21520
"کانال سینمای موج نو" به تحلیل و بررسی "سینمای موج نوی فرانسه" به دلیل اهمیت فراوان در تاریخ صنعت سینما و تاثیرات آن بر دیگر سینماگران جهان میپردازد🎬 Contact us : @CinemaNewWave www.instagram.com/cinema.newwave
روابط بد Bad Encounters
(Les mauvaises rencontres)
کارگردان: الکساندر آستروک
فیلمنامه: الکساندر آستروک و رولان لادنباخ بر اساس رمان سسیل سن لوران ، سالاد مقدس ( Editions de la Table Ronde ، 1954 )
بازیگران: آنوک امی، ژان کلود پاسکال
فیلیپ لمر، گابی سیلویا
کلود دوفن، جیانی اسپوزیتو
ایو رابرت، میشل پیکولی
دیالوگ ها: الکساندر آستروک و رولاند لادنباخ
دستیار کارگردان: مارسل کامو ، ادموند آ. لوی
موسیقی: موریس لروکس
فتوگرافی: رابرت لوفور
صدا: آنتوان آرچیمبا
دکور: Max Douy
تدوین: موریس سرین
استودیو: ویکتورین استودیو
تهیه کنندگان: André Cultet، Edmond Ténoudji
فرمت: سیاه و سفید - صدای مونو - 35 میلی متر
ژانر: درام
مدت زمان: 84 دقیقه
تاریخ انتشار: فرانسه :21 اکتبر 1955
✔️خلاصه فیلم
سفر روزنامهنگار جوان جاهطلب "کاترین راکان" که از فدا کردن زندگی عاشقانهاش به نفع حرفهاش دریغ نخواهد کرد. با حفظ روابط منفعت طلبانه برای موفقیت، او در نهایت در یک موضوع اخلاقی به خطر می افتد...
@Cinema_New_Wave
36 - الکساندر آستروک
(به فرانسوی: Alexandre Astruc) (زادهٔ ۱۳ ژوئیه ۱۹۲۳ در پاریس - درگذشت ۱۹ می ۲۰۱۶) نظریهپرداز و منتقد سینما و کارگردان بود.
او با رشتهای از مقالات که در نشریههای فرانسوی فیلم نگاشت تأثیر زیادی در پیدایش موج نوی سینمای فرانسه داشت. مهمترین رسالهٔ او رسالهای بود با نام "تولد یک آوانگارد جدید: دوربین-قلم" که در سال ۱۹۴۸ در شمارهٔ ۱۴۴ مجله اکران فرانسه به چاپ رسید. این رساله همچنین تأثیر زیادی در نظریات فرانسوا تروفو و ایدهٔ سیاست مؤلفان او و نظریه مؤلف اندرو ساریس داشت. او همچنین از سال ۱۹۵۲ به فیلمسازی روی آورد و تعدادی فیلم ساخت که در سینمای موج نو چندان اهمیتی نیافتند.
از دید آستروک سینماگر یک نویسنده است که نگارشش از طریق قلمی به نام دوربین صورت میپذیرد. پس همانگونه که صفت آفرینشگری را در مورد نویسنده به کار میبریم، فیلمساز نیز باید آفرینندهٔ اثر خود باشد. او اعتقاد داشت که بسیاری از عناصر، سینما را بهطور سلسلهای از قواعد بصری و دراماتیک در قید و بند خود محصور کردهاند و کار فیلمسازِ آفرینشگر، رهایی از دست این سلطه است.
@Cinema_New_Wave
کـــافه کـــتاب پـایـیـزی 🍁
🇫🇷 تاریخچه سینمای موج نوی فرانسه
🔘 1940 - 1944: اشغال
🔘 پیوستن نسل جدید سینمای فرانسه به قدیمیها
🔘 فرانسه پس از جنگ
🔘 مجلات
🔘 کایه دو سینما
🔘 باشگاه های فیلم
🔘 کارگردانان مورد علاقه
🔘 نظریه مؤلف
🔘 فیلم های کوتاه
➕ ویژگیهای موج نوی سینمای فرانسه
الف) ویژگی های تولید فیلم✒️
- سرمایه های اندک
- سادگی مراحل ساخت
ب) ویژگیهای فرمی✒️
- جامپ کات (jump cut)
- شات های بریده
- نقش موسیقی
- دیالوگ در موج نو
- بداهه در سینمای موج نو
- تکنیک فریز فریم
ج) ویژگی های محتوایی✒️
- ابراز عقاید سیاسی
- شخصیت زن اغواگر (Femme Fatale)
@Cinema_New_Wave
▪️ژان لوک گدار در حال تدوین فیلم!
➖ ژان لوک گدار:
«من ماریجوآنا نمیکشم، و بهش احتیاجی هم ندارم چون فیلمها برای من همون تاثیر رو دارن!»
www.instagram.com/cinema.newwave
@Cinema_New_Wave
▪️برخی از فیلم های کوتاه کارگردانان سینمای موج نوی فرانسه
▫️Jean Luc Godard
▫️Agnès Varda
▫️Jacques Rivette
▫️Jean Rouch
▫️Jacques Doniol-Valcroze
▫️Alain Resnais
www.instagram.com/cinema.newwave
@Cinema_New_Wave
تاریخچه سینمای موج نوی فرانسه
▪️نویسندگان "کایه دو سینما" هرچند دیر یا زود متوجه شدند که اگر میخواهند کارگردانی کنند، باید با ساختن فیلمهای کوتاه شروع میکردند و هر طور که میتوانستند پول جمعآوری میکردند. رومر در سال 1950 با کارگردانی Journal d’un Scélérat و سپس "شارلوت و پسر استیک" شروع به کار کرد. ریوت که با فیلمنامهای از شابرول کار میکرد، کارگردانی فیلم Coup du Berger را بر عهده داشت. در سال 1952 گدار مستندی به نام "عملیات بتون" در مورد ساخت سد Grande Dixene در سوئیس کارگردانی کرد. او این فیلم را با سرمایه ای که از کارگری روی سد به دست آورده بود ساخت. پس از فروش این، او ابزار ساخت دو فیلم کوتاه دراماتیک را داشت: Une Femme Coquette و Tous Les Garcons S’Appellent Patrick. و سرانجام با کسب تجربه بیشتر، فیلم هایشان پیچیده تر شد.
📝 اریک رومر در سال 1954 Bérénice، La Sonate a Kreuzer در سال 1956 و Véronique et son Cancre در سال 1958 با استانداردهای روزافزونی ساخت.
@Cinema_New_Wave
تاریخچه سینمای موج نوی فرانسه
⚫️ فیلم های کوتاه
▪️گروه جوان نویسندگان Cahiers du Cinéma با این حال، صرفاً به منتقد بودن راضی نبودند. آنها می خواستند فیلمساز هم باشند. در آن زمان دو مسیر شناخته شده برای کارگردان شدن وجود داشت: یکی اینکه میتوانستید بهعنوان دستیار کارگردان، شاگردی طولانی مدتی را بگذرانید تا اینکه پس از سالها، سرانجام خودتان فیلمبرداری و کارگردانی کنید. این رویکرد در تضاد با خواسته های کارگردانان جوان کم حوصله با ایده های خاصشان و تحقیر متریال محافظه کارانه ای بود که باید روی آن کار می کردند.
📝 روش دیگر درخواست برای طرح بودجه "فیلم کوتاه" بود. این طرح تصویب شده توسط دولت تضمین میکرد که همه فیلمها با استانداردهای حرفهای ساخته شوند. در پایان، داوطلب را قادر می ساخت تا پروانه کار مورد نیاز برای ساخت فیلم را دریافت کند.
@Cinema_New_Wave
▪️دنی سن-ژاک
ـــ کتاب «آری و نه به رمان نو» ــ مقالهٔ خوانندهٔ رمان نو
ـــ برخلاف رمان سنتی که امکان میدهد برای داستانِ اصلی قائل به موجودیت شویم و از آنچه متنِ رمان بیان میکند فراتر رویم، روایت جدید تا به جایی رسیده است که به ما میفهماند که مثلا آدمهای رمان وجود ندارند مگر در حرف و همینکه این حرف خاموش میشود چیزی نیستند مگر همین حرفی که محو میشود. راوی رمان «نامناپذیر» میگوید: «من در واژههایم، من از واژهها درست شدهام.»
▪️تصویر از چپ به راست: آلن رُب-گرییه، کلود سیمون، کلود موریاک، ژِروم لَندون (مدیر انتشارات مینویی)، روبر پَنژه، ساموئل بکت، ناتالی ساروت و کلود اولییه، نویسندگان جنبش «رمان نو» در مقابل انتشارات مینویی پاریس ــ سال 1959 ــ عکس از ماریو دُندِرو
@Cinema_New_Wave
رمان نو و جبهه چپ
رمان نو، با درگیر شدن نویسندگانی چون "مارگریت دوراس" و "آلن رب-گریه" با جنبش فیلم جبهه چپ (که اغلب به عنوان بخشی از موج نو فرانسه شناخته می شود) اثر خود را بر روی پرده سینما بر جای گذاشت. همکاری آنها با کارگردان آلن رنه به موفقیتهای مهمی مانند هیروشیما عشق من (1958) و سال گذشته در مارینباد (1961) منجر شد. رب گریه و دوراس بعداً به کارگردانی فیلم های خودشان ادامه دادند.
آلن رب گرییه در سال ۱۹۶۳ در کتابی تحت عنوان «برای رمان نو» که شامل تأملات دربارهٔ ماهیت و آیندهٔ رمان است، شخصیت پردازی، روایت داستان، ماجرانگاری و گره داستانی که در رمانهای کلاسیک در قرن نوزدهم با آثار انوره دو بالزاک و امیل زولا به اوج شکوفایی خود رسیده بود، را به باد انتقاد گرفت. به گفته او از این پس «هدف نوشته بیان ماجرا نیست بلکه رمان ماجرای نوشته» خواهد بود. ناتالی ساروت نیز در کتاب معتبر خود عصر بدگمانی ضمن انتقاد از رمان کلاسیک، سیر تحولات این ژانر ادبی را از دوره کافکا تا به امروز دنبال کردهاست.
📷 عکس: ژان-لوک گدار و مارگریت دوراس
@Cinema_New_Wave
در اکتبر ۱۹۸۸ دوراس به کما میرود و پس از ۵ ماه بهطور معجزهآسایی جان سالم به در میبرد. مارگریت دوراس که مسئله بیش مصرفی الکل را داشت در نهایت به سرطان مری مبتلا شد. دوراس در روز یکشنبه ۳ مارس سال ۱۹۹۶ در ساعت ۸ صبح در سن ۸۲ سالگی در طبقه سوم خانه شماره ۵ خیابان سنبنوآ پاریس درگذشت.
مراسم تشییع جنازه او در روز ۷ مارس در کلیسای سنژرمن انجام شد و در گورستان مونپارناس دفن شد.
مقاله «پدیده دوراس» که یک سال پس از مرگ دوراس در سال ۱۹۶۶ نوشته شده، رابطه فوقالعادهای را که دوراس با مخاطبین و منتقدان فرانسوی داشت بررسی کرده و نتیجه گرفته است که:«هیچ زن نویسنده معاصر دیگری در فرانسه احساسات مخاطبین را با این شدت برنیانگیخته است. به نظر میرسد او در میان مخاطبین، یا دوست داشته میشود یا مورد نفرت است.» آثار و شخصیت او همچنان مورد توجه خوانندگان، تماشاگران، دانشمندان و منتقدان است. در فرانسه و خارج از جهان فرانسویزبان، مارگریت دوراس در حال حاضر یکی از چهرههای کلیدی ادبیات و سینمای فرانسه به شمار میرود.
📚🎞 مارگریت دوراس (۱۹۹۶ - ۱۹۱۴)
@Cinema_New_Wave
نقطه نظرات سیاسی (مارگریت دوراس)
میتوان او را از منظر سیاسی هم چهرهای فعال در نظر گرفت؛ از این رو که مواضع مختلفی را در طول زندگیاش اتخاذ کرد. طی جنگ «استقلال الجزایر – ۱۹۵۴»، در کنار روشنفکرانی چون ژان پل سارتر و سیمون دوبووار، علیه شکنجه زندانیان الجزایری و فجایع انجامشده توسط ارتش فرانسه اعتراض کرد. او چندین مقاله ژورنالیستی درباره نگرانیهایش در مورد نژادپرستی علیه الجزایریها در فرانسه نوشت. با توجه به کودکی دوراس به عنوان فردی که در مستعمره بزرگ شده، واکنش قوی او در این زمینه احتمالاً توسط تجربیات قبلیاش از سرکوب مستعمراتی در هندوچین برانگیخته شده بود.
در سینمای او، نمایش هند تحت حکومت بریتانیا در «ترانه هند – ۱۹۷۵» و استثمار کارگران مهاجر در فرانسه در «دستهای منفی – ۱۹۷۹» نگرانیهای مشابهی را بیان میکند. دوراس یکی از شرکتکنندگان فعال در انقلاب مه ۱۹۶۸ بود که این اکت، با مواضع کمونیستی و ضداستعماریاش همخوانی داشت. او مخالف سرسخت رئیسجمهور اقتدارگرای فرانسه، دوگل، بود و جنبش «مه ۶۸»، با موضع ضدنهادینه، رد سلسلهمراتب و خودانگیختگی آنارشیستیاش، با فلسفه او همخوانی داشت.
@Cinema_New_Wave
با انتخاب کلید موردنظر، به جامعه دوستداران دانش، هنر و فلسفه بپیوندید.
🎵 موسیقی | 🥯 فلسفه
🎨 هنر | 📼 سینما
🧪🧪 علم | 🌎 سیاست
این پست تبلیغاتی نیست، برای پیشرفت و رشد شماست، مجموعه ای از بهترین ها.
The Cinema of Marguerite Duras (Multisensoriality and Female Subjectivity)
Author: Michelle Royer
Genre: Film criticism
Language: English/128 pages
June 2019
▪️این کتاب بررسی می کند که چگونه فیلم های مارگریت دوراس یک تجربه چندحسی برای تماشاگران ایجاد می کند.
مارگریت دوراس نویسنده یکی از چهرههای کلیدی سینمای فرانسه پس از جنگ بود که نوآوریهای پیشگامی مانند جدایی فیلم و تصویر و اولویتی که به صداها، سکوت و موسیقی داده شده بود. رویکرد چندحسی او فضاهای جدیدی را برای بیان تجربه زنانه باز کرد. اگرچه او با برخی از بهترین تکنسینها و نوازندگان بصری فرانسوی زمان خود کار میکرد، منتقدان اغلب زیباییشناسی بصری و صوتی فیلمهای او و تأثیر آنها بر تماشاگران را نادیده میگرفتند.
این کتاب با تکیه بر نظریههای تجسم و تماشاگری، لمس و چندحسی بودن فیلمهای دوراس و چگونگی ارتباط آنها با دیدگاه زن محور او را تحلیل میکند.
@Cinema_New_Wave
🎬 «مستند برای همه»؛ مدرسهی ۱۰روزه فیلمسازی دانشگاه تهران، ثبتنام میکند
✅ با پیروز کلانتری، مستندساز، عکاس و نویسنده
⏳ زمستان ۱۴۰۴ - ظرفیت محدود
▪️▪️از ایده و طراحی سناریو تا تولید و ساخت فیلم
▪️ ساخت پروژههای فردی و گروهی با پیروز کلانتری، مستندساز
▪️▪️نمایش فصلی آثار منتخب در دانشگاه تهران
☎️ ثبتنام و مشاوره: 09025509867
🎓 با ارائهی مدرک دوزبانهی دورهی جامع آموزشهای آزاد هنرهای زیبا مورد تأیید وزارت علوم برای فارغالتحصیلان
▪️ مرکز آموزشهای کاربردی هنرهای زیبا
@PerformativeArts_UT | @UTArt
.
.
.
#سینما #دانشگاه_تهران #کارگاه_آموزشی #کارگردانی #فیلمسازی #فیلم_مستند #کلاس_بازیگری #مستندسازی #کارگاه_کارگردانی #کلاس_کارگردانی #کارگاه_فیلمسازی
#مدرسه_بازیگری_سینما #مدرسه_فیلمسازی #مدرسه_پرفورمنس_آرت
36 - 1 - روابط بد
Les mauvaises rencontres
(به انگلیسی: Bad Liaisons ) یک فیلم درام فرانسوی به کارگردانی الکساندر آستروک و با بازی انوک ایمه است که در سال ۱۹۵۵ منتشر شد.
"کاترین راکان" جوان، روزنامه نگار، بیست ساله، تحت یک بازجویی دقیق قرار می گیرد. او با همدستی پزشک با نامه ای ناشناس به تلاش برای سقط جنین محکوم شد. با رسیدن به پاریس، او که عاشق آزادی بود، با روزنامه نگار جوانی به نام "پیر یاگر" دوست می شود. طولی نمی کشد که می فهمد ویژگی های لازم برای موفقیت در جنگل پاریس را ندارد و به "بزانسون" نزد خانواده اش باز می گردد.
سناریوی فیلم از الکساندر آستروک و رولان لادنباخ بر اساس رمان "سسیل سن لوران" ، سالاد مقدس ( Editions de la Table Ronde ، 1954 ) می باشد.
@Cinema_New_Wave
⬛️ فصل اول
۱ - ژان-لوک گدار
۲ - فرانسوا تروفو
۳ - کلود شابرول
۴ - آلن رنه
۵ - اریک رومر
۶ - ژاک ریوت
۷ - انیس واردا
۸ - ژاک دمی
۹ - کریس مارکر
۱۰ - آنریکولپی
⬛️ فصل دوم
۱۱ - ژان-پیر ملویل
۱۲ - کلود للوش
۱۳- لویی مال
۱۴ - ژرژ فرانژو
۱۵ - ژاک روزیه
۱۶ - ژان اوستاش
۱۷ - ژاک دونیول-والکروز
۱۸ - ژان روش
۱۹ - راجر وادیم
۲۰ - فیلیپ گارل
۲۱ - استراوب-هویله
۲۲ - پیر کاست
۲۳ - لوک موله
۲۴ - ژان دوشه
۲۵ - ویلیام کلاین
۲۶ - آلن کاوالیه
۲۷ - مارسل آنون
۲۸ - گای دوبور
۲۹ - آلن جسوآ
۳۰ - آندره تشینه
۳۱ - ژان-دانیل پوله
۳۲ - باربت شرودر
۳۳ - فرانسوا رایشنباخ
▪️رمان نو Nouveau Roman
۳۴ - آلن رُب-گری یه
۳۵ - مارگریت دوراس
@Cinema_New_Wave
▪️تدوین فیلم، سریال، مستند و انواع برنامه های تلویزیونی و خبری
عباس کتابی
فارغالتحصیل تدوین فیلم و تدوینگر ممتاز
با ۲۵سال سابقه کار در صداوسیما
و مراکز فرهنگی وهنری
کتابچه الکترونیکی سینمای موج نو
فهرست مطالب
⬛️ فصل اول
۱ - ژان-لوک گدار
۲ - فرانسوا تروفو
۳ - کلود شابرول
۴ - آلن رنه
۵ - اریک رومر
۶ - ژاک ریوت
۷ - انیس واردا
۸ - ژاک دمی
۹ - کریس مارکر
۱۰ - آنریکولپی
⬛️ فصل دوم
۱۱ - ژان-پیر ملویل
۱۲ - کلود للوش
۱۳- لویی مال
۱۴ - ژرژ فرانژو
۱۵ - ژاک روزیه
۱۶ - ژان اوستاش
۱۷ - ژاک دونیول-والکروز
۱۸ - ژان روش
۱۹ - راجر وادیم
۲۰ - فیلیپ گارل
۲۱ - استراوب-هویله
۲۲ - پیر کاست
۲۳ - لوک موله
۲۴ - ژان دوشه
۲۵ - ویلیام کلاین
۲۶ - آلن کاوالیه
۲۷ - مارسل آنون
۲۸ - گای دوبور
۲۹ - آلن جسوآ
۳۰ - آندره تشینه
۳۱ - ژان-دانیل پوله
۳۲ - باربت شرودر
۳۳ - فرانسوا رایشنباخ
▪️رمان نو Nouveau Roman
۳۴ - آلن رُب-گری یه
۳۵ - مارگریت دوراس
➕ ویژگیهای موج نوی سینمای فرانسه
الف) ویژگی های تولید فیلم
➖ سرمایه های اندک
➖ سادگی مراحل ساخت
ب) ویژگیهای فرمی
➖ جامپ کات (jump cut)
➖ شات های بریده
➖ نقش موسیقی
➖ دیالوگ در موج نو
➖ بداهه در سینمای موج نو
➖ تکنیک فریز فریم
ج) ویژگی های محتوایی
➖ ابراز عقاید سیاسی
➖ شخصیت زن اغواگر (Femme Fatale)
🇫🇷 تاریخچه سینمای موج نوی فرانسه
🔘 1940 - 1944: اشغال
🔘 پیوستن نسل جدید سینمای فرانسه به قدیمیها
🔘 فرانسه پس از جنگ
🔘 مجلات
🔘 کایه دو سینما
🔘 باشگاه های فیلم
🔘 کارگردانان مورد علاقه
🔘 نظریه مؤلف
🔘 فیلم های کوتاه
@Cinema_New_Wave
▪️در همین حال، تروفو شرکت فیلمسازی خود را به نام Les Films du Carrosse با کمک پدرشوهر تازه ثروتمندش تأسیس کرده بود و در تابستان 1957 فیلم Les Mistons را بر اساس داستانی از موریس پونز فیلمبرداری کرد. تروفو شروع به ساخت یک مجموعه کمدی کوتاه در پس زمینه سیل که در آن زمان در پاریس و اطراف آن در جریان بود، کرد، اما در یافتن لحن مناسب با مشکل مواجه شد و فیلمی را که گرفته بود به گدار سپرد. با اینحال، گدار هیچ اجباری برای پیروی از فیلمنامه تروفو احساس نمیکرد و داستانی بیربط با تفسیری متفاوت خلق کرد که تمام قراردادهای فیلمسازی سنتی را زیر پا گذاشت. این فیلم، Une Histoire d’Eau، اصیلترین و جدیدترین موج در بین تمام فیلمهای کوتاه تولید شده در آن زمان بود.
📝 از دیگر فیلمهای کوتاه مهمی که در آن زمان و در سالهای بعد ساخته شد، می توان به بی تفاوتی (1957) توسط ژاک دمی، Pourvu Qu'On Ait L'Ivresse (1958) توسط ژان دانیل پوله و جین آبی (1958) توسط ژاک روزیه اشاره کرد. پس از آن اولین فیلمهایی از موریس پیالا (ژانین، 1961)، ژان ماری استراوب (ماچورکا-مف، 1963)، و ژان اوستاش (دو کوت د رابینسون، 1964) اشاره کرد.
@Cinema_New_Wave
تاریخچه سینمای موج نوی فرانسه
⚫️ برخی از اعضای قدیمی موج نو که با ساختن مستندهای کوتاه، مورد تحسین منتقدان قرار گرفتند، اینگونه شروع کردند:
▪️ژرژ فرانژو (Les Sang des bêtes، Hôtel des Invalides)
▪️آلن رنه (شب و مه، Toute Le Mémoire du Monde، Le Chant du Styrene)
▪️کریس مارکر (Les Satues Meurent Aussi، Dimanche a Pekin، Lettre de Siberie)
▪️پیر کاست (Les Femmes du Louvre).
➖دیگران به زودی از آنها پیروی کردند، از جمله:
▪️ لوئی مال (Le Monde du Silence)
▪️ اگنس واردا (La Pointe-Courte)
▪️ ژاک دمی (Le Sabotier du Val de Loire).
📝 گروه "کایه دو سینما"، با این حال، هر دوی این رویکردها را رد کرد. آنها میدانستند که اگر میخواهند وارد صنعت سینما شوند و فیلمهایی را بسازند، باید قوانین نظام را دور بزنند. در حالی که هنوز برای مجله می نوشتند، تجربه و روابطی به دست آوردند. شابرول در فاکس قرن بیستم بهعنوان یک روزنامهنگار کار میکرد، گدار بهعنوان عامل مطبوعاتی، تروفو بهعنوان دستیار برای مکس افولس و روبرتو روسلینی، و ریوت با ژان رنوار و ژاک بکر کار میکردند.
@Cinema_New_Wave
رمانهای معروف این جنبش:
تروپیسم (ناتالی ساروت) - عاشق (مارگریت دوراس) - پاککنها (آلن رب گریه) - جادههای فلاندر (کلود سیمون)
▪️کتابهایی درباره رمان نو:
به سوی رمان نو (آلن رب گریه) - مسائل رمان نو (ژان ریکاردو) – رمان نو (ژانرمون) - به سوی نظریهی رمان نو (ژان ریکاردو) - عصر بدگمانی (ناتالی ساروت) – آری و نه به رمان نو (جمعی از نویسندگان) - رمان نو در فرانسه (آذین حسینزاده) – راهی به هزارتوی رمان نو (جواد اسحاقیان)
📜 با این که نویسندگان رمان نو در نقدهایشان به نقاط مشترکی مثل مرگ قهرمان یا کمرنگ شدن طرح وشخصیت میرسند، اما مثلا بوتور در "دگرگونی" (1957)، کلود سیمون در "جاده فلاندر" (1960)، دوراس در "مدراتو کانتابیله" (1958 )، ساروت در "افلاک نما" (1959) و رب گریه در رمان "پاککنها" (1953) شخصیتی کاملا مستقل از یکدیگر را در عرصه رمان نشان میدهند.
🎬 در پارت 34 و 35 به معرفی آلن رب گری یه و مارگریت دوراس، دو تن از فیلمسازان موج نوی فرانسه که نقش بسزایی در ابداع جنبش رمان نو داشتند پرداختیم، در پارت 36 به معرفی "آلکساندر آستروک" نظریه پرداز و فیلمساز موج نوی فرانسه خواهیم پرداخت.
@Cinema_New_Wave
▪️مسائل فیزیولوژیک انسان تا پیش از "جیمز جویس"(نویسنده) به هیچ روی مطرح نبوده است. او نیازهای فیزیولوژیک انسان را در متون خود وارد کرد. از آن پس هیچکس جرأت طرح ایندست مسائل را نداشته است. البته "ویلیام فاکنر" روح استثنایی بشر را بازنمایی کرده است، بهویژه در فصل اول «خشم و هیاهو».
بنابراین آنگاه که بحث بر سر جسمانیات است، باید رویکرد "جویس" را مد نظر قرار داد و بحث بر سر روح و روان را باید در آثار "فاکنر" بررسی کرد. رمان نو، در این زمینهها کاری صورت نداده است. رمان نو، بر عدم استفاده از «استعاره» تاکید کرده است؛ به زعم صاحبنظران این حوزه، «استعاره» خاصِ دنیای شعر است. نویسندهی قرن بیستم، بیاطلاع از ریاضیات و علوم پایه نیست. این مسئله در گسترهی رمان نو اهمیت دارد. نویسندگان رمان نو، رویکردی مشابه یک معلم ریاضی یا فیزیک یا شیمی دارند. در دنیای پستمدرنیستی امروز، رماننویس باید به این باور متمایل شود که در آینده، رمان به مدد واقعیتهای علمی و اندیشهی بشر، مخاطب خود را از شرِ افراطِ صنایع ادبی خلاص میکند و تبدیل میشود به چیزی که برای انسان درسخواندهی امروزی قابل خواندن باشد.
@Cinema_New_Wave
🔹 مدرسه پرفورمنسآرت دانشگاه تهران، هنرجو میپذیرد
🔹🔹 دورهی دوم، یکساله، ۱۴۰۴-۱۴۰۵
🎓 اساتید: محمد پرویزی، دکتر فارس باقری، زروان روحبخشان، پویان شعلهور، سپیده جدیری، علیرضا برازنده، فرشید پارسیکیا، دکتر هادی آذری، دکتر مرضیه اطهاری نیکعزم، یاسر خاسب،
🪩 با حضور: ریچارد شکنر، سایمن کریچلی، چارلز برنستین، ان والدمن
☎️ مشاوره و ثبتنام: 09965500567
▪️▪️شرایط پذیرش:
🔹پذیرش در مصاحبه ورودی
🔹داشتن تحصیلات یا رزومه در یکی از رشتههای هنر، معماری و ادبیات و زبانهای خارجی
🔹حداقل سن: ۱۸ سال
📍محل برگزاری: دانشکدگان هنرهای زیبا
💎 مدرک دوزبانهی مرکز آموزشهای کاربردی دانشکدگان هنرهای زیبا
▪️مرکز آموزشهای کاربردی دانشکدگان هنرهای زیبا
@PerformativeArts_UT | @UTArt
#دانشگاه_تهران #هنرهای_زیبا #مدرسه_پرفورمنس_آرت
#کارگاه_آموزشی #کارگردانی #پرفورمنس #آموزش_بازیگری #کلاس_بازیگری #کارگردانی_سینما #پرفورمنس_آرت #تئاتر #اجرا #بازیگری #نمایش #کارگاه_بازیگری #کارگردانی_تئاتر #کارگاه_نمایش #اینستالیشن #مدرسه_بازیگری
#performance #performanceart #performing
تاکنون ۹ زندگینامه از دوراس نوشته شده است. هرچند افرادی که به مارگریت دوراس پرداختهاند، تحت تاثیر نقد فرانسوی دهه ۱۹۶۰ و آثار «رولان بارت» میخواستند خلق ادبی را از وجود این نویسنده جدا کنند؛ آنها در تحلیل متون داستانی او در پرتو زندگیاش، بسیار محتاط بودند. بنابراین، اکثر زندگینامههای او محدود به روزنامهنگاران یا محققان غیردانشگاهی بوده است.
در سال ۱۹۷۴، او مجموعهای از مصاحبهها با خاویر گاتیه به نام «زنان با یکدیگر – ۱۹۸۷» را در چارچوب فمینیسم فرانسه منتشر کرد که به دنبال آن، این اثر موضوع بسیاری از تحلیلهای دانشمندان فمینیست فرانسوی، بریتانیایی و آمریکایی با استفاده از نظریههای جنسیتی روانکاوانه قرار گرفت. مارسل مارینی (۱۹۷۷) تفسیر قدرتمندی از نوشتههای دوراس نوشت و نمایندهای از «میل سرکوبشده و منزوی زنانه» را در آثار او تبیین کرد. در حالی که مجله آمریکای شمالی «دوربین تاریک»، مجلهای فمینیستی، فرهنگی و مطالعات رسانهای، چندین مقاله مهم درباره سینمای مارگریت دوراس در دهه ۱۹۸۰ نوشته و همچنین در همین زمان پایاننامههای دکترای زیادی درباره آثار او خلق شدهاند.
@Cinema_New_Wave
🌟 به زودی این پست حذف خواهد شد لطفاً
زودتر وارد شوید .💎〰
چند دقیقه درباره ی مارگریت دوراس نویسنده و فیلمساز فرانسوی از زبان خودش:
دوراس، مارگریت زنی اهل ادبیات
انتظار دارید خودم را چگونه توصیف کنم؟ ارائه ی چهرهای از من، کاری است که دیگران می توانند انجام دهند. به تعداد افرادی که می شناسم، چهره های متفاوتی از من وجود دارد و تمامی آنها صحت دارند. اگر چیز جالبی درباره ی من وجود داشته باشد، این نیست که چه کسی هستم، بلکه آن است که چه کاری انجام می دهم. چون من هیچی نیستم. خوب، من مطالعه نمی کنم؛ دیگر مطالعه نمی کنم؛ به موسیقی هم گوش نمی دهم؛ فیلم می سازم.
پ.ن:
مارگریت دوراس، خالق رمان مشهور عاشق و نویسنده ی فیلم نامه ی عشق من هیروشیما، علاوه بر نوشتن، عالم سینما را نیز با سبک خاص فیلم های خود و تفکیک فیلم و تصویر، قاب هایی ایستا و اولویت بخشی به صدا، سکوت و موسیقی، تحت تاثیر قرار داده است. در ویدیوی حاضر صحنه هایی از فیلم های وی را مشاهده می کنید.
@Cinema_New_Wave
📖 سینمای مارگریت دوراس
چندحسی و ذهنیت زنانه
▪️میشل رویر
The Cinema of Marguerite Duras (Multisensoriality and Female
Subjectivity)
Author: Michelle Royer
Genre: Film criticism
Language: English/128 pages
June 2019
@Cinema_New_Wave
می گویند هزار سال پیش، زنانی بودند که به تنهایی در میان جنگلهایی که با اقیانوس اطلس هم مرز بودند، در کلبه های خود منتظر شوهرانشان بودند که از آنها دور بودند: یا در جنگ خدایان می جنگیدند یا در جنگ های صلیبی، و در این زمان بود که این زنان شروع به صحبت با درختان، با دریا، با حیوانات جنگل کردند. آنها را "جادوگر" می نامیدند و آنها را سوزاندند. یکی از این زنان ورا باکستر نام داشت.
این پرتره از "ورا باکستر" (کلودین گابای) - یک زن بورژوای بیتأثیر، جادوگر - منزوی در ویلای مدرنیستی، در مرز جنگلی که وضعیتش از طریق ملاقات دو زن آشکار می شود، معشوقه سابق شوهرش (نوئل شاتل) و زنی ناشناس (دلفین سیریگ) که او را از سکوت بیرون می آورد. از خلال این گفتگوها که به صورت تئاتر در اتاقهای مختلف خانه اجرا میشود، به تدریج سرچشمه ناامیدی "ورا باکستر" آشکار میشود. "باکستر، ورا باکستر" در پس زمینه جنبش زنان نوشته شد، که دوراس با آن رابطه ای نوسانی و گاه دوسوگرا داشت، و مسلماً فیلمی است که به صراحت به خطوط پرسشگری فمینیستی می پردازد.
@Cinema_New_Wave