18017
🕊 گسترش گفتمان لیبرالیسم-محوریت آزادی فردی و اجتماعی-فردگرایی و شهروندی-اندیشۀ انتقادی و خردگرایی-حاکمیت قانون سکولار-دموکراسی-مدرنیتۀ سیاسی-جامعه مدنی-مالکیت خصوصی 🌌 #پادشاهی_مشروطه #ملی_گرایی #لیبرالیسم_محافظهکار #ناسیونالیسم_لیبرال
و در ادامه
تکمله
نیچه برای همان پرسشها از چرایی اتخاذ چنین رویکردی جوابهایی مغلوط و غیر انسانی در استین دارد.
مفهوم "زندگی" را منحصراً در "خواست قدرتش" محصور کرده سپس با مغلطه چنان اعمال و رفتار اخلاق ستیزانه ای را در جهت" آری گویی به زندگی" معرفی می کند.
اما در دید فردی نرمال بهره مند از عقل سلیم که الزاماً انسانی اخلاقی نیز هست
این
اری گویی به بربریت است نه زندگی!
@cafe_andishe95
🪔کوروش یک نوآوریِ بینظیر کرد، و آن تساهل نسبت به اعتقاد و آیینِ دیگران بود. گواهیاَش در فتح بابِل و شکرگزاریِ یهودیان دیده میشود. این، نوعی آزاداندیشی بوده که هنوز هم پس از گذشت بیست و پنج قرن، دنیا در نیازِ آن به سر میبرد.
کوروش و داریوش خوب میدانستند که چگونه قدرت را با مدارا همراه کنند. جمع کردن این دو متضاد، کار کوچکی نبوده، که این دو سردار به جهان آموختند.
محمدعلی اسلامی ندوشن، بازتابها
@cafe_andishe95
👿 آیا انسانها ذاتاً خوب هستند؟
پراگر
@cafe_andishe95
🗓روز به روز پیدا کردن دلیلی برای خوشحالی سختتر میشود.
یکی از ویرانگرترین پیامدهای زندگی زیر سایه تمامیتخواهیها این است که زندگی عادی را هم به یک امتیاز ویژه و کالای لوکس تبدیل میکنند. اگر کوچکترین آرزوها برای آدم تلاشی فراانسانی میطلبد دیگر چه میماند. داشتن یکی زندگی عادی برای شهروندان نباید فرصت استثنایی و امتیازی غیرطبیعی باشد، اگر هست یعنی آن جامعه به عنوان یک کل در حال فرسایش است. مسئله فقط گذران امروز و فردا نیست، زمان به هر حال میگذرد اما اگر امکان برنامهریزی گرفته شود و افق پیشرو مدام کوتاه و کوتاهتر شود دیگر حتی امید داشتن هم پرهزینه است.
محمد الف
@cafe_andishe95
هممیهنان عزیزم،
من امروز به بروکسل آمدهام تا پیام و خواست شما را به گوش رهبران، قانونگذاران و افکار عمومی اروپا برسانم، صدای ملتی که شجاعانه و استوار در برابر سرکوب و خشونت جمهوری اسلامی ایستاده و تسلیم این رژیم جنایتکار نشده است.
جمهوری اسلامی در تازهترین کارزار دروغپراکنی خود تلاش کرد با انتشار اطلاعات نادرست، مانع پیوستن شما به بات تلگرامی «برخیز ایران» شود. اما این تلاش نیز شکست خورد. در مدت کوتاهی پس از معرفی، از طریق این بات، صدها هزار پیام از سراسر کشور دریافت کردهایم؛ از دانشجویان، معلمان و پزشکان تا کارگران، سربازان، نیروهای پلیس و دیگر اقشار جامعه.
ما این کارزار را برای ایجاد ارتباط مستقیم و دو سویه با شما راهاندازی کردیم و استقبال گسترده از آن، پیامی روشن دارد: اراده ملت ایران شکستناپذیر است.
ملت ما، با همه تنوع و گوناگونیاش، خواهان رهایی از جمهوری اسلامی است و برای آن مبارزه میکند و هزینه میدهد. این ملت از رژیم هراسی ندارد، برعکس، این جمهوری اسلامی است که از قدرت ملت متحد ایران میترسد. این رهبر مفقود رژیم است که از ترس مردم پنهان شده و حتی جرات ندارد صدایی از خود منتشر کند.
شما، هممیهنان سرافراز من، بار دیگر ثابت کردید که برخلاف تبلیغات رژیم، نهتنها خسته و ناامید نشدهاید، بلکه باورتان به پیروزی، از همیشه استوارتر است.
من به شجاعت، استقامت و وفاداری شما به ایران افتخار میکنم. شما در سختترین روزها بر پیمان خود با میهن ایستادهاید. من هم بر پیمان خود با شما برای آزادی و سربلندی ایران ایستادهام.
بار دیگر از همه شما هممیهنانی که به سرنگونی جمهوری اسلامی و ساختن آیندهای آزاد و آباد باور دارید، دعوت میکنم به کارزار همکاری ملی برای نجات ایران بپیوندید.
شما میتوانید با اسکن QR کد هنگام پخش زنده تلویزیون انقلاب ملی ایران و شبکه ایراناینترنشنال، یا از طریق شناسه تلگرامی @BarkhiziranBot مستقیما با تیم من ارتباط برقرار کنید.
اطمینان داشته باشید که حفاظت از امنیت شما، نخستین اولویت من و تیمم در این کارزار است.
ما برای خود و نسلهای آینده، ایرانی آزاد، پیشرفته و سربلند میخواهیم، ایرانی که بار دیگر جایگاه شایسته خود را در جهان بازیابد.
من به این آینده ایمان دارم، زیرا به شما و اراده شکستناپذیرتان باور دارم. نور ایران بر تاریکی جمهوری اسلامی پیروز خواهد شد.
پاینده ایران،
رضا پهلوی
@OfficialRezaPahlavi
💰بازار آزاد بسیار مهم است، اما نظیر هر چیز دیگر نمیتواند بهطور مطلق آزاد باشد. آزادی مطلق بیمعنی است.
رهیافت کانت را به این مسئله در نظر بگیرید. ما به جامعهای نیاز داریم که در آن آزادی هر فرد با آزادی دیگران سازگار باشد. سازگاری و قابل جمع بودن آزادی من با آزادی شما در گرو آن است که ما هر دو اعمال خشونت نسبت به یکدیگر را تقبیح کنیم. من شما را از پا درنمیآورم؛ شما نیز مرا از پا درنمیآورید. ما متوجه میشویم که آزادیمان محدود است. اگر این نکته را درنیابیم، در آن صورت به قوانینی علیه خشونت و قتل نیاز پیدا میکنیم. همواره چنین است. اگر هوس آسیبرسانیدن به یکدیگر به ذهن مردم راه نیابد، نیازی به قانون در این زمینه نخواهد بود. اما اگر چنین خیالی به ذهن ما راه یافت، آنگاه میباید چنین مداخلهای صورت بپذیرد.
بنابراین، آنچه من میگویم عبارت است از اینکه اگر کودکانمان را بهتر آموزش دهیم و تربیت کنیم، میتوانیم آزادی بیشتری داشته باشیم و اگر از این امر غفلت ورزیم، آزادیمان کمتر خواهد شد. حکومت قانون مستلزم عدم خشونت است و اگر ما این نکته را فراموش کنیم، آنگاه قانون میباید در اموری نظیر انتشارات و تلویزیون بیشتر مداخله نماید. این یک اصل بسیار ساده است که همواره یکان است:
به حداکثر رسانیدن آزادی هر فرد تا جایی که بهوسیله حد و مرز آزادی دیگران محدود میشود.
اما اگر ما به شیوهای که اکنون در پیش گرفتهایم ادامه دهیم، بهزودی صاحب جامعهای خواهیم شد که قتل و جنایت سکهٔ رایج آن خواهد بود.
کارل پوپر
گفتگو با جیانکارلو بوزتی
■درس این قرن؛ ص ۷۶_۷۷
@cafe_andishe95
شاهزاده رضا پهلوی از تعهد فراکسیون حزب مردم اروپا و نایبرئیس آن، فرانسوا بلامی، برای گسترش حمایت فراحزبی اروپا از ملت ایران استقبال کرد.
این تنها اعلام همبستگی نیست، بلکه نشاندهنده افزایش آگاهی در میان بزرگترین فراکسیون سیاسی پارلمان اروپاست که آزادی ایران را از امنیت و ثبات خود اروپا جداییناپذیر میداند.
همانطور که شاهزاده رضا پهلوی تأکید کرده است، آینده ایران را ایرانیان تعیین خواهند کرد؛ اما اروپا باید در مسیر بازپسگیری کشورشان در کنار آنان بایستد.
@RezaPahlaviComms
کوروش بزرگ، هنر رهبری و جنگ
«هرودوت» مینویسد پارسیان او را همانند پدری مهربان و دلسوز میدانستند که در هیچکار نیکی کوتاهی نمیکرد ولی بااینحال زودخشم بود. کوروش کبیر با تفکر و تدبیر بسیار قلمروی عظیمی برای خود تشکیل داد که با فتح «هگمتانه» پایتخت مادها آغاز شد و پس از آن با شکست دادن شاه «لیدیه» به «سارد» لشگرکشی کرد و آنجا را هم به فتوحات ایران اضافه کرد. بعد از فتح این دو مرکز حکومتی مهم فتح شهرهای آسیای صغیر را به سربازانش سپرد و خود به «اکباتان» بازگشت تا به سمت «پارت»، «زرنگ»، «هرات»، «خوارزم» و چند مرکز حکومتی دیگر لشگرکشی کند.
«مطمئنم مرا بهعنوان یک رهبر اسطورهای از اعماق گذشتهها میشناسید؛ من «کوروش بزرگ» پارسی هستم. در دوران باستان در سرتاسر جهان بهعنوان کسی که بر سرزمینهای پهناور و شهرهای بزرگ سلطه یافته، شناخته میشدم. دستآوردهای من آنقدر غیرقابل باور بودند که بسیاری از مردم مرا خدا میپنداشتند. حالا قصد دارم به شما بگویم که چطور امپراتوریام را بنیان گذاشتم تا بتوانید از اندیشهها و اعمالم درسهای فراوان بگیرید.» این بخشی از متن کتابی است که هنر رهبری و جنگ کوروش کبیر را بیان میکند.
🎙مصاحبهی کامل ایلان ماسک و جردن پیترسون،
📱مناظره قرن: جستجوی معنای زندگی در دنیای مدرن
دارای زیرنویس فارسی
مصاحبه بین ایلان ماسک و جردن پیترسون در مورد موضوعات مختلفی از جمله «ویروس ذهن بیدار» (Woke Mind Virus) و از دست دادن پسرش صورت گرفته است این مصاحبه به خصوص به دلیل اظهارات جنجالی و تحقیرآمیز ایلان ماسک درباره این موضوعات جنجالی شد.
.
@cafe_andishe95
🚨برای فمنیسم چپ ایرانی نه زن مهم است، نه آزادی
داروین صبوری
@cafe_andishe95
قدرت؛ ناجی یا تهدید؟
در شرایط بحرانی، مردم به رهبری نیاز دارند؛ اما رهبری چگونه میتواند به سلطه تبدیل شود؟ رمان نشان میدهد که حتی پس از نابودی یک نظام، امکان شکلگیری استبدادی تازه وجود دارد.
/channel/book_archives
وقتی قوانین و نهادهای جامعه فرو میریزند، پرسشهای دشواری پیش روی بازماندگان قرار میگیرد: چه کسی باید قدرت را در دست بگیرد؟ آیا برای حفظ امنیت میتوان آزادی دیگران را محدود کرد؟ آیا انسانها پس از نابودی تمدن، اشتباهات گذشته را تکرار میکنند؟
این پرسشها، هسته اصلی رمان را شکل میدهند.
/channel/book_archives
📙کتاب :قلعه مالویل
🖌نویسنده :روبر مرل
انسان تنها حیوانی است که میتواند فکر نابودی خودش را بکند و تنها حیوانی است که از این فکر درمانده و مأیوس میشود. چه جانور عجیبی است انسان! جانوری که تا به آن حد به نابودی خود حریص است و تا به آن اندازه به حفظ خود مشتاق.
/channel/book_archives
☀️به عقیده کانت تربیت عقلانی روشنگرانه، یعنی خودرهایی انسان از راه کسب دانش. از نظر فلسفی وظیفه ای ضروری است، وظیفه ای که تمام انسان ها را در هر جایی که باشند فوراً به عمل فرا می خواند. زیرا به نظر كانت ما فقط از راه کسب دانش می توانیم ذهن خود را از بندگی ایده های غلط پیشداوری، و بت پرستی ها رها سازیم، و هر چند مفهوم زندگی ما مطمئناً تنها در وظیفه خودرهایی خلاصه نمی شود، خودرهایی ما قطعاً میتواند در معنا دادن به زندگیمان نقشی اساسی داشته باشد.من در این جا از اصطلاح«معنای زندگی» استفاده کردم. و از آنجایی که موضوع صحبت من معنایِ تاریخ است، ضروری می دانم که به همانندی این دو اصطلاح:
یعنی معنای زندگی و معنای تاریخ اشاره ای بکنم. ابتدا لازم می دانم که تذکری درباره معانی متفاوت لغت «معنا» در اصطلاح به کار رفته معنای زندگی بدهم. این اصطلاح برخی اوقات به گونه ای مورد استفاده قرار میگیرد که گویا منظور از آن معنایی ویژه و نهفته در بطن زندگی است. مانند معنای باطنی نهفته در یک قطعه شعر؛ اما حکمت زندگی شاعر یا فیلسوف به ما می آموزد که اصطلاح معنای زندگی را باید به گونه ای دیگر فهمید، به این صورت که معنایِ زندگی امری نهانی و فطری در طبیعت ما نیست که باید به دست ما کشف شود بلکه زندگی همان معنایی را دارد که ما خود به زندگی مان میدهیم. ما میتوانیم از راه اعمالی که انجام می دهیم از راه کار و تلاشمان از راه مؤثر بودنمان از راه نوع نگاهی که به زندگی یا به انسانهای دیگر یا به پیرامون و دنیا داریم به زندگی مان معنا ببخشیم. یعنی معنای زندگی را انسان تعیین میکند، نه بر عکس.
بدین ترتیب پرسش دربارهٔ معنایِ زندگی تبدیل به پرسشی اخلاقی و مربوط به علم اخلاق میشود. این پرسش را میتوان این گونه طرح کرد:
من چه کارها و وظایفی را باید به عهده بگیرم تا زندگی ام معنا داشته باشد؟ یا به زبانِ كانت «چه باید بکنم؟» ایده هایِ کانت دربارهٔ آزادی و استقلال فرد، و نیز ایدهٔ او دربارهٔ تکثرگرایی اجتماعی که در اساس و گوهرش فقط از رهگذر ایدهٔ تساوی همهٔ انسانها در برابر قانون و نیز توجه به آزادی انسانهای دیگر محدود میشود، بخشی از پاسخ این پرسش است. اینها ایده هایی هستند که همچون ایده خودرهایی از راه کسب دانش می توانند به معنادار شدن زندگی ما کمک کنند. اصطلاح «معنای تاریخ» نیز مشابه همین است. در این مورد نیز غالباً به معنای پنهان و اسرار آمیز و نهفته در روند تاریخ جهانی، یا به گرایش و روند تکاملی و پنهان نهفته در تاریخ یا به هدفی غایی که گویا تاریخ سیاسی جهان در حال حرکت به سوی آن است، و ما را نیز به همراه خود خواهد برد، فکر می کنند و من تصور میکنم که در این مورد نیز پاسخ ما باید مشابه پاسخ مربوط به معنای زندگی باشد.
یعنی به جای پرسش دربارهٔ معنایی که گویا در فطرت تاریخ پنهان است، باید خودمان به تاریخ معنا بدهیم. ما باید برای تاریخ سیاسی وظیفه ای تعیین کنیم و از این راه وظیفه ای برای خود در نظر بگیریم، به جای پرسش درباره معنا یا هدف درونی و پنهان در تاریخ سیاسی جهان، باید از خود بپرسیم کدام اهداف سیاسی تاریخ جهان هم انساندوستانه اند و هم قابل تحقق. بنابراین، اولین تز من این است که باید از سخن گفتن دربارهٔ معنایِ تاریخ پرهیز کنیم. در اینجا منظور من از معنایِ فطری نهفته در بطنِ تاریخِ آن معنایی است که گویا در درام تاریخ نهفته است، یا همان گرایش یا روند تکاملی تاریخ است، یعنی معنایی که گویا در تاریخ سیاسی جهان نهفته و مورخان یا فیلسوفان باید آن را کشف کنند. پس اولین تز من منفی است. این تز می گوید که تاریخ دارایِ معنایی پنهان در خویش نیست و مورخان یا فیلسوفانی که مدعی اند آن معنا را کشف کرده اند دچار خود فریبی پلیدی شده اند.
کارل پوپر
■می دانم که هیچ نمی دانم؛ ص ۱۰۲_۱۰۴
@cafe_andishe95
ایران کهنسال ما کشوری است همزاد تاریخ، که تا به امروز از فراز و نشیب های بیشماری گذر کرده، و از طوفان های هولناک سربلند بیرون آمده. راهنمای ایران و ایرانی، در درازای این راه، نام آورانی بوده اند که به ستونهای هویت ملی ما تبدیل شده اند.
پر آوازه ترین آنها کوروش بزرگ است، که نخستین امپراتوری تاریخ جهان را بر موازین آزادی ملت ها، مساوات و حقوق بشر پایه گذاری کرد، و آخرین آنها هم شاهنشاه آریامهر بود، که با برگزاری جشنهای پرشکوه ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران، نام کوروش را جاودانه کرد، و یادآور هر ایرانی شد که بداند مسئول حراست و ادامه راه این پادشاه بزرگ برای میهنش است.
ایران ما، تا به امروز پیروز بر همه این سختی های تاریخ بوده، و همواره ققنوس وار از خاکسترش سر بلند کرده، و تردیدی ندارم که امروز هم، با پیروزی نهایی نور بر تاریکی، از این آخرین مبارزه تاریخی خود نیز سربلند و پیروز بیرون خواهد آمد.
🥅در فلسفهٔ نیچه مغالطات بسیار فراوان دیده میشه، و واقعا نمیشه نیچه را مانند هیوم یک فیلسوف درست و حسابی در اخلاق دونست. به عنوان مثال فرض کن انسانی (قدرتمند، خلاق، مستقل و برخوردار از اراده ای) نیرومند است. اما برای تحقق خواسته هاش انسان های ضعیف تر را قربانی میکنه، به رنج دیگران بی اعتناست و حتی سلطه بر آن ها را بخشی از تعالی خودش میدونه. اینجا باید از نیچه بپرسیم: اگر اخلاق سنتی را محصول ضعف و رنجش میدانی و قدرت، آفرینندگی و حتی خود فراگذری را ارزشمند میشماری، با چه معیار مستقلی میتوانی میان تعالی یک انسان و سلطه گری او تمایز بگذاری؟
چرا ارادهٔ معطوف به قدرتِ یک انسان باید بر رنج و شأن انسانی دیگری تقدم داشته باشه؟ در واقع مشکل عمیق تر همین جاست که نیچه گویی فراموش میکنه نقد تبار شناختی ارزشها، جایگزین توجیه هنجاری آنها نیست. حتی اگر بتوان نشان داد که اخلاق شفقت از رنجش تاریخی سرچشمه گرفته باشه، و هنوز نمیتوان نتیجه گرفت که شفقت از نظر اخلاقی بیاعتبار است. یعنی همان طور که نمی توان صرفا از منشأ قدرت طلبانهٔ یک ارزش اعتبار آن را اثبات کرد.
در واقع نیچه باید به این پرسش پاسخ بده چرا باید ارزش های پیشنهادی او را بپذیریم؟ چرا آفرینندگی بر همدلی، قدرت بر عدالت و تعالی فردی بر شأن دیگر انسانها تقدم داشته باشه؟ اگر پاسخ او صرفا ارجاع به قدرت و زندگی برتر باشه هنوز در همان دور باطلی گرفتار هست که خودش میخواست از آن عبور کنه؛ یعنی ارزش را با ارزشمندیِ از پیش فرض شدهٔ یک مفهوم دیگر توجیه میکنه.
بنظرم اینجاست که اخلاقِ هیوم اهمیت پیدا میکنه، یعنی هیوم برای ارزیابی اخلاقی انسان، قدرت و برتری فردی را معیار نهایی قرار نمیده. بلکه (همدلی، خیرخواهی، عدالت و سودمندی اجتماعی را در مرکز داوری اخلاقی میگذاره. چون در در نگاه هیوم، رنج دیگری چیزی نیست که بتوان آن را صرفا به نام تعالی فردی نادیده گرفت.
آرسین
@cafe_andishe95
🕯«اصل ملیگرایی لیبرال در درجهی نخست نوک شمشیر آن بهسوی مستبد است و نه ملت های دیگر.. زیراکه لیبرالیسم به یک اندازه، هم ملی (در عرصه سیاسی) و هم جهانی (در عرصه اقتصاد) است. اصل ملی شامل رد هرگونه تیول داری و حضور بیگانه در میهن و همچنین حق تعیین سرنوشت میهن توسط ملت میشود.»
👤لودویگ فون میزس
📚ملت، دولت و اقتصاد: فصل ناسیونالیسم لیبرال
@cafe_andishe95
📗 نقد و تحلیل جباریت
👤 مانس اشپربر
اشپربر در این کتاب توضیح میدهد که جباریت تنها نتیجهٔ رفتار یک حاکم مستبد نیست، بلکه ترس، اطاعت و انفعال مردم و اطرافیان نیز در پرورش و تداوم آن نقش دارند. او با بررسی ویژگیهای روانی جباران و رابطهٔ قدرت، احساس حقارت و خشونت، تلاش میکند نشان دهد چگونه یک فرد به حاکمی خودکامه تبدیل میشود و چرا جامعه گاهی زمینهٔ ظهور چنین افرادی را فراهم میکند.
@cafe_andishe95
🫧وقتی آبروی حکومت از جان مردم مهم تر میشود
پاییز ۱۹۸۶ وقتی ربات های به کار گرفته شده برای پاکسازی سقف راکتور شماره ی ۴ چرنوبیل در برابر شدت تشعشعات از کار افتادند، مقامات شوروی به راهکارهای متفاوتی روی آوردند.
به جای ماشین ها انسان ها وارد عمل شدند. انها این ماموریت را «بیو ربات»(ربات های زیستی)
نامیدند.
هزاران سرباز و کارگر با تجهیزات حفاظتی محدود از جمله پیش بندهای سربی به سقف راکتور فرستاده شدند تا قطعات به شدت رادیو اکتیو گرافیت را با پارو به پایین پرتاب کنند.
به دلیل شدت تشعشعات زمان حضور هر نفر روی سقف معمولا تا حدود نود ثانیه بود. ان ها می دویدند چند پارو از قطعات را پایین می ریختند و فورا باز می گشتند. همین زمان کوتاه هم باعث می شد بسیاری از آن ها دوز بسیار بالای از پرتو دریافت کنند.
بسیاری از این افراد، سربازان و کارگران عادی بودند که از ابعاد واقعی این خطر اگاه نبودند. در حالی که حکومت شوروی ابعاد فاجعه را تا حد زیادی پنهان نگه می داشت. این ربات های زیستی در خط مقدم بهای سنگینی برای پاکسازی یکی از خطرناک ترین نقاط جهان پرداختند.
تاریخ چرنوبیل
@cafe_andishe95
❤️ایمان به اینکه جهان و انسان مخلوقات کاملی نیستند،
ایمانی است که ما را سرشار از مغفرت و رحمت در قبال يکديگر میسازد.
شوپنهاور
@cafe_andishe95
3⃣باید سه پیشوای اصلی ایدهآلیسم آلمان، یعنی فیشته، شلینگ و هگل را چیزی بیش از یک فاجعهٔ فکری و اخلاقی و در حقیقت بزرگترین فاجعهٔ فکری و اخلاقی که جامعهٔ فکری و اخلاقی آلمان و اروپا تاکنون متحمل شده، تلقی کنم.
به عقیدهٔ من، این فاجعهٔ فکری و اخلاقی از چنان تأثیرات ویرانگر و ضایعکنندهای برخوردار بود که هنوز مثل ابرهایِ رادیواکتیو در حال گسترش است. این فلسفه موجب آن چیزی شد که کنراد هایدن در کتاب خود نوشت: «عصر ناراستی فکری و اخلاقی»
کارل پوپر
■زندگی سراسر حل مسئله است؛ ص ۱۱۱
@cafe_andishe95
📚عشق و سلطنت
سرگذشت کوروش کبیر
@cafe_andishe95
📃«هیچ کس نمیتواند به خود ببالد که میداند خدایی و زندگی آیندهای وجود دارد؛ اگر او این را بداند، همان مردی است که من مدتها [و بیهوده] به دنبالش بودهام.»
( کانت)
چنین اعتقادی، که به قلمروهایِ عینی آرمانها رانده میشود، نمیتواند یک اعتقاد منطقی و بهدستآمده باشد، بلکه تنها یک ادعایِ عملی و اخلاقی است. اما برعکس، زندگی بدون حتی ذرهای قطبنمایِ اخلاقی، در نهایت به معنایِ مواجهه با این احتمال است که ممکن است از وجود خدا و زندگی آیندهای که در جهنم سپری میشود، بترسیم. به همین ترتیب، فرد مورد نظر نیز در موقعیت بهتری برای ادعایِ چنین نتیجهای نیست، چرا که به همان اندازه به عقل تنها متکی است. کانت میخواست ما از تلاش برای اثباتِ وجودِ خدا یا جهانِ آینده اجتناب کنیم و در این راستا، میخواست ما را از «شیوع احساسات شیطانی» بازدارد.
R. M. Parrott
the pure critique of REASON kant and subjectivity.p113
@cafe_andishe95
آبانگان، جشن کهن ایرانی و یادگار ارزشمند نیاکان ما، نمادی از احترام دیرینه ایرانیان به آب، طبیعت و زندگی، و یادآور مسئولیت ما در پاسداری از میراث طبیعی ایران برای نسلهای آینده است.
در دوره تاریک جمهوری اسلامی، طبیعت ایران نیز همچون مردم آن، قربانی دههها سوءمدیریت، بیکفایتی و تاراج شده است. جنگلهای رو به نابودی، رودها و تالابهای خشکیده و زیستگاههای آسیبدیده، گواه این ویرانیاند.
در این شرایط، محیطبانان شریف و فداکار ایران، با وجود کمبود امکانات و نبود حمایتهای قانونی و معیشتی، همچنان از میراث طبیعی میهن پاسداری میکنند و گاه در این راه جان میبازند. در این آبانگان، یاد محیطبانان جانباخته را گرامی میدارم و از هممیهنانم میخواهم در نبود یک دولت ملی، با همکاری محیطبانان و تلاش دوچندان برای حفاظت از طبیعت، از این امانت گرانبها پاسداری کنند.
در ایران آزاد، احیای جنگلها و تالابها، حفاظت از زیستگاهها و حیاتوحش، و مدیریت علمی منابع طبیعی، از اولویتهای ملی خواهد بود. همچنین تأمین امنیت جانی و شغلی، حمایت قانونی، تجهیزات مناسب و معیشت شایسته محیطبانان، ضرورتی انکارناپذیر است.
باشد که میراث طبیعی و گرانبهای ایران، در سایه آزادی و آبادانی میهن، بار دیگر شکوفا شود و برای نسلهای آینده پایدار بماند.
پاینده ایران
امید در دل ویرانی
در این داستان، امید چیزی صرفاً احساسی نیست؛ در کار کردن، کاشتن، تقسیم مسئولیت و ساختن دوباره زندگی معنا پیدا میکند. انسان با عمل کردن در برابر ناامیدی مقاومت میکند.
/channel/book_archives
آیا تمدن واقعاً ما را متمدن میکند؟
مرل از ما میپرسد اگر تمام نشانههای تمدن، از قانون و دولت گرفته تا فناوری و آسایش، از بین بروند، چه چیزی از اخلاق ما باقی میماند؟ آیا انسان به ذات خود مهربان است یا شرایط، رفتار او را تعیین میکنند؟
/channel/book_archives
تصور کن یک روز، در پی یک جنگ هستهای، جهان آشنای ما ناگهان نابود شود؛ شهرها ویران شوند، نظم اجتماعی از بین برود و انسانها برای ابتداییترین نیازهای زندگی بجنگند.
در چنین شرایطی، گروه کوچکی از مردم به رهبری مردی به نام امانوئل، در قلعهای قدیمی به نام مالویل زنده میمانند. آنها باید برای ادامه زندگی غذا تولید کنند، از خودشان محافظت کنند و روابط تازهای میان خودشان بسازند.
اما خیلی زود متوجه میشوند که زنده ماندن، با انسان ماندن یکی نیست.
/channel/book_archives
📝مروری بر کژ اندیشی مشهورترین متفکرین معاصر حامی چپ♨️
هنگامی که هر سیستم فکری به یک امر «مقدس» یا «ضرورت تاریخی» تبدیل شود، پیروانش دچار این توهم میشوند که برای رسیدن به اهداف والای نظام، میتوان حقایق را کتمان، تقلیل و توجیه کرد. قدرت قلم و اعتبار این نویسندگان باعث میشد که این دروغها و توجیهات، تودههای گسترده ای از مردم و فرهیختگان را نیز به گمراهی بکشاند. این دام را می توان: برتری دادن ایدئولوژی بر حقیقت یا واقعیت نامید.
از جمله در این یادداشت، بر معرفی کژ اندیشی مشهورترین متفکرین معاصر حامی چپ جهانی تمرکز شده است:
۱- اریک هابسبام؛ جزو تاثیرگذارترین مورخان سده بیستم است. کتاب های ۱۴ گانه اش در باره تاریخ جهان شاهکارهای تاریخنگاری معاصر محسوب می شوند. او تا هنگام مرگ مارکسیست ماند.
وقتی در سن کهولت و پس از فروپاشی شوروی، در ۱۹۹۴ مجری تلویزیونی از او پرسید، اگر در دوران شوروی، ایجاد جامعه ای سوسیالیستی، نیازمند قربانی شدن ۲۰ میلیون تن بود، آیا شما از آن پشتیبانی می کردید؟. هابز بی لکنت زبان پاسخ داد: آری
2⃣- سیمون دوبووار فیلسوف فمینیست برجسته جهان، همسنگر، همفکر و شریک زندگی ژان-پل سارتر، پس از سفر به چین در ۱۹۵۵، کتابی بس قطور به نام راه دراز با ادبیاتی رمانتیک گونه از چین نوشت و بسیاری از گزارش های مربوط به سرکوب های سیاسی چین و اعدام مخالفان توسط حزب کمونیست چین را به عنوان پروپاگاندای غربی رد کرد. این در حالی بود که تنها چند سال بعد، هولناک ترین قحطی تاریخ در پی جهش بزرگ و انقلاب فرهنگی مائو رخداد. قحطی که حتی امروز کمونیست های دو آتشه ان را متقن می دانند.
3⃣- لویی آراگون، شاعر و نویسنده فرانسوی مشهور جهان، تا سال های سال، طرفدار پروپاقرص استالینیسم باقی ماند. او حتی غزلیات بلندبالا و پر آوازه ای در ستایش گپ او که بعدها KGB نامیده شد سرود. گولاگ ها و اردوگاه های کار اجباری سیبری استالین را به عنوان روشی برای بازپروی کارگران ستایش کرد.
4⃣-برتولت برشت که در قله جهانی نمایش نامه نویسی جهان ایستاده و خالق آثاری چونان عصر گالیله، ننه دلاور و...می باشد، هنرش را بی دریغ در خدمت آرمان های چپ قرار داد. او در دوران پاکسازی بزرگ استالین که موجب اعدام صدها کمونیست شد، آن را برای حفظ نظام اتحاد شوروی لازم دانست. وقتی در ۱۹۵۳ کارگران آلمان شرقی علیه کمونیست ها قیام کردند، و قیامشان با تانک های شوروی سرکوب شد و مردم تار ومار شدند، برشت که همزمان در آنجا حضور داشت، طی نامه ای به رهبر حزب و سپس با دل نشین ترین اشعار، وفاداریش را به نظام و رهبران شوروی، اعلام کرد. ولی در عین حال اواخر عمر، در اشعارش، انتقاداتی دوپهلو و کنایه امیز هم نسبت به سوسیالیسم طراز لنین مطرح کرد.
۵-والتر دورانتی خبرنگار با نفوذ و نویسنده زبانزد و برنده پولیتزر، برترین نمونه انکارکننده جنایت های چپ ها و کمونیست ها بود. با این که سالهای متمادی به عنوان خبرنگار ارشد در شوروی زیست و همه جا رفت، در دهه ۳۰ و ۴۰، خود نیز شاهد پیامدهای هولناک سیاست های اشتراک سازی و قحطی با میلیون ها کشته بود. ولی در قبال این خشونت های استالین در نیویورک تایمز نوشت: "برای پختن املت، باید چند عدد تخم مرغ را شکست".این گزاره، به نماد بیرحمی روشنفکران رادیکال در قبال قربانیان ایدئولوژی های مذهبی و چپ تبدیل شده است.
۶- ژان-پل سارتر شوروی دوست، باورمند بود روشنفکر باید طرف مظلوم (که از نظر او طبقه کارگر بود) را بگیرد. همین نگاه او را به سمت توجیه یا سکوت در برابر جنایات استالین سوق داد.
جمله معروف منسوب به فضای فکری آن زمان فرانسه که سارتر نیز به آن پایبند بود، این بود: «نباید بیلانکور را ناامید کرد» (بیلانکور اشاره به کارخانه بزرگ رنو داشت که پایگاه کارگران کمونیست بود). منطق سارتر این بود که افشای ابعاد وحشتناک گولاگها و جنایات شوروی، روحیه کارگران فرانسوی را در مبارزه با سرمایهداری تضعیف میکند.
سارتر پس از سفر ۱۹۵۴ به شوروی در گفتگویی اعلام کرد که در شوروی آزادی کامل برای نقد وجود دارد؛ ادعایی که بعدها به عنوان یکی از بزرگترین لکههای تاریک کارنامه فکری او شناخته شد.
البته برای دقت تاریخی باید افزود که سارتر پس از سرکوب قیام مجارستان توسط تانکهای شوروی در ۱۹۵۶، رسماً راه خود را از حزب کمونیست فرانسه و شوروی جدا کرد؛ ولی چه فایده؛ آسیب فکری پیشین برای تابعین او پابرجا ماند و کارش را به خوبی انجام داد.
۷- نوآم چامسکی
توجیه کننده یکی از ۱۰ آدمکش تاریخ بشر بوده است: پل پوت.
چامسکی گزارشهای پناهندگان کامبوجی و شهادتهای عینی از ابعاد وحشتناک نسلکشی خمرهای سرخ را کماهمیت و مبالغهآمیز جلوه داد و...
یدالله کریمی پور
@cafe_andishe95
💎کوروش در آینه فلسفه غرب؛ میان شخصیت تاریخی و الگوی آرمانی🌅
گاهی گفته میشود فیلسوفان غرب کوروش بزرگ را ستودهاند. این سخن تا اندازهای درست است؛ اما برای فهم دقیق آن باید پرسید: آنان کدام کوروش را دیدهاند؟ کوروش تاریخی را یا تصویری را که در آثار فلسفی و سیاسی از او ساختهاند؟
۱. گزنفون؛ کوروش بهمثابه فرمانروای آرمانی
گزنفون، اندیشمند یونانی و شاگرد سقراط، در کتاب «کوروشنامه» تصویری از کوروش ارائه میکند که در آن، تربیت، تدبیر، شناخت انسانها و توانایی جلب اطاعت دیگران از ویژگیهای فرمانروای شایستهاند. بااینحال، این اثر زندگینامهای کاملاً تاریخی نیست؛ گزنفون از شخصیت کوروش برای طرح اندیشههای سیاسی و اخلاقی خود نیز بهره میگیرد.
۲. افلاطون؛ قدرت بدون تربیت پایدار نمیماند
افلاطون در کتاب «قوانین» از کوروش و تجربهٔ سیاسی ایرانیان سخن میگوید. او در ارزیابی خود، به برخی جنبههای فرمانروایی کوروش نظر مثبت دارد، اما افول حکومت در دورههای بعد را نیز با کاستیهای تربیتی و سیاسی مرتبط میداند. بنابراین، بحث افلاطون صرفاً ستایش یک پادشاه نیست؛ مسئلهٔ او نسبت میان قدرت، آزادی و تربیت فرمانروایان است.
۳. ماکیاولی؛ کوروش و هنر فرمانروایی
ماکیاولی در کتاب «شهریار»، کوروش را در کنار شخصیتهایی چون موسی، رومولوس و تسئوس مطرح میکند. او در بحث خود دربارهٔ بنیانگذاران حکومتها، به روایت گزنفون از کوروش نیز ارجاع میدهد. توجه ماکیاولی بیش از آنکه معطوف به بازسازی دقیق زندگی تاریخی کوروش باشد، به توانایی بنیانگذاران در ایجاد نظم سیاسی و تثبیت قدرت مربوط است. در اینجا، کوروش نمونهای برای اندیشیدن دربارهٔ سیاست و توانایی فرمانروایی است.
۴. هگل؛ ایران در آغاز تاریخ جهانی
هگل در درسگفتارهای فلسفهٔ تاریخ، جایگاهی مهم برای ایران در روایت خود از تحول تاریخ جهانی در نظر میگیرد. او ایران را در مرحلهای تعیینکننده از گذار تاریخ به سوی صورتهای تازهٔ دولت و آگاهی تاریخی قرار میدهد.
@cafe_andishe95