🔵 #وارثین_ملکوت
❤️ #سید_احمد_الحسن
چه مصیبتی... زینب، دختر محمد، دختر علی و فاطمه، به اسارت برده شد... آه، ای زینب... آه، ای دختر علی... شما رعیتِ احدی نیستید، ای عمه... محمد و آلمحمد، رعیتِ احدی جز خدا نیستند.
✍️پیام سید احمدالحسن (ع)
📆 28 ژوئن 2026م.
📱 لینک پیام در ایکس
📱 لینک پیام در فیسبوک
❤️@Varesin13
🔵 #وارثین_ملکوت
❤️ #سید_احمد_الحسن
کلیپ نشر شده توسط سید احمدالحسن (ع)
✍️پیام سید احمدالحسن (ع)
📆 27 ژوئن 2026م.
📱 لینک پیام در ایکس
📱 لینک پیام در فیسبوک
❤️@Varesin13
#نشریه_زمان_ظهور
#فترت #غیبت
✨نمایندﮤ رسمی سفارتخانۀ آسمان
✨چرا فرستادۀ الهی در دوران فترت، دعوت خود را اعلام نمیکند؟
🎙دکتر علاء سالم
در دوران فترت، فرستادۀ الهی وجود دارد؛ و طبق باور صحیح، او از سوی خداوند منصوب گردیده است. او به علم الهی مجهز و آماده شده است؛ علمی که خداوند متعال به او عطا فرموده است.
گاهی لازم نیست که خود فرستادۀ الهی بهصورت مستقیم حضور داشته باشد، بلکه جانشین یا نمایندهای که از سوی او تعیین شده است، حضور دارد. این حالت چه زمانی رخ میدهد؟ زمانی که فرستادۀ الهی از میان مردم برداشته شده باشد؛ مانند آنچه دربارۀ حضرت ایلیا علیهالسلام رخ داد، یا حضرت عیسی علیهالسلام، و همچنین مانند امام بقیةالله، امام محمدبن الحسن عسکری (صلواتالله و سلامه علیه).
پس در دوران فترت، یا خود فرستادۀ الهی حضور دارد ـ جانشینی از سوی خداوند و مجهز به علم الهی ـ یا نمایندۀ خاص او، کسی که از سوی فرستادۀ الهی تعیین و جانشین شده است، حضور دارد.
این حالت [حالت دوم]، همانگونه که بیان شد، زمانی رخ میدهد که فرستادۀ الهی از میان مردم برداشته شده باشد؛ مانند آنچه برای یکی از این سه بزرگوار ـ صلواتالله و سلامه علیهم اجمعین ـ رخ داده است. در نتیجه، فرستادهای که به علم الهی مجهز است، وجود دارد؛ یا خود او، یا کسی که از سوی او منصوب گردیده است.
این حضور، در زمان فترت نیز موجود است؛ اما تفاوت زمان فترت چیست؟
📌طبعاً، هنگامی که میگوییم «موجود است»، منظور این است که در زمان اعلام نیز، بهطور واضح موجود است. پس تفاوت کجاست؟
در زمان اعلام و ظهور، فرستادۀ الهی از سوی پروردگارش مأمور میشود که دعوت خود را آشکارا ابلاغ کند. اما در دوران فترت و سکون، فرستادۀ الهی مأمور به ابلاغ نیست، بلکه مأمور به عدم ابلاغ است. در مورد اول، مأمور به اعلام و تبلیغ علنی است؛ اما در مورد دوم، مأمور به عدم تبلیغ و عدم اعلام رسالت خویش است. به همین دلیل، حالت سکون پدید میآید؛ و میتوان آن را با تعابیر دیگری نیز بیان کرد: سکون، توقف، و حتی نوعی انجماد.
علت این سکون چیست؟ علت، در خود فرستاده نیست؛ وگرنه خداوند تبارک و تعالی او را برنمیگزید و داناترین آفریدگان نمیدانست. علت آن است که خداوند، او را مأمور به عدم تبلیغ و اعلام رسالت کرده است.
در واقع، دو علت برای این امر وجود دارد. علت نخست آن است که پذیرندهای برای رسالت او وجود ندارد.
در هر دعوت الهی، دو طرف با یکدیگر در تعاملاند: طرف نخست، طرف الهی است؛ یعنی باید آموزگاری الهی وجود داشته باشد؛ فرستادهای که از سوی خداوند منصوب و برگزیده شده، و به علم الهی مجهز گردیده است.
آیا واضح شد؟ این، طرف فرستنده است.
از سوی دیگر، دریافتکنندۀ پیام، همان امت است؛ امتی که پیامبر برای نجاتشان مبعوث شده است تا آنان را از تاریکیهایی که در آن گرفتارند، بیرون آورد. این طرف دریافتکننده نیز نقش دارد: در پذیرش پیام الهی، در اجرای آن، و در قبول روش و برنامۀ خداوند. یعنی در میان امت ـ با همۀ گروههایش: فرهیختگان، مردم عادی، و حتی بیسوادان ـ کسی نیست که آمادگی پذیرش برنامۀ الهی را داشته باشد. در نتیجه، فرستادن پیامبر بهسوی چنین امتی، حکیمانه نیست.
هنگامی که میدانی در آن امت، حتی چند نفر هم نیستند که پذیرای پیام الهی باشند، مبعوث کردن پیامبر بهسوی آنان، کاری بیحکمت است. مثل این است که کسی را به نمایندگی از خودت به جایی بفرستی، درحالیکه از پیش میدانی آنان آمادگی پذیرش ندارند؛ حتی یک نفر هم نیست که بتوانی به او امید ببندی که شاید نجات یابد. و حتی همان یک نفر هم وجود ندارد.
پس این دلیل نخست است برای آنکه خداوند به پیامبر یا حجت خویش دستور میدهد که دعوتش را آشکار نسازد.
خداوند در قرآن کریم، در سورۀ یاسین، به این نکته اشاره فرموده است:
(تا قومی را هشدار دهی که پدرانشان هشدار داده نشدهاند؛ پس ایشان غافلاند).
(چه هشدارشان دهی و چه هشدار ندهی، ایمان نمیآورند).
🔵 #وارثین_ملکوت
❤️ #سید_احمد_الحسن
آن دلشکسته، آن سربریده در کربلا، او وطن من و محور من و نیروی من است.
آنچه خدای سبحان میخواهد، برای من معیار ارزش است.
وطن من حسین است....
من با جسم و روحم به حسین منسوبم؛
بلکه هر حرکت و سکونم معیارش حسین است.
وطن من حسین است....
اگر تو وطنی دیگر داری، این انتخاب توست...؛ راحتی، اختیار خودت است.
تو کیلومترهای مربعی را میبینی که من نمیبینم،
تو مرزهای قطعهای بر کرۀ زمین را میبینی و آن را وطن مینامی،
من آن را نمیبینم.
آنچه من میبینم، نقطهای بر دانهای شن در بیابان است،
و این، اندازۀ وطن تو در این جهان دیدنی است.
پس آنچه تو بزرگ میبینی، من ناچیز میبینم؛
و آنچه تو وطندوستی میبینی، من بیخردی میبینم؛
و آنچه تو محدود میبینی، من بیمرز میبینم؛ زیرا به نامتناهی پیوند دارد.
وطن من حسین است.
✍️پیام سید احمد الحسن (ع )
📆 26ژوئن 2026م.
📱 لینک پیام در ایکس
📱 لینک پیام در فیسبوک
❤️@Varesin13
🔵 #وارثین_ملکوت
❤️#سید_احمد_الحسن
سید احمدالحسن علیهالسلام کلیپ پست شده در پیج ایلان ماسک در ایکس به تاریخ 23 ژوئن 2026 را بازنشر کردند.
لینک پیام:
https://x.com/i/status/2069470976136360205
❤️@Varesin13
حرفی از یک کسوف پیچیده است
غم به کوچه ،به شهر پاشیده است
سایهی ماتم و پریشانی است
سایه بر آفتاب تابیده است
میرود ماه از بنیهاشم
شهر یکسر سیاه پوشیده است
مرگ میخواندش به سمت زمین
خاک از دستهاش بوسیده است
ماه خود را در انتخابی تلخ
بین خورشیدش و زمین دیده است
دارد آهسته راز میگوید
با گیاهی که تازه روییده است
آرزوی دو دست او حالا
در دل چشمههای جوشیده است
گوهری با نگارههای ظریف
در بیابان داغ ترسیده است
گم شده در نقوش زیبایش
حلقهای که به گنج چسبیده است
چشم زاغی به حلقه افتاده
نوک زده گوشواره را چیده است
چشم اندیشهام سیاهی رفت
آه دنیا چقدر پیچیده است
آتش و خشم در دلش دارد
یک نفس هم زمین نخوابیده است
بردبارانه در سکوت خودش
منتظر تا طلوع خورشید است
#محیا
#قرآن #کودک
#آموزش
✔️وقتی قرآن، نخستین لالاییِ کودک میشود
صدای آشنای قرآن
همان «صدای امن» است
که میتواند از نخستین روزها
با تجربۀ عاطفی و شناختی کودک گره بخورد.
تا پیش از هفتسالگی،
کودک قرآن را نه از مسیر تحلیل مفهومی،
بلکه از طریق حواس، هیجان و حافظۀ ضمنی تجربه میکند.
شنیدن صدای والدین،
قصهگویی تدریجی،
بازی نمادین
و گفتوگوی اخلاقی ساده،
مسیر رشد کودک را در راستای انس با قرآن هموار میکنند.
بازخوردهای کودک چگونه تفسیر میشود؟
آیا تلاش والدین ثمربخش است؟
مقالهٔ «بذر انس با کلمات آسمانی» را در سایت زمان ظهور مطالعه کنید:
🔗https://zamanezohoor.com/article/394
✍️مریم رحمانیان
❤️@Zaman_Zohour
#معرفی #مقاله
🔅واکاوی تطبیقی احکام حمایتی مترتب بر بهرهوری جنسی از زوجۀ نابالغ
پس از آنکه آسیبی جبرانناپذیر پدید آید، آیا نکاح از میان میرود و پیوندْ گسسته میشود؟ یا تارِ ازدواج همچنان برجاست و تنها موجب حرمتِ ابدی میگردد؟
این پژوهش، با نگاهی تطبیقی و حقوقی، مرزهای «ماندن» و «رفتن» را در حریمِ فقه و شریعت روشن میسازد:
https://zamanezohoor.com/article/393
#ایستگاه_تفکر
#امام_حسین
✨حسرت جا ماندن از قافلهٔ عشق
✨وقتی کوفیان، حسین را دیر شناختند
نامهها را نوشتند، تعهد بستند و شوقِ آمدنِ پسر فاطمه(س) را در دلها پروراندند...
اما به وقتِ عمل، درهم و دینار، ترس از شمشیر ابنزیاد، و عافیتطلبی، نقاب از چهرههایشان برداشت و آنان را به «متعهدانِ بیتعهد» مبدل ساخت.
📌کربلا فقط یک واقعه نیست؛ آینهای است تمامنما از دلهایی که امام را میطلبند اما در لحظهٔ نجات، از قافله جا میمانند.
سخت است حسرتِ ندیدنِ صحن و سرا، سختتر آنکه بدانی میتوانستی باشی و نبودی.
سید احمدالحسن: «با حق بمان و آن را یاری کن، هرچند که باعث ضرر مادیات شود؛ زیرا در این زندگی کوتاه، هیچچیز ارزش ندارد که برای باطل خود را به زیان بیندازی.»
/channel/Zaman_Zohour/11659
#نشریه_زمان_ظهور
#نشریه_شماره_225
#انتشار #نشریه
📖نشریه زمان ظهور شماره 225
🔗عناوین نشریه شماره 225
✨با ما همراه باشید...
〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️
🆔@Zaman_Zohour
#معرفی
#تیزر
✨نشریه شماره 225
✨انتشار: جمعه 29 خرداد 1405 در سایت زمان ظهور:
https://zamanezohoor.com
🔵 #وارثین_ملکوت
❤️ #سید_احمد_الحسن
«بسیاری از اهلسنت حسین را دوست دارند و چهبسا ذکر او را احیا میکنند.
اما وهابیهای سلفی، بهویژه در روز کشته شدن حسین جشن میگیرند و خوشحالی میکنند؛ به پیروی از نیاکانشان از بنیامیه که هر سال همراه با برخی از مردم شام بهمناسبت کشتن حسینبن رسولالله محمد (صلوات خدا بر او و خاندانش)، جشن برگزار میکردند.
این تذکری است برای برخی از اهلسنت که در دهم محرم جشن میگیرند با این شبهه که آن روز زمان عبور یهودیان همراه موسی از دریا بوده است؛ درحالیکه تاریخ ثبتشدۀ این روز نزد یهودیان چنین است: ۲۱ ربیعالاول در سال ۱۳۱۳ پیش از میلاد.
پس اگر به برگزاری مناسبتهای یهودی علاقهمند هستید، یا بهطور خاص به این مناسبت، آن را در زمان دقیق و درست و ثبتشدۀ تاریخی آن برگزار کنید.
و غیرممکن بلکه حتی محال است که آن در دهم یک ماه قمری باشد، چه رسد به آنکه دقیقاً در دهم محرم باشد؛ زیرا تقویم عبری خروج موسی و بنیاسرائیل را در روز ۱۵ ماه نیسان عبری ثبت کرده است، که در شب کامل شدن ماه (روز ۱۴ ماه قمری) بود تا راهشان روشن شود، و پس از چند روز حرکت در روز ۲۱ همان ماه قمری از دریا عبور کردند.
و این هم توضیح محاسبۀ تاریخی:
آیا روز عبور موسی و بنیاسرائیل از دریا یا واقعۀ شکافته شدن دریا یا نجات آنان از فرعون با دهم محرم مصادف است؟
براساس گفتۀ کسانی از مسلمانان اهلسنت که چنین ادعایی دارند و این مناسبت یهودی را گرامی میدارند، ریشۀ تاریخی آن را به یهودیان مدینه بازگرداندهاند که آن روز را با روزه گرفتن گرامی میداشتند. و یهودیان مدینه مانند دیگران معتقدند که این رویداد بهطور دقیق در تقویم عبری آنان ثبت شده و برابر است با روز ۲۱ نیسان عبری در سال ۱۳۱۳ پیش از میلاد؛ زیرا خروج آنان در روز ۱۵ نیسان عبری بود (که برابر با شب کامل شدن ماه قمری است) و شکافته شدن دریا و عبور آنان پس از چند روز حرکت در روز ۲۱ نیسان سال ۱۳۱۳ پیش از میلاد رخ داد.
اکنون اگر این تاریخ را به ماههای قمری تبدیل کنیم، برابر خواهد بود با:
۲۱ نیسان عبری سال ۱۳۱۳ پیش از میلاد = روز ۲۱ یا ۲۰ ربیعالاول.
بنابراین عبور بنیاسرائیل در ماه محرم نبوده و بهطور خاص در دهم آن نیز نبوده است؛ بلکه محال است در دهم هر کدام از ماههای قمری باشد، زیرا خروج آنان پس از کامل شدن ماه بوده و عبورشان و شکافته شدن دریا در یکسوم پایانی ماه قمری رخ داده است.
و اگر بیش از این تحقیق کنیم تا ببینیم آیا دستکم در زمان بعثت پیامبر، بهویژه پس از هجرت به مدینه، میتواند با دهم محرم منطبق شود؟
جدول زیر نتیجه را نشان میدهد؛ تاریخ عبور یهودیان در یکسوم پایانی ماه قمری بوده است. و چون تاریخ یهودی، قمری–شمسی است، این مناسبت تقریباً نزدیک روز بیستم ماه قمری باقی میماند، هرچند ماه قمری نسبت به تاریخ عبری تغییر میکند؛ زیرا تقویم عبری تقریباً هر سه سال یک ماه اضافه میکند تا محاسبۀ قمری با شمسی هماهنگ شود. همانطور که در جدول زیر میبینید، تاریخ عبور یا ۱۹ یا ۲۰ یا ۲۱ ماه قمری است که هر چند سال یکبار تغییر میکند، و البته در این محاسبه نحوۀ تعیین آغاز ماه قمری با یک روز کم یا زیاد تأثیر دارد نه بیشتر.
سالروز عبور و معادل آن در تقویم هجری قمری در دورۀ زندگی پیامبر محمد (صلیاللهعلیهوآله) در مدینه:
۲۷ مارس ۶۲۳ م ..... ۲۰ رمضان ۱ هـ
۱۴ آوریل ۶۲۴ م ..... ۲۰ شوال ۲ هـ
۳ آوریل ۶۲۵ م ..... ۱۹ شوال ۳ هـ
۲۳ مارس ۶۲۶ م ..... ۱۹ شوال ۴ هـ
۱۲ آوریل ۶۲۷ م ..... ۲۱ ذیالقعده ۵ هـ
۱ آوریل ۶۲۸ م ..... ۲۱ ذیالقعده ۶ هـ
۲۰ آوریل ۶۲۹ م ..... ۲۱ ذیالحجه ۷ هـ
۹ آوریل ۶۳۰ م ..... ۲۰ ذیالحجه ۸ هـ
۲۹ مارس ۶۳۱ م ..... ۲۰ ذیالحجه ۹ هـ
۱۶ آوریل ۶۳۲ م ..... ۲۰ محرم ۱۱ هـ
✍️پیام سید احمدالحسن (ع)
📆 18ژوئن 2026م.
📱 لینک پیام در ایکس
📱 لینک پیام در فیسبوک
❤️@Varesin13
#معرفی #مقاله
🔅واکاوی تطبیقی احکام حمایتی مترتب بر بهرهوری جنسی از زوجۀ نابالغ
آیا مباشرت با زوجۀ نابالغ، بهتنهایی موجب حرمت ابدی میشود یا این حکم مشروط به «افضاء» (آسیب جسمانی) است؟
این پرسشِ چالشبرانگیز، محل نزاعی عمیق در فقه امامیه بوده و موضعگیریهای متفاوتی را میان فقها به همراه داشته است.
این مقاله با رویکردی تحلیلی و تطبیقی به بررسی این مسئله میپردازد:
https://zamanezohoor.com/article/367
🔵 #وارثین_ملکوت
❤️ #سید_احمد_الحسن
فداکاری حضرت امام حسین (ع) همچنان برای تلاش در راه حقیقت و عدالت، منشأ الهامبخش بسیاری از مردم است. و این، همچنین یادآورِ قدرتِ ماندگارِ شجاعت و باورِ راسخ است.
✍️بازنشر پست نارندرا مودی (نخستوزیر هند) توسط سید احمدالحسن (ع)
📆 28 ژوئن 2026م.
📱 لینک پیام
❤️@Varesin13
🔵 #وارثین_ملکوت
❤️ #سید_احمد_الحسن
بگو، زینب... درحالیکه فریادی را که از محرابِ حیدر برمیخیزد، میشنوی؛
ای زینب
https://youtu.be/nl40jDtrpyo?si=d5ys-E51MU7rxgfX
👆لینک کلیپ پیوست در یوتیوب
✍️بازنشر پست پروفسور توفیق مسرور توسط سید احمدالحسن (ع)
📆 27 ژوئن 2026م.
📱 لینک پیام در ایکس
❤️@Varesin13
🔵 #وارثین_ملکوت
❤️ #سید_احمد_الحسن
مردان و زنان مؤمن، کسانی که در احیای یادبودِ ملحمۀ جاودانۀ طف، در هر نقطه از این زمین، مشارکت کردند، خداوند از جانب محمد و آلمحمد، بهترین پاداشِ نیکوکاران را به شما عنایت فرماید.
یادداشت مترجم: منظور از ملحمه، نبردی است که در آن، گوشت بدنها بریده میشود.
https://www.facebook.com/share/v/1J9YRLT4yP/
👆لینک کلیپ نشر شده در صفحهٔ فیسبوک ممثلیت مکتب سید احمدالحسن (ع) در تلعفر
✍️پیام سید احمدالحسن (ع)
📆 27 ژوئن 2026م.
📱 لینک پیام در ایکس
📱 لینک پیام در فیسبوک
❤️@Varesin13
آتش زدند بلبل و گل را به پای عشق
ای من فدای خاک ره پر بلای عشق
باید کمیل جان بدهد از ملال عشق
هرچند او رسیده به خواب و خیال عشق
باران نیزه سمت خدای زمین که ریخت
شیطان هم از میانه آن معرکه گریخت
آن قوم را چه شد که خدا را شهید کرد
خود را چطور این همه زشت و پلید کرد
تا تیر ها به روی تنش بوسه می زدند
کفتار ها کنار تنش پرسه می زدند
هر کس به سهم خود به تنش تیغ می کشید
زینب میان معرکه هی جیغ می کشید
باد خزان که زهر به جام شراب کرد
تا وقت مرگ این دل ما را کباب کرد
بادی وزید سر ز تنش شد جدا حسین
بادی وزید شد کفنش بوریا حسین
بادی وزید روی تنش، شد اسب ها روان
سر روی نیزه رفت، شد همانند بادبان
خورشید شد به سمت جماعت طلوع کرد
بر روی نیزه سوره قرآن شروع کرد
بادی وزید پیکری از آن صنم نماند
انگشتری بهانه شد انگشت هم نماند
بادی وزید خواهری آمد به قتلگاه
می کرد بر برادر صد چاک خود نگاه
دستش گرفت پیکر و حالش خراب شد
فریاد زد حسین.....ولی بی جواب شد
#کمیل_انصاری
#کوثر #ذبح_عظیم
#تاسوعا #عاشورا
🗣کوثر و ذبح عظیم
🗣وقتی سورۀ کوثر، پیشگوییِ خونینِ کربلاست
قرنهاست مفسران در تفسیر سورۀ کوثر، از «نهر بهشتی» تا «خیر کثیر» را شمردهاند؛ اما آیا این آیاتِ کوتاه، چیزی فراتر از یک نعمتِ مبهم را در دل خود نهفته دارند؟ سید احمد الحسن، با نگاهی عمیقتر، سورۀ کوثر را نه یک بشارتِ ساده، بلکه روایتی فشرده از مسیرِ اهلبیت(ع) میخواند:
🙃کوثر: امتدادِ نسلِ پیامبر(ص) در قالبِ فاطمه(س)، دوازده امام و دوازده مهدی (ع).
🙃نحر: تقدیمِ بزرگترین قربانی از این امتداد، یعنی حسین(ع) در کربلا.
🙃ابتر: سرنوشتِ کسانی که با این مسیرِ الهی دشمنی کنند؛ همان که تاریخ، آن را در زوالِ بنیامیه به نظاره نشست.
دکتر علاء سالم میگوید: «هیچ دلیلِ معقولی برای توضیحِ این جنایت بر پیکرِ حسین(ع) وجود ندارد، جز آنکه بگوییم: ظلمت، همهی سپاهیانِ وحشی خود را بر ضدِّ ذبیحِ خدا بسیج کرد.»
▫️با ما همراه باشید
✨بذر اُنس با کلمات آسمانی✨
▫️@Zaman_Zohour
#ایستگاه_تفکر
#دموزی #سومر
🗣در دلِ الواحِ کهنِ بینالنهرین، پیش از آنکه تاریخ، نامِ کربلا را بر دفتر خود بنویسد، زنانی نشستهاند و بر «دموزی» میگریند؛ همان که در تورات، «تَموز» خوانده شده و در سرودههای سومری، سوگواران، نعشِ او را بر دوش میکشند.
«دموزی دیگر زنده نیست... قلبم سوگوار و غمزده رو به دشت نهاد.»
#ایستگاه_تفکر
#حاکمیت_خدا
✨حسین(ع)، حاکمیتِ مردم را رد کرد
✨وقتی خون، فریادِ «البیعة لله» شد
در میانِ سیلِ سیاهپوشانی که بر فراتِ اشکها شناورند، چه کسی به عمقِ این سیلِ خونین راه میبرد؟
عزاداران، بر سرِ بریدۀ حسین علیهالسلام میگریند، اما از آنچه در سرِ او میگذشت، بیخبرند.
آن سر، تاجِ «لا إله إلّا الله» بود؛ نه تاجِ سلطنت. آن خون، برای حاکمیتِ خدا ریخته شد، نه برای کرسیِ دنیا.
امام حسین(ع)، تمام قد در برابرِ «حاکمیتِ مردم» ایستاد؛ همان که امروز در لباسی نو، «دموکراسی» نامیده میشود. او فریاد زد: «البیعة لله»؛ یعنی بیعت، تنها از آنِ خداست، نه صندوقهای رأی، نه احزابِ قدرتطلب؛ و نه دیکتاتوری که نقابِ آزادی بر چهره زده است.
اینجا، دو راه است:
- راهِ حسین: حاکمیتِ خدا، با خلیفهای منصوب از سوی او.
- راهِ یزید: حاکمیتِ مردم، با تمامِ تناقضهایش
سید احمدالحسن: «در دموکراسی، مردم اشتباه میکنند و بیشترشان به دنبال شهوات میروند؛ از اینروست که جوامع دموکراتیک، رو به زوال میروند.»
/channel/Zaman_Zohour/11863Читать полностью…
#ایستگاه_تفکر
#دموکراسی #صلح
✨«زبان دنیا، زبان صلح است!»
✍به قلم زهرا محمدی
این عبارت، گزیدهای بود از صحبتهای یک «صاحبنظر» دیگر که تعدادشان در دنیای پُرحرفِ امروز، روزبهروز بیشتر میشود. اگر از شنیدن این جمله که «زبان دنیا، زبان صلح است» متأسف یا عصبانی نمیشوید، این متن برای شماست. از زمانی که ارزشهای فردیِ نسبیانگارانه جایگزین ارزشهای انسانیِ جهانشمول شد و شعار «هر نظری محترم است» همچون سلولی سرطانی در پیکرهٔ زندگی اجتماعی و فرهنگی بشر تکثیر شد، همه درگیر این توهم شدند که صاحبنظر هستند و نظرشان ارزش شنیدن دارد. در نتیجه، امروز در دنیای پُرسروصدایی زندگی میکنیم که صدا به صدا نمیرسد و تبدیل به جهانی سرسامآور از صداهای باطل و بیهوده و حتی نامفهوم شده است.
شعار چندصدایی که قرار بود مجالی باشد برای گفتوگوی محترمانه در راستای رسیدن به حقیقت، دنیا را تبدیل کرده به یک چالهمیدانِ پُرسروصدا با صداهای گوشخراش که هرکس در آن، با یک «منِ» بادشده اما تهی، به خودش اجازه میدهد صحبت کند؛ درحالیکه یادمان رفته که سکوت بخشی از حکمت است. ولی آیا دیگر کسی برای حکمت ارزشی قائل است؟!
در این دنیای پُرحرفِ بیهودهگو، مفهوم صلح هم بهطرزی مضحک و البته هولناک، سطحی و تهی از معنا، لقلقهٔ زبانِ سیاستمدار و وکیل و خانهدار و راننده و روشنفکر شده است. صلح! کلمهای زیباست بر زبان زشتکرداران!
وقتی از زبان آن آقای «صاحبنظر» شنیدم که زبان دنیا، زبان صلح است، با خودم گفتم ایشان حتماً کتاب جامعهشناس بزرگ آمریکایی، سی. رایت میلز، را نخوانده که سالها قبل، پیشتر از اینکه حتی آقای صاحبنظر به دنیا بیاید و صاحبنظر شود، از گفتارها و آرزوها و اعمال مردم زمانش دانست که روزهایی در پیش است که جهان جز جنگ، زبان دیگری نمیشناسد و صلح تنها وقفهای خواهد بود بین جنگهای بیپایان! او همین امروزِ ما را پیشبینی کرده بود؛ دوران جنگ جهانی سوم که با احتمال بالایی میتواند یک جنگ هستهای باشد.
اما چطور اینطور دقیق، امروزِ ما را پیشبینی کرده بود؟ خودش میگوید از خشونتهایی که در کلام و امیال مردم دنیا حس میکرد. خشونت نمادین و فریبی که در زبان سیاستمداران، روزنامهنگارها، دانشگاهیان و طبیعتاً بهتبع آنان، مردم عادی میدید! عجیب است که آقای صاحبنظر، حتی وقتی تا خرخره در عصر جنگهای بیپایان فرو رفته، همچنان توهمی از صلح دارد.
این، البته، یک آفت جهانی است. در روانکاوی این ایده وجود دارد که وقتی شما چیزی را نداری یا از آن محروم میشوی، بیشتر دربارهاش صحبت میکنی. مثلاً وقتی تشنهای از آب میگویی و وقتی همهجا جنگ است، از صلح میگویی. البته این موضوع، فینفسه، یک مکانیسم دفاعی هم هست؛ اما اگر به شکلی کورکورانه، تکراری و در مقیاسی وسیع رخ دهد، دیگر یک بیماری و آسیب اجتماعی است. دنیای امروز یک بیمار سرطانیِ در حال احتضار است. جنگافروزانی مثل ترامپ نامزد جایزهٔ صلح نوبل میشوند و آدمخواران، پدوفیلها، داعیهٔ انسانیت و تمدن و پیشرفت دارند. پس آقای صاحبنظر از کدام صلح حرف میزند؟! از یک پوچ که فقط درد را اندکی بیشتر انکار کنیم... یک نفس دیگر در خودفریبی زندگی کنیم.
قصد اطالهٔ کلام ندارم. این موضوع صرفاً دستاویزی است برای اینکه در این آخرین فرصتها به خودمان بیاییم. در چنین جهانی که انسانیت، عامدانه و به دست شرورترین مردم، به فساد و نابودی کشیده میشود و صاحبنظرانش، خواسته یا ناخواسته، این فساد را بازتولید میکنند، آیا ندایی برای صلح واقعی هست؟ هست... اما نه در هیاهوی رسانههای فریبکار، بلکه در سکوت؛ جایی که زبان در غلاف است و عیار صلح برحسب کردار ما سنجیده میشود:
«سخنوری بسیار از شما نمیخواهم، تنها اندکی عمل»...
بر غم روضهی نورِ تو سر میدهم
از سر سفرهات خورده، ثمر میدهم
میکشم بر سرم گرد ترابت حسین
مرغ دل را به دنبال تو پر میدهم
از تبار حسین حضرت قائم رسید
نور خورشید او بر دو جهانم دمید
با ندای خدا، پرچم و عهد رسول
قطرهی علم او بر عطش جان چکید
یا حسین جان حسین
یا حسین جان حسین
یا حسین جان، یا حسین جان
یا حسین آمده قائمی از نسل تو
او ندا میدهد از هدف و اصل تو
حاکمیت فقط مال خدا هست و بس!
اهل ایمان شود، هر که شود وصل تو
یا حسین احمد است منتقم خون تو
من فدای گلِ پرپرِ گلگون تو
چون شدی شاهد نور خدا در زمین
کل عالم شده عاشق و مجنون تو
یا حسین جان حسین
یا حسین جان حسین
یا حسین جان، یا حسین جان
قلب این اشقیا خانهی وحشت شده
چون یمانی به حق، صاحب نهضت شده
هر که دارد بهدل عشق حسین غریب
بر دَرِ احمدِ فاطمه دعوت شده
دعوت قائم است نور خداوندِ یار
غایت احمد است این هدف یا لثار
میرسد بوی عشق از چمن و بوته زار
گو به مستضعفین ، آمده بوی بهار
یا حسین جان حسین
یا حسین جان حسین
یا حسین جان، یا حسین جان
زمزمه بر لبت سورهی فرقانِ تو
نالهی زینبت بر سرِ چشمان تو
یا حسین قلب تو قبلِ خودت پر کشید
سوی نور خدا سرور و یزدان تو
یا حسین شعرم از عشق خدا جان گرفت
هر دلی از غم عشق تو ایمان گرفت
هر که در این زمان صوت ندا را شنید
بر کویر دلش نم نم باران گرفت
یا حسین جان حسین
یا حسین جان حسین
یاحسین جان، یا حسین جان
#طوبی_احمدی
🔵 #وارثین_ملکوت
❤️#سید_احمد_الحسن
پرسش و پاسخ
ـــ کاربر رامي أنیس:
دلایل از حدیث است، نه از یهود.
از ابوقتاده انصاری (رضیاللهعنه) روایت شده است که رسول خدا (صلیاللهعلیهوسلم) فرمودند:
«روزهٔ روز عاشورا، بر خداوند امید دارم که گناهان سالِ پیش از آن را کفاره کند.»
سند:
ابوقتاده انصاری (رضیاللهعنه) آن را روایت کرده و صحیح مسلم (حدیث شمارهٔ ۱۱۶۲) آن را درآورده است.
از عبداللهبن عباس (رضیاللهعنهما) روایت شده است که گفت:
«ندیدم پیامبر (ص) در پیِ روزه گرفتنِ روزی باشند و آن را بر دیگر روزها برتری دهند، مگر این روز، یعنی روز عاشورا.»
صحیح بخاری (۲۰۰۶) و صحیح مسلم (۱۱۳۲) آن را روایت کردهاند.
و از عبداللهبن عباس (رضیاللهعنهما) روایت شده است که گفت:
هنگامی که رسول خدا (ص) عاشورا را روزه گرفتند و به روزه گرفتن آن فرمان دادند، گفتند:
«ای رسول خدا، این روزی است که یهود و نصارا آن را بزرگ میشمارند.»
پس فرمودند:
«پس اگر سال آینده باشد ـ انشاءالله ـ روز نهم را روزه خواهیم گرفت.»
صحیح مسلم (۱۱۳۴) آن را روایت کرده است.
ـــ احمدالحسن Ahmed Alhasan:
رامي أنیس، خداوند تو را زنده بدارد.
خب، اگر عبور موسی و یهود در روز دهم محرم ثابت است، پس چرا رسول خدا میخواهند آن را به روز نهم تغییر دهند، آنگونه که بنا بر نقل تو از صحیح مسلم آمده است؟!
آیا مثلاً از روی لجاجت و مخالفت؟! یا به چه علت؟!
و چگونه ممکن است رسول خدا، محمد (ص)، تاریخ صحیح این مناسبت را به تاریخی نادرست تغییر دهند؟!
سپاس خداوند را در هر حال.
💬 لینک پیام
❤️@Varesin13
#نشریه_زمان_ظهور
#نشریه_شماره_225
#معرفی
▫️انتشار نشریه زمان ظهور
▫️نشریه شماره 225
✍️در این شماره از نشریه زمان ظهور میخوانیم:
▫️نقد برنامه مقایسهٔ الهیات اسلام و مسیحیت
▫️گفتوگوی داستانی |قسمت سوم
▫️بذر انس با کلمات آسمانی
▫️واکاوی تطبیقی احکام حمایتی مترتب بر بهرهوری جنسی از زوجۀ نابالغ |قسمت دوم
▫️اصل دین یا اصول دین |دکتر علاء سالم
🔗دانلود نشریه زمان ظهور
✨با ما همراه باشید...
〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️
🆔@Zaman_Zohour
بیا باران برای تو زمین را شستشو کرده
تو را با صدق دل قومی شبانه جستجو کرده
تمام راه ها را قوم پیمودند و این دنیا
هر آن چه در دلش بوده تماما زیر و رو کرده
ضمیر ناخود آگاهم، شده آگه از این دوری
تمنّای ظهورت را همیشه گفت و گو کرده
شب است و عاشقی من را میان گریه آورده
همیشه هرکجا نام شما را پرس و جو کرده
میان این همه ظلمت بیا ما را نگاهی کن
دل بی طاقتم آقا، شما را آرزو کرده
#حکیمه_احمدی
بار سنگین غمت پشت ملائک را شکست
از ازل تا به ابد غم با تو غمگین شد حسین
#کمیل_انصاری
من هزار توبه کردم که دوباره پر بگیرم
که میان روضه هایت هوس سفر بگیرم
شدم آنچنان که مرغی ز قفس رهی گشاید
مگذار روزم از نو، که دوباره سر بگیرم
#کمیل_انصاری
