجتماعی در ایران بیش از پیش توسعه یابد.
لینک خبر در مددکار نیوز
تحریریه مددکار نیوز گزارش از: بخش بینالملل اردیبهشت ۱۴۰۵Читать полностью…
مددکاری اجتماعی در بحرانهای اجتماعی: نقش حیاتی و حوزههای خدمتی
بحرانهای اجتماعی، نابهنجاریها و اختلالات گستردهای هستند که نظم و ساختار اجتماعی را مختل کرده و سلامت جسمی، روانی، اجتماعی و اقتصادی افراد و جوامع را به شدت تحت تأثیر قرار میدهند.
این بحرانها میتوانند شامل بلایای طبیعی (سیل، زلزله)، بحرانهای انسانی (جنگ، آوارگی، فقر گسترده)، اپیدمیها، و بحرانهای اقتصادی (رکود، بیکاری وسیع) باشند. در این میان، مددکاری اجتماعی به عنوان یک حرفه یاریرسان، نقشی حیاتی در مدیریت، کاهش اثرات و بازسازی پس از بحران ایفا میکند.
مددکاری اجتماعی در بحرانهای اجتماعی، فراتر از خدمات معمول خود عمل کرده و با رویکردی چندوجهی و فوری، به بازگرداندن نظم، توانمندسازی افراد و جوامع آسیبدیده، و ترویج تابآوری پایدار میپردازد.
مددکاری اجتماعی در بحرانهای اجتماعی چگونه است؟
مشروح مطلب در مددکار نیوز
https://www.madadkarnews.ir/?p=28841
سوگ عمومی و طرحهای اجتماعمحور
چرا جامعه را دستکاری نکنیم و به خرد مددکاران اجتماعی رجوع کنیم؟
#جامعه، موجودی زنده و پویاست که در کوران حوادث و وقایع، دورههای مختلفی را تجربه میکند؛ از نشاط و امید تا یاس و سوگ. در شرایطی که جامعه درگیر #سوگ عمومی است، حساسیتها بالاتر و آسیبپذیریها بیشتر میشود.
در چنین فضایی، هرگونه رویکرد نسنجیده و تحمیلی برای “عادیسازی” یا اجرای طرحهای اجتماعی، نه تنها مؤثر نیست، بلکه میتواند به فرسایش بیشتر اعتماد عمومی و تعمیق نارضایتیها منجر شود.
این مقاله بر اهمیت درک صحیح شرایط روانی جامعه، پرهیز از دستکاریهای اجتماعی، و ضرورت رجوع به خرد و تجربه #مددکاران_اجتماعی در طراحی و اجرای طرحهای اجتماعمحور در ایران تأکید دارد.
سوگ عمومی: زمانی برای تسکین، نه دستکاری
#سوگ_عمومی، یک پدیده روانشناختی-اجتماعی پیچیده است که فردیت و جمعیّت یک جامعه را درگیر میکند.
این سوگ میتواند ناشی از بلایای طبیعی، حوادث دلخراش، از دست دادن شخصیتهای محبوب یا حتی فشارهای مستمر اقتصادی و اجتماعی باشد.
در چنین شرایطی، جامعه بیش از هر چیز به درک، همدلی، و فضایی برای پردازش احساسات نیاز دارد (Worden, 2018).
کاهش اعتماد: در زمان سوگ و بحران، اعتماد عمومی به نهادها کاهش مییابد. درخواستهایی نظیر کدملی یا شماره تماسی که به نام فرد باشد برای مشارکت در طرحها، در چنین فضایی میتواند به تردید و نگرانی دامن زده و حتی به عنوان تلاشی برای پایش یا کنترل تلقی شود (Putnam, 2000).
ناتوانی در پذیرش: جامعهای که در سوگ است، ظرفیت پذیرش طرحهای جدید یا مشارکت فعال در برنامههایی که نیاز به انرژی ذهنی و عاطفی دارند را ندارد. تلاش برای بازگرداندن جامعه به شرایط عادی به صورت اجباری و تحمیلی، نه تنها ناموفق خواهد بود، بلکه مقاومت پنهان یا آشکار ایجاد میکند.
بازگشت طبیعی: جامعه به طور طبیعی و با گذر زمان، فرآیند التیام را آغاز میکند و به تدریج به حالت عادی بازمیگردد. این بازگشت، یک مسیر تکاملی است که نیازمند صبر و تسهیلگری است، نه فشار و اجبار.
طرحهای اجتماعمحور: ضرورت تفکر مردمی و پرهیز از “پشت میزنشینی”
پشت هر طرح اجتماعمحور موفق، باید یک تفکر مردمی ریشهدار وجود داشته باشد.
این تفکر، برگرفته از نیازهای واقعی، خواستههای اصیل و ظرفیتهای خود جامعه است (Payne, 2021). متأسفانه، آنچه گاه در ایران مشاهده میشود،
طرحهایی است که در اتاقهای فکر بسته، و بدون ارتباط واقعی با بطن جامعه طراحی میشوند.
مشروح در iraniansocialworkers.ir
https://www.instagram.com/p/DUY5hnsCJJd/?igsh=NnljeWx1emc0aHYz
تحلیل جامع تابآوری رسانهای
ابعاد ساختاری، امنیت اطلاعات و تحولات تکنولوژیک در چشمانداز ۲۰۲۵
مفهوم تابآوری رسانهای در سالهای اخیر از یک اصطلاح نظری به یک ضرورت راهبردی در مدیریت فضای اطلاعاتی و حفظ پایداری فرهنگی تبدیل شده است.
این گزارش با اتکا به دادههای نهادهای بینالمللی نظیر یونسکو، مؤسسه رویترز، ایددیتا (AidData) و گزارشهای پژوهشی سال ۲۰۲۵، به واکاوی ساختار و اهمیت تابآوری سیستمهای رسانهای در مواجهه با مداخلات تکنولوژیک و نابرابریهای جهانی در توزیع اطلاعات میپردازد.
تحلیلهای نوین نشان میدهد که تابآوری رسانهای فراتر از تولید محتوا، به ظرفیت یک جامعه در شناسایی مسئولانه روایتهای نفوذ و انطباق با شوکهای زیرساختی وابسته است.
چارچوب نظری و ابعاد تابآوری رسانهای
در ادبیات پژوهشی سال ۲۰۲۵، تابآوری رسانهای به عنوان میزان توانایی مصرفکنندگان و تولیدکنندگان رسانه برای شناسایی آگاهانه و پاسخگویی به محتواهای تحت تأثیر عوامل مخرب خارجی تعریف میشود.
بر اساس شاخص MRMI، تابآوری یک اکوسیستم رسانهای بر سه پایه اصلی استوار است:
مصرفکنندگان محتوا: این بعد بر ظرفیت شهروندان در تشخیص اخبار جعلی و دسترسی به منابع متنوع تأکید دارد. سواد رسانهای و سرمایه اجتماعی از محرکهای اصلی این بخش هستند.
تولیدکنندگان محتوا: شامل استانداردهای حرفهای، اخلاق رسانهای و ظرفیت فنی خبرنگاران برای مقاومت در برابر “تسخیر رسانهای” توسط جریانهای سرمایهداری یا گروههای فشار است.
محیط نهادی: چارچوبهای قانونی و سیاستهای حمایتی که بستر لازم را برای فعالیت پایدار رسانهها فراهم میکنند.
مشروح مقاله در رسانه تاب آوری ایران
https://www.resiliencemedia.ir/?p=102226
جدیدترین مطالب انتشاریافته در رسانه تابآوری ایران
امنیت شبکه و تحلیل تابآوری زیرساختهای ملی
https://www.resiliencemedia.ir/?p=102152
تابآوری شبکه بانکی و زیرساختهای مالی در برابر تهدیدات
https://www.resiliencemedia.ir/?p=102165
معرفی جدیدترین کتابهای تابآوری رسانهای
https://www.resiliencemedia.ir/?p=102180
مفهوم تابآوری فرهنگی و چگونگی شکلگیری آن در جوامع مدرن
https://www.resiliencemedia.ir/?p=102170
مدلسازی تابآوری
https://www.resiliencemedia.ir/?p=102193
تابآوری رسانهای در برابر جنگافزارسازی اطلاعات
https://www.resiliencemedia.ir/?p=102199
مدلسازی تابآوری اجتماعی
https://www.resiliencemedia.ir/?p=102203
تابآوری الگوریتمیک
https://www.resiliencemedia.ir/?p=102209
مدلسازی آموزش تابآوری
https://www.resiliencemedia.ir/?p=102212