15066
تکنیک های کاربردی رفتار با کودکان و نوجوانان اوادیس زینلی متخصص روانشناسی از دانشگاه علامه طباطبایی تهران و مدرس دانشگاه درمان روانکاوی،مشاوره کودک،نوجوان : پیام در شخصی پیج اینستاگرام👇 Instagram.com/psychoanalysis_and_psychology @Avadisszeinaly
کولهبارِ کوچک، ترسهای بزرگ 🎒☁️
(نگاهی به اضطرابِ جدایی)
بسیاری از والدین وقتی با گریه یا چسبیدنِ کودک در لحظهی خداحافظی (مثلاً جلوی در مدرسه) مواجه میشوند، احساسِ شکست میکنند. اما بیایید نگاهمان را تغییر دهیم: اضطرابِ جدایی، نشانهی ضعف نیست، نشانهی «دلبستگیِ ایمن» است.
کودک شما در حالِ تجربهی یک چالشِ بزرگ است: او میخواهد مستقل باشد، اما هنوز به لنگرگاهِ امنِ خود (شما) نیاز دارد.
چند نکته برای عبور از این طوفان:
۱. دزدکی نروید: هرگز بدون خداحافظی کودک را ترک نکنید. این کار اعتمادِ او را برای دفعات بعد از بین میبرد.
۲. خداحافظیِ کوتاه: مراسمِ خداحافظی را طولانی نکنید. بوسهای سریع، لبخندی آرام و یک خداحافظیِ قاطع (من برمیگردم)، بهترین پیام است.
۳. احساسش را بپذیرید: بهجای «گریه نکن، مدرسه که چیزی نیست»، بگویید: «میدانم که الان دلت تنگ میشود و این سخت است، اما من مطمئنم تو میتوانی از پسش بربیایی.»
📚 چند کتابِ آرامبخش برای کوچولوهای مضطرب:
گاهی قصه، بهتر از هر نصیحتی با کودک حرف میزند. این کتابها به کودک کمک میکنند تا امنیتِ درونیاش را پیدا کند:
«بوسهی پنهانی» (نوشتهی آدری پن): داستانی بینظیر دربارهی عشقی که حتی در غیابِ والد هم همراهِ کودک باقی میماند.
«نخ نامرئی» (نوشتهی پاتریس کارست): کتابی کلاسیک که به کودک میآموزد پیوندِ قلبی بین او و عزیزانش، با هیچ فاصلهای قطع نمیشود.
«لاما لاما مامانش را میخواهد» (نوشتهی آنا دیودنی): داستانی بسیار ملموس برای کودکانی که نگرانِ دوری از والد در مدرسه یا مهد هستند.
آرامشِ شما، اولین قدم برای امنیتِ اوست.
🌸| @childeducation
📚 از کتاب «نه تنبیه، نه تشویق»: چرا سیستم پاداش و تنبیه، شکست میخورد؟
«پاداش و تنبیه، دو روی یک سکهاند؛
سکهای که ارزش چندانی ندارد.»
— الفی کوهن
🧠 یک باور قدیمی که باید کنار بگذاریم...
سالهاست به ما گفتهاند:
«اگر بچهات نمرهی خوب بگیرد، جایزه بده.»
«اگر بدرفتاری کرد، تنبیهش کن.»
«با تشویق، رفتار خوب را تقویت کن.»
کوهن،با استناد به صدها پژوهش علمی،
این باور را به چالش میکشد:
پاداش و تنبیه، نهتنها مؤثر نیستند،
بلکه میتوانند به انگیزهی درونی کودک آسیب بزنند.
❌ چرا پاداشها شکست میخورند؟
تحقیقات نشان میدهند:
🔹 کاهش کیفیت کار: وقتی افراد برای انجام کاری پاداش میگیرند،
عملاً کار نازلتری ارائه میدهند.
🔹 نابودی خلاقیت: پاداش، بهویژه در کارهایی که نیاز به خلاقیت دارند،
کیفیت را خدشهدار میکند.
🔹 فرمانبرداری موقت، نه یادگیری واقعی:
برنامههای پاداشدهی، فقط فرمانبرداری موقت ایجاد میکنند،
نه تغییر پایدار رفتار.
🔹 وابستگی به تأیید دیگران:
تمجید و تحسین نیز «رشوهای کلامی» است که
کودکان را به جلب تأیید بزرگسالان وابسته میسازد.
💡 تفاوت «کنترل» و «همراهی»
فرض کنید فرزندتان اتاقش را مرتب میکند.
روش کنترل (پاداش/تنبیه):
«اگر اتاقت را مرتب کنی، برات شکلات میخرم.»
➡️ کودک یاد میگیرد: «مرتب کردن، فقط برای گرفتن شکلات ارزش دارد.»
روش همراهی (پرورش انگیزهی درونی):
«بیا با هم اتاق رو مرتب کنیم. بعدش میتونیم با هم یه بازی کنیم.»
➡️ کودک یاد میگیرد: «مرتب کردن، بخشی از زندگی است و با هم بودن، خودش پاداش است.»
✅ جایگزینهای پاداش و تنبیه
۱. روی «چرا»ی کار تمرکز کنید، نه «چه چیزی» به دست میآید
از کودک بپرسید:
«به نظرت چرا مرتب بودن اتاق مهمه؟»
(تا خودش به اهمیت کار پی ببرد.)
۲. حق انتخاب بدهید
«میخوای اول اتاقت رو مرتب کنی یا تکالیفت رو؟»
۳. همکاری کنید، نه دستور دادن
«بیا با هم انجامش بدیم.»
(همراهی، انگیزهی درونی را تقویت میکند.)
۴. از تحسینِ «شخصیتی» پرهیز کنید
به جای «چه بچهی خوبی!»، بگویید:
«میبینم که برای این کار وقت گذاشتی.
تلاش کردنت رو دوست دارم.»
🌟 یک اصل طلایی:
«هدف تربیت،
نه ساختنِ کودکی که برای پاداش کار میکند، که پرورشِ انسانی است که از درون، انگیزه دارد.
کسی که کارِ درست را نه برای جایزه، که به خاطر خودِ درست بودنش انجام میدهد.»
وقتی کودک یاد بگیرد
که کارِ درست را برای رضایتِ درونی انجام دهد، نه برای فرار از تنبیه یا رسیدن به جایزه، آنوقت است که انگیزهی واقعی و پایدار در وجودش ریشه میدواند. ❤️
💬 شما از کدام روش برای انگیزهدادن به فرزندتان استفاده میکنید؟
برامون بنویسید. 👇
🎯 کانال تربیت کودک و نوجوان
با هم، برای پرورشِ انگیزهی درونی در کودکانمان.
@childeducation
هدیهای فراتر از لبخند برای دخترانمان
🎁🎁🎁🎁
امروز روزِ دختر است. بیایید برای چند لحظه مکث کنیم و ببینیم در تعاملاتِ روزمره، چه پیامهایی را ناخودآگاه به دخترانمان مخابره میکنیم.
آیا ما آنها را فقط به خاطرِ «خوب بودن»، «آراسته بودن» و «مراعات کردن» تشویق میکنیم؟ یا فضایی میسازیم که «خودشان باشند»؟
سناریوی آموزشی: وقتی دخترمان کارِ بزرگی انجام میدهد (مثلاً ساختن یک کاردستی یا حلِ یک مسئله)
❌ واکنشِ سنتی (تأکید بر ظاهر):
«وای عزیزم! چه دخترِ نازی شدی با این لباس! چقدر هم این کاردستی قشنگه، آفرین که همیشه مرتب و آرومی.»
(پیام پنهان: ارزشِ تو در زیبایی و آرام بودنِ توست؛ نباید خرابکاری کنی یا سر و صدا داشته باشی).
✅ واکنشِ آگاهانه (تأکید بر توانمندی):
«خیلی برام جالبه که چطور از اون تکههای کاغذ، این شکل رو ساختی! مشخصه که چقدر برای این جزئیات وقت گذاشتی و فکر کردی. من به پشتکارِ تو افتخار میکنم.»
(پیام پنهان: ارزشِ تو در تلاش، تفکر و نتیجهی خلاقیتِ توست).
💡 ۳ نکته برای پرورشِ «دخترانِ مستقل»:
۱. او را از «خوب بودن» نجات دهید: لازم نیست همیشه «دخترِ خوب و ساکت» باشد. به او اجازه بدهید خشمگین شود، بلند بخندد، بدود و کثیف شود. اینها بخشی از رشدِ سالمِ اوست.
۲. تعریفِ زیبایی را تغییر دهید: زیبایی، فقط صورت نیست. زیبایی یعنی: «چطور از پسِ مشکلات برمیآید»، «چطور با اعتماد به نفس حرفش را میزند» و «چطور به مرزهایِ بدنیاش احترام میگذارد».
۳. شنوندهی رؤیاهایش باشید، نه طراحِ آیندهاش: بگذارید دخترتان بداند که «کافی بودنِ» او به موفقیتهای بزرگِ تحصیلی یا زیبایی ظاهریاش وابسته نیست. او همینطوری که هست، ارزشمند است.
امروز، به جایِ گفتنِ «چقدر خوشگلی»، به او بگویید: «چقدر شجاعی که این کار را امتحان کردی» یا «چقدر دیدگاهِ جالبی دربارهی این موضوع داری».
دخترانِ ما، قرار نیست فقط «قشنگ» باشند؛ آنها قرار است «آگاه، شجاع و آزاد» باشند.
⚜⚜⚜⚜⚜
@childeducation
🧠 مرجع تخصصی روانشناسی: همهچیز در یک فولدر!
(دسترسی رایگان به برترین منابع آموزشی)
• کنکور ارشد/دکتری
(جزوات نفرات برتر، تستهای سال گذشته، صفر تا صد وزارت بهداشت)
• کارگاههای معتبر
(دکتر صاحبی، شخصیت، اختلالات DSM5، مشاوره زناشویی)
• کتابهای نایاب + پایاننامهها
(خلاصههای یکبرگی، ترجمه مقالات نوروساینس، پرسشنامههای استاندارد)
🎧 پلاسهای طلایی:
ـ مکالمه حرفهای انگلیسی (اصطلاحات روزمره، انیمیشن زبان اصلی)
ـ تربیت فرزند، رواندرمانی، سواد رابط
✅ همین الان عضو شوید!
▫️ کافیست دکمه ADD را بزنید
▫️ فولدر همیشه در تلگرام شما فعال میماند
لینک عضویت فوری👇
/channel/addlist/LTlJ-GbJIF03Njlk
اینقدر صبر نکن؛
برای جمعه، برای تابستان، برای اینکه یکی بیاید و عاشقت بشود، برای زندگی…
خوشبختی زمانی به دست میآید که از «صبر کردن» دست بکشی و از همین لحظهای که در آن هستی، بیشترین استفاده را ببری.
زندگی، همان چیزی است که همین حالا در حالِ گذشتن است؛ نه آنچیزی که قرار است فردا یا فصلِ بعد شروع شود.
شنبهتان سرشار از حضور. 🍃♥️
@childeducation
.
تراپیستم بهم گفت"اگه آدم مضطربی هستی، همهچیز رو برای تفریح و لذت انجام بده، حتی برای سرگرمی برو مصاحبه کاری، برای لذت ورزش کن، برای تفریح وبلاگ نویسی کن و ..."
اضطراب از اهمیت و جدیگرفتنِ بیشازحد مسائل تغذیه میکنه، با همهچیز طوری برخورد نکن که انگار پای مرگ و زندگی در میونه...
🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻
درود آدینه تون بخیر و شادی
@childeducation
میگفت:
خدایا برای تمام روزمرگی های ساده ای که در آنها حوصلهام سر رفت شکرت...
چون میتوانست آرام نباشد و اتفاقات بد زیادی بیفتد، اما نیفتاد.
روزتون دلپذیر ♥️🫧
@childeducation
📚 گفتگو درباره مسائل حساس با نوجوان
(قسمت اول: شکافِ سکوت را چگونه پر کنیم؟)
بزرگترین ترس والدین این است: «اگر دربارهی مسائل جنسی یا روابط با او حرف بزنم، انگار دارم او را به این سمت تشویق میکنم!»
اما در روانشناسی، این یک باور غلط است.
**سکوتِ ما، خلأ را با اطلاعاتِ غلطِ اینترنت و دوستان پر میکند. ⚠️
اگر شما دربارهی این مسائل با او صحبت نکنید، او از منابعی میآموزد که نه علمی هستند و نه اخلاقی؛ آنها فقط «هیجان» را به او میآموزند، نه «مسئولیتپذیری» را.
چگونه گفتگو را شروع کنیم؟ (۳ اصل طلایی):
۱. از «موقعیتهای غیرمستقیم» استفاده کنید: 📖
لازم نیست ناگهان بنشینید و بگویید: «بیا درباره روابط حرف بزنیم!». میتوانید از یک فیلم، یک خبر یا یک اتفاقی که در مدرسه رخ داده شروع کنید. مثلاً: «امروز در یک فیلم دیدم که چطور یک رابطه باعث ناراحتیِ اون شخصیت شد، به نظرت چرا اینطور شد؟»
۲. از حالت «معلم» خارج شوید و به «همصحبت» تبدیل شوید:** 🤝
اگر با لحنِ نصیحت و دستور صحبت کنید، مغزِ نوجوان بلافاصله در حالت «دفاعی» قرار میگیرد و ارتباط قطع میشود. به جای «نباید این کار را بکنی»، از جملاتِ باز استفاده کنید: «به نظرت در این موقعیت، چه چیزی برای حفظِ آرامشِ فرد مهمتر است؟»
۳. فضایی بدونِ «قضاوتِ فوری» بسازید:** 🚫
بزرگترین مانعِ گفتگو، ترسِ نوجوان از «قضاوتِ والدین» است. اگر او چیزی از خود یا دوستش تعریف کرد، واکنشِ اولِ شما نباید وحشت یا خشم باشد. اگر واکنشِ شما تند باشد، او دیگر هرگز حقیقت را به شما نخواهد گفت.
💡 تمرین امروز برای شما (والدین عزیز):
امروز سعی کنید بدون اینکه موضوعی را به چالش بکشید، فقط یک سوالِ «چرا» یا «چگونه» دربارهی یک اتفاقِ روزمرهی او بپرسید و فقط گوش بدهید. هدف، شنیدن است، نه اصلاح کردن.
⭐️⭐️⭐️⭐️
نکته های طلایی رفتارباکودکان ونوجوانان
@childeducation
تکنیک های پیشگیری از خطرات رابطه با جنس مخالف به نوجوانان
🛡️ «پیشگیری، نه با دیوار؛ بلکه با پنجره»
بسیاری از والدین فکر میکنند برای محافظت از فرزندشان در برابر خطراتِ روابطِ زودرس یا ناایمن، باید «دیوار» بکشند؛ یعنی محدودیتهای سختگیرانه، بازرسیِ مداوم و ممنوعیتهای مطلق.
اما واقعیتِ روانشناسی چیز دیگری میگوید:
دیوارها، فرزند را به سمتِ «پنهانکاری» سوق میدهند، نه سمتِ «درستی». 🧱❌
اگر میخواهید از فرزندتان در برابر آسیبهای عاطفی و جسمی محافظت کنید، به جای ساختنِ دیوار، برای او «پنجره» بسازید؛ پنجرهای رو به آگاهی.
چگونه میتوان پیشگیری کرد؟
۱. اعتماد، بزرگترین محافظ است:اگر فرزندتان بداند که هر اشتباهی یا هر سوالی را میتواند بدون ترسِ «تنبیه» با شما در میان بگذارد، وقتی در موقعیتِ خطرناکی قرار گرفت، اولین کسی که به سراغش میرود، شما خواهید بود، نه یک دوستِ اشتباه یا یک فضایِ بیدفاعِ اینترنتی.
۲. آموزشِ «مرزهای شخصی» (Body Autonomy):
به جای تمرکزِ صرف بر «نبایدها»، به او بیاموزید که بدنش، قلمروِ شخصی اوست. به او یاد بدهید که یاد بگیرد و بگوید «نه»؛ نه فقط به دیگران، بلکه به احساساتی که خودش را در آنها ناامن میبیند.
۳. تقویتِ عزتنفس (Self-Esteem):
بسیاری از نوجوانها برای فرار از تنهایی یا تأیید شدن، به روابطِ آسیبزا تن میدهند. وقتی فرزند شما خودش را ارزشمند بداند، کمتر به دنبالِ تأییدِ در قالبِ یک رابطه، میگردد.
نتیجهی نهایی:
پیشگیری، یعنی به او یاد بدهیم چگونه «انتخاب کند»، نه اینکه فقط «اجبار شود».
هدف ما، داشتنِ فرزندی است که وقتی تنهاست، هم خودش را بشناسد و هم بداند چه چیزی برای او بیاحترامی است. 💎
@childeducation
✨ فراتر از یک عدد؛ وقتی کنکور تمام میشود…
روزهای سختِ امتحانها و استرسهای بیپایان، بالاخره تمام شد. حالا نوبتِ مواجهه با «نتیجه» است.
اما یک حقیقتِ مهم که نباید از یاد ببریم:
«عددِ روی برگه، روایتگرِ تمامِ رنجها، شببیداریها و تلاشهای پشتِ پرده نیست.» 📄❌
فرزند شما، تمامِ هویت، ارزش و تواناییهایش را در یک عدد خلاصه نکرده است. او بسیار فراتر از یک «رتبه» است؛ او انسانی است با تمامِ احساسات، رویاها و ظرفیتهای بیپایان.
⚠️ به والدین عزیز، یک یادآوریِ مهربان:
در این روزهای حساس، فرزند شما شاید در ظاهر آرام به نظر برسد، اما در درون، به شدت نیاز به «امنیتِ روانی» دارد. او نیاز دارد بداند که عشقِ شما، مشروط به «موفقیتِ تحصیلی» او نیست.
اگر نتیجه همان چیزی نیست که انتظار داشتید، او بیش از هر زمان دیگری به:
✅ نگاهی که قضاوت نمیکند،
✅ آغوشی که بدون شرط میپذیرد،
✅ و کلماتی که میگوید: «من میدانم چقدر تلاش کردی و من به تو افتخار میکنم.»
نیاز دارد.
🌱 یادمان باشد:
موفقیتهای مادی و تحصیلی، گذرا هستند؛ اما «رابطهی امن و اعتماد به نفسِ بیمارگونه» که در این دوران ساخته یا تخریب میشود، تمامِ زندگی او را تعیین میکند.بیایید اجازه ندهیم یک آزمون، پلهای میانِ ما و فرزندانمان را خراب کند. ما اینجا هستیم تا با هم، از این مسیر عبور کنیم. ❤️
@childeducation
اگه با دانشگاه، کنکور، مطالعه یا یادگیری مهارتهای جدید سروکار داری، این فولدر میتونه کلی وقتت رو ذخیره کنه:
🧠 روانشناسی و تربیت کودک
📖 ادبیات و شعر
🇬🇧 زبان و آموزش
📚 مقاله، کتاب و فایل
🎬 محتوای آموزشی
💼 فرصتهای شغلی
✨ بهجای اینکه هر بار از صفر دنبال منابع بگردی، یکجا دم دستت داشته باش!
👇 فقط بزن روی ADD و فولدر رو به تلگرامت اضافه کن.
👇👇👇
📂 /channel/addlist/F8GPzSt2UFA1NGI0
🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀
😍آموزش مکالمه انگلیسی
👇👇👇👇
/channel/englishskills_pegah
🚧 وقتی نوجوان، «جبههگیری» میکند…
احتمالاً برای شما هم پیش آمده:
یک سوال ساده میپرسید، اما در پاسخ با یک «دِ دیوار» یا یک «چرا؟» تند روبرو میشوید. یا سکوتی سنگین که انگار بین شما و فرزندتان یک دیوارِ بلند کشیده شده است.
در این لحظات، واکنشِ غریزیِ ما این است: فشار آوردن.
«ببین چطور با من حرف میزنی!» یا «چرا اینقدر بیاحترامی میکنی؟»
اما بیایید از زاویهای دیگر به موضوع نگاه کنیم… 👁️
نوجوان در این سن، در حالِ ساختنِ «خودِ» جدیدش است. او برای اینکه بفهمد کیست، باید مرزهایش را امتحان کند. جبههگیریهای او، لزوماً به معنای دشمنی با شما نیست؛ بلکه تلاشی است برای پیدا کردنِ «استقلال».
چالشِ امروز برای والدین:
به جای اینکه یک «قاضی» باشید که حکمِ صادر میکند، سعی کنید یک «شنوندهیِ امن» باشید.
وقتی او با تندی حرف میزند، به جای واکنشِ تند، یک قدم عقب بنشینید و بگویید:
«میبینم که الان عصبی هستی/ ناراحتی. هر وقت دوست داشتی حرف بزنی، من اینجا هستم تا فقط گوش بدم، نه اینکه قضاوت کنم.»
وقتی نوجوان حس کند «امنیت» دارد (حتی وقتی اشتباه میکند)، خودش به سمتِ شما باز میگردد. 🛡️❤️
@childeducation
دنیا از چشمِ کودکان چطور میگذرد؟ 🔍✨
ما بزرگسالان با «منطق» میبینیم، اما کودکان با «احساس».
آنچه ما «لجبازی» یا «درماندگی» مینامیم، در واقع زبانِ سادهیِ آنها برای گفتنِ یک چیز است: «من نیاز دارم درک شوم.»
✨ چند نگاهِ متفاوت:
• گریه کردن، یعنی طوفانِ هیجانی که کلمات نمیتوانند بیان کنند.
• لجبازی، یعنی تلاشِ کودک برای پیدا کردنِ هویتِ خودش.
• وابستگی، یعنی جستجویِ امنیت در میانِ شلوغیِ دنیا.
بیایید به جای «اصلاحِ رفتار»، ابتدا «درکِ احساس» را تمرین کنیم. 🌿
شما امروز، از چه زاویهای به فرزندتان نگاه کردید؟
@childeducation
خیلی وقتها وقتی فرزندمان مدام به ما میچسبد یا میگوید «نمیتوانم»، فکر میکنیم داریم در تربیتش اشتباه میکنیم…
اما دکتر بکی کندی این نگاه را کاملاً زیرورو میکند! 👇
پشتِ این وابستگی و درماندگی، رازی پنهان است که همهی ما باید بدانیم.
🎧 این ویدیو را تا آخر ببینید تا بفهمید چطور باید به جای کلافهشدن، «لنگرگاهِ امن» فرزندتان باشید.
@childeducation
امروز که به تقویم نگاه میکنیم، میبینیم که اولین روزهای مدرسه و هیجانِ بازگشت به کلاسها، پشت سر گذاشته شده است. حالا ما در نهمین روز از پاییز ایستادهایم؛ زمانی که روتینها سفتوسختتر شدهاند و شاید خستگیِ اولین هفتهها، کمکم خودش را نشان داده باشد.
اگر این روزها حس میکنید:
فرزندتان کمتر از قبل مشتاقِ تکالیف است…
صبحها سختتر از تخت جدا میشود…
و شما به عنوان والد، حس میکنید باید بیشتر «مدیریت» کنید تا «همراهی»…
بدانید که این، «سندرمِ ۱۰ مهر» است! یعنی گذار از فانتزیِ مدرسه به واقعیتِ مسئولیت.✨
۱. سخت نگیرید: هنوز اولِ راه است. اگر روتینها کمی جابهجا شدهاند، فاجعهای رخ نداده. با مهربانی، دوباره به مسیر برگردید.
۲. نظم، محصولِ تکرار است، نه زور: نگران نباشید اگر هنوز همهچیز سر جایش نیست. ما داریم یک «عادتِ جدید» میسازیم؛ این کار زمان میبرد.
۳. قانونِ طلاییِ پاییز: «آرامشِ خانه» مهمتر از «نمراتِ عالی» است. اگر شبها تنشِ مشق شب دارید، آن را رها کنید؛ یادگیری در بسترِ آرامش اتفاق میافتد، نه در فضای جنگی.
امروز را با یک چایِ گرم و شنیدنِ قصهی سادهای برای هم خاطره کنید.
@childeducation
بیخیالِ این و آن؛
چایت سرد نشود…
آرامشِ تو، امنترین جایِ جهان برای فرزندت است.
وقتی درونی آرام داری،
تربیت، نه یک جنگِ اعصاب، که یک گفتوگویِ ساده میشود.
امروز، آرامشات را به فرزندت هدیه بده. ✨
امروزت به ارامش رفیق❤️
@childeducation
☀️ روزبخیر...
هیچکس به مشکلات شما اهمیت نمیدهد!
پس خودتان به خودتان اهمیت بدهید. 🌱
باشگاه بروید،
غذای سالم بخورید،
از آدمهای سمی و عوضی دوری کنید،
مدیتیشن کنید،
خودتان را دوست داشته باشید،
برای خودتان خرج کنید
و از زندگی لذت ببرید :) 🛵🍻
«والدینی که از خودشان مراقبت میکنند،
کودکانی شادتر و سالمتر تربیت میکنند.
شما نمیتوانید از یک لیوان خالی،
به دیگران آب بدهید.»
مراقبت از خود،
خودخواهی نیست.
ضرورت است.
وقتی شما حالِ دلتان خوب باشد،
صبرتان بیشتر،
مهربانیتان عمیقتر،
و حضورتون برای فرزندانتان
پرمعناتر خواهد بود. 🌸
پس امروز،
به خودتان هم وقت بدهید.
چون شما هم انسانید،
قبل از اینکه پدر یا مادر باشید.
🎯 کانال تربیت کودک و نوجوان
روز زیباتون بخیر 🌞☕
روزتون پر از انرژی و مهربانی با خود. ❤️
@childeducation
دخترها؛ قشنگترین بهانههایِ زیستن. روزتان مبارک. 💗
دختر یعنی لبخندی که خستگیِ دنیا را از یادِ آدم میبرد، قلبی که با تمامِ سختیها، امید را زنده نگه میدارد و نوری که تاریکترین روزها را روشن میکند. 🌸
اما بیایید امروز، در کنارِ جشن گرفتن، به خودمان قول بدهیم:
ما دخترانمان را تنها برای «ظرافت» یا «تأییدِ دیگران» بزرگ نمیکنیم. ما آنها را برای «قدرتِ درونی»، «حقِ انتخاب»، «شجاعتِ زمین خوردن و دوباره بلند شدن» و «عاشقِ خود بودن» پرورش میدهیم.
پدری که دختر دارد، و مادری که دخترش را با اعتماد به نفس تربیت میکند، بزرگترین معمارانِ دنیایِ فردا هستند.
روزِ تمامِ دخترانِ سرزمینم مبارک؛ آنهایی که با وجودِ تمامِ فشارها، هنوز برایِ رویاهایشان میجنگند. 💕
روز یکشنبه تون به شادی
@childeducation
مدیریت خشم کودکان
(وقتی طوفان در وجودِ کودک برپاست…)
خشم در کودک، «رفتارِ بد» نیست؛ بلکه «پیامی» است که میگوید: «من حس میکنم کنترل شرایط از دستم در رفته یا نیازی از من برآورده نشده است.»
والدینِ «دیوارساز»، در این مواقع خشم را با خشم جواب میدهند (دیوار)؛ اما والدینِ «پنجرهساز»، از خشمِ کودک به عنوان فرصتی برای آموزشِ مدیریتِ هیجان استفاده میکنند.
چگونه در اوجِ عصبانیت، همراهِ او باشیم؟
✅ سناریوی اول: وقتی سرِ یک موضوع کوچک، فریاد میزند
فرض کنید میخواهید بازی را تمام کنید و او جیغ میکشد: «نمیخوام! متنفرم ازت!»
❌ واکنشِ دیوارساز: «چطور جرأت کردی اینطوری با من حرف بزنی؟ برو اتاقت تا آدم بشی!» (این یعنی: احساساتت را سرکوب کن).
✅ واکنشِ پنجرهساز: «میبینم که خیلی عصبانی هستی چون دلت میخواست بیشتر بازی کنی. درسته؟ حق داری عصبانی باشی، اما حق نداری سرِ من فریاد بزنی. من کنارتم تا آروم بشی.» (او نیاز دارد خشمش دیده شود، نه سرکوب).
✅ سناریوی دوم: وقتی در اوجِ خشم، پرخاشگری میکند (هل میدهد یا میزند)
❌ واکنشِ دیوارساز: «بچه بدی هستی! چرا میزنی؟» (برچسب زدن به شخصیت).
✅ واکنشِ پنجرهساز: (خیلی قاطع و آرام دستش را بگیرید) «من اجازه نمیدم به من (یا دیگران) آسیب بزنی. بدنت برای این کار نیست. الان هر دوتامون خیلی داغ کردیم؛ بیا ۵ دقیقه سکوت کنیم تا حالمون بهتر بشه، بعد حرف میزنیم.»
💡 ۳ اصل برای «پنجرهساز» بودن در مدیریت خشم:
۱. اول خودتان را آرام کنید: اگر شما عصبانی شوید، مغزِ کودک «خطر» را حس میکند و لجبازتر میشود. اول نفس عمیق بکشید.
۲. احساسش را نامگذاری کنید: وقتی به او میگویید «الان خیلی کلافهای»، نصفِ راهِ آرام شدن طی شده است. چون او بالاخره فهمیده «چه مرگش» است.
۳. قوانینِ سلب، احساسِ منعطف: “تو حق داری عصبانی باشی” (احساس همیشه مجاز است)؛ “اما حق نداری به وسایل یا آدمها آسیب بزنی” (رفتار باید محدود شود).
کودکی که خشمش بدونِ قضاوت توسطِ والد «شنیده» شود، در بزرگسالی خشمگینِ ویرانگر نخواهد بود.
@childeducation
گفتگو درباره مسائل حساس با نوجوان
قسمت سوم: روابط عاطفی؛ از کنترل کردن تا اتصال برقرار کردن
در این قسمت وارد یکی از حساسترین و مهمترین حوزهها میشویم: «روابط عاطفی و مرزبندیها». هدف این است که به جای «کنترل کردن» نوجوان، به او یاد بدهیم چگونه «انتخابهای سالم» داشته باشد.
بزرگترین اشتباهِ ما والدین این است که فکر میکنیم با «دیوار کشیدن»(ممنوع کردنِ رابطه، چک کردنِ مداومِ گوشی و بازجویی)، میتوانیم فرزندمان را از آسیبها دور نگه داریم.
اما دیوارها فقط باعث میشوند نوجوان «خلاقانه در پنهان کردن» شود. 🧱🚫
در عوض، ما باید «پنجرهها»را باز کنیم؛ یعنی مسیرِ اعتماد و گفتگو را ایجاد کنیم.
چگونه در مورد روابطِ نوجوان، نقشِ «لنگرگاهِ امن» را بازی کنیم؟
✅ سناریوی اول: وقتی از دوستِ جدید یا رابطهی عاطفیاش میشنوید
فرض کنید نوجوان از وجودِ کسی در زندگیاش صحبت میکند که شما نسبت به او تردید دارید.
❌ جمله اشتباه:«فکر میکنی اون آدم واقعاً برای تو خوبه؟ به نظرم خیلی سوءاست، باهاش قطع رابطه کن!» (این جمله باعث میشود او برای اثباتِ درست بودنِ انتخابش، بیشتر به سمت آن شخص برود).
✅ جمله درست: «جالب شد! تعریف کن چطور با هم وقت میگذرونید؟ چه ویژگیهایی در او هست که باعث شده باهاش احساس راحتی کنی؟ من دوست دارم از زاویهی دیدِ تو ببینمش.» (این کار باعث میشود او احساس کند شما در کنارش هستید، نه در برابرش).
✅ سناریوی دوم: وقتی رفتارهای او در رابطه، نگرانکننده میشود
مثلاً متوجه میشوید که او برای جلبِ توجهِ طرف مقابل، از ارزشها یا اصول خودش کوتاه میآید.
❌ جمله اشتباه:«چرا اینقدر خودت رو تغییر دادی؟ داری شخصیتت رو از دست میدی!» (این جمله او را در موقعیتِ دفاعی قرار میدهد).
✅ جمله درست:«یه چیزی رو متوجه شدم... به نظر میرسه این روزها بیشتر سعی میکنی خودش رو با اون شخص هماهنگ کنی. یادت باشه، ارزشمندترین چیزی که توی یک رابطه هست، اینه که بتونی "خودت" باشی و با هم رشد کنید. فکر میکنی این رابطه چقدر به "خودِ واقعیِ تو" کمک میکنه؟»
✅ سناریوی سوم: آموزشِ «مرزهای سالم» (Boundary Setting)
یاد دادن به نوجوان که در یک رابطه، چه چیزهایی قابل قبول و چه چیزهایی قرمز است.
✅ جمله پیشنهادی:«در هر رابطهای، رعایتِ مرزها نشونهی احترام نیست، نشونهی سلامت است. اگر کسی از تو بخواد کاری انجام بدی که با ارزشها یا راحتیِ ذهنیِ تو در تضاد باشه، یعنی اون شخص هنوز یاد نگرفته چطور به "مرزهای تو" احترام بذاره. همیشه یادت باشه، تو حق داری بگی "نه" و این "نه" گفتن، نشونهی قدرت توئه، نه ضعف.»
💡 نکتهی طلایی:
هدف ما این نیست که از «رابطه» جلوگیری کنیم؛ هدف این است که به او یاد بدهیم چطور یک «انتخابگرِ آگاه»باشد، نه یک " دنبال کننده اسیب زا"
✨✨✨✨✨✨
نکته های طلایی رفتارباکودکان ونوجوانان
@childeducation
گفتگو درباره مسائل حساس با نوجوان
(قسمت دوم: بدن، تغییرات و واقعیتِ بیولوژیک)
بزرگترین ترسِ والدین این است: «اگر دربارهی مسائل جنسی با او حرف بزنم، انگار دارم او را به این سمت تشویق میکنم!»
اما حقیقت این است: سکوتِ ما، خلأ را با اطلاعاتِ غلطِ اینترنت و دوستان پر میکند. ⚠️
اگر ما راهنمایِ او نباشیم، او در دنیایی از کلیشهها و اطلاعاتِ غلط رشد میکند. پس چطور بدونِ ایجادِ خجالت، این گفتگو را شروع کنیم؟
✅ سناریوی اول: وقتی تغییراتِ جسمی شروع میشود
فرض کنید فرزندتان متوجهِ تغییراتِ صدا یا قدش شده و کمی مضطرب است.❌ جمله اشتباه: «خب این طبیعیه، دیگه بزرگ شدی، نگران نباش!» (این جمله باعث میشود احساس کند موضوعِ مهمی است که باید سریع تمام شود).
✅ جمله درست: «دخترم میدونی؟ بدنِ تو الان داره مثل یک مهندسِ ماهر، خودش رو برای مرحلهی جدیدی از زندگی آماده میکنه. این تغییرات، نشانهی اینه که سیستمِ هورمونیِ تو داره به درستی کار میکنه. اگه سوالی داشتی، من کنارتم.»
✅ سناریوی دوم: وقتی سوالی دربارهی رابطه یا بدن پرسیده میشود
فرض کنید او سوالی پرسید که شما را غافلگیر کرد.
❌ جمله اشتباه: «چطور توانستی چنین سوالی بپرسی؟ کجا این را شنیدی؟!» (این واکنش، درِ گفتگو را برای همیشه میبندد).
✅ جمله درست: (ابتدا یک نفس عمیق بکشید) «سوال خیلی خوب و هوشمندانهای بود. خوشحالم که این موضوع رو از من میپرسی. بذار با هم بررسی کنیم که علمیاش چیه…»
✅ سناریوی سوم: آموزشِ حریمِ شخصی و بدن
به جای اینکه فقط بگویید «نمیشود»، به او مفهومِ «مالکیت» را یاد بدهید.
✅ جمله پیشنهادی: «یادت باشه، بدنِ تو متعلق به خودته. تو حق داری بگی “نه” اگر کسی با بدنت طوری رفتار کند که تو را ناآرام میکند، حتی اگر آن شخص کسی باشد که میشناسیم. من همیشه پشتِ تصمیماتِ تو برای حفظِ آرامش و امنیتِ خودت هستم.»
هدف ما این نیست که تمامِ اطلاعاتِ دنیا را به او بدهیم؛ هدف این است که به او یاد بدهیم «بدنِ او، امنترین و محترمترین قلمروِ اوست."
✨✨✨✨
نکته های طلایی رفتارباکودکان ونوجوانان
@childeducation
══ ❤️ ══ ❥
🛑 دانـش ریڪی • انرژیدرمانـی
◉ Reiki•Knowledge
▪️▪️
💜💠☀️ روزبخیر رفیق...
🟣💫 جهان بازتابی از خود شماست...
اگر خود را از درون دوست بدارید و به خود مهر بورزید و ارج و ارزش نهید،
در زندگی بیرونی نیز همین حالات آشکار خواهد شد!
💠 اگر طالب عشق بیشتری هستید، به خود عشق بورزید.
اگر خواهان پذیرفته شدن هستید، خود را بپذیرید.
و اگر از اعماق وجودتان خود را محترم شمارید،
همان سطح احترام را از هستی فراخواهید خواند...
✍🏻 دبی فورد
«کودکان، آینهی رفتار ما هستند.
آنها نه با شنیدن حرفهای ما،
بلکه با دیدنِ نحوهی رفتار ما با خودمان،
یاد میگیرند که چطور با خودشان رفتار کنند.»
والدی که با خودش مهربان است،
به کودکش یاد میدهد که مهربان بودن با خود،
نه خودخواهی است، نه ضعف.
بلکه پایهی سلامت روان است.
پس امروز،
با خودت مهربانتر باش...
تا کودکَت هم یاد بگیرد
که دوست داشتنِ خود،
شروعِ دوست داشتن است. 🌱
روزت پر از عشق به خود و آرامش. ❤️
@childeducation
روز بخیر رفیق❤️❤️
همه ما در چمدانِ فکریمان، مقداری از «دیروز» را با خود حمل میکنیم:
حسرتِ اینکه چرا فلان برخورد را با فرزندم داشتم،
یا پشیمانی از اینکه چرا فلان کار را نکردم…
اما امروز، تمرینِ «رها کردن» است.
بگذارید دیروز، در همان «دیروز» باقی بماند.
فرزندِ شما، در همین لحظه، در همین صبحِ نو، منتظر است تا شما را «بدونِ بارِ اشتباهاتِ گذشته» ببیند.
سفرِ زندگی، وقتی سبکتر میشود که اجازه دهیم «امروز»، واقعاً یک شروعِ دوباره باشد. 🌿
دستهایتان را از خاطراتِ سنگین خالی کنید تا بتوانید امروز، آغوشی پذیرا داشته باشید.
امروزتان پر از حضور و آرامش.
@childeducation
.
🍃 سارقانِ آرامش را بشناسید:
▫️ گذشته (حسرت)
▫️ آینده (اضطراب)
▫️ اَکنون (قدر ندانستن)
شادی در “اکنون” نهفته است.
همین لحظه را با تمامِ وجود لمس کنید.
درود لحظه هاتون قشنگ
😍😍
@childeducation
🍊 انتشارات پرتقال برای والدین هم کانال زده!
از فرزندپروری و بازی و فعالیت گرفته تا معرفی کتاب
و پاسخ کارشناسان به سؤالهای والدین.
از این لینک عضو کانال والدین پرتقال بشید 👇
کانال پرتقال
@Porteghalpubkids
زندگی همیشه آن چیزی که رسانه ها،
کتاب ها و مدل ها و بلاگرها نشان میدهند نیست...
زندگی دراکثر زمان ها همین نشدن ها و شکست ها و افسوس هاست
و اگر در بین روزمرگی جرئت ادامه دادن داشته باشیم، زنده ایم...
🌸🌸🌸🍀🍀🍀
درود زندگی تون به نیکی
@childeducation
عجیب بود
وقتی که به عقب نگاه کردم و دیدم
چقدر امروز هیچکدام از دغدغه هایم
با گذشته ها یکی نیست
وقتی که دیدم دیگر به سادگیِ گذشته
هیچ چیز آنقدر برایم اهمیت پیدا نمی کند
وقتی که دیدم هیچ خبری از تلاش های بیهوده
برای هرچیزی که ارزشش را ندارد نیست!
عجیب بود اما خوشایند
فهمیدم که دردهای آدمی
با مرور زمان تبدیل می شود به قدرت!
قدرت اینکه بی آنکه خودت بدانی
میفهمی هرچیز و هرکسی که قرار نیست
برای حتی لحظه ای وجودش و حضورش
در خاطره های خوش تو به یادگار بماند
ارزش فکر کردن و تلاش کردن ندارد!
عجیب بود _ اما خوشایند
درود رفیق اول هفته تون پر انرژی ❤️❤️
🌸| @childeducation
جمعه ها؛
باید که فارغ شد از این شهرِ شلوغ
دور شد از قیل و قال...
جمعه یعنی حالِ خوش،
جمعه یعنی، بیخیال...🌱
😌درود رفیق جمعه تون به نیکی
@@childeducation
🌸🍃
منتظر هیچکس نباش
قشنگترین اتفاقها وقتی میفتن
که فقط چشم به خدا دوختی
خدا کار نمی کنه؛ خدا شاهکار می کنه.
روزتون در پناه خدا♥️🍃
@childeducation