2064
ماهنامه مدیریت ارتباطات نشریه تخصصی حوزه ارتباطات، رسانه، روابط‌عمومی، جامعه اطلاعاتی و تبلیغات مدیرمسئول: امیرعباس تقی‌پور سردبیر: علی ورامینی ادمین: @majalleh2 تلفن: ۰۲۱۸۸۳۵۶۰۷۶
صیانتگران مُصرّ!
محمدرضا زائری از تنگ‌نظری‌ها درباره فضای مجازی می‌گوید
❇️امیرعباس تقی‌پور، مدیرمسئول ماهنامه مدیریت ارتباطات گفت‌وگویی مفصل با حجت‌الاسلام محمدرضا زائری، فعال فرهنگی و پژوهشگر علوم دینی داشته است.
❇️زائری در بخشی از این گفت‌وگو نقل قول می‌کند که باوجود نظر رهبری برای بازشدن فضای مجازی بعد از بحران‌های سال ۱۴۰۱، عده‌ای به زعم خودشان همچنان در صدد «صیانت» بودند و طرحی که به شورای عالی فضای مجازی داده شده بود، به تصویب نرسید.
🗞متن کامل این گفت‌وگو در شماره ۱۹۷ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. می‌توانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سایت سیمای شرق سفارش دهید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine
من گاز می‌دم تو گاز بزن
گپ‌وگفت با سفیران اسنپ‌فود که از کار و دغدغه‌هایشان می‌گویند
✍️🏻امیر جدیدی، عکاس و روزنامه‌نگار
❇️موتورسواری، آن هم در این روزهای شهر کار آسانی نیست. یک پله بالاتر زندگی میان انبوه وانت، پراید، ۲۰۶، سمند، بی‌ام‌دبليو و ... گاو نر می‌خواهد و مرد کهن؛ مردانی که برای بردن یک لقمه نان حلال سر سفره‌شان از خروس‌خوان تا زوزه‌کشان زره به تن می‌کنند و به جنگ روزگار می‌روند.
❇️قرار اول با این گلادیاتور‌ها بعد از جنگ ۱۲روزه کف خیابا‌ن‌های تهران اتفاق افتاد. روزهای جنگ صرف در شهر ماندن فضیلت بود. این گزاره به آن معنی نیست که اگر کسی دست اهل‌و‌عیال را بگیرد و به گوشۀ امنی پناه ببرد، کار اشتباهی کرده است. اما همین که مردم یک شهر در روزهای سختی هوای درودیوار، خانه‌ها و مردمان شهرشان را داشته باشند، خیلی قشنگ است. چه رسد به اینکه با حضورشان کار مردم را هم راه بیندازند.
🗞متن کامل این گزارش در شماره ۱۹۷ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. می‌توانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سایت سیمای شرق سفارش دهید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine
زنده ماندن در زمانه هوش مصنوعی
گزارش هم‌میهن از هفدهمین همایش روابط عمومی الکترونیک
❇️هفدهمین همایش روابط عمومی الکترونیک در حالی روز شنبه برگزار شد که موضوع امسال خود را به «روابط عمومی تاب‌آور؛ حکمرانی ارتباطات در عصر بی‌ثباتی» اختصاص داده بود. بسیاری از استادان و پیشکسوتان، دانشجویان، فعالان و علاقه‌مندان حوزه ارتباطات و روابط عمومی در آن شرکت داشتند.
❇️در میانه این همایش، پنل تخصصی «هوش مصنوعی، روابط عمومی و بحران تک‌صدایی» نیز برگزار شد که در آن علی ورامینی، سردبیر ماهنامه مدیریت ارتباطات، روشن نوروزی، سردبیر رسانه مصور، امیرحسن موسوی، متخصص ارتباطات و میترا فردوسی، دانش‌آموخته دکترای ارتباطات، تجربه‌ها و دیدگاه‌های خود در حوزه هوش مصنوعی را با شرکت‌کنندگان در همایش به اشتراک گذاشتند.
ادامه مطلب را از اینجا بخوانید
▫️▫️▫️
@cm_magazine
تاب‌آوری، اعتماد و نقش انسان در عصر هوش مصنوعی
▫️هفدهمین همایش روابط‌عمومی الکترونیک برگزار شد
هفدهمین همایش روابط‌عمومی الکترونیک با موضوع «روابط‌عمومی تاب‌آور؛ حکمرانی ارتباطات در عصر بی‌ثباتی»، روز شنبه نهم آبان‌ماه ۱۴۰۵ با حضور بیش از ۵۰۰ نفر از استادان، مدیران، فعالان و کارشناسان روابط‌عمومی در مجتمع فرهنگی آموزشی کوثر بانک ملی ایران برگزار شد.
در این همایش، سخنرانان و اعضای پنل‌های تخصصی، ابعاد تاب‌آوری روابط‌عمومی در شرایط بی‌ثباتی، تأثیر هوش مصنوعی بر ارتباطات و ضرورت حفظ اعتماد، هویت و قضاوت انسانی را بررسی کردند. آموزش عملی ابزارهای هوش مصنوعی، رونمایی از سه کتاب و اعطای ششمین نشان استاد پیشگام روابط‌عمومی الکترونیک نیز از دیگر برنامه‌های این رویداد بود.
◾️گزارش کامل این همایش را از اینجا بخوانید
◾️گزارش تصویری این همایش را از اینجا ببنید
▫️▫️▫️
@prconference
مدیریت نمی‌کنند، کنترل می‌کنند
گزارش یکتانت، روایتی واقعی است از دنیای مجازی؛ چراکه برای فضای مجازی هم گزارش واقعی به کار می‌آید
✍️🏻مهرداد خدیر / روزنامه‌نگار
❇️هرچند ظهور دوبارۀ محمدامین آقامیری به‌عنوان دبیر شورای عالی فضای مجازی و اظهارنظرهایی برای جلب توجه رسانه‌ها به‌عنوان حرکتی به موازات ستاد راهبری فضای مجازی یا تکذیب شایعۀ برکناری و انتصاب دبیر جدید تفسیر شده، اما سخنان او را می‌توان به موازات واقعیت‌های فضای مجازی هم دانست که هم در گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی منعکس است و هم در گزارش یکتانت که به‌عنوان بزرگ‌ترین پلتفرم یا سکوی تبلیغات دیجیتال شناخته می‌شود.
❇️در گزارش مرکز پژوهش‌ها تصریح شده، ۶۴ درصد پاسخ‌دهندگان برای دسترسی به شبکه‌های اجتماعی خارجی از فیلترشکن استفاده می‌کنند و درآمد بیش از ۵۶ درصد یا سرپرست خانوارشان به اینترنت گره خورده و درآمد نیمی از آنان در دوران قطع اینترنت کاهش فاحش داشته است.
❇️گزارش یکتانت این داده‌ها را تأیید می‌کند؛ گزارشی که نشان می‌دهد داستان با آنچه آقای آقامیری و همفکران او در پی آن هستند، متفاوت است. اگر آنان به‌دنبال انحصار در مدیریت فضای مجازی، آن هم در قالب مقابله و فیلترینگ هستند، یکتانت از چگونگی روند سهم‌گیری بازاریابی دیجیتال از بازاریابی سنتی گفته و این واقعیت که نقش فراگیر ابزارهای هوش مصنوعی یا هوش‌واره‌ها برای رشد و نتیجه‌گیری بهتر قابل انکار نیست.
❇️اعدادی که در گزارش یکتانت آمده، نشان می‌دهد که اصرار بر ادامۀ این مسیر و تأکید بر مقابله و فیلترینگ چگونه ما را از واقعیت‌های دنیای دیجیتال دور ساخته و موازی‌کاری نهادهای قانون‌گذار و اجرایی چه پیامدهای منفی و سنگینی دربر دارد.
❇️میانگین استفاده از اینترنت چهار ساعت در روز است و همان‌گونه که قابل انتظار است، ۴۲ درصد کاربران را نسل زِد تشکیل می‌دهند ( ۱۴ تا ۲۷ سال)، ۳۴ درصد، نسل ایگرگ (۲۸ تا ۴۵ سال) و نسل ایکس (یعنی از ۴۵ سال به بالا) ۲۴ درصد.
❇️اینستاگرام در رتبۀ نخست قرار دارد به اتفاق روبیکا، و در جایگاه بعدی واتس‌اپ و تلگرام نشسته است در کنار ایتا و بله. دایرکت اینستاگرام با ۴۰ درصد هم قابل توجه است؛ بیشتر از این منظر که اینستاگرام و تلگرام فیلتر شده‌اند و قاعدتاً نباید کاربر ایرانی به آن دسترسی داشته باشد. مثل این است که در گزارشی بخوانیم روزنامه‌های صبح امروز و عصر آزادگان بالاترین تیراژ را دارند، درحالی‌که در اردیبهشت ۱۳۷۹ توقیف شده بودند!
❇️راستی آزمایی گزارش، کار دشواری نیست، چون عیناً با تجربۀ زیستۀ خودمان انطباق دارد. این یادداشت اما در پی آن بود که نشان دهد آقای آقامیری که با تدبیر آقای پزشکیان فعلاً در گوشۀ رینگ قرار گرفته، سرگرم کار موازی است. اگر پیش‌تر این کار را به موازات قوۀ قانون‌گذاری و مجلس شورای اسلامی و سپس دولت و وزارت ارتباطات پیش می‌برد، اکنون آن را در موازات ستاد راهبری دنبال می‌کند.
❇️این تقابل و تفاوت نگاه، نویسندۀ این سطور را همواره به یاد جملۀ طعنه‌آمیز شجریان فقید می‌اندازد که با همۀ امتناع از اظهارنظر سیاسی در مقطعی چاره ندید و گفت: «مدیریت نمی‌کنند، کنترل می‌کنند» و البته حالا باید توضیح داد می‌خواهند کنترل کنند، درحالی‌که فیلترشکن‌ها راه دور زدن را پیش روی کاربران گذاشته.
🗞مطلبی که خواندید بخش‌هایی از یادداشتی با عنوان «جهان موازی در فضای مجازی» است که در شماره ۱۹۷ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. می‌توانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سایت سیمای شرق سفارش دهید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine
تو برای وصل‌کردن آمدی؟
✍️🏻علی ورامینی/ سردبیر
❇️صحبت‌های محمدامین آقامیری، رئیس مرکز ملی فضای مجازی و دبیر شورای عالی فضای مجازی، در نشست خبری اخیرش بهت‌آور است. اصلی‌ترین سخنان یکی از تصمیم‌گیران اصلی وضعیت ارتباطاتی کشور حول این گزاره می‌چرخد که «ما می‌توانیم هر فناوری اتصالی‌ای را قطع کنیم». درست است که در جنگ قرار داریم و هیچ عقل سلیمی و هیچ ایران‌دوستی نمی‌گوید که نباید ابزارهای مورد استفادۀ دشمن را شناسایی کرد و راه‌های مقابله با آنها را یافت، اما صحبت‌های آقامیری چنان است که گویی مردم دشمن‌اند و هر لحظه باید راهی برای مقابله با آنها پیدا کرد.
❇️اولین و اصلی‌ترین تبعات سخنان و رویکرد آقامیری، عمیق‌ترکردن شکاف میان ساختار سیاسی و مردم است. در شرایط امروز که رابطۀ ساخت سیاسی و جامعه با اختلالی جدی مواجه است و از سوی دیگر، دشمن تمامیت ارضی ایران به‌خوبی از این شکاف استفاده می‌کند، عمیق‌ترکردن این شکاف کاملاً خلاف امنیت ملی است. صحبت‌های آقامیری چنان است که گویی مردم عنصری بیرونی و غریبه‌اند و باید تمهیداتی اندیشید تا این عنصر را مهار کرد.
❇️وقتی مقام مسئول در حوزۀ ارتباطات، به جای آنکه از راه‌های حفظ امنیت مردم و تداوم زندگی عادی آنان در شرایط جنگی بگوید، از توانایی قطع ارتباطات سخن می‌گوید، این پرسش پیش می‌آید که اساساً مردم در محاسبات او چه جایگاهی دارند. آیا قرار است فناوری در خدمت امنیت و آسایش جامعه باشد یا جامعه خود به مسئله‌ای تبدیل شده که باید با ابزارهای فناورانه مهارش کرد؟
❇️امنیت ملی را نمی‌توان صرفاً به توانایی شناسایی تهدیدها، کنترل ابزارهای ارتباطی و مسدودکردن مسیرهای دسترسی فروکاست. امنیت ملی، پیش از هر چیز، به پیوند میان جامعه و ساخت سیاسی وابسته است؛ به اینکه شهروندان تا چه اندازه احساس کنند سرنوشت‌شان با سرنوشت کشور گره خورده است و تصمیم‌های حاکمیت، حتی در دشوارترین شرایط، زندگی و منافع آنان را به رسمیت می‌شناسد. این پیوند را نمی‌توان با دستور و بخشنامه ایجاد کرد و نمی‌توان انتظار داشت که با نادیده‌گرفتن آن، صرفاً با تکیه بر ابزارهای کنترلی، امنیتی پایدار به دست آورد.
❇️شهروندی که در زندگی روزمرۀ خود با محدودیت دسترسی به اینترنت مواجه است، برای کسب‌وکارش به ارتباطات بین‌المللی نیاز دارد، یا برای دسترسی به اطلاعات و ارتباط با خانواده و دوستانش از این زیرساخت استفاده می‌کند، لزوماً تفاوتی میان ملاحظات فنی و امنیتی تصمیم‌گیران قائل نمی‌شود. آنچه در نهایت تجربه می‌کند، محدودیتی است که بر زندگی او تحمیل شده است. اگر در کنار این محدودیت، از زبان مقام مسئول نیز این پیام را بشنود که ابزارهای ارتباطی مردم در درجۀ اول موضوعی برای کنترل و قطع‌کردن‌اند، فاصلۀ میان او و ساخت سیاسی بیشتر خواهد شد.
❇️در شرایط جنگی، جامعه‌ای که به تصمیم‌های حاکمیت اعتماد دارد، ظرفیت بیشتری برای تحمل دشواری‌ها، همراهی با تصمیم‌های ضروری و تشخیص تهدیدهای واقعی از فضاسازی‌های تبلیغاتی دارد. برعکس، هرچه این اعتماد فرسوده‌تر شود، اقناع جامعه دشوارتر خواهد شد و حتی تصمیم‌هایی که ممکن است واقعاً ضرورت امنیتی داشته باشند، با تردید بیشتری روبه‌رو خواهند شد.
❇️دشمنی که در پی تضعیف ایران است، برای بهره‌برداری از شکاف‌های اجتماعی نیازی ندارد که همۀ اختلاف‌ها را خودش ایجاد کند؛ کافی است شکاف‌های موجود را تشدید کند و از بی‌اعتمادی میان جامعه و حاکمیت بهره ببرد. هر سیاستی که به تقویت این بی‌اعتمادی منجر شود، فارغ از نیت تصمیم‌گیرانش، می‌تواند به سود همان نیرویی تمام شود که قرار است با آن مقابله کند. از این رو، نمی‌توان هر اقدامی را صرفاً به دلیل آنکه با عنوان امنیت ملی صورت می‌گیرد، لزوماً حافظ امنیت ملی دانست.
❇️اگر قرار است از امنیت ملی سخن بگوییم، باید پذیرفت که مردم بیرون از این مفهوم قرار ندارند تا هر بار لازم باشد نسبت آنها با امنیت سنجیده شود؛ مردم خود بخش اصلی و تعیین‌کنندۀ امنیت ملی‌اند. نمی‌توان از یک سو از تمامیت ارضی ایران دفاع کرد و از سوی دیگر، در گفتار و سیاست‌گذاری چنان رفتار کرد که گویی جامعه چیزی جدا از ایران و شهروندان عنصری مشکوک و نیازمند مهارند.
🗞مطلبی که خواندید بخش‌هایی از یادداشتی است که در شماره ۱۹۷ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. می‌توانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سایت سیمای شرق سفارش دهید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine
ذائقه دیجیتال
یکصد و نود و هفتمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات به مدیرمسئولی امیرعباس تقی‌پور و سردبیری علی ورامینی منتشر شد. شماره تازه ماهنامه پرونده‌ای ویژه درباره دربارۀ نسبت فرهنگ غذایی با زندگی دیجیتال و سازوکارهای نوین ذائقه‌سازی دارد. همچنین در مطالب دیگری داده‌ها و یافته‌های گزارش یکتانت از بازار تبلیغات دیجیتال کشور بررسی شده است.
❇️طعم کلیک
احتمالاً از ذهن کسی حتی گذر نمی‌کرد روزی رابطه‌مان با خوراک تا این اندازه از آشپزخانه و عادت‌های قدیمی فاصله بگیرد و یک پرس غذای دلخواه با چند کلیک به در خانه برسد. برای ما ایرانیان که ذائقۀ غذایی‌مان پیشینه‌ای طولانی دارد و با رسم‌های خانوادگی و فرهنگ‌های گونه‌گون محلی پیوند خورده، زندگی مدرن شکل این مناسبات را هم تغییر داده است. سفره‌های مشترک گاهی جای خود را به انتخاب‌های فردی داده‌اند و ویترین رنگارنگ اپلیکیشن‌ها، میان تصاویر، امتیازها و تخفیف‌ها به ما گزینه‌های متعددی برای انتخاب می‌دهد.
پرونده ویژه شماره تازه ماهنامه مدیریت ارتباطات با مجموعه یادداشت‌ها و گفت‌وگوهایی به این موضوع پرداخته است. در این شماره مهدی حبیبی، مدیر ارشد بازاریابی اسنپ‌فود از یک دهه تجربه از زودفود تا اسنپ‌فود و تجربه بازاریابی در ایران می‌گوید. سپهر سرلک در گفت‌وگو با صدف سرداری ضرورت صیانت از میراث غذایی ایران و جست‌وجوی زبانی جدید برای گفت‌وگو با جهان را بررسی کرده است. در گفت‌وگویی دیگر کاوه بهبهانی نقش الگوریتم‌ها در شکل‌گیری معماری ذائقه و لبریختگی انتخاب‌ها را واکاوی می‌کند.
همچنین در این پرونده نعمت‌الله فاضلی، سوشیانس شجاعی‌فرد، امیر جدیدی، سامان موحدی، سارا احمدی، محمد رضوانی‌پور، محسن محمودی و فاطمه باباخانی در یادداشت‌ها و مقالاتی نسبت میراث دیرپای خوراک ایرانی در مواجهه با منطق پلتفرمی و شتاب زندگی مدرن و سیر دگرگونی معنا در بازنمایی خوراک را بررسی کرده‌اند.
❇️تو برای وصل‌کردن آمدی؟
هفدهمین همایش روابط عمومی الکترونیک قرار است نهم آبان‌ماه ۱۴۰۵ در تهران برگزار شود. در سرمقاله شماره ۱۹۷ مدیریت ارتباطات امیرعباس تقی‌پور، مدیرمسئول از این ۱۷ دوره تلاش برای پیوند روابط عمومی و فناوری‌های نوین نوشته است.
علی ورامینی، سردبیر ماهنامه در این شماره سخنان دبیر شورای فضای مجازی را واکاوی کرده که شکاف میان ساختار سیاسی با جامعه را عمیق‌تر می‌کند. در این یادداشت با عنوان «تو برای وصل‌کردن آمدی؟» گفته شده صحبت‌های محمدامین آقامیری درباره وضعیت ارتباطی کشور آن‌هم در شرایط امروز که رابطۀ ساخت سیاسی و جامعه با اختلالی جدی مواجه است، این پرسش را پیش می‌کشد که اساساً مردم در محاسبات او چه جایگاهی دارند؟
❇️رشد زیر سایۀ اختلال
گزارش یکتانت درباره وضعیت بازار تبلیغات دیجیتال ایران در سال ۱۴۰۴ و بهار ۱۴۰۵، تصویری از بازاری است که در میانه جنگ، قطعی اینترنت و نوسان‌های اقتصادی، مسیر پرفرازونشیب تجربه کرده است.
مسعود شاه‌حسینی در گزارشی با عنوان «رشد زیر سایۀ اختلال» داده‌های گزارش یکتانت را بررسی کرده است.
همچنین مهرداد خدیر در یادداشتی با اشاره به صحبت‌های دبیر شورای مجازی نوشته است که گزارش یکتانت، روایتی واقعی است از دنیای مجازی؛ چراکه برای فضای مجازی هم گزارش واقعی به کار می‌آید، نه سیر و سلوک در جهان موازی.
❇️با مردم مثل غریبه‌ها رفتار کردیم
شماره ۱۹۷ مدیریت ارتباطات دو گفت‌وگوی ویژه دارد. حجت‌الاسلام محمدرضا زائری در گفت‌وگو با مدیریت ارتباطات دربارۀ نهاد روحانیت، عملکرد چند‌دهه‌ای این نهاد و چرایی ناکامی در تعامل با مردم، بخصوص نسل جدید می‌گوید.
همچنین مجید رضاییان، روزنامه‌نگار پیشکسوت در گپ‌وگفتی دیگر با این شماره، روزنامه‌نگاری را عرصۀ شنیدن صداهای مختلف می‌داند و معتقد است هر کجا صدای منتقد حذف شود، گفت‌وگو نیز از میان می‌رود.
❇️رئیس‌جمهوری که اینفلوئنسر شد
در این شماره اسماعیل امینی در یادداشتی با عنوان «با حوصله شعر بخوانیم» نوشته است مخاطبان کم‌حوصله و تنگنای فضای مجازی دچار چه خسرانی در مواجهه با شعر می‌شوند؟ همچنین شماره ۱۹۷ مقاله‌ای با عنوان «رئیس‌جمهوری که اینفلوئنسر شد» به قلم سامان مطلبی و محمدحسین خادم‌الحسینی دارد. محسن محمودی نیز در مقاله‌ای با عنوان «چشمان زرد مخلوق» به ترس سازندگان هوش مصنوعی از خروج فناوری‌های خودمختار از کنترل انسان می‌پردازد.
امسال کاروان فناوری ایران در چهل‌وهشتمین المپیاد جهانی مهارت هفت مدال کسب کرد. صدف سرداری در گزارش «مهارت ایرانی، مهارت جهانی» بررسی می‌کند امروز و فردای این نخبگان چگونه است؟
◾️ ماهنامه «مدیریت ارتباطات» به شما کمک می‌کند که از جهان جدید، جهان ارتباطات سر در بیاوردید.
🗞️ می‌توانید این شماره ماهنامه را از سایت سیمای شرق سفارش دهید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine
کودکی در قاب دیگران
تصمیم مسئولانه دربارۀ تصویر کودک مستلزم نوعی فروتنی در مقابل پیچیدگی فضای دیجیتال است
✍️🏻امیرحسین خداپرست/ عضو هیئت علمی مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران
❇️ والدین در بسیاری از امور ناچارند به جای کودک تصمیم بگیرند، اما تصمیم‌گرفتن به جای دیگری با تصمیم‌گرفتن دربارۀ دیگری به معنای نامحدود کلمه یکسان نیست.
❇️ اگر کودک هنوز نمی‌تواند دربارۀ انتشار تصویرش تصمیم بگیرد، این ناتوانی نباید به این نتیجه بینجامد که هر تصمیمی که والد به سود خود یا به تشخیص خود دربارۀ تصویر او بگیرد، موجه است. برعکس، ناتوانی کودک در دفاع از خود باید مسئولیت کسی را که از قدرت بیشتری برخوردار است، افزایش دهد.
❇️کودک، در این میان، یک طرف غایب، اما بسیار مهم است. او در لحظۀ تصمیم‌گیری قدرت چندانی ندارد، اما در آینده باید با نتیجۀ همان تصمیم زندگی کند. شاید تصویری که والد امروز خنده‌دار و دوست‌داشتنی می‌داند، در ۱۵سالگی برای فرزندش شرم‌آور باشد.
🗞متن کامل این مقاله در شماره ۱۹۶ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. می‌توانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سایت سیمای شرق سفارش دهید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine
چگونه جنگ‌های معاصر بر سر معنا و تفسیر پیش می‌روند؟
✍️🏻قادر باستانی/ مدرس و پژوهشگر ارتباطات
❇️جنگ‌های معاصر، فراتر از جغرافیای فیزیکی، در لایه‌ای عمیق‌تر در سپهر ادراک، معنا و تفسیر جریان دارند که در آن، واقعیت، برساخته، بازنمایی و منازعه‌پذیر می‌شود. در این میان، رسانه‌ها از جایگاه کلاسیک بازتاب‌دهندۀ رویدادها فراتر رفته و به کنشگرانی تبدیل شده‌اند که در تولید و جهت‌دهی به واقعیت اجتماعی نقش ایفا می‌کنند.
❇️با ظهور پلتفرم‌های دیجیتال و شبکه‌های اجتماعی، این ساختار به‌طور بنیادین دگرگون شد. اکنون تولید و توزیع محتوا دیگر در انحصار رسانه‌های بزرگ نیست و هر فرد، با در اختیار داشتن یک حساب کاربری، می‌تواند به یک «رسانه» تبدیل شود که نه‌فقط مصرف‌کننده، بلکه تولیدکننده و توزیع‌کنندۀ معنا نیز هست. این تغییر، از یک جابه‌جایی فناورانه فراتر رفته و به نوعی بازتوزیع قدرت ارتباطی در سطح جامعه انجامیده است.
❇️الگوریتم‌های پلتفرم‌ها، محتواهایی را برجسته می‌کنند که بیشترین میزان تعامل را برانگیزند که اغلب از مسیر تحریک احساساتی چون خشم، ترس، همدلی یا هیجان حاصل می‌شود. در نتیجه، محتوای پیچیده، متوازن و تحلیلی، در رقابت با روایت‌های ساده، قطبی و احساسی، کمتر دیده می‌شود. این امر، کیفیت گفت‌وگوی عمومی را تحت تأثیر قرار می‌دهد و به قطبی‌شدن ادراکات اجتماعی نیز دامن می‌زند.
❇️در چنین بستری، پدیدۀ «انسان‌رسانه» به‌عنوان بازیگری محوری سر برمی‌آورد که با اتکا به سرمایۀ نمادین خود، از جمله اعتبار شخصی، تجربۀ زیسته یا مهارت ارتباطی، می‌تواند در مقیاسی گسترده اثرگذار باشد. انسان‌رسانه‌ها، بر خلاف رسانه‌های نهادی، از چابکی و انعطاف‌پذیری بالایی برخوردارند و می‌توانند در لحظه به رویدادها واکنش نشان دهند، روایت بسازند و آن را در شبکه‌های اجتماعی تکثیر کنند.
❇️بااین‌حال، همین ظرفیت‌ها، سویه‌ای مسئله‌ساز نیز دارند. فقدان سازوکارهای حرفه‌ای راستی‌آزمایی، وابستگی به منطق الگوریتمی و انگیزه‌های فردی برای جلب توجه، باعث می‌شود این فضا به‌شدت مستعد انتشار اطلاعات نادرست، شایعات و حتی عملیات‌های هدفمند روانی باشد. در چنین شرایطی، مرز میان «اطلاع‌رسانی» و «دستکاری ادراک» به‌شدت مبهم می‌شود. در مجموع، انسان‌رسانه‌ها را باید به مثابه گره‌هایی خودمختار در شبکۀ جنگ روایت‌ها در نظر گرفت که می‌توانند هم به تکثر صداها کمک کنند و هم به تشدید بی‌ثباتی ادراکی دامن بزنند.
🗞مطلبی که خواندید بخش‌هایی از مقاله‌ای با عنوان «نبرد در سپهر ادراک» است که در شماره ۱۹۰-۱۹۱ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. می‌توانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سایت سیمای شرق سفارش دهید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine
سهم ۲۴ میلیارددلاری کودک‌اینفلوئنسرها در سال ۲۰۲۵
✍️🏻محسن محمودی/ عضو هیئت تحریریه
❇️اقتصاد محتوای دیجیتال در دهۀ گذشته، تحولی شگرف را از سر گذرانده است. آمارها و برآوردهای نهادهای مالی معتبر نشان می‌دهد در اقتصاد اینفلوئنسری سهم اقتصاد کودک‌اینفلوئنسرها و قراردادهای تجاری مرتبط با آنها فقط در سال ۲۰۲۵ به ۲۴ میلیارد دلار رسیده است.
❇️اطلاعات ساده‌ای که والدین به‌صورت روزمره به اشتراک می‌گذارند ــ نظیر نام کامل، تاریخ تولد، لوکیشن مدرسه، نام حیوان خانگی و شهر محل تولد مادر ــ دقیقاً همان داده‌هایی است که سیستم‌های بانکی و اعتباری برای احراز هویت از آنها استفاده می‌کنند.
❇️پیش‌بینی می‌شود که تا سال ۲۰۳۰، دوسوم (معادل ۶۷ درصد) از کل موارد سرقت هویت و کلاهبرداری‌های هویتی از جوانان، مستقیماً ریشه در پدیدۀ شیرنتینگ در دوران کودکی آنها داشته باشد.
🗞مطلبی که خواندید بخش‌هایی از مقاله‌ای با عنوان «جثه‌های کوچک، رنج‌های بزرگ» است که در شماره ۱۹۶ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. می‌توانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سایت سیمای شرق سفارش دهید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine
چه کسی مالک تصویر کودک است؟
✍🏻حورا طهرانی / پژوهشگر و مدرس سواد رسانه
❇️تصویر، پیش از آنکه یک فایل دیجیتال باشد، یک پیام است؛ پیامی که کسی آن را تولید می‌کند، در بستری مشخص منتشر می‌شود، مخاطبی آن را می‌بیند و در نهایت، معنایی دربارۀ فردی که در تصویر حضور دارد، شکل می‌گیرد. وقتی این فرد یک کودک است، مسئله پیچیده‌تر می‌شود، چون صاحب چهره و زندگی‌ای که روایت می‌شود، هنوز در بسیاری از تصمیم‌های مربوط به حضور عمومی خود اختیار کامل ندارد.
❇️در جهان پیشادیجیتال، تصویر کودک عمدتاً در آلبوم‌های خانوادگی می‌ماند. دامنۀ گردش آن محدود بود و امکان دسترسی به آن تابعی از روابط اجتماعی خانواده. امروز اما یک عکس می‌تواند در چند ثانیه از فضای خصوصی خانواده عبور کند و به بخشی از یک شبکۀ عمومی ارتباطی تبدیل شود.
❇️کاملاً محتمل است که کودک در دوسالگی تصویری عمومی داشته باشد، در پنج‌سالگی ویدئوهایی از زندگی‌اش در اینترنت منتشر شده باشد و در ده‌سالگی با مجموعه‌ای از تصاویر مواجه شود که سال‌ها پیش، بدون مشارکت و تصمیم جدی او تولید و منتشر شده‌اند. این وضعیت، یک پرسش ارتباطی مهم ایجاد می‌کند: آیا فرد باید تا پایان عمر با روایتی که دیگران در سالهای کودکی از او ساخته‌اند، زندگی کند؟
❇️والدین مسئول تصمیم‌گیری و مراقبت از کودک‌اند. در بسیاری از موقعیت‌ها، آنها باید به جای کودک تصمیم بگیرند، زیرا نمی‌توان از یک کودک خردسال انتظار داشت دربارۀ پیامدهای بلندمدت انتشار تصویرش در اینترنت تصمیمی کاملاً آگاهانه بگیرد. اما این اختیار را نباید با مالکیت بر هویت کودک یکی دانست.
❇️رضایت دربارۀ تصویر کودک یک «اجازۀ یکباره» نیست، فرایندی تدریجی است که با رشد کودک تغییر می‌کند. هرچه کودک بزرگ‌تر می‌شود و توانایی فهم پیامدها و بیان ترجیحاتش افزایش می‌یابد، مشارکت او در تصمیم‌های مربوط به تصویر و اطلاعات شخصی‌اش نیز باید بیشتر شود.
❇️در تحلیل انتشار تصویر کودک معمولاً فقط به سه عنصر توجه می‌شود؛ کودک، والد و منتشرکننده. اما نباید از عنصر چهارم یعنی «مخاطب» غافل شد. هر بار که محتوای مربوط به کودک را می‌بینیم، لایک می‌کنیم، به اشتراک می‌گذاریم یا دربارۀ آن واکنش نشان می‌دهیم، به گردش آن کمک می‌کنیم. اقتصاد توجه بدون توجه مخاطب شکل نمی‌گیرد.
🗞متن کامل این مقاله در شماره ۱۹۶ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. می‌توانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سایت سیمای شرق سفارش دهید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine
▫️هفدهمین همایش روابط عمومی الکترونیک با رویکردی کاملاً کاربردی و ابزارمحور، نهم آبان‌ماه ۱۴۰۵ برگزار می‌شود.
علاقه‌مندان جهت کسب اطلاعات بیشتر می‌توانند به سایت cmmagazine.ir مراجعه و یا با شماره تلفن ۰۲۱۸۸۳۵۶۳۲۲ تماس حاصل نمایند.
◾️دریافت پوستر و فراخوان مقاله و ثبت‌نام همایش از اینجا
▫️▫️▫️
@prconference
برندها در بحران چگونه توجه به دست می‌آورند؟
✍️🏻 سعید کیائی/ تحلیلگر رسانه
❇️ممکن است برندی سهم صدای بالایی داشته باشد، اما این سهم با واژه‌هایی مانند فرصت‌طلبی، گران‌فروشی یا بی‌تفاوتی گره خورده باشد، بنابراین افزایش سهم توجه الزاماً موفقیت ارتباطی نیست؛ گاهی فقط دامنۀ بحران را بزرگ‌تر می‌کند.
❇️الگوی ارتباطات بحران در شبکه‌های اجتماعی یادآور می‌شود که اطلاعات فقط از سازمان به مردم نمی‌رسد. تولیدکنندگان محتوا، دنبال‌کنندگان فعال، کارکنان و رسانه‌های واسطه پیام را انتخاب، تفسیر و بازنشر می‌کنند.
❇️در اقتصاد توجه می‌توان با جنجال سهم گرفت؛ در مزرعۀ توجه می‌توان از خشم محصول ساخت، اما در اقتصاد شهرت باید قابل اعتماد بود. جنگ، برندها را وادار می‌کند میان سه راه انتخاب کنند؛ غیبت و واگذاری روایت، تصاحب فرصت‌طلبانۀ توجه، یا کسب توجه از راه عملکرد.
🗞متن کامل این یادداشت با عنوان «برند در میدان جنگِ توجه» در شماره ۱۹۶ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. می‌توانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سیمای شرق سفارش دهید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine
▫️از پوستر هفدهمین همایش روابط‌عمومی الکترونیک رونمایی شد
پوستر رسمی هفدهمین همایش روابط‌عمومی الکترونیک با محوریت «روابط‌عمومی تاب‌آور؛ حکمرانی ارتباطات در عصر بی‌ثباتی» رونمایی شد.
جلیل نوربخش، طراح پوستر، درباره ایده این اثر گفت: «با توجه به موضوع همایش، در جست‌وجوی یک نماد بصری برای مفهوم تاب‌آوری، نشانه‌های ایستادگی و پایداری در فرهنگ ایرانی بررسی و چند مسیر مفهومی برای دیزاین شکل گرفت. در نهایت، طرحی از دماوند انتخاب شد و ایده نهایی پوستر بر اساس این مفهوم شکل گرفت.»
این دوره از همایش با هدف پاسخ به چالش‌های ملموس و روزمره حوزه ارتباطات، در قالب دو ارائه فردی و دو پنل تخصصی به موضوعاتی چون مدیریت روابط‌عمومی در بحران، ابزارها و ایجنت‌ها، هوش مصنوعی و جعبه‌ابزار هوشمند ارتباطات می‌پردازد.
هفدهمین همایش روابط عمومی الکترونیک با رویکردی کاملاً کاربردی و ابزارمحور، نهم آبان‌ماه ۱۴۰۵ برگزار می‌شود.
علاقه‌مندان جهت کسب اطلاعات بیشتر می‌توانند به سایت cmmagazine.ir مراجعه و یا با شماره تلفن ۰۲۱۸۸۳۵۶۳۲۲ تماس حاصل نمایند.
◾️دریافت پوستر و فراخوان مقاله و ثبت‌نام همایش از اینجا
▫️▫️▫️
@prconference
❇️شماره ۱۲۶ ماهنامه مدیریت ارتباطات در سال ۱۳۹۹ به انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا اختصاص داشت؛ انتخاباتی که فراتر از مرزهای این کشور دنبال می‌شد و برای شهروندان ایرانی به اندازه انتخابات داخلی اهمیت داشت. در این شماره انتخابات آمریکا از منظر رسانه‌ای و با تمرکز بر نقش رسانه‌ها در شکل‌گیری و تشدید قطب‌بندی‌های سیاسی بررسی شد.
❇️این پرونده در روزهایی منتشر شد که شکست دونالد ترامپ و پایان چهار سال ریاست‌جمهوری او به یکی از مهم‌ترین موضوعات خبری جهان تبدیل شده بود.
❇️مهدی فاتحی طرح جلد این شماره را طراحی کرده بود.
▫️▫️▫️
@cm_magazine
❇️در بخش دوم مروری بر مطالب دیگر پرونده ویژه شماره ۱۹۷ مدیریت ارتباطات داریم. نقش الگوریتم‌ها در شکل‌گیری معماری ذائقه در گفت‌وگو با کاوه بهبهانی بررسی شده است. سوشیانس شجاعی‌فرد به پیوند میان خوراک و رسانه و نقش روزنامه‌نگاری در حفظ و بازتعریف هویت غذایی ایران می‌پردازد. در مطلبی دیگر روایت یک دهه تجربه از زودفود تا اسنپ‌فود در گفت‌وگو با مهدی حبیبی، مدیر ارشد بازاریابی اسنپ‌فود بررسی شده.
❇️سارا احمدی اقتصاد پلتفرمی، توزیع منصفانه فرصت‌ها و مسئولیت‌پذیری آنها در برابر ذی‌نفعان را واکاوی کرده. محمد رضوانی‌پور در مقاله‌ای نقش روابط عمومی در تبدیل عملکرد واقعی برندها به روایت اجتماعی را بررسی کرده است.
❇️همچنین فاطمه باباخانی نوشته است فناوری چطور می‌تواند به کمک کاهش هدر رفت غذا بیاید و حانیه حسن‌نژاد در مقاله‌ای سیر دگرگونی بازنمایی خوراک در تاریخ هنر را بررسی کرده است. محسن محمودی نیز در مقاله‌ای به تاریخچۀ تکامل لجستیک و زیرساخت‌ها در پلتفرم‌های سفارش آنلاین غذا پرداخته و مقاله دیگری معماری انتخاب در اپلیکیشن‌های سفارش آنلاین غذا را واکاوی می‌کند.
▫️▫️▫️
@cm_magazine
❇️آدم‌هایی که امروز دیگر کم‌کم از جوانی‌شان عبور کرده‌اند و پا به میانسالی گذاشته‌اند، احتمالاً کارتونی را در دوران کودکی و نوجوانی‌شان به خاطر بیاورند که دانشمندی دستگاهی متصل به کامپیوتر اختراع کرده بود و هر وقت گرسنه بود، دکمه‌ای فشار می‌داد و دستگاه برای او غذا خلق می‌کرد. برای بچه‌ها آن دستگاه رؤیایی‌ترین مخلوق بود؛ اینکه هر وقت اراده کنی با فشار دکمه‌ای غذا آماده شود. برای بچۀ امروز آن آرزوی دیروز، وسیلۀ پرکاربرد است.
❇️در پروندۀ ویژۀ شماره ۱۹۷ سراغ نسبت فرهنگ غذایی ایرانی با زندگی دیجیتال رفته‌ایم. در بخش اول مروری بر چهار مطلب این پرونده داریم. نعمت‌الله فاضلی در مقاله‌ای درباره ارتباطات و غذا نوشته است. سامان موحدی نگاهی داشته بر اینکه چطور واژه‌هایی مثل «محلی» و «خانگی» در بازاریابی غذا، از ویژگی‌های یک محصول به روایت‌هایی درباره اصالت تبدیل می‌شوند. امیر جدیدی گپ‌وگفتی با سفیران اسنپ‌فود درباره کار و دغدغه‌هایشان داشته و صدف سرداری نیز با سپهر سرلک درباره ضرورت صیانت از میراث غذایی ایران گفت‌وگو کرده است.
🗞می‌توانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سایت سیمای شرق سفارش دهید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine
جهان به بحران نیاز ندارد، ترامپ چرا!
✍️🏻سامان مطلبی، محمدحسین خادم‌الحسینی
❇️ترامپ صرفاً یک رئیس‌جمهور نیست؛ او یک پرفورمر سیاسی است که راه‌رفتن، دعواکردن، توییت‌زدن و حتی جنجال‌هایش بخشی از یک اجرای طولانی هستند.
❇️اغلب منتظر بحران نمی‌ماند؛ خودش بحران تولید می‌کند تا وقتی توجه رسانه‌ها به سمت دیگری می‌رود، دوباره مرکز ثقل خبر شود.
❇️لایک، کامنت، بازنشر و حتی دعوای زیر یک پست، همگی برای الگوریتم نشانۀ موفقیت‌اند؛ برای ترامپ، فراموش‌شدن خطرناک‌تر از مورد انتقاد قرار گرفتن است.
❇️ترامپ، پیش از ورود به سیاست، سال‌ها در دنیای تلویزیون حضور داشت و آموخته بود که در اقتصاد توجه، مهم نیست همه با تو موافق باشند. مهم این است که نتوانند چشم از تو بردارند.
❇️جنگ فقط یکی از چند کانال موازی توجه اوست. مخاطب اصلی این پیام‌ها معمولاً افکار عمومی آمریکا و پایگاه سیاسی خودش است.
🗞مطلبی که خواندید بخش‌هایی از مقاله‌ای با عنوان «رئیس‌جمهوری که اینفلوئنسر شد» است که در شماره ۱۹۷ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. می‌توانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سایت سیمای شرق سفارش دهید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine
مخاطبان کم‌حوصله و تنگنای فضای مجازی دچار چه خسرانی در مواجهه با شعر می‌شوند؟
✍️🏻اسماعیل امینی/ شاعر و پژوهشگر ادبیات
❇️رسم خوشایند و دیرپای «تک‌بیت‌خوانی» در این روزگار که ابزارهای ارتباطی جدید گسترده، سریع و جذاب شده‌اند، جان تازه‌ای گرفته است و بسیارند صفحه‌هایی در فضای مجازی که با تک‌بیت‌خوانی، مخاطب جذب می‌کنند و رونق می‌گیرند.
❇️جداکردن یک سطر و یک بیت از بافت متن و جداکردن یک قطعۀ شعری از بافت کلی سروده‌های یک دفتر شعر، ممکن است برای مخاطبان کم‌حوصله و تنگنای فضای مجازی مناسب باشد، اما برای بهره‌مندی دقیق از شعر چندان مناسب نیست.
❇️عناصر زیبایی‌آفرین شعر در سراسر طول شعر دیده می‌شوند و ممکن است تناسب‌ها، ارتباط‌ها، تقابل‌ها، تعلیق و گره‌گشایی، پرسش‌وپاسخ و هنروری‌های دیگر در یک سطر یا یک بیت نباشند و بدون خواندن تمام شعر، آنها را درنیابیم.
🗞مطلبی که خواندید بخش‌هایی از یادداشتی با عنوان «با حوصله شعر بخوانیم» است که در شماره ۱۹۷ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. می‌توانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سایت سیمای شرق سفارش دهید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine
۱۷ دوره تلاش برای پیوند روابط عمومی و فناوری‌های نوین
✍️🏻امیرعباس تقی‌پور/ مدیرمسئول
❇️هفدهمین همایش روابط عمومی الکترونیک، که قرار است نهم آبان‌ماه ۱۴۰۵ در تهران برگزار شود، فرصتی است برای مرور تجربه‌ای ارزشمند در تاریخ روابط عمومی ایران؛ تجربه‌ای که با وجود وقفه‌های ناشی از همه‌گیری کرونا، توانسته است در طول سال‌ها استمرار خود را حفظ کند و به تقویت پیوند میان فناوری‌های نوین و روابط عمومی در کشور کمک کند.
❇️نخستین همایش روابط عمومی الکترونیک در سال ۱۳۸۴ و در مؤسسۀ اطلاعات برگزار شد. از آن زمان تاکنون، این همایش با هدف کمک به جبران عقب‌ماندگی‌های تاریخی روابط عمومی و بهره‌گیری از ظرفیت فناوری‌های نوین برای تحول در این حرفه، مسیر خود را ادامه داده است. یکی از دستاوردهای مهم این همایش در طول سالهای گذشته، کمک به توسعۀ ادبیات علمی و حرفه‌ای روابط عمومی بوده است؛ دستاوردی که در قالب انتشار کتاب، ارائۀ مقاله‌های تخصصی و فراهم‌کردن زمینۀ تبادل دانش و تجربه میان استادان، پژوهشگران و فعالان حرفه‌ای شکل گرفته است.
❇️در کنار این دستاوردها، شناسایی و حمایت از استعدادهای جوان را نیز باید از جمله آثار ارزشمند همایش دانست. این رویداد فرصتی فراهم کرده است تا جوانان علاقه‌مند به حوزۀ روابط عمومی، ضمن آشنایی با دانش و فناوری‌های جدید و ارتقای مهارت‌های حرفه‌ای خود، مسیر ورود به این عرصه را هموارتر کنند و در آینده، منشاء اثر و تحول در سازمان‌های خود باشند. همایش روابط عمومی الکترونیک همچنین کوشیده است میان جامعۀ دانشگاهی و نخبگان علمی از یک سو و مدیران و مسئولان سازمان‌های مختلف از سوی دیگر، ارتباطی مؤثر برقرار کند. چنین ارتباطی می‌تواند به افزایش شناخت مدیران از اهمیت روابط عمومی، ارتقای جایگاه سازمانی این واحد و تقویت نگاه تخصصی به مدیریت ارتباطات کمک کند. ۱۷ دوره برگزاری این همایش، صرفاً به معنای تداوم یک رویداد نیست، بلکه نشان‌دهندۀ استمرار یک دغدغۀ حرفه‌ای است؛ کمک به تحول روابط عمومی ایران، تقویت جایگاه آن در ساختار سازمان‌ها و نزدیک‌ترکردن این حرفه به تحولات فناورانه و نیازهای ارتباطی جامعه.
❇️این مسیر همچنان ادامه دارد و موفقیت آن، بیش از هر چیز، به همراهی دانشگاهیان، متخصصان، مدیران و همۀ کسانی وابسته است که باور دارند روابط عمومی حرفه‌ای، یکی از ضرورت‌های اساسی سازمان‌های امروز و فرداست.
🗞این مطلب در شماره ۱۹۷ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. می‌توانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سایت سیمای شرق سفارش دهید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine
تحدیدکنندگان در نهایت بازنده‌اند
گفت‌وگو با ناصر فکوهی دربارۀ نسبت شبکه‌های اجتماعی و اعتراضات، با تأکید بر مورد فرانسه
سال ۱۴۰۲ کشته‌شدن نوجوان ۱۷سالهای در فرانسه این کشور را برای روزهای متوالی دچار بحران کرد. معترضان معتقد بودند نوجوان کشته‌شده قربانی نژادپرستی در فرانسه شده است. در همان بحبوحه، اعتراضات فرانسه رفته‌رفته گسترده‌تر و بسیاری از ساختمان‌های عمومی به دست مردم تخریب شد. آن زمان امانوئل مکرون، رئیس‌جمهوری این کشور، صحبت‌هایی دربارۀ تحدید شبکه‌های اجتماعی داشت. در جریان اعتراضات آن سال علی ورامینی، سردبیر مدیریت ارتباطات گفت‌وگویی با ناصر فکوهی درباره چرایی متهم‌شدن شبکه‌های اجتماعی به دامن‌زدن به اعتراضات داشته است که بی‌نسبت به آنچه که این روزها در فرانسه می‌گذرد نیست. متن کامل این گفت‌وگو در شماره ۱۵۹ ماهنامه منتشر شده و در ادامه بخش‌هایی از آن را می‌خوانید.
❇️فرانسه جزء کشورهای ثروتمند جهان است و حتی اگر توزیع ثروت در آن به نحو آرمانی نباشد، از سیاست بزرگ‌بودن طبقۀ متوسط تبعیت می‌کند که پس از جنگ جهانی دوم سیاست تقریباً تمام کشورهای اروپای غربی و آمریکا بوده؛ زیرا بدین ترتیب می‌توانسته و می‌تواند به ثبات اقتصادی و سیاسی برسد و سرمایه‌های بیشتری را جذب کند.
❇️در فرانسه رادیو و تلویزیون در انحصار دولت نیستند، شبکه‌های اجتماعی دارای آزادی کاملی هستند، اینترنت با سرعت بسیار بالا وجود دارد، روزنامه‌ها و رسانه‌های بی‌شماری برای تمام رویکردهای سیاسی وجود دارد، همین‌طور احزاب و سندیکاهای حتی تندرو تا زمانی که دست به خشونت آشکار و قابل به اثبات رساندن قانونی و شاکی خصوصی یا دولتی که در دادگاه رسمی و با دلیل و مدرک و با حضور وکلای قانونی کسی را محکوم نکند و مرتکب قانون‌شکنی نشده باشند و هیچ‌کسی نمی‌تواند از آزادی آنها جلوگیری کند. روشن است که در چنین شرایطی برای مثال کسی برای انتشار رویکردهای سیاسی و اجتماعی‌اش لزوماً از شبکه‌هایی مانند اینستاگرام، تلگرام، تیک‌تاک و فیس‌بوک استفاده نمی‌کند. اینها شبکه‌هایی برای نوعی سرگرمی هستند، نه فعالیت سیاسی و فکری.
❇️به‌طور کلی در کشورهای اروپایی و آمریکا راه‌های سیاسی برای مخالفت و اعتراض مثلاً از طریق احزاب، سندیکاها و به‌ویژه انجمن‌های مدنی بسیارند؛ به همین دلیل شبکه‌های اجتماعی بسیار بیشتر از آنکه در حوزه سیاسی فعال باشند، در حوزه‌هایی چون مُد، ورزش، سرگرمی، مسابقات و تبلیغات فعال هستند. البته گروه‌هایی هم هستند که نظریه‌های توطئۀ مسخره را به مثابه نظریۀ سیاسی مطرح می‌کنند، ولی کسی جدی‌شان نمی‌گیرد.
❇️سیاسی‌شدن شبکه‌های اجتماعی که در زبان فارسی و نه لزوماً در داخل ایران، بلکه در کل دنیا شاهدش هستیم، ناشی از کمبود و نبود راه‌ها، نهادها و انجمن‌های مدنی است که امکان فعالیت سیاسی آزاد را به شهروندان بدهند. اینکه کاربرد شبکه چقدر سیاسی، تفریحی، صرفاً برای ایجاد دوستی یا آموزشی و تربیتی باشد، این امر به سیاست‌های عمومی در آن کشور بستگی دارد.
❇️ایجاد محدودیت بر شبکه‌های اجتماعی نه ممکن است و نه مطلوب. اینکه کشورهای جهان سومی این را بگویند، به‌دلیل درهم‌شکستگی ساختارهای عمومی آنها اتفاقاً ممکن‌تر است، زیرا برای نمونه وقتی سرعت اینترنت را پایین می‌آورند، طبیعتاً کسی دیگر نمی‌تواند به نحو مطلوب از فضای مجازی استفاده کند. اما در کشورهای توسعه‌یافته حتی اگر بخواهند این کار را انجام دهند و از لحاظ فنی هم امکان این کار را داشته باشند، باز هم می‌دانند که در نهایت بازنده‌اند و سبب خواهند شد که شبکه‌های رسمی و مورد نظرشان نفوذ کمتری بیابند.
🗞می‌توانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سایت سیمای شرق سفارش دهید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine
طعم کلیک
❇️خوراک در فرهنگ ایرانی با خاطره‌های جمعی، رسم‌های خانوادگی و آیین‌های محلی پیوند خورده است. اما وقتی با چند کلیک ساده یک پرس غذا به درِ خانه می‌رسد و ویترین اپلیکیشن‌ها انتخاب‌های ما را شکل می‌دهد، چه بر سر این میراث دیرپا و عادت‌های غذایی‌مان می‌آید؟ پروندۀ ویژۀ شماره تازه ماهنامۀ مدیریت ارتباطات به نسبت فرهنگ غذایی ایرانی با زندگی دیجیتال اختصاص دارد.
❇️در مطالب دیگر این شماره داده‌ها و یافته‌های گزارش یکتانت از بازار تبلیغات دیجیتال کشور در سال ۱۴۰۴ و بهار ۱۴۰۵ بررسی شده است. گزارش یکتانت تصویری از بازاری است که در میانه جنگ، قطعی اینترنت و نوسان‌های اقتصادی، مسیر رشد و افت را همزمان تجربه کرده است.
❇️همچنین در گفت‌وگویی ویژه، حجت‌الاسلام محمدرضا زائری از چرایی ناکامی نهاد روحانیت در تعامل با مردم می‌گوید. مجید رضائیان نیز در گپ‌وگفتی با شماره تازه مدیریت ارتباطات معتقد است همۀ روزنامه‌نگاران فرزندان سقراط‌اند.
شماره ۱۹۷ ماهنامه مدیریت ارتباطات به مدیرمسئولی امیرعباس تقی‌پور و سردبیری علی ورامینی منتشر شد.
▫️▫️▫️
@cm_magazine
حکمرانی اینترنت، لای دست‌و‌پای مردم
✍🏻حامد بیدی/ مدیرعامل پلتفرم کارزار
❇️اغلب متخصصان فنی زمانی شروع کردند به حرف‌زدن دربارۀ اینترنت در جامعه، که خودشان خسته شده بودند از انواع اختلالات و فیلترینگ و سیاست‌های بی‌سر‌و‌ته اعمال‌شده بر شبکه که مستقیماً حرفه و تخصص آنها را تحت تأثیر قرار می‌داد.
❇️البته برای آزار دیدن از این وضعیت در ایران لازم نیست حتماً متخصص فناوری اطلاعات باشید، آن زن خانه‌دار روستایی هم که صفحۀ اینستاگرامش پنجره‌ای بود برای فروش محصولات خانگی، آن نوجوانی که در شهری کوچک (مثل نوجوانی خودم) یوتیوب و منابع اینترنتی برایش بهترین ابزار بود برای یادگیری برنامه‌نویسی، آن جوانی که کسبوکار نوپایش به لطف ابتکار عملش در شبکه‌های اجتماعی تنه بر تنۀ رقبای غول‌آسایش می‌زد، آن طراح فریلنسری که با وجود تحریم‌ها با شرکتی خارجی همکاری داشت و حتی آن کودکی که تمام علاقه‌مندی و سرگرمی‌اش بازی‌های آنلاین معروف بود، سال‌هاست می‌دانند که یک جای کار در اینترنتی که ما استفاده می‌کنیم، می‌لنگد.
❇️سال ۱۴۰۰ که بحث تصویب طرح صیانت در مجلس داغ بود، موج عظیمی در مخالفت با این طرح به راه افتاد و بیش از یک میلیون نفر کارزاری را در اعتراض به محدودسازی اینترنت و شبکه‌های اجتماعی امضا کردند. اتفاق کم‌نظیری در جامعه افتاده بود و از انجمن‌های صنفی و نهادهای مدنی تا استارتاپ‌ها و پلتفرم‌ها در کنار این موج خودجوش و نامتمرکز ایستادند. اما «آنها» تصور می‌کردند کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه است و احتمالاً ماجرا مربوط به توطئه‌های بیگانه و چند کنشگری است که در توییتر و شبکه‌های اجتماعی دارند شلوغش می‌کنند. درحالی‌که ماجرا جنس دیگری داشت: هر شهروند، شخصاً متوجه شده بود که اینترنتش سرشار از اختلال شده و تجربۀ فیلترینگ‌های قبلی نشان می‌داد این مسیر حکمرانی به کجا می‌انجامد.
❇️کسانی که در شرایط عادی، مثل سایر متخصصان جهان باید به‌دنبال فناوری‌های جدید می‌بودند و مهارت‌هایشان را صرف توسعۀ زیرساخت‌ها و نرم‌افزارها و ایده‌های نوپدید می‌کردند، هزاران ساعت را صرف پیدا کردن راه‌های جدید دور زدن فیلترینگ می‌کردند. بازی موش‌و‌گربۀ اعمال روش‌های جدید فیلترینگ و ابداع روش‌های جدیدتر دور زدن آن، دانش تخصصی این حوزه را در ایران آنچنان رشد داده که در چین و روسیه هم مورد استفادۀ متخصصانش قرار گرفته است! از آن‌سو دانش عمومی دربارۀ دور زدن فیلترینگ در سطح جامعه چنان گسترده شده است که استفاده از اصطلاحات تخصصی مربوط به پیچیده‌ترین پروتکل‌های شبکه میان مردم کاملاً رایج شده؛ گویی دربارۀ نقل‌ونبات حرف می‌زنند.
❇️این در حالی است که انبوهی از مسائل حل‌نشده، چه در میان متخصصان و چه در جامعۀ مدنی، در مواجهه با پدیدۀ پیچیدۀ اینترنت وجود دارد که کسی هنوز مجال صحبت دربارۀ آن را نیافته است. کمتر متخصصی در سمت جامعه جرئت می‌کند دربارۀ ابعاد پیچیدۀ حکمرانی دیجیتال صحبت کند، مبادا که مورد سوءاستفادۀ صیانتگران قرار بگیرد.
❇️در روزهایی که فناوری به یکی از سنجه‌های اصلی توسعه در جهان تبدیل شده و هوش مصنوعی مناسبات قدرت را در آیندۀ نظام جهانی تعیین می‌کند، متخصصان ما همچنان باید دربارۀ بدیهیاتی مثل آسیب‌های قطع اینترنت و مضرات فیلترینگ حرف بزنند.
❇️در روزگاری که میلیاردها دلار صرف سرمایه‌گذاری روی زیرساخت‌های هوش مصنوعی می‌شود و هر هفته آپدیت‌های جدید مدل‌های هوش مصنوعی همه را شگفت‌زده می‌کند، اینجا چند پروژۀ رانتی با برچسب تقلبی هوش مصنوعی رونمایی می‌شود که یعنی ما هم داریم روی این موضوع کار می‌کنیم و متخصصان واقعی را همزمان می‌خنداند و می‌گریاند.
🗞مطلبی که خواندید بخش‌هایی از مقاله‌ای است که در شماره ۱۹۳ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. می‌توانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سایت سیمای شرق سفارش دهید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine
اینترنت؛ مرغ عزا و عروسی
✍🏻علی شمیرانی/ کارشناس فناوری ارتباطات
❇️اصولاً ارزش هر تجربۀ ملی در این است که به اصلاح سیاست‌ها منجر شود. اگر قرار باشد پس از هر بحران، دوباره به نقطۀ اول بازگردیم و همان مسیرها را تکرار کنیم، در واقع فقط هزینه‌ها را پرداخت کرده‌ایم، بدون آنکه دانش و مدل بهتری تولید شده باشد.
❇️ظاهراً هنوز در برخی سطوح تصمیم‌گیری پذیرفته نشده است که اینترنت در ایران سال‌هاست صرفاً یک زیرساخت فنی نیست و به یکی از مسائل مهم حکمرانی تبدیل شده است؛ مسئله‌ای که به اقتصاد، آموزش، رسانه، پژوهش، امنیت، سرمایه‌گذاری و حتی تصویر آیندۀ کشور گره خورده است.
❇️تفاوت مهمی میان حذف صورت‌مسئله با حل مسئله وجود دارد. قطع ارتباطات و محدودسازی دسترسی عمومی ممکن است یک مشکل را برای مدتی از دید پنهان کند، اما معمولاً همان مسئله از مسیرهای دیگر و با هزینه‌ای به‌مراتب بیشتر بازمی‌گردد.
❇️اینترنت نباید به شیر اطمینان حکمرانی برای جبران ناکارآمدی سایر حوزه‌ها تبدیل شود. بنابراین همان‌گونه که نمی‌توان به جای حل مشکلات اقتصادی، شبکۀ بانکی را متوقف ساخت، قطع ارتباطات نیز نه‌فقط راه‌حل پایدار هیچ مسئله و بحرانی نیست، بلکه انبوهی از بحران‌های تصاعدی و فرسایش روان و اعتماد عمومی را به‌دنبال دارد.
❇️اقتصاد دیجیتال بر پایۀ پیش‌بینی‌پذیری شکل می‌گیرد و هیچ سرمایه‌گذاری در فضایی که مهم‌ترین زیرساخت آن در معرض عدم قطعیت مستمر قرار دارد، تصمیم بلندمدت نمی‌گیرد. در چنین فضایی، حتی اگر سرمایه از کشور خارج نشود، به سمت فعالیت‌های کم‌ریسک‌تر حرکت خواهد کرد. نتیجه نیز چیزی جز کُند شدن موتور نوآوری و کاهش سرعت توسعه نخواهد بود.
🗞مطلبی که خواندید بخش‌هایی از مقاله‌ای با عنوان «اتصالِ بین‌القطعین» است که در شماره ۱۹۳ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. می‌توانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سایت سیمای شرق سفارش دهید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine
در جامعه‌ای که همه باید طرف خود را مشخص کنند، «نمی‌دانم» نماد عقلانیت است
✍🏻هومن قاپچی/ فوق دکترای مدیریت رسانۀ دانشگاه تهران
❇️آدمی که حاضر نیست فوراً یکی از دو طرف را انتخاب کند، برای فضای قطبی‌شده کمی آزاردهنده است. او مرزهای سادۀ «ما» و «آنها» را به هم می‌زند. ممکن است با یک بخش از روایت رسمی موافق باشد و بخش دیگری را نپذیرد. ممکن است بخشی از استدلال منتقدان را درست بداند، اما با نتیجه‌گیری آنها مخالف باشد. ممکن است امروز یک نظر داشته باشد و فردا با اطلاعات جدید آن را اصلاح کند. این آدم الزاماً بی‌موضع نیست. او ممکن است فقط موضع خود را به هویت یک گروه خاص گره نزده باشد.
❇️مخاطب خاکستری لزوماً آدمی بی‌تصمیم نیست. ممکن است دربارۀ ارزش‌هایش کاملاً مطمئن باشد، اما دربارۀ یک خبر خاص تردید داشته باشد. ممکن است از یک جریان سیاسی حمایت کند، ولی ادعای همان جریان را دربارۀ یک موضوع مشخص نپذیرد. ممکن است یک رسانه را دوست نداشته باشد، اما یک گزارش آن را دقیق بداند. این یعنی تعلق هویتی و قضاوت اطلاعاتی الزاماً یکی نیستند.
❇️جامعه‌ای که در آن تغییر نظر نشانۀ ضعف تلقی شود، افراد را وادار می‌کند از مواضع قبلی خود دفاع کنند؛ حتی وقتی شواهد جدیدی علیه آن موضع پیدا شده است. چون در آن جامعه، گفتن «اشتباه کردم» هزینه دارد. اما اگر تغییر نظر را بخشی از فرایند شناخت بدانیم، داستان عوض می‌شود.
❇️در زمانه‌ای که همه با اطمینان دربارۀ همه‌چیز حرف می‌زنند، شاید یکی از نشانه‌های بلوغ اجتماعی این باشد که هنوز بتوانیم بدون خجالت بگوییم: «نمی‌دانم.»
🗞مطلبی که خواندید بخش‌هایی از یادداشتی با عنوان «از صورتی یواش تا خاکستری پررنگ» است که در شماره ۱۹۶ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. می‌توانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سایت سیمای شرق سفارش دهید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine
نتفلیکسیزاسیون فرهنگ
❇️بن افلک و مت دیمون استودیوی «آرتیستس اکوییتی» را با ایده‌ای متفاوت تأسیس کردند. آنها می‌خواستند سهم عوامل پشت صحنه از موفقیت فیلم‌ها را بیشتر کنند و بخشی از قدرت و ثروت هالیوود را به کسانی برگردانند که معمولاً در تقسیم سود جایی ندارند. اما چند سال بعد، نتفلیکس وارد میدان شد؛ با پیشنهادی نزدیک به ۶۰۰ میلیون دلار برای خرید استارتاپ هوش مصنوعی افلک و پیوندزدن این فناوری به ساختار تولیدی خود.
❇️در این معامله پای تقابل دو نگاه به سینما در میان است. در یک سو، هنری که حاصل کار جمعی انسان‌هاست و در سوی دیگر، صنعتی که هر روز بیشتر به داده‌ها، الگوریتم‌ها و کاهش هزینه‌ها وابسته می‌شود.
❇️این مقاله سینمای بدون انسان در سیمای هالیوود را به بهانۀ خرید استارتاپ هوش مصنوعی بن افلک بررسی می‌کند؛ از شورش سینماگران علیه استودیوهای انحصارطلب تا روزگاری که پناهگاه هنرمندان نیز ممکن است به بخشی از همان ساختار تبدیل شود.
🗞متن کامل این مقاله در شماره ۱۹۵ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. می‌توانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سایت سیمای شرق سفارش دهید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine
مالکیت رسانه‌ای مقامات دولتی چه بر سر استقلال خبر می‌آورد؟
✍️🏻 مهدی روزدار / مترجم
❇️زمانی که یک مقام دولتی همزمان مالک یا کنترل‌کنندۀ یک رسانه باشد، مسئله فقط مالکیت یک رسانه نیست؛ پای ترکیب قدرت سیاسی، دسترسی به اطلاعات محرمانه و توانایی اثرگذاری بر افکار عمومی در میان است.
❇️مالکیت یک رسانه می‌تواند به مالک امکان دهد بر انتخاب موضوعات، انتصاب سردبیران، تخصیص بودجه، جهت‌گیری تحریریه و حتی زمان‌بندی انتشار مطالب اثر بگذارد. از سوی دیگر، مقام دولتی نیز ممکن است به اطلاعاتی دسترسی داشته باشد که برای رسانه ارزش اقتصادی یا خبری بالایی دارند.
❇️تجربۀ ایتالیا و «سیلویو برلوسکونی» یکی از شناخته‌شده‌ترین نمونه‌های پیوند قدرت سیاسی و رسانه‌ای است. برلوسکونی پیش از ورود جدی به عرصۀ سیاست، امپراتوری رسانه‌ای و اقتصادی بزرگی ایجاد کرده بود. ورود او به سیاست، این قدرت اقتصادی و رسانه‌ای را با قدرت دولتی در یک ساختار واحد قرار داد. اهمیت این تجربه فقط در شخص برلوسکونی نیست. این پرونده نشان داد رسانه می‌تواند چیزی فراتر از یک کسبوکار باشد؛ رسانه می‌تواند خود به سرمایۀ سیاسی تبدیل شود.
❇️در بریتانیا، قواعد مربوط به اعضای دولت بر اجتناب از تعارض منافع واقعی و همچنین موقعیت‌هایی که به‌طور معقول چنین تعارضی به نظر می‌رسد، تأکید دارد. در چنین چارچوبی، افشای منافع خصوصی، کناره‌گیری از برخی تصمیم‌ها، محدودکردن مشارکت در موضوعات خاص یا حتی واگذاری منافع اقتصادی می‌تواند بخشی از راه‌حل باشد.
❇️در فرانسه نیز سازوکارهایی مانند نظام اعلام دارایی‌ها و منافع توسط «نهاد عالی شفافیت در زندگی عمومی» رویکردی پیشگیرانه دارند. منطق این نظام‌ها ساده است؛ اگر منافع خصوصی یک مقام بتواند بر انجام وظایف عمومی او اثر بگذارد ــ یا حتی چنین تصوری را ایجاد کند ــ باید این وضعیت شناسایی و مدیریت شود.
❇️نباید مرز میان تعارض منافع و روزنامه‌نگاری انتقادی از بین برود. اینکه رسانۀ متعلق به یک مقام دولتی دربارۀ یک شرکت یا مدیر اقتصادی مطلب انتقادی منتشر کند، به‌خودی‌خود اثبات‌کنندۀ تخلف، فساد یا دروغ‌بودن گزارش نیست.
❇️برای ارزیابی چنین مواردی باید پرسش‌های دقیق‌تری مطرح کرد: «گزارش بر چه منابعی متکی است؟ آیا رسانه به اطلاعات غیرعمومی دسترسی داشته است؟ آیا انتشار مطلب با یک تصمیم دولتی مرتبط بوده است؟ آیا رسانه با استانداردی یکسان با سایر بازیگران برخورد می‌کند؟ آیا مقام دولتی می‌تواند بر وضعیت حقوقی، اقتصادی یا نظارتی فرد یا شرکتی که هدف گزارش قرار گرفته، اثر بگذارد؟» این پرسش‌ها امکان تفکیک روزنامه‌نگاری انتقادی مشروع از استفادۀ احتمالی از رسانه برای اعمال قدرت را فراهم می‌کند.
🗞مطلبی که خواندید بخش‌هایی از یادداشتی با عنوان «خبر در گرو مالکیت» است که در شماره ۱۹۶ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. می‌توانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سیمای شرق سفارش دهید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine
در عصر دیجیتال نیت خوب والدین، همیشه بی‌خطر نیست
✍️🏻 پگاه پورگلدوز / روان‌شناس
❇️وقتی زندگی کودک از فضای خصوصی خانواده به فضای عمومی و مانای اینترنت راه پیدا می‌کند، دیگر فقط با «فرزندپروری» روبه‌رو نیستیم. با مسئله‌ای بسیار عمیق‌تر طرفیم؛ هویت در حال شکل‌گیری، حق کنترل بر تصویر شخصی، سلامت روان در برابر دیده‌شدن بی‌وقفه و سرنوشت ردپایی که ممکن است تا پایان عمر همراهش بماند.
❇️روان‌شناسان رشد بر این نکته تأکید دارند که شکل‌گیری «خودپنداره» ــ تصویری که هر فرد از خودش در ذهن دارد ــ از سالهای پیش‌دبستانی آغاز می‌شود. کودک در این سال‌ها کم‌کم یاد می‌گیرد که «من کیستم» و «دیگران مرا چگونه می‌بینند». حالا تصور کنید این «خودِ در حال شکل‌گیری»، از همان ابتدا با انبوهی از تصاویر، ویدئوها و داستان‌هایی روبه‌رو باشد که دیگران ــ و نه خودش ــ از او ساخته‌اند. کودکی که از بدو تولد در آینۀ اینترنت دیده شده، ممکن است هیچ‌وقت فرصت ساختن «خودِ خصوصی» را پیدا نکند؛ چراکه همیشه «خودِ عمومی» دیگری ــ که متعلق به او نیست ــ جای آن را گرفته است.
❇️در فضای مجازی، کودکان و بزرگسالان به‌طور مداوم خود را با دیگران مقایسه می‌کنند، اما این مقایسه، هرگز منصفانه نیست. ما در شبکه‌های اجتماعی، «بهترین لحظات» دیگران را می‌بینیم، نه زندگی واقعی آنها را. برای یک کودک، دیدن صفحۀ اینفلوئنسر هم‌سن خود که همیشه شاد، زیبا و موفق است، می‌تواند به این باور نادرست منجر شود که «زندگی من به خوبی او نیست».
❇️پژوهش‌های سازمان جهانی بهداشت نشان می‌دهد که استفادهٔ مسئله‌دار از شبکه‌های اجتماعی در میان نوجوانان، از ۷ درصد در سال ۲۰۱۸ به ۱۱ درصد در سال ۲۰۲۲ رسیده است. این آمار، زنگ خطری است برای همۀ ما؛ نه به این معنا که کودک را از فضای دیجیتال دور کنیم، بلکه به این معنا که او را برای مواجههٔ هوشمندانه با این فضا آماده کنیم.
❇️کودکان اینفلوئنسر ممکن است در معرض فشارهای روانی قابل توجهی قرار بگیرند؛ اضطراب عملکرد، ترس از شکست در برابر دوربین، احساس «ابزاربودن» به جای «شخص‌بودن» و در سالهای نوجوانی ــ که تازه می‌فهمند چه اتفاقی برایشان افتاده ــ احساس خشم یا پشیمانی عمیق نسبت به والدین.
❇️علاقۀ کودک به مشهورشدن، لزوماً به معنای درک کامل پیامدهای مشهورشدن نیست. کودک ممکن است بداند که «آدم‌های زیادی من را می‌بینند»، اما هنوز نتواند به‌درستی تصور کند که این تصویر ممکن است سال‌ها باقی بماند، توسط دیگران بازنشر شود یا در آینده تصویری متفاوت از چیزی که می‌خواهد از خودش بسازد، ایجاد کند.
❇️در عصر دیجیتال، خوب‌بودن نیت والدین، الزاماً به معنای بی‌خطربودن تصمیم آنها برای کودک نیست. شاید بهترین کاری که می‌توانیم بکنیم، این باشد که پیش از هر انتشار، چند ثانیه مکث کنیم و از خود بپرسیم: «این تصویر قرار است فقط خاطرۀ امروز ما باشد، یا بخشی از داستانی که کودک امروز، سال‌ها بعد، ناچار خواهد بود با آن زندگی کند؟»
🗞متن کامل این یادداشت با عنوان «اینترنت فراموش نمی‌کند» در شماره ۱۹۶ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. می‌توانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سیمای شرق سفارش دهید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine
نبرد تاریخی با انحصار علمی
✍🏻 نیوشا طبیبی/ سردبیر مجلۀ کرگدن اروپا
❇️تحریم‌های علمی و آموزشی، امتداد منطقِ «شرق‌شناسی استعماری» و «انسان‌زدایی تاریخی» است؛ منطقی که انسانِ غرب آسیا را صرفاً در مقام مصرف‌کنندۀ اهلی می‌پذیرد و هرگونه تکاپوی مستقل برای انباشت دانش و دستیابی به فناوری نوین را تهدیدی برای انحصار جهانی خود قلمداد می‌کند.
❇️در این منطق، «تحریم» ــ به‌ویژه در حوزۀ صنعت، فناوری و زیست‌بوم علمی ــ ابزار تنبیه موقت یا اهرم بازدارندگی نیست، بلکه سازوکاری سنتی برای صیانت از انحصار دانش و جلوگیری از شکل‌گیری قطب‌های مستقل تولید در جهان غیرغربی است.
❇️در جهان امروز، زبان بین‌المللی و آزمون‌های سنجش آن، شریان‌های اتصال نیروی انسانی به شبکه‌های بین‌المللی دانش، ارزیابی علمی پژوهش‌ها و تبادل علمی محسوب می‌شوند و امکان حضور ایران را در تولید و انتشار مقالات علمی و ارتباط با جوامع دانشگاهی ایجاد می‌کنند.
🗞متن کامل این مقاله در شماره ۱۹۶ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. می‌توانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سیمای شرق سفارش دهید.
▫️▫️▫️
@cm_magazine