0:00 Allegro moderato
7:37 Adagio
15:37 Allegro poco moderato

🆔️@NilabakChubi

Читать полностью…

پس از چند هفته، این یادداشت‌ها به ارزشمندترین معلم شما تبدیل خواهند شد؛ زیرا روند واقعی پیشرفتتان را به شما نشان می‌دهند، نه فقط احساس لحظه‌ای‌تان را.
───
🆔️@NilabakChubi

Читать полностью…

در بخش سوم این مجموعه خواهیم دید که چرا نوازندگان حرفه‌ای، تمرین را تنها با تعداد ساعت‌ها نمی‌سنجند و چگونه استراحت، خودارزیابی و برنامه‌ریزی، نقش مهمی در پیشرفت بلندمدت آن‌ها دارد.

▪️تمرین این جلسه
فقط یکی از قطعات خود را انتخاب کنید و این برنامه را اجرا کنید:
☆ ۵ دقیقه تمرین آهسته.
☆ ۵ دقیقه تمرین همان بخش با سه الگوی ریتمیک متفاوت.
☆ ۱۰ دقیقه تمرین روی دو تا چهار میزان دشوار.
☆ یک بار ضبط اجرا و یادداشت کردن سه نکته قابل بهبود.
☆ ۵ دقیقه مرور ذهنی قطعه، بدون در دست گرفتن ساز.

اگر این برنامه را تنها یک هفته ادامه دهید، احتمالاً متوجه خواهید شد که تغییر در روش تمرین، بسیار مؤثرتر از افزایش مدت تمرین است.
───
#یادداشت
#تمرین_هدفمند

🆔️@NilabakChubi

Читать полностью…

🔰چرا پیشرفت نوازندگی گاهی متوقف می‌شود؟
▫️بخش اول: سکوتی که نشانه توقف نیست

گاهی در کلاس، هنرجویی با ناامیدی می‌گوید: «هر روز تمرین می‌کنم، اما احساس می‌کنم دیگر هیچ پیشرفتی ندارم.»
این جمله را تقریباً همه مدرس‌های موسیقی بارها شنیده‌اند. شاید جالب باشد بدانیم که این احساس، تنها مختص هنرجویان نیست؛ بسیاری از نوازندگان حرفه‌ای نیز در دوره‌هایی از زندگی هنری خود آن را تجربه کرده‌اند. تفاوت در این است که نوازندگان باتجربه، این سکوت را پایان راه نمی‌دانند، بلکه آن را بخشی از فرایند یادگیری می‌شناسند.
در نگاه نخست، پیشرفت شبیه بالا رفتن از یک پله‌برقی به نظر می‌رسد؛ هر روز کمی بهتر از دیروز. اما مغز انسان این‌گونه یاد نمی‌گیرد.

یادگیری مهارت‌های پیچیده، از جمله نوازندگی، معمولاً به صورت موجی اتفاق می‌افتد؛

دوره‌هایی از رشد سریع، سپس دوره‌هایی که ظاهراً هیچ اتفاقی رخ نمی‌دهد و بعد، جهشی تازه. روان‌شناسان این دوره‌ها را Learning Plateau یا «سکوی یادگیری» می‌نامند.
یکی از مهم‌ترین پژوهش‌هایی که نگاه ما را به تمرین موسیقی تغییر داد، مطالعه مشهور آندرس اریکسون و همکارانش در سال ۱۹۹۳ بود. اریکسون با بررسی دانشجویان آکادمی موسیقی دریافت که تفاوت میان نوازندگان ممتاز و سایر نوازندگان، فقط در مدت زمان تمرین نیست؛ بلکه در نوع تمرین است. او مفهوم «تمرین هدفمند» (Deliberate Practice) را مطرح کرد؛ تمرینی که با هدف مشخص، تمرکز کامل، دریافت بازخورد و اصلاح مداوم همراه است، نه صرفاً تکرار یک قطعه از ابتدا تا انتها.
این یافته، یکی از رایج‌ترین باورهای دنیای موسیقی را به چالش کشید. بسیاری از ما تصور می‌کنیم اگر ساعت بیشتری ساز بزنیم، الزاماً پیشرفت بیشتری خواهیم کرد.

اما حقیقت این است که مغز، تکرار بی‌هدف را خیلی زود به یک عادت تبدیل می‌کند.

از آن لحظه به بعد، ممکن است ساعت‌ها ساز بزنیم، اما چیز تازه‌ای یاد نگیریم.
از سوی دیگر، علوم اعصاب نیز نکته مهمی را روشن کرده است:
همه یادگیری در زمان تمرین اتفاق نمی‌افتد.
وقتی روی یک قطعه کار می‌کنیم، مغز شبکه‌های عصبی جدیدی ایجاد می‌کند؛ اما این شبکه‌ها برای پایدار شدن، به زمان نیاز دارند. بخشی از این فرایند در هنگام استراحت و به‌ویژه در خواب انجام می‌شود. پژوهش‌های متیو واکر نشان داده‌اند که خواب، نقش مهمی در تثبیت حافظه حرکتی دارد؛ همان حافظه‌ای که باعث می‌شود انگشتان ما بدون فکر کردن، مسیر درست را پیدا کنند. به همین دلیل است که گاهی قطعه‌ای که شب گذشته دشوار به نظر می‌رسید، صبح روز بعد روان‌تر اجرا می‌شود.
به عنوان مدرس، بارها این تجربه را دیده‌ام. هنرجویی که هفته‌ها برای اجرای یک پاساژ تلاش کرده و ناگهان، بدون آنکه اتفاق خارق‌العاده‌ای رخ داده باشد، در جلسه بعد آن را با آرامش می‌نوازد. از بیرون، این پیشرفت ناگهانی به نظر می‌رسد؛ اما در واقع، حاصل روزها تمرین، استراحت و بازسازی تدریجی مغز است.
بنابراین، اگر این روزها احساس می‌کنید درجا می‌زنید، شاید لازم باشد به جای قضاوت کردن خود، کمی صبورتر باشید. رکود همیشه به معنای شکست نیست؛ گاهی نشانه آن است که مغز در حال ساختن زیربنایی است که هنوز نتیجه آن را نمی‌بینید.
اما این تنها بخشی از ماجراست.

گاهی دلیل توقف پیشرفت، نه فرایند طبیعی یادگیری، بلکه عادت کردن مغز به شیوه تمرین ما است.

اگر هر روز یک مسیر یکسان را طی کنیم، مغز دیگر دلیلی برای یادگیری نمی‌بیند.

در بخش دوم خواهیم دید که چگونه می‌توان با ایجاد تغییرهای کوچک اما هوشمندانه، مغز را دوباره وارد مسیر یادگیری کرد؛ تغییرهایی که گاهی بسیار مؤثرتر از افزایش ساعت تمرین هستند.

▪️تمرین این جلسه:
پیش از شروع تمرین، فقط یک سؤال از خود بپرسید:
«امروز دقیقاً می‌خواهم چه چیزی را بهتر از دیروز انجام دهم؟»
اگر پاسخ شما روشن و مشخص باشد، احتمالاً همان جلسه تمرین، ارزشمندتر از چند ساعت تمرین بی‌هدف خواهد بود.
───

#یادداشت
#تمرین_هدفمند
🆔️@NilabakChubi

Читать полностью…

🔰 معرفی مقاله:

🔸️الگویی کاربردی برای تفسیر در نوازندگی موسیقی کلاسیک

👤 نویسنده: دکتر آذین موحد

🔑 کلیدواژگان: بیان موسیقی، تفسیر موسیقی، نوازندگی موسیقی کلاسیک، لایه‌‌های تفسیر، فلوت.

🆔️@NilabakChubi

Читать полностью…

II. Allegro

🆔️@NilabakChubi

Читать полностью…

🎹 Sonata for solo Flute in A Minor, Wq. 132
🎼 Carl Flute Philipp Emanuel Bach|Composer
🎼Emmanuel Pahud | Flute

🆔️@NilabakChubi

Читать полностью…

III. Scherzo: Leggiero e vivace

🆔️@NilabakChubi

Читать полностью…

I. Molto allegro ed agitato

🆔️@NilabakChubi

Читать полностью…

📝 عنوان مقاله:
رویکردی نو در مفهوم سلسله مراتب با مقایسه تطبیقی میان معماری و موسیقی بر اساس تحلیل آنالیز شنکر

‌👤نویسنده: #میترا_لایق

👥️ارائه شده در: چهارمین کنفرانس بین المللی پژوهش‌های نوین در عمران، معماری و شهرسازی، بارسلونا-اسپانیا.

🔍برشی از چکیده:
...این مقاله در پی آن است که به جست‌وجوی مفهوم سلسله‌مراتب در معماری و موسیقی پرداخته و رابطه میان آنها را از طریق یکی از مبانی مشترک آنها ردیابی کند. در این میان به سلسله‌مراتب نغمه‌های ملودیک بر می‌خوریم که به آنالیز شنکر معروف است. با بررسی این آنالیز به نوعی از مفهوم سلسله‌مراتب در موسیقی بر می‌خوریم که دارای ساختار سه مرتبه‌ای «پس‌زمینه»، «میان‌زمینه» و «پیش‌زمینه» بوده که در تعاریف سلسله‌مراتب در معماری کمتر به آن پرداخته شده است اما بسیار قابل استفاده می‌نماید.

🔑واژگان کلیدی: سلسله‌مراتب، معماری، موسیقی، آنالیز شنکر، زیبایی‌شناسی.

🔗لینک مقاله:
https://www.sid.ir/paper/868062/fa#downloadbottom

🆔️@NilabakChubi

Читать полностью…

🔶️ فهرست مطالب اصلی کانال:

⬅️شناخت موسیقی دوره رنسانس
طرح شنیداری ۱
طرح شنیداری ۲
طرح شنیداری ۳

⬅️شناخت موسیقی دوره باروک
طرح شنیداری۱
طرح شنیداری ۲
طرح شنیداری ۳
طرح شنیداری ۴
طرح شنیداری۵
طرح شنیداری۶
باروک ایتالیا
باروک فرانسه
باروک آلمان
جمع بندی دوره باروک

⬅️شناخت موسیقی دوره کلاسیک
طرح شنیداری ۱
طرح شنیداری ۲
طرح شنیداری ۳
طرح شنیداری ۴
طرح شنیداری ۵
طرح شنیداری ۶
سمفونی کلاسیک
کنسرتو کلاسیک
مقایسه موسیقی دوره باروک و کلاسیک

⬅️ شناخت موسیقی دوره رمانتیک
طرح شنیداری ۱
طرح شنیداری ۲
طرح شنیداری ۳
طرح شنیداری ۴
طرح شنیداری ۵
موسیقی برنامه ای:
طرح شنیداری ۱ (سمفونی-برنامه‌ای)
طرح شنیداری ۲ (اوورتور- کنسرت)
طرح شنیداری ۳ (پوئم-سمفونی)
طرح شنیداری ۴ (موسیقی-صحنه)
فلوت:
طرح شنیداری ۱
طرح شنیداری ۲
طرح شنیداری ۳
طرح شنیداری ۴
جمع‌بندی دوره رمانتیک

⬅️ شناخت موسیقی قرن بیستم
طرح شنیداری ۱
طرح شنیداری ۲
طرح شنیداری ۳
طرح شنیداری ۴
فلوت:
طرح شنیداری ۱
طرح شنیداری ۲
طرح شنیداری ۳
جمع‌بندی دوره مدرن

🎹فرم در موسیقی ۱
🎹فرم در موسیقی ۲

📽انیمیشن چهار فصل ویوالدی
📽انیمیشن سمفونی پیتر و گرگ
📽 مستند سمفونی‌های جنگ

📚کتاب صوتی خاکی و آسمانی
فصل اول | دوم | سوم | چهارم | پنجم | ششم | هفتم | هشتم | نهم | دهم | یازدهم | دوازدهم | سیزدهم | چهاردهم | پانزدهم | شانزدهم | هفدهم | هجدهم | نوزدهم | بیستم | بیست و یکم | بیست و دوم | بیست و سوم | بیست و چهارم | بیست و پنجم | بیست و ششم | بیست و هفتم | بیست و هشتم | بیست و نهم

🆔️@NilabakChubi
☆■☆■☆■☆■☆■☆■☆■☆■☆

🔸️ هشتگ‌های مهم:

#ویدئو_آموزشی #نوازندگی_فلوت #آموزش_فلوت
#آموزش_موسیقی #تمرین_موثر

#تاریخ_موسیقی_غرب  #دوره_کلاسیک #دوره_باروک  #باروک #کلاسیک #دوره_رمانتیک
#سمفونی #کنسرتو #کوارتت #فرم #سونات #روندو #اپرا #سرناد

#انیمیشن_موسیقی #انیمیشن #فیلم #فیلم_کوتاه #کتاب_صوتی
#سازشناسی

#فلسفه_هنر #نقد_هنری #یادداشت
#معرفی_نوازنده #آهنگسازان_زن
🆔️@NilabakChubi

Читать полностью…

°•°• پایان موسیقی مدرن قرن بیستم•°•°

Читать полностью…

🔰خلاصه موسیقی مدرن قرن بیستم؛

⬅️ پیدایش موسیقی مدرن
در آغاز قرن بیستم، جهان با تحولاتی عمیق در علم، فلسفه، صنعت و هنر روبه‌رو شد. این دگرگونی‌ها بر موسیقی نیز تأثیر گذاشت و بسیاری از آهنگسازان تصمیم گرفتند از قواعد تثبیت‌شده دوره‌های کلاسیک و رمانتیک فاصله بگیرند. آنان به جای تکرار سنت‌های گذشته، به دنبال کشف زبان‌های تازه برای بیان اندیشه و احساس بودند. از این رو، موسیقی مدرن بیش از هر چیز با نوآوری، تجربه‌گرایی و جست‌وجوی امکانات جدید صوتی شناخته می‌شود.

⬅️ویژگی‌های موسیقی مدرن

1️⃣فاصله گرفتن از تونالیته
یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های موسیقی مدرن، کاهش وابستگی به نظام تونال است. بسیاری از آهنگسازان از هارمونی‌های سنتی فاصله گرفتند و به آتونالیته، پلی‌تونالیته یا شیوه‌های نوین سازمان‌دهی صدا روی آوردند. در نتیجه، موسیقی این دوره گاه برای شنوندگان ناآشنا، پیچیده و غیرقابل پیش‌بینی به نظر می‌رسد.

2️⃣تحول در ریتم
ریتم در موسیقی مدرن نقش بسیار پررنگی پیدا کرد. استفاده از میزان‌های نامتقارن، تغییرات مداوم ضرب، سنکوپ، چندریتمی و الگوهای ریتمیک پیچیده، به آثار این دوره پویایی و تنش بیشتری بخشید. در بسیاری از قطعات، ریتم به اندازه ملودی اهمیت دارد و حتی گاهی نقش اصلی را بر عهده می‌گیرد.

3️⃣توجه به رنگ صوتی
در این دوره، رنگ صوتی (تیمبر) به یکی از عناصر اساسی آهنگسازی تبدیل شد. آهنگسازان تلاش کردند از تمام قابلیت‌های صوتی سازها استفاده کنند و صداهایی تازه و متفاوت بیافرینند. گاهی کیفیت و رنگ صدا، از ملودی و هارمونی نیز اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

4️⃣گسترش تکنیک‌های اجرایی
آهنگسازان مدرن امکانات جدیدی را برای نوازندگان به کار گرفتند. استفاده از گستره کامل ساز، پرش‌های بزرگ، تغییرات شدید دینامیک، آرتیکولاسیون‌های متنوع و تکنیک‌های اجرایی نو، مهارت بالاتری از نوازندگان می‌طلبید و مرزهای توانایی سازها را گسترش داد.

5️⃣آزادی در فرم
برخلاف دوره‌های پیشین که فرم‌هایی مانند سونات یا روندو رایج بودند، بسیاری از آثار مدرن ساختارهایی آزاد و انعطاف‌پذیر دارند. آهنگسازان متناسب با ایده موسیقایی خود، فرم اثر را طراحی می‌کردند و کمتر به الگوهای سنتی پایبند بودند.

6️⃣بیان احساسات و اندیشه‌های نو
موسیقی مدرن تنها به دنبال زیبایی شنیداری نبود، بلکه مفاهیمی مانند اضطراب، هیجان، پیچیدگی زندگی مدرن و تجربه‌های ذهنی انسان را نیز بیان می‌کرد. به همین دلیل، این آثار اغلب فضای پرتنش، رازآلود یا تأمل‌برانگیزی دارند.

⬅️آهنگسازان برجسته

از مهم‌ترین آهنگسازان این دوره می‌توان به کلود دبوسی، آرنولد شوئنبرگ، ایگور استراوینسکی، بلا بارتوک، سرگئی پروکفیف، پل هیندمیت و ادگار وارز اشاره کرد. هر یک از این آهنگسازان با دیدگاهی متفاوت، نقش مهمی در شکل‌گیری موسیقی مدرن و گسترش مرزهای هنر موسیقی ایفا کردند.

🔚جمع‌بندی
موسیقی مدرن قرن بیستم را می‌توان دوران شکستن قواعد، گسترش خلاقیت و کشف امکانات تازه در صدا دانست. این دوره، مسیر موسیقی را دگرگون کرد و بسیاری از شیوه‌های آهنگسازی و نوازندگی امروز، ریشه در نوآوری‌های همین دوران دارند.

#موسیقی_قرن_بیستم

🆔️@NilabakChubi

Читать полностью…

✨️طرح شنیداری دو:
(از مجموعه فلوت قرن بیستم)

🔴 نام اثر: سونات فلوت در ر ماژور، اپوس ۹۴
🟠 خالق: سرگئی پروکفیف
🟡 سبک: نئوکلاسیک

0:00 I. Moderato
7:47 II. Scherzo
12:47 III. Andante
16:27 IV. Allegro con brio

❗️نکات شنیداری:

• نئوکلاسیسیسم: بهره‌گیری از فرم‌های کلاسیک همراه با زبان موسیقایی قرن بیستم.

• ملودی‌های روان: خطوط ملودیک فلوت شفاف، آوازگونه و به‌یادماندنی هستند.

• ریتم‌های پرانرژی: تغییرات ریتمیک و ضرباهنگ‌های پویا به موسیقی تحرک می‌بخشند.

• تضادهای بیانی: بخش‌های لطیف و تغزلی در کنار قسمت‌های پرجنب‌وجوش و شوخ‌طبع قرار می‌گیرند.

• گفت‌وگوی سازها: فلوت و پیانو به‌طور برابر در پیشبرد موسیقی نقش دارند.

• هارمونی مدرن: اثر در چارچوب تونالیته باقی می‌ماند، اما از رنگ‌های هارمونیک تازه استفاده می‌کند.

• موومان پایانی: سرشار از نشاط، درخشش تکنیکی و حال‌وهوای رقص‌گونه است.

#موسیقی_قرن_بیستم
#فلوت
#پروکفیف
#نئوکلاسیک
🆔️@NilabakChubi

Читать полностью…

🔰نقش فلوت در موسیقی قرن بیستم و تحول آن

قرن بیستم یکی از مهم‌ترین دوره‌های تحول در تاریخ موسیقی و به‌ویژه در تاریخ ساز فلوت به شمار می‌آید. در این دوره، نگرش آهنگسازان به صدا دگرگون شد و فلوت نیز از این تغییرات عمیق تأثیر پذیرفت. اگر در دوره‌های باروک، کلاسیک و رمانتیک فلوت عمدتاً به عنوان سازی ملودیک و آوازگونه شناخته می‌شد، در قرن بیستم به ابزاری برای کشف امکانات جدید صوتی و بیانی تبدیل شد.
در آغاز قرن بیستم، آهنگسازانی مانند کلود دبوسی و موریس راول با بهره‌گیری از رنگ‌آمیزی صوتی فلوت، افق‌های تازه‌ای برای این ساز گشودند. در آثاری مانند «بعدازظهر یک فون» اثر دبوسی، فلوت تنها نقش اجرای ملودی را بر عهده ندارد، بلکه به خلق فضا، تصویرسازی و انتقال حالات شاعرانه کمک می‌کند.

در این دوره، توجه به ظرافت دینامیکی، انعطاف در جمله‌بندی و تنوع رنگ صوتی افزایش یافت.

با گسترش جریان‌های نوگرای موسیقی، نقش فلوت نیز دگرگون شد. مهم‌ترین ویژگی‌های این تحول عبارت‌اند از:

1️⃣ استقلال بیشتر از ارکستر و پیانو
فلوت بیش از گذشته به عنوان سازی مستقل مطرح شد و آثار فراوانی برای فلوت سولو و گروه‌های کوچک نوشته شد.

2️⃣ گسترش رپرتوار تک‌نوازی
آهنگسازان قرن بیستم آثار ارزشمندی برای فلوت تنها خلق کردند. یکی از مهم‌ترین این آثار، «چگالی ۲۱.۵» اثر ادگار وارز است که در سال ۱۹۳۶ نوشته شد. این قطعه نشان داد که فلوت می‌تواند به تنهایی دنیایی غنی از صداها و رنگ‌های گوناگون را خلق کند.

3️⃣ نقش پررنگ در موسیقی مجلسی مدرن
فلوت به یکی از مهم‌ترین سازهای موسیقی مجلسی قرن بیستم تبدیل شد و در ترکیب‌های متنوع سازی حضوری فعال یافت.

4️⃣ استفاده از فلوت برای ایجاد فضاهای جدید
آهنگسازان از فلوت برای خلق فضاهای رازآلود، بدوی‌گرایانه، اکسپرسیونیستی و آوانگارد بهره گرفتند. برای مثال،

در آثار ایگور استراوینسکی فلوت گاه نقشی بدوی و آیینی پیدا می‌کند، در حالی که در موسیقی اکسپرسیونیستی می‌تواند بیانگر اضطراب و تنش درونی باشد.

5️⃣ کاوش در رنگ صوتی (تمبر)
فلوت دیگر صرفاً وسیله‌ای برای اجرای ملودی نبود، بلکه به ابزاری برای جست‌وجو در امکانات گوناگون صدا تبدیل شد. آهنگسازان به کیفیت و رنگ صدا به اندازه ملودی و هارمونی اهمیت می‌دادند.

از اواسط قرن بیستم به بعد، تحول فلوت وارد مرحله‌ای تازه شد. آهنگسازان معاصر به سراغ تکنیک‌های گسترش‌یافته رفتند و امکاناتی را به کار گرفتند که پیش از آن در نوازندگی فلوت رایج نبود:

• فلاتر تانگ
• مولتی‌فونیک (اجرای چند صدا به طور همزمان)
• میکروتون‌ها
• گلیساندو
• صداهای تنفسی و هوایی
• ضربه‌های کلیدی
• آواز خواندن همزمان با نوازندگی

این تکنیک‌ها موجب شدند فلوت بتواند طیف گسترده‌تری از احساسات و جلوه‌های صوتی را بیان کند.
نمونه برجسته این رویکرد، قطعه «Voice for Solo Flute» اثر تورو تاکه‌میتسو است. در این اثر، نوازنده علاوه بر نواختن، از صدا، گفتار و جلوه‌های غیرمتعارف استفاده می‌کند و مرز میان موسیقی، کلام و صدا را در می‌نوردد.

در نتیجه، قرن بیستم فلوت را از یک ساز عمدتاً ملودیک به ابزاری برای اکتشاف صدا، رنگ و بیان موسیقایی تبدیل کرد. امروزه بخش بزرگی از رپرتوار فلوت و بسیاری از شیوه‌های نوازندگی معاصر، حاصل نوآوری‌ها و تجربه‌گری‌های همین دوره است. به همین دلیل، قرن بیستم را می‌توان نقطه عطفی در تاریخ فلوت دانست؛ دورانی که مرزهای فنی و هنری این ساز بیش از هر زمان دیگری گسترش یافت.

#موسیقی_قرن_بیستم
#فلوت

🆔️@NilabakChubi

Читать полностью…

🎹Sonata No.1 for Flute & Piano

🎼Bohuslav Martinu (1890-1959)
🎼Peter-Lukas Graf | Flute
🎼Bernd Glemser | Piano

🆔️@NilabakChubi

Читать полностью…

🔰چرا پیشرفت نوازندگی گاهی متوقف می‌شود؟
▪️بخش سوم (پایانی): تمرین بیشتر یا تمرین بهتر؟ آنچه نوازندگان بزرگ به ما می‌آموزند

«نوازندگی، تنها حاصل حرکت انگشتان نیست؛ بلکه نتیجه‌ی کیفیت توجه است.»

— برگرفته از دیدگاه‌های آندرس اریکسون درباره «تمرین هدفمند»

در دو بخش گذشته دیدیم که احساس رکود، بخشی طبیعی از مسیر یادگیری است و با ایجاد تنوع در شیوه تمرین می‌توان مغز را دوباره وارد فرآیند یادگیری کرد. اما هنوز پرسشی اساسی باقی مانده است: چرا بعضی نوازندگان، با وجود تمرین کمتر، پیشرفت بیشتری می‌کنند؟
پاسخ این پرسش را باید در یک واژه جست‌وجو کرد: آگاهی.

سال‌ها تصور می‌شد که تفاوت میان یک نوازنده حرفه‌ای و یک نوازنده معمولی، تنها در تعداد ساعت‌های تمرین است. اما پژوهش مشهور آندرس اریکسون و همکارانش در سال ۱۹۹۳، این باور را دگرگون کرد. او نشان داد که

آنچه نوازندگان برجسته را متمایز می‌کند، صرفاً زمان تمرین نیست، بلکه کیفیت آن است.

نوازندگان حرفه‌ای، هر جلسه تمرین را با هدفی مشخص آغاز می‌کنند، دائماً اجرای خود را ارزیابی می‌کنند و به محض مشاهده یک خطا، روش تمرین را تغییر می‌دهند. به بیان دیگر، آن‌ها «فقط ساز نمی‌زنند»، بلکه دائماً در حال یاد گرفتن هستند.

ویژگی مهم دیگر، خودارزیابی است.

پژوهش‌های بری زیمرمن (Barry J. Zimmerman) درباره «یادگیری خودتنظیم» نشان می‌دهد که یادگیرندگان موفق، همواره عملکرد خود را بررسی می‌کنند. آن‌ها پس از هر جلسه تمرین از خود می‌پرسند:
• امروز چه چیزی را بهتر از دیروز اجرا کردم؟
• بزرگ‌ترین ضعف من چه بود؟
• فردا برای برطرف کردن آن چه برنامه‌ای دارم؟
همین پرسش‌های ساده، تمرین را از یک فعالیت تکراری به فرآیندی هدفمند تبدیل می‌کنند.
اما نکته‌ای که بسیاری از هنرجویان از آن غافل‌اند، نقش استراحت است.
شاید عجیب به نظر برسد، اما گاهی بهترین کاری که می‌توان برای پیشرفت انجام داد، کنار گذاشتن ساز برای مدتی کوتاه است. پژوهش‌های علوم اعصاب نشان داده‌اند که مغز، در فاصله‌های استراحت و به‌ویژه هنگام خواب، اطلاعات و مهارت‌های جدید را سازمان‌دهی و تثبیت می‌کند. به همین دلیل، تمرین چهار ساعته و خسته‌کننده، همیشه نتیجه‌ای بهتر از دو جلسه تمرین متمرکز و کوتاه ندارد.
از سوی دیگر، بسیاری از نوازندگان بزرگ، تمرین را به بخش‌های ۲۰ تا ۴۵ دقیقه‌ای تقسیم می‌کنند و میان آن‌ها استراحت‌های کوتاه در نظر می‌گیرند. این روش، علاوه بر کاهش خستگی عضلات، تمرکز ذهن را نیز حفظ می‌کند.

یکی دیگر از ویژگی‌های مشترک نوازندگان موفق، پذیرفتن اشتباه است.

بسیاری از هنرجویان، هنگام خطا کردن، از ابتدا شروع می‌کنند؛ اما نوازندگان حرفه‌ای درست در همان نقطه توقف می‌کنند. آن‌ها می‌دانند که هر اشتباه، پیامی در خود دارد. اشتباه، دشمن تمرین نیست؛ بلکه راهنمای آن است. اگر هنگام تمرین هیچ اشتباهی رخ ندهد، احتمالاً تمرین به اندازه کافی چالش‌برانگیز نیست.
در اینجا شاید بد نباشد به تجربه یکی از بزرگ‌ترین فلوت‌نوازان قرن بیستم، مارسل مویس (Marcel Moyse)، اشاره کنیم.

شاگردان او بارها نقل کرده‌اند که مویس بیش از سرعت یا نمایش تکنیکی، بر کیفیت صدا و دقت در هر نت تأکید داشت.

او معتقد بود اگر تنها یک نت را با زیباترین کیفیت ممکن بنوازید، بیش از آنکه ده‌ها جمله را با بی‌دقتی اجرا کنید، پیشرفت خواهید کرد. این نگاه، همان چیزی است که امروز علوم اعصاب نیز تأیید می‌کند: یادگیری عمیق، از توجه عمیق به جزئیات شکل می‌گیرد.
پس اگر بخواهیم سه اصل مهم این مجموعه را در یک جمله خلاصه کنیم، می‌توان گفت:

• رکود، همیشه نشانه توقف نیست.
• تنوع، مغز را دوباره به یادگیری وادار می‌کند.
• پیشرفت، حاصل کیفیت تمرین است، نه صرفاً کمیت آن.

در پایان، شاید مهم‌ترین پرسشی که هر نوازنده باید هر روز از خود بپرسد، این نباشد که «امروز چند ساعت تمرین کردم؟» بلکه این باشد:
«آیا امروز، آگاهانه‌تر از دیروز تمرین کردم؟»
اگر پاسخ این سؤال «بله» باشد، حتی یک جلسه تمرین کوتاه نیز می‌تواند شما را یک گام به نوازنده‌ای بهتر تبدیل کند.
موسیقی، سفری بی‌پایان است. در این سفر، مقصد هرگز به اندازه مسیر اهمیت ندارد. هر نت، فرصتی است برای بهتر شنیدن، عمیق‌تر اندیشیدن و انسانی‌تر نواختن. شاید راز ماندگاری هنرمندان بزرگ نیز همین باشد؛ آن‌ها هیچ‌گاه تصور نکردند که به پایان یادگیری رسیده‌اند.
───
▫️پیشنهاد تمرین این جلسه
در پایان هر جلسه تمرین، تنها دو دقیقه زمان بگذارید و پاسخ این سه سؤال را در یک دفترچه یادداشت کنید:
۱. امروز چه چیزی را بهتر از دیروز نواختم؟
۲. مهم‌ترین اشتباه من چه بود و علت آن چه می‌توانست باشد؟
۳. فردا اولین پنج دقیقه تمرینم را به چه موضوعی اختصاص خواهم داد؟

#تمرین_هدفمند
🆔️@NilabakChubi

Читать полностью…

🔰چرا پیشرفت نوازندگی گاهی متوقف می‌شود؟
▫️بخش دوم: وقتی مغز به تمرین عادت می‌کند

«تکرار، زمانی ارزشمند است که هر بار چیزی به آن اضافه شود؛ وگرنه فقط همان اشتباه را تثبیت می‌کند.»

در بخش نخست گفتیم که رکود، همیشه نشانه توقف نیست و گاهی مغز در حال تثبیت مهارت‌هایی است که نتیجه آن‌ها بعداً آشکار می‌شود. اما گاهی دلیل این رکود، چیز دیگری است: مغز دیگر در تمرین ما با چالش تازه‌ای روبه‌رو نمی‌شود.
مغز انسان به دنبال صرفه‌جویی در انرژی است. وقتی حرکتی بارها به یک شکل تکرار می‌شود، آن را به یک عادت تبدیل می‌کند. این ویژگی برای انجام کارهای روزمره مفید است، اما در یادگیری موسیقی می‌تواند مانعی برای پیشرفت باشد. اگر هر روز قطعه‌ای را از ابتدا تا انتها، با همان سرعت و همان روش تمرین کنیم، ممکن است ساعت‌ها ساز بزنیم، اما چیز تازه‌ای یاد نگیریم.
روان‌شناس برجسته رابرت بیورک (Robert A. Bjork) این موضوع را با مفهوم «دشواری‌های مطلوب» (Desirable Difficulties) توضیح می‌دهد. او معتقد است

یادگیری زمانی عمیق‌تر و ماندگارتر می‌شود که مغز مجبور باشد برای حل یک مسئله تلاش کند. به همین دلیل، تمرینی که کمی دشوارتر و متنوع‌تر باشد، معمولاً از تمرینی که همیشه راحت و تکراری است، نتیجه بهتری خواهد داشت.

پس چگونه می‌توان مغز را دوباره وارد مسیر یادگیری کرد؟

1️⃣ تمرین آهسته و سریع
بیشتر نوازندگان حرفه‌ای، حتی هنگام آماده شدن برای اجرا، بخشی از تمرین روزانه خود را با سرعتی بسیار کمتر از سرعت اصلی انجام می‌دهند. تمرین آهسته به مغز فرصت می‌دهد کیفیت صدا، هماهنگی انگشتان، تنفس، وضعیت بدن و جمله‌بندی را با دقت بیشتری پردازش کند. سرعت بالا، نتیجه یک حرکت صحیح است؛ نه راه رسیدن به آن. در مقابل گاهی نیاز است بخشی از یک پاساژ یا گام را سریعتر اجرا کنیم. به این ترتیب که با بخش بندی کردن آن بین قسمت‌های مختلف وقفه ایجاد کنیم و سپس مجدد سریع بنوازیم. این ایجاد تنوع در تمرین می‌تواند محرکی برای یادگیری و تثبیت مغز باشد.
2️⃣ تغییر ریتم
یکی از مؤثرترین روش‌های تمرین که در آموزش بسیاری از سازها، از جمله فلوت، ویولن و پیانو، توصیه می‌شود، تغییر ریتم است. اگر پاساژی از نت‌های مساوی دارید، آن را یک بار به صورت کشیده–کوتاه و بار دیگر کوتاه–کشیده اجرا کنید یا نت‌ها را با گروه‌بندی‌های متفاوت بنوازید.
این روش، مغز را از حالت خودکار خارج می‌کند و باعث می‌شود هر نت با دقت بیشتری پردازش شود. علاوه بر این، استقلال انگشتان، کنترل عضلات و دقت ریتمیک نیز بهبود پیدا می‌کند. بسیاری از نوازندگان حرفه‌ای، پیش از اجرای پاساژ با ریتم اصلی، آن را با چند الگوی ریتمیک مختلف تمرین می‌کنند.
3️⃣ قطعه را به بخش‌های کوچک تقسیم کنید
گاهی تنها دو یا سه میزان، منشأ تمام مشکلات یک قطعه هستند. به جای آنکه ده بار کل قطعه را اجرا کنید، همان چند میزان را با دقت تمرین کنید. مغز، مسائل کوچک و مشخص را بسیار بهتر از وظایف بزرگ و مبهم یاد می‌گیرد.
4️⃣ ترتیب تمرین را تغییر دهید
همیشه از ابتدای قطعه شروع نکنید. گاهی از آخر قطعه یا از بخش میانی آغاز کنید. این کار باعث می‌شود تمام قسمت‌های قطعه به یک اندازه در حافظه تقویت شوند و وابستگی ذهن به شروع قطعه کاهش یابد.
5️⃣ تمرین ذهنی
در پژوهشی که آلوارو پاسکوال-لئونه (Alvaro Pascual-Leone) و همکارانش در سال ۱۹۹۵ منتشر کردند، نشان داده شد که تصور دقیق حرکت انگشتان، بدون اجرای واقعی، نیز می‌تواند تغییراتی در قشر حرکتی مغز ایجاد کند. این یافته نشان می‌دهد که مطالعه پارتیتور، شنیدن موسیقی در ذهن و تصور حرکت دست‌ها، اگر با تمرین عملی همراه باشد، می‌تواند فرایند یادگیری را تقویت کند.
6️⃣ اجرای خود را ضبط کنید
هنگام نوازندگی، ذهن ما هم‌زمان درگیر نت‌خوانی، تکنیک و بیان موسیقایی است و ممکن است بسیاری از اشکالات را نشنود. اما وقتی به اجرای ضبط‌شده خود گوش می‌دهیم، نقش نوازنده را کنار می‌گذاریم و به شنونده تبدیل می‌شویم. این تغییر زاویه دید، یکی از بهترین ابزارهای یادگیری است.
7️⃣ با هدف تمرین کنید، نه با ساعت
پیش از شروع تمرین، تنها یک هدف مشخص انتخاب کنید؛ مثلاً شفاف‌تر شدن صدای آغاز یک جمله، اجرای دقیق یک پاساژ یا بهبود کیفیت تنفس. زمانی که هدف روشن باشد، ذهن نیز متمرکزتر عمل می‌کند.
در سال‌هایی که تدریس می‌کنم، بارها دیده‌ام هنرجویانی که با کاهش زمان تمرین و افزایش کیفیت آن، پیشرفت بیشتری نسبت به گذشته داشته‌اند. تفاوت آن‌ها در استعداد نبود؛ در شیوه فکر کردن به تمرین بود.
به یاد داشته باشیم که تمرین، صرفاً تکرار حرکت انگشتان نیست؛ تمرین یعنی آموزش دادن مغز. و مغز، زمانی بهترین یادگیری را دارد که با مسئله‌ای تازه روبه‌رو شود.

🆔️@NilabakChubi

Читать полностью…

📚 معرفی کتاب

📖 نام اثر: هیاهوی زمان
👤 نویسنده: جولین بارنز
📝 مترجم: پیمان خاکسار

✒️ درباره کتاب:

رمان، روایتی تأمل‌برانگیز از زندگی دیمیتری شاستاکوویچ، آهنگساز برجسته روس، در سایه حکومت استالینی است. جولیان بارنز با زبانی شاعرانه و روان، زندگی هنرمندی را به تصویر می‌کشد که میان وفاداری به هنر و اجبار به اطاعت از قدرت سیاسی گرفتار شده است. شوستاکوویچ در هر لحظه بیم آن دارد که به جرم استقلال فکری یا سوءبرداشت از آثارش، به زندان یا مرگ محکوم شود. او بارها ناچار می‌شود میان سکوت، سازش و حفظ وجدان هنری خود یکی را برگزیند.
بارنز بیش از آنکه به شرح رویدادهای تاریخی بپردازد، به آشفتگی‌های درونی یک هنرمند می‌پردازد؛ انسانی که می‌کوشد در میانه هیاهوی تبلیغات، تهدید و استبداد، صدای راستین موسیقی را زنده نگه دارد. هیاهوی زمان تنها زندگی‌نامه‌ای داستانی نیست، بلکه تأملی عمیق درباره نسبت هنر و قدرت، ترس و شجاعت، و بهایی است که هنرمند برای حفظ کرامت و خلاقیت خود می‌پردازد. این رمان از برجسته‌ترین آثار ادبی معاصر درباره موسیقی کلاسیک و سرنوشت هنرمند در نظام‌های توتالیتر به شمار می‌آید.
#معرفی_کتاب
🆔️@NilabakChubi

Читать полностью…

III. Allegro

🆔️@NilabakChubi

Читать полностью…

I. Poco adagio

🆔️@NilabakChubi

Читать полностью…

IV. Finale: Allegro assai appasionato

🆔️@NilabakChubi

Читать полностью…

II. Andante con moto tranquillo

🆔️@NilabakChubi

Читать полностью…

🎹 Piano Trio No.1 in D Minor , Op.49
🎼 Felix Mendelssohn | Composer

°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°
تریو پیانو شمارهٔ ۱ در رِ مینور، اپوس ۴۹ اثر فلیکس مندلسون، برای پیانو، ویولن و ویولنسل.
مندلسون در این تریو از ملودی‌های روان، هارمونی‌های شفاف و گفت‌وگویی پویا میان سه ساز بهره می‌گیرد؛ به‌گونه‌ای که هیچ سازی صرفاً نقش همراهی‌کننده ندارد. موومان نخست با فضایی پرشور و احساسی آغاز می‌شود، موومان دوم آرام و شاعرانه است، موومان سوم حال‌وهوایی سبک و شوخ‌طبع دارد و موومان پایانی با انرژی فراوان و شکوهی چشمگیر به پایان می‌رسد.
رابرت شومان این اثر را «شاهکار تریوهای معاصر» نامید؛ تحسینی که نشان‌دهندهٔ جایگاه برجستهٔ آن در زمان خود است. امروزه نیز این تریو از محبوب‌ترین آثار رپرتوار موسیقی مجلسی است و به دلیل ترکیب زیبایی ملودیک، انسجام ساختاری و غنای احساسی، همچنان الهام‌بخش نوازندگان و شنوندگان سراسر جهان است.

#رمانتیک
#مندلسون

🆔️@NilabakChubi

Читать полностью…

🎵 آموزش نوازندگی فلوت 🎵

°●زیر نظر میترا لایق●°

🔸️دارای کارت صلاحیت تدریس از وزارت فرهنگ
🔸️ ۱۵ سال سابقه نوازندگی و تدریس
🔸️مدرس هنرستان موسیقی دختران

🔹️به صورت حضوری و آنلاین
🔹️تدریس هم‌زمان سلفژ و تئوری موسیقی


📩راه‌های ارتباطی:

🆔️ @Mitralayegh
☎️ 09151076243


@NilabakChubi

Читать полностью…

کمال‌گرایی؛ دوست یا دشمنِ یادگیری موسیقی؟

بسیاری از هنرجویان موسیقی تصور می‌کنند که برای موفقیت باید همیشه بی‌نقص بنوازند. اما واقعیت این است که کمال‌گرایی، اگر از حد بگذرد، می‌تواند به مانعی جدی در مسیر پیشرفت تبدیل شود.

°•°•مزایای کمال‌گرایی •°•°
🎵 توجه به جزئیات و دقت در اجرا
🎵 تلاش برای ارتقای مداوم کیفیت نوازندگی
🎵 شکل‌گیری عادت تمرین منظم و هدفمند
🎵 افزایش استانداردهای شخصی و حرفه‌ای

°•°•معایب کمال‌گرایی•°•°
⚠️ ترس از اشتباه و کاهش اعتمادبه‌نفس
⚠️ تعویق اجرا یا شرکت در آزمون و کنسرت به دلیل «هنوز آماده نیستم»
⚠️ خستگی ذهنی و فرسودگی ناشی از تمرین‌های افراطی
⚠️ کاهش لذت موسیقی و تبدیل تمرین به منبع استرس

نکته مهم این است که موسیقی هنری زنده و انسانی است. هیچ اجرایی کاملاً بی‌نقص نیست و حتی نوازندگان بزرگ نیز اشتباه می‌کنند. آنچه یک هنرمند را متمایز می‌کند، نه حذف کامل خطاها، بلکه توانایی یادگیری از آن‌ها و ادامه مسیر است.
به جای تلاش برای «بی‌نقص بودن»، هدف خود را «هر روز کمی بهتر شدن» قرار دهید. پیشرفت پایدار، نتیجه تمرین آگاهانه، صبر و پذیرش اشتباهات است.

🌱 به یاد داشته باشید: در موسیقی، کمال مقصد نیست؛ مسیر یادگیری، تجربه و رشد، ارزشمندترین بخش این سفر است.

#یادداشت
🆔️@NilabakChubi

Читать полностью…

موسیقی قرن بیستم را با دوره‌ای مانند رنسانس مقایسه کنید. به نظر هنر به خوبی می‌تواند نشان دهد که در گذر زمان ذهن جستجو‌گر ما چقدر آشفته و عصیانگر تر شده. ما در رابطه با جهان خود ابتدا سعی داشتیم پذیرا و بعد معامله گر باشیم. از گفتنِ:
ای طبیعت من فرمانبردار و تسلیم تو هستم، رسیدیم به مرحله‌ی عشق ورزیدن:
جهان من تو را دوست دارم تو هم مرا دوست بدار...
اما هنگامی که متوجه شدیم دنیا چرخش با مناسبات و تمنای ما نمی‌چرخد روی آوردیم به عصیان، آشوب و بی تمنایی.

من دیگر برده تو نخواهم بود. زیبایی‌ات من را فریب نخواهد داد. همانطور رنجی که بر من تحمیل می‌کنی مرا از پای در نخواهد آورد. تو را جدی نخواهم گرفت تا زمانی که به جبر زمانه از دنیا بروم.
من با بی‌معنایی خویش جهانی از نشانه‌ها خلق خواهم کرد.

انسانِ مدرن گویی دیگر نمی‌خواهد مفتون اغوای خالق خود باشد.

#یادداشت
#میترا_لایق
🆔️@NilabakChubi

Читать полностью…

✨️طرح شنیداری سه:
(از مجموعه فلوت قرن بیستم)

🔴 نام اثر: چگالی ۲۱.۵
🟠 خالق: ادگار وارِز
🟡 سبک: مدرنیسم پیشرو (آوانگارد) / آتونال


❗️نکات شنیداری:

این اثر در سال ۱۹۳۶ برای فلوت سولو نوشته شد و از مهم‌ترین آثار مدرن رپرتوار فلوت به شمار می‌آید. عنوان قطعه به چگالی فلز پلاتین اشاره دارد و به مناسبت معرفی فلوتی ساخته‌شده از پلاتین تصنیف شده است. وارز در این اثر، موسیقی را نه بر پایه ملودی و هارمونی سنتی، بلکه بر اساس رنگ صوتی، ریتم و سازمان‌دهی صدا بنا می‌کند.

گستره وسیع صوتی، تضادهای شدید دینامیکی و سکوت‌های هدفمند،

از ویژگی‌های برجسته این اثر هستند.

در هنگام شنیدن، به تغییرات ناگهانی شدت صدا، جهش‌های بزرگ ملودیک، استفاده از تمام گستره فلوت و نقش سکوت‌ها در شکل‌گیری ساختار موسیقی توجه کنید. همچنین دقت کنید که چگونه یک ایده کوتاه با تغییر ریتم، شدت و رنگ صوتی گسترش می‌یابد. این قطعه فضای رازآلود، پرتنش و گاه انتزاعی ایجاد می‌کند و

بیش از آنکه روایتگر ملودی باشد، تجربه‌ای از کاوش در امکانات صوتی فلوت و بیان مدرن موسیقی را به شنونده ارائه می‌دهد

#موسیقی_قرن_بیستم
#فلوت
#ادگار_وارز
#آتونال
🆔️@NilabakChubi

Читать полностью…

✨️طرح شنیداری یک:
(از مجموعه فلوت قرن بیستم)

🔴 نام اثر: سیرینکس
🟠 خالق: دبوسی
🟡 سبک: امپرسیونیسم

❗️نکات شنیداری:

● به آزادی ریتم و انعطاف در جمله‌بندی توجه کنید؛ موسیقی گویی مانند گفتاری شاعرانه و بداهه‌گونه جریان می‌یابد.

● تغییرات ظریف دینامیک (شدت و ضعف صدا) را دنبال کنید. این تغییرات نقش مهمی در شکل‌گیری فضای رازآلود اثر دارند.

● به تنفس‌ها و سکوت‌های کوتاه دقت کنید؛ سکوت‌ها بخشی از بیان موسیقایی هستند و به موسیقی حالت تأمل‌برانگیز می‌دهند.

● استفاده از فواصل کروماتیک و حرکت‌های سیال ملودیک، حس شناوری و ابهام هارمونیک ایجاد می‌کند که از ویژگی‌های مهم سبک امپرسیونیسم است.

● به تغییر رنگ صدا در رجیسترهای مختلف فلوت توجه کنید؛ دبوسی از بخش‌های بم، میانی و زیر ساز برای ایجاد تنوع رنگی بهره می‌گیرد.

در مجموع، هنگام شنیدن Syrinx تلاش کنید موسیقی را همچون یک منظره مه‌آلود یا رؤیایی بشنوید؛ جایی که رنگ، فضا و احساس، مهم‌تر از ساختارهای سنتی ملودی و ریتم هستند.

#موسیقی_قرن_بیستم
#فلوت
#امپرسیونیسم
#دبوسی
🆔️@NilabakChubi

Читать полностью…

✨️طرح شنیداری چهار:

🔴 خالق: ایگور استراوینسکی
🟠 سبک: نئوکلاسیک
🟡 نام اثر: باله پولچینلا

0:00 I. Sinfonia
2:05 II. Serenata
5:10 III. Scherzino – Allegretto – Andantino
9:45 IV. Tarantella
11:40 V. Toccata
12:45 VI. Gavotta (con due variazioni)
16:45 VII. Vivo

❗️نکات شنیداری:

پولچینلا یکی از مهم‌ترین آثار سبک نئوکلاسیک در موسیقی قرن بیستم است. استراوینسکی در این اثر از موسیقی آهنگسازان ایتالیایی سدهٔ هجدهم، به‌ویژه پرگولزی، الهام گرفت و آن را با هارمونی‌ها و ریتم‌های مدرن بازآفرینی کرد. این رویکرد سرآغاز گرایش نئوکلاسیک او شد؛ سبکی که پس از هیجان و آشوب موسیقی آغاز قرن بیستم به تعادل، شفافیت و فرم‌های گذشته بازمی‌گشت.

• به ملودی‌های ساده و خوش‌فرم با حال‌وهوای موسیقی کلاسیک و باروک توجه کنید.
• شفافیت خطوط ملودیک و بافت سبک ارکستر را بشنوید.
• تضاد میان ملودی‌های کهن و هارمونی‌های مدرن را دنبال کنید.
• ریتم‌های دقیق، منظم و گاه طنزآمیز از ویژگی‌های مهم اثر هستند.

#موسیقی_قرن_بیستم
#نئوکلاسیک
#استراوینسکی
🆔️@NilabakChubi

Читать полностью…