9375
✔آیدی مشاوره و تبلیغات @rrborhani
بیا برات توضیح بدم👇🏼
📍بسیاری از افرادی که نقش «حامی» را در زندگی دیگران دارند، به مرور یاد میگیرند همیشه در دسترس باشند؛ همیشه گوش بدهند، کمک کنند، مشکلات را حل کنند و بار دیگران را به دوش بکشند…
اما کمتر کسی از آنها میپرسد: «خودت چطوری؟»
❌همچین سبکی به مرور با خودش فرسودگی عاطفی به همراه میآورد! زمانی که فرد آنقدر انرژی هیجانی خود را صرف مراقبت از دیگران میکند که به تدریج از نیازهای شخصی، استراحت، مرزهای سالم و مراقبت از خود غافل میشود.
💚مهربانی یک فضیلت است، اما فداکاری بیپایان میتواند به خستگی، دلزدگی، اضطراب و احساس تهی شدن منجر شود. همانطور که یک گل بدون آب دوام نمیآورد، انسان نیز بدون دریافت محبت، حمایت و فرصت بازیابی انرژی نمیتواند به شکوفایی ادامه دهد.
🫸گاهی «نه» گفتن خودخواهی نیست؛ شکلی از مراقبت از خویشتن است. یادمان باشد که نمیتوان از ظرفی خالی، برای دیگران چیزی ریخت.
🌸اگر همیشه پناهگاه دیگران بودهای، امروز از خودت بپرس:
آخرین باری که به قلب خودت رسیدگی کردی، کی بود؟
💥@rraavvaann
🔸بهایی که برای اشتباه کردن میپردازیم کمتر از بهای هیچ کاری نکردن هستش.
اما چرا؟ چون اغلب اوقات وقتی تصمیم میگیریم هیچ کاری نکنیم یا از روی ترسه یا اینکه نمیخوایم از منطقه امن خودمون خارج بشیم. اما ما توی دنیایی زندگی میکنیم که به سرعت داره تغییر میکنه و اگر حاضر نباشیم از منطقه امن خودمون خارج بشیم، به ترسهامون غلبه کنیم و با چالشها مواجه بشیم، نمیتونیم رشد کنیم.
ما وقتی هیچ کاری انجام نمیدیم در ظاهر فکر میکنیم که خودمون رو از آسیبهای احتمالی ناشی از اشتباه حفظ کردیم. درحالیکه چنین دیدگاهی غلطه. چرا؟
چون اشتباه کردن با وجود اینکه ناخوشاینده، میتونه خیلی مفید باشه. چراکه کمک میکنه ایرادها و نقاط ضعفمون رو شناسایی کنیم و بتونیم اونها رو بهبود بدیم. برای همین مهمه که از اشتباه کردن نترسیم و شروع کنیم.
💥@rraavvaann
ما مردمانِ سادهی خاورمیانهایم
هشتاد و هشت روز ز دنیا کنارتر
هشتاد و هشت روز یکی از هزارتر
هشتاد و هشت روز که بیاختیار تر...
ما مردمان سادهی خاور میانهایم
نسل تورم و آسیب و رنجها
نسل فقیرهای غنی، روی گنجها
نسلِ پر از نکن، نگو و بگیر و ببندها
هشتاد و هشت روز ز هم دور و بی صدا...
خوبی عزیزِ من؟ چه خبر؟ کار و بار هست؟
جانت به روی اسب امیدی سوار هست؟
جریانِ شور و زندگیات بر مدار هست؟
ما را بگو بر این غمِ کهنه، قرار هست؟؟
@rraavvaann
❤️من هرگز دخترم را،
از هراس قضاوتها تغییر نخواهم داد؛
من هرگز دخترم را،
قربانی حرفهای بیپایه و بیاساس مردم
نخواهم کرد؛
هرگز نخواهم گفت:
اینگونه نباش! تا دنیا و آدمهاش از تو راضی باشند؛
نخواهم گفت:
رنگهای دلبرانه نپوش! عطرهای دلبرانه نزن! کارهای دلبرانه نکن!
من دخترم را آنقدر قوی تربیت خواهم کرد؛
که هیچکس جسارت دست درازی به حریمش را نداشته باشد؛
من دخترم را از محبت و عشق سیراب
خواهم کرد؛
تا هر بیسروپایی توان سرک کشیدن،
به قلب ارزشمندش را نداشته باشد؛
به دخترم خواهم گفت: که دوست داشتن شرطی نیست!
عشق شرطی نیست!
که هرجور و در هر شرایطی دوستش دارم؛
خواهم گفت:
که آدم هرچقدر هم که حواسش باشد؛ گاهی اشتباه میکند؛
خواهم گفت:
که همیشه، عزیزترین من است؛
خواهم گفت:
که اشکال ندارد؛ گاهی مغرور باشد؛ و مهربانیاش را دریغ کند؛
من به دخترکم اجازه میدهم؛ خودش باشد؛
خودش تصمیم بگیرد؛ و خودش بخواهد؛
که بدون ترس و اضطراب، زیر نگاه امن من،
شیطونی دخترانه کند...
💠کانال تلگرامی علوم تربیتی و روانشناسی:
👇👇👇👇👇👇
@rraavvaann
قدرت همیشه فریاد نمیزند.
گاهی در سکوتی پنهان است،
زیر لایههایی از شک، خستگی
و جنگهای ناگفته.
یک زن شاید با بارِ سنگینِ مسئولیتها، ترسها و انتظارات از خواب بیدار شود، اما باز هم تصمیم میگیرد برخیزد… و ادامه دهد.
او شاید همیشه احساس شجاعت نکند،
شاید لحظههایی باشد که
فکر کند دیگر نمیتواند،
اما در عمق وجودش نیرویی هست که آرام و بیصدا او را به جلو میکشد.
قدرت یعنی همین — عبور کردن با وقار از میان طوفانها،
حتی وقتی قلبت شکسته است.
گاهی فراموش میکنیم همین لحظههایی که فکر میکنیم شکستیم،
در واقع همان لحظههاییاند که دوباره روحمان را پیدا میکنیم.
قدرت واقعی یعنی افتادن
و دوباره برخاستن.
یعنی زنی که هر بار دنیا او را میشکند،
باز هم مثل ققنوس،
از میان خاکسترش بلند میشود
و ادامه میدهد.
روزی که به گذشته نگاه کنی،
خواهی دید
که هیچچیز متوقف نشده بود…
و تو فقط در حال رشد بودی.
این پست رو بفرست برای زنی که بهش افتخار میکنی. 💪🏾✨
💥@rraavvaann
🍃✨🍃
گفتیم نمیگذره! گذشت
گفتیم مگه میشه؟ آره شد
گفتیم محال ممکنه! ممکن بود
گفتیم باورم نمیشه! باورمون شد
گفتیم نمیگذرم! گذشتیم
گفتیم نمیبخشم! بخشیدیم
گفتیم حرف میزنم! سکوت کردیم
گفتیم از پسش برنمیایم! اومدیم
گفتیم دیگه طاقت نمیارم! طاقت آوردیم
گفتیم تنهایی مگه میشه؟ آره تنهایی شد هرچی گفتیم و فکر کردیم
طور دیگهای شد!
باور پشت باور یا قوی تر شد یا نابود شد
و از بین رفت!
این شدن و نشدنها شد
تا بشینیم گوشهی زندگی پا رو پا بندازیم
بزنیم رو شونهی خودمون افتخار کنیم
که میونِ این شدن ها و نشدن ها
تبدیل به آدم بهتری شدیم
برای این دنیا!
قهوهت سرد نشه رفیق!☕️🍃
💥@rraavvaann
While International Women’s Day (March 8) is being celebrated around the world, millions of girls in Afghanistan have been deprived of their basic human rights for nearly five years the right to live freely, the right to education, the right to work, and even the right to breathe in a free environment. On a day when the world speaks about women’s rights, the girls of Afghanistan are still waiting for hope, justice, and freedom.
هشت مارچ در سراسر جهان در حالی تجلیل میشود که میلیونها دختر در افغانستان نزدیک به پنج سال است از ابتداییترین حقوق انسانی خود محروماند؛ حق زندگی آزاد، حق آموزش، حق کار و حتی حق نفس کشیدن در فضایی آزاد. در روزی که جهان از حقوق زنان سخن میگوید، دختران افغانستان هنوز در انتظار بازگشت امید، عدالت و آزادی هستند.
💥@rraavvaann
🍃گاهی ممکن است احساسات منفی به ذهن ما هجوم بیاورد. که یکی از آنها می تواند تاسف بحال خود باشد.
چراکه ممکن است در زندگی توقعاتی داشته باشیم که برآورده نشده اند و به حال خود تاسف بخوریم،
و هرچه بیشتر بر روی توقعات خود پافشاری کنیم ناراحتی ما بیشتر می شود.
وقتی دنیا با توقعات ما سازگار نمی شود.
این انتظارات ماست که باید با واقعیت ها سازگار شود.
و می توانیم چیزهای خوبی که در زندگی ما وجود دارد مانند توانایی ها و امکانات خود را شناسایی کنیم و به خاطر وجود آنها در زندگی خود شاکر و سپاسگزار باشیم، و در ضمن می توانیم با کار و شناخت بهتر بر روی آنها آینده بهتری را برای خود رقم بزنینم.
تا از این احساس مخرب رهایی یابیم.
💥@rraavvaann
این روزها که لابهلای سکوت و غیبتهای ناگزیر، بیشتر فرصت تماشای آدمها و البته تماشای درون خودم را داشتم، متوجه یک الگوی تکرارشونده و دردناک شدم. ما آدمهایی هستیم که ظاهراً به زندگی برگشتهایم، سر کار میرویم، در خیابان قدم میزنیم، اما اگر دقیق نگاه کنیم، لنگ میزنیم. نه لنگیِ پا، که لنگیِ روان. وقتی بغضها رسوب میکنند و کلمات در گلو خفه میشوند، این بدن و روح ماست که تاوان میدهد.
دلم میخواست امروز، دور از هیاهو، این دو تکهی پارهپارهی وجودمان را زیر ذرهبین بگذاریم:
اول اینکه بدنهای ما چگونه دارند جور روانمان را میکشند، و دوم، در این برهوت، چطور میتوانیم برای زنده ماندن معنایی خلق کنیم.
💥@rraavvaann
گاهی
پیامی را باز میکنی
و ناگهان واژه ها،
مثل پروانههایی لطیف،
از میانِ سطرها پرواز میکنند
و آرام روی صورت و موهایت مینشینند…
و تو
آرامآرام
از درون شروع به درخشیدن می کنی؛
چون هنوز روی این زمین،
آدم هایی هستند
که حرف زدن با آنها
شبیه نوشیدنِ عشق است،
شبیه نفس کشیدن
در هوایی که بویِ زندگی میدهد…
سلام بر آدمهایی
که حضورشان
اندکی از غمِ جهان کم میکند،
سلام بر تو…
که عشق را
بیآنکه فریاد بزنی،
در جانِ آدمها جاری میکنی… 🤍
💠کانال تلگرامی علوم تربیتی و روانشناسی:
👇👇👇👇👇👇
@rraavvaann
چقد به جا و به موقع بود عزیزدلم
وای آب روی آتیش بود 💙🥺
استقلال مالی فقط داشتن پول نیست؛
داشتن حقِ انتخاب است.
داشتن امنیت است.
داشتن صداییست که مجبور نباشد برای بقا، سکوت کند.
و استقلال در کارهای خانه فقط مهارت نیست؛
یاد گرفتنِ مسئولیت، همدلی و شریک بودن در زندگیست.
شاید وقتش رسیده باشد که دختران و پسرانمان را نه برای نقشهای سنتی،
بلکه برای انسانیتر زندگی کردن آماده کنیم و خودمان را برای بهای سنگینی که جامعه برای این تربیت به ما تحمیل میکند، قوی کنیم.
💥@rraavvaann
ما اولین بار جهان رو
از چشم مادر تجربه میکنیم.
ترسهامون، آرامشهامون،
خیلی وقتها ریشهشون توی نگاه مادره.
و بعضی وقتها،به خاطر همین ارتباط عمیق زیستی
مادرها از شدت عشق…
زیادی میترسن،
زیادی مراقب میشن،
زیادی نگران میشن.
وقتی میگن «تو جونمی»،
این فقط یک جمله نیست…
این یه واقعیت زیستیه.
تو واقعاً یک تکه از جانش هستی
مامان تو خونه ی امنِ منی 🏡
دوست دارم ♥️
💥@rraavvaann
✳️ سؤال:
چرا در رسانهها «آرایش زنان» که مصداق بارز فریب است، نه تنها مورد انتقاد قرار نمیگیرد،
بلکه تبلیغ میشود،
اما «فنون افزایش کاریزمای مردانه» که مصداق هیچ دروغ و فریبکاریای نیست، تخریب میشود؟
پاسخ:
چون در صنعت آرایش، پول کلان نهفته است،
اما فنون افزایش کاریزمای مردانه به مردان آموزش میدهد چطور بدون هزینههای سنگین،
به دختر مورد علاقهشان برسند
و این برخلاف منافع سرمایهداری است.
لذا باید تخریب شود.
💥کانال زندگی ایده آل
https://ble.ir/rraavvaann
1️⃣ اون بیشتر سال بعد از نیمهشب میخوابید و فکر میکرد اگه سیگار و مشروب نکشم کافیه. ولی بدن کمخوابی مزمن رو نمیبخشه.
پژوهشها نشون میده خوابِ کم و ناموقع
خطر سکته و بیماری قلبی رو بالا میبره
حتی اگه خوب غذا بخوری و ورزش کنی. بهویژه وقتی مغزت تا ۲–۳ نصفهشب زیر نور و کار فکری فعاله
2️⃣ نیمهشب،بدن در اوج ترمیم و تنظیمه.نور شب،نمایشگرها و کار استرسی این ریتم رو بههم میزنن.یعنی کورتیزول بالاتر میمونه،فشار خون نوسان پیدا میکنه و آماسهای ریزِ دیواره رگها کمکم جمع میشن،سالها بیصدا
3️⃣من جغد شبم؟بعضیا واقعاً الگوی زیستی شبانه دارن،اما برای بیشتر آدمها خواب حدود ۱۰–۱۱ شب تا ۶–۷ صبح سازگارتره.خواب دیر حتی با ۸ ساعت،کیفیت بازیابی رو پایین میاره و مراحل خواب عمیق رو بههم میریزه.
4️⃣صبحها بدنش رو راه نمینداخت،نه نور آفتاب،نه کمی حرکت،نه آب بعد بیدار شدن استفاده طولانی لپتاپ بعلاوه کمآبی منجر به غلیظتر شدن خون،نوسان فشار و افزایش زمینهٔ لختهسازی میشه.یک بمب ساکت
5️⃣یک ساعت پیش از خواب چراغ و صفحهها خاموش،قبل ۱۱ بخواب،صبح ۱۵ دقیقه راه برو یک لیوان آب بخور
اینا سرمایهگذاری برای سلامتیته.
💥@rraavvaann
آمارها نشان میدهند که سبک زندگی و انتخابهای پوشش در میان زنان ایرانی در سالهای اخیر با تغییرات بسیار گسترده و معناداری همراه بوده است. بر اساس بررسیهای آماری جدید، نزدیک به ۸۱ درصد از زنان در ایران از حجاب سنتی و اسلامی استفاده نمیکنند؛ رقمی که نشاندهنده یک تحول بزرگ اجتماعی و فرهنگی در سطح جامعه است.
نکته چالشبرانگیز و جالب اینجاست که این میزان از تفاوت در نوع پوشش، حالا تنها ۱۲ درصد کمتر از میانگین کشورهای اروپایی است.
این موضوع به روشنی گویای آن است که
جامعه زنان ایران، علیرغم تمامی محدودیتها، ساختارها و فشارهای موجود،
مسیر خود را به سمت همگامی با الگوهای مدرن و جهانی پوشش باز کرده و شکافهای سنتی گذشته را به سرعت پر کرده است.
این دگرگونی عمیق، پیام واضحی از
تغییر ارزشها و تعاریف نسل جدید
در جامعه امروز ایران دارد.
💥@rraavvaann
با فرزندتون دوست نباشید...
دوست بودن رو بذارید کنار...
💥@rraavvaann
مادرم هرگز به من نیاموخت
دوست داشتنی باشم
لااقل کمی مکر در غذایم نریخت
تا بیاموزم
چگونه می توان سیاستمدار بهتری باشم
هیچ وقت با من قهر نکرد که یاد بگیرم
خودم را از دیگران دریغ کنم
مادرم معتقد بود
در همه ی شرایط باید خودم باشم
ولی نگفت
دیگران عروسک های خیمه شب بازی را
دوست دارند🫠
💥@rraavvaann
✅️🔴 ازدواج فقط کنار هم قرار گرفتن دو نفر نیست؛ بلکه پیوند دو انسان بالغ و مسئولیتپذیر است.
بسیاری از مشکلات زندگی مشترک زمانی آغاز میشود که افراد تنها به سن یا علاقه توجه میکنند و از آمادگیهای مهم دیگر غافل میشوند.
چهار بلوغ اساسی برای ازدواج موفق:
🔹 بلوغ فیزیولوژیک؛ یعنی شناخت هویت جنسی، پذیرش مسئولیت رابطه زناشویی و توانایی وفاداری.
🔹 بلوغ عاطفی؛ یعنی شناخت احساسات، ابراز درست هیجانات و مدیریت خشم، ناراحتی و استرس.
🔹 بلوغ اقتصادی؛ یعنی داشتن احساس توانمندی در تأمین نیازهای زندگی، ثبات شغلی، مسئولیتپذیری و مدیریت مالی.
🔹 بلوغ اجتماعی؛ یعنی توانایی ایجاد تعادل میان خانواده، دوستان، زندگی شخصی و تعهدات زندگی مشترک.
واقعیت این است که عشق بهتنهایی برای ساختن یک زندگی پایدار کافی نیست. هرچه این چهار بلوغ در فرد کاملتر باشد، احتمال موفقیت و رضایت در زندگی مشترک بیشتر خواهد شد.
به نظر شما کدامیک از این چهار بلوغ در انتخاب همسر بیشتر نادیده گرفته میشود؟
💥@rraavvaann
شاید این روزها بیشتر از چیزی که فکر میکنیم خستهایم.
نه به خاطر کمکاری، نه به خاطر ضعیف بودن؛
فقط چون ذهن و بدنمون مدت زیادیه فرصت مکث کردن نداشته.
گاهی لازم نیست بیشتر تلاش کنیم؛
لازمه چند دقیقه از هیاهو فاصله بگیریم،
کمتر خودمون رو تحت فشار بذاریم
و یادمون بیاد که استراحت کردن هم بخشی از مسیر زندگیه.
اگر این روزها بیحوصله، خسته یا پراکندهای، شاید بد نباشه کمی آرامتر با خودت رفتار کنی. 🧡
💥@rraavvaann
بچهها دارند در حیاط قایم باشک بازی میکنند. یک نفر را کردهاند گرگ ابدی که هی باید چشم بگذارد و هی باید تا بیست بشمرد و هی باید دنبال باقی مخفیشدگان بگردد. غیر گرگها همچون گلهی گرگها با هم میدوند و با هم پشت دیواری، ماشینی، چیزی، پناه میگیرند و منتظر گرگ میمانند. گرگ ابدی محل اختفا را پیدا میکند، بچهها جیغ میکشند، کسی برای سوک سوک خودش را به دیوار نمیرساند. قانون گذاشتهاند که این بازی سوک سوک ندارد. میگویند اینجوری راحتتر است. قایم میشویم و منتظر میمانیم تا پیدایمان کنند و باز تکرار و تکرار.
بچهها کمکم خسته میشوند. گرگ بیانگیزه دنبال طعمههای نخوردنی میگردد و بچهها بیانگیزه و ناشیانه در مکانی نه چندان بکر قایم میشوند.
کمکم میفهمند که این بازیِ بی هدف، فایدهای ندارد. افسرده میشوند. دستی به پیشانیهای عرق کرده شان میکشند و آرام از بازی بیرون میآیند.
همه ما در زندگی به دیواری برای سوک سوک نیاز داریم. دیواری که بشود کف دست را به آن مالید و پیروزی را لمس کرد. گرگها هم باید بدانند که برای همیشه محکوم به چشم گذاشتن و گشتن در جستجوی هیچ نیستند. باید مطمئن باشند که در ازای این جستجو و در ازای این بازگشت سریع به سمت دیوار، بالاخره آزاد خواهند شد و ماسک گرگ را از صورت برخواهند داشت.
همه ما در زندگی باید دستمان به دیوار بخورد و با صدای بلند فریاد بزنیم سوک سووووک. باید خیالمان راحت شود که این مخفی شدنها و این گشتنها، نتیجهای دارد. باید مطمئن شویم که نقشمان در این بازی ابدی نیست.
💥@rraavvaann
🍃اگر گمان کنیم سعادت و خوشبختی ما به دست دیگران است اشتباه است.
اگر گمان کنیم تنها در صورتی میتوانیم خود را دوست بداریم که دیگران مار را دوست بدارند اشتباه است .
لذا اگر قبول کنم مسوولیت خوشبختی من فقط بر عهده خود من است این مسوولیت به من نیرو میدهد البته نمیگویم که عوامل خارجی و اتفاقات بدون تاثیرند و نیز نمیگویم هر شخص بطور کامل مسوول اتفاقاتی است که برای او می افتد.
بسیاری از امور هستند که بر آنها کنترلی نداریم و اگر در آن زمینه ها خود را مقصر بدانیم به حرمت نفس خود آسیب زده ایم.
کسی که احساس مسوولیت میکند دیگران را مقصر جلوه گر نمی سازد بلکه راه حل گراست.
💥@rraavvaann
بخش اول: شورش خاموش بدن (وقتی تن، درد را فریاد میزند)
گابور ماته تعبیر تکاندهندهای دارد. او معتقد است وقتی ما در یک محیط پر از تنش، ناامنی و ترومای مستمر زندگی میکنیم، برای بقا مجبور میشویم احساساتمان را سرکوب کنیم. خشم، غم و ترس را قورت میدهیم تا بتوانیم فردا صبح دوباره از خواب بیدار شویم و به زندگی ادامه دهیم. اما بدنِ ما، هیچچیزی را فراموش نمیکند.
بیماریهای روانتنی (Psychosomatic) دقیقاً همینجا متولد میشوند. اینها توهم نیستند، دردهای کاملاً واقعی هستند که ریشه در روان زخمی ما دارند. بیایید با چند مثال ملموس که این روزها زیاد در خودمان و اطرافیانمان میبینیم
به آن نگاه کنیم:
بیماری دائمی و سندرم رودهی تحریکپذیر (IBS). روده و معدهی ما اولین جایی هستند که ناامنیهای محیط بیرون را جذب میکنند. وقتی هر روز با اخبار ملتهب بمباران میشویم و نمیدانیم فردا چه میشود، سیستم گوارش ما در حالت «جنگ و گریز» قفل میشود و توانایی هضمِ نه فقط غذا، که هضمِ اتفاقات را از دست میدهد.
• خستگی مزمن و بیحسی: خوابیدنهایی که خستگی را در نمیکنند. این خستگی فیزیکی نیست؛ این خستگیِ روانی است که سیستم عصبیِ سمپاتیک را فرسوده کرده است. روان شما آنقدر انرژی صرفِ «نگه داشتن و پنهان کردن» دردها کرده که دیگر توانی برای زندگی کردن باقی نمانده است. ریزش موهای ناگهانی و دردهای مفصلیِ بیدلیل، زبانِ بدن برای گفتن یک جمله است: «من دیگر نمیتوانم این حجم از فشار را تحمل کنم.»
بخش دوم: کیمیاگری در تاریکی (چگونه از دلِ این رنج، معنا بیرون بکشیم؟)
حالا با این بدنهای خسته و روانهای زخمی چه باید کرد؟ آیا باید تسلیمِ این سیاهی شد؟ اینجا همان نقطهای است که یونگ، مانند پیرِ خردمندی در تاریکی، چراغی روشن میکند. یونگ به ما میگوید که رنجِ بیمعنا، انسان را نابود میکند. اما اگر بتوانیم برای رنجمان معنایی خلق کنیم، آن رنج تبدیل به سوختِ بیداری ما میشود.
تابآوری از جنس یونگی، به معنای مثبتاندیشیِ سمی و گفتنِ «همه چیز درست میشود» نیست. تابآوری یعنی ایستادن در دلِ تاریکی و نگاه کردن به چشمهای هیولا. اما چطور در زندگی روزمره این معنا را خلق کنیم؟
آیینهای کوچکِ حضور (Rituals of Presence): وقتی همهچیز در دنیای بیرون از کنترل ما خارج است، روان ما احساس فلج بودن و استیصال میکند. راهکار عملی این است که با «آیینهای کوچک» عاملیت و کنترل را به روانمان برگردانیم. این آیین میتواند ده دقیقه آب دادن به گلدانها با تمامِ حواس باشد، میتواند دم کردنِ قهوه، نوشتن، یا حتی مرتب کردن یک میز با تمرکزِ مطلق باشد. در آن چند دقیقه، ما به جهان بیرون میگوییم: «شاید بیرون طوفان باشد، اما در این لحظه و در این نقطه، من مسلطم و من خلق میکنم.»
• مواجهه با سایه و ثبتِ درون:
به جای فرار از احساسات تاریک، آنها را به رسمیت بشناسید. یونگ ابزاری دارد به نام «تخیل فعال»؛ اما در سادهترین شکلش برای روزمرهی ما، یعنی نوشتنِ بدون سانسور. وقتی احساس خفگی میکنید، بنویسید: «من امروز پر از خشمم، پر از نفرتم، پر از ترسم.» کلمات وقتی روی کاغذ میآیند یا به زبان آورده میشوند، از بدن خارج میشوند و دیگر به شکل بیماری به تنِ شما چنگ نمیاندازند.
شما نقش یک ناظرِ مهربان را برای درد خودتان بازی میکنید.
• اتصال به زخمهای مشترک:
وقتی دردهای ما از سطح فردی فراتر میرود و جمعی میشود، شفا نیز باید جمعی باشد. خواندنِ داستانها، اسطورهها و یا شنیدن موسیقیهایی که روایتگر دردهای مشابه در طول تاریخ بودهاند، به ما یادآوری میکند که ما در این رنج تنها نیستیم. روان ما با اتصال به این زنجیرهی انسانی، احساس التیام میکند.
ما میفهمیم که این زخم، با تمام تلخیاش، بخشی از فرآیندِ بیداری و بلوغ ماست.
ما در حالِ پوستاندازیِ دردناکی هستیم. نشانههای روی بدنمان و خستگیهای روحمان، بهای همین مسیر است.
مراقبِ تنهای خستهی همدیگر باشیم
و به روانهای هم،
حقِ سوگواری و بهبودی بدهیم.
💠کانال تلگرامی علوم تربیتی و روانشناسی:
👇👇👇👇👇👇
@rraavvaann
🪷فهمیدهام انسان باید همیشه
مشغول باشد،
وگرنه غصه خواهد خورد!
انسان باید همیشه کار کند
و مسئولیت داشته باشد
و خسته و خوابآلوده به رختخواب برگردد
آدمیزاد اگر ذرهای استعدادِ
زیاد فکر کردن و زیاد فهمیدن داشته باشد،
رنج دنیا را تاب نخواهد آورد،
مگر اینکه خودش را تا حد خستگی
در کار غرق کند،
آنقدر که دیگر نتواند دقت کند
و اهمیت بدهد
و به چیز دیگری فکر کند...🕊
💥@rraavvaann
قربونت آرزوی نازنین
الهی حال دلت همیشه خوب باشه 😘🥰
فرار نکن دوست من، تو باید سختی ها را متحمل شوى
اين سختی ها صيقل توست
مگر تو نمی خواهی آينه شوی
شفاف شوی ؟
باید كسى تورا صيقل دهد
تو را با ابریشم که صيقل نمی دهند،تو را باید با جسمى سخت سنگ و سمباده صیقل داد نگران نباش .
نگو من چه کار کرده بودم که گرفتار این مشکلات شدم .؟
دلت بايد قرص باشد عزیز من
تو كه سابقه رحمت خداوند را ديده اى.
خداوند به تو چشم داده، گوش داده
ميبينى كه مسير حركت تو را چه خوب تنظيم كرده . حالا اگر چهار روزى چيزى را منع كرد نگران نباش. با او قهر نكن.
در خانه ی ديگری نرو...
اين تـراژدى بـراى پـاك شـدن تـوست بـراى پالايـش روح تو. به او اعـتماد کن 🤍🌱
💥@rraavvaann
چطور نقاط ضعفمون رو بشناسیم 🤔
🔸نکته مهم اینه که دونستن نقاط ضعفمون به اندازه اطلاع از نقاط قوت مهمه 💡.
🔸در واقع نقطه ضعفهایی که اغلب سعی در کنار گذاشتن و یا نادیده گرفتنشون داریم، میتونن رویاهای ما رو سرکوب کنن 🛑 و ما رو از انجام خیلی از کارهای بزرگ تو زندگیمون عقب بندازن. 📉
🔸با این وجود، نکته مثبتی که در رابطه با نقاط ضعف وجود داره اینه که ضعفهای ما قابل اصلاح و بهبودن 🛠️✨.
🔹بهترین راه برای پیدا کردن نقاط ضعف، برداشتن یک قلم و کاغذ 📝 و نوشتن تمام چیزهاییه که ما رو میترسونه 😨.
🔹مثلاً میتونید درمورد نگرانیهاتون در مورد تعامل با افراد جدید 🗣️ یا این که گاهی اوقات از انجام کارهای تکراری روزانه خسته میشین 🙄 و نمیتونید همه چیز رو سر وقت انجام بدین بنویسید. ⏳
🔹گام بعدی اینه که چیزی رو که نوشتید به نقاط ضعف واقعیتون، مثل خجالتی بودن 😳 یا تنبل بودن 😴 مرتبط کنید.
🔸پیدا کردن نقطه ضعفها و تلاش برای بهبودشون واقعاً میتونه به ما کمک کنه تا قدرت لازم رو در خیلی از جنبههای زندگیتون بدست بیارین 💪 و به موفقیتهای بزرگی برسین 🏆🚀.
💥@rraavvaann
این دیوار
بدون هیچ توضیحی ساخته شد
بدون فریاد
بدون نمایش
بدون حتی یک نگاه اضافه✌️
و دقیقاً همین،
آن را قدرتمند میکند💪💯
بعضی مرزها با خشم ساخته نمیشوند،
با آگاهی ساخته میشوند.✅️
لحظهای که انسان میفهمد
قرار نیست به هر دستی پاسخ بدهد،
به هر انرژیای اجازه ورود بدهد،
یا برای هر رفتاری توضیحی ارائه کند…😊
آن لحظه،
شفا آغاز شده است.
شفا همیشه پر سر و صدا نیست.
گاهی فقط در سکوت اتفاق میافتد؛
در عبور آرامِ کسی
که دیگر نیازی نمیبیند
خودش را برای کسی اثبات کند.
این صحنه فقط رد کردن یک دست نبود…
نمایشی خاموش از عزتنفس بود✅️💯
💥@rraavvaann
هیچگاه نمیتوان یک فرمان واحد برای دلهای جنگجویان صادر کرد،ای پسران و دختران!
برای هر نگاه باید به خاستگاهِ رشدِ هر انسان، نوعِ غارتِ روزمرهاش و تربیتش،جنبه،دانشِ جنگی و طایفهی خانوادگیش نگریست.
هر عنصری میتواند با زخمهای بد همراه شود.
یعنی من واقعاً حیرتزده میشوم، که بسیاری از روانشناسان و جامعهشناسان
اصرار دارند ازدواج برای همه خوب است،
باید همه را به یوغِ زیندگی بکشیم!!!!
قطعاً ازدواج برای غارتِ یه سریا میخورد و برای یه سریا اصلاً غنیمتی ندارد
در این میدان، ازدواج کلاسیکِ سنتی هیچ معنایی ندارد،
همانطور که شمشیرِ زنگزده در برابر تیغِ اُگنی.
و صدها دلیلِ موجه دارم .
راستی شما جز کدام دسته از جنگجویان هستید؟
دسته اول کوربین و عشقِ فانتزی و عاشقپیشه
که هنوز نمیداند عشق با ازدواج فرسنگها
فرق دارد، همانطور که نورِ ماه از خورشید؟
یا دسته دوم عمیقاً سنتی و غیرتی، مانند دیوارهای یوتون؟
دسته سوم منطقگرا و صبور و موقعیتسنج و آنالیزبین، مانند چشمِ اودین؟
یا از مدرنگرایان باهوشِ دسته چهارم هستید؟
💥@rraavvaann
🔥چرا وقتی می خوایم
به پدر و مادرمون کار با
گوشی ،لب تاپ یا کامپیوتر رو
آموزش بدیم ،عصبانی میشیم ؟!
💥کانال زندگی ایده آل
https://ble.ir/rraavvaann