Telegram-канал aminf16m - شعر | دکلمه | خسته از پرواز: Unsorted

شعر | دکلمه | خسته از پرواز

21 October 2026 16:02

🧊 #دلنوشته 🧊

🌛 دلنوشته‌ای از دل. 🌜🌛روزهای سخت من🌜

از روزهایی که گذشتند و زخم‌هایی که کسی ندید...

من روزهایی را گذراندم که شاید اگر کسی از حال دلم خبر داشت، باور نمی‌کرد چطور هنوز ایستاده‌ام...

روزهایی که از درون شکسته بودم، اما لبخند زدن را فراموش نکردم. روزهایی که دلم پر از حرف بود، اما سکوت کردم؛ نه چون حرفی برای گفتن نداشتم، بلکه چون دیگر حوصله‌ای برای توضیح دادن دردهایم به کسی نمانده بود.

بارها دلم گرفت و هیچ‌کس نفهمید. بارها بغض کردم و اشک‌هایم را پنهانی پاک کردم. بارها دلم خواست کسی باشد که بدون پرسیدنِ چرا، فقط کنارم بنشیند و بفهمد که دیگر خسته‌ام... اما کسی نبود.

من تنهایی‌هایی را تحمل کردم که گفتنی نبودند. شب‌هایی را صبح کردم که با تمام وجودم آرزو می‌کردم کاش کمی آرامش داشتم. با دردهایی خوابیدم که صبح، دوباره پشت لبخندم پنهانشان کردم.

یاد گرفتم وقتی دلم می‌شکند، خودم تکه‌هایم را جمع کنم. وقتی کم می‌آورم، به خودم تکیه کنم و وقتی دنیا روی خوشش را از من دریغ می‌کند، باز هم ادامه بدهم.

من به روی خودم نیاوردم؛ نه از این‌رو که دردم کم بود، بلکه نمی‌خواستم کسی سنگینی غم‌هایم را به دوش بکشد. گاهی هم فقط می‌ترسیدم حرف بزنم و بفهمم حتی شنیده شدن هم سهم من نیست...

چقدر سخت بود قوی ماندن، وقتی درونم هزار بار فرو ریخته بودم! چقدر سخت بود وانمود کردن به خوب بودن، وقتی هیچ‌چیز در دلم سر جایش نبود!

اما من ماندم... با تمام خستگی‌هایم، با تمام بغض‌هایی که فرو خوردم، با تمام زخم‌هایی که بی‌صدا بر دلم نشستند.

من از آن روزها عبور کردم؛ نه بی‌زخم، نه بی‌درد، نه مثل گذشته... اما با دلی که یاد گرفت برای آرامش خودش هم که شده، بیشتر از همیشه قدر خودش را بداند.

امروز اگر ساکت‌ترم، اگر کمتر دردهایم را می‌گویم، اگر گاهی در گوشه‌ای از دنیای خودم فرو می‌روم، دلیلش این نیست که چیزی برای رنج کشیدن ندارم؛ دلیلش این است که خیلی چیزها را تجربه کرده‌ام که دیگر نمی‌توانم برای هر کسی توضیحشان بدهم.

من دیگر همان آدم سابق نیستم... روزهای سخت، چیزهایی را از من گرفتند، اما چیزهایی هم به من آموختند؛ اینکه همیشه قرار نیست کسی دستت را بگیرد، گاهی باید خودت دست خودت را محکم بگیری و از میان تاریکی عبور کنی.

و حالا، بیشتر از همیشه به خودم افتخار می‌کنم؛ نه به خاطر اینکه هیچ‌وقت نشکستم، بلکه به خاطر اینکه بارها شکستم و باز هم اجازه ندادم زندگی مرا از پا درآورد.

شاید هیچ‌کس نداند بر من چه گذشت، شاید هیچ‌کس نفهمد پشت این لبخند، چه طوفان‌هایی خوابیده است؛ اما خودم می‌دانم که چه شب‌هایی را به تنهایی صبح کردم و چه روزهایی را با قلبی خسته به پایان رساندم.

و همین برایم کافی‌ست...

من به خودم بدهکارم؛ به تمام اشک‌هایی که پنهان کردم، به تمام دردهایی که به زبان نیاوردم، به تمام لحظه‌هایی که به جای تسلیم شدن، دوباره بلند شدم.

از این به بعد می‌خواهم کمی هم برای دل خودم زندگی کنم؛ چون منی که این‌همه سال هوای همه‌چیز و همه‌کس را داشتم، حالا بیشتر از هر زمان دیگری به آرامش نیاز دارم.

با تمام زخم‌هایم، با تمام صبوری‌هایم و با تمام آنچه در سکوت از سر گذراندم، هنوز اینجا هستم...

من هنوز ایستاده‌ام؛ و این، بزرگ‌ترین پیروزی من است.

✍️ نوشته‌ای از دل من، برای خودم

#آناهید🌛🌜

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‍‌‌📚#خسته_از_پرواز‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌𖤓 𝄟🦅⍣᭄

𝑱𝒐𝒊𝒏☞︎︎✨≛@aminf16m≛✨™