4381
برای نوشتن که جهان از نوشتن زیباست عادله زمانی راه ارتباطی با من : @Aydel70
داشتم چای میریختم که ناگهان یاد آن دختر کُرد افتادم؛ همان دختری که چند ماه پیش، همراه خواهر کوچکش، از زندان خانگی پدر و نامادریاش نجات پیدا کرد.
یادم آمد که این مدت چندین عمل جراحی را پشت سر گذاشته، حالش رو به بهبود است و حالا همراه مادر و خواهرش به خانهای نقل مکان کردهاند که شهردار در اختیارشان گذاشته است.
اما بعد دلم گرفت.
با خودم فکر کردم آخر شبها، وقتی همهجا ساکت میشود، او به چه چیز فکر میکند؟ آیا هنوز گاهی بیاختیار بغض میکند و در دلش زمزمه میکند: «بابا... چرا با من چنین کردی؟»
به گمانم، حسِ مظلوم واقع شدن، آن هم از سوی کسی که باید پناهت باشد، از کثیفترین و ویرانکنندهترین تجربههایی است که یک انسان میتواند از سر بگذراند. زخمی نامرئی
شاید جسم را بتوان درمان کرد، اما ردّش تا سالها بر جان میماند.
نمیدانم چرا امشب، درست در پایان روز، یاد آن دختر افتادم. شاید بعضی آدمها، حتی وقتی دیگر در خطر نیستند، اندوهشان از ذهن آدم بیرون نمیرود.
فقط امیدوارم روزی برسد که شبهایش را بدون هجوم خاطرهها به صبح برساند؛ هرچند میدانم بعضی زخمها هرگز کاملاً خوب نمیشوند. بعضی کودکیها برای همیشه در همان خانههای تاریک جا میمانند؛ جایی که هیچوقت کسی پاسخ آن یک سؤال را نداد: «چرا؟»
و آرزو میکنم خدا، جایی در وسعت عدالتش، حق تمام مظلومان جهان را از ظالمان بگیرد؛ چون بعضی اشکها روی زمین خشک میشوند، اما هرگز از حافظه آسمان پاک نخواهند شد.
#عادله_زمانی
@adelehz
خوب ست که انسان بتواند لحظاتی از خلقتش صرف خودشناسی کند،نه آن خودشناسی کلیشه ای روان شناسی های زرد،من هدفم از خودشناسی فرو رفتن در آغوش خود است،رها شدن در اقیانوس منیت،بی پرده و عریان رویت کردن وجود خود
چه جسم باشد چه جان
آخر آدمی که خودش را نشناسد چگونه قادر خواهد بود دیگران را بشناسد . من آن لحظات فرو رفتن در آغوش خود را جز ارزشمندترین قسمتهای حیات میدانم .
#عادله_زمانی
@adelehz
مشاورم میگفت «سوگواریها تا پایان عمر ادامه مییابند.» شکل و شمایل و شدتِ سوگواری عوض میشود، اما آدمها تا پایان عمر برای آدمها و روابطِ از دسترفتهشان سوگواری میکنند. درست است که آخرین مرحلهٔ سوگواری «پذیرش» است، اما پذیرش به معنای «پایان» نیست، به معنای «پذیرشِ واقعیتی انکارناپذیر» است؛ به معنای «همزیستیِ مسالمتآمیز با سوگ» است. «چینی نازکِ تنهایی» آدمها در طول عمرشان تَرَک میخورد. عمرِ درختها را از روی تعدادِ شیارها حدس میزنند، عمر ِ آدمها را از روی تعدادِ ترکها.
ابراهیم سلطانی
از کانال التیام روان
@adelehz
باشد که در اوج لطف و منت تو بر بنده ات ،فراموشت نکنم یا ربی
که هر آنچه هست از لطف تو و هرچه نیست از حکمت توست .
#عادله_زمانی
@adelehz
بگذار بپذیریم که زن با بودنش هرجایی را زیباتر می کند .
رنگ شهرها را از خاکستری به سبز زمردی برمی گرداند .
به خانه هوایی تازه می بخشد
و خیابانها را به رنگ آغشته می کند .
هر شهری که در ان زنی نخندد ویران است ولو که آبادترینِ شهرها باشد .
#عادله_زمانی
تماشای بازی فوتبال
کردستان زیبا
@adelehz
علاقه فعلی من به فوتبال در همین حده که فهمیدم امشب فینال جام جهانی هست .
اونم الان فهمیدم 😁
چون پرسیدم جام جهانی کی تموم میشه ؟
گفتن امشب
@adelehz
حالا رو نبینید ..
ما یه روزهایی داشتیم که معنی تابستون برامون می شد :
سه ماه تابستون،بوی طالبی،بوی پوشال نم زده کولر ،سفر تو جاده های طولانی با پیکان بابا،خوابیدن رو پشت بوم زیر پشه بند،پوست آفتاب خورده ،زلالی آب حوض زیر نور آفتاب...
روزهای قشنگی داشتیم رفقا ..
@adelehz
پایان چالش
ممنونم از عزیزانی که شرکتکردند ❤️
من اینجام
تو یه کوچه باغ تو شهریار نشستم
ولی ذهن خسته و نگرانم اجازه نمیده از این فضای دلچسب لذت ببرم ، خدایا هوای مردم نجیب سرزمین رو داشته باش
😔
#پیش_چشمام
@adelehz
من اینجام
با این زیبای دوست داشتنی در ونکوور
ونگران مردم عزیزم در ایران😢😞
#پیش_چشمام
@adelehz
منم اینجام
کناربامعرفترین موجود روی زمین
#پیش_چشمام
@adelehz
مامانم یکاره پیشنهاد داد ظهر غذا از بیرون سفارش بدیم .
بابام گفت:اوکی
یکم بعد مامانم گفت: نه بابا چه خبره الان دوسه میلیون بابت غذا بدیم. خودم تو خونه یه چیزی درست میکنم.
بابام گفت: اوکی
و قرار شد حالا که پول خرج نمیکنیم اون پول و از کارت بابام بزنیم برای مامانم
ظهرم قرمه سبزی دیشب و خوردیم :)
قربون سیاستت برم زن
@adelehz
من اینجام
کنکوری ۱۴۰۵
امیدوارم تمام زجر ها و زحمات و شب بیدار موندنام جواب بده.
چون میدونی حیفه آدم ۳ سال ساعت ۵ صبح بیدار شه و بجنگه برای هیچی... .
باید بشه.
من از الان میگم رتبه برتر کنکور زبان خواهم بود.
توی چنل شما بماند به یادگار
🩷
#پیش_چشمام
@adelehz
چه خاطراتی داشتیم و یک به یک به خاطره ها می پیوندد🥺❤️
@adelehz
مامانم از این ماهیتابه های جدا شونده داره
نصف شو گذاشتم تو کابینت نصف دیگه شو یادم رفت!!
مامانم اومده میگه بقیه ی ماهیتابه کو؟
من تازه یادماومد این دوتاست :)
و نصف دیگه شو هم باید جمع کنم
بعد شکایت هم دارم چرا تو کارهای خونه بهم اعتماد نمیکنه😂
خشم یکی از بدفهمیدهترین هیجانهای انسانه.
زیر خشم خیلی وقتها ترس، شرم، غم یا احساس بیقدرتی خوابیده؛ اما چون آسیبپذیری سختتره، خشم زودتر خودش رو نشون میده، "انگار ترجیح میدیم داد و بیداد کنیم تا کسی نفهمه چقدر درد کشیدیم"
• Reyhaneh •
@adelehz
ولی من همیشه اینجوری نبودم
یه زمانی طرفدار کاظمیان و پژمان جمشیدی بودم 😎😂
حداقل اهنگهای شادی تو نوجوانی گوش میدادیم:))
Читать полностью…
این دیگه گرما نیست
خصومت شخصی آسمان با ماست 🙁
@adelehz
صحبتهای عباس جمشیدیفر را در مورد افغانستان شنیدم.
من از او انتظاری برای شناختن افغانستان ندارم؛ اساساً چنین توقعی نباید وجود داشته باشد.
اینکه او افغانستان را با «تریاک» میشناسد، برای من جالب بود؛ نه چون این واقعیت است، بلکه از این جهت که چه میشود جمشیدیفر و افرادی مثل او، سرزمینی چون افغانستان را به تریاک تقلیل میدهند.
سرزمینی با تاریخ چندهزارساله، قلمرو حکمرانی سلاطین نامدار جهان، خاکی سرشار از سنگهای معدنی و فلزات کمیاب، و طبیعتی آنچنان بکر و باکر که بهراحتی مثالش یافت نمیشود.
و پاسخ آن تنها یک کلمه نامیمون است؛ «جنگ».
جنگ، در طول حدود نیمقرن، توانست سرزمینی را که روزی به استفاده از رنگ سنگهایش در نقاشیهای لئوناردو داوینچی مشهور بود، در حد تریاک تقلیل دهد.
چرا؟
چون روزی که هواپیماهای دشمن متجاوز بر فراز شهرهایش بمب فرو میریختند، کشاورزش برای سیر کردن شکم زن و فرزندانش دیگر مجالی برای کاشتن باغهای انگور و انجیر نمییافت.
پس تریاک میکاشت تا شکم گرسنه را سیر کند.
معنای آن این نبود که کشاورز افغانستان بلد نیست انگور بکارد و زیر سایه ی درختان نی بنوازد...
نمیشد که بشود.
من اگر جای جمشیدیفر بودم، وقتی قیاسی آن سؤال را میپرسید، پاسخ میدادم: وقتی کسی میگوید افغانستان، من به یادِ ایستادن میافتم.
چون عادی نیست که ملتی از پنجاه سال جنگ ناعادلانه عبور کند، ولی هنوز شعر بگوید و انگور بکارد.
هنوز بخواهد به دنیا ثابت کند که شبیه تریاک نیست، بلکه همان مردمی است که انارهای قندهارش دانه ندارد.
خداوند سایه جنگ را از سر هر سرزمینِ آباد وحتی ویرانی ،دور نگه دارد.
چون جنگ هرگز فرصتی برای محافظت از آنچه داری به تو نمیدهد؛ چنانکه شبی در گلستانت میخوابی و صبح در ویرانهای که به تو دادهاند، برمیخیزی...
البته اگر بتوان دوباره بیدار شد.
در نهایت، اگر هزار بار از من بپرسند، پاسخ خواهم داد: من افغانستان را با توت و انگور، نبات و انارهای بیدانهاش میشناسم.
با زمینی که شبی تریاکهایش را چیدند تا گل بکارند...
چون جنگ تمام شده بود.
#عادله_زمانی
@adelehz
بعد مدتها قبل خواب صدای جیرجیرک شنیدم.
هوای تب دار شبانه در تابستان،صدای جیرجیرک و سمت خنک بالشت ...
دلم غنج رفت برای ترکیب این جزئیات کوچلو
جدا زندگی گاهی همین اندازه مسخره وار جذابه ...
#عادله_زمانی
@adelehz
ما اینجام
در دهدشت ب یاد همه مردم جنوب، بهشون میگیم زندگی ادامه داره، قلب ما با تک تک شما مردم خونگرمه جنوبه...
#پیش_چشمام
@adelehz
نخفتهایم که شب بگذرد، سحر بزند
که آفتاب چو ققنوس، بال و پر بزند
نخفتهایم که تا صبحِ شاعرانهی ما
زِ ره رسیده و همراهِ عشق، دَر بزند!
- حسین منزوی
🌱
@adelehz
من اینجام
تو زمین چمن،در حال برگزاری مسابقه دواتلون در کنار زمین چمن....
زندگی با قدرت در جریانه و منتظر ما نمیمونه.به امید روزای روشن🌹
#پیش_چشمام
@adelehz
من اینجام
زیر گرمای ۵۰-۶۰ درجه جنوب
برق نیست و به هوای وزیدن نسیمی اومدم بیرون
بفکر روزگاری و آینده ای که تباه شد
آرزوهایی که دود شد
و جوونهایی که هرگز به خونه برنمیگردن…
#پیش_چشمام
@adelehz
من اینجام
به دور از شهر زیر درخت توت،در کنار این فرشته های
خدا
#پیش_چشمام
@adelehz
این مربوط به دیشب هست و بخاطر بحث کند بودن نت در جنوب ،امروز دریافت کردیم.
برای جنوبی های قشنگ و خونگرم
باشه که دریا این دردها رو ببره ..❤️