78
هر کجا مشتی گره شد مشت من زخمی هر تازیانه پشت من هر کجا فریاد آزادی منم من در این فریادها دم می زنم ....🌿✌🏼
📝📝📝لینک اپیزود اول کتاب "چرا ایران نمی تواند توسعه پیدا کند؟" که توسط هوش مصنوعی با همیاری یکی از دوستان محترم تهیه شده است.
اميدوارم اگر پسندید، برای سایر دوستان ارسال کنید.
سپاس
https://castbox.fm/vd/889357489
پ.ن.
✅اپیزود روی Castbox منتشر شده است؛ یکی از پلتفرمهای پرکاربرد و شناختهشدهٔ پادکست در سطح بینالمللی. در این پلتفرم، برای پخش معمولاً با نصب اپلیکیشن امکانپذیر است و پخش وب در برخی موارد محدود میشود. برای سهولت دسترسی، همان اپیزود را روی «شنوتو» نیز منتشر کردهام که از پلتفرمهای پرطرفدار پادکست در ایران است:
https://shenoto.com/album/podcast/1216643/قسمت-اول-کتاب-چرا-ایران-نمیتواند-توسعه-پیدا-کند؟
@MostafaTajzadeh
📝📝📝بیانیه مادران صلح خطاب به همۀ آنانی که دل در گرو سرافرازی میهن دارند!
✅مادران صلح ایران در بیانیهای خطاب به همۀ دلسوزان سرافرازی میهن، با تأکید بر اینکه سکوت در شرایط کنونی جایز نیست، ریشههای اعتراضات گستردۀ مردمی را در فقر، نابرابری، سوءمدیریت، حکمرانی ایدئولوژیک و سرکوب مطالبات مدنی دانسته و ضمن مخالفت صریح با هرگونه مداخلۀ خارجی، خواستار پاسخگویی شفاف حاکمان، محاکمۀ علنی مسببان بحران، و سپردن ادارۀ کشور به نهادی شورایی از متخصصان و مدیران کارآمد داخلی از مسیر دموکراتیک شدهاند.
✅خطاب به همۀ آنانی که دل در گرو سرافرازی میهن دارند!
مادران صلح ایران
✅چرا که در بحران کنونی، سکوت جایز نیست. فقر، محرومیت و فلاکت ناشی از تحریم، تورم و رانتهای غارت، چپاول و دزدی، و خشونت ناشی از حکمرانی ایدئولوژیک و مدیریت ناکارآمد، از آستانۀ تحمل مردم عزیزمان خارج شده و اعتراضات بهحقی را در دورههای زمانی مختلف و روزهای اخیر رقم زده است.
✅مردمی که جنگ هشت ساله را تاب آوردند، تحریم را به جان خریدند و انواع محدودیتها را به امید روزهای روشن و توسعۀ کشور تحمل کردند و در سختترین شرایط جنگ دوازده روزه نیز به بیگانگان پشت کردند، اکنون با این پرسشها به میدان آمدهاند:
در کشوری غنی از منابع نفت، گاز و انرژی، با تنوع بینظیر زیستی، چرا فقر دامن اکثریت جامعه را فرا گرفته است؟
فاصلۀ نجومی انباشت ثروت در کمتر از ده درصد جمعیت، بر چه مبنایی صورت گرفته است؟
فقدان برنامۀ اجرایی برای ایجاد زیرساختهای اساسی تولید با این ثروت کلان، با چه سیاستگذاری توجیه شده است؟
توزیع نابرابر و نامتوازن ثروت عمومی و ایجاد چنین فاصلۀ طبقاتی میان اقشار مردمی، توسط چه تفکر و برنامهای تدوین و اجرا شده است؟ نبود برنامۀ بهرهمندی از مدیریت دانش در عرصههای تولید اعم از صنعت، کشاورزی و تکنولوژی، و پیامد آن یعنی نابودی اقتصاد درونزا و محیطزیست غنی ایران ـ که نه تنها برای ما، بلکه متعلق به نسلهای آینده هست، طبق چه برنامۀ توسعهای شکل گرفته است؟ چرا پاسخ هر سؤال و هرگونه اعتراض مردمی، خشونت، زندان و اعدام است؟
پافشاری بر حاکمیت ایدئولوژیک و ایجاد محدودیت در فعالیت نهادهای مردمی، و دشمنپنداری همگان و «خودی» و «غیرخودی» نامیدن مردم که منجر به فروپاشی همبستگی اجتماعی شده است، توسط چه کسانی برای ایران رقم زده شده است؟
عدم مشارکت مؤثر زنان ـ بهعنوان نیمی از جمعیت کشور ـ و فشار چندجانبه بر آنان و خشونت روزافزون نسبت به آنان را چه کسانی به پیش میبرند؟
✅بیگمان، فقدان سیاستگذاری و برنامۀ اجرایی با توافق حداقلی مردم ایران، گناهی نابخشودنی برای حاکمان ایران است.
خروج سرمایههای ارزشمند فرهنگی، مهاجرت فرزندانمان و نابودی محیطزیستمان ـ که حتی حق بقایمان را به خطر انداخته است ـ را چه کسانی پاسخگو هستند؟
ما به جایی رسیدهایم که روزهای متمادی، هوایی برای تنفس نداریم. البته بسیاری پرسشهای دیگر که بارها توسط همۀ دلسوختگان میهن طرح شده است.
✅مردم ما بارها و بارها در شرایط بحران و فشار نشان دادهاند که خواهان ورود نیروهای خارجی به کشور نیستند، بلکه خواهان تغییر شرایط توسط خود هستند و خواهان بهرهمندی از نخبگان خود در تدوین سیاستها و برنامهها بودهاند.
اکنون نیز خواهان پاسخ و توضیحات مبسوط و شفاف در خصوص بودجۀ کنونی کشور، با توجه به تأثیر مفاد بودجه در تعیین مسیر توسعه کشور، هستند.
✅آری! مردم عزیز ما خواهان پاسخ به پرسشهای خود هستند و خواهان محاکمۀ همۀ پدیدآورندگان اینهمه محرومیت و فقر روزافزون.
آنان هوشیارند که اعتراضات خود را مدنی و دلیرانه بیان کنند، بدون آنکه خشونتی رخ دهد و خونی ریخته شود؛ چرا که سالهاست از خشونت، جنگ و خونریزی آگاهانه پرهیز کردهاند و به آن رشد اجتماعی دست یافتهاند که در قالب اعتراضات مدنی، خواستههای برحق خود را بیان نمایند.
✅مادران صلح ایران در شرایط کنونی، که علاوه بر وضعیت فلاکتبار اقتصادی ناشی از افزایش قیمت دلار و تأثیرات آن بر گرانی و فقر فزایندۀ حاکم، با خطر حمله و جنگ با توجه به تهدیدات از سوی آمریکا و اسرائیل و تبلیغات مستهجن رسانههای خارجی مواجه هستند. لیکن همزمان برای ایجاد تغییرات در ایران، خواهان محاکمۀ عادلانه و علنی مسببان وضعیت بحرانی کنونی ـ بهویژه در بخش اقتصاد ـ بوده و خواهان تشکیل یک نهاد شورایی مقتدر متشکل از متخصصان و مدیران اجرایی کارآمد داخلی، در حوزههای مختلف توسعۀ ایران، برای برونرفت از این بحران و سپردن ادارۀ کشور به دست آنان هستند؛ چرا که تنها راه نجات ایران، از مسیر دموکراتیک میگذرد و جز این، راهی برای ایجاد همبستگی اجتماعی و حمایت مردمی در حفظ تمامیت و یکپارچگی و توسعۀ ایران وجود ندارد.
۱۵ دیماه ۱۴۰۴
@MostafaTajzadeh
📝📝📝اخبار زندانیان و فعالین سیاسی اعتراضات ۱۴۰۴
تصویری که سارا خادمالشریعه، استاد بزرگ شطرنج، در حمایت از اعتراضات مردمی منتشر کرد
تداوم کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در هفته صد و دوم در ۵۵ زندان مختلف
جاویدنام شایان اسداللهی؛ جوان ۲۸ سالهای که توسط جمهوری اسلامی قربانی در ازنا کشته شد
عرفان بزرگی ورزشکار جوان مرودشتی که در اعتراضات دی ۱۴۰۴ کشته شد
تشدید فشار امنیتی بر خانواده طاها صفری؛ قصد دفن شبانه توسط نهاد امنیتی و مشروطسازی محل خاکسپاری
تداوم بازداشت زهرا نصیری در خرمآباد
سرکوب خشن و بازداشت دانشجویان در خوابگاه صدف دانشگاه بیرجند
بازداشت رامین محمدیزاده، ۲۲ ساله، در اعتراضات یاسوج
بازداشت علی ضیایی در مشهد و بیخبری از سرنوشت او
وخامت شدید وضعیت جسمی بیژن کریمیان در زندان مرکزی ایلام پس از ضربوشتم و شکنجه
شب گذشته امیرحسین انصاری فعال مدنی، توسط نیروهای لباسشخصی در منزل خود بازداشت شد.
بازداشت ابوالفضل سلحشور در خیابان جمهوری و انتقال به زندان اوین
@MostafaTajzadeh
📝📝📝 عفو بین الملل: حملۀ نیروهای امنیتی ایران به بیمارستان در ایلام نقض قوانین بینالمللی و سرکوب اعتراضات است!
✍🏻 سازمان حقوق بشری عفو بینالملل در بیانیهای نوشت:
✅ حملۀ نیروهای امنیتی ایران به بیمارستانی در ایلام، جایی که معترضان مجروح در جستجوی مراقبتهای پزشکی یا پناهگاه هستند، نقض آشکار قوانین بینالمللی است و بار دیگر نشان میدهد که مقامات ایرانی تا چه حد برای سرکوب مخالفتها پیش میروند.
نیروهای امنیتی در استان ایلام در روزهای اخیر سرکوبی مرگبار علیه اعتراضات به راه انداختهاند که منجر به کشته و زخمی شدن تعداد زیادی از افراد شده است. بسیاری از معترضان مجروح برای درمان به بیمارستان امام خمینی منتقل شدهاند.
✅اطلاعات جمعآوریشده توسط عفو بینالملل نشان میدهد که در ۴ ژانویه، سپاه پاسداران و نیروهای ویژه پلیس بیمارستان را محاصره کردند. مأموران از تفنگهای ساچمهای استفاده کردند، گاز اشکآور به محوطه شلیک کردند، درهای شیشهای را شکستند تا وارد شوند و افراد داخل، از جمله کارکنان پزشکی را مورد ضرب و شتم قرار دادند.
✅منابع آگاه به عفو بینالملل گفتهاند که نیروهای امنیتی چندین بار وارد بیمارستان شده و معترضان مجروحی که تحت درمان بودند و اعضای خانوادهشان را دستگیر کردهاند.
✅نیروهای امنیتی ایران باید فوراً استفادۀ غیرقانونی از زور و سلاح علیه معترضان را متوقف کنند، دستگیریهای خودسرانۀ کسانی که در بیمارستان به دنبال درمان هستند را پایان دهند، اطمینان حاصل کنند که مجروحان مراقبتهای پزشکی لازم را دریافت میکنند و حرمت مراکز پزشکی را رعایت کنند.
✅مقامات ایرانی باید هر کسی را که صرفاً به دلیل اعمال حقوق انسانی خود بازداشت شده است، آزاد کنند. آنها باید حقوق آزادی بیان و تجمع مسالمتآمیز و حقوق زندگی، سلامت و آزادی از شکنجه و سایر رفتارهای غیرانسانی را محترم بشمارند.
🆔 @AbdiMediaNet
@MostafaTajzadeh
📝📝📝هموطن وضعیت اسفناک حقوق بشر در ایران را بررسی میکند
✅ سال سرکوب، سال خشونت، سال اعدام، سال سیاه ۲۰۲۵
✅گزارش نهادهای حقوق بشری از تشدید بیسابقه سرکوب در ایران خبر میدهد. جمهوری اسلامی در سال ۲۰۲۵ سرکوب خشونتبار را گسترش داد.
✅بر اساس گزارشهایی که توسط این رسانهها منتشر شده، “جمهوری اسلامی در مقایسه با سال ۲۰۲۴ اعدامها را دو برابر کرد و به بالاترین سطح خود در چند دهه اخیر رساند.”
✅این گزارش میافزاید، دستکم ۵۹ زندانی در زندانهای ایران جان باختند که نشاندهنده افزایشی ۱۶۸ درصدی نسبت به سال قبل است. این مرگها به دلایل مختلفی از جمله شکنجه، نبود رسیدگی پزشکی، خودکشی و بازداشت زندانیان سیاسی رخ داده است.
✅بر اساس گزارش فوق، بیش از ۲۲ هزار نفر به دلیل فعالیتهای مدنی، سیاسی یا عقیدتی در سال ۲۰۲۵ بازداشت شدند که تقریباً ۱۳ برابر بیشتر از سال ۲۰۲۴ است. همچنین در این مدت بازداشت اقلیتهای مذهبی دو برابر شدو بازداشت افرادی که دیدگاهها و باورهای خود را ابراز کرده بودند، ۱۳ برابر افزایش یافت.
✅جمهوری اسلامی با استفاده از اتهامات مبهمی مانند “تبلیغ علیه نظام” یا “محاربه”، هزاران نفر را بدون محاکمه عادلانه زندانی کرده است
✅این آمارها نه تنها اعداد بی روح نیستند، بلکه نمایانگر رنج انسانی عظیمی هستند که مردم ایران متحمل میشوند.افزایش اعدامها و بازداشتها بخشی از استراتژی حاکمیت برای حفظ قدرت در برابر نارضایتیهای فزاینده است، به ویژه پس از اعتراضات سالهای اخیر و چالشهای اقتصادی.
✅ گزارش نیکان توحیدی را در لینک زیر بخوانید:
hamvatan24.com/politics/34828/
@MostafaTajzadeh
📝📝📝واکاوی اعتراضات معیشتی و بنبست دیپلماتیک فعلی در گفتوگوی«توسعه ایرانی» با پروفسور «سیدحسن امین»
✅راهی جز «رفراندوم» و «اصلاحات ساختاری» باقی نمانده است
✅متن کامل این گفتوگوی خواندنی را اینجا بخوانید
@sobhema_ir
@MostafaTajzadeh
📝📝📝 اتفاقی که همه منتظرش بودند…
✍️ بهمن دارالشفاء
✅اتفاقی که همه، هم مردم و هم حکومت، دو سال منتظرش بودند بالاخره افتاد. خشم و استیصال طاقت مردم را تمام کرد و به خیابان آمدند. خیزش مردم در فقیرترین بخشهای ایران شدیدتر از جاهای دیگر است. مردمی که هر روز وضعشان بدتر میشود و مقصر وضعیتشان را بهحق سیاستهای حکومت و فساد آن و تبعیض نهادینهشده در ساختارش میدانند و برای تمامکردن این وضع به خیابان آمدهاند. حکومت هم که نه توان و لیاقت تغییر شرایط را دارد و نه بعد از آبان ۹۸ مردم اساساً به حرفش گوش میدهند. بنابراین مثل همه این سالها سرکوب میکند.
✅اتفاقاً در مناطق محرومتر شدت سرکوب حکومت هم بیشتر است. در جاهایی که شاید خیلیهایمان اسمشان را هم نشنیدهایم صدها نفر به خیابان میآیند و ماموران به سمتشان شلیک میکنند. حتی وقتی مجروحان را به بیمارستان میبرند ماموران به بیمارستان هجوم میبرند تا آنها را با خود ببرند. هر روز اسم جدیدی از کشتهها در شهرهای اغلب کوچک منتشر میشود؛ ملکشاهی، ازنا، مرودشت، فولادشهر، همدان، قم، هرسین، نورآباد، ... خشم روی خشم تلنبار میشود. آخر این ماجرا هرچه باشد، یک چیز روشن است. اکثریت مردم از قشرهای مختلف به این نتیجه رسیدهاند که با ادامه این حکومت فقط وضعشان روزبهروز بدتر میشود و محرومترین آنها حاضرند جانشان را هم به خطر بیندازند تا این وضع را تمام کنند. اصل همین خواست مردم و حمایت از آن است؛ بهخصوص حمایت از اصلیترین و بلندترین شعارشان که «مرگ بر دیکتاتور» است.
✅روشن است که نسبت به سه سال پیش عده بیشتری از مردم راه حل را آمدن پهلوی (احتمالا بعد از بمباران خارجی) میدانند. گرچه تا زمانی که نظر مردم را در یک انتخابات آزاد نشنویم، نمیتوانیم بدانیم چه کسری از مردم طرفدار کدام ایدهها هستند. طبعا من با این راه همدلی ندارم. پهلوی، هم به گواه نظرات و عملکرد افرادی که این سالها جزو نزدیکترین مشاورانش هستند و هم به گواه متنی که خودش به عنوان برنامه دوره گذار منتشر کرده، به احتمال زیاد یک حکومت فردی و احتمالاً استبدادی دیگر را حاکم خواهد کرد (البته با مختصاتی متفاوت با حکومت فعلی) و کماکان قدرت در دست گروه محدودی خواهد ماند و مخالفان سرکوب خواهند شد. با تمرکز قدرت، طبعاً فساد هم در ابعاد و اشکالی دیگر ادامه پیدا خواهد کرد.
✅البته این را هم بگویم که به نظر من به قدرت رسیدن پهلوی در آینده نزدیک نامحتمل است. خود طرفداران پهلوی هم میدانند و بعضا میگویند که بدون حمایت امریکا امکان آمدن به ایران ندارند و با توجه به استراتژی امنیتی جدید امریکا که تمرکز بر امریکای لاتین و تا حد امکان خروج از بخشهای دیگر دنیاست، بعید میدانم این اتفاق دستکم بهزودی بیفتد. در هر حال من که خودم را مخالف استبداد در هر شکلش میدانم و فکر میکنم برای حلشدن مشکلاتمان از اقتصاد گرفته تا آزادی و رشد و رفاه و آب و برق و هوا و ... باید سعی کنیم مناسبات سیاسی در کشور را دموکراتیک کنیم تا قدرت راحتتر بچرخد و افراد شایسته امکان رشد و رسیدن به مقامات بالا را داشته باشند. تلاشی که از پیش از مشروطه شروع شده و احتمالا تا همیشه ادامه خواهد داشت و همیشه قدمهایی به جلو و عقب برخواهیم داشت. امیدوارم در آینده نزدیک بتوانیم در فضایی ازاد برای انتخاب نوع حکومت و افرادی که قرار است در راس باشند پای صندوق برویم.
*کانال نویسنده
@kaleme
@MostafaTajzadeh
📝📝📝 تکرار تحقیر
✍️ علیاصغر سیدآبادی
✅یکی از خبرگزاریهای رسمی فیلمی از دو دختر نوجوان کمسنوسال منتشر کرده است که در گفتوگویی اعتراف میکنند از کسی پول گرفتهاند تا در گوشهای از تهران تجمعی راه بیندازند. در گزارش تأکید میشود که یکی از دختران فرزند طلاق است. در نسخه منتشرشده از سوی خبرگزاری، تصویر تا حدی تار شده تا چهرهها کاملاً قابل شناسایی نباشد. پیشتر نیز ویدیویی در یکی از پایگاههای اینترنتی منتشر شده بود از پسر جوانی که شعارهای تندی داده، بازداشت شده و از ترس خود را خیس کرده بود. این ویدیو نه تار شده بود و نه چهرهاش پوشانده شده بود.
✅میتوان حدس زد که هدف از انتشار چنین ویدیوهایی، پیشگیری از حضور نوجوانان در اعتراضات است. همچنین میتوان حدس زد که انتشار آنها بدون هماهنگی با نهاد بازداشتکننده و بهصورت خودسرانه انجام نشده است. پیشتر تجربهی پخش اعترافات تلویزیونی از چهرههای شناختهشدهی سیاسی را داشتهایم و بهنظر میرسد باید روشن شده باشد که این روش یا کمترین تأثیر را دارد یا چهبسا نتیجهای معکوس و نقض غرض اصلی به بار میآورد.
✅این ویدیوها نهتنها اثر دلخواه منتشرکنندگان را ندارند، بلکه از منظر حقوق کودک و نوجوان، مصداق آشکار تضییع حقوق آناناند. تحقیر پسری که از ترس خود را خیس کرده، تمسخر او، و تحقیر دو دختر نوجوان کمسنوسال ــ که بنا بر گفتههایشان یکی فرزند طلاق است و دیگری در کافه کار میکند و ظاهراً قرار است همین ویژگیها بهطور نمادین برجسته شود ــ با هیچ منطق اخلاقی قابل دفاع نیست. نمایش چنین تحقیرهایی پیشتر نیز در تابستان ۱۴۰۱ تجربه شده است و پیامد آن تحقیرهای انباشت شده، آتشی بود که در انبار پنبه افتاد.
✅اگر یادتان مانده باشد، پیش از اعتراضات مهسا، شاهد چند رویداد تحقیرآمیز بودیم: از انتشار عکس دختر و مادری با راننده اسنپی گرفته تا اخراج رئیس قطار بهدلیل بیتوجهی به تذکر یک خانم درباره حجاب مسافر و سپس مقام دادن نمادین به همان خانم در یزد، و نیز دعوای دو زن بر سر حجاب در اتوبوس و احضار یکی از آنها. همهی اینها با نمایش در تلویزیون یا شبکههای اجتماعی همراه بود. نخستین گام در گفتوگو با نوجوانان همدلی با آنان است. من به عنوان بک بیننده اولین پرسشی که برایم پیش میآید این است که چرا دختری در آن سن و سال باید نیازمند کار کردن باشد؟
✅اگر در این سن و سال به ناچار کار میکند، احتمالا ناشی از احساس مسئولیت است. چرا باید به خاطر پنج میلیون تومان - چنان که در ویدیو گفته میشود- خود را درگیر خطر کند؟ اگر این روایت درست باشد، آیا حاکمیت بیشتر مقصر نیست که او در این سن و سال ناگزیر به کار کردن است و شرایط اقتصادی به گونهای است که بین هزینهها و درآمدش ناترازی وجود دارد؟
✅به نظرم اگر این روایت درست باشد، شرمندگی و تقصیرش مال کسانی است که حقوق چند صد میلیون تومانی میگیرند تا زندگی مردم را بهبود ببخشند و کفایت و کارآمدی ندارند. شرمندگیاش مال کسانی است که میلیارد میلیارد منابع را تلف میکنند و خرج امور بیهوده میکنند. افزون بر همهی اینها چنین نمایشهایی تحقیر یک یا دو نفر نیست؛ بلکه تحقیر همهی کسانی است که خود را در آن موقعیت میبینند. تحقیر بازدارنده نیست. ضمن غیراخلاقی بودن، کاشتن بذر کینه در دلهاست.
@kaleme
@MostafaTajzadeh
📝📝📝خلاصه بیانیه وکلای دادگستری در محکومیت شلیک به معترضان
✅جمعی از وکلای دادگستری با صدور بیانیهای، ضمن حمایت از استعفای اعتراضی و دستهجمعی اعضایی از کانون وکلای فارس و کهگیلویه و بویراحمد، شلیک و مجروحسازی معترضان را نقض آشکار حقوق بنیادین شهروندان دانسته و آن را قابل تعقیب قضایی و مجازات اعلام کردند. در این بیانیه با استناد به گزارشهای مستند، تأکید شده است که استفاده مرگبار از زور علیه معترضان غیرمسلح، نقض حق حیات و حق تجمع مسالمتآمیز و مغایر با موازین حقوق داخلی و تعهدات بینالمللی حکومت است.
✅امضاکنندگان بیانیه، مسئولیت حقوقی و کیفری آمران، عاملان و تصمیمگیران سرکوب را غیرقابل اسقاط و مشمول مرور زمان ندانسته و رسیدگی در مراجع فاقد صلاحیت قانونی را بیاعتبار عنوان کردهاند. آنان همچنین بر ضرورت مستندسازی، پیگیری حقوقی در سطوح ملی و بینالمللی و ایفای مسئولیت اخلاقی و حرفهای وکلا تأکید کرده و از نهادهای حقوقی و صنفی خواستهاند نسبت به نقض گسترده حقوق مردم ایران بیتفاوت نباشند. این بیانیه بهعنوان هشداری حقوقی و اخلاقی تصریح میکند که نقض حق حیات در حافظه جمعی ثبت و در مراجع بینالمللی پیگیری خواهد شد.
✍🏻امضاکنندگان:
فرزانه زیلابی، محمد سیفزاده، رمضان حاجیمشهدی، علی شریفزاده، آزیتا پولادوند، محمود طراوتروی، سعید دهقان، مهرانگیز کار، محمد اولیاییفرد، بهنام داراییزاده، نازلی صدقی، مرضیه محبی، ایمان سلیمانی، سارا قریشی، ماجده بزرگی، امیر مهدیپور، فرشید جهانی، علی هریسچی، پویا شوقی، هوشنگ لطفی
@hamvatan24
@MostafaTajzadeh
📝📝📝ولی دولت مستعجل بود
✍🏻محمدرضا تاجیک
✅نوشتار پیش رو چه میگوید؟
نگارنده در این یادداشت مینویسد ایران امروز در یک «نقطه تاریخیِ انتخاب» ایستاده است؛ نقطهای که میتواند آغاز خطی تازه یا نشانه پایان یک مسیر باشد. او با الهام از بدیو، این لحظه را لحظه تصمیمی میداند که نحوه برخورد با آن، سرنوشت آینده را تعیین میکند.
✅به باور نویسنده، انباشت احساس محرومیت، بیقدرتی، بیاعتمادی و نارضایتی اجتماعی، دولت را به وضعیتی مستعجل و ناپایدار سوق داده و این نقطه، با زبانی هشداردهنده با حاکمان سخن میگوید
✅تاجیک معتقد است سحر قدرت، بسیاری از اصحاب حکومت را از درک اقتضائات بقا ناتوان کرده است؛ حکومتهایی که فاقد زبان گفتوگو با جامعهاند و نمیتوانند تجربههای زیسته مردم را به مطالبات قابل نمایندگی تبدیل کنند. این حکومتها در گفتمان سترون خود محبوس ماندهاند: نه توان گسست از گذشته ایدئولوژیک را دارند و نه شجاعت پذیرش شکستها و تناقضات خویش را. نتیجه آن است که خودِ حکومت به مانع و بنبست بدل میشود
✅نویسنده میگوید فقدان دانش و تجربه مدیریتی، سیاست را به «سیاست خودویرانگر» بدل کرده است؛ وضعیتی که در آن فساد، تبعیض و ناامنی به قاعده تبدیل میشوند. در چنین نظمی، به تعبیر باومن، جامعه به «جامعه مخاطره» فروکاسته شده است. با این حال، نویسنده تأکید دارد که گریز از اندیشیدن انتقادی ممکن نیست و علاج جامعه تنها زمانی آغاز میشود که حاکمان نخست بیماریهای ذهنی، ادراکی و رفتاری خود را بشناسند
✅وی درباره تغییرات خشونتآمیز تأکید میکند که اتکای به خشونت، حتی با توجیههای رهاییبخش، راهحل پایدار نیست؛ خشونت نظم را ساقط میکند اما نظمی دموکراتیک و امن نمیسازد و همواره در قالب تروما بازمیگردد. در برابر، جامعه بیش از هر زمان به «قدرت معنا» نیازمند است؛ جایی که وفور معنا، صورتهای کهنه را میشکند و امکان گسست و رفع فراهم میشود
✅در پایان، نویسنده نتیجه میگیرد درمان «مستعجلبودگی دولت» نه در اقتدار خشونتبار، بلکه در پذیرش بیماری، اجماع بر درد و درمان، مسئولیتپذیری، خروج از تداخل نهادی و اخلاقیکردن حکومت است. او با ارجاع به تجربه پریکلس یادآور میشود که اقتدار پایدار از فضیلت اخلاقی برمیخیزد؛ و شاید همین اخلاق، دوای اصلی درد دولتهای مستعجل باشد
✅متن کامل این نوشتار را در لینک زیر بخوانید یا روی Instant View کلیک کنید
mashghenow.com/?p=6340
@sobhema_ir
@MostafaTajzadeh
📝📝📝 یادآوری یک مسئولیت تاریخی
✍️ ماهان سوادکوهی
✅در روزهای اخیر، فضای سیاسی ایران بار دیگر شاهد جوش و خروشی است که نشان از عمق مطالبات انباشتهشده در لایههای مختلف جامعه دارد. در این میان، بیانیه اخیر مصطفی تاجزاده از درون زندان، فراتر از یک موضعگیری شخصی، به مثابه هشداری جدی به بدنه سیاستورز کشور تلقی میشود. او با صراحتی بیسابقه بر این نکته تأکید کرده است که: «من سکوت سیاستورزان را در این لحظه حساس تاریخی بهغایت غیرمسئولانه میبینم و معتقدم سکوت و انفعال پیامدهای شومی در بردارد.»
✅تحولات اخیر جامعه ایران بار دیگر این واقعیت را به اثبات رساند که مطالبات عمومی، نه مسیری برای انکار باقی گذاشتهاند و نه مجالی برای تعویق. مردم با عبور از کلیگوییهای رایج، خواستار پاسخهای روشن و عملی به بحرانهای موجود هستند. در این اتمسفر، جریان اصلاحات بیش از هر زمان دیگری تحت فشار است تا نسبت خود را با وضعیت موجود و خواستههای مردم بازتعریف کند.
✅سکوت یا پناه گرفتن در سایه ابهام، در شرایطی که جامعه تشنه شفافیت است، به معنای چیزی جز عقبنشینی از مسئولیت تاریخی نیست. سیاستورزی در «لحظه حساس»، مستلزم پذیرش هزینه و انتخاب میان دو گزینه است؛ یا «همراهی با مطالبات واقعی» که نیازمند شجاعت در بیان حقیقت و ایستادگی بر اصول است. یا «انفعال و حاشیهنشینی» که نتیجهای جز از دست دادن پایگاه اجتماعی و بیاعتبار شدن تدریجی نخواهد داشت.
✅آنچه امروز در ایران رخ میدهد، تنها یک موج گذرا نیست؛ بلکه زنگی است که برای بیداری سیاستمداران به صدا درآمده است. همانطور که تاجزاده اشاره کرده، «پیامدهای شوم» انفعال، تنها دامنگیر یک جناح خاص نمیشود، بلکه میتواند فرصتهای باقیمانده برای اصلاح و ثبات را از بین ببرد. اکنون زمان آن است که مدعیان سیاستورزی، جایگاه خود را نه در سایه، بلکه در متن تحولات و در کنار مطالبات مردم مشخص کنند.
@kaleme
@MostafaTajzadeh
📝📝📝بیانیه نهضت آزادی درباره اعتراضات اخیر در ایران: شرایط ایران هرگز به قبل از بهمن ۱۳۵۷ باز نمیگردد
✅ مردم بیش از فقر و فراتر از بحران معیشتی حادی که بدان مبتلا شدهاند، به تبعیض و نابرابری و بیتدبیری و بیتفاوتی مسئولان کشور معترضاند
✅نهضت آزادی ایران حاکمیت را به شکیبایی، توجه به اعتراضات مردم و پرهیز از هرگونه رفتار خشونتآمیز و سرکوبگرانه فرا میخواند
✅نهضت آزادی ایران هم به حاکمیت، هم به محافظهکاران خردگرا و هم به مردم یادآوری میکند که از هرگونه اقدام یا شعاری که به گسترش آتش خشونت میانجامد، احتراز کنند.
✅حاکمان آمریکا عملاً نشان دادهاند که هیچ اولویتی برای دمکراسی و امنیت مردم در کشورهایی که مداخله سیاسی و نظامی کردهاند، قائل نیستند
✅زمامداران کرملین نیز در وقایع سوریه و ونزوئلا ثابت کردهاند که در روز واقعه، تنها دنبال منافع خود هستند
@Sahamnewsorg
@MostafaTajzadeh
📝📝📝کشتهشدگان اعتراضات ۱۴۰۴
۱. داریوش انصاری بختیاروند ۱۰ دیماه ۱۴۰۴ در فولادشهر توسط نیروهای امنیتی رژیم جمهوری اسلامی به قتل رسید.
۲. امیرحسام خدایاری فرد ۱۰ دیماه ۱۴۰۴ در کوهدشت توسط نیروهای امنیتی رژیم جمهوری اسلامی به قتل رسید.
۳. احمد جلیل ۱۱ دیماه ۱۴۰۴ در لردگان توسط نیروهای امنیتی رژیم جمهوری اسلامی به قتل رسید.
۴. سجاد زیلایی (والامنش) ۱۱ دیماه ۱۴۰۴ در لردگان توسط نیروهای امنیتی رژیم جمهوری اسلامی به قتل رسید.
۵. شایان اسداللهی ۱۱ دیماه ۱۴۰۴ در ازنا توسط نیروهای امنیتی رژیم جمهوری اسلامی به قتل رسید.
۶. وهاب قاعدی ۱۱ دیماه ۱۴۰۴ در ازنا توسط نیروهای امنیتی رژیم جمهوری اسلامی به قتل رسید.
۷. مصطفی فلاحی ۱۵ ساله ۱۱ دیماه ۱۴۰۴ در ازنا توسط نیروهای امنیتی رژیم جمهوری اسلامی به قتل رسید.
۸. خداداد شیروانی ۱۱ دیماه ۱۴۰۴ در مرودشت توسط نیروهای امنیتی رژیم جمهوری اسلامی به قتل رسید.
۹. احمدرضا امانی ۱۱ دیماه ۱۴۰۴ در ازنا توسط نیروهای امنیتی رژیم جمهوری اسلامی به قتل رسید.
۱۰. احد ابراهیمپور عبدلی ۱۱ دیماه ۱۴۰۴ در نورآباد توسط نیروهای امنیتی رژیم جمهوری اسلامی به قتل رسید.
۱۱. علی عزیزی ۱۲ دیماه ۱۴۰۴ در هرسین توسط نیروهای امنیتی رژیم جمهوری اسلامی به قتل رسید.
۱۲. عرفان بزرگی ۱۲ دیماه ۱۴۰۴ در مرودشت توسط نیروهای امنیتی رژیم جمهوری اسلامی به قتل رسید.
۱۳. منصور مختاری ۱۲ دیماه ۱۴۰۴ در مرودشت توسط نیروهای امنیتی رژیم جمهوری اسلامی به قتل رسید.
۱۴. محمدقاسم روستا ۱۲ دیماه ۱۴۰۴ در مرودشت توسط نیروهای امنیتی رژیم جمهوری اسلامی به قتل رسید.
۱۵.امیر بیات ۱۲ دیماه ۱۴۰۴ در همدان توسط نیروهای امنیتی رژیم جمهوری اسلامی به قتل رسید.
۱۶. فرشید مختاری ۱۲ دیماه ۱۴۰۴ در یزدانشهر توسط نیروهای امنیتی رژیم جمهوری اسلامی به قتل رسید.
۱۷.رضا عظیم زاده در ۱۲ دیماه در ملکشاهی ایلام توسط نیروهای امنیتی رژیم جمهوری اسلامی به قتل رسید.
۱۸.محمد بزونه در ۱۳ دیماه در ملکشاهی ایلام توسط نیروهای امنیتی رژیم جمهوری اسلامی به قتل رسید.
۱۹. فارز آقامحمدی در ۱۳ دیماه در ملکشاهی ایلام توسط نیروهای امنیتی رژیم جمهوری اسلامی به قتل رسید.
۲۰. مهدی امامی پور در ۱۳ دیماه در ملکشاهی ایلام توسط نیروهای امنیتی رژیم جمهوری اسلامی به قتل رسید.
۲۱. سروش سلیمانی ۱۳ دیماه در هفشجان توسط رژیم جمهوری اسلامی کشته شد.
۲۲. امیرمحمد کوهکن ۱۳ دیماه در نیریز توسط رژیم جمهوری اسلامی کشته شد.
۲۳. طاها صفری (۱۵ ساله) ۱۲ دیماه در ازنا توسط رژیم جمهوری اسلامی کشته شد.
۲۴. لطیف کریمی که در ۱۳ دیماه در ملکشاهی توسط رژیم جمهوری اسلامی کشته شد. #شنبه_خونین_ملکشاهی
۲۵. محمد نوری (۱۷ ساله) ۱۲ دیماه در قم توسط رژیم جمهوری اسلامی کشته شد.
@Daikatuoo
@MostafaTajzadeh
📝📝📝از سیاستِ نزاع به سیاستِ برنامه»
یادداشتی درباره یک مطالبه ضروری از اپوزیسیون ایران
✍ مصطفی مهدی زاده- فعال سیاسی
✅مدتی است ذهنم درگیر این سؤال است که در شرایطی که خطر بیثباتی و فروپاشی سیاسی بیش از گذشته محتمل شده، چرا بخش بزرگی از اپوزیسیون ایران همچنان بیش از آنکه درگیر ارائه برنامه و بدیل حکمرانی باشد، اسیر نزاعهای شخصی و هویتی است.
متن کامل
@MostafaTajzadeh
📝📝📝 #خبر_فوری: بازداشت ابوالفضل رحیمیشاد در تهران
✅امروز چهارشنبه ۱۷ دیماه ۱۴۰۴، #ابوالفضل_رحیمیشاد دقایقی پیش در خانهاش در تهران توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.
✅مسئولیت کامل حفظ جان و امنیت او بر عهده نیروهای امنیتی است و هرگونه تهدید یا آسیب به ایشان، عواقب جبرانناپذیری برای حاکمیت خواهد داشت.
@kchaleshFI
@MostafaTajzadeh
📝📝« مسئولیت اجتماعی و مدنی ما شهروندان در اعتراضات کنونی چیست؟ »
✍️فریبا نظری
✅در دومین هفته اعتراضات دی ۱۴۰۴ هستیم، با کمال تأسف و اندوه، تعدادی از معترضین جانباخته و گروه بیشتری بازداشت شدهاند. دولت در یک تاکتیک موقت اقتصادی، به حذف ارز ترجیحی و افزایش میزان ریالی کالابرگ شهروندان اقدام نموده است.
پیامکی برای من و بسیاری از بازنشستگان فرستاده شده با این متن:
بازنشسته گرامی سازمان تأمین اجتماعی؛
شما مشمول طرح کالابرگ هستید. لطفاً تا اطلاعرسانی بعدی توسط وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، از مراجعه به سامانهها خودداری فرمایید.
🔹بنظر می رسد این اقدامات با اهداف زیر صورت میگیرد:
۱- ساکت و آرام نمودن قشرها و گروههای فرودست جامعه و جلوگیری از شرکت کردن آنان در اعتراضات خیابانی
۲- ابلاغ پیام شنیده شدن صدای آنان در زمینهی بحران زیستی و فقر و تورم، باز هم با هدف جلوگیری از مشارکت در اعتراضات خیابانی
این درحالیست که موضوع بسیار مهم فراموش شده که آگاهانه بنظر میآید، فروکاستن بحرانهای جامعه و مطالبات معترضان به مسائل محض اقتصادی آنهم در روبناییترین خوانش و برداشت از حوزه اقتصاد بدون رابطهی چند سویه با ساحتهای سیاست و اجتماع و فرهنگ است.
◀️در این میان یک پرسش اساسی مطرح است که مسئولیت اجتماعی و مدنی ما شهروندان در شرایط اعتراضی جامعه و تاکتیکهای موقت با کارکرد عقبنشینی مصلحتی برای بقای نظام حکمرانی و ادامهی همان راهبردهای کلان سیاسی و امنیتی در داخل و خارج از کشور چیست؟
این پرسش مبتنی بر یکی از پیچیدهترین موقعیتهای سیاسی و اجتماعی است؛ یعنی زمانی که میان تغییرات ظاهری و مصلحتی با تغییرات ساختاری و بنیادین، نسبت معناداری وجود ندارد.
این پرسش، پاسخهای گوناگونی دارد اما من بر #مطالبهگری برای #تغییر_راهبردهای_کلان کشور با محوریت #خشونتپرهیزی و رواداری، و تقویت #همبستگی_اجتماعی با همهی گروههای معترض و نیز سیاستگذارانی در نظام اجتماعی کنونی که نقش #کنشگران_مرزی را ایفا میکنند، تاکید دارم.
این تحلیل در واقع پیشنهادی برای گذار از یک بنبست سیاسی به سوی یک افق پایدارتر است با توضیح چند نکتهی تکمیلی مهم:
۱- سیستمهای حکمرانی در مواجهه با بحرانها معمولاً از #تاکتیک_تخلیه_فشار استفاده میکنند. در این حالت، امتیازاتی کوچک و موقت داده میشود تا خشم عمومی فروکش کند، بدون آنکه راهبردهای کلان مانند سیاستهای تنشزای بینالمللی یا رانتهای اقتصادی تغییر یابد. مسئولیت مدنی ما در رویارویی با این تاکتیکها، #هوشیاری نسبت به این تغییرات موقت است. شهروند آگاه کسی است که فریب تغییرات ویترینی از جنس تاکتیک را نمیخورد و همواره بر تغییر فرآیندهای تصمیمگیری و راهبردهای کلان، پافشاری میکند.
۲- تاکید بر خشونتپرهیزی، تنها یک انتخاب اخلاقی فانتزی نیست، بلکه یک تاکتیک هوشمندانه سیاسی است. وقتی اعتراضات، مدنی و مسالمتآمیز باشد؛ طیف وسیعتری از قشر خاکستری و حتی افراد محافظهکار و مردد دارای پایگاه و نقش در سیستمهای رسمی قدرت بدان حس همدلی یافته و به آن میپیوندند. از سوی دیگر خشونتپرهیزی، ابزار توجیه سرکوب را از نیروهای تندرو گرفته و مشروعیت مطالبهگران معترض را در سطح بینالمللی و داخلی افزایش میدهد.
۳- یکی از راهبردهای اصلی برای بقای ساختارهایی که مایل به تغییر و تحول نیستند، ایجاد دوقطبیهای دروغین و اختلاف افکن مانند مذهبی/غیرمذهبی، مرکزنشین/حاشیهنشین، جمهوریخواه/ پادشاهیخواه، فارس/ ترک، کرد/ لر، بلوچ/ عرب است. با تلاش برای یافتن نقاط اشتراک دردهای اجتماعی، همبستگی با گروههای مختلف معترض و حتی برقراری گفتوگو با سیاستگذاران واقعگرا در ساختار قدرت، باعث میشود که #تغییر نه به مثابه یک فروپاشی ترسناک، بلکه به عنوان یک #ضرورت_ملی_بقای_ایران؛ بازتعریف شود.
۴- مسئولیت مدنی ما ایجاب میکند که در کنار اعتراض به وضع موجود، طرحهای جایگزین برای راهبردهای کلان ارائه دهیم. مطالبهگری کلان یعنی پرسش از این موارد:
مدل جدید همکنشی با جهان چیست؟
چگونه کرامت انسانی فارغ از جنس، دین و مذهب، طبقه، نژاد، مبنای قانونگذاری قرار میگیرد؟
چگونه با بهرهمندی از سرمایههای انسانی و طبیعی این سرزمین، میتوان بر مدار توسعه قرار گرفت؟
✏️رویکرد مطالبهگری کلان همراه خشونتپرهیزی و همبستگی اجتماعی، در واقع تلاش برای توانمندسازی جامعه مدنی است. جامعهای که قدرتمند و منسجم باشد، اجازه نخواهد داد که تاکتیکهای عقبنشینی مصلحتی و موقت ساختار قدرت، جامعه را دوباره به استبداد یا ناکارآمدی بازگرداند.
۱۶ دی ۱۴۰۴
برابر با سالگرد جانباختن تعدادی از فرزندان این سرزمین در شهر هویزه در نبرد با نیروهای عراقی/ دی ۱۳۵۹
@Sociologyofsocialgroups
@MostafaTajzadeh
♦️انسداد صفحه پدرام کاظمی بلاگر طنز شیرازی با بیش از ۳ میلیون دنبال کننده
این بلاگر در آخرین پستهای خود در همراهی با اعتراضات مردمی به اظهارنظر پرداخته بود. هنوز معلوم نیست که او بازداشت شده یا نه.
@tahkimmelat
@MostafaTajzadeh
📝📝📝درباره حوادث کنونی: این انقلاب، ملی و میهنی است
✍ عبدالله ناصری
✅با اعتراضات بازاریان تهران در هفتهی گذشته و سر برکشیدن مردم بعضی از شهرهای ایران در همراهی با آنها، گمانم این بود مخالفتها و تظاهرات بیش از دو سه روز نخواهد پایید. اما اکنون که این خطها را نگارش میکنم، هشتمین روز مرحلهی جدید جنبش ملی ایرانیها است.
✅هنوز باور ندارم تحولات اخیر ونزوئلا و بازداشت حاکم کثیفِ تحمیلی و غیرقانونی آن، تأثیر مهمی در خیابانهای ایران بگذارد، ولی شادمانی مردم کشورم و ترس شدید مستبد جمهوری اسلامی از این تحول مهم در آمریکای لاتین، امری آشکار است.
✅تظاهرات مردم ایران، ادامهی جنبش سبز تا انقلاب «زن، زندگی، آزادی» است. به نظرم این تظاهرات عمیق که نقش دختران و پسران جوان در آن خیلی پررنگتر از قبل است، میتواند آغاز جدیِ پایانِ جمهوری اسلامی باشد.
✅همهی مخالفان صادق حکومت دینی و ولیفقیه، معادلات سیاسی خود را در داخل ایران تحلیل و جستوجو میکنند. هر فرد یا تشکل ایرانیِ مقیم خارج از کشور حق دارد علیه جمهوری اسلامی فریاد زده و از انقلاب چندسالهی مردم سکولار ایران دفاع کند، ولی باید بدانند «این انقلاب، ملی و میهنی است». به معنای دیگر، هیچکسی حق «فرصتطلبی و ریاکاری» ندارد.
✅این جنبش (نه شورش)، به هیچوجه «موسادی» و «پهلویستی» نیست و اگر نام پهلوی بعضاً شنیده میشود، تنها به این علت است که اپوزیسیون جمهوری اسلامی مصداق دیگری ندارد. البته بهعنوان یک مخالف مطلق جمهوری اسلامی، باور جدی دارم گروه هفدهنفرهای که بیانیه داده و همهی آنها چهرههای ملی و بینالمللی هستند، اکنون بهترین رهبری برای هدایت جنبش میتواند باشد.
✅این شعار «رضاشاه روحت شاد» مشعر به سرسلسلهی پهلوی است که بهرغم تفاوتهای اساسی با حکمرانی پسرش، از جمهوری اسلامی ۵۸ سال سالمتر و بهتر بود. نسل جوان امروز که به خیابان آمده، به نسل انقلاب ۵۷ میگوید شما با سرنگونی دولت پهلوی (امر اجتنابناپذیر)، ایران را از توسعه، مدرنیزاسیون و دموکراسی عقب راندید.
✅بهعنوان یک کنشگر سیاسی و مدنی، ضمن احترام به هر مبارز سیاسی، هیچ جایگاهی برای سلطنتطلبان در ایران «پسااسلامی» نمیبینم. حتماً انتقاد تهاجمی به آقای رضا پهلوی را هم یک خطای سیاسی میدانم.
✅نشانِ دیگری از امیدبخشی این قیام، کمتر کشتنِ جوانانِ سرزمین است. این نشانِ میمون را باید در تحلیل و تفسیرمان دخالت دهیم. قطعاً حضور کمتر نیروهای فراجا در فجایعِ سنتیِ کشتارِ حکومتی مردم، دیدنی و ستودنی است. از سوی دیگر، ایستادگی خانوادههای آسیبدیده در مقابل مزدوران، قویتر و شجاعانهتر شده است.
✅اجازه دهید پیشبینی کنم: اگر مبارزات فعلی مردم، و مخصوصاً جوانان وطن، چند روز دیگر پایداری خود را شاهد شود، این همان «زندگیِ با انقلاب» است که «تنفسِ فرصتِ تدبیر» حکومت را بند خواهد آورد.
@Sahamnewsorg
@MostafaTajzadeh
🔖تسلیت برای پرپر شدن جوانان وطن؛ نترسید نترسید! ما همه با هم هستیم.
آری به اتفاق از استبداد به سوی دموکراسی گذار خواهیم کرد.
زهرا رهنورد
زندان اختر
۱۷ دیماه ۱۴۰۴
@kaleme
@MostafaTajzadeh
📝📝📝محکومیت تعرض نیروهای نظامی و انتظامی به حریم بیمارستان امام خمینی در ایلام
بیانیه انجمن های اسلامی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی تهران
🔴نفس برآمد و کام برنمیآید
شرق ۱۷ دی۱۴۰۴
اعتراضهای خیابانی در هشت سال گذشته چهارمین بار است که در برخی نقاط کشور شکل میگیرد. هر بار با هزینه گرانی که بر نظام سیاسی و مردم تحمیل شد، اعتراضها پایان گرفت و نوبتی بعد دوباره سر باز کرد. بیشک نظام سیاسی هیچ تمایلی به وقوع اعتراضات ندارد. مردم نیز قطعا نمیخواهند با قبول انواع خطرات معترضانه به خیابانها بیایند. هر بار با مداخلات سختگیرانه اعتراضها متوقف شدهاند ولی دولت باید به این سؤال پاسخ دهد که دلایل این اعتراضات چیست؟ با نفسهای خسته که برآمده و کام نیافتهاند، چه باید کرد؟
فرضیه دخالت بیگانه در شکلگیری اعتراضها نمیتواند پاسخ دقیقی به این سؤال باشد. اگر زمینههای اعتراضها فراهم نباشد، تحریکات دشمنان ایران اثر نخواهد داشت. باید زمین آماده کشت باشد تا بذر بروید.
شاید بتوان اعتراض را ترکیدن گلوهای بستهای تعریف کرد که ناگفتهها در آنها انباشته شدهاند. بیقدرتان در گرفتاری بحرانها راهی نمییابند که از نارضایتی و رنجشان بگویند، جز آنکه در خیابانها صدایشان را بلند کنند (لَا یُحِبُّ اللَّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلَّا مَنْ ظُلِمَ).
نظام سیاسی ایران در دو قوه بسیار مهم قانونگذاری و اجرائی، به شکلی آمرانه مبتلا به تکگویی است. اگر جامعه بتواند در امور کشور سخن بگوید و مشارکت مؤثر داشته باشد، احتمال کشیدن کار به شعار در خیابان و آشفتگیهای پرخطر بسیار کاهش مییابد.
گفتوگو با مردم این نیست که یک مقام کشوری به دانشگاه یا جلسهای برود، در هیئت دانای کل بنشیند و به چند نفر اجازه بدهد که مثلا سؤال یا انتقادی مطرح کند و سپس آن مقام اجرائی یا تقنینی پاسخی بدهد و برود. دستگاه اجرائی و تقنینی باید بپذیرد که دانای کل و توانای مطلق نیست که اگر چنین بود، با اینهمه قانون و تشکیلات انواع ناترازیها پیش نمیآمد. جامعه باید به شکل سیستماتیک، منظم و مؤثر در نظام سیاسی و اداری کشور مداخله و مشارکت داده شود.
با اتخاذ رفتار قانونی و مدنی از طرف نظام سیاسی، راه برای کاهش نارضایتیها و اعتراضهای خیابانی هست، اگر ارادهای باشد. مثلا:
۱- سازمانهای صنفی متعددی در کشور حضور دارند اما نظام قانونگذاری و اجرائی و اداری کشور آنها را به فرمانبران دولت تبدیل کردهاند. اما این نهادها بهعنوان سازمانهای میانجی بین نظام سیاسی و مردم میتوانند نقشی مؤثر ایفا کنند. اتحادیههای صنفی، اتاق اصناف و مجامع امور صنفی، اتاق بازرگانی، سازمان نظام پزشکی، کانون وکلای دادگستری و انجمنهای صنفی در سطح کشور حضور دارند. این نهادها بیش از مدیران دولتی و نمایندگانی که نیامده علامه دهر میشوند، از مسائل مربوط به خود آگاهاند. مداخلاتی مانند نظارت بر انتخابات این نهادها شایسته است برچیده شوند. آزادی عمل به آنها داده شود. برای تدوین مقررات از آنها با حق رأی استفاده شود و اختیارات اجرائی به آنها داده شود. حتی در خیلی از امور میتوان تدوین مقررات را به آنها سپرد تا دولت و مجلس تصمیم نهایی را بگیرد. چه اشکال دارد که اگر دولت میخواهد برای صنفی، از نانوایان گرفته تا روزنامهنگاران، مقرراتی تصویب کند و تدوین آن را به نهاد صنفی مربوطه بسپارد. وقتی نهادهای صنفی در اداره کشور نقشی ندارند، بخش بزرگ جمعیت کشور، که هریک
در هر حال وابسته به یکی از صنوفاند، از دولت دور شده و گم میشوند.
۲- آزادی رسانهها به رسمیت شناخته شود. فعالیت رسانهها با نقض قانون اساسی و قانون مطبوعات با محدودیتهای فراوان روبهرو است. مرجعیت رسانهای از داخل به خارج از کشور منتقل شده است. مرجعیت رسانهای ملی به اندازه توان نظامی برای امنیت کشور ضرورت حیاتی دارد. در کشور درکی از این واقعیت نیست و مدام بر محدودیت بیشتر فضای رسانهای ملی برنامه میریزند. صداوسیما فقط صدا و سیمای یک جریان سیاسی و فکری و فرهنگی خاص را منتشر میکند. جریانهای دیگر جایی در صدا و سیما ندارند. با رسانههای آزاد و ایمن و صدای و سیمای واقعا ملی گفتوگوی مدنی شکل میگیرد و حرفها در گلوها انباشته نمیشوند.
۳- قانون اساسی آزادی تجمعات یا همان حق اعتراض و مراقبت دولت از امنیت آنها را تکلیف نظام سیاسی دانسته است (بند هفتم اصل سوم و اصل بیستوهفتم). اما هیچگاه به احزاب و گروهها مجوز تجمع داده نشده است.
احزاب و سازمانها این امکان را دارند که اگر تجمعی برگزار کردند، در چارچوب قانون باشد و با رفتارها و شعارهای مدنی جلوی رفتارها و شعارهای خشونتطلبانه را بگیرند.
انتظار نمیرود بحرانهایی که مردم را گرفتار کرده است، بهسادگی برطرف شوند. اما توقعی بجاست که با این قبیل اقدامات ساده، زمینههای شکلگیری اعتراضات خیابانی و خشونت مندرج در آنها را کاهش داد.
آیا دولت آقای پزشکیان میتواند پیشگام تحقق این تغییرات ساده باشد؟
@MostafaTajzadeh
📝📝📝حمایت «همگامی برای جمهوری سکولاردمکرات در ایران» از بیانیه ۱۷ فعال سیاسی و مدنی
در پی گسترش اعتراضات ✅مردمی و تعمیق بنبستهای سیاسی و اجتماعی در ایران، «همگامی برای جمهوری سکولاردمکرات در ایران» با صدور بیانیهای، از ابتکار شجاعانه ۱۷ فعال سیاسی و مدنی در تأکید بر ضرورت گذار صلحآمیز از جمهوری اسلامی و انتقال قدرت به مردم حمایت کرد و این بیانیه را صدایی روشن از درون جامعه مدنی و سیاسی کشور برای تحقق دموکراسی، کرامت انسانی و حاکمیت ملت دانست.
متن بیانیه به این شرح است:
✅حمایت از بیانیه ۱۷ فعال سیاسی و مدنی، برای گذار صلحآمیز از جمهوری اسلامی و انتقال قدرت به مردم
هفده تن از فعالین سیاسی و مدنی در اقدامی شجاعانه با انتشار بیانیه ای در رابطه با اعتراضات مردم، ضمن اشاره به مبارزات سیاسی و مدنی مردم ایران که با حضور در صحنه در تلاش برای تسخیر خیابانها خواست برکناری حکومت را مطرح کرده اند، همراهی خود با این حرکت را اعلام کرده و روی “ضرورت گذار صلحآمیز از جمهوری اسلامی” به عنوان تنها راه نجات ایران تاکید کرده اند.
✅بنبست ساختاری جمهوری اسلامی، ناتوانی آن در تأمین شرایط برای زندگی شایسته همراه با کرامت انسانی بازتاب واقعیتی است که مردم ایران سالها با آن روبهرو بودهاند. پشتیبانی فعالین مدنی و سیاسی مختلف از این اعتراضات وایستادن آنها در کنار مردم و تأکید بر در مبارزه آنها برای آزادی، عدالت، کرامت انسانی و حاکمیت بر سرنوشت خویش، میتواند زمینهساز همگرایی نیروها و تقویت توان جمعی مردم شود.
✅ما نیز با تاکید بر ضرورت تغییرات اساسی در ساختار قدرت، دفاع از حقوق بشر و کثرتگرایی و مرزبندی با مداخله خارجی، گذار از جمهوری اسلامی به دموکراسی را تنها راه نجات ایران میدانیم گذاری که پایدار، صلحآمیز و متکی بر أراده ملت که خواستهای غیرقابل سرکوب است. تأکید بر مقاومت مدنی، پرهیز از خشونت و خطاب مسئولانه به نیروهای نظامی و امنیتی برای حفاظت از جان و اموال مردم را از نقاط قوت اساسی بیانیه میشماریم.
«همگامی برای جمهوری سکولاردمکرات در ایران» ضمن حمایت از مضمون این بیانیه، آن را صدای روشن بخشی از نیروهای سیاسی و مدنی داخل کشور دانسته، با تاکید یر ضرورت افزایش همگراییها در مقطع کنونی حول دفاع از میهن و خواستهای ملت و گذار به دموکراسی، از همهی نیروهای ملی، دموکراتیک و جمهوریخواه دعوت میکنیم به پشتیبانی از آن بپردازند.
«همگامی برای جمهوریسکولاردمکرت در ایران»
۱۴ دی ۱۴۰۴ برابر با ۴ ژانویه ۲۰۲۶
@MostafaTajzadeh
✍️کانون نویسندگان: تحقق آزادی تنها با اراده مردم، نه سرکوب و نه مداخله خارجی
✅کانون نویسندگان ایران در بیانیهای با اشاره به سرکوب خونین اعتراضات مردمی، بازداشتهای گسترده و قطع اینترنت، تأکید کرد که آزادی نه از مسیر مداخله خارجی، بلکه تنها با اتکای به اراده آگاهانه و مستقل مردم و حق بیقیدوشرط اعتراض تحقق مییابد.
متن این بیانیه به شرح زیر است:
✅مردم به تنگ آمده از چهل و هفت سال فساد و تبعیض سیستماتیک، بار دیگر سرکوب خونین حکومت را به جان خریدهاند و فریاد اعتراضشان را به خیابانها آوردهاند. حکومت اینبار نیز به سوی معترضان آتش گشوده، برای ربودن مجروحان به بیمارستان حمله کرده و دستبهکار بازداشتهای اتوبوسی شده است. هر روز بر تعداد کشتهشدگان افزوده میشود و آمار بازداشتها به صدها تن رسیده است. تصاویر جاری شدن خون معترضان در خیابانها و بدنهای پر از ساچمه در شبکههای اجتماعی دستبهدست میشود و بار دیگر اینترنت در بسیاری از شهرها مختل شده است.
✅جمهوری اسلامی که بنیان خود را بر کشتار و شکنجه و حبس مخالفان و منتقدان و آزادیخواهان بنا نهاده و با قتل عام دههی شصت و «پاکسازی» و خفقان «حاکم» شده بود، پس از این استقرار خونین و با سیاست ارعاب صدای هر اعتراضی را بیدرنگ خفه کرد و کمر به قلع و قمع جنبشهای آزادیخواهانه بست. حکومت به ویژه در سرکوب معترضان به فقر و نابرابری لحظهای تردید نکرد و هر اعتراض خیابانی از این دست را به سرعت و با الگویی یکسان پاسخ داد: شلیک مستقیم به معترضان و پروندهسازی برای بازداشتشدگان. سرکوب حاشیهنشینان کوی طلاب مشهد که معترض به تخریب خانههاشان بودند و اعدام فوری چهار تن از آنان در ۱۳۷۱، تبدیل اسلامشهر به «منطقهی جنگی» به قصد سرکوب معترضان به افزایش کرایهی تاکسی و فقر و کمبود آب در ۱۳۷۴، کشتن صدها و بازداشت هزاران تن از معترضان به گرانی و فساد اقتصادی در دی ماه ۱۳۹۶، کشتار دستکم ۱۵۰۰ تن و بازداشت و شکنجهی هزاران معترض به افزایش قیمت بنزین در آبان ۱۳۹۸ و کشتن ۱۴ تن و بازداشت خانه به خانهی معترضان به بیآبی و قطع برق در خوزستان در ۱۴۰۰ تنها چند نمونه از پیشینهی حکومت در سرکوب معترضان به نابرابری است.
✅بهرغم آشکار بودن این الگو، تریبونهای رسمی لحظهای از جعل و تحریف واقعیت دست برنمیدارند. این بار نیز همزمان با سرکوب مردم در خیابانها، لایحهی بودجهی دولت از افزایش سهم آستانها و بنیادهای حکومتساخته و فشار بیش از پیش بر جامعهی در حال احتضار خبر میدهد. در این گیر و دار سخنگویان حکومت نیز بر طبل «جراحی بزرگ اقتصادی و حمایت از مردم» میکوبند و مذبوحانه مرزی میان «اعتراض اقتصادی» و بانگ بلند نفی و تغییر ساختار موجود میکشند.
✅اما مردمی که این روزها به خیابان آمدهاند تنها مصائب خود را فریاد نمیزنند بلکه چشم در چشم بانی مصائب و بازوهای سرکوباش دوختهاند، چرا که به درستی دریافتهاند حافظان پیدا و پنهان وضع موجود همه زاده و پروردهی حکومتاند؛ کارگزاران فساد و جنایت و نابرابری. چهرهی راستین حاکمیت همان چهرهی آزادیکش و انسانستیز است و واقعیت عینی جامعه، شکاف هولناک طبقاتی، سقوط روز افزون مردم به زیر خط فقر و جان کندن آنان برای بقاست؛ واقعیتی که فارغ از هر تحلیل و رویکردی غیرقابل انکار است.
✅عریانی واقعیت اما آن را از دستبرد و مصادره در امان نگه نمیدارد. در حالی که مردم جان بر کف نهادهاند تا سرنوشت خود را از چنگ حکومت بیرون کشند، رسانههای جریان اصلی به بهانهی حمایت از معترضان، از مداخلهی خارجی نه با نام حقیقی آن، یعنی «تجاوز»، بلکه تحت عنوان «راه آزادی» حرف میزنند. بیشک آزادی با بمب و موشک قدرتهای غارتگر از آسمان نازل نمیشود. تحقق آزادی در گرو ارادهی مردمانیست که از ریشهی رنجهای خود آگاهاند، گرد این آگاهی به هم پیوستهاند و با حفظ استقلال از استثمارگران داخلی و خارجی به ستیز با وضع موجود برخاستهاند؛ مردمانی که نه معطل تکرار گذشتههای موهوم و منادیاناش میمانند و نه در انتظار مصلحان جعلیاند، بلکه خود دستبهکار دگرگون کردن اکنون و ساختن آینده میشوند.
✅کانون نویسندگان ایران با اتکا به بند اول منشور خود، «آزادی بیان بی هیچ حصر و استثنا برای همگان»، از حق بی چون و چرای اعتراض مردم حمایت میکند و از همهی نویسندگان و هنرمندان آزادیخواه و نهادهای همسو در سراسر جهان میخواهد صدای رسای حمایت از مردم ایران باشند و اجازه ندهند که حکومت بار دیگر زندانها و گورستانها را از معترضان پر کند.
کانون نویسندگان ایران
۱۵ دی ۱۴۰۴
@MostafaTajzadeh
@MostafaTajzadeh
📝📝📝تعلیق امر سیاسی و فراموشی حکومت: از قمار سیاست تا فروپاشی در اذهان اجتماعی
✍️احسان مزدخواه (دانشجوی دکتری علوم سیاسی)
✅برای فهم آنکه چرا برخی کنشگران در «قمار سیاست» شکست میخورند، باید یک گام به عقب گذاشت و پرسش را از سطح کنش به سطح شرط امکان سیاست منتقل کرد. شکست در قمار سیاسی، اغلب نه نتیجه خطای محاسبهای بازیگران، بلکه پیامد وضعیتی عمیقتر است وضعیتی تحت عنوان فراموشی حکومت در ذهن جامعه. این فراموشی نه یک رخداد دفعی، بلکه فرآیندی تدریجی است که در آن حکومت از افق تخیل سیاسی جامعه حذف میشود؛ حذف شدنی که میتواند بسیار رادیکالتر و ویرانگرتر از شکست در هر بازی سیاسی آشکار باشد.
✅در این معنا، فروپاشی حکومتها الزاماً در میدان رقابت سیاسی یا در لحظه شکست استراتژیک رخ نمیدهد، بلکه پیش از آن، در سطح اذهان اجتماعی ممکن میشود. لحظهای که جامعه دیگر حکومت را نه مرجع حل مسئله، نه افق کنش جمعی، و نه حتی دشمنی شایسته تقابل سیاسی میبیند، بلکه آن را به حاشیه میراند، سیاست به تعلیق درمیآید. این تعلیق، همان لحظهای است که امر سیاسی جای خود را به سرگردانی اجتماعی میدهد.
✅تعلیق امر سیاسی معمولاً در بستر انباشت بحرانها شکل میگیرد؛ بحرانهایی که نه حل و نه به رسمیت شناخته میشوند. در چنین وضعیتی، حکومتها بهتدریج توان و ظرفیت خود را برای پاسخگویی به تهدیدات درونی و بیرونی(یا همان توان حل مسئله) را از دست میدهند. این فقدان ظرفیت، صرفاً فنی یا مدیریتی نیست؛ بلکه نشانهای از انسداد کانالهای تصمیمگیری معنادار و فروکاست سیاست به منطق بقا، امنیت و استثناست.
✅وقتی سیاست از عرصه گفتوگو، نمایندگی و حل مسئله به حوزه مدیریت اضطرار منتقل میشود، جامعه از سیاست جدا میگردد و به تودهای منفعل یا پراکنده بدل میشود. در چنین وضعیتی، نه حکومت قادر به تولید مشروعیت است و نه جامعه توان صورتبندی مطالبهای مؤثر دارد. حاصل این شکاف، جامعهای بیپناه است که دیگر خود را درون نظم سیاسی موجود بازنماییشده نمیبیند.
✅افزایش قدرت نظمهای «دسترسی محدود» نظمی که منابع، تصمیمها و امکان مشارکت را در دایرهای تنگ متمرکز میکند جامعه را بیش از پیش بیپناه میسازد. در این وضعیت، جامعه برای بقا و معنا، به دنبال پناهگاهی بیرون از نظم سیاسی موجود میگردد. این پناهگاه میتواند نیرویی خارجی، قدرتی مسلط، یا حتی یک روایت رهاییبخش وارداتی باشد. دقیقاً در همین نقطه است که سیاست به قمار شباهت پیدا میکند: دلبستن به نیرویی بیرونی، بدون آنکه پیوندی ارگانیک با جامعه و فضیلتهای سیاسی برقرار باشد.
✅آلبرت هیرشمن در کتاب خروج، اعتراض و وفاداری نشان میدهد که ناکارآمدی نظامهای تصمیمگیری، کنشگران را در برابر سه امکان قرار میدهد: وفاداری، اعتراض و خروج. در شرایطی که اعتراض پرهزینه و ساختارها صلب شدهاند، جامعه بهتدریج از وفاداری فاصله میگیرد و مسیر خروج را برمیگزیند. هرچند هیرشمن عمدتاً از «خروج مولد» سخن میگوید، اما میتوان گونهای دیگر از خروج را نیز در نظر گرفت: خروج سیاسی–نمادین.
این خروج، نه مهاجرت فیزیکی است و نه کنارهگیری صرف، بلکه نوعی فراموشی حکومت است. جامعه دیگر سیاست را از طریق نظم موجود پیگیری نمیکند و افق کنش خود را به جایی بیرون از آن منتقل میسازد. این لحظه، لحظهای است که حکومت از درون تهی میشود، حتی اگر ظاهراً همچنان پابرجا باشد.
نتیجتاً فروپاشی پیش از سقوط تحمیل بارهای فزاینده بر جامعه، ناتوانی در تطبیق با واقعیتهای جهانی، جداسازی امر اجتماعی از عرصه سیاست، و تبدیل سیاست به منطق استثنا و امنیت، همگی به یک نتیجه واحد میانجامند: تعلیق امر سیاسی. در این وضعیت، حکومت جامعه را فراموش میکند و جامعه نیز حکومت را از افق تخیل سیاسی خود حذف میسازد.
✅در چنین شرایطی، شکست در قمار سیاست دیگر مسئله اصلی نیست. مسئله، فروپاشی پیشینی سیاست در سطح اذهان اجتماعی است؛ فروپاشی که میتواند بیصدا، تدریجی و عمیق باشد. آنچه باقی میماند، نه سیاست، بلکه مدیریت اضطرار و کنشهای قمارگونهای است که بیش از آنکه آیندهای بسازند، بر خلأ سیاست سرپوش میگذارند.
از کانال جواد کاشی
@tahkimmelat
@MostafaTajzadeh
📝📝📝شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران هجوم نیروهای امنیتی به بیمارستان ایلام را محکوم کرد
✅شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران با صدور بیانیهای، یورش نیروهای امنیتی به یک بیمارستان در ایلام برای بازداشت مجروحان را «اقدامی جنایتبار و ضدبشری» خواند و آن را بهشدت محکوم کرد.
✅این شورا با استناد به کنوانسیونهای ژنو تأکید کرد تعرض به مراکز درمانی، بیماران و کادر درمان حتی در شرایط جنگی ممنوع است و مسئولیت کامل جان و امنیت آنان بر عهده آمران و عاملان این اقدام است.
✅شورای هماهنگی خواستار توقف فوری سرکوب، تضمین مصونیت مراکز درمانی و پاسخگویی عاملان این یورش در برابر افکار عمومی شد.
@tahkimmelat
@MostafaTajzadeh
📝📝📝 از مطالبات صنفی تا جراحی ساختار
✍️ عباس رنجبران
✅یک هفته از آغاز موج جدید اعتراضات در ایران میگذرد. آنچه با جرقهی تورم لجامگسیخته و سقوط ارزش پول ملی آغاز شد، بهسرعت از دیوارهای بازار عبور کرد و در خیابانها به «مرگ بر دیکتاتور» رسید. اما در این میان، یک زنگ خطر جدی به صدا درآمده است: خطر «مماشات با خشونت» و «توافقهای پشت پرده». لایههایی از قدرت همچنان به دنبال «خریدن زمان» و آرام کردن موقت فضا از طریق امتیازات مقطعی هستند. این رویکرد، نه تنها مطالبات عمیق جامعه را نادیده میگیرد، بلکه اعتبار باقیمانده دولت را به شدت مخدوش میکند.
✅تصمیمگیری درباره آیندهای که به زندگی میلیونها ایرانی گره خورده، نمیتواند در اتاقهای دربسته و با حضور ذینفعان خاص انجام شود. هرگونه چشمپوشی بر برخوردهای قهری، شکاف میان ملت و دولت را به مرحلهای بازگشتناپذیر خواهد رساند. پزشکیان و جریان همراه او اکنون در موقعیتی تاریخی قرار دارند که احتمال تکرار آن وجود ندارد. حرکت در دایرهی تکراریِ «شنیدن صدای مردم» بدون «اقدام ساختاری»، دیگر خریدار ندارد.
✅جامعهای که با شتابی بیسابقه در حال تغییر و عبور از کلیشههای سیاسی است، تنها با سه گام اساسی اقناع خواهد شد؛ یکم: رفراندوم و بازگشت به رأی مستقیم؛ زیرا عبور از بحران مشروعیت، تنها از مسیر صندوقهای رأی برای تعیین کلانروندهای کشور میگذرد. دوم: تدوین قانون اساسی جدید؛ به این معنا که اصلاحات جزئی دیگر پاسخگوی بنبستهای کنونی نیست؛ تدوین سندی که بازتابدهنده اراده ملی و اقتضائات شرایط جدید بینالمللی باشد، یک ضرورت ملی است. سوم: انتخابات آزاد و فراگیر و تضمین مشارکت تمامی نیروهای سیاسی، بدون فیلترهای خودی-غیرخودی و با حضور چهرههای داخل و خارج از کشور. این تنها راه ساختن یک توافق جمعی پایدار است.
✅نارمک تهران با شعار مرگ بر دیکتاتور
@kaleme
@MostafaTajzadeh
📝📝📝سفرهی ۴ میلیون تومانی: با یارانه جدید دقیقاً چند کیلو گوشت یا چند شانه تخممرغ میتوان خرید؟
✍ نسترن ماهور
✅خبر واریز یارانه یا اعتبار خرید ۴ میلیون تومانی، شاید در تیتر اخبار تلویزیونی دهانپرکن باشد، اما وقتی پای آن را به کف بازار و جلوی پیشخوان قصابی میکشیم، مثل برف جلوی کوره ذوب میشود.
✅ بیایید تعارف را کنار بگذاریم و با زبان بیرحم ماشینحساب حرف بزنیم: این ۴ میلیون تومان در اقتصاد دیماه ۱۴۰۴، یعنی دقیقاً چه؟ با گوشت شقه گوسفندی که از مرز یک میلیون تومان عبور کرده، این «کمکهزینه بزرگ» نهایتاً معادل ۴ کیلو گوشت است؛ نه بیشتر.
✅ اگر بخواهید کمی اقتصادیتر فکر کنید، کل این پول میشود حدود ۲۰ تا ۲۵ شانه تخممرغ یا شاید یک سبد خرید ناقص شامل دو کیسه برنج، روغن و چند عدد مرغ که بهزحمت شکم یک خانواده ۴ نفره را برای ۱۰ روز سیر میکند. آن هم به شرطی که کسی هوس میوه، شیرینی یا خدایناکرده «دارو» نکند.
✅ واقعیت این است که وقتی خط فقر برای یک خانواده ۴ نفره در تهران از مرز ۷۰ میلیون تومان گذشته، این ارقام بیشتر شبیه به «پول توجیبی» است تا «کمکهزینه زندگی». دولت با یک دست ۴ میلیون اعتبار میدهد و تورم نقطهبهنقطه ۷۲ درصدی خوراکیها، قدرت خرید همان پول را قبل از اینکه کارت بکشید، میبلعد.
@Sahamnewsorg
@MostafaTajzadeh
📝📝📝فهم و عشق اجباری
✍🏻صادق پرهیزکار
✅گاهی آدمی خود را متقاعد میکند که تبعیت از صاحبان قدرت منافع او را تأمین مینماید. بعضی وقتها افراد سکوت در برابر ظلم ستمگران را کنشی عاقلانه میپندارند و به هزار دلیل آن را توجیه میکنند. اما واقعیت آن است که همواره دل عقل معاشاندیش را مذمت میکند و چنین اشخاصی حتی اگر به کار خود رضا داده باشند، قلبشان به ناشایست بودن کارشان گواهی میدهد.
✅میخواهم بگویم دل را نمیشود فریفت و به اجبار فعلی را به آن تحمیل نمود. آدمها از سر ناچاری سر سفرهٔ عقد هم که بنشینند، تا آخر عمر دلشان با همسر خود صاف نمیشود، مگر آنکه قلبشان شاهد روایت دیگری از او گردد.
✅آنوقت
جمهوریاسلامی بنا دارد که مردم این دیار را به زور به بهشت ببرد.
این نظام تاکنون حجاب اجباری، شعار اجباری، گزینش اجباری، انتخابات اجباری و هزار کوفت و زهرمار دیگر را به خلایق تکلیف کرده است و حالا چشممان به این یکی هم روشن شد که باید به زور عشق رهبر را شهادت بدهیم.
اهالی قدرت، فاین تذهبون
@MostafaTajzadeh
📝📝📝محمدباقر بختیار: آینده باید بر پایه دموکراسی، حقوق بشر و نفی امتیازات مادامالعمر در ساختار قدرت بنا شود
✅هوالحی و هوالناظر
ملت شریف ایران سربلند!
بدینوسیله به استحضار شما مردم فرهیخته و نجیب سرزمینم میرسانم؛ از آنجاییکه تحولات کشورمان ایران شتاب بیشتری به خود گرفته و در این راستا پیچیدگی مسائل افزایش پیدا کردهاست، در این شرایط حساس نیاز اساسی و هوشیاری مضاعف میطلبد تا برضرورت انتقال قدرت و تصمیمسازی در امر سرنوشت مردم به دست خود و تدوین یک قانون اساسی جدید تأکید کرد. همچنین باید به دفاع از اعتراضات بیخشونت و به حق شما عزیزان و متعاقب آن «نفی جدی مداخله خارجی» و هوشیاری نسبت به دسیسههای داخلی و خارجی علیه مام میهن و مردم بزرگوارش توجه داشت. چراکه من در مقطعی از زمان شاهد بودم که چگونه مردم و بالاخص جوانان وارستهی بسیاری، جان پاک و شریف خود را در پای دفاع از مردم و سرزمینشان تا دفع تجاوز کامل فدا کردند.
✅اینجانب با آموختن از تجارب گذشته که منتهی به کلی خسارات مادی و معنوی شدهاست، ضمن تاکید دوباره به مفاد بیانیهی مشهور به ۱۷ امضا، معتقدم باید به افق آینده بهگونهای نگریسته شود که با درایت، مناسبات جدیدی در ساختار قدرت با محوریت دموکراسی، رواداری، حقوق بشر، عدم وجود مقام مادامالعمر و هرگونه امتیاز ویژه برای افراد و یا گروههای خاص، ایجاد کرد. بدینترتیب نظامی مشروع و مقبول تمام جامعه با گرایشهای مختلف تأسیس میشود تا همهی ملت شریف ایران از مزایای آن بهرهمند شوند.
✅فرزند ایران سربلند
سربازی کوچک
محمد باقر بختیار
چهاردهم دی ماه ۱۴۰۴
@MostafaTajzadeh
