1365
عشق به صدق و صفا، شعر و شراب، نوا و سماع، نشر مطالب کتاب شریف «الفتوحات المکیة فی معرفة اسرار المالکیة والملکیة» اثر سترگ جناب محیی الدین ابن عربی رحمت الله علیه🌱 کپی و انتشار مطالب این کانال آزاد است ☘️ ارتباط با خادمِ کانال @Atashe_tur
☘☘☘
عارف محقق پیوسته در سماع است:
عارف محقق پیوسته در سماع (شنیدن) است چون نزد او متکلمی - به تمام وجه - جز خدا نیست بنابراین هر کس از مخلوقات که عارف را مورد خطاب قرار دهد، عارف آن را مانند خطاب رسول از حق قرار داده و آماده برای قبول آنچه که آن شخص به آن مورد خطابش قرار داده است میشود و می نگرد که حکم آن نزد خداوند که شرعاً آن را مقرر داشته چیست؟ لذا بر آن حد میگیرد، بنابراین عارف هیچ چیز را کنار نمیگذارد و چیزی از کلام مخلوقات را مهمل و بیهوده نمیداند و آن را به منزل خودش فرود می آورد، خواه آن قول در حکم شرع زشت و نامشروع و دروغ باشد و یا پاک و پسندیده و حق عارف آن را میپذیرد و در منزلی که خداوند بر زبان شرع و حکمت برای آن قول - آن را معین داشته است فرود می آورد.
فتوحات مکیه باب ۳۰۰
☘ جناب محیی الدین ابن عربی
@Jahe_Eshgh
☘☘☘
#مادر
دلم را با غم مادر نوشتن
غبار چادر خاکی نوشتن
خدا بر بیرق عشاق زهرا (س)
نوشت این طایفه شاه بهشتند
@Jahe_Eshgh
☘☘☘
در مجلس عشّاق قراری دگر است
وین بادهٔ عشق را خماری دگر است
آن علم که در مدرسه حاصل کردند
کار دگر است و عشق کاری دگر است
☘ جناب مولانا
@Jahe_Eshgh
☘☘☘
زین دو هزاران من و ما ای عجبا من چه منم
گوش بنه عربده را دست منه بر دهنم
چونک من از دست شدم در ره من شیشه منه
ور بنهی پا بنهم هر چه بیابم شکنم
زانک دلم هر نفسی دنگ خیال تو بود
گر طربی در طربم گر حزنی در حزنم
تلخ کنی تلخ شوم لطف کنی لطف شوم
با تو خوش است ای صنم لب شکر خوش ذقنم
اصل توی من چه کسم آینهای در کف تو
هر چه نمایی بشوم آینه ممتحنم
تو به صفت سرو چمن من به صفت سایه تو
چونک شدم سایه گل پهلوی گل خیمه زنم
بیتو اگر گل شکنم خار شود در کف من
ور همه خارم ز تو من جمله گل و یاسمنم
دم به دم از خون جگر ساغر خونابه کشم
هر نفسی کوزه خود بر در ساقی شکنم
دست برم هر نفسی سوی گریبان بتی
تا بخراشد رخ من تا بدرد پیرهنم
لطف صلاح دل و دین تافت میان دل من
شمع دل است او به جهان من کیم او را لگنم
☘☘☘
از لعل لبت بده زکاتی
ای ماه بگو که از کجایی
ماها چو به چرخ دل برآیی☘ جناب مولانا
چون جان به تن جهان درآیی
ماها چه لطیف و خوش لقایی
ای ماه بگو که از کجایی
داریم ز عشق تو براتی
وز قند لطیف تو نباتی
از لعل لبت بده زکاتی
ای ماه بگو که از کجایی
ای یوسف جان که در نخاسی
در حسن و جمال بیقیاسی
در ما بنگر چو میشناسی
ای ماه بگو که از کجایی
زان سان ز شراب تو خرابیم
کز خود اثری همینیابیم
بفزای اگر چه مینتابیم
ای ماه بگو که از کجایی
در زیر درخت تو نشینیم
وز میوه دلکش تو چینیم
جز گلشن روی تو نبینیم
ای ماه بگو که از کجایی
هر دم که ز باده تو نوشیم
بس روشن جان و تیزگوشیم
بی هوش شدیم و بس به هوشیم
ای ماه بگو که از کجایی
از آتشهات در فروغند
فارغ از صدق وز دروغند
با قبله آتشین چو موغند
ای ماه بگو که از کجایی
ای رشک بتان و بت پرستان
آرام دل خراب مستان
پا را بمکش ز زیردستان
ای ماه بگو که از کجایی
شمس تبریز پادشاهی
در خطه بیحد الهی
از ماه تو راست تا به ماهی
ای ماه بگو که از کجایی
☘جناب مولانا
☘☘☘
الهي!
آتش یافت با نور شناخت آمیختی
و از باغ وصال نسیم قرب انگیختی
باران فردانیت برگرد بشریت ریختی
به آتش دوستی آب و گل سوختی
تا دیده عارف را دیدار خود آموختی
☘گفتارهای پیرهرات
@Jahe_Eshgh
☘🖤☘
صلوات عرشی جناب محیی الدین ابن عربی
بر حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها
صَلَواتُ اللهِ و ملائِکتِه و حَمَلهِ عَرشِهِ و جَمیعِ خَلقِه مِنْ أرضِهِ و سَمائِهِ علَی
الجوهرهِ القُدسیَّه فی تعیُّنِ الإنسیّه ،
صورهِ النَّفسِ الکُلیّهِ ،
جوادِ العالمِ العَقلیّهِ ،
بِضعَهِ الحَقیقهِ النَّبویّهِ ،
مطلع الأنوارِ العلویّهِ ،
عینِ عیونِ الأسرارِ الفاطمیّه ،
النّاجیهِ المُنجیّهِ لِمُحبّیها عن النّار ،
ثمره شَجَره الیقین ،
سیده نساء العالمین ،
المعروفه بالقَدْر ،
المجهولهِ بِالْقَبرِ ،
قُرّهِ عین الرَّسولِ ،
الزَّهراءِ البتول ، علیها الصّلوه و السّلام.
مناقب
☘ جناب محیی الدین ابن عربی
@Jahe_Eshgh
☘☘☘
ﻧﻢ ﻧﻢ ﺑﺎرون ﺑﻴﺎﺑﻮﻧﻤﻰ
روزی ﻫﺮ روز ﻣﻨﻰ ﺟﻮﻧﻤﻰ
ﻛﻠﻪ ی ﺧﺮﻣﺎی ﻣﻨﻰ ﻧﻮﻧﻤﻰ
ﻧﺼﻔﻪ ی واﻣﻮﻧﺪه ی اﻳﻤﻮﻧﻤﻰ
@Jahe_Eshgh
☘☘☘
عشقهایی کز پی رنگی بود
عشق نبود عاقبت ننگی بود
این جهان، کوه است و فعل ما ندا
سوی ما آید نداها را صدا
☘ جناب مولانا
@Jahe_Eshgh
☘☘☘
بی تــــو
هوای خانه سنگـــــــــین است
ای کاش
دنیــــــا را دَری میبــــود
شوق فَـــرارم را پری میبود
جایی جـــهان بهتری میبود
اینجا که جای آرَمـــــیدن نــــــیست
@Jahe_Eshgh
☘☘☘
قدرت شكستن عادتهايت را ندارم
و قدرت ندارم كه سرشت تو را
تغيير دهم!
نه كتابهايم برايت نفعى دارند
و نه فرضيههايم تو را
قانع میكنند!
و نه نصيحتهايم برايت مفيداند!
تو؛
فرمانرواى آشوب
و ديوانگى
و
عدم وابستگى هستى...!
☘نزار قبانی
@Jahe_Eshgh
☘☘☘
ای به تو زنده هر کجا جانیست
وز تنور تو هر کرا نانیست
در که نالم که دستگیر توئی
در پذیرم که درپذیر توئی
راز گویم به خلق خوار شوم
با تو گویم بزرگوار شوم
☘ جناب نظامی
@Jahe_Eshgh
☘☘☘
احكام نفوذ بصر:
از حکم نفوذ بصر اینکه صاحبش ارواح نوری و ناری را بدون اراده ای از جانب ارواح و بدون ظهور و تصور ادراک میکند و همین طور «رجال الغیب» را در حالی که میخواهند به حجاب فرو رفته و برابر دیدگان ظاهر نشوند ادراک میکنند پس آنان را صاحب این حال مشاهده میکند؛ و از نفوذ بصر اینکه چون برای آنان معانی تجسّد پیدا کرد آنها را در عین صورشان میشناسند و میدانند که آن کدام معنی بوده که بدون توقف تجسد پیدا کرده است.
فتوحات مکیه باب ۳۶۶
☘ جناب محیی الدین ابن عربی
@Jahe_Eshgh
☘☘☘
خیالش نقش می بندم
به هرحالی که پیش آید
نیابم خالی از جودش
وجود هیچ موجودی
☘ جناب شاه نعمتالله ولی
@Jahe_Eshgh
☘☘☘
تصنیف در فضای موسیقی دستگاهی
آهنگ ساز:حسین فرهادپور
شاعر:محمود شاهرخی
خواننده:حسن فداییان
دستگاه : بیات اصفهان
بر بام تو هرکس پی دیدار برآمد
چون ماه فروزان به شب تار برآمد
از خویش سفر کرد به سوی تو و سرمست
در بحر فنا رفت و گهربار برآمد
رندان ز بلایش به در وصل رسیدند
دریاب دریاب بلا را که گل از خار برآمد
@Jahe_Eshgh
☘☘☘
بِبَر من و پُشتِ سکوت
به دور از این تاریکیا ..
@Jahe_Eshgh
☘☘☘
«الوهاب»
علوم الهی بر دوقسم اند: موهوبی( بخششی) اکتسابی؛ علم موهوبی عبارت از هشدار الهی است که حق تعالی قلب بنده متقی را در سرٌش بدان، مخاطب می دارد، و بر بنده متقی جامه ای از علم می پوشاند و برای بنده ملکه فرق بین حق و باطل قرار میدهد( مفهوم آیه ۲۹ انفال) و از شأن این علم آن است که بنده از خداوند متعال به هر وجهی از وجوه عطا حاصل میکند تا هر عطا گیرنده ای به مقدار بهره و نصیب خویش از آن برگیرد برخی آن را از دست کرم میگیرند و برخی دیگر آن را از دست جود و بعضی آن را از دست سخا و بعضی دیگر آن را از دست احسان و نعمت میگیرند.
فتوحات مکیه باب ۲۷۶
☘ جناب محیی الدین ابن عربی
@Jahe_Eshgh
☘☘☘
#فال حافظ
ساقی بیا که شد قدحِ لاله پر ز می
طامات تا به چند و خرافات تا به کی؟
بگذر ز کبر و ناز که دیدهست روزگار
چینِ قبای قیصر و طرْفِ کلاهِ کی
هشیار شو که مرغِ چمن مست گشت، هان
بیدار شو که خوابِ عدم در پی است، هی
خوشنازکانه میچمی ای شاخ نوبهار!
کآشفتگی مبادت از آشوبِ بادِ دی
بر مِهرِ چرخ و شیوهٔ او اعتماد نیست
ای وای بر کسی که شد ایمن ز مکرِ وی
فردا شرابِ کوثر و حور از برای ماست
و امروز نیز ساقیِ مهروی و جام می
بادِ صبا ز عهدِ صبی یاد میدهد
جاندارویی که غم ببرد درده ای صبی!
حشمت مبین و سلطنتِ گل، که بسپرد
فراشِ باد هر ورقش را به زیر پی
درده به یاد حاتمِ طی جام یک منی
تا نامهٔ سیاه بخیلان کنیم طی
زآن می که داد حُسن و لطافت به ارغوان
بیرون فکند لطف مزاج از رخش به خوی
مسند به باغ بر که به خدمت چو بندگان
استاده است سرو و کمر بسته است نی
حافظ حدیثِ سحرفریبِ خوشت رسید
تا حدِ مصر و چین و به اطرافِ روم و ری
☘☘☘
هربخشی از عالم پیوسته خدای را از حیث استعدادش می پرستد، پس ناگزیر حق تعالی به حسب استعدادش برای قبول، به او تجلی می کند« وَإِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ : هیچ موجودی نیست جز آنکه به ستایش او تسبیح گوست. ۴۴ اسراء» پس به هر دو دستش آنچه را که معتقد است قبض کرده: «وَلَٰكِنْ لَا تَفْقَهُونَ تَسْبِيحَهُمْ: ولی شما تسبیح گفتن آنها را نمی فهمید. ۴۴ اسراء» اگر تسبیح آنها راجع به امر واحدی بود، هیچ کس تسبیح دیگری را جاهل و بی خبر نبود، در صورتی که خداوند فرمود: تسبیح اشیاء را نمی فهمید( یعنی فهمیده نمیشود) دلالت بر آن دارد که هر موجودی اِلاهِ خودش را بدانچه که نزد خودش مقرر و معلوم است و نزد دیگری مشخص نیست تسبیح می کند.
فتوحات مکیه باب ۲۱۸
☘ جناب محیی الدین ابن عربی
@Jahe_Eshgh
☘☘☘
وز چشم من بنگر مرا
این بار من یک بارگی در عاشقی پیچیدهام@Jahe_Eshgh Читать полностью…
این بار من یک بارگی از عافیت ببریدهام
دل را ز خود برکندهام با چیز دیگر زندهام
عقل و دل و اندیشه را از بیخ و بن سوزیدهام
ای مردمان ای مردمان از من نیاید مردمی
دیوانه هم نندیشد آن کاندر دل اندیشیدهام
امروز عقل من ز من یک بارگی بیزار شد
خواهد که ترساند مرا پنداشت من نادیدهام
من خود کجا ترسم از او شکلی بکردم بهر او
من گیج کی باشم ولی قاصد چنین گیجیدهام
از کاسهٔ استارگان وز خوان گردون فارغم
بهر گدارویان بسی من کاسهها لیسیدهام
من از برای مصلحت در حبس دنیا ماندهام
حبس از کجا من از کجا مال که را دزدیدهام
در حبس تن غرقم به خون وز اشک چشم هر حرون
دامان خون آلود را در خاک می مالیدهام
مانند طفلی در شکم من پرورش دارم ز خون
یک بار زاید آدمی من بارها زاییدهام
در دیده من اندرآ وز چشم من بنگر مرا
زیرا برون از دیدهها منزلگهی بگزیدهام
تو مست مست سرخوشی من مست بیسر سرخوشم
تو عاشق خندان لبی من بیدهان خندیدهام
عین تو را حلوا کند به زانک صد حلوا دهد
من لذت حلوای جان جز از لبش نشنیدهام
☘ جناب مولانا
☘☘☘
آهنگ محلی بیرجندی
#فولکلور
نگارینا قد چارشونه داری
کنار خونه ی ما خونه داری
همون خونه که رو به قبله باشه
خودت مست و ما رو دیوونه داری
لیلا وفای تو رو گردم
ناز غمزه های تو رو گردم
چشمای سیاه تو رو گردم
راه میری نازک نازک جان
قد و بالای تو رو گردم وای
لیلا لیلا لیلا …
@Jahe_Eshgh
☘☘☘
زمان میان من و او
جدایی افکنده است
من ایستاده در اکنون
و او در آینده است
چه مایه گشتم و آینده حال گشت و گذشت@Jahe_Eshgh Читать полностью…
هنوز در پی آینده، حال گردنده است
به هر قدم قَدَری گفتم از زمان کَندَم
کنون چو می نگرم او ز عمر من کنده است
که سر برآوَرَد از این ورطه جز کسی که هلاک
کمند شوق کنارش به گردن افکنده است
بهانه ی کشش عشق و کوشش دل من
همین غم است که مقصود آفریننده است
به آرزو نرسیدیم و دیر دانستیم
که راه دورتر از عمر آرزومند است
تو آن زمان به سرم سایه خواهی افکندن
که پیش پای تو ترکیب من پراکنده است
به شاهراه طلب بیم نامرادی نیست
زهی امید که تا عشق هست پاینده است
ز دورباش حوادث دلم ز راه نرفت
بیا که با تو هنوزم هزار پیوند است
به جان سایه که میرنده نیست آتش عشق
مبین به کشته ی عاشق که عاشقی زنده است
☘هوشنگ ابتهاج
☘☘☘
«روزه ایام البیض روزه دهر است»
از اسماء حق تعالی « دهر » میباشد ،رسول خدا (ص) ما را هشدار داده که روزه ایام البیض روزه دهر است . -این از باب اشاره است - روزه از آن شما نیست میبینیم که صوم را به دهر نسبت -داده است و آن فرمودۀ الهی است که «الصوم لی - روزه مال من است و چون آن را روزه دهر قرار داد و تو در این روزها روزه داری ،دهر مانند خورشید است - در ظهورش در ماه - و ماه مانند انسان روزه دار است و نور ماه مانند روزه است که به انسان نسبت پیدا کرده است - وقتی که محل آن باشد - و آن مجلای «الدهر» تعالی پس آن صوم حق است در صورت خلق چنانکه خداوند بر زبان بنده اش فرموده: «سمع الله لمن حمده» پس گوینده خداست و شنیدن متعلق به لفظ بنده دارد، بنابراین نطق الهی در خلق است در این صورت ان قول خداست در این حال - نه قول بنده - پس ،شنیدن در واقع تعلق به کلام خدا بر زبان بنده ای که مجرای حروف مقطعه است دارد.
فتوحات مکیه باب ۷۱
☘ جناب محیی الدین ابن عربی
@Jahe_Eshgh
☘☘☘
زنهار تا نپنداری که قاضی [ عین القضات همدانی] میگوید که کفر نیک است و اسلام چنان نیست. حاشا و کلا! مدح کفر نمیگویم یا مدح اسلام. ای عزیز هرچه مرد را به خدا رساند اسلام است، و هرچه مرد را از راه خدا بازدارد کفرست؛ و حقیقت آنست که مرد سالک خود هرگز نه کفر باز پس گذارد و نه اسلام که کفر و اسلام دو حالست که از آن لابد است مادام که با خود باشی؛ اما چون از خود خلاص یافتی، کفر و ایمان اگر نیز ترا جویند درنیابند. بیت
در بتکده تا خیال معشوقۀ ماست
رفتن به طواف کعبه از عقل خطاست
گر کعبه ازو بوی ندارد کُنش است
با بوی وصال او کُنِش کعبۀ ماست
تمهیدات
☘ جناب عین القضات همدانی
@Jahe_Eshgh
☘☘☘
#داستانک
شیخ حسن جهرمی میگوید: در سالی که گذارم به جندیشاپور افتاد، سخنی از محمد مهتاب شنیدم که تا گور بر من تازیانه میزند. دیدمش که زیر آفتاب تموز نشسته، نخ میریسد و ترانه زمزمه میکند. گفتم ای مرد خدا، مرا عاشقی بیاموز تا خدا را همچون عاشقان عبادت کنم. محمد مهتاب گفت:
نخست بگو آیا هرگز خطی خوش، تو را مدهوش کرده است؟ گفتم: نه. گفت: هرگز شکفتن گلی در باغچۀ خانهات تو را از غصههای بیشمار فارغ کرده است؟ گفتم: نه. گفت: هرگز صدایی خوش و دلربا، تو را به وجد آورده است؟ گفتم: نه. گفت: هرگز صورتی زیبا تو را چندان دگرگون کرده است که راه از چاه ندانی؟ گفتم: نه. گفت: هرگز زیر نمنم باران، آواز خواندهای؟ گفتم: نه. گفت: هرگز به آسمان نگریستهای به انتظار برف، تا آن را بر صورت خویش مالی و گرمای درون فرو نشانی؟ گفتم: نه. گفت: هرگز خندۀ کودکی نازنین، تو را به خلسۀ شوق برده است؟ گفتم: نه. گفت: هرگز غزلی یا بیتی یا سخنی فصیح، چندان تو را بیخود کرده است که اگر نشستهای برخیزی و اگر ایستادهای بنشینی؟ گفتم: نه. گفت: هرگز زلالی آب یا بلندی سرو یا نرمی گلبرگ یا کوشش مورچهای، اشک شوق از دیدۀ تو سرازیر کرده است؟ گفتم: نه. گفت: هرگز شده است که بخندی چون دیگری خندان است و بگریی چون دیگری گریان است؟ گفتم: نه. گفت: هرگز بر سیبی یا اناری، بیش از زمانی که به خوردن آن صرف میکنی، چشم دوختهای؟ گفتم: نه. گفت: هرگز عاشق کتابی یا نقشی یا نگاری یا آموزگاری شدهای؟ گفتم: نه. گفت: هرگز دست بر روی خویش کشیدهای و با چشم و گوش و ابروی خویش معاشقت کردهای؟ گفتم: نه. گفت: از من دور شو ای ملعون که سنگ را عاشقی میتوان آموخت، تو را نه.
☘☘☘
نامدگان و رفتگان
از دو کرانه زمان
سوی تو میدوند هان !
ای تو همیشه در میان
آه که می زند برون
از سر و سینه موجِ خون
من چه کنم که از درون
دست تو میکِشد کمان
پیشِ وجودت از عدم ،
زنده و مرده را چه غم
کز نفس تو دم به دم ،
میشنویم بویِ جان
پیشِ تو جامه در برم
نعره زندکه بردرم
آمدمت که بنگرم ، گریه نمی دهد اَمان . . .
ای گلِ بوستانسرا
از پسِ پرده ها درآ
بویِ تو میکِشد مرا
وقتِ سحر به بوستان
هرچه به گِرد ِ خویشتن
مینگرم دراین چمن
آینه ضمیرِ من ،
جز تو نمی دهد نشان
☘ هوشنگ ابتهاج
@Jahe_Eshgh
☘☘☘
هژیر مهرافروز
چو مجنون در پی لیلا
تو را میجویم ای زیبا
گهی در خانه کعبه
گهی در کنج میخانه
@Jahe_Eshgh
☘☘☘
تا آمدی اندر برم
شد کفر و ایمان چاکرم
ای دیدنِ تو دینِ من
وی رویِ تو ایمانِ من
☘ جناب مولانا
@Jahe_Eshgh
معرفت منزل وزیران مهدی (ع)
بخش ششم
۱ : امر نخست نفوذ بصر است
اما نفوذ بصر: این بدان جهت است که خواندن او (مهدی علیه السلام) به سوی خدا بر بصیرت در خوانده شونده به سوی او می باشد، نه در هر خوانده شونده ،لذا در عین هر خوانده شونده ای یعنی آن که را که به سوی او میخواندش می نگرد، پس آن که را که برایش امکان اجابت دعوتش هست مشاهده کرد وی را از آن راه اگرچه از راه اصرار باشد فرا میخواند و آن که را مشاهده کرد وی دعوتش را اجابت نمیکند برای اقامه حجت بر او - به خصوص و بدون اصرار - فرا میخواند زیرا مهدی علیه السلام حجت خداوند بر اهل زمانش است و آن حجت بودن درجه انبیاست که در آن مشارکت واقع میشود خداوند می فرماید: «أَدْعُو إِلَى اللَّهِ عَلَى بَصِيرَةٍ أَنَا وَمَنْ اتَّبَعَنِي = از روی بصیرت به سوی خدا ـ من با هر که مرا پیروی کرده است - به سوی خدا میخوانم - ۱۰۸ یوسف» خداوند بدین، از پیامبرش صلی الله علیه وسلم خبر داده است بنابراین مهدی علیه السلام از کسانی است که او «ص» را پیروی کرده و او «ص» در خواندنش به سوی خدا خطا نمی کند، پس پیروش هم خطا نمیکند، چون پا جای پای او میگذارد؛ و در خبر - در صفت مهدی علیه السلام -آمده که آن حضرت «ص» فرمود: يقفو اثرى لا يخطىء = او پا جای پای من میگذارد و خطا نمیکند» این همان عصمت و نگاهداشت است که در خواندن به سوی خدا میباشد و بسیاری از اولیا - بلکه تمامیشان - بدان دست می یازند.
فتوحات مکیه باب ۳۶۶
☘ جناب محیی الدین ابن عربی
@Jahe_Eshgh
☘☘☘
نتیجه یک مفتاح از مفاتیح غیب که جز از او نمی آموزی
ای دوست من! تو ذکر فرود آمده (قرآن) هستی، پس محفوظی و جز به تو فرود نیاید، بنابراین تو حافظی عینت فانی نمیشود، زیرا در نفس الامر فانی نمیشود و غایت تو آن است که گویی: من ،اویم در این صورت مدلول «هو» مدلول «آنا» نیست پس آنچه که میخواهی هیچ وقت برایت حاصل نمی شود و چون رهایی مشکل است پس بگو: به او و بگو: به خودت از او امتیاز بیاب و او را از خودت امتیاز ده - امتیاز دادن اول از آخر و آخر از اول - و از عالم امتیاز بده و او را از خودت امتیاز ،بخش امتیاز دادن ظاهر از باطن و باطن از ظاهر، زیرا تو از عالم، روح عالمی و عالم صورت ظاهر تو است صورت بدون روح معنایی ندارد، پس عالم هم بدون تو معنایی ندارد و چون عینت را از حق و از عالم امتیاز دادی، قدر خودت را به واسطه معرفت حق شناخته ای و منزلتت را به سبب معرفت عالم بازشناخته ای.
این چیزی را که ترا خبر دادم مفتاحی از مفاتیح خزاین جود و بخشش الهی است آن را ضایع مکن، زیرا آن عمل هر مفتاحی را انجام میدهد و مفتاح، عمل آن را انجام نمیدهد
، پس بدان هر بسته ای باز میشود و آنچه را این مفتاح بسته باشد به غیر آن باز نمیشود و مفاتیح غیب را جز او نمی داند پس جز از او نمی آموزی بنابراین چشم داشت نداشته باش که علمش به تو رسد.
فتوحات مکیه باب ۳۶۹
☘ جناب محیی الدین ابن عربی
@Jahe_Eshgh