54650
جهان را از دریچهی هنر ببینیم 🌐 owrsi.com instagram: @owrsi twitter.com/owrsi 📧 saman@owrsi.com
یا من أحببتک حتی إحترق الحب، أحبینی
ای آنکه آنچنان دوستت داشتم که عشق آتش گرفت،
مرا دوست بدار
نزار قبانی | #دلباختگی
جا مانده است
چیزی
جایی
که هیچ گاه دیگر
هیچ چیز
جایش را پر نخواهد کرد…
نه موهای سیاه و
نه دندانهای سفید…
شعر حسین پناهی | موسیقی فرجام سعیدی
قسمت ۴۶ پادکست اورسی | در مقام دوستی
دوستی… یکی از گمشدههای زمانهٔ ماست و جای خالیاش را در زندگی معاصر، بیشتر احساس میکنیم. خیلی از ما دلتنگِ عضویت در یک جمع و داشتن پیوند عمیق هستیم. آدمها برای ادامۀ مسیر و معنا گرفتن زندگی، به یکدیگر نیاز دارند. در این قسمت به این پیوندها میپردازیم.
شنیدن پادکست در کستباکس | اسپاتیفای | سایر پلتفرمها
قسمت اول پادکست انگلیسی «اورسی» منتشر شد
در این اپیزود، به سراغ روایتهایی از انسانهایی رفتیم که تجربهای انسانی از دل جنگ داشتهاند، تجربههایی از ترس، دلتنگی، امید و رهایی.
اگر خارج از ایران زندگی میکنید، خوشحال میشیم این قسمت رو با دوستان غیرایرانیتون به اشتراک بذارید. در این قسمت از موسیقی هنرمندان مستقل ایرانی استفاده شده و در مسیر پیشِ رو تلاش میکنیم موزیکشون رو به گوش مخاطب غیر ایرانی برسونیم.
ویدئو: آنیتا و سارینا، بازخوانیِ آهنگ «پُل» از شفق سیهپوش با شعری از نجیب بارور
راههای شنیدن پادکست انگلیسی
https://pod.link/1830843304
Trust (1991) - Hal Hartley
#پیشنهاد_فیلم | #فرزاد_قباد
برای چی همدست من شدی؟
در میانهی فیلم، متیو از ماریا میخواهد با او ازدواج کند و بچه را هم نگه دارد. اما ماریا پیش از آن، نیاز به اعتماد دارد. پس به سراغ یک سقوط نمادین میرود؛ نوعی آزمون برای سنجیدن متیو. اما این بازی به چه معناست؟ شکلگیری اعتماد در این رابطه؟ یا نشانهای از امید به ادامهدار بودن این دنیا؟ شاید هر دو.
از همان آغاز فیلم، با جهانی روبهرو میشویم که رابطهها و به شکل سنتی، خانوادهها، رو به زوالاند. پدری که با سیلی ماریا از دنیا میرود. زنی عجیب، کودکی را از زوجی عجیبتر میدزدد. دوستپسر ماریا، زیر بار مسئولیت بچهای که ماریا باردار است نمیرود. یا خواهر ماریا که دو فرزندش، حضوری در زندگیاش ندارند.
در برابر این فروپاشی، حالا دو نفر ایستادهاند. قیامی در برابر همهچیز: از تیرهای برق بالای سرشان و سیستمهای کامپیوتری گرفته، تا آدمهای یک دست پوشی که سفرهای یک شکل میروند.
اما این قیام، در جهانی هجوآمیز اما به گونهای تراژیک!، سرانجام شکست میخورد. با این حال، هال هارتلی همچنان به تغییر امیدوار میماند. همانطور که در پایان فیلم، ماریا عینکش را به چشم میزند—برای بهتر دیدن یا فهمیدن تازه متیو.
شاید در روزگاری که فیلمهایی چون «ماده» یا «مادیگرایان» در دسترساند، سینمای فیلمسازانی مانند هال هارتلی، تلاشی باشد برای بهتر دیدن. فیلمسازی که بعد از سالها، قرار است دوباره بسازد.
قطعۀ "Fado Português" با صدای آمیلیا رودریگز، بیانیهای عاشقانه و صادقانه دربارۀ فادو و هویت پرتغالی است. فادو، موسیقی غمباری که این روزها رنگ و بوی زندگی و طراوت بیشتری گرفته. در این قطعه، فادو نه تقلیدی از سنتی دیگر، بلکه زادۀ درد، اشتیاق، و زندگی واقعی مردم معرفی میشود. موسیقیای ساده، بیزرقوبرق و ریشهدار در دل دریا، کار، و انتظار.
#گرد_جهان #پرتغال
قسمت چهلوپنجم پادکست اورسی | صلح ناپایدار منتشر شد.
به دیدنم بیا
پنهانی
مثل اولیس
مثل آن آخرین سرباز
که در کافهای مرزی منتظر است
میدانم
سرانجام میبوسمت
و تهران آزاد میشود
بخشی از یک شعر – بیتا ملکوتی
ویدئو: بخشی از فیلم «نگاه خیرۀ اولیس» ساختۀ تئو آنجلوپولوس | موسیقی اِلنی کارایندرو
شنیدن پادکست در کستباکس | اسپاتیفای | ساندکلاد | سایر پلتفرمها
دمنوش ۱۲ | چرخ زدن با دلتنگی در دامنههای پریآباد
طرحى از نويد اربابيان - رضا عابدين زاده
جهان واژه هاى كلاهى اهرى
دمنوش پادكستى براى خراسانگردى در ادبيات و موسيقى و تاريخ.
پخش: رسانه اورسی
آلبوم «گذر» (Crossing) یکی از شاخصترین آثار پیمان یزدانیان، مجموعهای از موسیقیهای او برای چهار فیلم مهم سینمای ایران است. آثار او در مرز میان موسیقی فیلم و موسیقی مستقل حرکت میکنند؛ نه صرفاً در خدمت تصویر، و نه جدا از آن.
در سیمای زنی در دوردست، موسیقی به قلمرو خیال و وهم میرسد و با ظرافتی شاعرانه، حس جستوجوی مردی را در میان صداها و خاطرات به تصویر میکشد. قطعهی «در رؤیای پروانه» از زیباترین لحظات آلبوم است، پرواز لطیف و شکنندهای از دل تاریکی.
قسمت ۴۸ پادکست اورسی | سیمای زنی در دوردست
آنیما تجسم همۀ گرایشهای زنانه در روان مرد؛ تصویری از زن ازلی که در ناخودآگاه مرد زندگی میکند. در این قسمت سراغ آنیما رفتیم. زنِ درون، آینهای که ما رو با چهرهٔ نادیدهٔ خودمون روبهرو میکند.
حامی این اپیزود: داروسازی دکتر عبیدی
ویدئو: برشهایی از فیلم «سیمای زنی در دورست» ساختۀ علی مصفا، موسیقی: پیمان یزدانیان
راههای شنیدن این اپیزود
همهی روزها یکساناند. هیرایاما، مردی میانسال و کمحرف، هر صبح پیش از طلوع بیدار میشه. لباسهاش رو میپوشه، یه قوطی قهوه از دستگاه میگیره، و با وَن کوچکش راهی کار روزانه میشه: تمیزکردن دستشوییهای عمومی توکیو. زندگیاش پر از تکراره، پر از سکوت، پر از اون چیزی که ما معمولاً اسمش رو ملال و حس رخوت و کسالت میذاریم. اما ویم وندرس در فیلم روزهای عالی Perfect Days این ملال رو وارونه میکنه. همچون یک مراقبه، مکثی بر زیباییهای کوچک، سادهترین لحظهها هم میتونن حسی از سرور در خودشون داشته باشند.
در فرهنگ ژاپن واژهای هست به این عنوان: کموربی - نشت نور خورشید از میان درختها.
«کُمُرِبی» از ارتباط ژرف با طبیعت و ضرورت مکث و تعلیق در لحظههای زندگی حرف میزنه و این وقفهها کمک میکنند تا جزئیات کوچک رو ببینیم، جزئیاتی به ظاهر بیاهمیتِ که میتونن درک ما از جهان پیرامون رو دگرگون
ملال میتونه تبدیل بشه به درِ ورودی زیستن در لحظه؛ کشف زیبایی در مکثهای کوچک. نوری که از میان برگهای تکرار عبور میکنه و به جهانمون میتابه.
بخشی از پادکست اورسی | میوههای ملال
از کتابچۀ ملالآورِ ملالها – مجتبی تقوایی
برای گرفتنِ کتابچه به تلگرام مجتبی پیام بفرستید.
قسمت ۴۷ پادکست اورسی | میوههای ملال
به گفتۀ شوپنهاور، ما هیچوقت به نقطۀ رضایتی نهایی و ماندگار نمیرسیم. در نظر او: «زندگی در پس و پیش در نوسان است، همچون آونگی میان رنج و ملال». ملال، جنسی از خستگی روح و دلزدگی، حالتی شبیه به اندوه. اندوه ریشه در فقدان و یک غم دارد، اما ملال بیریشهست. سکونی بیمعنا که به همهچیز سرایت پیدا میکند.
شعر و صدای یدالله رویایی | میوههای ملال
تصویر: هُما قمی
شنیدن پادکست
نوید اربابیان - غبار #دلتنگی
اشعاری از امیرخسرو دهلوی - میلی - عرفی - کلیم - غروی اصفهانی به انتخاب رضا عابدینزاده
کامل کار را در یوتوب ببینید
طرحی بر ترانۀ «حرف» اثر واروژان و شهیار قنبری | بازخوانی ترلان و حسین
شنیدن در ساندکلاد | @owrsi
در جنوبِ غربی چین، میانِ کوههای مهآلود با درههای سبز، استان یوننان همچون فرشی رنگارنگ از فرهنگها و زبانها گسترده شده. یکی از اقوام ساکن این استان نوسو نام دارد. آنها زبان، لباس، آیینها و موسیقی خاص خود را دارند و زندگی در روستاهای کوهستانی منطقه هنوز ضربآهنگ آرامش را حفظ کرده. جشنها، آیینهای مذهبی، و ترانهها جدا از زندگی نیستند و بخشی از زیست روزمرهاند. زبان و موسیقیشان حامل تاریخی کهن و خاطرهی جمعی نسلهاست. یکی از نمادهای این میراث، ساز کوچک اما شگفتانگیزی به نام «هُهُو» است. هُهُو، نوعی زنبورک منحصربهفرد است؛ ترکیبی از سه تا پنج قطعه برنجی برگمانند که بهصورت بادبزنی جلوی لبها قرار میگیرند. این ساز نه تنها پیچیدگیهای موسیقایی را در خود دارد، بلکه همچون یک «سینتسایزر جیبی» با هویت فرهنگی عمیق عمل میکند.
در ویدئوی حاضر، «کایوی ماجیاو» استاد برجستۀ این ساز، در محوطۀ خانهاش ملودیهایی را اجرا میکند که در طنینشان اشعاری به زبانِ یی هم تنیده شده. هنگام نوازندگی، او اشعار را زیر لب زمزمه میکند. در خیلی از این ملودیها، ترانههایی از عشق و دلتنگی نهفته است.
#گرد_جهان | @owrsi
پلیلیست موسیقی | بر فراز برج گالاتا
میان مه و موسیقی، جایی در کوچه پس کوچههای خیسِ استانبول، وقتی گالاتا آجر به آجر عشق را فریاد میزند…
روایتِ #دلباختگی جاریست
باید که شبنمی شد روی گل سنگهای نشسته به کنج این برج
و دل سپرد به طنین نغمهها و عاشق شد ...
#مشکات_حسین_نژادی
شنیدن این پلیلیست در
ساندکلاد | اسپاتیفای
قسمت چهلوپنجم پادکست اورسی | صلح ناپایدار
در تاریکترین لحظهها، زمانی که امید از نفس افتاده و آیندۀ روشنی در افق پیدا نیست، هنوز چیزی وجود دارد که از دل رنج و ویرانی سر برمیکشد: زایش.
هانا آرنت میگفت معجزهای که جهان انسانی را از سقوط نجات میدهد، امید نیست.
بلکه همین واقعیت ساده، اما ژرفِ زادهشدن انسانهای نو است.
امکانی برای آغازی تازه.
دمنوش ١٢ | چرخ زدن با دلتنگى در دامنههاى پرىآباد
طرحى از نويد اربابيان- رضا عابدين زاده
جهان واژه هاى كلاهى اهرى
@owrsi
نه مرد است نه زن. نه کودک است و نه پیر. با اینحال او تمام اینهاست.
عارف وادی بلاجویان و فاتح سینههای بی درمان و خالق هزار بت سنگی و کاشف آتش و شراب و دلتنگی است.
او پیامبریاست که از کوچه پسکوچههای تاریخ گذشته تا برسد به خیابانهای امروز.
اعجاز او صلح ناپایدار است و آفتاب توامان با باران
امیرحسین شورچه
قسمت ۴۴ پادکست اورسی | ترس از جا ماندن
در دنیایی که هر روز بیشتر به سرعت زندگی معتاد میشیم، کنار کشیدن، ایستادن، و تماشا کردن، عقبنشینی یا شکست نیست. این قسمت دعوتیه برای مکث، برای گوش دادن و حرکتی آهستهتر با جریان زندگی.
شنیدن پادکست
https://pod.link/1510000265