9375
✔آیدی مشاوره و تبلیغات @rrborhani
بعضی از فاصله‌هایی که بین ما و نوجوان‌ها شکل می‌گیرد، از دعواهای بزرگ شروع نمی‌شود… 🕰️
از شوخی‌هایی شروع میشود که فکر می‌کنیم «چیز مهمی نیست». 🤔
شوخی درباره ظاهر، صدا، وزن، احساسات، علایق یا حتی اشتباهات نوجوان، ممکن است از نگاه ما ساده و بی‌اهمیت باشد؛ اما برای او تبدیل به جایی از شرم، ناامنی یا رنج شود. 💔
بعضی والدین میگویند:
«من که قصد بدی نداشتم.» 🗣️
و واقعا هم اغلب قصد بدی وجود ندارد… اما در رابطه فقط نیت ما مهم نیست؛ احساسی که در فرزندمان ایجاد می‌کنیم هم مهم است.🫀
نوجوان‌ها بیشتر از آنکه به والد بی‌نقص نیاز داشته باشند، به والدی نیاز دارند که وقتی میگویند:
«این حرف ناراحتم کرد» 😔
واقعا متوقف شود، بشنود و احساسشان را جدی بگیرد. 🤝
💥کانال زندگی ایده آل در ایتا و بله
👇👇👇👇👇
@rraavvaann
**
یه کتابی هست به اسم «فقر احمق می‌کند» ( اثر الدار شفیر و سند هیلی مولا ینیتن).
منظورش اصلاً توهین نیست. به شکل کلی می‌گوید: وقتی آدم مدام تو کمبود زندگی می‌کند، ذهنش دیگر فضای خالی برای پردازش ندارد. و این درست است!
فقر فقط این نیست که پول نباشد. فقر یعنی هر روز با اضطراب بیدار شوی، مدام حساب کنی چی را نداشته باشی، کدام نیاز را عقب بیاندازی، کجا کوتاه بیای و...
این وضعیت کم‌کم ذهن را فرسوده می‌کند. آدم هنوز باهوشه، اما توان فکر کردن درست و بلندمدت را از دست میدهد. تصمیم‌ها کوتاه‌مدت می‌شوند، واکنش‌ها هیجانی می‌شوند، اشتباه‌ها بیشتر می‌شوند، نه از سر نادانی، بلکه از سر خستگی ذهن.
حالا همین را تصور بفرمایید نه برای یک نفر، بلکه برای یک جامعه. وقتی یک جامعه فقیره، یعنی اکثریت مردمش دائم تو وضعیت بقا هستند. همه ذهن‌ها پر است، همه عصبی هستند، همه عجله دارند. دیگر حوصله شنیدن حرف پیچیده، بحث طولانی، فکر جمعی باقی نمی‌ماند.
جامعه شروع می‌کند به تصمیم‌های عجولانه، قضاوت‌های سریع، انتخاب‌های ساده‌پسند. اینطوری میشود که شعار جواب میدهد، اما توضیح نه. وعده فوری جذابه، برنامه بلندمدت اما خسته‌کننده است.
این‌جاست که جامعه کم‌کم شبیه یک آدم خسته رفتار می‌کند. آینده را نمی‌بیند، فقط می‌خواهد از امروز رد بشود. این احمق شدن نیست، فرسوده شدن است. فقر، قبل از اینکه جامعه را بی‌اخلاق یا بی‌فرهنگ کند، عقل جمعی را کوتاه‌برد می‌کند. نتیجه‌اش جامعه‌ایه که واکنش هیجانی نشان میدهد به‌جای فکر کردن، دعوا می‌کند به‌جای گفت‌وگو، و بقا را با عقلانیت اشتباه می‌گیرد.
کتاب دقیقاً همین را می‌گوید: فقر ذهن را اشغال می‌کند، و وقتی ذهن یک جامعه اشغال شد، لازم نیست نادان باشد، همین که نتواند درست فکر کند، کافیه
💥کانال زندگی ایده آل در ایتا و بله
👇👇👇👇👇
@rraavvaann
اگه قوانینی که توی بچگی ازشون متنفر بودی، همون چیزهایی بودن که شخصیت امروزت رو ساختن، چی؟
متنی تأمل‌برانگیز که به جیسون استاتهام نسبت داده میشه، بحثی رو دربارهٔ تربیت سخت‌گیرانه، نظم در دوران کودکی و ارزش‌هایی به راه انداخته که اغلب تا بزرگ نشیم، قدرشون رو نمی‌دونیم.
یادتونه؟ ساعت برگشتن به خونه، کارهای خونه، حرف‌هایی که شنیدنشون براتون راحت نبود و وقت‌هایی که پدر و مادرتون خیلی ساده می‌گفتن «نه»؟
اون موقع، این محدودیت‌ها ناعادلانه به نظر می‌رسیدن. اما هرچی زندگی پیچیده‌تر میشه، بعضی‌هامون کم‌کم از زاویهٔ دیگه‌ای به اون تجربه‌ها نگاه می‌کنیم.
چیزی که زمانی محدودیت به نظر می‌رسید، ممکنه بعدها نوعی آمادگی برای زندگی معنا بشه. مسئولیت‌پذیری، صبوری، خودانضباطی و احترام، ارزش‌هایی هستن که گاهی با گذشت زمان بهتر درکشون می‌کنیم.
البته بین تعیین حد و مرزهای سالم و کنترل بیش از حد، تفاوت زیادی وجود داره. تربیت درست بر پایهٔ ترس نیست؛ هدفش اینه که بچه‌ها با راهنمایی، عشق و اعتمادبه‌نفس بزرگ بشن و بتونن از پس دنیای واقعی بربیان.
شاید دلیل اینکه این پیام برای نسل‌های مختلف آشناست، همین باشه: گاهی بزرگ شدن یعنی بالاخره بفهمیم پدر و مادرهامون می‌خواستن چه چیزی بهمون یاد بدن.
به نظرتون، تربیت سخت‌گیرانه نسل شما رو برای زندگی آماده‌تر کرد، یا روش‌های تربیتی امروزی بهترن؟
💥کانال زندگی ایده آل در بله
https://ble.ir/rraavvaann
چرا این اتفاق میفته؟؟
وقتی فرزندی توانمنده ، این دیدگاه در خانواده شکل میگیره که از پس خودش برمیاد پس نه تنها حمایت ها به مرور برداشته میشه ،
بلکه انتظاراتی هم بوجود میاد که به تدریج میتونه باعث فشار بشه ، پس به مرور فرزند مستقل تر و کارامد تر تبدیل میشه به فردی که انگار وجود نداره ....
چون از پس خودش براومده پس حمایت و مراقبت از روش برداشته میشه و این توجهات میره به سمت عضو کارشکن تر ، بی مسئولیت تر و اصطلاحا بی تفاوت تر ...
اگر این سیستم معیوب ادامه دار بشه به مرور باعث میشه عضو مسئولیت پذیر احساس تنهایی و خشم کنه و عضو بی مسئولیت ، مورد توجه و مراقبت بیشتری قرار بگیره ...
شما تجربه شو در خانواده داشتید؟؟؟
💥@rraavvaann
اگه نمی‌خواید روانتون به هم بریزه و هزار تا درد و مرض سراغتون بیاد، هیچی رو به خودتون نگیرید!
چرا بهم زنگ نزد؟ چرا دعوتم نکرد؟ چرا بهم سلام نکرد؟ چرا پیام نداد؟
کلا بــی‌خیال اینجور ماجراها بشید
انقدر خودتون رو درگیر رفتار و حرف‌های آدم‌ها نکنید
خیلی وقت‌ها آدم‌ها اون‌قدر که شما فکر می‌کنید، به رفتارشون فکر نمی‌کنن؛
قرار نیست رفتار همه رو تحلیل کنید، از هر سکوتی یه معنی دربیارید یا برای هر بی‌توجهی دنبال دلیل بگردید
قرار نیست هر کسی هر رفتاری کرد، شما تاوانش رو با فکر و خیال و اعصاب خودتون بدید
بعضی چیزها رو باید رها کرد و گذشت
اگه مجبورید با آدمهایی در ارتباط باشید که حالتون رو خوب نمی‌کنن، حد و مرزتون رو مشخص کنید و در چارچوب خودتون باهاشون رفتار کنید
اگه هم مجبور نیستید، خداحافظی کنید.
🤌❤️🍂
💥@rraavvaann
اضطراب، انتخاب آدم‌ها نیست.
هیچکس انتخاب نمی‌کنه قبل از فرستادن یه پیام، بارها متنش رو عوض کنه تا مبادا حرفش بد برداشت بشه، هیچکس انتخاب نمی‌کنه بعد از یه تماس تلفنی، مکالمه رو توی ذهنش مرور کنه و دنبال اشتباهات احتمالی خودش بگرده، هیچکس انتخاب نمی‌کنه مدام از خودش بپرسه «نکنه ازم ناراحت شده؟» یا «نکنه دیگه مثل قبل دوستم نداره؟»، هیچکس انتخاب نمی‌کنه برای مطمئن شدن از اینکه در خونه رو قفل کرده، چند بار برگرده و چکش کنه، هیچکس انتخاب نمی‌کنه با شنیدن یه صدای غیرعادی از بدنش، ساعت‌ها توی اینترنت دنبال نشونه‌های یه بیماری جدی بگرده، هیچکس انتخاب نمی‌کنه وقتی قراره اتفاق مهمی بیفته، از چند روز قبل نتونه آروم بگیره، هیچکس انتخاب نمی‌کنه وقتی باید استراحت کنه، عذاب وجدان بگیره چون احساس می‌کنه هنوز به‌اندازه‌ی کافی کار نکرده، هیچکس انتخاب نمی‌کنه از ترس اشتباه کردن، یه تصمیم ساده رو بارها به تعویق بندازه، هیچکس انتخاب نمی‌کنه وقتی کسی باهاش سرد برخورد می‌کنه، تمام روز درگیر این باشه که چه اتفاقی افتاده و هیچکس انتخاب نمی‌کنه وقتی حتی همه‌چیز آرومه، باز هم نتونه از آرامش لذت ببره و منتظر اتفاق بد بعدی بمونه.
اما بر خلاف مواردی که گفتم، قضاوت کردن آدم‌ها به‌خاطر چیزی که تجربه می‌کنن، یک انتخابه.
لازم نیست به کسی که مضطربه بگی «چرا انقد استرس داری»، حمله‌ی پنیکش رو بی‌اهمیت جلوه بدی یا بهش بگی «چقدر حساسی!»
اضطراب انتخاب نیست، اما اینکه چطور با رنج دیگران برخورد می‌کنیم، انتخاب خودمونه.
✎ روانشناس ایرانی
گاهی درسی که امروز ازش دلخوری، سال‌ها بعد به یکی از ارزشمندترین هدیه‌های زندگیت تبدیل میشه… ❤️
۱۸ سالش بود و فکر می‌کرد پدرش فقط داره زندگی رو براش سخت‌تر می‌کنه.
دوست‌هاش بدون پرداخت اجاره توی خونهٔ پدر و مادرشون زندگی می‌کردن، اما اون باید هر ماه بخشی از حقوقش رو تحویل پدرش می‌داد. بدون استثنا.
براش ناعادلانه بود. نمی‌فهمید چرا کسی که انتظار داشت حامیش باشه، این‌قدر سخت میگیره.
تا اینکه سال‌ها بعد، توی یکی از مهم‌ترین روزهای زندگیش، معنی اون رفتار عوض شد… 🥹
پدرش در تمام اون سال‌ها، هم مسئولیت‌پذیری، نظم، صبوری و پایبندی به قول رو بهش یاد داده بود، هم بی‌سروصدا پول‌ها رو برای آیندهٔ خودش کنار گذاشته بود؛ هدیه‌ای برای شروع زندگی مستقل پسرش. 🏡🤍
گاهی محبت، شکلِ یاددادن به خودش میگیره؛ یاددادن چیزهایی که فرزندت روزی باید بدون حضور و راهنمایی تو از پسشون بربیاد.
البته هر سخت‌گیری‌ای از محبت نمیاد و هر درس سختی هم روش درستی برای تربیت نیست. اما توی این داستان، پشت رفتار پدر، توجه و فکری برای آیندهٔ پسرش وجود داشت.
ارزشمندترین میراث پدر و مادرها، گاهی همون چیزیه که وقتی هنوز کنارمونن، بهمون یاد میدن. ❤️
💬 تو حاضری از فرزند بزرگسالت اجاره بگیری و بی‌خبر از خودش، همه‌ش رو برای آینده‌ش پس‌انداز کنی؟
💥@rraavvaann
پشت هر رابطه‌ی قوی، دوتا آدم پخته هستن که بلدن باهم کنار بیان، به هم احترام بذارن، عیب‌های همدیگه رو بپذیرن، مشکلاتشون رو دونفره حل کنن و در هر شرایطی چشم و دلشون سیر باشه.
رابطه‌ی سالم، هنرِ باهم موندن رو بلد بودنه...
💥@rraavvaann
رابطه همیشه عشق و دوست داشتن و لحظات عاشقانه نیست…
رابطه جاییه که ترس‌های ما هم بیدار میشن.
ترس از ترک شدن، طرد شدن، خیانت دیدن، کافی نبودن یا حتی از دست دادن کسی که دوستش داریم.
برای همین خیلی وقت‌ها چیزی که در رابطه تجربه می‌کنیم فقط عشق نیست؛ ترکیبی از عشق، امید، آسیب‌پذیری و اضطرابه.
در واقع رابطه‌های عاطفی مثل آینه عمل می‌کنن؛ نه فقط زیبایی‌های ما، بلکه زخم‌ها، ناامنی‌ها و بخش‌های درمان‌نشده وجودمون رو هم به ما نشون میدن.
شاید به همین دلیله که بعضی از عمیق‌ترین اضطراب‌های زندگی، درست در جایی ظاهر میشن که عمیق‌ترین دوست داشتن‌ها شکل گرفته‌اند
💥@rraavvaann
اگه همچین زنی توی مسیر زندگیت قرار گرفت رنج هاشو بپذیر،و با عشق همراهش باش❤️
💥@rraavvaann
بفرست براش تا بدونه به فکرشی👀
بی حرمتی که فقط توهین دست درازی یا فحاشی به والدین نیست
بزرگتر ندونستن اونها بی حرمتی ،
بی اعتنایی بهشون بی حرمتی ،.....
💥@rraavvaann
اعتیادی شدیدتر از مواد مخدر
حضور در شبکه های اجتماعی،میزان ترشح آدرنالین و دوپامین را افزایش میدهد وسیستم پاداش دهی فعال کرده و زمینه اعتیاد را به وجود می آورد
مواظب خودتون باشید:)
💥@rraavvaann
نیاز دارم مدتی نباشم ؛
سفر کنم به جایی که هیچ کسی را نشناسم ،
به جایی که هیچ کسی مرا نشناسد ...
دور باشم و رها
سبُک باشم و آزاد ...
آدم هایی را ببینم ، که هیچ تصور بدی از آنها ندارم ،
مسیرهایی را بروم ، که تا به حال نرفته ام ،
عطرهایی را بزنم ، که تا به حال نزده ام ،
و لباس هایی را بپوشم ، که تا به حال نپوشیده ام ...
در مکان هایی بنشینم ، که هیچ خاطره ای را برایم زنده نمی کنند ،
موسیقی هایی گوش کنم ، که مرا یادِ کسی نمی اندازند ،
و نوشیدنی هایی بنوشم ، که مرا بیخیال تر از همیشه کنند ...
نه به کسی فکر کنم ،
نه نگرانِ چیزی باشم ،
نه از پیشامدِ پیش نیامده ای بترسم !
من نیاز دارم مدتی در خنثی ترین حالتِ ممکن باشم ...
💥@rraavvaann
این فیلم را گذاشتم ، و نمی دونم چرا این فیلم را هربار می‌بینم درس جدیدی از آن یاد می گیرم ، نمی دونم شما هم درس جدید را یاد گرفته اید !؟
💔فقط می خوام بگم که:
شکست های پدر را به رخش نیاورید ، بیشتر می شکند.
دست های پدر چون فرسوده شد ، ترک برداشت ، باور کن که هرگز خودش نفهمید ولی تو که فهمیدی ،اگر برایش مرهمی نیستی ، حداقل نمک نباش...
پدرها ژنده پوشیدند تا تو شیک باشی و پیش دوستات شرمنده نشوی..
پس یادت باشه
پدر ها آروم آروم می روند و جایش هرگز پر نمی شود...
و امروز اگر پشتت به پدرت گرم است ، مواظب باش که شاید روزی حسش نکنی. و روزی هم نباشد که خطاهای تو را بپوشاند..
کاش می دونستیم که
پدرها همیشه هستند و همیشه هم ، نیستند
پدرها بر خلاف مادرها هستند ،
خدماتشان اصلا بچشم نمیاد ، و کمرشان اگر خم شد برای آن است که تو سنگین شدی وگرنه که با یک کودک کسی کمرش نمی شکند....
گفتم که بدونی...
شاید دیر باشد ولی بشتاب....
❣حتما این فیلم را ببینید
فرقی ندارد که پدر هستی یا فرزند
فقط ببین
شاید درسی برای زندگی ات شد
💕پدرها همیشه زحماتشان گمنام هستند.
💥کانال زندگی ایده آل در ایتا و بله
👇👇👇👇👇
@rraavvaann
این یک حقیقتِ تلخ اما غیرقابل‌انکار است: زنِ روبروی تو، دقیقاً بازتاب خودِ توست.
💥@rraavvaann
رفتار او با تو، انعکاسی از میزانِ امنیتی‌ست که به او داده‌ای؛ لحن کلامش، بازتابِ تُنِ صدای توست؛ و آرامش یا اضطرابش، خروجیِ طرزِ برخورد و حضورِ تو در رابطه است. اگر می‌خواهی بدهی چقدر مردِ امن، پخته و توانمندی هستی، به زنی که کنارِ تو نفس می‌کشد نگاه کن؛ او آینه‌ی تمام‌نمایِ درونِ توست.
خیلی‌ها فرار میکنند از دیدنِ این تصویر. غرورشان اجازه نمی‌دهد بپذیرند که سردی، پرخاشگری یا خاموشیِ همسرشان، ریشه در رفتارهای خودِ آنها دارد. مردانگی یعنی جرأت داشته باشی به این آینه نگاه کنی، ایرادهای خودت را ببینی و به جای قضاوت کردنِ او، از خودت بپرسی: «من با او چه کرده‌ام که امروز این‌گونه است؟»
رابطه، میدانِ جنگ نیست؛ آینه‌ای‌ست که درونِ تاریک و روشنِ تو را به خودت نشان میدهد. تا زمانی که نپذیری زنِ روبروی تو محصولِ رفتار و انرژیِ خودِ توست، هیچ‌چیز در رابطه تغییر نخواهد کرد.
حالا بی‌تعارف و بدونِ گارد گرفتن: وقتی به زنِ زندگی‌ات نگاه میکنی، از آن‌چه میبینی راضی هستی؟
💥کانال زندگی ایده آل در ایتا،بله
@rraavvaann
...
برایت آرزو نمیکنم غمگین نشوی.
برایت آرزو نمیکنم هیچگاه بیمار نشوی.
برایت آرزو نمیکنم دردی را تجربه نکنی.
برایت آرزو نمیکنم همیشه خوشبخت و شاد باشی.
اینها آرزوهای دیگرانی برای من بوده است
که مرا خیلی دوست داشتند
اما نمیدانستد چطور از من محافظت کنند.
افرادی که زندگی را دوست داشتند
اما نمیدانستند چطور زندگی کنند.
آنهایی که واقعیت را دوست داشتند
اما نمیدانستند چطور واقعیت‌های زندگی را بپذیرند.
من نمیخواهم تو را در دعاها و آرزوهایم دوست داشته باشم.
من نمیخواهم با آرزوهایی این چنینی تو را از
واقعیت‌های زندگی محافظت کنم
چون هیچگاه، هیچگاه
واقعیت‌های زندگی به ما آسیب نمیرساند.
بلکه آرزوها و رویاهای ما از زندگی،
به ما آسیب میرساند.
درست مثل همین جملات ساده‌ای که
از کودکی در گوش من میخواندند
و من هم آرزو میکردم
هیچگاه غمگین نشوم و دردی تجربه نکنم.
.
اما بزرگتر که شدم فهمیدم
تمام این آرزوها مرا از واقعیت های زندگی دور کرده است.
مگر میشود در زندگی
بیماری، درد و اندوهی وجود نداشته باشد؟
مگر میشود همیشه خوشبخت و شاد بود؟
اصلا خوشبختی و شادی چیست؟
من برایت هیچ کدام از اینها را آرزو نمیکنم.
فقط آرزو میکنم
چه در سخت‌ترین و دردناک‌ترین لحظات زندگی‌ات
و چه در شادترین و آرامش بخش‌ترین ثانیه‌هایت،
چشم‌های فردی ، پدر و مادری ، خواهر و برادری ، همسری ، عشقی ،دوستی و یا .... هر عزیزی را در کنارت داشته باشی که بتوانی به او نگاه کنی
و با نگاهش احساس امنیت کنی
و جرات پیدا کنی عبور کنی.
عبور از درد و شادی.
عبور از هر‌آنچه که باید از آن گذر کنی.
فقط همین.
.
.
💥کانال زندگی ایده آل در بله و ایتا
@rraavvaann
هنگامی که مرگ؛
این آشتی دهنده ی بزرگ از راه می رسد ما از مهربانی هایمان پشیمان نمی شویم از سخت گیری هایمان پشیمان میشویم...
این یک حقیقتِ تلخ اما غیرقابل‌انکار است: زنِ روبروی تو، دقیقاً بازتاب خودِ توست.
رفتار او با تو، انعکاسی از میزانِ امنیتی‌ست که به او داده‌ای؛ لحن کلامش، بازتابِ تُنِ صدای توست؛ و آرامش یا اضطرابش، خروجیِ طرزِ برخورد و حضورِ تو در رابطه است. اگر می‌خواهی بدهی چقدر مردِ امن، پخته و توانمندی هستی، به زنی که کنارِ تو نفس می‌کشد نگاه کن؛ او آینه‌ی تمام‌نمایِ درونِ توست.
خیلی‌ها فرار میکنند از دیدنِ این تصویر. غرورشان اجازه نمی‌دهد بپذیرند که سردی، پرخاشگری یا خاموشیِ همسرشان، ریشه در رفتارهای خودِ آنها دارد. مردانگی یعنی جرأت داشته باشی به این آینه نگاه کنی، ایرادهای خودت را ببینی و به جای قضاوت کردنِ او، از خودت بپرسی: «من با او چه کرده‌ام که امروز این‌گونه است؟»
رابطه، میدانِ جنگ نیست؛ آینه‌ای‌ست که درونِ تاریک و روشنِ تو را به خودت نشان میدهد. تا زمانی که نپذیری زنِ روبروی تو محصولِ رفتار و انرژیِ خودِ توست، هیچ‌چیز در رابطه تغییر نخواهد کرد.
حالا بی‌تعارف و بدونِ گارد گرفتن:
وقتی به زنِ زندگی‌ات نگاه میکنی، از آن‌چه میبینی راضی هستی؟
💥@rraavvaann
نصیحت امشب:
انقدر از بدی آدم ها نگذرید !
که بعدش فکر کنن حق با اونا بوده ،
چشم باز میکنی میبینی
هم بدی دیدی هم بده شدی
💥@rraavvaann
برای بعضی زندگی ها شرایط اینگونه‌ست
💥@rraavvaann
خدا از این آدما دورت کنه....
💥@rraavvaann
🚨 گاهی چیزی که دیگران را از تو می‌رنجاند، داشته‌هایت نیست؛ خودِ تویی!
بعضی وقت‌ها آدم‌ها نه به پولت حسادت میکنند، نه به خانه و ماشینت؛ بلکه به آرامشی حسادت میکنند که بعد از سختی‌ها به دست آورده‌ای، به اعتمادبه‌نفسی که با وجود زخم‌هایت ساخته‌ای، به شخصیتت، محبوبیتت و رابطه‌های سالمی که در زندگی‌ات داری.
🧠 از نگاه روانشناسی، چرا موفقیت و آرامش دیگران بعضی افراد را آزار میدهد؟
وقتی فردی در درون خود احساس ناکافی‌بودن، ناامنی یا نارضایتی داشته باشد، ممکن است زندگی دیگران را معیار ارزشمندی خودش قرار دهد. در چنین شرایطی، موفقیت یک نفر به‌جای آنکه الهام‌بخش باشد، به عاملی برای مقایسه، احساس کمبود و حتی حسادت تبدیل میشود.
اما یک نکته مهم را فراموش نکنیم:
هر انتقادی نشانه حسادت نیست و هر رفتار سردی را نباید به بدخواهی نسبت داد. گاهی تفاوت شخصیت‌ها، سوءتفاهم‌ها یا تعارض‌های حل‌نشده نیز باعث رفتارهای ناخوشایند می‌شوند. پس به‌جای ذهن‌خوانی، رفتارهای تکرارشونده را بررسی کن.
💎 حالا چیکار کنم؟
۱️⃣ برای اثبات ارزشمندی‌ات با کسی رقابت نکن؛ ارزش تو وابسته به تأیید دیگران نیست.
۲️⃣ درباره تمام موفقیت‌ها و برنامه‌هایت با همه صحبت نکن؛ صمیمیت به معنای نداشتن حریم خصوصی نیست.
۳️⃣ اگر کسی مرتب تو را تحقیر می‌کند، موفقیت‌هایت را کوچک می‌شمارد یا با مقایسه و کنایه آزارت میدهد، به‌جایدرگیری، مرزهای سالم تعیین کن.
۴️⃣ اجازه نده رفتار دیگران، شخصیت تو را تغییر دهد. برای مقابله با تلخی دیگران، لازم نیست خودت تلخ شوی.
۵️⃣ روی رشد خودت تمرکز کن؛ آرامش، عزت‌نفس و روابط سالمت را حفظ کن، بدون آنکه زندگی‌ات را به میدان اثبات برتری تبدیل کنی.
🌱 یادت باشد:
قرار نیست برای پذیرفته‌شدن، نور وجودت را خاموش کنی؛ اما قرار هم نیست برای درخشیدن، دیگران را کوچک کنی.
ارزشمندترین انسان کسی نیست که دیگران را پشت سر می‌گذارد؛ کسی است که بدون تحقیر دیگران، مسیر رشد خودش را ادامه میدهد.
✨ تو مسئول مدیریت احساسات دیگران نیستی؛ مسئول انتخاب رفتار، حفظ مرزها و مراقبت از آرامش خودت هستی.
💬 یک سؤال مهم:
تا به حال با کسی روبه‌رو شده‌اید که بعد از موفقیت شما، رفتارش تغییر کرده باشد؟ به نظرتان بهترین واکنش در چنین موقعیتی چیست؟ تجربه‌تان را برای دیگران بنویسید.
📌 این مطلب را ذخیره کنید و برای کسی بفرستید که لازم است ارزش خودش را به یاد بیاورد.
#روانشناسی_مثبت_گرا #عزت_نفس #سلامت_روان #روابط_سالم #خودشناسی
💥@rraavvaann
چقدر این جمله برام عجیب و تکان دهنده بود:
همه‌ی ما دستِ کم در روایت یک نفر هیولایی نفرت انگیز هستیم.
💥@rraavvaann
🔹اگر همیشه خودت را با افراد جلوتر از خودت مقایسه کنی، ممکن است پیشرفتت را نبینی.
همیشه کسی وجود دارد که درآمد بیشتری دارد، سریع‌تر یاد می‌گیرد یا در جایگاه بالاتری قرار گرفته است. اگر معیار ارزشمندی تو فقط فاصله‌ات با بهترین فرد باشد، هیچ‌وقت احساس کافی بودن نخواهی کرد. مقایسه می‌تواند برای یادگیری مفید باشد، اما وقتی به ابزار تحقیر خودت تبدیل شود، انرژی لازم برای پیشرفت را از تو می‌گیرد. معیار دیگری هم داشته باش: امروز چه چیزی را بهتر از گذشته انجام می‌دهی و کدام ضعف را واقعاً کاهش داده‌ای؟
💥@rraavvaann
🔸هر چیزی که می‌توانی به دست بیاوری، ارزش به دست آوردن ندارد.
انسان می‌تواند سال‌ها برای گرفتن یک جایگاه، خرید یک وسیله یا جلب توجه دیگران تلاش کند و بعد از رسیدن به آن بفهمد چیزی که به دست آورده، به‌اندازه هزینه‌ای که داده ارزش نداشته است. قبل از انتخاب یک هدف، فقط احتمال موفقیتت را بررسی نکن،ببین اگر موفق شوی، واقعاً چه چیزی به زندگی‌ات اضافه خواهد شد. بعضی پیروزی‌ها از دور جذاب‌اند، اما از نزدیک ارزش چندانی ندارند.
💥@rraavvaann
خواستم آنقدر خوب باشم که هیچکس از من ناراحت نشود
آنقدر مراقب حرفهایم باشم که هیچکس از من نرنجد آنقدر ببخشم که هیچکس مرا کینه ای نداند انقدر سکوت کنم که کسی مرا بی ادب نخواند بعد فهمیدم دارم زندگی ام را به رضایت آدمهایی می فروشم که حتی اگر تمام وجودم را هم به آنها بدهم باز چیزی برای ایراد گرفتن پیدا خواهد کرد. آدم ها عجیبند!
گاهی برایت چاهی میکنند و وقتی افتادی میگویند؛ «چرا انقدر بی احتیاط بودی؟»
گاهی قلبت را میشکنند و وقتی اشکت را میبنند میگویند؛ «چقدر حساسی»
گاهی خودشان تورا مجبور به فاصله گرفتن میکنند و وقتی رفتی میپرسند؛
«چرا تغییر کردی؟!»
و تو میمانی و نمیدانی آیا باید از خودت دفاع کنی يا فقط لبخند بزنی و بگویی
«چیزی نیست...»
💥@rraavvaann
چه رفتار احمقانه، بی ادبانه و متوهمانه ای داری تو که مدعی هستی پدرت یا مادرت باید ادب بشه بخاطر این رفتار یا اون رفتارش با تو ،
تو لیاقتتو نشون بده مطمئن باش اندازه لیاقتت باهات درست رفتار میشه ،
💥@rraavvaann
