2945
دانشنامهای مجازی برای مطالعهٔ تاریخ و فرهنگ بلوچستان؛ با مدیریت جمعی از ادمینهای آگاه به منابع تاریخی. ما با بهرهگیری از تحقیقات آکادمیک، منابع و کتب تاریخی میکوشیم مطالب مستند و بیطرفانهای در اختیار شما قرار بدهیم🌻
🔹 خاستگاه و پیشینۀ تاریخی بلوچان
━━━━━━≼🔸≽━━━━━━
🔹 نقدی بر نظرات گذشته
📃 صفحه ۵
💠 در منابع تاریخی ردّ پایی از مهاجرت بلوچان از گیلان و شمال ایران به محدوده کرمان وجود ندارد. البته در منابع تاریخی و جغرافیایی قرون سوم و چهارم هجری به وضوح از بلوچان در محدوده شرقی کرمان و همچنین مکران یاد شده است. از آنجا که در منابع تاریخی از استقرار اولیه بلوچان در گیلان و شمال ایران یاد نشده و بر مبنای منابع ادبی و زبانشناختی این فرضیه مطرح شده، روایات هر یک از منابع ادبی و زبانشناختی جداگانه مورد واکاوی و نقد قرار گرفته است.
💠 یکی از منابع مشهور در این باره، شاهنامه است. در شاهنامه برای نخستین بار در دوره کیکاووس از طوس پهلوان چنین یاد شده:
گزین کرد از آن نامداران سوار
دلیران جنگی ده و دو هزار
هم از پهلو و پارس کوچ و بلوچ
زگیلان جنگی و دشت سروچ
💠 از این ابیات شاهنامه برخی از جمله دیمز قائل به ارتباط بلوچان با نژادهای نزدیک دریای خزر هستند. البته نمیتوان با قاطعیت نتیجه گرفت که ذکر کوچ و بلوچ و جای نام گیلان در یک بافت، نشانگر آن است که کوچ و بلوچ در اصل متعلق به این ناحیه هستند. بر خلاف تصور دیمز، فردوسی به کنار هم زیستن این دو گروه در گیلان اشارهای ندارد. اگر به مصرع دوم بیت دوم دقت شود، انگار در مصرع دوم واژه هم به قرینه لفظی حذف شده و این بیت بدین معنی نیست که پهلو و پارس و کوچ و بلوچ از گیلان و دشت سروچ بودند. در اینجا از پهلو، پارس، کوچ، بلوچ، گیلان و دشت سروچ به طور جداگانه یاد شده است. از این رو، نمیتوان تصور نمود که کوچ و بلوچ از گیلان بودند. اگر هم فرض شود که محل سکونت اسامی بیت اول، در بیت دوم یعنی گیلان و دشت سروچ آمده، گیلان و دشت سروچ دو منطقه جدا با فاصله زیاد هستند. به گفته برهان قاطع دشت سروچ در محدوده کرمان بود. اگر محدوده سکونت بلوچان دشت سروچ در نظر گرفته شود، این فرضیه که مکان استقرار اصلی بلوچان در محدوده جیرفت باشد، تقویت میشود. در مجموع از این ابیات چنین استنباط میشود که فردوسی به خاطر وزن شعر اینها را به این ترتیب سروده است.
━━━━━━≼🔸≽━━━━━━
#تاریخ
💠 @balochs_history
🔹 خاستگاه و پیشینۀ تاریخی بلوچان
━━━━━━≼🔸≽━━━━━━
🔹 نقدی بر نظرات گذشته
📃 صفحه ۴
💠 یکی از نظرات معروف این است که خاستگاه بلوچان را در محدودهٔ گیلان یا کنارههای دریای خزر در شمال غرب ایران میدانند. بیشتر این دسته از محققان، به شاهنامه و برخی نیز به متن شهرستانهای ایرانشهر استناد میکنند. برخی دیگر نیز اشتراکات زبانی و فرهنگی بلوچان و گیلانیان را دلیل این فرضیه میدانند. این فرضیه را بیشتر مطالعات تطبیقی زبانشناختی تصدیق میکند.
💠 از محققانی که بر این باور هستند، میتوان از "دیمزِ" انگلیسی یاد کرد. بر اساس نظر "دیمز"، بلوچان از شمال غرب و کنارههای دریای خزر به کرمان کوچ کردند. از مهمترین دلایل وی این است که ذکر نام بلوچان در کنار گیلانیها در شاهنامه، مربوط به روایتی قدیمیتر از زمان فردوسی است. "دیمز" زمان کوچ بلوچان به سمت جنوب ایران را به وضوح مشخص نکرده، اما علت اصلی مهاجرت بلوچان را فتح آنها توسط انوشیروان یا حمله هیاطله به مناطق شمالی ایران میداند.
💠 به نظر "مخبر" این تاریخ مهاجرت صحت ندارد و سند قطعی از تاریخ و کیفیت این مهاجرت تاکنون به دست نیامده است. "رضا دانشور" احتمال میدهد در دوره اشکانیان و به دلیل حمایت بلوچان از فرهاد پنجم، توسط شاهان اشکانی بلوچان به شرق کرمان کوچ داده شدند. "ا. و. هیوز" بر این باور است که اواخر قرن ششم و اوایل قرن هفتم میلادی این مهاجرت رخ داده است.
━━━━━━≼🔸≽━━━━━━
#تاریخ
💠 @balochs_history
🔹 خاستگاه و پیشینۀ تاریخی بلوچان
━━━━━━≼🔸≽━━━━━━
🔹 مقدمه
📃 صفحه ۳
💠 "واهه بویاجیان" در مقالهای با عنوان: «ملاحظاتی بر تعابیر اصطلاح بلوچ در شاهنامه» خاستگاه و پیشینه تاریخی بلوچان را در گیلان جستجو میکند. "یوزف مارکوارت" در شرح متن «شهرستانهای ایرانشهر» با دقت خاصی به شهرها و سکونتگاهها و فاصله بین شهرها اشاره دارد. وی کمتر به اقوام ساکن در هر منطقه، به خصوص منطقه بلوچستان فعلی پرداخته است. "محیالدین مهدی" در اثری با عنوان: «بلوچها از مازندران تا بلوچستان» بر این فرضیه صحه گذاشته که مکان اولیهٔ بلوچان در شمال ایران و مازندران بوده است. برخی محققان بلوچشناس پاکستانی از جمله: "میر خدابخش مری بجارانی"، "محمد سردارخان" و غیره بر این باورند که بلوچان از لحاظ ریشهای با نژاد سامی پیوند دارند.
💠 با دقت کافی در منابع تاریخی چنین استنباط میشود که این نظرات جای بحث و بررسی دارند. اغلب تحقیقاتی که در مورد خاستگاه و پیشینهٔ تاریخی بلوچان انجام شده با استناد به برخی منابع ادبی یا از زاویه و نگاه خاصی صورت گرفته که در متن تحقیق به آن پرداخته شده است. تاکنون در این باره تحقیقی به صورت تخصصی با تأکید بر منابع تاریخی انجام نشده است. از این رو، ضروری است در مورد خاستگاه و پیشینهٔ تاریخی بلوچان با نگاه به منابع متعدد به خصوص منابع تاریخی، پژوهشی انجام گیرد. با واکاوی دقیق در منابع تاریخی چنین استنباط میشود آنچه متون یونانی تحت عنوان «گدروسیا» یاد کردند، منظورشان از گدروسیا، بلوچ بوده است. گدروسیا در منابع یونانی از لحاظ مکانی تقریباً با جیرفت و بخشهایی از بلوچستان امروزی تطبیق دارد. نخستین منابع سدههای نخست اسلامی نیز از قوم بلوچ در ابتدا در محدودهٔ جیرفت یاد کردند. از این رو، میتوان احتمال داد خاستگاه اصلی بلوچان در دورهٔ باستان محدودهٔ شرقی کرمان یعنی جیرفت و همچنین مناطق شمالی بلوچستان فعلی بوده و از آنجا به شعاع چندین کیلومتر در مناطق پیرامونی آن زندگی میکردند. در ادوار بعدی گسترهٔ جغرافیایی زیستی بلوچان به مناطق شرقیتر گسترش پیدا کرد و در سدههای اخیر مهاجرتهایی را به سایر ممالک از آفریقا و کشورهای حاشیهٔ خلیج فارس تا هندوستان، افغانستان، آسیای مرکزی و غیره داشتهاند.
━━━━━━≼🔸≽━━━━━━
#تاریخ
💠 @balochs_history
🔹 خاستگاه و پیشینۀ تاریخی بلوچان
━━━━━━≼🔸≽━━━━━━
💠 مقدمه
📃 صفحه ۲
🔹خاستگاه و پیشینهٔ تاریخی بلوچان مورد مناقشه است. تاریخ بلوچان اغلب شفاهی بوده و در نزد خود بلوچان بیشتر وقایع تاریخی به صورت داستانهای متعدد، در قالب نثر یا اشعار بلوچی بهصورت شفاهی و سینهبهسینه نقل شده است. در چنین شرایطی هرکدام از طوایف بلوچ بر افتخارات خودشان یا بر افتخارات قوم بلوچ افزوده و دچار اغراقگویی شدند. از طرفی نقلهای شفاهی با خطر فراموشی مواجه بوده، لذا این داستانها از اعتبار تاریخی موثقی برخوردار نیست. منابع پراکندهای که مستقیماً از بلوچان سخن گفتند، به اوایل سدههای نخست اسلامی بر میگردد. قبل از آن در آثار ادبی، کتیبهها و غیره مطالبی به صورت غیر مستقیم یافت میشود که در مورد آنها تفسیرهای متعددی میتوان ارائه نمود. با توجه به منابع موجود، دربارهٔ خاستگاه و پیشینه تاریخی بلوچان برداشتهای متفاوت و متعددی ارائه شده است. از این رو، بررسی دقیق این مسئله با تأکید بر منابع تاریخی جای واکاوی و تحقیق دارد.
🔹اغلب تحقیقاتی که درباره خاستگاه و پیشینه تاریخی بلوچان انجام شده، با هم اختلاف نظر دارند. از طرفی بسیاری از تحقیقات با تکیه بر دادهها و یافتههای زبانشناسی انجام گرفتهاند. "دیمز" انگلیسی با شرح و توصیف برخی ابیات شاهنامه و شواهد زبانشناختی، بر این باور است که بلوچان ابتدا در شمال غرب فلات ایران و در همسایگی دریای خزر ساکن بودند، سپس به دلایلی نامعلوم و شاید هجوم هیاطله در دوره ساسانی از این منطقه به کرمان کوچ کردند. "افشین پرتو" در مقالهای با عنوان: «گیلان خاستگاه کوچ و بلوچ» با ذکر نظر برخی محققان دیگر و برخی اشتراکات زبانی و فرهنگی بلوچان و گیلانیان بر این باور است که خاستگاه اولیه بلوچان، گیلان بوده که در اوایل دوره اسلامی به شرق کرمان و سپس بلوچستان کوچ نمودند. "قاضی عبدالصمد سربازی" در اثری با عنوان بلوچ و بلوچستان بسیاری از نظرات را که برای بلوچان پیشینهٔ سامی و عربی قائل هستند، رد کرده و بر این باور است بلوچان از ابتدا ساکن سرزمین بلوچستان فعلی بودند.
━━━━━━≼🔸≽━━━━━━
#تاریخ
#پس_از_اسلام
💠 @balochs_history
خاستگاه و پیشینۀ تاریخی بلوچان
━━━━━━≼🔸≽━━━━━━
📚 صفرزایی، عبداله؛ سپاهی، عبدالودود: «خاستگاه و پیشینهٔ تاریخی بلوچان.» جستارهای تاریخی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، دوفصلنامۀ علمی (مقالۀ پژوهشی)، سال ۱۶، شمارۀ ۲، پاییز و زمستان ۱۴۰۴.━━━━━━≼🔸≽━━━━━━
🔹 |-#پرندگان سیستان و بلوچستان
🔹 جغدهای سنگی سردهای از خانوادهٔ جغدان راستین در راستهٔ جغدسانان است.
💠 جغد کوچک : تپهماهورها و مناطق پست دارای درختچهها و بوتههای پراکنده، دیوارههای سنگی یا شیبهای صخرهای، آبکندها، درههای تنگ، کالها، دیوارههای گلی حاشیهٔ آبراهههای فصلی و کوهستانهای بدون درخت نواحی خشک را به عنوان زیستگاه برمیگزیند و از تودههای درختی انبوه، پیکرههای آبی و اراضی کشاورزی دوری میکند. به صورت معمول مقیم نواحی خشک و نیمهخشک سیستان و شهرستانهای خاش، تفتان و ایرانشهر در نیمه مرکزی و شمالی استان است و اغلب در اطراف روستاها دیده میشود. در فهرست پرندگان حمایتشدهٔ ایران قرار دارد.
💠 جغد کوچک خالدار : در زیستگاههای مشابه «جغد» کوچک دیده میشود ولی نسبت به آن بیشتر در باغها، درختزارهای کهنسال، اطراف مناطق مسکونی و کشتزارها دیده میشود. به صورت معمول مقیم شهرستانهای بمپور، ایرانشهر، سراوان، سرباز، راسک، دشتیاری، چابهار، نیکشهر در نیمه جنوبی استان است. در فهرست پرندگان حمایتشدهٔ ایران قرار دارد.
🔹 |-#پرندگان سیستان و بلوچستان
🔹 مرغ حقها سردهای از خانوادهٔ جغدان راستین در راستهٔ جغدسانان است.
💠 مرغ حق جنوبی : حضور این گونه به نواحی خشک و نیمهخشک محدود میشود و اغلب در درختزارهای حاشیهٔ رودخانهها، کشتزارها، باغهای وسیع، بوتهزارها، کوهپایهها، استپها و همچنین مناطق مسکونی و پارکهای درونشهری دیده میشوند و از نواحی کوهستانی پرهیز میکنند. زیرگونهٔ O.b.semenowi با جثهای بزرگتر و به رنگ نخودی-شنی در شهرستان نیکشهر تابستانگذرانی و جوجهآوری دارد و در شهرستانهای زاهدان و زابل به صورت مهاجر عبوری دیده میشود که احتمالاً مربوط به زیرگونهٔ درشتجثهٔ O.b.brucei با رنگ متمایل به خاکستری است.
🔹 |-#پرندگان سیستان و بلوچستان
🔹 کوکوسیاهها سردهای از خانوادهٔ کوکویان در راستهٔ کوکوسانان است.
💠 کوکوی آسیایی : درختزارها و بوتهزارهای باز، بیشهها، باغها، پرچینها و همچنین پارکهای اطراف روستاها و شهرها را به عنوان زیستگاه برمیگزیند. انگل جوجهآوری برخی پرندگان است و حضورش با حضور گونههای میزبان بهویژه «کلاغ هندی» و «کلاغ جنگلی» مرتبط است. به صورت سرگردان در جنوب استان دیده شده است.
🔹 |-#پرندگان سیستان و بلوچستان
🔹 کوکوهای کاکلی سردهای از خانوادهٔ کوکویان در راستهٔ کوکوسانان است.
💠 کوکوی ابلق : نواحی حارهای و نیمهحارهای پست، نواحی نیمهخشک بهویژه مناطق پوشیده از درختان آکاسیا و بوتههای خاردار، کشتزارهایی با درختان و بوتههای پراکنده و جنگلهای تنک را به عنوان زیستگاه برمیگزیند و از جنگلهای انبوه دوری میکند. در گذشته به تعداد اندک از باغها و بوتهزارهای حاشیهٔ رودخانههای کیاگور و بمپور در شمال و شرق حوضهٔ بمپور مشاهده شده است.
🔹 |-#پرندگان سیستان و بلوچستان
🔹 قمریها سردهای از خانوادهٔ کبوتران در راستهٔ کبوترسانان است.
💠 یاکریم سرخ : در جنگلها و درختزارهای باز همچنین درختان حاشیه کانالها و جادهها دیده میشود و از نواحی بیابانی و خشک پرهیز میکند و به ندرت در اطراف مناطق مسکونی و مزارع حضور دارد. به صورت سرگردان در منطقه چابهار دیده شده است.
💠 یاکریم اوراسیایی : ها، مزارع، پارکها، روستاها و شهرها را بهعنوان زیستگاه برمیگزیند. مقیم و جوجهآور شهرستانهای زابل، نیمروز، زاهدان، میرجاوه، تفتان، خاش، ایرانشهر، بمپور، دلگان، سراوان، لاشار، فنوج، نیکشهر، چابهار و دشتیاری است.
💠 قمری خاوری : حاشیهٔ جنگلها، درختزارها، بیشهها و کشتزارها را به عنوان زیستگاه برمیگزیند. به صورت مهاجر عبوری در شهرستان زاهدان و زمستانگذران در شهرستان دشتیاری گزارش شده است.
💠 قمری معمولی : اراضی باز، بوتهزارها و درختزارهای مناطق استپی و نیمهبیابانی مجاور منابع آبی را به عنوان زیستگاه برمیگزینند و از مناطق بادخیز، مرطوب، ابری، سرد و کوهستانی دوری میکنند. تابستانگذران و جوجهآور شهرستانهای بمپور، ایرانشهر، مهرستان، سیب و سوران، سراوان، خاش، تفتان، زاهدان و زابل است. همچنین بهصورت مهاجر عبوری در شهرستانهای بمپور و ایرانشهر حضور مییابد.
🔹 |-#پرندگان سیستان و بلوچستان
🔹 قمریهای خالدار سردهای از خانوادهٔ کبوتران در راستهٔ کبوترسانان است.
💠 قمری خانگی: اغلب در مناطق مسکونی به سر میبرد و به زندگی در کنار انسان خو گرفته است. به تعداد فراوان مقیم شهرها و روستاهای شهرستانهای هیرمند، زاهدان، میرجاوه، خاش، ایرانشهر، دلگان، بمپور، لاشار، فنوج، نیکشهر، مهرستان، سراوان، راسک، قصرقند، دشتیاری و چابهار است.
🔹 |-#پرندگان سیستان و بلوچستان
🔹 کبوترها سردهای از خانوادهٔ کبوتران در راستهٔ کبوترسانان است.
💠 کبوتر چاهی : در گسترهٔ وسیعی از زیستگاههای سنگی و صخرهای، غارها، قناتها و خرابههایی که حفرههای مناسبی داشته باشند، در حاشیهٔ مزارع در مجاورت مناطق صخرهای، شهرها و مناطق مسکونی دیده میشود. مقیم شهرستانهای زاهدان، میرجاوه، تفتان، خاش، ایرانشهر، بمپور، دلگان، مهرستان، سرباز، راسک، دشتیاری، چابهار، کنارک و ناحیهٔ سیستان است.
💠 کبوتر کوهپایه : درختزارهای باز با درختان کهنسال، حاشیهٔ جنگلها، اطراف اراضی کشاورزی و پارکهای شهری را به عنوان زیستگاه برمیگزیند. گاهی به صورت زمستانگذران در حوضهٔ سیستان دیده میشود.
💠 کبوتر چشمزرد : در استپها، حاشیهٔ زمینهای پست، درههای واقع در مناطق کوهستانی تا ارتفاع ۱۵۰۰ متر و اغلب نزدیک به منابع آبی، باغهای قدیمی و حاشیهٔ کشتزارها به سر میبرد. قبلاً در شهرستانهای زاهدان و چابهار به عنوان مهاجر عبوری دیده میشد.
🔹 مکران از خوارزمشاهیان تا ایلخانان
━━━━━━≼🔸≽━━━━━━
🔹 نگاهی به اوضاع مکران از سقوط سلجوقیان کرمان تا روی کار آمدن ایلخانان
🔹 مکران در دورهٔ قراختاییان و ایلخانان
📃 صفحه ۱۷
💠 در زمان سلطان جلالالدین سیورغتمش (۶۸۱ - ۶۹۳ هـ.ق) که همزمان با دوران حکمرانیِ احمد تگودار (۶۸۰ - ۶۸۳ هـ.ق) و ارغون ایلخانی (۶۸۳ - ۶۹۰ هـ.ق) بود[۱]، والی مکران شخصی به نام «تاجالدین ملک دینار» بود. در این دوره کردوجین[۲] که شخصیت بسیار بزرگی بود به کرمان آمد و چندین مدرسه، خانقاه و بیمارستان احداث نمود. کردوجین زمانی که در کرمان حضور لشکری به طرف مکران اعزام داشت، گزارش کرمانی در این باره:
«در اواسط زمستان عزیمت توجه بجانب گرمسیر مصمم کرد و لشکر بطرف مکرانات فرستاد و فوجی از چریک مغول که در آن سال از حکم یرلیغ بکرمان آمده بودند باشلاب ایشان اوغان و تا اکنون جروم و صرود کرمان از فساد ایشان مضطرب مانده است مصحوب لشکر عجم گردانید و گردن تمرد ملوک مکران را بمقرعه صلابت و بآس شهنشاهانه نرم گردانید تا تاج الدین ملک دینار که سرور ملوک و راعی ذمه و حامی همه آن قوم بود بدرگاه آمد و ملازم دیوان سرای سلطنت شد و مال مواضعه باضعاف ادا نمود[۳].»
«و ایشان امور کرمان را در سلک استقامت اطراد دادند، ملک ناصرالحق و الدین بروجه نصرت بیزحمت تیغ و سنان اطراف را مضبوط فرمود و در تصرف گرفت و بعد از دو سال فتح ریقان و استخلاص قلعه آنجا که نشیمن آن بقیهٔ السلف شهابالدین ریقانی بود خدمتش را میسر شد و باقصی مکرانات و حدود کیچ با لشکرها درآمد و ملوک آنجا انقیاد نموده و بطاعت استقبال کردند[۴].»
۱- در این مقطع زمانی اختلافات بین احمد تگودار و ارغون مستقیماً بر حکومت و اوضاع و احوال کرمان مؤثر بود. سیورغتمش در زمان اباقاخان (۶۶۳ - ۶۸۰ هـ.ق) با احمد دوستی داشت و احمد پس از پیروزی و رسیدن به سلطنت، سیورغتمش را به حکومت کرمان گماشت. و اهالی کرمان از احمد تگودار پیروی و طرفداری کردند. اما به محض دستگیری و کشته شدن احمد اوضاع متفاوت شد.
۲- دختر آبش خاتون و منگو تیمور (فرزند هلاکو) بود که به همسری سیورغتمش درآمده بود. کردوجین شخص بسیار قدرتمندی بود. به نوشتهی مؤلف سمطالعلی: «این شهزاده در اصالت نژاد و بزرگی تبار و علو نسب چون زبیده زن هارون رشید بود (سمط العلی، ص ۵۶).
۳- کرمانی، همان، ص ۵۸.
۴- همان، صص ۹۶ - ۹۷.
🔹 مکران از خوارزمشاهیان تا ایلخانان
━━━━━━≼🔸≽━━━━━━
🔹 نگاهی به اوضاع مکران از سقوط سلجوقیان کرمان تا روی کار آمدن ایلخانان
🔹 مکران در دورهٔ قراختاییان و ایلخانان
📃 صفحه ۱۶
💠 پس از درگذشت قطبالدین محمد در سال ۶۵۵ هـ.ق، ترکان خاتون از طرف هلاکو به نیابت از حجاج سلطان فرزند قطبالدین به حکومت کرمان منصوب شد و تا سال ۶۸۱هـ به طور مستقیم و غیرمستقیم در کرمان حکومت کرد. مؤلف سمطالعلی راجع به ترکان خاتون مینویسد:
«ملکه بود مبارک سایه، بلند پایه، عصمت شعار، عفت دثار، عادل سیرت، پاک سریرت، ستوده خصال، گزیده خلال، عالی همت، والا نهمت. دولت او دولتی بود قویم و روزگارش روزگاری بود مستقیم، واسطه عقد و بهار ایام پادشاهی پادشاهان قراختای بود[۱].»
«...و ملک و مرتضی معظم ناصرالدین که والی کیچ و مکران بود یک سال ملازمت بارگاه ترکانی بود مصاحب مهد عالیش ببندگی بودند و بتربیت او ملکان نامدار و شهریاران کامکار گشتند...[۲].»
۱- کرمانی، همان، ص ۳۷.
۲- همان.
🔹 |-#پرندگان سیستان و بلوچستان
🔹 آبشکافها سردهای از خانوادهٔ کاکاییان در راستهٔ سلیمسانان است.
💠 آبشکاف هندی : رودخانهها و دریاچههای وسیع با سواحل شنی و جزایر کوچک را به عنوان زیستگاه برمیگزیند و در زمستان در مصبهای کمعمق با سواحل گِلی نیز دیده میشود. فقط یک بار توسط «زارودنی» در رودخانهٔ سرباز باهوکلات گزارش شده است. احتمالاً به صورت اتفاقی در دریای مکران دیده میشود.
🔹 |-#پرندگان سیستان و بلوچستان
🔹 ماهیخورکهای رودخانهای سردهای از زیرخانوادهٔ ماهیخورکیان رودخانهای، خانوادهٔ ماهیخورکان، زیرراستهٔ ماهیخورکسانیان، راستهٔ سبزقباسانان است.
💠 ماهیخورک کوچک : پیکرههای آبشیرین را به آبهای شور و لبشور ترجیح میدهد و اغلب در اطراف رودخانهها، آبراههها، دریاچههای آبشیرین همچنین استخرهای پرورش ماهی دیده میشود. در خارج از دورهٔ جوجهآوری نیز در اطراف مصبها، تالابهای شور، سواحل، درختزارهای باز و حتی اراضی کشاوری که ممکن است فاصلهٔ زیادی از پیکرههای آبی داشته باشند، به سر میبرد. در حوضهٔ سیستان و سواحل بلوچستان زمستانگذرانی میکند و به صورت مهاجر عبوری در شهرستانهای راسک و سرباز دیده شده است.
🔹 |-#پرندگان سیستان و بلوچستان
🔹 بادخورکها سردهای از تبار بادخورکتباران، زیرخانوادهٔ بادخورکیان، خانوادهٔ بادخورکان در راستهٔ بادخورکسانان است.
💠 بادخورک رنگپریده : در گسترهٔ وسیعی از زیستگاههای نواحی بیابانی، استپی و معتدله به سر میبرد. زمستانگذران شهرستان چابهار است و احتمالاً در طول سواحل بلوچستان تابستانگذرانی همراه با جوجهآوری دارد.
💠 بادخورک معمولی : در گسترهٔ وسیعی از زیستگاههای نواحی بیابانی، استپی و معتدل به سر میبرد. تابستانگذران و جوجهآور بسیار معمول مناطق مرتفع تفتان و بزمان و مهاجر عبوری در ناحیه سیستان و شهرستانهای زاهدان، ایرانشهر، بمپور، و کنارک است.
💠 بادخورک کوچک : متاطق باز در حوالی شهرها و روستاها، سواحل صخرهای کنار رودخانهها، درههای تنگ و صخرههای عمودی در نوامی کوهستانی و اغلب نزدیک به آب را به عنوان زیستگاه برمیگزیند. به تعداد اندک در ناحیه کوه بیرک و شهرستان نیکشهر تابستانگذرانی همراه با جوجهآوری دارد.
🔹 |-#پرندگان سیستان و بلوچستان
🔹 بادخورکهای کوهی سردهای از تبار بادخورکتباران، زیرخانوادهٔ بادخورکیان، خانوادهٔ بادخورکان در راستهٔ بادخورکسانان است.
💠 بادخورک کوهی : برآمدگیهای صخرهای، شکاف سنگها، غارها و صخرههای ساحلی مناطق کوهستانی را به عنوان زیستگاه برمیگزیند از مناطق با موانع طبیعی و انسانساخت نظیر درختها و ساختمانها دوری میکند. در مناطق کوهستانی تفتان و کوه بیرک تابستانگذرانی و جوجهآوری دارد.
🔹 |-#پرندگان سیستان و بلوچستان
🔹 شبگردان خانوادهای در راستهٔ شبگردسانان است.
💠 شبگرد اروپایی : استپها و بوتهزارهای باز در نواحی خشک و نیمهخشک، درختزارهای سوزنیبرگان و پهنبرگان را به عنوان زیستگاه برمیگزیند و از مناطق کوهستانی، جنگلهای انبوه و نواحی با پوشش گیاهی بلند نظیر نیزارها پرهیز میکند. تابستانگذران معمول حوضهٔ سیستان و شهرستانهای زاهدان، ایرانشهر، سراوان، تفتان و مهرستان است و در شهرستان چابهار بهصورت مهاجر عبوری دیده شده است.
💠 شبگرد مصری : شنزارها و دشتهای مسطح باز واقع در نواحی بیابانی و نیمهبیابانی پست همراه با درختان و گیاهان پراکنده و یا مناطق رسی هموار با بوتههای گز و دیگر بوتههای کوتاه و تنک را بهعنوان زیستگاه برمیگزیند. تابستانگذران و مهاجر عبوری معمول حوضهٔ سیستان و مهاجر عبوری شهرستان زاهدان است.
💠 شبگرد بلوچی : دشتهای مسطح و باز واقع در نواحی بیابانی و نیمهبیابانی و شورهزارهای با درختان و گیاهان پراکنده، کوتاه و تنک همچنین مزارع متروکه را به عنوان زیستگاه برمیگزیند. مقیم کمیاب شهرستانهای دشتیاری و راسک است.
🔹 |-#پرندگان سیستان و بلوچستان
🔹 جغدهای گوشدار سردهای از خانوادهٔ جغدان راستین در راستهٔ جغدسانان است.
💠 جغد تالابی : نسبت به سایر جغدها وابستگی کمتری به درختزارها نشان میدهد و اغلب خلنگزارها، حاشیهٔ مناطق تالابی، علفزارها و جنگلهای تازهکاشت و تپههای شنی که جمعیتهای خوبی از جوندگان حضور داشته باشد را به عنوان زیستگاه برمیگزیند و خارج از دورهٔ جوجهآوری در کشتزارهای باز و حتی در مناطق بیابانی دیده میشود. به صورت معمول در شهرستانهای زاهدان، تفتان و ناحیه سیستان زمستانگذرانی میکند. در فهرست پرندگان حمایتشدهٔ ایران قرار دارد.
💠 جغد گوشدراز : بیشهها و درختزارهای با درختان انبوه و حواشی کشتزارها را به عنوان زیستگاه برمیگزیند و در خارج از دورهٔ جوجهآوری در نواحی با درختان تنکتر نظیر خلنگزارها، تپههای شنی ساحلی، استپها و نواحی نیمهبیابانی دیده میشود. زمستانگذران معمول ناحیه سیستان و شهرستان دشتیاری است. در فهرست پرندگان حمایتشدهٔ ایران قرار دارد.
🔹 |-#پرندگان سیستان و بلوچستان
🔹 بوفها سردهای از خانوادهٔ جغدان راستین در راستهٔ جغدسانان است.
💠 شاهبوف اوراسیایی : مناطق دارای طعمههای فراوان همراه با امنیت کافی برای جوجهآوری و استراحت روزانه را به عنوان زیستگاه برمیگزیند و اغلب مناطق غیرقابل دسترس برای انسان در شیبهای تند و صخرهای، درههای تنگ، کوهپایهها، استپهای وسیع و بوتهزارهایی با پوشش گیاهی پراکنده را ترجیح میدهد. مقیم کمیاب شهرستانهای دشتیاری و زاهدان است و در ناحیه سیستان به صورت مهاجر عبوری گزارش شده است. در فهرست پرندگان حمایتشدهٔ ایران قرار دارد.
🔹 |-#پرندگان سیستان و بلوچستان
🔹 جغدهای انبار سردهای از زیرخانوادهٔ جغدیان انبار خانوادهٔ جغدان انبار در راستهٔ جغدسانان است.
💠 جغد انبار غربی : درختزارهای باز، کشتزارهای دارای درختان کوتاه و پراکنده، پرچینها، آببندانها، سواحل، غارها، خرابهها، روستاهای با مزارع وسیع در اطراف و سایر مناطقی که شکار طعمه با پرواز در ارتفاع کم فراهم باشد را به عنوان زیستگاه برمیگزیند. مقیم کمیاب شهرستان بمپور است. جزو پرندگان حمایتشده ایران است.
🔹 |-#پرندگان سیستان و بلوچستان
🔹 کوکوهای نمادین سردهای از خانوادهٔ کوکویان در راستهٔ کوکوسانان است.
💠 کوکوی شرقی : نسبت به «کوکوی معمولی» درختزارهای متراکمتر را ترجیح میدهد و در جنگلهای سوزنیبرگ، پهنبرگ و یا مخلوطی از آنها، بیدستانهای حاشیهٔ رودخانهها و همچنین باغها دیده میشود و اغلب مناطق دورافتاده و آرام را ترجیح میدهد. به دلیل شباهت بسیار زیاد این گونه به «کوکوی معمولی» گزارشهای دقیقی از حضور آن در دست نیست. ققط در سپتامبر ۱۸۹۸ میلادی، «زارودنی» آن را در منطقهٔ سدکی در جنوب بلوچستان مشاهده کرده است.
💠 کوکوی معمولی : در اغلب زیستگاهها از جمله حاشیهٔ جنگلها، درختزارها، بوتهزارها، خلنگزارها، نیزارها، پارکها، نواحی باز با درختان پراکنده، پرچینها و مزارع دیده میشود. تابستانگذران معمول مناطق کوهستانی تفتان و بزمان است. همچنین به صورت مهاجر عبوری در شهرستانهای ایرانشهر، بمپور، سرباز و راسک حضور مییابد.
🔹 |-#پرندگان سیستان و بلوچستان
🔹 طوطیهای طوقدار سردهای از تبار طوطیتباران آسیایی، خانوادهٔ طوطیان سبز، بالاخانوادهٔ طوطیواران در راستهٔ کبوترسانان است.
💠 طوطی طوقصورتی : بیشتر در پارکها و باغهای شهری، کشتزارهای مجاور مناطق مسکونی و درختزارهای باز دیده میشود. گزارشهایی از مشاهدهٔ آن در شهرهای زاهدان و چابهار در دست است که احتمالاً از قفس یا بازار پرندگان گریختهاند.
💠 شاهطوطی اسکندر : جنگلها، مزارع، زمینهای باز همراه با درخت، پارکها و باغهای شهری را به عنوان زیستگاه برمیگزیند. گزارشهایی از مشاهدهٔ آن در شهرهای زاهدان و چابهار در دست است که احتمالاً از قفس یا بازار پرندگان گریختهاند. گونهٔ در معرض انقراض است.
🔹 مکران از خوارزمشاهیان تا ایلخانان
━━━━━━≼🔸≽━━━━━━
🔹 نگاهی به اوضاع مکران از سقوط سلجوقیان کرمان تا روی کار آمدن ایلخانان
🔹🔹 حاکمان و چگونگی اداره مکران در عهد ایلخانان
📃 صفحه ۱۹
💠 چنانکه گفته شد، مکران در دوره ایلخانان به وسیله قراختاییان کرمان اداره میشد و حکمرانان مکران توسط قراختاییان انتخاب میشدند. به واسطه برقراری روابط خوب و مناسب بین قراختاییان و ایلخانان منطقه مکران در این دوره از ثبات سیاسی لازم برخوردار بود.
💠 براساس مطالب گفته شده، حاکمان مکران در این دوره کاملاً از حکومت قراختاییان و ایلخانان پیروی میکردند بطوری که در منابع این دوره هیچگونه شورشی گزارش نشده است. این امر نشاندهنده برقراری آرامش و ثبات سیاسی در این منطقه میباشد. زمانی که بین حکام قراختاییان و ایلخانان رابطه مسالمت آمیز برقرار بود به تبع آن اوضاع دیگر نواحی تحت اختیار آنها از قبیل مکران، از آرامش و ثبات بهرهمند میشد.
💠 از مهم ترین حاکمان مکران در این دوره میتوان به ملک ناصرالدین و تاجالدین ملک دینار اشاره کرد. ناصرالدین در زمان تَرکان خاتون والی کیچ و مکران بوده که به مدت یک سال ملازم و همراه حاکم قراختایی در کرمان بوده است[۱]. دیگر حکمران مکران یعنی تاجالدین ملک دینار در دوره فرمانروایی سلطان جلالالدین سیورغتمش و همسرش کردوجین والی کیچ و مکران بوده است[۲]. بر اساس گفته ابن بطوطه ملک دینار بعد از سقوط ایلخانان در دوره فرمانروایی آلمظفر، والی مکران بوده است[۳].
💠 جهت اطلاع بیشتر راجع به این دو حاکم مکران و دیگران حکمرانان این دوره، مطالب «ملوک مکران در دیوان سراجی سجزی» را بخوانید. بعد از سقوط قراختاییان (۷۰۴ هـ.ق)، منطقه مکران به مانند کرمان به طور مستقیم توسط ایلخانان اداره میشد.
💠 در مجموع میتوان گفت تسلط قراختاییان بر کرمان سبب شد تا این منطقه از آسیب مغولان در امان بماند و در سایه تلاشهای حکام قراختایی به ویژه ترکان خاتون، در مدت زمانی اندک کرمان از لحاظ اقتصادی پیشرفت چشمگیری داشته باشد و به محل تجمع بازرگانان از سراسر کشور و حتی جهان تبدیل شود[۴]. به طور یقین شکوفایی اقتصاد کرمان تأثیر بسیار زیادی بر اقتصاد منطقه مکران در تمام دورههای تاریخی داشته است. با توجه به موقعیت جغرافیایی منطقه مکران، این منطقه در تمام دورههای تاریخی از نظر اقتصادی جایگاه ویژهای داشته است.
━━━━━━≼🔸≽━━━━━━
۱- کرمانی، همان، ص ۴۱.
۲- همان، ص ۵۸.
۳- رودگر، تصویر شرق اسلامی در آینه سفرنامه ابن بطوطه، همان، ص ۵۲.
۴- کرمانی، همانجا.
🔹 مکران از خوارزمشاهیان تا ایلخانان
━━━━━━≼🔸≽━━━━━━
🔹 نگاهی به اوضاع مکران از سقوط سلجوقیان کرمان تا روی کار آمدن ایلخانان
🔹 مکران در دورهٔ قراختاییان و ایلخانان
📃 صفحه ۱۸
💠 پس از انقراض قراختاییان، ملک ناصرالدین محمد بن برهان، حاکم کرمان گردید. وی پیش از این نیز سالها در کار حکومت کرمان دخیل بوده است. پس از وی نیز پسرش نیکروز ملقب به قطبالدین تا سال ۷۴۱ هـ.ق زمام امور کرمان را در دست گرفت. بعد از سقوط ایلخانان، هر بخش از ایران به تصرف یکی از سلسلههای محلی درآمد. در این بین سلسلهٔ آلمظفر از سال ۷۴۱ تا ۷۹۵ هـ.ق، بر کرمان و مکران حکومت کرد[۱].
💠 ابنبطوطه در سفرنامه خودش والی مکران را بعد از سقوط ایلخانان شخصی به نام «ملک دینار» میداند:
«پس از درگذشت ابوسعید بهادرخان دوره انحطاط سلسله ایلخانان آغاز شد و مقام ایلخانی به سرعت میان شاهزادگان ناسزاوار خاندان چنگیزی و امیران متخاصم دست به دست گشت و مملکت ایلخانی به چند پاره مجزا تقسیم شد... یزد در دست امیرمبارزالدین محمد مظفری، قهستان تحت فرمان عبدالله پسر امیرمولای و بلاد مکران در فرمان ملک دینار بود[۲].»
۱- سیدعباس ضیائی، «قراختاییان کرمان»، مجلهی مطالعات ایران، مرکز تحقیقات فرهنگ و زبانهای ایرانی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، سال چهارم، شمارهی هشتم، پاییز ۱۳۸۴، ص ۱۳۴.
۲- قنبر علی رودگر، تصویر شرق اسلامی در آینه سفرنامه ابن بطوطه، تهران، نشر کتاب مرجع، چاپ اول، ۱۳۸۷، صص ۵۲ - ۵۰.
۳- آشتیانی، همان، ص ۴۰۶.
۴- سمرقندی، مطلع سعدین و مجمع بحرین، صص ۸- ۴۷.
🌎 تاریخ را روی نقشهها مرور کنید!⏳
📕 در کانال «جاینگاره» تاریخ را همراه با نقشههای ثابت و متحرک میخوانیم!
🟠بزرگترین کانال فارسی نقشه در تلگرام
📚 مرجع نقشههای تاریخی، سیاسی، جغرافیایی، فرهنگی و...
⬅️ به ما بپیوندید🔽
🌎 @Jaynegareh ⬅️ جاینگاره
🔹 |-#پرندگان سیستان و بلوچستان
🔹 کوکران خانوادهای در راستهٔ کوکرسانان است.
💠 کوکر شکمبلوطی : ها و دشتهای باز مناطق نیمهبیابانی با خاک سیلتی یا پوشیده شده از سنگ با بوتههای پراکنده، اراضی بایر بین مزارع و کشتزارهای برداشت شده موجود در مناطق نیمهخشک را به عنوان زیستگاه برمیگزیند. گاهی نیز در دشتهایی با بوتههای خاردار یا درختان آکاسیا دیده میشود ولی اغلب از پوشش گیاهی متراکم، درختزارها، نواحی سنگی و صخرهای و نواحی تالابی پرهیز میکند. مقیم شهرستانهای راسک، دشتیاری، کنارک و زرآباد است.
💠 کوکر شکمسیاه : استپهای خشک تا نیمهخشک، مناطق نیمهبیابانی با پوشش گیاهی کوتاه و پراکنده، دشتهای نمکی، شنی، لومی، رسی یا سنگریزهای و گاهی کشتزارهای خشک را به عنوان زیستگاه برمیگزیند. در تعداد کم و به صورت محلی در شهرستانهای میرجاوه، تفتان و هامون اقامت دارد.
💠 کوکر خالدار : مناطق بیابانی با خاک شنی و لومی، مناطق نیمهبیابانی هموار با پوشش گیاهی پراکنده، شنزارها و شیبهای سنگی لخت را به عنوان زیستگاه برمیگزیند و به وجود منابع آبی در زیستگاه وابستگی زیادی نشان میدهد ولی مانند «کوکر گندمی» از آبهای خیلی شور پرهیز میکند. مقیم شهرستانهای چابهار، دشتیاری، دلگان، ایرانشهر، بمپور، زاهدان و ناحیهٔ سیستان است.
💠 کوکر راهراه : تپهها و دامنههای سنگی و صخرهای مناطق خشک با بوتهها و درختان پراکنده بهویژه آکاسیا را بهعنوان زیستگاه برمیگزینند و اغلب در بستر رودخانههای فصلی و درههای سنگی و صخرهای باریک دیده میشود. بهصورت محلی و کمیاب، مقیم شهرستانهای سراوان و زرآباد و نواحی کوهستانی مکران است.
💠 کوکر گندمی : مناطق بیابانی و نیمهبیابانی سنگی یا صخرهای با پوشش گیاهی اندک و درههای بسیار خشک در مناطق کوهستانی را ترجیح میدهد و از مناطق شنی پرهیز میکند. طور محلی و در جمعیتهای پراکنده، مقیم مناطق بیابانی شمالی و جنوبی رودخانهٔ بمپور و شهرستانهای سراوان و نیمروز است.
🔹 مکران از خوارزمشاهیان تا ایلخانان
━━━━━━≼🔸≽━━━━━━
🔹 نگاهی به اوضاع مکران از سقوط سلجوقیان کرمان تا روی کار آمدن ایلخانان
🔹 مکران در دورهٔ قراختاییان و ایلخانان
📃 صفحه ۱۵
💠 با تهاجم مغول اکثر شهرهای ایران ویران شدند. اما در این بین شهرهای که در مقابل مغولان تسلیم شده و سروری آنها را قبول کردند آسیب کمتری را متحمل شدند. کرمان در زمره این شهرها بود. چنانکه آمد همزمان با تهاجم مغول براق حاجب (۶۳۲ - ۶۱۹ هـ.ق) مؤسس سلسله قراختاییان در کرمان منشور حکومت این ناحیه را از سلطان جلالالدین خوارزمشاه گرفت و تابعیت مغولها را پذیرفت. براق حاجب توانست در مدت کوتاهی به آبادانی قلمرو خود بپردازد؛ چرا که کرمان بعد از سقوط سلاجقهی کرمان و در جریان تسلط غزها به سختی آسیب دیده بود.
💠 با مرگ براق حاجب (۶۳۲ هـ) جانشینان وی بر کرمان و مکران به مدت ۸۳ سال فرمانروایی میکردند. قطبالدین سلطان در غیاب غتلق سلطان (پسر براق حاجب) که در این زمان در نزد اوکتای به سر میبرد، جانشین براق حاجب گردید. ولی بعد از مدتی خواجه جوق به کرمان آمد و حکومت را برای مدتی از دست قطبالدین محمد گرفت.
💠 خواجه جوق در مدت کوتاهی وزرای زیادی را عزل و نصب کرد که در نهایت اختیار تمام امور دنیوی و دنیای را به مولانا فخرالدین ختنی واگذار نمود[۱]. قتلغ سلطان برای رسیدگی به امور و همچنین گرفتن مالیات، شخصاً به نواحی تحت تصرف خود سفر میکرد. چنانکه منشی کرمانی در «سمطالعلی» مینویسد:
«سلطان رکنالدین تمامت ولایت جروم و صرود را مطالعه فرمود و بخویشتن هر ساله با لشکرها با اطراف سردسیر و گرمسیر و حدود هرموز و مکرانات میرفت و اموالی حاصل میگردانید بر علماء و ائمه و مشایخ موزع میداشت[۲].»
«...و در ضبط امور کدخدائی و تربیت اسباب جهانداری و نظم مصالح معاش مسامح و مساهل بودی و از جمع و خرج و کمیت دخل کیفیت صرف غافل و همتش بر سواری و شکاری و عشرت مصروف و موقوف و اوقاف شبانروز بطاعت و عبادت مستغرق و بازهاد و شیوخ و صلحا نفسی داشتی، سادات و علماء و مشایخ کرمان را ادرارات کرامند کرد و املاک و اسباب فراوان تملیک گردانید و بر رباطات و خانقاهات و ابواب البر اوقاف نیکو فرمود و ملوک و ملکات و خواتین و اقارب خود را مواضع مرتفع اقطاع داد و معایش بسیار ارزانی داشت و دستهای ایشان در حل و عقد امور برگشاد و خزانه او اکثر اوقات از نقد و جنس خالی بودی و اموال وجوهات که از ولایت برسیدی و مقرریات و مال مواضعات از «کیچ و مکران» آوردندی به یک دفع همه دربارگاه ببخشیدی... [۳].»
۱- منشی کرمانی، ناصرالدین، سمط العلی، ص ۲۹.
۲- همان.
۳- همان، صص ۳۰-۲۹.
🔹 مکران از خوارزمشاهیان تا ایلخانان
━━━━━━≼🔸≽━━━━━━
🔹 نگاهی به اوضاع مکران از سقوط سلجوقیان کرمان تا روی کار آمدن ایلخانان
🔹 مکران در دورهٔ خوارزمشاهیان
📃 صفحه ۱۴
💠 چنان که پیداست این رفت و برگشتهای جلالالدین در مکران، از مهمترین عوامل توجهٔ مغولان به این ناحیه و وارد کردن آسیب و خسارت به آن بوده است، علاوه بر این گذر از این منطقه بدلیل شرایط خاص آب و هوایی همان گونه که برای اسکندر شرایط ناگواری ایجاد کرد میتوانست برای سپاه مغولان و سلطان جلالالدین خوارزمشاه هم تلفات سپاهی و آسیبهای روحی وارد آورد کما اینکه این اتفاق برای وی رخ داد[۱].
💠 در واقع مناطقی مانند سیستان و مکران خیلی زود جنگجویان مغولی را به سمت خود کشاندند، چرا که مخالف سرسخت مغولان یعنی جلالالدین خوارزمشاه در رفت و آمد به هند و سند از مسیر مکران به کرمان بود و مغولان برای رسیدن به وی مناطق تحت دسترس وی را غارتهای فراوان کردند و از دلایل دیگر توجه به این منطقه پناهنده شدن مخالفان حکومت مرکزی و میزان ناآرامیهای این مناطق بود که خیلی سخت «ایلی» مغولی را میپذیرفتند، هرچند در منابع با پراکندگی اطلاعاتی مواجه هستیم و گاهاً جز یک نام معمولی بیشتر اطلاعی در دست نیست (این امر درباره ناحیه مکران بیشتر صدق میکند.) اما از منظر نوشتههای مورخان دوره مغول، میتوان میزان خسارتها، آسیبها و غارتهای این مناطق را سنجید و جغرافیای منطقه، روحیهٔ جنگجویی، عدم تمکین مردم از حکومت مرکزی و کمک به مخالفین حکومت را میتوان از دلایل آن برشمرد. نتایج این حملات خسارات جبرانناپذیری بر این مناطق داشت که شاید روی تحولات توسعهای در این مناطق تا امروزه تاثیر داشته است.
━━━━━━≼🔸≽━━━━━━
۱- آشتیانی، عباس اقبال، همان، ص ۱۱۲.