7987
🌱زندگی، سفری التیام جویانه و عاشقانه از خویش به خویش است.🌱 🔹دانش آموختگان تحصیلات تکمیلی رشته مشاوره و روانشناسی دانشگاه علامه طباطبایی و تهران 🖥️خدمات روان درمانی آنلاین www.instagram.com/eltiiamravan ارتباط : @Eltiiamravan
شوخی کردم....
این جمله را معمولا زمانی استفاده میکنیم که میخواهیم جدی ترین و
شاید سنگین ترین حرف هایمان را به طرف مقابل مان برسانیم.....
جدی هایی که احتمالا تلخ اند و یا سخت....
این که حقیقتی را لا به لای طنز و شوخی بپیچیم و به زبان بیاوریم با این قصد که هضم اش برای طرف مقابلمان ساده تر شود و به کاری که میکنیم آگاه باشیم در نوع خودش مهارتی است در رابطه
گاهی اما حواسمان نیست... پشت نقاب شوخی پنهان میشویم و تلخ های
سخت را می اندازیم وسط گفتگو....
بخش ناهشیار طرف مقابل مان تلخی را دریافت میکند، می رنجد... گله میکند... ابرو در هم میکشد و ما همچنان معتقدیم که شوخی کرده ایم و منظوری نداشته ایم و حقی برای دلخوری باقی نمیگذاریم.
بخش های ناهشیار روان آدمها با هم حرف میزنند. گاهی بی آنکه بدانیم و بخواهیم....
شوخی ها سرشار از حقیقت هایی است که نتوانسته ایم به زبان بیاوریم.
به آخرین شوخی که کرده اید و طرف مقابل را به واکنش وا داشته است
فکر کنید. حس و حرف هایی که موقع به زبان اوردن اش تجربه کرده اید
را یادتان هست؟
و یا برعکس آخرین باری که از شوخی کسی رنجیده اید و تردید داشته
اید که چه واکنشی نشان بدهید.
نگین توسلیان
#شوخی
#التیام_روان
#روان_درمانی_آنلاین
@eltiiameravan
http://www.instagram.com/eltiiamravan
ما برای فرار از خشم پنهان نسبت به مادرانمان یا به شدت شبیه آنها می شویم یا به اجبار از آنها فرار میکنیم؛ اما
هر دو مسیر فرار از مواجهه با خود حقیقی است.
جهت تنظیم وقت روان درمانی از طریق واتساپ و پیامک:
🆔@eltiiamravan
☎️09123126202
#روانکاوی
#التیام_روان
#روان_درمانی_آنلاین
@eltiiameravan
http://www.instagram.com/eltiiamravan
نبخشیدن همیشه نشانهی ضعف یا ناتوانی نیست؛ گاهی شکلی از مراقبت از خود است.
بخشش، اگر قرار باشد به معنای گشودن دوبارهی راهِ نزدیکی و اعتماد باشد، تنها زمانی معنا پیدا میکند که احتمال تغییر و امنیت وجود داشته باشد. وقتی تاریخ یک رابطه سرشار از آسیبهای تکرارشونده است، خودداری از بخشش یا ازسرگیری رابطه، میتواند بهمنزلهی حفظ مرزهای روانی و پیشگیری از آسیب دوباره باشد.
مراقبت از خود گاهی در بخشیدن است و گاهی در نه گفتن به تکرار همان چرخه.
علی فلاحتی
#بخشش
#التیام_روان
#روان_درمانی_آنلاین
@eltiiameravan
http://www.instagram.com/eltiiamravan
گاهی خوب است چند روزی از صفحهها و پیامها فاصله بگیریم؛
کمی بیشتر استراحت کنیم، کنار آدمهایی که دوستشان داریم باشیم و حواسمان را به زندگیِ بیرون از صفحهها بدهیم.
از این به بعد، پنجشنبهها، جمعهها و تعطیلات رسمی را روزهای استراحت شما همراهان عزیز و «التیام روان» در نظر می گیریم و فعالیت کانال در این روزها ممکن است کمتر یا متوقف باشد.
با این حال، خوشحال میشویم در این روزها هم همچنان همراه «التیام روان» بمانید.
آخر هفتهی آرام و دلنشینی داشته باشید؛
امیدواریم این روزها برایتان فرصتی باشد برای کمی مکث، استراحت و بودن در کنار عزیزانتان💚
با مهر
التیام روان🌱
#التیام_روان
#روان_درمانی_آنلاین
#روانکاوی
@eltiiameravan
http://www.instagram.com/eltiiamravan
برخی از آدمها یاد میگیرند حرفی نزنند، که قهری پیش نیاید.
بودن یعنی مراقب حال دیگران
بودن. و خودشان؟ میشوند غایب همیشه حاضر.
جهت تنظیم وقت روان درمانی از طریق واتساپ و پیامک:
🆔@eltiiamravan
☎️09123126202
#روانکاوی
#التیام_روان
#روان_درمانی_آنلاین
@eltiiameravan
http://www.instagram.com/eltiiamravan
اگر خود را کامل نپذیرفته باشیم چه کسی خواهیم شد؟
فداکاریهای بیپایان:
مراقب بودن، شنوندهی بیوقفه، مشاور بیچون و چرا دیگران،بودن در روابط متعدد و ..اینطور میخواهیم اثبات کنیم که وجود داریم. چون به یاد میآوریم که در گذشته، کسی نبود که آن نگاه تیزبین و پرمهر را بدهد
جلب تایید از طریق موفقیتها و ظاهر:
با نمایش دستاوردها و تلاش برای خاص به نظر رسیدن، در تلاشیم تا خود را در مقابل دیگران بهعنوان فردی ارزشمند و مهم نشان دهیم.
لباسهای برچسبدار، و حتی پستهای اجتماعی که نشاندهندهی خاص بودن است. مثل تفریحات و فعالیت هایی که انجام میدهیم. گاهی هم ممکن است به شکل غیر عادی هیچ حضوری در فضای مجازی نداشته باشیم.تا این گونه خاص به نظر برسیم.
چون باور داریم اگر خاص باشیم، دیگران به ما توجه خواهند کرداین کار، واکنشی است به احساس نقصی که از عدم دیدهشدن در دوران کودکی در ما شکل گرفته است.
نقش قهرمان یا قربانی:
تمایل داریم در روابطمان نقشی ایفا کنیم که در آن، یا خود را بهعنوان نجاتدهندهای از درد و رنجهای دیگران معرفی کنیم،یا بهشکلی فزاینده، خود را در موقعیت قربانی قرار دهیم تا همدلی و توجه دریافت کنیم. این الگو، ناشی از نیاز به دیده شدن از طریق درد یا نجات است.
کنترل یا وابستگی در روابط:
در بسیاری از موارد، روابط خود را بهگونهای شکل میدهیم که یکی از طرفین همیشه باید به دیگری وابسته باشد یا بر او تسلط داشته باشد. این نیاز به کنترل یا وابستگی، بهطور عمیق از ترس نادیدهگرفتهشدن و فقدان ارتباطات عاطفی واقعی سرچشمه میگیرد.
رفتار متناقض در جلب توجه:
ممکن است همزمان در جمعها پرحرفی کنیم و یا کاملاً سکوت کنیم. در هر دو حالت، هدف نهایی یکی است: جلب توجه و دیدهشدن. این تناقضها، نشاندهندهی درونی است که در آن نیاز به تایید و پذیرش، بهشدت نمایان است.
این تلاشهای پیوسته برای دیدهشدن، در نهایت نشاندهندهی ناتوانی در رسیدن به یک هویت مستقل است.
این روند با تمایل به تایید بیرونی شروع میشود و با این مسیر، فرد هرگز نمیتواند از این حلقه معیوب رهایی یابد.
سارا اکبرزاده
#خود_شناسی
#التیام_روان
#روان_درمانی_آنلاین
@eltiiameravan
http://www.instagram.com/eltiiamravan
آسمون اینجا با دوتا رنگین کمون همزمان...
تقدیم خودت و تمام اعضای پیجت.
امیدوارم روزی بیاد که آسمون همه آدما دو رنگین کمانه باشه🌈
#شما_فرستادید
#فنلاند
@eltiiameravan
جایی درونم، جایی کهنه در من
از انتظار زیاد زخمی است و بند نمیآید...
تورگوت اویار
و شب به خیر
#موسیقی
@eltiiameravan
«وقتی ذهن، جای خالیِ رفتار دیگران را پُر میکند»
رفتار دیگران همیشه برای ما توضیحپذیر نیست.
گاهی تغییری در رفتار کسی میبینیم، حرفی میشنویم که انتظارش را نداشتهایم، با بیتوجهی یا سردی روبهرو میشویم یا از واکنش کسی سر درنمیآوریم. خودِ رفتار ممکن است ناراحتکننده باشد؛ اما ذهن معمولاً به دیدن آنچه اتفاق افتاده بسنده نمیکند. دنبال معنایش میگردد.
«چرا اینطور رفتار کرد؟»
«منظورش چه بود؟»
«نکند از من ناراحت است؟»
«یعنی دیگر برایش مهم نیستم؟»
این پرسشها بخشی طبیعی از تلاش ذهن برای فهم رفتار دیگراناند. ما در روابط اجتماعی دائماً از رفتار آدمها دربارهی احساس، نیت و نگرششان برداشت میکنیم. مشکل از جایی شروع میشود که برداشت ما، بیآنکه متوجه باشیم، از یک احتمال به یک واقعیت تبدیل میشود.
در روانشناسی، ارزیابی شناختی به فرایندی گفته میشود که طی آن یک رویداد را بر اساس معنایی که برای ما دارد ارزیابی میکنیم. یک اتفاق بیرونی، پیش از آنکه تجربهای هیجانی شود، در ذهن ما معنا پیدا میکند. به همین دلیل، یک رفتار مشابه میتواند برای آدمهای مختلف، یا حتی برای یک نفر در دو موقعیت متفاوت، واکنشهای متفاوتی ایجاد کند.
پس تفسیر کردن، خودش مسئله نیست. بدون تفسیر، بخش مهمی از زندگی اجتماعی ما پیش نمیرود. ما برای فهم موقعیت، پیشبینی رفتار دیگران و تنظیم واکنش خودمان، ناچاریم از اطلاعات محدود، برداشتهایی بسازیم.
دردسر از جایی آغاز میشود که ذهن، جای خالیِ اطلاعات را با قطعیت پُر میکند.
مثلاً وقتی با خودمان میگوییم «نمیدانم چرا با من سرد بود»، ممکن است کمی بعد به این فکر بیفتیم که «حتماً دیگر از من خوشش نمیآید».
بعد همان برداشت، رفتارهای قبلی را هم تحت تأثیر قرار میدهد. خاطرهها دوباره مرور میشوند جملههای قدیمی معنای تازهای پیدا میکنند و رفتارهای بعدی هم در چارچوب همان برداشت دیده میشوند.
در این نقطه، دیگر فقط با یک رفتار مواجه نیستیم؛ با معنایی روبهرو هستیم که ذهن از آن رفتار ساخته و مدام آن را بازتولید میکند.
اگر این بازگشت ذهنی تکراری و منفی شود، میتواند به نشخوار فکری نزدیک شود؛ یعنی ذهن بارها به یک تجربه، علتها، معناها یا پیامدهای آن برگردد، بدون اینکه این فکرکردن الزاماً به حل مسئله یا اطلاعات تازهای منجر شود.
به همین دلیل، گاهی رنجی که بعد از یک رفتار تجربه میکنیم، فقط از خودِ رفتار نمیآید. بخشی از آن میتواند حاصل معنایی باشد که به رفتار دادهایم و بعد بارها در ذهن خودمان تکرارش کردهایم.
البته این به آن معنا نیست که هر برداشت ما اشتباه است یا هر رفتار ناخوشایندی را باید صرفاً حاصل تفسیر خودمان بدانیم. گاهی شواهد کافی وجود دارد و رفتار دیگری واقعاً معنای مشخصی دارد.
اما نکته اینجاست چیزی که اتفاق افتاده را از چیزی که نتیجه میگیریم جدا کنیم.
این جداسازی به معنای سادهلوح بودن یا نادیده گرفتن نشانههای واقعی نیست. اتفاقاً کمک میکند وقتی شواهد کافی نداریم، جای خالیِ اطلاعات را با قطعیتِ ذهن خودمان پُر نکنیم.
پریا پژوهان
#خود_شناسی
#التیام_روان
#روان_درمانی_آنلاین
@eltiiameravan
http://www.instagram.com/eltiiamravan
روانکاوی سفری به اعماق روان انسان است.
با هنر گوش دادن و شجاعت رویارویی با ناشناختهها.
دونالد وینیکات
جهت تنظیم وقت روان درمانی از طریق واتساپ و پیامک:
🆔@eltiiamravan
☎️09123126202
#روانکاوی
#التیام_روان
#روان_درمانی_آنلاین
@eltiiameravan
http://www.instagram.com/eltiiamravan
این روزها بیشتر از هر چیز، به تمرینِ «ماندن» نیاز دارم.
ماندن در یک فنجان چای،
در یک گفتوگوی ساده،
در یک آهنگ،
در لحظهای که هیچ اتفاق مهمی در آن نمیافتد.
چون انگار چیزی درون ما مدام عجله دارد.
نه برای رسیدن به جایی؛
برای رد شدن از اینجا.
غذا را میخوریم که تمام شود.
فیلم را میبینیم که تمام شود.
کار را انجام میدهیم که تمام شود.
حتی گاهی با آدمی که دوستش داریم حرف میزنیم و بخشی از ذهنمان، همزمان، مشغول فکر کردن به «بعد» است.
انگار لحظهها دیگر جایی برای ماندن نیستند؛
فقط ایستگاههایی هستند که باید از آنها عبور کرد.
شاید وقتی زندگی برای مدت زیادی قابل پیشبینی نیست،
روان هم یاد میگیرد زیاد در هیچ لحظهای توقف نکند.
چون اگر بمانی، باید احساس کنی.
اگر احساس کنی، باید با ترسهایت روبهرو شوی.
و وقتی نمیدانی فردا چه شکلی است، شاید سادهتر باشد که همیشه کمی جلوتر از خودت زندگی کنی.
بروی.
انجام بدهی.
تمام کنی.
و قبل از اینکه چیزی فرصت کند در تو بنشیند، سراغ چیز بعدی بروی.
اما روانی که مدام در حال عبور است،
کمکم توانِ چشیدن را از دست میدهد.
شاید برای همین است که بعضی روزها، حتی چیزهای دوستداشتنی هم دیگر مزهی سابق را ندارند.
نه اینکه زندگی خالی از لذت شده باشد؛
شاید ما آنقدر در حال آماده شدن برای «بعدی» بودهایم که فرصت نکردهایم واقعاً در «همین» حاضر باشیم.
و مگر میشود همیشه در انتظار اتفاق بعدی بود و همزمان زندگی کرد؟
شاید در روزهایی که جهان بیرون هنوز بیثبات و پیشبینیناپذیر است،
قرار نیست از خودمان انتظار آرامش داشته باشیم.
شاید فقط لازم است گاهی، برای چند دقیقه،
سرعتِ خودمان را کم کنیم.
نه برای فراموش کردنِ واقعیت.
نه برای وانمود کردن به اینکه همهچیز خوب است.
فقط برای اینکه تمام زندگیمان تبدیل به «بعدش چه میشود؟» نشود.
برای اینکه چیزی از زندگی،
همین حالا،
در ما اتفاق بیفتد.
عاطفه صادقی
درمانگر التیام روان
#خود_شناسی
#التیام_روان
#روان_درمانی_آنلاین
@eltiiameravan
http://www.instagram.com/eltiiamravan
آدمهایی که «اضطرابِ دلبستگی» شدید دارند، ناهشیار کسانی را انتخاب میکنند که «اجتنابی و سرد» هستند. این انتخاب یک تصادف نیست؛ سیستمِ دفاعی روانِ آنها به این بازیِ تعقیب و گریز نیاز دارد تا فانتزیِ کهنِ خود یعنی «من دوستداشتنی نیستم» را دوباره اثبات و تایید کند.
جان بالبی
جهت تنظیم وقت روان درمانی از طریق واتساپ و پیامک:
🆔@eltiiamravan
☎️09123126202
#روانکاوی
#التیام_روان
#روان_درمانی_آنلاین
@eltiiameravan
http://www.instagram.com/eltiiamravan
کمکم کن بِرَنجم
به من بگو چه زمانی حق دارم برنجم؟ بگو کی میتوانم بایستم و بگویم نه، اینجا دیگر حق من بود، نباید از این جلوتر میآمدی، اینجا دیگر با من خوب نبودی و آزارم دادی، اینجا دیگر حق دارم تو را درک نکنم، یا درک بکنم و از تو عصبانی باشم. به من بگو بالاخره کجا حق دارم برنجم؟ آخر من توانِ رنجیدن ندارم. من رنجیدن را نیاموختهام. من همیشه مدام و بیاختیار به دنبال بهانهای میگردم تا خودم را کنار بکشم و بگویم او حق داشت، من هم دارم سختگیری میکنم، شاید اشتباه از من بود، شاید من انتظار زیادی داشتم و ... . من به رنجیدن، به توانِ رنجیدن و پس کشیدن، و به آگاهی از کِی و چگونه رنجیدن نیاز دارم.
میدانی چه زمانی دوستترینِ منی؟ آنگاه که نرنجانیام یا اگر خطایی در موردم کردی، از ناتوانیام در رنجیدن استفاده نکنی و مسئولیتات را نپوشانی؛ آنجا که وقتی حق رنجیدن داشتم، به من نشان بدهی و بگذاری برنجم از تو؛ آنگاه که پاسِ دوستیمان را با تحمّل رنجیدنم از خودت داشته باشی.
تو دوستترینِ منی اگر کمکم کنی از تو برنجم و غم و خشمام را تجربه کنم و بعد با هم ترمیمش کنیم. تو عزیزترینِ من میشوی اگر امکانِ رنجیدن و خود داشتن به من بدهی. آخر میدانی، منِ ناتوان از رنجیدن، رنجشم گُم نمیشود و آن پایین شروع به جویدنِ تنه دوستیمان میکند. من رنجیدن بلد نیستم امّا با بیمیلی و رها کردنِ ناشی از نرنجیدن آشنا هستم.
من بلد نیستم، دارم یادش میگیرم، امّا به کمک تو هم نیاز دارم. کمکم کن برنجم و رنجیدنم را تجربه کنم، کمکم کن با سپرِ رنجیدن در این دنیا از خودم مراقبت کنم و از درون نمیرم.
محمود مقدسی
#خود_مراقبتی
#التیام_روان
#روان_درمانی_آنلاین
@eltiiameravan
http://www.instagram.com/eltiiamravan
درختها آموزگارِ رهاکردناند
برگها نرم و بیشیون رها میشوند
و پس از آن، توان و همت درخت
صرف میشود برای مراقبت از ریشه
پاییز رسید - شاید پاییزترین پاییز -
آن درختی به شکفتنِ بهاری میرسد
که ریشهاش را کشف کند
و آداب مراقبت بداند
ریشهام چیست؟ نهان شده در کدام خاک؟
حسام ایپکچی
#شما_فرستادید
#پاییز
@eltiiameravan
در این مدت زندگی به گونهای سپری شده است که
میتوانم سالها بدون آنکه اتفاق غمانگیزی رخ بدهد
غمگین بمانم.
- داستایفسکی
و شب به خیر
#موسیقی
@eltiiameravan
آرام بخواب عزیز جان...
این جا
هنوز دلتنگت هستیم
هنوز نامت را
با بغض بر زبان می آوریم
هنوز عکس هایت
ما را می شکنند
هنوز جای خالی ات
با هیچ کس پر نمی شود
و هنوز
در تمام گریه هایمان
آرزوی محال برگشتنت باقی مانده...
و شب به خیر
#موسیقی
@eltiiameravan
غم خوردن برای رنجی که شاید بیاید
یعنی ساختن رنج آنی و قطعی
از احتمال رنج در آینده
روزها مانند میوه اند
باید رسیده ها را چشید
غم و شادي نرسیده، کال است
شادی نرسیده مزه و هم می دهد
غم کال هم نه ثمر دارد و نه علاج
حسام ایپکچی
#شما_فرستادید
#پاییز
@eltiiameravan
من از اینکه هر بار میگویی من تو را خوب میشناسم کمی میترسم،
نه از شناختن!
از اینکه مبادا آن قدر برای هم آشنا شویم که دیگر چیزی برای کشف کردن باقی نماند.
دلم میخواهد حتی وقتی خیال میکنیم همدیگر را فهمیده ایم هنوز گوشه ای
از تو برای من ناشناخته بماند؛
جایی برای برای اشتیاق و برای دوباره دیدنت.
و حتی دوست دارم بگذاری با چیزی که درباره ام میدانی فرق داشته باشم.
راستش خودم همانجا فهمیدم چقدر دوستت دارم، وقتی یک روز با روی تازه ای از خودت غافلگیرم کردی و دیدم آن روی تازه را
هم می توانم دوست داشته باشم.
عشق من این مدلی است؛
اینکه دیگری را آن قدر در ذهن خودم کامل نکنم که دیگر جایی برای خودش باقی نماند.
اینکه بتوانیم بگوییم تو را می شناسم اما هنوز برای ندانستنت جا دارم.
اینکه برخی چیزها را از خودت بپرسی و به جای من فکر نکنی .
سحر زند
#شناخت
#التیام_روان
#روان_درمانی_آنلاین
@eltiiameravan
http://www.instagram.com/eltiiamravan
«فهل أرتاحُ بعضَ الوقتِ في عينيكِ،
أم أمضي مع الأحزان؟»
«دمی آیا توانم اندرون چشمهای تو بیاسايم،
یا با غم و اندوه، رهگیرم؟»
• فاروق جُوَيدَة / محمد حمادی
و شب به خیر
#موسیقی
@eltiiameravan
زیبایی های خانه پدری.
حتی وقتی خودش نیست برکتش جاریِ برا بچه هاش🥺
#شما_فرستادید
@eltiiameravan
سوگ هزار شکل دارد و هر هزار شکل آن بازنمایی سوگ مادر است.
دکتر پویان مقدم
جهت تنظیم وقت روان درمانی از طریق واتساپ و پیامک:
🆔@eltiiamravan
☎️09123126202
#روانکاوی
#التیام_روان
#روان_درمانی_آنلاین
@eltiiameravan
http://www.instagram.com/eltiiamravan
گاهی برای ترمیم و جبران یک آسیب لازم نیست کار بزرگی انجام دهیم؛ فقط کافی است بگوییم «میدانم چه آسیبی به
تو زدم، متأسفم و مسئولیتش را می پذیرم.» برای کسی که آسیب دیده همین چند کلمه می تواند خیلی چیزها را تغییر
دهد؛ یعنی دردت را دیدم، لازم نیست دیگر برای اثباتش بجنگی. اما گاهی غرور و لجبازی آدمها را سالها از همین عذرخواهی ساده دور نگه می دارد. آن قدر درگیر دفاع از
خودمان میشویم که فراموش میکنیم پذیرفتن اشتباه ما را کوچک نمی کند؛ گاهی همین چند کلمه می تواند به شکل
عجیبی درد فرد آسیب دیده را التیام بخشد.
#مسئولیت_پذیری
#التیام_روان
#روان_درمانی_آنلاین
@eltiiameravan
http://www.instagram.com/eltiiamravan
باید چنین فرض کنیم که:
آن کار کوچکی که از دست من برمیآید
بزرگترین کار دنیاست
پس به بهترین شیوه انجامش میدهم
اکنون مشغول کدام کارِ کوچکی؟
همان را به زیباترین شکل ممکن انجام بده
حسام ایپکچی
#شما_فرستادید
#آمل
#پاییز
@eltiiameravan
وقتی ناراحت بودم، به او گفتم که
نمیخواهم او را ببینم.
پس چراغ را خاموش کرد و کنارم ماند.
لاادری
و شب به خیر
#موسیقی
@eltiiameravan
زندگی لبریز است
از ضرورتهای ناگزیر
اما لااقل یک کار را در هر روز
باید با همه ذوق انجام بدهم
چه بهتر اگر بیشتر از یک کار باشد
اما، اما... لااقل یک کار در هر روز باید
با همه ذوق و علاقهمندی باشد
تا بدانم که «ذوقداشتن» را
هنوز از یاد نبردهام…
حسام ایپکچی
#شما_فرستادید
#اولسبلنگاه
@eltiiameravan
«من خسته نیستم
دیری است خستگی
تعویض گشته است به درهم شکستگی
من خسته نیستم، در هم شکستهام…»
• نصرت رحمانی
و شب به خیر
#موسیقی
@eltiiameravan
دوست داری چهچیزی یاد بگیری؟
یادگرفتنِ چهچیزهایی، «زندگی» را
برایت ممکنتر و حاصلخیز میکند؟
پرسشهایی که باید ابتدای هر مقطع
اندیشیده میشد و در آن ورزیده میشدیم
•
یادگرفتن را یاد نگرفتیم
مسئولیت و شوق انتخاب
برای موضوع و روشِ یادگیری را
بهقدر لازم تمرین نکردهایم
اما هنوز وقت هست…
•
به پاسِ مهر
یادگیری چهچیزی را
به خودم هدیه میکنم؟
حسام ایپکچی
#شما_فرستادید
#گیلان
#سراوان
#پاییز
@eltiiameravan
انگار چیزی درون من همیشه غمگین است، حتی در مواقعی که در شادی غوطهورم.
امیرمحمد عبداللهی
و شب به خیر
#موسیقی
@eltiiameravan
همدلی یعنی درک دنیای شخصیِ دیگری، طوری که انگار دنیای خودمان است. این «انگار» مهم است؛ چون همدلی به معنای یکیشدن با دیگری نیست؛ یعنی به دنیای او قدم بگذاری و بکوشی، با اجازهی او، از منظر او جهان را ببینی؛ آنچنان که او میبیند و تا جایی که میتوانی با تجربهی او هماهنگ شوی.
انسان، اصالتاً و ذاتاً، موجودی تنهاست؛ موجودی اجتماعی که در بنیادیترین تجربههای وجودی خود تنهاست و با سیلی واقعیت مواجه میشود و مزهی تلخ درد را میچشد. به زندگی خودتان بنگرید: وجود و بدنتان از آنِ خودتان است و دردتان مختص شماست. هیچکس نمیتواند جای شما درد بکشد یا تمام رنجتان را با خودش به دوش بکشد.
ما در این جمع جهانی تنها نیستیم؛ در کنار همیم، اما تنهاییم. هرکدام بهشکلی شگفتانگیز در جستوجوییم تا شاید از شک به یقین برسیم و از انزوا به جمع. برای آرامکردن رنجهایمان واژه میسازیم و عدالت، حقیقت و زیبایی و... را صدا میزنیم. روایت میسازیم، معنا میسازیم و میکوشیم از فاصلهای که میان ما و دیگری است، عبور کنیم.
زندگی شلوغ است، آدمها زیادند، همدلها کماند و همدردها کمتر. غم، محرم و مرهم میخواهد. شاید بتوانیم برای دیگری، هرچند کوتاه، اینگونه باشیم. شاید نتوانیم رنج دیگری را بر دوش بکشیم، اما میتوانیم لحظهای کنار او بایستیم؛ جهانش را، انگار، از چشم خودش ببینیم.
سمیه شاه محمدی
#همدلی
#التیام_روان
#روان_درمانی_آنلاین
@eltiiameravan
http://www.instagram.com/eltiiamravan
«آشیانهای باش
روزی پرندهای
در تو زندگی را مطمئن خواهد یافت»
- شهرام شیدایی
#شما_فرستادید
#اسکاندیناوی
@eltiiameravan