1685
*This Is Real PUNK* Punk Albums Of All Time and History of Punk
جنجالهای Atari Teenage Riot
برای فهم جنجالهایشان باید میان سه موضوع تفاوت بگذاریم: درگیریهای سیاسی و ضد فاشیستی بند، جنجالهای ناشی از اجراها و رفتار صحنهای، و مناقشه درباره خودِ روش مبارزهی سیاسی و هنری آنها.
یکی از اولین آثار مهم Atari Teenage Riot تکآهنگ Hunt Down the Nazis بود که در سال ۱۹۹۲ منتشر شد؛ زمانی که آلمانِ پس از اتحاد دوباره با موجی از خشونتهای نژادپرستانه و حمله به مهاجران و پناهجویان روبهرو بود.
اما هیچ قطعهای بهاندازه Deutschland (Has Gotta Die!) موضع ضدملیگرایانه ATR را به شکل تحریکآمیز بیان نکرده است.عنوان قطعه را میتوان (آلمان باید بمیرد!) ترجمه کرد. چنین عبارتی در کشوری با تاریخ نازیسم، جنگ جهانی دوم و حساسیت شدید نسبت به هویت ملی، طبیعتاً واکنشبرانگیز بود.اما منظور بند، دعوت به نابودی مردم آلمان نبود. الک امپایر در مصاحبهای در سال ۱۹۹۷ توضیح داد که این قطعه بیانیهای علیه ملیگرایی جدیدی است که پس از اتحاد آلمان در حال رشد بود. او میخواست این شعار را در چارچوب مخالفت با بازگشت ناسیونالیسم افراطی و گذشتهگرایی فهمیده شود.
اتهام ترویج خشونت و ارتباط با تروریسم چپگرا. یکی از بحثبرانگیزترین جنبههای فعالیت ATR، استفاده از واژگان و تصاویر مرتبط با شورش، انقلاب و خشونت سیاسی بود. در برخی ترانهها و مصاحبهها، الک امپایر از ضرورت شورش علیه نظم موجود صحبت میکرد. در سال ۱۹۹۷، روزنامهٔ Westword در گزارشی دربارهٔ گروه، به موضع مثبت امپایر نسبت به سازمانهایی مانند Red Army Faction (RAF)، معروف به فراکسیون ارتش سرخ، اشاره کرد؛ سازمان مسلح چپگرای آلمان غربی که مسئولیت حملات تروریستی و قتلهای سیاسی را بر عهده داشت.
این موضوع را نباید با ضد فاشیسم معمول یا آنارشیسم یکی گرفت. RAF یک سازمان مسلح زیرزمینی بود و فعالیتهایش شامل بمبگذاری، آدمربایی و ترور میشد. بنابراین هرگونه همدلی با آن، پرسشهای جدی دربارهٔ مرز میان مقاومت سیاسی و خشونت سازمانیافته ایجاد میکرد.
در اینجا لازم است دو موضوع را از هم تفکیک کرد. یک موضع ضد فاشیستی ATR یعنی مخالفت با نئونازیسم، نژادپرستی و ملیگرایی افراطی؛ امری کاملا درست و بهجا. دو زبان انقلابی و مواضع جنجالی امپایر در دفاع یا ابراز همدلی با برخی شکلهای مسلحانهی مبارزهٔ سیاسی. که اینجا با امر خشونتطلبی روبهرو هستیم؛ امری که نه تنها باعث فروپاشی ساختارهای افراطی نمیشود، بلکه آنها را تقویت و یا در بهترین حالت جایگزین میکند با سیستمی خشنوتورزِ دیگری.
موافقان بند، این زبان را نوعی اغراق هنری و پاسخ خشمگینانه به خشونت واقعی نئونازیها میدانستند.
منتقدان معتقد بودند چنین زبانی میتواند مرز میان اعتراض به خشونت و دعوت به خشونت را از بین ببرد.
یکی از مهمترین اتفاقات در تاریخ بند، ممنوع شدن آلبوم The Future of War، در آلمان بود. این تصمیم پس از درخواست اداره امور جوانان ایالت بایرن گرفته شد. نهاد مسئول، محتوای آلبوم را از نظر تأثیر احتمالی بر کودکان و نوجوانان مسئلهدار دانست. در توضیح رسمی، به متنهای تهاجمی، نگرشهای تخریبی و دعوت به مقاومت و مبارزه اشاره شده بود؛ همچنین ادعا شده بود که این محتوا ممکن است بر مخاطبان جوان تأثیر مخرب بگذارد. البته این ممنوعیت در اصل محدود کردن آلبوم بود برای تبلیغات و پخش و فروش نه به طور کامل از دسترس خارج شود.
دستگیری اعضای گروه در تظاهرات اول ماه مه ۱۹۹۹. در اول مه ۱۹۹۹، گروه در تجمعی در منطقه کرویتسبرگ برلین اجرا داشت. این تجمع با حضور حدود ۳۰ هزار نفر برگزار شده بود و در جریان آن درگیریهایی میان پلیس و معترضان رخ داد.
طبق گزارش NME، در میانه اجرای بند، درگیریها شدت گرفت. الک امپایر مدعی شد پلیس با باتوم به معترضان حمله کرده و خشونت غیرضروری به کار برده است. برگزارکنندگان تجمع نیز در فاصله میان اجراها از پلیس خواسته بودند خشونت را متوقف کند.در نهایت پلیس برق اجرای گروه را قطع کرد و حدود ۱۶۰ نفر، از جمله الک امپایر، نیک اندو و کارل کرک، بازداشت شدند.
درود دوستان
کانال پانک آلبومز از اول یک کانال دیسکوگرافی بود ولی به دلیل تغییر فعالیت کانال دیگه به فرم قبل پست گذاشتن کانال رو شلوغ میکنه و باعث میشه که مطالب و پستهای دیگه لابهلای آلبومها گم بشن؛ درنتیجه تصمیم گرفتیم برای دیسکوگرافی و گذاشتن آلبومها یک کانال جدا بسازیم تا در اینجا پست های مربوط به فعالیت جدیدمون دیده بشه و دسترسی به همهی مطالب راحتتر باشه.
ایدی کانال دیسکوگرافی:
@PUNK_ALBUMS_Discography
#Documentary: Rebel Dykes
سال انتشار: 2021
کارگردان: Harri Shanahan / Siân A. Williams
توضیح:
مستندی ویژه راجع به جریان زنان دایک که گروهی صمیمی از زنان جوان و هنرمند است که در جریان تلاقی فرهنگ پانک و فمینیسم، سبک زندگی و فضای فرهنگی خاص خود را در برابر فشارهای سیاسی و اجتماعی آن دوران ساختند.
مستند بسیار بی پرده راجع به تمایلات و روابطه جنسی بین لزبینها و همینطور اختلاف نظرات جدی که در جریان اصلی و سیاسی فمینیسم در تقابل با جریانِ دایکها بود، بحث میکند. همچنین انتقاد تندی داشتند نسبت به دگماتیسیمی که بین بخشی از فمینیستها و جامعهی الجیبیتی در برخورد با دایکها وجود داشت.
واژه دایک (Dyke) در زبان انگلیسی یک اصطلاح عامیانه (Slang) و در اصل یک توهین (Slur) علیه زنان همجنسگرا است که در طول زمان توسط بخشی از جامعه کوئیر (LGBTQ+) بازپسگیری شده است. در مقابل، واژه لزبین (Lesbian) یک اصطلاح رسمی، خنثی و استاندارد است که به طور کلی به زنان همجنسگرا اشاره دارد.
Band: #The_Mad_Capsule_Markets
Genre: #Digital_Hardcore #Electropunk
Country: Japan 🇯🇵
Album: 010
Released: 2001
Channel ID:@PUNK_ALBUMS
و یک مورد دیگه
اگه کانالی دارین که تو زمینهی پانک/گاثیک/ایمو و در کل کالچرهای آلترناتیو فعالیت میکنه یا کانالی رو میشناسین لینکش رو بفرستین به این ایدی: @UNHXLY666
نکته: میخوایم لیست درست کنیم تا از بقیه هم حمایت بشه، فقط به دو شرط: یک اینکه کانال بالای ۷۰ نفر ممبر داشته باشه، دو اینکه تخصصی راجع به پانک باشه یا به پانک مرتبط باشه. (آنلاین شاپ هم میپذیریم)
Rebel Dykes
🔴 زیرنویس چسبیده فارسی
@PUNK_ALBUMS x @PunkRockerz
Digital Hardcore:
دیجیتال هاردکور یک ساب ژانر از پانک است که در اوایلِ دههٔ ۱۹۹۰ میلادی، در برلینِ آلمان شکل گرفت. این سبک حاصلِ ترکیبِ انرژی، خشونت و نگرشِ سیاسیِ هاردکور پانک با موسیقیِ الکترونیک، تکنو، بریکبیت و موسیقیِ اینداستریال (Industrial) بود.
برخی از بندهای بنیانگذار:
Atari Teenage Riot (ATR)
EC8OR
The Shizit
The Mad Capsule Markets
دیجیتال هاردکور را میتوان یکی از رادیکالترین برخوردهای میانِ پانک و موسیقیِ الکترونیک دانست. در این سبک، بهجای اینکه از سازهای معمول در پانک مثلِ گیتار، بیس و درام استفاده شود، دستگاههای الکترونیکی مانندِ سمپلرها، سینتیسایزرها و برنامههای کامپیوتری به ابزارِ اصلیِ تولیدِ صدا تبدیل شدند؛ با اینحال، نگرشِ این موسیقی به هاردکور پانک خیلی نزدیک بود و سرعتِ بالا، صدای خشن، اعتراضِ سیاسی، ضداقتدارگرایی و مخالفت با ساختارهای فرهنگی از ویژگیهای این سبک بود.
برای فهمِ شکلگیریِ دیجیتال هاردکور باید به برلین در اوایلِ دههٔ ۱۹۹۰ برگردیم؛ شهری که پس از فروپاشیِ دیوارِ برلین در سالِ ۱۹۸۹ و اتحادِ مجددِ آلمان در سالِ ۱۹۹۰، با تغییراتِ اجتماعی، سیاسی و فرهنگیِ گستردهای مواجه شده بود؛ برلین در آن دوره فضای متفاوتی داشت، ساختمانهای متروکه، کارخانههای تعطیل و فضاهای صنعتی به محلِ برگزاریِ پارتیهای غیررسمی، کنسرتها و رویدادهای موسیقیِ زیرزمینی تبدیل شده بودند و هزینهٔ پایینِ اجاره و وجودِ فضاهای بلااستفاده، امکانِ فعالیتِ هنرمندانِ مستقل را فراهم کرده بود.
در همین زمان، موسیقیِ تکنو (Techno) و اسید هاوس (Acid House) در آلمان و بخصوص برلین، بهسرعت گسترش پیدا میکردند. موسیقیِ الکترونیک به بخشی از فرهنگِ جوانان تبدیل شده بود و رِیوها به فضاهایی برای تجربهٔ آزادیِ اجتماعی، رهایی از محدودیتهای گذشته و ایجادِ اجتماعاتِ جدید تبدیل شده بودند. گروهی از آرتیستهای جوان احساس میکردند موسیقیِ الکترونیک و فرهنگِ ریو، با وجودِ ویژگیهای آزادیخواهانهاش، بهاندازهٔ کافی نسبت به تحولاتِ سیاسی و اجتماعی واکنش نشان نمیدهد. آنها میخواستند موسیقیِ الکترونیک را از فضای صرفاً سرگرمکننده و رقصمحور خارج کنند و آن را به ابزاری برای اعتراض و بیانِ خشم تبدیل کنند.
دیجیتال هاردکور از نظرِ موسیقایی ترکیبهای مختلفی دارد و نمیتوان آن را صرفاً موسیقیِ پانک با سازهای الکترونیک دانست؛ این سبک فرمِ ثابتی ندارد و میتواند شکلهای بسیار متنوعی داشته باشد.
@PUNK_ALBUMS x @PunkRockerz