7745
🌐 mentalskills.ir ارتباط با ادمین👇👇👇 @Majidkeramatimoghadam پیج اینستاگرام👇👇👇 Majid.keramatimoghadam سایت های مرتبط https://sportssciencejournal.ir https://cognitivesportsjournal.ir https://drmajidkeramati.ir
گاهی برای پیدا کردن خودمان،
لازم است چیزهایی که
بهشان چسبیده ایم را رها کنیم
رها کردن آدمها، باورها، ترسها...
و حتی آن تصوری که از خودمان ساخته ایم...
📚 تکه هایی از یک کل منسجم
@mentalskills
آن زمانى كه صرف مطالعه میشود، زمان محسوب نمیشود! من با گذشتن از صفحهاى به صفحهاى ديگر، از مرزها میگذرم و به كلبههاى افسانهاى وارد میشوم!
📕 ديوانه وار
✍🏻 #كريستين_بوبن
@mentalskills
ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﺳﺎﺗﯿﺪ ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ می ﮔﻔﺖ :
ﯾﮏ ﺑﺎﺭ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﺑﺮﮔﻪ ﻫﺎﺭﻭ ﺗﺼﺤﯿﺢ ﻣﯿﮑﺮﺩﻡ، ﺑﻪ ﺑﺮﮔﻪ ﺍﯼ ﺭﺳﯿﺪﻡ ﮐﻪ ﻧﺎﻡ ﻭ ﻧﺎﻡ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﯽ ﻧﺪﺍﺷﺖ؛ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﻡ ﮔﻔﺘﻢ ﺍﯾﺮﺍﺩﯼ ﻧﺪﺍﺭﺩ .. ﺑﻌﯿﺪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﯾﮏ ﺑﺮﮔﻪ ﻧﺎﻡ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﺯ ﺗﻄﺎﺑﻖ ﺑﺮﮔﻪ ﻫﺎ ﺑﺎ ﻟﯿﺴﺖ ﺩﺍﻧﺸﺠﻮﯾﺎﻥ ﺻﺎﺣﺒﺶ ﺭﺍ ﭘﯿﺪﺍ ﻣﯿﮑﻨﻢ. ﺗﺼﺤﯿﺢ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ 17/5 ﮔﺮﻓﺖ ...
ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩﻡ ﺯﯾﺎﺩ ﺍﺳﺖ؛ ﮐﻤﺘﺮ ﭘﯿﺶ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ ﮐﺴﯽ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺍﯾﻦ ﻧﻤﺮﻩ ﺭﺍ ﺑﮕﯿﺮﺩ. ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺗﺼﺤﯿﺢ ﮐﺮﺩﻡ 15 ﮔﺮﻓﺖ.
ﺑﺮﮔﻪ ﻫﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪ؛ ﺑﺎ ﻟﯿﺴﺖ ﺩﺍﻧﺸﺠﻮﯾﺎﻥ ﺗﻄﺎﺑﻖ ﺩﺍﺩﻡ ﺍﻣﺎ ﻫﯿﭻ ﺩﺍﻧﺸﺠﻮﯾﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ. ﺗﺎﺯﻩ ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ " ﮐﻠﯿﺪ" ﺁﺯﻣﻮﻥ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﻡ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ ﺗﺼﺤﯿﺢ ﮐﺮﺩﻡ.
ﺁﺭﯼ ! ﺍﻏﻠﺐ ﻣﺎ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺳﺨﺖ ﮔﯿﺮ ﺗﺮﯾﻢ ﺗﺎ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﻭ ﺑﻌﻀﻰ ﻭﻗﺘﻬﺎ ﺍﮔﻪ ﺧﻮﺩﻣﻮﻥ ﺭﻭ ﺗﺼﺤﻴﺢ ﻛﻨﻴﻢ ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ ﺑﻪ ﺍﻭﻥ خوبی ﻛﻪ ﻓﻜﺮ ﻣﻴﻜﻨﻴﻢ ﻧﻴﺴﺘﻴﻢ.
@mentalskills
صبور باش وقتی داری تبدیل میشی به کسی که هیچوقت قبلش نبودی.
طبیعیه که اولش حس ناآرامی و سختی داشته باشی.
داری قدم میذاری به نسخهای از خودت که بدنت هیچ خاطرهای ازش نداره.
سیستم عصبی و ناخودآگاهت فقط راه بقا رو از طریق الگوهای قدیمی بلده:
• نشخوار فکری
• راضی نگه داشتن همه
• کوچک کردن خودت تا کسی ناراحت نشه
پس وقتی بالاخره شروع میکنی به انتخاب خودت، مرزگذاری، و بیان حقیقتت، بدنت میترسه.
بهت میگه «خودخواهی» یا سعی میکنه دوباره بکشونت سمت همون آشوب آشنای قبلی.
نه به این خاطر که داری شکست میخوری،
بلکه چون بدن تو سالها تمرین کرده راحتی = رنج.
برای همینه که تغییر شبیه خطر حس میشه.
برای همینه که التیام شبیه از دست دادن خودت به نظر میاد.
اما واقعیت اینه که تو داری بالاخره با اون بخشهایی از خودت ملاقات میکنی که هیچوقت فرصت وجود داشتن نداشتن.
پس اگه احساس گیجی، تردید یا گمشدگی داری،
بدون که جای درستی هستی.
داری از مرز عبور میکنی… به سمت همونی که همیشه قرار بوده باشی.
صبور باش.
@mentalskills
گاهی بزرگترین مانع رشد، این باور است که اگر درباره مهربانی، آگاهی یا درمان صحبت میکنیم، باید همیشه کامل باشیم.
اما واقعیت روان انسان چیز دیگری است.
هیچکس با آگاه شدن، یکشبه از تمام الگوهای قدیمیاش رها نمیشود. مغز ما سالها با مسیرهای عصبی، عادتها و شیوههای مقابلهای خاصی زندگی کرده است. به همین دلیل ممکن است بدانیم چه رفتاری سالمتر است، اما در لحظات استرس، خستگی یا آسیب، دوباره به همان الگوهای آشنا برگردیم.
این تناقض، نشانه ریاکاری نیست؛ بخشی از فرایند تغییر است. تفاوت در اینجاست که آیا بعد از اشتباه، آن را انکار میکنیم یا مسئولیتش را میپذیریم؟
رشد واقعی یعنی بتوانی بگویی:
«من هنوز کامل نیستم، هنوز گاهی دیگران را میرنجانم، هنوز بعضی زخمها مرا به گذشته میبرند، اما دیگر نمیخواهم در آنها بمانم.»
شفا یافتن به معنای نداشتن روزهای سخت نیست؛ یعنی بتوانی هر بار با آگاهی بیشتری به خودت برگردی، اشتباهت را ببینی، جبران کنی و دوباره مسیرت را ادامه بدهی.
شاید اولین نشانه بلوغ روانی این نباشد که دیگر هیچ خطایی نمیکنیم؛ بلکه این باشد که دیگر برای پنهان کردن خطاهایمان، مجبور نیستیم نقش آدمی بینقص را بازی کنیم.
«رشد، حذفِ نقصها نیست؛ افزایشِ صداقت با خود و مسئولیتپذیری در برابر آنهاست.»
@mentalskills
گاهی خودمان را به روز رسانی کنیم !!
به روزرسانی را که فقط برای انواع بازی ها، نرم افزارها و برنامه های کامپیوتری نگذاشته اند …
گاهی هم آدم ، باید افکارش را به روز کند!
طرز فکرش را ارتقا بدهد…
حال و هوایش را تازه کند …
مثلا دور بریزد تمام خاطراتی را که تکرارشان چیزی به جز غم و اندوه ندارد
رها کند بعضی وابستگی ها را که حال و روزش را به هم میریزند
افسوس ها را …
غصه ها را …
نگرانی ها را …
و تمام تلخی هایی که بوی کهنگی گرفته اند
گاهی باید یک گوشه ی دنج نشست
زندگی را نو کرد و یک "من" تازه ساخت
با باورهایی جدید
و افکاری رو به رشد …
باور کن
لازم است هر از گاهی خودمان را هم
"به روز رسانی" کنیم …
@mentalskills
تنهایی مدرن؛ آیا هوش مصنوعی میتواند جای یک همدم واقعی را بگیرد؟
تنهایی در دنیای مدرن الزاماً به معنای تنها بودن فیزیکی نیست؛ بسیاری از افراد در میان خانواده، همکاران و شبکههای اجتماعی، همچنان احساس میکنند کسی واقعاً آنها را نمیشنود. همزمان، چتباتهای هوش مصنوعی به ابزارهایی تبدیل شدهاند که میتوانند در هر ساعت از شبانهروز در دسترس باشند، گفتوگو کنند، به حرفهای کاربر پاسخ دهند و حتی سبک تعامل خود را با او تطبیق دهند. همین ویژگی باعث شده AI از یک ابزار صرفاً فنی به پدیدهای اجتماعی و روانشناختی تبدیل شود.
اما پرسش اصلی این است: آیا گفتوگو با هوش مصنوعی واقعاً تنهایی را کاهش میدهد یا فقط احساس تنهایی را برای مدتی پنهان میکند؟ برخی مطالعات اولیه نشان دادهاند که تعامل با چتباتها میتواند برای بعضی کاربران احساس همراهی ایجاد کند، بهویژه زمانی که فرد امکان یا تمایل گفتوگو با دیگران را ندارد. با این حال، این اثر الزاماً معادل شکلگیری یک رابطه انسانی نیست؛ AI تجربه شخصی، بدن، زندگی مستقل و رابطه متقابل انسانی ندارد و پاسخهایش حاصل پردازش داده و الگوهای زبانی است.
از سوی دیگر، خطر وابستگی نیز واقعی است. اگر فرد به جای استفاده از AI برای تمرین گفتوگو، نظم دادن به افکار یا دریافت حمایت اطلاعاتی، ارتباط انسانی را بهطور فزایندهای کنار بگذارد، ممکن است چرخهای شکل بگیرد که در آن صحبت کردن با یک سیستم همیشه در دسترس، آسانتر از تحمل پیچیدگی روابط واقعی شود. رابطه انسانی محدودیت، اختلاف، سوءتفاهم و مسئولیت دارد؛ دقیقاً همین ویژگیهاست که آن را از یک تعامل کاملاً کنترلشده با ماشین متفاوت میکند.
آینده احتمالاً متعلق به انتخاب بین انسان و هوش مصنوعی نیست، بلکه به استفاده درست از هر دو مربوط است. AI میتواند یک همراه گفتوگویی مفید باشد؛ کسی که به ما کمک میکند افکارمان را مرتب کنیم، درباره یک مسئله حرف بزنیم یا حتی برای برقراری ارتباط بهتر با دیگران آماده شویم. اما اگر هدف، ساختن تعلق، عشق، دوستی و ارتباط عمیق باشد، هنوز هیچ الگوریتمی جای تجربه انسانی را نگرفته است. شاید سؤال واقعی این نباشد که «آیا AI میتواند همدم ما باشد؟» بلکه این باشد: آیا میتوانیم از AI استفاده کنیم تا دوباره به انسانها نزدیکتر شویم، نه اینکه از آنها دورتر؟
@mentalskills
امروز هر حركتي كه آرامشم را به هم مي زند هوشيارانه رها مي كنم و به اين فكر مي كنم كه فرصت ها محدود است و در اين لحظه چه چيزي حال من را خوب مي كند بدون اينكه آسيبي به كسي برساند ؟
همان را انجام مي دهم .
همگام شو !
فرصت را از دست نده !
@mentalskills
تحسین از آنِ زنانی ست
که اندامهایشان آنها را تعریف نکرده است!
و
برای عمیقتر شناختن ماهیتشان به عنوان یک فرد تلاش میکنند
نه یک جنس...
پونه_مقیمی
@mentalskills
موفقیت واقعی؛ وقتی «بیشتر داشتن» دیگر کافی نیست
در فرهنگ امروز، موفقیت اغلب با چند شاخص قابل اندازهگیری تعریف میشود: پول بیشتر، جایگاه اجتماعی بالاتر، شغل بهتر، قدرت، شهرت یا دستاوردهای بزرگتر. اما یک پرسش اساسی باقی میماند:
اگر کسی به همه اینها برسد، اما در درون خود احساس آرامش و رضایت نداشته باشد، آیا واقعاً موفق شده است؟
از دید روانشناختی، پاسخ ساده نیست.
موفقیت با خوشبختی یکی نیست.
ممکن است فردی بسیار موفق باشد اما احساس خوشبختی نکند. همانطور که ممکن است فردی زندگی سادهای داشته باشد و از زندگی خود احساس رضایت عمیقی داشته باشد.
موفقیت بیشتر به «دستاورد» مربوط است؛ خوشبختی به «تجربه ذهنی زندگی» و رضایت درونی به این مربوط میشود که فرد احساس کند زندگیاش با ارزشها، نیازها و معنای شخصی او هماهنگ است.
مشکل از جایی شروع میشود که انسان معیار موفقیت خود را از بیرون دریافت میکند.
اگر ارزشمندی خود را با درآمد، تأیید دیگران، تعداد دنبالکنندگان، عنوان شغلی یا مقایسه با دیگران بسنجیم، موفقیت به یک مسابقه بیپایان تبدیل میشود؛ چون همیشه کسی هست که پول بیشتری دارد، مشهورتر است یا یک قدم جلوتر قرار گرفته است.
در چنین شرایطی، انسان ممکن است موفقتر شود، اما رضایتمندتر نشود.
از طرف دیگر، رضایت درونی به معنای دست کشیدن از جاهطلبی یا پذیرفتن وضعیت موجود نیست. رضایت سالم یعنی بتوانیم همزمان برای رشد تلاش کنیم و ارزش خود را فقط به نتیجه گره نزنیم.
شاید تعریف دقیقتر موفقیت این باشد:
موفقیت یعنی ساختن زندگیای که دستاوردهای بیرونی آن با ارزشهای درونی انسان در تضاد نباشد.
پول، قدرت، شهرت و دستاورد میتوانند بخشی از موفقیت باشند؛ اما اگر برای رسیدن به آنها آرامش، روابط، آزادی، معنا و هویت خود را قربانی کنیم، ممکن است چیزی به دست آورده باشیم که از بیرون شبیه موفقیت است، اما از درون شبیه شکست.
بنابراین سؤال مهمتر از «چقدر موفق شدهام؟» شاید این باشد:
«آیا زندگیای که ساختهام، واقعاً زندگیای است که میخواهم در آن زندگی کنم؟»
و شاید موفقیت واقعی دقیقاً از جایی آغاز شود که پاسخ این سؤال دیگر وابسته به نگاه دیگران نباشد.
@mentalskills
علل ایجاد اختلالات شخصیت چیست؟
علل ایجاد اختلالات شخصیت بسیار پیچیده است. این عوامل میتوانند به صورت ترکیبی از عوامل ژنتیکی، محیطی، فرهنگی و روانی باشند. در زیر به برخی از اصلیترین عواملی که ممکن است در ایجاد اختلالات شخصیت نقش داشته باشند، اشاره میکنیم:
🍂 عوامل ژنتیکی
ژنتیک نقش مهمی در شکلگیری شخصیت دارد. برخی اختلالات شخصیت میتوانند در خانوادهها به صورت ژنتیکی انتقال پیدا کنند؛ اما ژنتیک تنها یکی از عوامل است و تأثیر زیادی توسط عوامل محیطی نیز دارد.
🍂 عوامل محیطی
تجربیات و محیطی که فرد در طول زندگی خود در آن زندگی میکند، میتوانند بر شکلگیری شخصیت تأثیر داشته باشند. تربیت و پرورش خانواده، روابط اجتماعی و تجربیات ناخوشایند، میتوانند در شکلگیری الگوهای رفتاری تاثیرگذار باشند.
🍂 عوامل روانی
تجربیات روانی و رویدادهای ذهنی نقش مهمی در ایجاد اختلالات شخصیت ایفا میکنند. رویدادهایی مانند استرسهای ناشی از زندگی، رویدادهای تروماتیک و تجربیات ناراحتکننده میتوانند به شکلگیری الگوهای رفتاری ناپسند و اختلالات شخصیتی منجر شوند.
🍂 فرهنگ و محیط فرهنگی
ارزشها، باورها و انتظارات فرهنگی محیط اطراف میتوانند در شکلگیری شخصیت تأثیرگذار باشند. این امور ممکن است به شکلدهی الگوهای رفتاری و ارزشهای شخصیتی کمک کنند و از طرف دیگر باعث آسیب به شخصیت و ایجاد اختلال در آن شود.
🍂 تجربههای کودکی
تجربههای کودکی نیز میتوانند در ایجاد اختلالات شخصیت تأثیر داشته باشند. تجربیات نادرست در دوران کودکی مانند: ناامنی در پیوندهای خانوادگی، سوءاستفاده جسمانی یا عاطفی و… میتوانند الگوهای شخصیتی ناپسند را شکل دهند.
@mentalskills
بعضی روزها ذهن آدم آنقدر شلوغ میشود که حتی نمیداند دقیقاً از چی خسته است.
یک گوشهاش نگرانی است، یک گوشهاش ترس، یک گوشهاش فکرهایی که مدام تکرار میشوند.
نه چون ضعیفی، فقط چون مدت زیادی همهچیز را توی خودت نگه داشتهای.
لازم نیست امروز همهچیز را حل کنی.
شاید فقط چند دقیقه گوشی را کنار بگذاری، یک نفس عمیق بکشی، چیزی که فشارت میدهد بنویسی و کمی با خودت مهربانتر باشی.
ذهن هم گاهی به یک خانهتکانی ساده نیاز دارد؛
کمکم، بدون عجله.
@mentalskills
رفتار تو از احساساتت میاد . . . احساساتت از افکارت . . . میخوای تغییر کنی؟ پس از ریشه شروع کن — با بازنویسی ذهنت !
@mentalskills
#یک_دقیقه_مطالعه 📚
🔹قانون 70%
نکات واقعی و جالب در زندگی تک تک ما...
70 درصد برنامه های آخرین مدل گوشی ها ، بدون استفاده می ماند!
به 70 درصد سرعت یک ماشین گران قیمت و آخرین سیستم نیاز نیست!
70درصد فضاهای یک ویلای لوکس، بدون استفاده می ماند!
70 درصد یک قفسه پر لباس، به ندرت پوشیده می شود!
از70درصد استعدادهایمان استفاده نمیشود
70درصد از محبت وعشقمان را ابراز نميكنيم
70 درصد از کل درآمد طول عمرمان ، برای دیگران باقی می ماند!
روزهایمان می گذرد و پول هایمان در بانک ها و عشقمان درسينه می ماند ...
📚 برگرفته از کتاب قانون هفتاد درصد
@mentalskills
📔 همسایه ها
✍ احمد محمود
500 صفحه
#احمد_محمود
@mentalskills
رابطه به این نیست که آنها آنطور که دوست دارید با شما رفتار کنند، بلکه رابطه یعنی نحوه رفتار شما با آنها، به شکلی که خودشان درخواست کرده اند ...
@mentalskills
چندمورد مهمی که خودت توی زندگیت میتونی کنترلشون کنی:
_دیدگاهت
_رفتارهات
_هیجاناتت
_چیزهایی که میخوری
_میزان ارزش دادنت به آدما
_نحوه ی واکنش نشون دادنت
_طرز صحبت کردنت با خودت
_بودن یا نبودن تو یه رابطه
_تعیین حد مرز های شخصیت
_دنبال کردن و نکردن آدمای سمی تو دنیای مجازی و واقعی
@mentalskills
معرفی و دانلود رایگان کتاب ذهن قوی: هنر قدرت درونی برای غلبه بر مشکلات زندگی | ریوهو اوکاوا | انتشارات نگرش مدیران | کتابراه
https://www.ketabrah.ir/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B0%D9%87%D9%86-%D9%82%D9%88%DB%8C/book/84176
کتاب ذهن قوی (هنر قدرت درونی برای غلبه بر مشکلات زندگی) تالیف ریوهو اوکاوا (بنیانگذار علم شادی) منتشر شد. فایل کامل و رایگان تقدیم به همراهان کانال مهارتهای روانی 🌹🙏👇
@mentalskills
🔗
«احساس غرقشدن» (Sinking Feeling) یک فیلم کوتاه انیمیشنی است که توسط مؤسسه خیریه بریتانیایی PAPYRUS Prevention of Young Suicide با همکاری استودیوی برنده جایزه BAFTA، یعنی Blue Zoo ساخته شده و در روز جهانی پیشگیری از خودکشی در سال ۲۰۲۱ منتشر شد. این فیلم با استفاده از یک استعارهٔ تصویریِ مستقیم—غرق شدن تدریجی یک نوجوان در زمین—نشان میدهد که افسردگی و انزوا چگونه میتوانند طاقتفرسا و در عین حال نامرئی به نظر برسند.
@mentalskills
با این ❾ کار جایگاهتون رو بالا ببرید:
- در لحظه زندگی کنید.
- نه گفتن رو یاد بگیرید.
- ازمتفاوت بودن نترسید.
- به خودتان ایمان داشته باشید.
- از خودتون بودن خجالت نکشید.
- تو جامعه با افراد با احترام و محبت برخورد کنید.
- انتظاراتتون از خودتون بالا و از بقیه پایین بیارید.
- کاریو انجام بدید که به درست بودنش ایمان دارید.
- هیچگاه طرز فکرتون رو به خاطر اینکه شبیه دیگران باشید عوض نکنید.
@mentalskills
این خصوصیات ، درد و رنج انسان را افزایش میدهند:
۱- اهمیت دادن به قضاوت دیگران
۲- گیر کردن در گذشته یا پیشخور کردن آینده
۳- حواسپرت بودن
۴- بی اخلاقی
۵- گریز از مسئولیت یا پاسخگویی
۶- عجول بودن یا شتاب زده رفتار کردن
۷- وراجی یا پرگویی
۸- کتاب نخواندن
۹- نداشتن اوقات فراغت
۱۰- پُر کاری یا بی کاری
۱۱- ناتمام گذاشتن کارها
۱۲- داشتن منبع کنترل بیرونی
۱۳- زیاده از حد اهمیت دادن
۱۴- برهم خوردن ریتم خواب
@mentalskills
هر احساسی پیامی دارد:
_استرس پیامی دارد و می گوید: روی مسائل زندگیم تسلط ندارم و باید مهارت هایم را افزایش دهم و نیاز به مرتب تر کردن زندگیم دارم.
_افسردگی پیامی دارد و می گوید: سبک زندگیم خوب نیست و راکد بودن را باید رها کنم.
_اضطراب پیامی دارد و می گوید: خودم را بیش از حد درگیر مسائلی کرده ام که ارتباطی به من ندارند.
_کمبود اعتماد به نفس پیامی دارد و می گوید: من به وعده هایی که به خودم می دهم عمل نمی کنم و دیگر نمی توانم روی خودم حساب کنم.
_زود رنجی برای من پیامی دارد و می گوید: دچار خودبزرگ بینی هستم و کوچکترین مخالفتی را برنمی تابم چرا که تصور میکنم هرآنچه که می پندارم بی شک درست است.
در واقع تمام احساس های منفی در باطن خود پیامی دارند و اشاره به نقطه ضعفی از ما میکنند
به جای فرار، انکار یا از بین بردن این احساسات منفی، به مفهوم و معنای پیامی که برای ما دارند توجه کنیم.
@mentalskills
_در چه موقعیتهایی نه گفتن لازم است؟
موقعیت اول: اگر باعث بهم خوردن اولویتهاتون میشه.
موقعیت دوم: اگه باعث میشه از ارزشهاتون کوتاه بیایید.
موقعیت سوم: اگه داره به وقتتون لطمه میزنه.
موقعیت چهارم: اگه انتظارات رو به شدت از شما بالا میبره و آرامشتون رو میگیره.
موقعیت پنجم: اگه باعث میشه حق بقیه پایمال بشه.
موقعیت ششم: اگه باعث میشه نتونید طرف حقیقت رو بگیرید.
@mentalskills