960
﷽ 💬 گروه متصل به کانال استاد #فاضل_نظری برای ارسال آثار به آی دی @afasoft پیام دهید. 💠 @fazelnazarii - @fazelnazarii_GP .-.
در کنج قفس می‌کُشدم حسرت پرواز
با بال و پر سوخته پرواز چه سازم؟
-هوشنگ ابتهاج
در بهار از من مرنج ای باغبان گاهی اگر
یاد از بی برگی فصل خزان آرم تو را......!!
#هاتف_اصفهانی
خواستم بوته‌ای زیباتر از تو برویانم
به خاطر موسیقیِ گنجشک در دهان کلاغ
خواستم گنجشک لال تو باشم
به خاطر نغمه نارنجی
و طره بنفشه در شاخه‌های زیتونی رنگ
ریختی و حالا
در حصر برهنگی
می‌غلتم
در غلیان ریخته از خودم
می‌غلتم و به سویم دراز می‌شود شاخه ای
می‌شکنم
چون آبشاری در شاریدن خود
خواستم وزشی موزون در برگ‌های تو باشم
تو آن پرنده‌ی دفن شده در پستان‌های بریده‌ام
خواستم هوا شوم در رطوبت آغشته به آفتاب
در گذرگاه نور و همه نور و همه نور
ای نیم‌رخت مماس با چهره‌ی بی چهره‌گی
بی‌آنکه چشم‌هایم را بخوابی پلک بزن
"با عشقت که مکدر است و آلوده به راز"
به آن نقطه از عزیمت خورشید فکر کن
به آن نقطه‌ی مست از رنگِ برگ
در هم آغوشی با سایه‌های بریده بریده
از درزهای تازه‌ات برویان
که تشنگی برمی‌خیزد
حالا بیا و خورشیدهایت را بشکاف
در جنبشی که در هوا تارعنکبوت می‌بندد اضطراب
که بوته‌ای زیباتر از تو برویانم
#سمیه_امینی‌راد
@jooftpooch
می‌گفت «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَد»،
اما از احد بودن خدا هیچ نمی‌دانست.
جای خدا نشست و قضاوت کرد،
جای خدا نشست و حکم صادر کرد،
کشت و نامش را دفاع از دین گذاشت،
خون ریخت و گمان کرد دارد رضایت خدا را می‌خرد.
از مهربانی خدا گفت، اما مهربان نبود؛
از بخشش خدا خواند، اما هرگز نبخشید؛
از عشق خدا سخن گفت، اما قلبش از نفرت لبریز بود.
آن‌قدر در ظاهر دین غرق شد که حقیقتش را گم کرد.
آن‌قدر به بهشت فکر کرد که زمین را برای دیگران جهنم ساخت.
آن‌قدر خود را نماینده خدا دانست که فراموش کرد هیچ انسانی کلیددار بهشت و جهنم دیگری نیست.
او خدا را می‌خواند، اما صدای انسان را نمی‌شنید.
سجده می‌کرد، اما در برابر غرور خودش سر خم نمی‌کرد.
عبادت می‌کرد، اما از کنار رنج آدم‌ها بی‌تفاوت می‌گذشت.
و چه غم‌انگیز است انسانی که نام خدا را بر زبان دارد، اما ردّی از خدا در رفتارش نیست.
شاید بزرگ‌ترین فاصله، فاصله میان کفر و ایمان نباشد؛
فاصله میان خدایی باشد که از رحمت می‌گوید و انسانی که به نام او بی‌رحمی می‌کند.
خدا را از انحصار خودمان بیرون بیاوریم؛
او بزرگ‌تر از فهم محدود ما، مهربان‌تر از قضاوت‌های ما و بی‌نیاز از خشونت دست‌های ماست.
هیچ‌کس آن‌قدر به خدا نزدیک نیست که حق داشته باشد به جای او درباره جان، ایمان و سرنوشت دیگران حکم صادر کند.
#براتی
@Silencedd
حدس می‌زنم بخشی از رسم دنیا همین است؛ که شاهد از بین رفتن تمام آن چیز هایی باشیم که دوست‌شان داریم!
"چارلز بوکوفسکی"
تو لایق همون عشقی هستی که بی چشم داشت به همه هدیه می‌کنى.
#عکس_نوشته
🌸مهر بانو ۲۰۱۸🌸
بی‌تو حتی آسمان
یک سقف کوتاه است
که هرشب سرم را
به آن می‌کوبم
با تو کوچه‌‌های بن‌بست
جاده‌هایی‌اند رو به دریا
که می‌توانم در ساحل چشم‌هایت
قدم بزنم
دانیال_خیاطی
سلام برکسانی که احیا گر روحِ خسته
و قلبِ شکسته ما شده اند....
.مژگان_بوربور
@havas_khiyal 🫀
🄻🄴🅃'🅂 🅁🄴🄰🄳 🄱🄾🄾🄺🅂
"You should be kissed, and often, and by someone who knows how.”
باید بوسیده شوی، آن هم اغلب، و به دست کسی که خوب می‌داند چگونه ببوسد.
#مارگارت_میچل
📓 بربادرفته
📸Gone with the Wind
رت او را به سوی خود کشید و لب‌هایش را به لب‌های او نزدیک کرد. اسکارلت در برابر این جسارت مقاومت می‌کرد، اما بوسه رت چنان آکنده از شور و اشتیاق بود که تمام خشم و آشفتگی‌اش را در هم آمیخت. او مردی بود که همیشه می‌دانست چگونه غرور اسکارلت را به چالش بکشد.Читать полностью…
هنوز ازشراب‌کهنه پارسال‌کمی‌مانده است
سوز و دردو‌آهُ غمی مانده‌است
به غربت خودم در این جمع فکر می‌کنم
گوشه‌ای تنها هنوز منی مانده است
چقدر‌شعر‌بنویسم‌وفدایش‌کنم
به‌چشمهایم‌هنوز‌قطره‌اشک‌ونمی مانده
است
تازه فهمیدم ،عشق همان‌‌خیال‌بافی
کودکانه است
در‌وجودم هنوز‌از‌کودکی‌کمی‌مانده
است
مثل میوه فروشان بازار‌ته‌شهر
هنوز‌در‌وجودم‌میوه‌های‌کال‌ودرهمی
مانده‌است
میوه‌هایی‌که‌مثل‌شعرهایم‌چهرشان
غمگین‌است
گویا‌هنوز‌در‌من‌از‌تو‌غمی مانده‌است
#ابراهیم رفیع -----مرداب
🍃
روزی بالای ۲۰ تا پیامک برام میاد
که حتی ارزش بازکردن هم نداره
نمیدونم ما چه گناهی کردیم
از شما سیمکارت گرفتیم
بس کن
#فکت
@azargan57
کنارِ جایِ خالی ات
تنها نیستم!
تمام وجودم
زیرِ بارانِ نبودت
خیس می شود
من
به جای خالیت هم
وفادارم
و برایش چتر گرفته ام
شاید روزی ، تُـ𐚁ـو بیایی...🦋💜
📝#جمالــــــ‌الـــــــدیــــــن ۴۰۵/۰۸/۰۸Читать полностью…
♏️ آواےِ آبـــــــــان🦂
🆔@AbanVocal
چقدر بال و پرش را در آشیانه بریزد
به پای قدکشیِ جوجه‌هاش دانه بریزد
زنی که بعد تو مانده‌ست، شهر زلزله‌خیزی‌ست!
مباد امیدِ کمش، خانه خانه خانه بریزد
بجز تو با چه کسی با خیالِ تخت بخوابد
لباسِ هیچ بپوشد؛ زبان زنانه بریزد
مقدرا! نه! برای زنِ در آینه زود است
سفید‌بختی‌اش از لابلای شانه بریزد...
مگر که غصه‌ی او با هزار ماهی قرمز
عذاب‌مرتبه با خون ماهیانه بریزد
خدا چه در گل‌و‌لای و چه در مساحت او دید
که خواست وسعت دریا به رودخانه بریزد
تو کوه بودی و کوچت محال بود و ندیدی
دو چشمه پشتِ سرت خواست عاشقانه بریزد...
#سحر_هادیان
@jooftpooch
زندگی در سالن انتظار
ایرانی یعنی آدمی که همیشه منتظر است. منتظر اتفاقی که قرار است بیفتد، خبری که قرار است برسد، تصمیمی که قرار است گرفته شود و گرهی که قرار است باز شود. انگار زندگی برای او چیزی نیست جز نشستن در سالن انتظار تاریخ، با این تفاوت که نه شماره‌ای دارد، نه نوبتش معلوم است و نه کسی تضمین کرده بالاخره صدایش خواهند زد.
امروز ایرانی نشسته تا ببیند دوباره جنگ می‌شود یا نه، دموکرات‌ها کنگره و سنا را می‌برند یا نه، عربستان و یمن پدر هم را در می‌آورند یا نه، دلار پایین می‌آید یا نه، قیمت‌ها باز هم بالا می‌روند یا نه، می‌تواند واکسن آنفلوآنزا بزند یا نه، فردا کار پیدا می‌کند یا نه، پولش تا آخر ماه می‌رسد یا نه، اصلاً فردا صبح که از خواب بیدار می‌شود، هنوز می‌تواند برای زندگی‌اش برنامه‌ای داشته باشد یا نه!
چه زندگی عجیبی! آدمی که هزاران کیلومتر با ینگه دنیا فاصله دارد، باید نتیجه انتخابات آمریکا را با اضطراب دنبال کند، نه به خاطر علاقه به سیاست داخلی ایالات متحده بلکه چون ممکن است فردای زندگی‌اش به آن گره خورده باشد. باید اخبار جنگ را دنبال کند، چون یک موشک در نقطه‌ای از خاورمیانه می‌تواند زندگی‌اش را به پایان برساند یا کشورش را ویران کند، باید قیمت دلار را چک کند، چون پولی که دیروز داشت، شاید امروز دیگر همان پول نباشد.
ایرانی حتی وقتی می‌خواهد یک کار معمولی انجام بدهد، باید اول از آینده اجازه بگیرد! می‌خواهی ماشین بخرد؟ می‌خواهد خانه عوض کند؟ می‌خواهد ازدواج کند، بچه‌دار شود، کسب‌وکاری راه بیندازد یا برای تعطیلات برنامه بریزد؟ باید صبر کند چون هنوز معلوم نیست فردا چه می‌شود! و این «چه می‌شود» لعنتی، سال‌هاست دست از سر زندگی‌اش برنمی‌دارد.
قرار بود با توافق هسته‌ای اوضاع بهتر شود، قرار بود با رفتن یک دولت و آمدن دولت دیگر چیزی عوض شود، قرار بود تحریم‌ها برداشته شود، تورم مهار شود، رابطه با دنیا عادی شود و سفره مردم رنگی بگیرد و ایرانی منتظر ماند و صبر کرد و هر بار یک وعده، یک انتخابات، یک مذاکره، یک توافق یا یک بحران تازه آمد و به او گفت: فعلاً دست نگه دار، هنوز وقتش نرسیده!
حالا دیگر حتی معلوم نیست باید منتظر چه چیزی باشد. منتظر تغییر باشد یا تحمل وضع موجود؟ منتظر صلح باشد یا جنگ؟ منتظر توافق باشد یا شکست مذاکرات؟ منتظر کاهش قیمت‌ها باشد یا خودش را برای گرانی بعدی آماده کند؟ منتظر خبر خوب باشد یا از همین حالا نگران خبر بد بعدی شود؟
در این میان اما انگار قرار نیست ما کاری بکنیم، قرار است ببینیم دیگران چه می‌کنند. ببینیم ترامپ چه می‌گوید، دموکرات‌ها چه می‌کنند، اسرائیل چه تصمیمی می‌گیرد، عربستان چه می‌کند، دلار چه می‌شود و دولت فردا چه وعده‌ای می‌دهد. همه بازیگران روی صحنه‌اند و ما در سالن نشسته‌ایم، منتظر پایان نمایشی که هزینه بلیت آن را هم از جیب خودمان پرداخته‌ایم.
البته نمی‌شود از مردم خواست بی‌خیال باشند. وقتی تصمیم‌های سیاسی و اقتصادی مستقیماً زندگی‌شان را زیرورو می‌کند، نگرانی طبیعی است. نمی‌شود به کسی که هر روز فقیرتر می‌شود گفت اخبار را دنبال نکن، نمی‌شود به کسی که از آینده می‌ترسد گفت مثبت فکر کن. این حرف‌ها بیشتر شبیه شوخی است تا راه‌حل.
اما باید یک چیز را فهمید، جامعه‌ای که مردمش مدام در انتظارند، فقط با تورم، بی‌پولی و فقر روبرو نیست بلکه با کمبود امکان زندگی کردن مواجه است. مردمش نمی‌توانند زمان حال را مال خودشان بدانند، چون همیشه احتمال می‌دهند اتفاقی از راه برسد و همه‌چیز را به هم بریزد.
درد این است که آن‌قدر منتظر مانده‌ایم که گاهی فراموش می‌کنیم قرار بود زندگی کنیم، نه اینکه فقط منتظر بمانیم ببینیم چه بلایی قرار است سرمان بیاید.
✍🏻#مصطفی_داننده
@mostafadanandeh
🌸مهر بانو ۲۰۱۸🌸
همۀ تغییرات بزرگ وقتی شروع میشه که
شما تصمیم می گیرید مثل همه نباشید. :)
..
خانه به خانه، دَر به دَر، دَر پی تـو دویده ام
شانه به شانه، سَر به سَر، بارِ تو را کشیده ام
حیله به حیله، فَن به فَن، داغ نهاده ای به دل
سینه به سینه، دل به دل، مهر تو بَر گُزیده ام
نقطه به نقطه، جا به جا، دام نهاده، دانه ای
لحظه به لحظه، بیش و کم، از بَرِ شان پَریده ام
چهره به چهره، رو به رو، حرفِ دلم شـنیده ای
پَرده به پَرده، دَم به دَم، از تـو چه ها شنیده ام!
کاسه به کاسه، لب به لب، آبِ حیات دادمت
جرعه به جرعه، خط به خط، زَهرِ بلا چشیده ام
سایه به سایه، بَر به بَر، با تو و رفته ای زِ بَر
هفته به هفته، مَه به مَه، روی مَهَت ندیده ام
شـادی دل ،به دل درآ، طارق خود رها چرا؟
خیز و بیا و نـاز کن ،ناز تو را خریده ام
#طارق_خراساني
#آوا_مریم_عسگری
#سهراب
باد و باران هر دو می کوبند؛
باد خواهد برکند از جای سنگی را
و باران هم،
خواهد از آن سنگ، نقشی را فرو شوید.
╭━━━♡━━━╮
│ 🖤🥀
╰━━━♡━━━╯
غروب... زمزمه‌ای با ترانه‌های قدیمی
غمی به وسعت ایوان خانه‌های قدیمی
سکوت ساده‌ی عکسی شکسته می‌کشد آرام
مرا به گوشه‌ای از عاشقانه‌های قدیمی
صدای گرم "بنان" یاکریم‌های جوان را
نشانده است در آغوش لانه‌های قدیمی
هوای چادر مادربزرگ و جای تو خالی...
که باز گریه کنم با بهانه‌های قدیمی
مگر به یاد تو امشب غبار آینه‌ام را
به بادها بسپارند شانه‌های قدیمی
هوای تلخ اتاق و غمی که می‌وزد از دور
و عشق تازه‌تری با ترانه‌های قدیمی...!
#اصغر_معاذی
@khial_khater
از زلیخا آبرو را برد و از یعقوب چشم...
عشق را بخشنده می‌دیدم ولیكن نیست، نه!
.
🌿
عقلم پذیرفته که تمام شده،
اما انگار روزگار ،
هنوز حکمِ پایان را صادر نکرده🔥🫧
── 🌿 𝑷𝒊𝒄𝒉𝒂𝒌 𝑬𝒉𝒔𝒂𝒔𝒔 🌿 ──
@Pichak_Ehsass
بس بِگَشتَم که بپرسم سببِ دردِ فِراق
مفتیِ عقل در این مسأله لایَعْقِل بود
#حضرت_حافظ
بی‌تو حتی آسمان
یک سقف کوتاه است
که هرشب سرم را
به آن می‌کوبم
با تو کوچه‌‌های بن‌بست
جاده‌هایی‌اند رو به دریا
که می‌توانم در ساحل چشم‌هایت
قدم بزنم
دانیال_خیاطی
چون بیایی، نگاهمان منشوری شود؛ گویی ذراتِ معلقِ باران، در چشمِ ما به هزار رنگ می‌شکنند و رنگین‌کمانی از خیال می‌سازند.»
#بهار_احمدی
دلخسته‌ترین عاشق این کوی و مکانم
عمریست به امید وصال تو دوانم
زآن ناز نگاهت شرری بر دلم افتاد ؛
بنگر که دچار غم و درد و خفقانم
صد عقده به دل مانده و افسوسِ نگفتن
کو یار که تا آید و گویم به زبانم...!!؟
شب گریه و این بغض گلوگیر مرا کشت
بین آتش عشقی که فتاده ست به جانم
در بی‌خبری ماندم و سجاده نشینم ؛
کو قاصد وصلی خبر آرد ز تو جانم
تا کوی خراباتی و میخانه‌ی عشاق ؛
رخصت که به سودای تو دل را بکشانم
زآن باده‌ی گلگون و می ناب لبانت
از عشق و وفا جرعه‌ی نابی بچشانم
✍#بهار_تنکابنی
🎙#روشنک_سادات_میرفخرایی
🧚♂️🧚♂️🧚♂️🧚♂️🧚♂️
@anjomaniranzamin
از چه می‌ترسی؟
خدا نخواهد گذاشت داستان آدمی که قلب پاکی دارد، بد تمام شود...
#عکس_نوشته
🌸مهر بانو ۲۰۱۸🌸