VostokAero

09 May 2026 17:32

در سفر پادشاه مالزی به مسکو، فرصتی برای نمایش جنگنده نسل پنجمی سو-۵۷ فراهم شد. سلطان ابراهیم اسکندر در فرودگاه مرکز آزمون‌های پروازی گروموف در ژوکوفسکی مسکو از سو-۵۷ سوخوی (در واقع نمونه اولیه ت-۵۰-۹) بازدید کرد و از نزدیک با این محصول صنعت هوافضای روسیه آشنا شد. هواپیما را طبق معمول خلبان آزمایشگر سرگئی بوگدان به پرواز درآورد.

مالزی اکنون از کاربران‌ سو-۳۰ (سو-۳۰ام‌کا‌ام) است (۱۸ فروند در ناوگان نیروی هوایی).
@vostokaero

VostokAero

06 May 2026 12:48

رنگ‌آمیزی مشابه‌روسی جدید برای اف-۱۸ اسکادران اگرسور‌های نیروی دریایی آمریکا. چنان که مشهور است، رنگ‌آمیزی جنگنده‌ها را از طرح پیکسلی پیشین به یکی دیگر از طرح‌های رنگ‌آمیزی استتاری آخرین نمونه‌های اولیه سو-۵۷‌های نیروی هوافضای روسیه (مانند ت-۵۰-۵ و ت-۵۰-۸) تغییر داده‌اند.

اف-۱۶‌های اگرسور با رنگ‌آمیزی طرح پیکسلی در اینجا و اینجا
@vostokaero

VostokAero

05 May 2026 23:35

تهدید ریرپرنده‌ها و معافیت وسایل زرهی از شرکت‌ در رژه روز پیروزی مسکو

در خبرهای روسیه آمده بود، از شمار وسایل نظامی شرکت‌کننده در رژه روز پیروزی (۹ مِه) مسکو کاسته شده‌است.

در روزهای منتهی به برگزاری مراسم روز پیروزی، به سوالی درباره «چرایی کاهش شمار وسایل زرهی شرکت‌کننده در رژه» می‌پردازیم.....👇

@vostokaero

VostokAero

27 February 2026 23:44

ایران در سال ۱۴۰۴ چند پرتاب فضایی داشت؟

حسن سالاریه؛ رئیس سازمان فضایی ایران در گفت‌و‌گو با تسنیم:
🔹امسال با تجربه پرتاب‌های متعدد بومی و خارجی، سال فضایی موفقی را پشت سر گذاشتیم. در بخش بین‌المللی، دو عملیات موفق با ماهواره‌بر «سایوز» انجام شد که شامل پرتاب ماهواره «ناهید ۲» و پرتاب سه‌گانه ماهواره‌های «ظفر ۲»، «پایا» و «کوثر» بود. همچنین پرتاب ماهواره «جام‌جم ۱» از قزاقستان را داشتیم.

🔹در عرصه توسعه بومی نیز چندین پرتاب زیرمداری مهم از جمله پرتاب ماهواره‌برهای «قاصد»، «ذوالجناح» و «سیمرغ» با هدف توسعه فناوری‌های ماهواره‌بر و ارتقای زیرسیستم‌های فضایی کشور با موفقیت صورت گرفت.

🔹برنامه‌ریزی‌ها به گونه‌ای است که تا پایان سال جاری مجدداً پرتاب جدیدی داشته باشیم. زمان دقیق این عملیات پس از تکمیل نهایی تست‌های سازگاری ماهواره و ماهواره‌بر و طی شدن کامل مراحل آماده‌سازی، مشخص و رسماً اعلام خواهد شد.
tasnimnews.ir/3527024
@TasnimNews

VostokAero

26 February 2026 16:35

از پایین دوم:
ایل-۱۱۴-۲۶! (ایل-۱۱۴ با غلاف‌موتور و موتور آن-۲۶!)
دسته گل کانال تلگرامی انستیتوی توسعه روسیه (گ‌ت‌‌اِل‌کا) با همکاری هوش‌مصنوعی. الان دیدم

💡ایل-۱۱۴ در مقایسه با آن-۲۶ به اصطلاح بال-پایین است (آن-۲۶ بال-بالا است) و موتورها خیلی پایین‌تر از این نسبت به بدنه نصب هستند. بماند که غلاف موتور آن هم اصلا این شکلی نیست.
نگاره‌هایی از ایل-۱۱۴ در اینجا

یک‌بار هم کانال اخبار سوریه این هواپیمای آب‌نشین را با آن-۲۶ اشتباه‌گرفته بود که علی‌رغم تذکر ما، هنوز هم اصلاح نکرده است.
#ГТЛК
@vostokaero

VostokAero

25 February 2026 04:19

نیروی هوایی اوکراین اعلام کرد در مدت چهار سال جنگ (۲۰۲۶-۲۰۲۲)، ۲۶۸۰۰ سورتی (ماموریت پروازی) از جمله موارد زیر را انجام داده است:
- ۱۱۰۰۰ ماموریت انهدام اهداف زمینی حریف و پشتیبانی آتش هوایی
- ۱۴۰۰۰ ماموریت پوشش هوایی رزمی
@vostokaero

VostokAero

24 February 2026 19:23

۴ سال پیش در ۲۴ فوریه ۲۰۲۲ (۵ اسفند ۱۴۰۰)، ماه‌ها پس از انتشار خبرهایی درباره تجمع نیروها و احتمال حمله قریب‌الوقوع روسیه به اوکراین، بالگردهای نیروی هوافضای روسیه از مرز و از فراز رودخانه دنپر رد شدند و در حومه کییف (فرودگاه گاستومِل) نیرو پیاده کردند. این شروع عملیات نظامی ویژه (اس‌و‌اُ)¹ روسیه (جنگ) در اوکراین بود.
----------------------
۱- СВО: Специальная Военная Операция
مخففی که در منابع روسی و مخصوصا ادبیات رسمی و دولتی، به جای واژهٔ‌ جنگ (اوکراین) استفاده می‌شود.
@vostokaero

VostokAero

23 February 2026 17:30

۲۰ فوریه سالگرد ایستگاه «میر» است اما ناگفته‌های زیادی برای حفظ یک روایت نادرست وجود دارد.

در هنگام پرتاب (پودمان اولی و مرکزی) ایستگاه به فضا حالت اضطراری¹ با افزایش ارتفاع مدار آن رخ داد. پس از جدایش از موشک حامل و در حالی که محموله در منطقه مداری بود، به مدت شش ساعت (۴ گردش به دور زمین)، به علت پردازش‌نشدن دورسنجی رقومی (دیجیتال) که موقعیت (جهت‌گیری)² ایستگاه را تعیین می‌کرد، نتوانستند موتور اصلی ایستگاه را روشن کنند تا آن را به مداری ایمن بالاتر ببرند.
ادامه دارد

VostokAero

19 February 2026 20:44

بنابر اعلام شرکت دولتی روس‌تِک، ۱۹ فوریه ۲۰۲۶ (۳۰ بهمن) شرکت بالگردسازی روسیه (زیرمجموعه روس‌تک) چهار فروند بالگرد «می-۳۸پ‌اِس» ویژه شمالگان ساخت کارخانه بالگردسازی کازان را به وزارت شرایط اضطراری روسیه تحویل داد. این اولین دسته از بالگردهای می-۳۸ است که به طور خاص برای مدیریت بحران روسیه طراحی‌وساخته شده تا ایمنی در منطقه قطب شمال فدراسیون روسیه و در امتداد مسیر دریایی قطبی را تضمین کند.

خاطرنشان می‌کند عکس‌ها و فیلم‌های منتشر شده از سوی روس‌تک و وزارت شرایط اضطراری روسیه از اولین بالگرد رسیده به پایگاه خود در خاباروفسک، متعلق به اولین فروند بالگرد «می-۳۸پ‌اِس» با شماره ثبت روسی¹ ۳۱۳۷۳ است. پیش از این، در ۱۵ فوریه (۲۶ بهمن)، عکاسان هوایی در ایرکوتسک، تصویر این فروند را در هنگام پرواز عبوری از کارخانه بالگردسازی کازان به خاباروفسک ثبت‌ کرده بودند.

قرارداد تحویل ۹ فروند بالگرد جستجو و نجات «می-۳۸پ‌اِس» ویژه قطب شمالگان به وزارت شرایط اضطراری روسیه، با ارزش ۱۴,۷ میلیارد روبل در نمایشگاه هوایی ماکس-۲۰۲۱ در ژوئیه ۲۰۲۱ امضا شد. طبق قرارداد، تحویل یک فروند بالگرد در ۲۰۲۳ و هشت فروند دیگر در ۲۰۲۴ تعیین شده بود. برنامه‌ تحویل این ۹ فروند را بالگردسازی کازان از ۲۰۲۲ به این سو، هر سال به سال جدید موکول کرده است.
در سپتامبر ۲۰۲۵ معاون وزیر شرایط اضطراری ویکتور یاتسوتسِنکو اعلام کرد که چهار فروند اول از بالگردهای مورد نظر باید در سال ۲۰۲۵ تحویل‌داده شوند. این چهار فروند از اوایل ۲۰۲۵ آماده بودند، اما در عمل حالا، بنابر اعلام وزارتخانه، به مرکز امداد هوایی خاباروفسک رسیده‌اند. از این تعداد، تاکنون تنها فروند ۳۱۳۷۳ در معرض دید عموم قرار گرفته‌است. حالا انتظار می‌رود تحویل هر نه فروند تا پایان سال ۲۰۲۶ انجام شود و همه آنها به مراکز جامع کراسنویارسک و امداد هوایی خاباروفسک متعلق به وزارت شرایط اضطراری تحویل‌داده شوند.

با احتساب چهار فروند بالگرد «می-۳۸‌پ‌اِس» تحویل‌شده به مدیریت بحران، مجموع بالگردهای تولید دسته‌ای می-۳۸ که از سال ۲۰۱۸ تاکنون تولید شده‌اند به ۱۷ فروند می‌رسد (بدون احتساب چهار فروند نمونه اولیه می-۳۸ (شامل اُپ-۱ تا اُپ-۴)² که پیش‌تر از آنها ساخته شده‌اند.
📝ترجمه: محمدحسین بختیاری
---------------------
۱- RF-31373
۲- С ОП-1 по ОП-4
۳- Ми-8АМТШ-ВА
@vostokaero

VostokAero

18 February 2026 08:39

میراث علمی-فنی بشری، قربانی جنگ برادرکشی - قسمت ۳ (آخر)

شب ۲۴ ژوئن ۲۰۲۴ (۴ تیر ۴۰۳) نیروهای اوکراینی مرکز را با سامانه موشکی امریکایی هایمارس هدف قرار دادند. تصاویر ماهواره‌ای از مرکز، رد آتش‌سوزی و تخریب‌ها را نشان می‌داد. ارزیابی کارشناسان نظامی حاکی از استقرار سامانه ماهواره‌ای هشدار و جمع‌آوری اطلاعات «لیانا» در آنجا بود که از ماهواره‌های «لوتوس» و «پیون-ان‌کا‌اس» بهره می‌برد. ماهواره‌های پیون فعالانه از داده‌های راداری برای شناسایی دریایی استفاده می‌کنند (درباره‌اش این و این را ببینید). همچنین احتمال استفاده از مرکز برای هدایت سامانه‌های جنگ الکترونیک وجود داشت. حمله به مرکز یفپاتوریا یک ماه پس از آن انجام شد که ارتش اوکراین، یکی دیگر از مراکز به‌جا مانده از شبکه هدایت و واپایش فضایی شوروی سابق را در آلوشتا مورد هدف قرار داد. مرکز زمینی در آلوشتا مظنون به ایفای نقش در افزایش کیفیت ارتباطات نظامی روسیه بود.
پایان

📝محمدحسین بختیاری
@vostokaero

VostokAero

18 February 2026 08:17

تاسیس و آغاز به کار مرکز - قسمت اول

کارالیوف و کلدیش در ۱۹۵۹ پیشنهاد ایجاد مرکزی برای واپایش و هدایت فعالیت‌های فضایی اتحاد شوروی در یفپاتوریا را مطرح کردند که پذیرفته شد. در سال ۱۹۶۰ مجموعه‌ای از تاسیسات در منطقه دشت‌های ساحلی کریمه و در نزدیکی یفپاتوریا (دهکده ویتینو) ایجاد شد. تکیه مرکز از نظر  فنی به مجموعه سامانه رادیویی پلوتُن بود‌. سامانه‌ای مجهز به آنتن‌هایی منحصربه‌فرد که مشابهی در دنیا ندارد.

۱۲ فوریه ۱۹۶۰‌ مرکز ارتباطات کیهانی یفپاتوریا، هدایت پرواز اولین کاوشگر بین‌سیاره‌ای دنیا، ونرا-۱ را انجام داد. در ۱۹۶۵ پرتاب «ونرا-۲» و «ونرا-۳» انجام شد. پس از مدتی، مجموعه‌ای از کاوشگرهای فضایی خانواده «اِخا»، «ونرا»، «مارس» به فضا پرتاب شدند که به کمک آنها، مسائل دینامیک پرواز و فرود کاوشگرها بر سطح سیارات دیگر منظومه شمسی، مطالعه جو سیارات و نیز انتقال داده‌ها، حل و تکمیل می‌شد.
متخصصان مرکز ارتباطات کیهانی با دریافت اطلاعات سازمانی و علمی، پیوسته در حال هدایت عملیات کاوشگرهای بین‌سیاره‌‌ای بودند.

از دیگر تجهیزات مرکز تلسکوپ رادیویی «اِر.ت-۷۰» است که از زمان ساخت در دهه ۷۰ میلادی تا حوالی ۲۰۲۰ یکی از بهترین‌ها از نظر مشخصات کاری در نیا محسوب می‌شد و دست‌کم از دسامبر ۱۹۷۸ یکی از اعضای ثابت در اجرای برنامه‌های فضایی در عمق فضا بوده‌است.


فعالیت مرکز پس از فروپاشی شوروی

پس از فروپاشی شوروی و استقلال اوکراین، مرکز ارتباطات کیهانی از نظر تشکیلاتی زیرمجموعه‌ای از آژانس فضایی اوکراین شد (از ۱۹۹۳) و به فعالیت خود ادامه داد. برای نمونه مرکز در پرتاب اولین ماهواره ملی اوکراین (سیچ-۱) در ۱۹۹۵ مشارکت فعال داشت.
در ۱۹۹۶ بنابر فرمان رییس‌جمهور اوکراین در یفپاتوریا و برپایه مرکز ارتباطات کیهانی، مرکز ملی هدایت و آزمون‌های ابزار فضایی* تاسیس شد. با این تغییر مرکز در واقع از حالت نظامی خارج شد و فعالیت آن‌در راستای اهداف غیرنظامی ذیل آکادمی علوم اوکراین دنبال شد. ماموریت این مرکز، هدایت مدارگردها در چارچوب برنامه‌های فضایی ملی و بین‌المللی بود. در دروه پساشوری جهت‌گیری‌های اصلی فعالیت مرکز به شرح ذیل اعلام شد:
- هدایت پرواز مدارگردهای ملی با کاربردهای گوناگون
- ارائه خدمات هدایت مدارگردها در چارچوب برنامه‌های بین‌المللی
- واپایش شرایط و سایر پدیده‌های ژئوفیزیکی در قلمروی اوکراین و جهان با استفاده از ابزارهای فنی
- اجرای برنلمه‌های علمی آینده‌دار
- ارائه دایره وسیعی از خدمات در زمینه‌های گوناگون فعالیت

ادامه‌ دارد...👇
@vostokaero

VostokAero

17 February 2026 23:07

بعدالتحریر: مقدار ۲۱۷ (و ۳۷اِم) که در گوشه تصویر از نمایشگر سر بالا مشخص شده، بیشینه برد شلیک پویا¹ را در آن لحظه خاص نشان می‌دهد. این یعنی با توجه به ارتفاع و سرعت جنگنده حامل و نیز سرعت هدف، موشک «اِر-۳۷ام» انتخاب‌شده می‌تواند هدف را تا فاصله ۲۱۷ کیلومتری رهگیری و منهدم کند. 

💡تصاویر پرتاب ار-۳۷ام اولین‌بار در سال ۲۰۲۰ منتشر شده بود‌. شواهد بیشتر را در این و این ببینید.

برد بیشتر از این مورد نیاز است؟!
گمانه‌زنی درباره به‌نتیجه‌رسیدن طرح موشک فرادوربرد کا‌اِس-۱۷۲
@vostokaero

VostokAero

17 February 2026 08:26

شیرینی بلینی روسی در آغاز هفتهٔ‌ جشن‌ها و‌ مراسم سنتی ماسلِنیتسا روسیه با نقش بالگرد بر روی آن. دومین بالگرد پرطرفدار دنیا می-۸ میل ملقب به واسمیورکا ساخت روسیه است.
@vostokaero

VostokAero

16 February 2026 18:22

برنامه اولیه پرتاب‌های موشک‌های حامل روسیه در شش‌ماهه اول سال ۲۰۲۶ میلادی

- ۱۲ فوریه (۲۳ بهمن ۴۰۴): پرتابگر «پروتون-ام» با شتابگر «د.ام-۰۳» و ماهواره «الکترو-ال» شم. ۵ از مرکز فضایی بایکانور.

- ۲۲ مارس (۲ فروردین ۴۰۵): موشک حامل «سایوز-۲,۱آ» حامل فضاپیمای تدارکاتی «پراگرس ام‌اس-۳۳» از بایکانور.

- ؟ مارس (تاریخ دقیق اعلام خواهد شد): پرتابگر «سایوز-۵» با نمونک محموله مفید¹ از بایکانور؛

- ۲۵ آوریل (۵ اردیبهشت ۴۰۵): موشک حامل «سایوز-۲,۱آ» حامل فضاپیمای تدارکاتی «پراگرس ام‌اس-۳۴» از بایکانور؛

- شش‌ماهه اول سال (تا ۱۰ تیر ۴۰۵): موشک حامل «سایوز-۲,۱ب» با شتابگر «فریگات-اِم» و اولین دسته ماهواره‌های «راسوِت»² از مرکز پلِسِتسک؛

- شش ماهه اول سال (احتمالا): موشک حامل «سایوز-۲,۱ب» با شتابگر «فریگات-اِم» و دومین دسته ماهواره‌های «راسوِت» از واستوچنی؛

- ۱۷ ژوئن (۲۷ خرداد ۴۰۵): موشک حامل «سایوز-۲,۱آ» حامل فضاپیمای تدارکاتی «پراگرس ام‌اس-۳۵» از مرکز بایکانور؛

💡درباره تفاوت پرتابگرهای «سایوز-۲,۱آ» و «سایوز-۲,۱ب»

📃برنامه عملیات پرتاب ۲۰۲۵ روسیه
----------------------
۱- Макет ПН (полезной нагрузки)
۲- Рассвет
@vostokaero| کانالِ اختصاصی هوافضای روسی

VostokAero

16 February 2026 09:12

۱۲ فوریه ۱۹۶۱ (۲۳ بهمن ۱۳۳۹) کاوشگر «وِنِرا-۱» اتحاد شوروی، اولین کاوشگر بین‌سیاره‌ای¹ دنیا، به سوی سیارهٔ‌ زهره (ناهید) پرتاب شد.

«ونرا-۱»² اولین کاوشگری بود که برای مطالعهٔ‌ سیارهٔ‌ زهره طراحی‌و‌ساخته شد. این اولین کاوشگر دنیا بود که در ۱۹ و ۲۰ مه همان سال (۳۰-۲۹ اردیبهشت ۱۳۴۰) به نزدیک‌ترین فاصله از زهره رسید. کاوشگر زهرهٔ‌ شوروی در مراحل مختلف پرتاب، گاهی با نام‌های «ماهوارهٔ‌ سنگین ۰۲»³ و «اسپوتنیک-۸»⁴ نامیده می‌شد.

پس از پرتاب موشک حامل «مولنیا»⁵ و به کمک شتابگر، «ونرا-۱» در مسیر پرواز به سوی زهره قرار گرفت. این برای اولین‌بار بود که ارسال یک کاوشگر از مدار نزدیک به زمین به سوی یک سیارهٔ‌ دیگر عملی می‌شد. شتابگر اصلاح‌شده «اِل»⁶ نام «ماهواره سنگین ۰۲» («اسپوتنیک-۸») را بر خود حفظ کرد. آخرین نوبت ارتباطی ونرا-۱ با ایستگاه زمینی در ۱۹ فوریه ۱۹۶۱ بود. پس از یک هفته، هنگامی که کاوشگر شوروی در فاصله ۲ میلیون کیلومتری از زمین بود، ارتباط با آن قطع شد.
در ۱۹ و ۲۰ مه ۱۹۶۱ کاوشگر از فاصلهٔ‌ ۱۰۰,۰۰۰ کیلومتری زهره عبور کرد و در یک مدار خورشیدمرکزی⁷ قرار گرفت.

پرتاب کاوشگر به سوی زهره گام مهمی در پیشرفت فناوری فضایی محسوب می‌شود. با این‌حال کاوشگر اول زهره تنها موفق به عبور از کنار آن شد و هیچ‌گونه شواهدی به زمین نفرستاد. پس از آن کاوشگر آمریکایی مارینِر-۲ در ۱۹۶۲ رهسپار شد (بدون هدف فرود بر سیاره و تنها برای ارسال اطلاعات میدان مغناطیسی آن). کاوشگر دوم زهره («ونرا-۲») را شوروی‌ها در ۱۹۶۵ به فضا پرتاب کردند که آن نیز هنگام تقرب به ستارهٔ‌ صبح دچار سانحه شد. تنها چند روز بعد «ونرا-۳» از بایکانور پرتاب شد که یک پیشرفت واقعی بود. کاوشگر سوم به سطح سیاره رسید و از بین رفت و موفق به ارسال داده‌ها نشد. جمع‌بندی دانشمندان فضایی اما این بود که تماس با یک سیارهٔ‌ دیگر بالاخره عملی شد.
📝 محمدحسین بختیاری
----------------
۱- Автоматическая Межпланетная Станция (АМС)
۲- «Венера-1»
۳- «Тяжёлый спутник 02»
۴- «Спутник-8»
۵- РН «Молния»
۶- Разгонный блок «Л»
۷- Гелиоцентрическая орбита
@vostokaero

VostokAero

08 May 2026 10:50

خلیج فارس؛ گورستان دشمنان ایران

تصاویری از پاسخ شجاعانه و محکم پاسداران ایران به رذالت شب گذشته آمریکایی ها

@NationalBranding
♥️🇮🇷♥️

VostokAero

05 May 2026 23:38

در روزهای منتهی به برگزاری مراسم روز پیروزی¹، به سوالی درباره «چرایی کاهش شمار وسایل زرهی شرکت‌کننده در رژه» می‌پردازیم؛ در حالی که برای حریف، حمله به نفرات، چه پیاده و چه سوار بر وسایل به یک اندازه می‌تواند موفقیت‌آمیز باشد.

پاسخ سوال بالا این است که حمله به وسایل به مراتب ساده‌تر و از نقطه نظر تصویری نیز تاثیرگذارتر است.

پیش از برگزاری رژه‌های تمرینی و رژه اصلی، همه وسایل سنگین در یک توقف‌گاه روباز معین در مسکو گردهم می‌آیند، چند روز در آنجا مستقر هستند و از آنجا راهی مراسم می‌شوند و به همان‌جا باز می‌گردند.

اگر بخواهیم سناریوهای برهم زدن رژه را بررسی کنیم، در صورت پرواز موشک یا پهپاد به سمت مسکو، تخلیه سریع ده‌ها دستگاه تانک، خودروی زرهی و سامانه‌های موشکی (موشک‌بَر) از توقف‌گاه، به سادگی ممکن نخواهد بود و آنجا به یک هدف ثابت بزرگ تبدیل خواهد شد. افزون بر این، خطر تکرار عملیات پائوتینا¹ توسط اوکراینی‌ها وجود دارد که در آن صورت، ستون زرهیِ مرتب و ثابت رژه، لقمه چرب‌و‌نرمی برای ریزپرنده‌ (اف‌پی‌وی‌)ها خواهند بود.

کاهش شمار پرسنل (رژه) که در هنگام آژیر هشدار می‌توانند به‌سرعت و به‌شکل متمرکز به پناهگاه بروند یا خودشان به اطراف پراکنده شوند، موضوع دیگری است. تانک‌ها و موشک‌بَرها اما نمی‌توانند از توقف‌گاه‌ها و خیابان‌های تنگ به جای خاصی فرار کنند.
دقت در تصاویر ماهواره‌ای نشان می‌دهد پارکینگ‌ رژه واقع در جنوب غربی پایتخت روسیه اکنون خالی است؛ درحالی که در دو سال گذشته (۲۰۲۵ و ۲۰۲۴) همین زمان پر از وسایل نظامی بود.

در یکی از نگاره‌های بالا، توقف‌گاه پیش‌گفته و انبوه وسایل نظامی مستقر در آن پیش از رژه روز پیروزی ۲۰۲۴ مشهود است.

📝ترجمه از روسی: محمدحسین بختیاری

----------------------------
۱- День победы
۲- Паутина: تار عنکبوت

@vostokaero | کانالِ اختصاصی هوافضای‌ روسی

VostokAero

28 February 2026 00:01

اینجا نوشتیم که «قزاقستان چه اهمیتی برای فضانوردی روسیه دارد؟» و بالاتر👆 خواندیم و شاید فهمیدیم چه اهمیتی برای فضایی ما!؟ 😎

VostokAero

27 February 2026 07:09

وزارت دفاع قزاقستان اعلام کرد:
«در ۲۵ فوریه (۶ اسفند) یک فروند سو-۳۰اس‌ام سوخوی متعلق به نیروی دفاع هوایی قزاقستان در هنگام پرواز آموزشی-تمرینی معمول، در استان کاراگندی دچار سانحه شد. خلبانان در زمان مناسب با صندلی پرتابی هواپیما را ترک کرده‌اند».

باتوجه به تصویر منتشرشده به نظر می‌رسد هواپیما، جنگنده «سو-۳۰اس‌ام» با شماره بدنه «۳۸ سرخ»، جمعی پایگاه هوایی ۶۱۰ نیروی دفاع هوایی قزاقستان واقع در کاراگاندا (فرودگاه ساری-آرکا) است. وسیله پرنده در ۲ کیلومتری فرودگاه سقوط کرده‌است.

قزاقستان در بازه زمانی ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۴ بر سرِ هم ۳۰ فروند جنگنده «سو-۳۰اس‌ام» نو از روسیه تحویل گرفت. اس‌ام‌های قزاق در ترکیب نیروی دفاع هوایی در سه پایگاه هوایی ۶۰۲ در شیمکِنت (چیمکِنت)، ۶۰۴ در تالدی-کورگان و ۶۱۰ در کاراگاندا به خدمت گرفته شده‌اند. سانحه ۲۵ فوریه، دومین تلفات سو-۳۰اس‌ام نیروی دفاع هوایی قزاقستان است. پیش از این یک فروند از این نوع در ۱۴ آوریل ۲۰۲۱ سقوط کرده‌ است (آن هم متعلق به پایگاه ۶۱۰ کاراگاندا بود).
بنابراین اکنون قزاقستان ۲۸ فروند سو-۳۰اس‌ام در اختیار دارد.
نگاره از تِنگری‌نیوز.کازد

📝محمدحسین بختیاری
@vostokaero

VostokAero

25 February 2026 04:25

درباره واژهٔ‌ مهندس
(قسمت ۲ از میانهٔ‌ متن به بعد):
/channel/REsearchers/2927

VostokAero

24 February 2026 21:02

پرتاب موشک حامل روزآمدشدهٔ‌ «راکوت-ام» در اواخر ۲۰۲۶ برنامه‌ریزی شده‌است.
به گفته معاون مدیرعامل روسکاسموس در طرح‌های موشکی، طراحی‌و‌تکمیل ماهواره‌بر تبدیلی ردهٔ‌ سبک روزآمدشدهٔ‌ «راکوت-ام» در مراحل پایانی قرار دارد و پرتاب آن قرار است در اواخر ۲۰۲۶-اوایل ۲۰۲۷ (احتمالا آذر-دی ۱۴۰۵) از مرکز فضایی پلِسِتسک انجام شود.

پرتابگر تبدیلی ردهٔ‌ سبک روزآمدشدهٔ‌ «راکوت» در چارچوب برنامهٔ‌ تبدیل موشک‌های پرتابشی «اِراِس-۱۸» تولید مرکز خرونیچف ساخته‌ شده‌ است.
🚀 اولین پرتاب راکوت¹، ۱۶ مه ۲۰۰۰ (۲۷ اردیبهشت ۱۳۷۹) از پلستسک انجام شد.
🚀با پرتاب آخرین نمونهٔ‌ سادهٔ‌ «راکوت» در ۲۷ دسامبر ۲۰۱۹ (۶ دی ۹۸) ذخیرهٔ‌ آن‌ها به پایان رسید.
----------------------
۱- РН Рокот
@vostokaero

VostokAero

23 February 2026 22:38

سومین نمونه پروازی بایکال هم به پرواز درآمد.
این فروند مانند نمونه پیشین به موتور و ملخ ساخت روسیه («وکا-۸۰۰اس‌‌ام» و ملخ «آ.و-۹۰۱») مجهز شده و شماری تغییرات دیگر از جمله در ارابه‌ فرود اصلی و شرایط ارگونومی وسیله را به خود دیده‌‌ است. هرچند مسیر طولانی آزمون‌های زمینی و پروازی در پیش است اما به گفته سرطراح، این نمونه، پایه تولید سری خواهد شد.
📺تصویری اولین پرواز نمونه پیشین در دسامبر گذشته
📝توضیحات بیشتر
@vostokaero

VostokAero

21 February 2026 08:33

چهلمین سالگرد ایستگاه فضایی میر
دیدن این مستند شاید خالی از لطف نباشد:
https://www.1tv.ru/doc/pro-nauku/nash-mir-dokumentalnyy-film

@vostokaero

VostokAero

19 February 2026 18:01

مدیریت بحران روسیه نمونه جستجو و نجات می-۳۸ تحویل گرفت.

اولین فروند بالگرد «می-۳۸پ‌اِس» (جستجو و نجات)¹ به وزارت شرایط اضطراری (مدیریت بحران) روسیه تحویل شد. نمونه جستجو و نجات می-۳۸ تولید کارخانه بالگردسازی کازان و به شکل اختصاصی برای کار در شرایط بسیار سرد (قطبی) سفارشی‌سازی شده‌است.
اولین فروند از سفارش پنج‌ فروندی وزارت‌خانه پیش‌گفته به مرکز امداد هوایی² خاباروفسک رسیده‌است.

- تحویل «می-۲۶ت۲» به مدیریت بحران روسیه

- تحویل هواپیماهای آبخاکی «ب‌ی- ۲۰۰چ‌اِس» برییف به مرکز امداد هوایی ام‌چ‌اس در خاباروفسک

- تحویل «می-۸ام‌ت‌و-۱» ساخت کازان به واحد هوایی جنگلبانی روسیه

خبر انعقاد قرارداد مدیریت بحران روسیه برای خرید نمونه‌ قطبی دیگری از واسمیورکا («می-۸آ ام‌ت‌ش-وآ»)³ از کارخانه اولان-اوده
--------------
۱- Ми-38ПС : Поисково-Спасательный
۲- Авиационно-спасательный центр (АСЦ)
@vostokaero

VostokAero

18 February 2026 08:31

فعالیت مرکز پس از الحاق کریمه به خاک روسیه - قسمت ۲

با تصرف کریمه در ۲۰۱۴ مرکز در اختیار نیروی هوافضای روسیه قرار گرفت‌. در ۲۰۱۵ و با سازماندهی مجدد، مرکز به «مجموعه مستقل فرماندهی-واپایشی چهلم» تغییر نام یافت و برای آن واحد نظامی اختصاصی و فرماندهی تعیین شد.
تعبیر مورد استفاده در ارزیابی نظامیان روسیه از وضعیت مرکز، «اسف‌بار» بود. به اعتقاد روس‌ها، در دوره مدیریت اوکراینی‌ها بر میراث علمی-فنی شوروی، وارثان جدید کاربردی برای آن نیافته و تجهیزات منحصر به‌فرد مرکز غارت شده بود‌.
به تدریج برنامه بازسازی و بازتجهیز مرکز و بهره‌برداری دوباره از آن در چارچوب فعالیت فضایی نظامی و غیرنظامی روسیه در دستور کار قرار گرفت. قرار بود برنامه روزآمدسازی مرکز تا سال ۲۰۲۰ به سرانجام برسد. در سال ۲۰۱۹ چند مسئول علمی فضایی روسیه از راه‌اندازی مرکز و فعالیت آن در چارچوب برنامه‌های فضایی جاری روسیه تا ۲۰۲۰ سخن گفتند.

📺بالا: گزارشی از وضعیت مرکز ارتباطات کیهانی یفپاتوریا در کریمه، پس از این که دوباره در اختیار روسیه قرار گرفت (مارس ۲۰۲۳- فروردین ۱۴۰۲).
@vostokaero

VostokAero

18 February 2026 08:13

۱۲ فوریه ۱۹۶۰‌ (۲۲ بهمن ۱۳۳۸) مرکز ارتباطات کیهانی یفپاتوریا، با هدایت پرواز اولین کاوشگر بین‌سیاره‌ای دنیا «ونرا-۱» عملا شروع به کار کرد.
در سال ۱۹۶۰ یکی از اولین عناصر شبکه زمینی واپایش و هدایت فضایی اتحاد شوروی¹ در اوکراین ایجاد شد: مجموعه‌ای از تاسیسات در منطقه ‌دشت‌های ساحلی کریمه و در نزدیکی شهر یفپاتوریا (در دهکده ویتینو). تکیه مجموعه از نظر فنی بر سامانه رادیویی پلوتُن بود: سامانه‌ای مجهز به آنتن‌های منحصربه‌فردی که مشابهی در دنیا ندارد (نگاره بالا، آنتن وسطی).

در ۱۹۶۵ پرتاب «ونرا-۲» و «ونرا-۳» انجام شد. با گذشت زمان، مجموعه‌ای از کاوشگرهای فضایی خانواده «اِخا»²، «ونرا»، «مارس» به فضا پرتاب شدند که به کمک آنها، مسائل دینامیک پرواز و فرود کاوشگرها بر سطح سیارات دیگر منظومه شمسی، مطالعه جو سیارات و نیز انتقال داده‌ها، حل و تکمیل می‌شد.
-‐‐-‐‐---------------
۱- КИК СССР
۲- «Эхо»
@vostokaero

VostokAero

17 February 2026 23:06

وزارت دفاع روسیه تصاویر بیشتری از رهگیری و انهدام جنگنده‌های اوکراینی با موشک‌های هوابه‌هوای دوربرد منتشر می‌کند. به خوبی مشهود است که پرتاب‌ها از فواصل ۱۷۹-۱۵۰ کیلومتری انجام می‌شود؛ فاصله‌هایی که در جنگ اوکراین برد بسیار زیادی محسوب می‌شود.
در صحنه‌ای از یک نبرد هوایی، جنگنده «سو-۳۰اس‌ام» روسی یک فروند «سو-۲۷» اوکراین را از فاصله ۱۶۰ کیلومتری با موشک «اِر-۳۷اِم» منهدم می‌کند (اتفاق مشابه).

قابلیت‌های «ار-۳۷ام»، امکان پرتاب آن از فواصل بیشتر از این را میسر می‌کند اما همین فاصله نیز یک موفقیت است. این یعنی انهدام اهداف هوایی اوکراینی، بدون نیاز به ورود جنگنده‌های روسی به منطقه فعالیت و تاثیر اکثر سامانه‌های پدآفندی اوکراینی و نیز بدون تماس چشمی رخ می‌دهد. در شرایطی که خط مقدم با انبوهی از سامانه‌های پدآفندی و هواگردهای باقی‌مانده اوکراین اشباع شده، امکان‌ تهاجم از چنین فاصله‌ای به میزان قابل توجهی مخاطرات را برای مهاجم کاهش می‌دهد و کار را برای نیروی هوایی حریف سخت‌تر می‌کند.
@vostokaero

VostokAero

16 February 2026 19:00

روس‌تِک در نمایشگاه ناایس از موتور پیستونی ام۱۰۵ با توان ۱۱۵ اسب برای هوانوردی عمومی (سبک) رونمایی کرد.

موتور جدید دارای ابعاد جمع‌و‌جوری است و حجم‌کاری بهینه (۱۲۱۱ سانتی‌متر مکعب) و وزن کمی (۷۵ کیلوگرم) دارد. ام‌۱۰۵ به شکل اختصاصی برای هواپیماهای سبک هوانوردی عمومی ساخته شده و نمونه‌ای از آن (اِم۱۰۵و) نیز برای بالگردها و اتوجایروهای کوچک درنظر گرفته شده‌است.
@vostokaero

VostokAero

16 February 2026 10:54

امید به یافتن اقیانوسی بر سطح زهره:
بخش فرود «ونرا-۱» برای چه چیزی مهیا شده بود؟

۱۲ فوریه ۱۹۶۱ (۲۳ بهمن ۱۳۳۹) پرتابگر «مولنیا» از مرکز فضایی بایکانور به فضا رهسپار شد. موشک حامل، اولین کاوشگر بین‌سیاره‌ای «ونرا-۱» را در مسیری به سوی زهره قرار داد. در مقایسه با کاوشگرهای پیشرفتهٔ‌ بعدی و برای پروازهای بین‌سیاره‌ای، ونرا-۱ خیلی کوچک بود: جرم آن تنها ۶۴۳,۵ کیلوگرم بود. برای نمونه، جرم هرکدام از دو کاوشگر «ونرا-هالی»¹ سال ۱۹۸۴، نزدیک به ۵ تُن بود.

📃ماموریت علمی اولین کاوشگر زهره شوروی
برای اولین کاوشگر ونرا ماموریت‌های علمی زیر تعریف شده بود:
- بررسی روش‌های قراردهی مدارگردها در یک مسیر پروازی بین‌سیاره‌ای
- تکمیل خط ارتباط رادیویی فرادوردست برای کاوشگر و هدایت آن
-انتقال مولفه‌های اندازه‌گیری بادهای خورشیدی و پرتوهای کیهانی در فضای پیرامونی زمین و فضای بین‌سیاره‌ای.

🔬📡ابزارهای علمی اولین کاوشگر زهره
ابزارهای علمی نصب‌شده بر روی ونرا-۱ عبارت بودند از:
- مغناطیس‌سنج
- دو تَلِهٔ‌ یونی برای اندازه‌گیری مولفه‌های بادهای خورشیدی
- آشکارساز ذره‌شهاب‌ها (غبار کیهانی)
- شمارشگر گایگِر
- جرقه‌سنج (آشکارساز سوسوزن) برای سنجش پرتوهای کیهانی

۲۰ مه ۱۹۶۱ (۳۰ اردیبهشت ۱۳۴۰) ونرا-۱ با فاصلهٔ‌ ۱۰۰,۰۰۰ کیلومتر از کنار زهره رد شد و در یک مدار خورشیدمرکز قرار گرفت؛ «ونرا-۱» فرصت دیدار با زهره را از دست داده بود. گرچه کاوشگر را برای ملاقات با ونرا آماده کرده بودند و یک بخش فرود پرشده با گاز ازت داشت. کاوشگر حامل نشان اتحاد شوروی (که به فتح جدید معنی می‌داد) قرار بود در اقیانوسی بر سطح زهره فرود می‌آمد. آن‌وقت باورشان این بود.

📝ترجمه از روسی: محمدحسین بختیاری

-----------
۱- Автоматические межпланетные станции «Венера—Галлея» (Вега)
کاوشگر جفتی «وِگا» با نامی از ترکیب سرنام‌های «ونرا» و «گالِی» (هالی- در روسی گ به جای ه) برای مطالعه سیاره زهره و دنباله‌دار هالی.
@vostokaero

VostokAero

16 February 2026 09:10

۱۲ فوریه ۱۹۶۱ (۲۳ بهمن ۱۳۳۹) کاوشگر «وِنِرا-۱» اتحاد شوروی، اولین کاوشگر بین‌سیاره‌ای دنیا، به سوی سیاره زهره (ناهید) پرتاب شد. این یکی دیگر از اولین‌های عصر فضا بود.
@vostokaero