21426
اگر موضوعی را مدام برای شما تکرار کردند بدانید که به احتمال زیاد یک دروغ است. ✍🏻 نوآم چامسکی
💢 تنظیم دوباره خواب تابستانی بچهها برای بازگشت به مدرسه
پس از تابستانی پر از تعطیلات و شبنشینیهای طولانی، حالا وقت آن رسیده که زنگهای بازگشت به مدرسه را دوباره تنظیم کنیم.
برنامه منظم برای ساعت خواب به مغز و بدن علامت میدهد که وقت آرام شدن است. این کار به راحتتر به خواب رفتن، ادامه خواب تا صبح و بیدار شدن با احساس سرحال بودن کمک میکند. برای دانشآموزان، این موضوع برای حفظ تمرکز و هوشیاری در کلاس کلیدی است.
پیش از شروع دوباره فصل مدرسه، کارشناسان توصیه میکنند بچهها کمکم به یک روال منظم برگردند.گابرینا دیکسون، متخصص کودکان در بیمارستان کودکان نشنال در آمریکا، گفت: «ما فقط از سر عادت نمیگوییم خواب خوب داشته باشید. خواب خوب واقعا به بچهها کمک میکند یاد بگیرند و در طول روز درست کار کنند.»
میزان خواب مورد نیاز بچهها با بالا رفتن سن تغییر میکند. کودکان پیشدبستانی باید تا ۱۳ ساعت در شبانهروز بخوابند، کودکان در سنین پیش از نوجوانی به ۹ تا ۱۲ ساعت خواب نیاز دارند و نوجوانان با ۸ تا ۱۰ ساعت خواب بهترین عملکرد را دارند.
وقتی بچهها به اندازه کافی نمیخوابند، ممکن است در تمرکز سر کلاس مشکل داشته باشند، روزها احساس خوابآلودگی کنند، سطح انرژیشان پایین بیاید و زود عصبی شوند.
ساعت خواب را زودتر تنظیم کنید.در تابستان، ساعت خواب زودهنگام معمولا از برنامه خانوادهها کنار میرود و بچهها برای مهمانیهای شبانه، تماشای فیلمهای طولانی و پروازهای دور و دراز تا دیروقت بیدار میمانند.
برای بازگشت به روال مدرسه، کارشناسان توصیه میکنند یک تا دو هفته پیش از روز اول مدرسه، ساعت خواب را زودتر تعیین کنید یا هر شب ۱۵ تا ۳۰ دقیقه زودتر به رختخواب بروید.
برایان چن، پزشک در کلینیک کلیولند، توصیه میکند: «اگر لازم است برنامه خواب فرزندتان را تغییر دهید، این تغییر باید آهسته انجام شود. تغییر ناگهانی میتواند باعث شود بچهها کمخواب و گیج باشند.»
بهتر است پیش از خواب به بچهها غذای سنگین داده نشود و آنها از تماشای تلویزیون یا استفاده از صفحهنمایشها تا دو ساعت پیش از خواب خودداری کنند. در عوض میتوانند سراغ فعالیتهای آرامشبخش بروند؛ مثلا دوش گرفتن یا خواندن داستان.
نیتون ورما، سخنگوی آکادمی پزشکی خواب آمریکا، به خبرگزاری آسوشیتدپرس گفت: «شما تلاش میکنید بار فکری را از روی ذهن خود بردارید. مثل زمانی است که در حال رانندگی هستید و کمکم پای خود را از روی پدال گاز برمیدارید.»
والدین میتوانند برنامه بازگشت به مدرسه را بر اساس چیزی که برای فرزندشان بهتر جواب میدهد تنظیم کنند.ورما گفت صبحها نشستن کنار پنجره یا رفتن به فضای باز و قرار گرفتن در معرض نور روز میتواند به مغز کمک کند برای شروع فعالیت آماده شود.
اضطراب خواب در آستانه بازگشت به مدرسه را کاهش دهیدکیفیت خواب به اندازه مدت آن اهمیت دارد. اضطراب روز اول مدرسه میتواند حتی با وجود ساعت خواب زود، به سختی به خواب رفتن منجر شود.
دیکسون میگوید والدین میتوانند با فرزندانشان صحبت کنند تا بفهمند چه چیزی باعث اضطراب آنها شده است؛ آیا روز اول در مدرسهای جدید است؟ آیا از پیدا کردن دوستهای تازه میترسند؟ سپس میتوانند پیش از شروع مدرسه، یک تمرین آزمایشی برای موقعیتهای استرسزا انجام دهند تا این کارها کمتر ترسناک به نظر برسد؛ مثلا با بازدید از مدرسه یا دیدار با همکلاسیها در روز بازدید آزاد.هفتههای منتهی به شروع مدرسه میتواند بسیار شلوغ باشد و همیشه امکان آماده کردن یک روال مشخص از قبل وجود ندارد.
با این حال، بچهها در نهایت خود را وفق میدهند، بنابراین متخصصان خواب میگویند والدین باید تا جایی که میتوانند کارهای لازم را انجام دهند. در نهایت، فقط بچهها نیستند که باید خود را با روال تازه هماهنگ کنند.
دیکسون گفت: «من همیشه میگویم یک نفس عمیق بکشید، همه چیز درست میشود. فقط آن برنامه را شروع کنید.»
این متن با کمک هوش مصنوعی تهیه شده؛ ترجمه شده از زبان: انگلیسی.
🆔@ScientificDialectics
💢 زمان صرف صبحانه و شام بر طول عمر شما تاثیر میگذارد؛ چه ساعتی بخوریم بهتر است؟
آیا برای عمر طولانیتر، فقط آنچه میخوریم مهم است یا زمان غذا خوردن هم نقش دارد؟
یک مطالعه جدید نشان میدهد ساعت صرف صبحانه و شام میتواند با طول عمر و خطر مرگومیر ارتباط داشته باشد.توصیههای تغذیهای معمولا بر محتوای بشقاب غذا تمرکز دارند.
فراتر از این توصیه مشهور که «روزانه پنج وعده میوه و سبزیجات مصرف کنید»، توصیههای دیگر بر کاهش مصرف غذاهای فوقفرآوریشده، نمک و قندهای افزوده و همچنین داشتن یک رژیم غذایی متعادل تاکید میکنند.
اما این بار، مطالعهای که در پایان ماه ژوئیه در «مجله اروپایی تغذیه بالینی» منتشر شده، توجه را به موضوعی متفاوت جلب کرده است: زمان صرف وعدههای غذایی.بر اساس این پژوهش، ساعت صرف نخستین و آخرین وعده غذایی روز میتواند بر امید به زندگی تأثیر بگذارد.
این مطالعه عادات غذایی بیش از ۳۰ هزار بزرگسال آمریکایی ۴۰ ساله و بالاتر را بررسی کرده است. دادهها از یک نظرسنجی ملی که بین سالهای ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۸ انجام شده، به دست آمدهاند.
شرکتکنندگان اطلاعات مربوط به غذاها و نوشیدنیهای مصرفی خود و همچنین زمان صرف وعدههای غذایی را ثبت کردند. در طول دوره پیگیری که نزدیک به ۹ سال به طول انجامید، بیش از ۷ هزار مورد مرگ ثبت شد که نزدیک به یکسوم آنها ناشی از بیماریهای قلبیعروقی بود.
این تجزیه و تحلیل عوامل متعددی را که میتوانند بر خطر مرگ و میر تأثیر بگذارند، مانند سن، عادات سیگار کشیدن، سطح فعالیت بدنی، کیفیت رژیم غذایی، شاخص توده بدنی، میزان مصرف انرژی، درآمد و بیماریهای زمینهای را نیز در نظر گرفت.نتایج این پژوهش سرنخهایی درباره زمانهایی ارائه میدهد که ممکن است برای سلامت و طول عمر مفیدتر باشند.
واضحترین نتیجه به چیزی مربوط میشود که پژوهشگران آن را «اولین دریافت کالری روز» مینامند.افرادی که نخستین وعده غذایی خود را بین ساعت ۸ تا ۱۰ صبح مصرف میکنند، در مقایسه با کسانی که بین ساعت ۷ تا ۸ صبح صبحانه میخورند، با ۱۰ درصد افزایش خطر مرگ مواجه هستند.
این خطر زمانی که اولین وعده غذایی بین ساعت ۱۰ صبح تا ۱۲ ظهر مصرف شود، به حدود ۲۰ درصد افزایش مییابد.همچنین افرادی که نخستین خوراکی یا میانوعده خود را در بعدازظهر مصرف میکنند، ۲۹ درصد بیشتر در معرض خطر مرگ قرار دارند.
در سن ۵۰ سالگی، امید به زندگی افرادی که بسیار دیر شروع به غذا خوردن میکنند، بهطور متوسط حدود دو سال و نیم کمتر از سایر افراد است.در این گروه آخر، خطر مرگ ناشی از بیماریهای قلبیعروقی بهطور چشمگیری افزایش مییابد و ۴۶ درصد بیشتر از افرادی است که صبحانه خود را بین ساعت ۷ تا ۸ صبح مصرف میکنند.
پژوهشگران بر این اساس برآورد کردهاند که در سن ۵۰ سالگی، امید به زندگی افرادی که بسیار دیر شروع به غذا خوردن میکنند، بهطور متوسط حدود دو سال و نیم کمتر از سایر افراد است.بهترین زمان شام خوردن چه موقع است؟زمان صرف آخرین وعده غذایی روز نیز نتایج جالبی به همراه داشته است.
بر اساس این مطالعه، افرادی که شام خود را پیش از ساعت ۷ عصر میخورند، در مقایسه با کسانی که بین ساعت ۷ تا ۸ شب شام میخورند، با ۱۳ درصد افزایش خطر مرگومیر مواجه هستند.در مقابل، اگر آخرین وعده غذایی پس از نیمهشب مصرف شود، این خطر به ۲۷ درصد میرسد.
زمان صرف وعدههای غذایی یکی از مهمترین سیگنالها برای تنظیم ساعتهای زیستی محیطی بدن است. دیر خوردن اولین وعده غذایی یا غذا خوردن در ساعات پایانی شب میتواند به اختلال در ریتم شبانهروزی بدن و بروز ناهنجاریهای متابولیک منجر شود.»
برهم خوردن این ریتمهای زیستی ممکن است در درازمدت بر سلامت عمومی و خطر ابتلا به بیماریها تأثیر بگذارد. با این حال، پژوهشگران تأکید میکنند که این مطالعه تنها یک ارتباط آماری را نشان میدهد و ثابت نمیکند که صبحانه یا شام دیرهنگام مستقیما باعث کاهش طول عمر میشود.
عوامل دیگری نیز ممکن است در تفاوتهای مشاهدهشده نقش داشته باشند که از جمله آنها اختلالات خواب، کار در شیفت شب، فشارهای اقتصادی یا سایر شرایط زندگی است.
https://health.yahoo.com/wellness/nutrition/healthy-eating/articles/eat-breakfast-may-matter-more-191052916.html
🆔@ScientificDialectics
💢 دندانها دروغ نمیگویند؛ رازهایی که در مطب دندانپزشکی آشکار میشوند
دهان دریچهای قابلتوجه به زندگی روزمره افراد به شمار میرود و درباره عادتهای روزمره سرنخهای فراوانی به دست میدهند.
بسیاری از افراد با اضطراب وارد مطب دندانپزشکی میشوند و خجالت میکشند اعتراف کنند که در مراقبت از دندانهایشان کوتاهی کردهاند.
با این حال، خود دهان پیش از آنکه بیمار چیزی بگوید، به شیوه خود واقعیت را آشکار میکند و دندانپزشک اغلب حتی پیش از آنکه بیمار چیزی درباره رژیم غذاییاش بگوید، میتواند تشخیص دهد که او چه مواد غذایی یا نوشیدنیهایی مصرف میکند، زیرا لکهها، فرسایش مینای دندان و الگوهای ساییدگی گاه با دقتی شگفتآور عادتهای غذایی خاص را برملا میکنند.
به گفته کارشناسان ، یکی از چشمگیرترین ویژگیهای دندانپزشکی مدرن، گستردگی دامنه تشخیصی آن است. دهان اغلب اتفاقهایی را که در دیگر بخشهای بدن رخ داده است، بازتاب میدهد. گاه نشانههای مرتبط با التهاب مزمن، بیماریهای خودایمنی، مشکلات مجاری تنفسی، بازگشت اسید معده یا تغییرات مشکوک بافتی حین معاینه مشاهده میشوند که خود بیمار هنوز از آنها آگاه نیست.
پیشرفتها در بخش تصویربرداری دامنه این تشخیصها را گستردهتر هم کرده است و اکنون با استفاده از تصویربرداری میتوان عفونتهای سینوسی شدید، تودههای غیرطبیعی و حتی مواردی نادری مانند رشد دندان اضافی در حفره بینی را نیز شناسایی کرد.
دهان دریچهای قابلتوجه به زندگی روزمره افراد به شمار میرود و درباره عادتهای روزمره سرنخهای فراوانی به دست میدهند. مثلا نوشیدن قهوه، چای و شراب قرمز بهمرور زمان انواع خاصی از لکهها را روی دندان ایجاد میکنند.
مصرف مکرر مواد غذایی یا نوشیدنیهای اسیدی مانند نوشابه، مرکبات، آب گازدار، نوشیدنیهای انرژیزا، کامبوچا یا حتی نوشیدن مداوم آبلیمو در طول روز نیز میتواند بهتدریج موجب فرسایش مینای دندان شود.
حتی نشانههای بازگشت اسید معده هم گاهی در معاینه دهان قابلمشاهده است.وقتی صحبت از نخ دندان میشود، هم وضعیت لثهها اغلب نشان میدهد که فرد چه مدت است که این بخش از مراقبتهای دندانی را نادیده گرفته است، زیرا اگر کسی بهطور منظم نخ دندان بکشد، بافت لثههایش معمولا سالمتر و کمتر ملتهب است و هنگام معاینه نیز خونریزی کمتری دیده میشود.
درباره مصرف دخانیات یا الکل هم اگرچه افراد معمولا داوطلبانه از آن صحبت نمیکنند، شواهد ظاهری اغلب پیش از اعتراف آنها نمایان میشود. بهویژه مصرف دخانیات که ردپایی کاملا قابلشناسایی به جا میگذارد. از جمله لکههای دندانی، تحلیل لثه، تاخیر در ترمیم زخمها، خشکی دهان و تغییر در سلامتی بافتها. مصرف زیاد الکل نیز میتواند موجب خشکی و تحریک بافتها شود.
یکی از دلایل اهمیت معاینات منظم همین است که دهان گاهی مشکلات سلامتی را پیش از جدیتر شدن آنها آشکار میکند. مثلا دندانهای بیمارانی که با اطمینان میگویند دندانهایشان را روی هم فشار نمیدهند یا نمیسایند، معمولا حقیقت ماجرا را بازتاب میدهند، زیرا استرس نشانههای مشخصی در دهان به جا میگذارد که بسیار بیشتر از آنچه اغلب مردم تصور میکنند، دیده میشوند.
دندانهای ترکخورده، مینای ساییدهشده، درد فک، تحلیل رفتن لثه بر اثر فشردن دندانها و سردردهای مرتبط با دندانقروچه از جمله نشانههای استرس مزمناند، در حالی که بسیاری از افراد ممکن است واقعا ندانند چنین کاری میکنند، زیرا خیلی از این واکنشها هنگام خواب رخ میدهند.
اینکه فرد بیشتر از بینی نفس میکشد یا از دهان، هم اگرچه موضوعی کماهمیت به نظر میرسد، میتواند پیامدهای مهمی برای سلامتی بلندمدت دندانها داشته باشد. تنفس از دهان میتواند به خشکی دهان، التهاب لثه، بوی بد دهان و حتی تغییر تدریجی الگوی ساییدگی دندانها منجر شود. بزاق در محافظت از دهان نقش بسیار مهمی دارد، بنابراین وقتی بافتها بهطور مداوم خشک میمانند، احتمال پوسیدگی و التهاب افزایش مییابد.
نکته مهم این است که این اظهارات نادقیق بهندرت عمدیاند. افراد معمولا پس از آنکه رفتارهایی مانند دندانقروچه، غذا خوردن در ساعات پایانی شب، سیگار کشیدن یا نخ دندان کشیدن به عادت تبدیل میشوند، دیگر به میزان تکرار آنها توجه دقیقی ندارند و معمولا میزان دندانقروچه، میانوعده خوردن، سیگار کشیدن یا دفعات نخ دندانکشیدن خود را کمتر از واقعیت تخمین میزنند، زیرا این رفتارها به بخشی از زندگی روزمرهشان تبدیل شدهاند.
https://creators.yahoo.com/lifestyle/story/your-dentist-knows-more-than-you-think--the-secrets-revealed-in-your-mouth-before-you-say-a-word-020855868.html
🆔@ScientificDialectics
💢 مریخ یا ناهید ، کدام سیاره می تواند خانه دوم انسان ها شود ؟
در حالی که تمام توجه ایلان ماسک و آژانسهای فضایی روی خاک سرخ مریخ متمرکز شده است، برخی پژوهشگران بر این باور هستند که اگر واقعاً قصد داریم انسان را به سیاره دیگری بفرستیم، ناهید (زهره) هم انتخابی منطقی است!
ناهید، سیارهای میافتند که دمای سطح آن برای ذوب کردن سرب کافی است و فشار جوی آن مانند قرار گرفتن زیر سنگینی یک فیل بزرگ بر هر سانتیمتر مربع از بدن انسان است، میتواند جای مناسبی برای زندگی باشد؟ اگر روی «سطح» ناهید پا نگذاریم احتمالا بله.
در ارتفاع ۵۰ تا ۶۰ کیلومتری از سطح ناهید، لایهای از جو وجود دارد که دمای آن مشابه زمین است، فشار جو با فشار سطح دریا در زمین برابری میکند و جو غنی از دیاکسید کربن به عنوان یک سپر طبیعی در برابر تشعشعات مرگبار کیهانی عمل میکند.
پس انسان میتواند در «شهرهای شناور» در میان ابرهای ناهید زندگی کند تصوری که دقیقاً مانند داستانهای علمیتخیلی است اما شاید از نظر فیزیکی امکانپذیر باشد.
جاذبهای شبیه به زمین و سفری راحتتریکی از بزرگترین مشکلات مریخ، جاذبه کمتر از زمین و تشعشعات بالا روی سطح آن است که در طولانیمدت سلامت انسان را نابود میکند.
اما در زهره، جاذبه تقریباً با زمین برابر است و از مشکلات اسکلتی و عضلانی جلوگیری میکند.از نظر مسافت نیز ناهید نزدیکترین سیاره به زمین است.
در نزدیکترین حالت، زهره تنها ۳۸ میلیون کیلومتر با ما فاصله دارد (حداقل فاصله تا مریخ ۵۶ میلیون کیلومتر است).
سفر به ناهید با فناوریهای فعلی بین ۳ تا ۵ ماه طول میکشد، در حالی که سفر به مریخ حداقل ۷ ماه زمان میبرد. همچنین پنجرههای پرتاب به سمت ناهید هر ۱۹ ماه یکبار تکرار میشوند، اما برای مریخ باید ۲۶ ماه منتظر ماند.
در این میان چالش اصلی زیستن در ابرهای ناهید است که با فناوری کنونی بیشتر به فیلمهای علمی تخیلی میماند. بادهای شدید با سرعت بیش از ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت و ابرهایی از جنس اسید سولفوریک از موانع اصلی هستند.
با این حال، استفاده از متریالهای مقاوم مانند تفلون و پلاستیکهای پیشرفته میتواند ساختمانهای شناور را در برابر اسید محافظت کند.
نکته مهم این است که توسعه فناوری برای زندگی در شرایط سخت ناهید مانند ساخت سازههای مقاوم در برابر طوفانهای شدید یا کشاورزی در محیطهای محدود مستقیماً به نفع زندگی روی زمین خواهد بود و احتمالا راهحلهای ملموسی برای بحرانهای اقلیمی ارائه میدهد.
https://www.iflscience.com/forget-mars-if-we-want-to-send-humans-to-another-planet-venus-is-the-way-to-go-84427
🆔@ScientificDialectics
💢 سرنخ عمر بالای ۱۰۰ سال در سلولهای صدسالهها
پژوهشگران نوعی سلول نادر دستگاه ایمنی را شناسایی کردهاند که در میان افراد بالای صد سال بسیار شایعتر است و میتواند سرنخهای تازهای درباره سالمپیری بدهد.
برخی افراد دههها بیشتر از دیگران عمر میکنند و حتی از مرز ۱۰۰ سالگی هم میگذرند. چه چیزی آنها را متفاوت میکند؟
پژوهشگران دانشگاه اوزاکا در ژاپن به یک وجه اشتراک در میان ابرصدسالهها پی بردهاند: تعداد بهطور غیرعادی بالای یک نوع خاص و نادر سلول.
بهگفته این پژوهش، سلولهای CD4 CTL که نوعی گلبول سفید و بخشی از پاسخ ایمنی بدن هستند، با رسیدن افراد به ۱۰۰ سالگی افزایش پیدا میکنند.
پژوهشگران در این مطالعه که در نشریه علمی Cell Reports (منبع به زبان انگلیسی) منتشر شده، دریافتند این سلولها در میان این گروه سنی بسیار بالا افزایش مییابند و خود را سازگار میکنند.
این سلولها در افراد جوان معمولا کمتر از ۵ درصد سلولهای T را تشکیل میدهند، اما در ابرصدسالهها، یعنی کسانی که ۱۱۰ ساله یا مسنتر هستند، درصد میانه به حدود ۱۷٫۶ درصد میرسد.
پژوهشگران نمونههای خون ۲۸ بزرگسال را که در سه گروه سنی ۷۰ تا ۹۹ سال، ۱۰۰ تا ۱۰۹ سال و ۱۱۰ سال و بالاتر تقسیم شده بودند، بررسی کردند و دریافتند نسبت سلولهای CD4 CTL با افزایش سن بالا میرود؛ درصدهای میانه در این سه گروه بهترتیب ۴، ۹٫۶ و ۱۷٫۶ درصد بود.
سالمندی حاصل انباشت آسیبهای مولکولی و سلولی در طول زمان است که به کاهش تدریجی توان جسمی و ذهنی و افزایش خطر بیماری و مرگ منجر میشود.
با این حال، نویسندگان تاکید میکنند که سالمندی خود یک بیماری نیست و لزوما به از کار افتادن سیستمهای حیاتی فیزیولوژیک منجر نمیشود.
ابرصدسالهها الگویی برای سالمندی سالم بهشمار میروند؛ آنها وضعیت ایمنی، قلبیعروقی و اپیژنومی خود را در سطحی حفظ میکنند که جوانتر از سنشان بهنظر میرسد و با پرهیز از ابتلا یا بهتعویق انداختن بیماریهای مهم مرتبط با سن، مانند اختلالات قلبیعروقی و سرطان، به طول عمر بالایی دست مییابند.
کوسوکه هاشیموتو، نویسنده اصلی و دانشیار دانشگاه اوزاکا، گفت که سلولهای CD4 CTL یک جمعیت غیرمعمول و نسبتا نادر از سلولهای T هستند و افزود که افزایش چشمگیر آنها در ابرصدسالهها میتواند سرنخهای مهمی درباره نحوه حفظ سیستم ایمنی در سالمندی بسیار پیشرفته ارائه کند.
او گفت: گسترش انتخابی برخی سلولهای T نشان میدهد که حتی در سالمندی بسیار پیشرفته، سیستم ایمنی ممکن است همچنان به سازگاری با چالشهای مرتبط با سن ادامه دهد.
این مطالعه نشان میدهد این سلولها ممکن است با هدف قرار دادن سلولهای سالخوردهای که در بدن تجمع مییابند و فراهم کردن نظارت ایمنی بر تومورها، به سالمندی سالم و افزایش طول عمر کمک کنند.
نویسندگان تاکید کردند پژوهشی که بر حضور سلولهای T در گردش در خون تمرکز دارد، ثابت نمیکند که فراوانی سلولهای CD4 CTL مانع سرطان میشود یا طول عمر را افزایش میدهد.
هاشیموتو گفت گام بعدی تیم، بررسی رفتار این سلولها در بافت انسانی است.
🆔@ScientificDialectics
💢 محدودیت مصرف شکر در کودکی، در کاهش خطر ابتلا به زوال عقل موثر است
داریوش مظفریان گفت عوامل دیگری نیز میان افرادی که در دوران جنگ و پس از آن متولد شدهاند تفاوت ایجاد کرده از جمله کیفیت کلی برنامه غذایی و میزان کالری دریافتی. به گفته او، به همین دلیل نمیتوان با اطمینان گفت تفاوت مشاهدهشده تنها ناشی از مصرف شکر بوده است.
نتایج پژوهشی جدید نشان میدهد مصرف کمتر شکر در دوران بارداری و سالهای نخست زندگی ممکن است خطر ابتلا به زوال عقل را در دهههای بعد کاهش دهد.
این پژوهش که در مجله «نورولوژی» (Neurology) منتشر شده است، نشان میدهد افرادی که پیش از تولد و در یکی دو سال نخست زندگی شکر کمتری دریافت کردند، در مقایسه با افرادی که پس از پایان سهمیهبندی شکر (بریتانیا در سالهای جنگ جهانی دوم از ۱۹۴۰ تا ۱۹۵۳ به دلیل دشواری واردات مواد غذایی سهمیهبندی شکر را اعمال کرد) در بریتانیا متولد شدند، تا ۲۳ درصد کمتر در معرض خطر ابتلا به زوال عقل قرار داشتند.
محققان در این پژوهش سوابق سلامت بیش از ۶۴ هزار نفر را که پیش و پس از پایان سهمیهبندی شکر در سال ۱۹۵۳ در بریتانیا متولد شده بودند، بررسی کردند.نتایج نشان داد افرادی که پیش از تولد و در سال نخست زندگی شکر کمتری مصرف کرده بودند، ۲۱ درصد کمتر در معرض خطر زوال عقل قرار داشتند.
این کاهش خطر در افرادی که محدودیت مصرف شکر آنها تا دو سالگی ادامه داشت، به ۲۳ درصد رسید.این پژوهش همچنین نشان داد افرادی که در سالهای ابتدایی زندگی کمتر در معرض شکر بودند، به طور متوسط ۲.۶ سال دیرتر از دیگران به زوال عقل مبتلا شدند.
جیازن ژنگ، نویسنده اصلی این پژوهش از دانشگاه علم و فناوری هنگکنگ، در بیانیهای گفت: «یافتههای ما نشان میدهد محدود کردن مصرف شکر در مراحل ابتدایی زندگی ممکن است فواید ماندگاری برای سلامت مغز داشته باشد.»با این حال ، فاکس نیوز می نویسد که همه کارشناسان در تفسیر قطعی این نتایج محتاطند.
داریوش مظفریان، مدیر موسسه «غذا بهمثابه دارو» در دانشگاه تافتس که در این پژوهش مشارکتی نداشت، گفت این مطالعه پرسش مهمی را مطرح میکند اما برای نتیجهگیری قطعی کافی نیست.
او به فاکس نیوز دیجیتال گفت: «از خلاقیت پژوهشگران در استفاده از دادههایی که طی چند دهه جمعآوری شدهاند، برای پاسخ به این پرسش تحت تاثیر قرار گرفتم، اما یافتهها هنوز قانعکننده نیستند.»
مظفریان افزود عوامل دیگری نیز میان افرادی که در دوران جنگ و پس از آن متولد شدهاند تفاوت ایجاد کرده است از جمله کیفیت کلی برنامه غذایی و میزان کالری دریافتی. به گفته او، به همین دلیل نمیتوان با اطمینان گفت تفاوت مشاهدهشده تنها ناشی از مصرف شکر بوده است.
او با این حال تاکید کرد توصیههای تغذیهای برای زنان باردار تغییری نکرده است.مظفریان گفت: «شواهد موجود نشان میدهد زنان باردار باید تا حد امکان از برنامه غذایی سالم پیروی کنند تا هم سلامت خودشان و هم رشد جنین حفظ شود.»
او توصیه کرد برنامه غذایی زنان باردار بر غذاهای کمفرآوریشده مانند میوه، سبزی، حبوبات، مغزها، دانهها، غلات کامل، لبنیات تخمیری و ماهی متمرکز باشد و در مقابل، مصرف غذاهای فوقفرآوریشده حاوی مقادیر بالای شکر، نشاسته و نمک محدود شود.
پژوهشگران تاکید کردند این مطالعه تنها وجود ارتباط میان مصرف شکر در سالهای نخست زندگی و خطر زوال عقل را نشان میدهد و ثابت نمیکند که کاهش مصرف شکر به طور مستقیم از بروز این بیماری پیشگیری میکند.آنها همچنین به محدودیتهای پژوهش اشاره کردند، از جمله اینکه میزان مصرف شکر افراد بر اساس اجرای سیاست تاریخی سهمیهبندی شکر برآورد شده است، نه بر پایه اندازهگیری مستقیم برنامه غذایی هر فرد.
همچنین، امکان حذف کامل تاثیر سایر تفاوتهای میان گروههای مورد مطالعه وجود نداشته است.در نتیجه، این پژوهش نمیتواند رابطه علت و معلولی مستقیمی میان کاهش مصرف شکر در سالهای ابتدایی زندگی و کاهش خطر ابتلا به زوال عقل را اثبات کند.
https://health.yahoo.com/conditions/mental-health/articles/early-eating-habits-could-lasting-211805551.html
🆔@ScientificDialectics
💢 کشف ریشههای ژنتیکی پرخوری و بیاشتهایی؛ اختلالات خوردن فقط به چاقی و لاغری مربوط نیست
پژوهشهای تازه نشان میدهد اختلالهای خوردن ریشهای زیستی و مستقل از مساله وزن بدن دارند و تنها به چاقی یا لاغری مرتبط نیستند.
اختلالات خوردن به طور گسترده به عنوان اختلالات سلامت روانی مرتبط با وزن و تصویر بدن شناخته میشوند اما یک پژوهش جدید نشان میدهد واقعیت بسیار پیچیدهتر است.
این پژوهش که در موسسه کارولینسکا در سوئد انجام شده، عوامل ژنتیکیای را بررسی کرده است که ممکن است در رفتارهای پرخوری و بیاشتهایی عصبی نقش داشته باشند.
اختلالات خوردن میلیونها نفر را در سراسر جهان و عمدتا در کشورهای با درآمد بالا تحت تاثیر قرار میدهند و اروپای غربی همواره بالاترین بار این اختلالات را دارد.
این اختلالات با الگوهای غیرطبیعی خوردن و اشتغال ذهنی با غذا همراه است و نگرانی شدید درباره وزن و شکل بدن را در پی دارد. علائم آنها خطر جدی یا آسیب به سلامت، ناراحتی روانی یا اختلال در کارکرد طبیعی ایجاد میکند و برآورد میشود ۹۵ درصد موارد اولیه تا پیش از ۲۵ سالگی بروز کند.
این مطالعه که در نشریه Nature Mental Health (منبع به زبان انگلیسی) منتشر شده، نزدیک به ۴۰ هزار نفر با رفتارهای پرخوری و حدود ۲۵ هزار نفر با بیاشتهایی عصبی را با بیش از یک میلیون و ۲۰۰ هزار نفر بدون اختلالات خوردن مقایسه کرده است.
پژوهشگران گونههای ژنتیکیای را شناسایی کردند که از نظر آماری با افزایش خطر ابتلا به اختلالاتی مانند رفتارهای پرخوری یا بیاشتهایی عصبی مرتبط است.
لو یی، پژوهشگر ارشد در بخش اپیدمیولوژی پزشکی و آمار زیستی موسسه کارولینسکا، گفت: «یافتههای ما نشان میدهد اختلالات خوردن فقط به وزن بدن مربوط نیست. بسیاری از گونههای ژنتیکی مرتبط با این وضعیتها با گونههایی که بر وزن فرد تاثیر میگذارند متفاوت است.»
او افزود: «این یافتهها تصویر دقیقتر و چندبعدیتری از پایههای زیستی اختلالات خوردن ارائه میکند.»
پژوهشگران شش نشانگر ژنتیکی مرتبط با پرخوری و هشت نشانگر مرتبط با بیاشتهایی شناسایی کردند که دو نشانگر از آنها که با بیاشتهایی عصبی در ارتباط است پیش از این شناخته نشده بود.
دانشمندان میتوانند از این نشانگرها برای محاسبه «امتیاز خطر چندژنی» استفاده کنند؛ امتیازی که مجموع اثرهای کوچک همه نشانگرهایی را که یک فرد حمل میکند نشان میدهد. فردی با امتیاز بالا مجموعه بزرگتری از این نشانگرهای خطر دارد و از نظر آماری احتمال بیشتری برای ابتلا به این اختلالات دارد.
این مطالعه همچنین نشان داد داشتن برخی نشانگرها میتواند حاکی از آسیبپذیری زیستی مشترک نسبت به ویژگیهای دیگر باشد.
برای نمونه، بعضی نشانگرهای پرخوری در عین حال با رفتارهای تکانشی مانند سیگار کشیدن یا خطرپذیری، شاخص توده بدنی (BMI) بالاتر و اختلال کمتوجهی بیشفعالی (ADHD) نیز پیوند دارند.در مقابل، نشانگرهای مربوط به بیاشتهایی پیوندهای ژنتیکی قویتری با اختلال وسواس فکریعملی (OCD) نشان دادند.
آنها همچنین دریافتند که ارتباطهای ژنتیکی مربوط به پرخوری و بیاشتهایی عصبی با عواملی که بر شاخص توده بدنی اثر میگذارند متفاوت است هرچند وزن بدن در هر دو وضعیت عامل مهمی به شمار میرود.
به گفته نویسندگان، این یافتهها نشان میدهد اختلالات خوردن را نمیتوان تنها بر اساس وزن یا سوختوساز بدن توضیح داد.
لیسا دینکلر، استادیار در موسسه کارولینسکا، گفت: «این مطالعه نشان میدهد که انواع مختلف اختلالات خوردن تا حدی از سازوکارهای زیستی متفاوتی ناشی میشوند.»
او افزود: «در بلندمدت این دانش میتواند به راهبردهای درمانی هدفمندتری منجر شود که ویژگیهای خاص هر وضعیت را در نظر میگیرد.»
پژوهشگران هشدار دادند این نشانگرها هنوز پیشبینیکنندههای ضعیفی برای وضعیت فرد هستند و باید همراه با دیگر عوامل خطر به کار گرفته شوند تا بتوان نمایه خطر هر شخص را به درستی ارزیابی کرد.
🆔@ScientificDialectics
💢 این علائم عفونت دندان را هرگز نادیده نگیرید
عفونت دندان آسیاب پایین میتواند دیواره داخلی فک را سوراخ کند و به فضاهای زیر زبان برسد، اما عفونت دندانهای بالا ممکن است در جهت دیگری پیش برود و از طریق سیاهرگهای صورت، به فضای نیش، حدقه چشم یا سینوسها برسد.
درحالی که گرانی و افزایش هزینههای دندانپزشکی، موجب شده بسیاری درمان مشکلات ایجاد شده برای دندانهایشان را به تاخیر بیاندازند یا از آن صرفنظر کنند، دندانپزشکان هشدار میدهند اگر ریشه این درد عفونت باشد و عفونت گسترش پیدا کند، اوضاع میتواند خیلی زود خطرناک و حتی تهدیدکننده جان شود.
به گفته آنها، تورم صورت، تب، تشدید درد پس از چند روز، دشواری در باز کردن دهان، درد هنگام بلع، احساس طعم بد یا خروج ترشحات و تورمی که به سمت گردن پیش میرود. همچنین دنداندردی که شما را از خواب بیدار میکند یا دیگر به مسکنهای بدون نسخه پاسخ نمیدهد، نباید نادیده گرفته شود.
از سوی دیگر، دردی که مدام شدیدتر میشود، بهویژه اگر با تورم، مشکل در بلع یا تب همراه باشد، دلیلی برای مراجعه سریع به مراکز درمانی است.میان یک دنداندرد معمولی و وضعیت اضطراری، مرز روشنی وجود دارد. دشواری در تنفس، دشواری در بلع بزاق، افزایش سریع تورم صورت یا گردن، تورم زیر زبان، گرفتگی محسوس صدا علائمی معمولی محسوب نمی شوند.
کدام علائم مراجعه فوری به اورژانس در همان شب را ضروری میکنند و چه نشانههایی را هرگز نباید نادیده گرفت.
یکی از خطرناکترین تصورات غلط درباره عفونتهای دندانی این است که کم شدن درد را با بهبود عفونت یکی بدانیم. گاهی درد کم میشود چون عصب دندان از بین رفته یا آبسه راهی برای تخلیه پیدا کرده است، اما هیچکدام از اینها به معنای برطرف شدن عفونت نیست و منشا اصلی عفونت همچنان باید درمان شود.
عفونت دندان چگونه به خطری واقعا مرگبار تبدیل میشود؟
خطر مرگبار شدن عفونت دندان کمتر به خود دندان مربوط است، بلکه بیشتر به این بستگی دارد که باکتریها پس از خارج شدن از دندان به کجا میروند. اگر عفونتی که به کف دهان رسیده است، بهموقع شناسایی و درمان نشود، میتواند به اختلال یا انسداد راه هوایی، عفونت شدید و گسترده در بدن (سپسیس) و مرگ منجر شود.
اگر عفونت به بافتهای عمقی گردن برسد، میتواند راه هوایی را تهدید کند، به قفسه سینه گسترش یابد، وارد جریان خون شود. این همان زمانی است که یک چرک کردن دندان به وضعیتی اورژانسی تبدیل میشود.
عفونت دندان آسیاب پایین که اغلب دستکم گرفته میشود
عفونت یکی از دندانهای آسیاب پایین، همراه با تورم زیر فک یا زبان، از خطرناکترین موارد است. بیماران ممکن است تصور کنند فقط دنداندرد یا کمی تورم دارند، اما عفونت دندانهای آسیاب پایین میتواند به فضاهای زیر فک، زیر زبان و زیر چانه گسترش یابد و به آنژین لودویگ منجر شود؛ عارضهای که در آن کف دهان متورم و سفت میشود، زبان به سمت بالا میرود و راه هوایی ممکن است بسته شود.بخش هراسانگیز ماجرا سرعت پیشرفت این بیماری است.
عفونت دهان چطور به قلب، مغز یا راه هوایی میرسد؟
عفونتهای دهانی بهصورت تصادفی گسترش پیدا نمیکنند، بلکه مبتنی بر ساختار آناتومی بدن پیش میروند. به این معنی که با عبور از استخوان، محل اتصال عضلات، صفحات فاسیایی (فضاهای میانبافتی) و مسیرهای تخلیه وریدی، در مسیری حرکت میکنند که کمترین مقاومت را دارد.
عفونت دندان آسیاب پایین میتواند دیواره داخلی فک را سوراخ کند و به فضاهای زیر زبان برسد، اما عفونت دندانهای بالا ممکن است در جهت دیگری پیش برود و از طریق سیاهرگهای صورت، به فضای نیش، حدقه چشم یا سینوسها برسد.
عفونتهای دندانی در صورت درمان نشدن میتوانند از طریق فضاهای فاسیایی گسترش پیدا کنند و به عوارض جدی مانند تشکیل لخته خون در یکی از سیاهرگهای بزرگ واقع در قاعده جمجمه و پشت چشمها (ترومبوز سینوس کاورنوس)، انسداد راه هوایی، عفونت و التهاب فضای میانی قفسه سینه بین دو ریه (مدیاستینیت)، عفونت لایه داخلی و دریچههای قلب (اندوکاردیت) و آبسه مغزی منجر شوند.
اقدام زودهنگام احتمال بهبود را بهطور چشمگیری افزایش میدهد و در مجموعه مطالعات جدیدی که بیماران در آنها بهسرعت آنتیبیوتیکهای موثر بر طیف گستردهای از باکتریها دریافت کردهاند و عفونت با جراحی تخلیه شده، میزان بقا بهمراتب بالاتر گزارش شده است.البته باکتریها میتوانند مستقیم هم وارد جریان خون شوند و باکتریمی (وجود باکتری در خون)، سپسیس (واکنش شدید و خطرناک بدن به عفونت) یا در افراد مستعد، اندوکاردیت عفونی (عفونت لایه داخلی و دریچههای قلب) ایجاد کنند.
https://creators.yahoo.com/lifestyle/story/tooth-infection-symptoms-you-should-never-ignore-according-to-an-oral-surgeon-044700331.html
🆔@ScientificDialectics
💢 علم چه میگوید؛ آیا شارژ کردن گوشی موبایل با خطراتی برای سلامت بدن همراه است؟
آیا قرار گرفتن بدن در نزدیکی یک گوشی در حال شارژ برای سلامتی مضر است؟ آیا شارژر گوشیها امواج خطرناکی تولید میکنند؟ آیا خوابیدن در کنار یک گوشی در حال شارژ خطر دارد؟
اولین قدم برای دادن پاسخی علمی به این پرسشها این است که نحوه رفتار گوشیهای هوشمند را در حالتهای عملیاتی مختلف درک کنیم؛ یعنی حالتهای آماده به کار، استفاده فعال و شارژ. زیرا هر حالت، تغییرات متفاوتی را در «میدانهای الکترومغناطیسی» گوشی ایجاد میکنند.
میدانهای الکترومغناطیسی (EMF) به انرژیهایی گفته میشود که در اطراف وسایل برقی و تجهیزات بیسیم ایجاد میشوند. این میدانها میتوانند فرکانسهای مختلفی داشته باشند؛ از میدانهای با فرکانس پایین گرفته تا امواج رادیوفرکانسی (RF) با فرکانس بالاتر که تلفن همراه و دیگر تجهیزات بیسیم برای ارتباط با یکدیگر از آنها استفاده میکنند.
واقعیت این است که تلفنها حتی زمانی که از آنها استفاده نمیکنیم سطحی از میدانهای الکترومغناطیسی را منتشر میکنند؛ زیرا با برجهای مخابراتی اطراف خود در ارتباط هستند، برنامههایشان را بهروزرسانی میکنند یا پیامها را دریافت میکنند. البته در این حالت، میزان EMF منتشر شده در مقایسه با وضعیت «استفاده فعال از تلفن» در حداقل ممکن است.
چه زمانی میدانهای الکترومغناطیسی به اوج خود میرسند؟
هنگام پخش برنامههای آنلاین، فیلمها یا بازیهای آنلاین همچنین هنگام گفتگوی تلفنی با کسی، گوشی تلفن با قدرت بیشتری کار میکند، آنتنها دادههای بیشتری را میفرستند و دریافت میکنند، پردازندهها داغتر میشوند و درنتیجه سطح انتشار RF افزایش مییابد زیرا تقاضای دستگاه برای انرژی و حفظ ارتباطات افزایش مییابد.
وضعیت میدانهای الکترومغناطیسی «هنگام شارژ تلفن» چگونه است؟
وقتی گوشی را برای شارژ کردن به برق میزنیم بخش اصلی فرآیند شارژ توسط جریان الکتریکی برقرار شده میان کابل، آداپتور و مدار شارژ گوشی انجام میشود و نه «خود گوشی»؛ بنابراین وصل کردن گوشی به شارژر لزوما باعث افزایش چشمگیر انتشار RF نمیشود و این باور که اتصال گوشی به برق، انتشار امواج را بشدت افزایش میدهد درست نیست.
«کمیسیون بینالمللی حفاظت در برابر پرتوهای غیریونساز» ICNIRP همچنین «کمیسیون ارتباطات فدرال» در ایالات متحده FCC نیز تایید کردهاند که میزان قرار گرفتن در معرض امواج الکترومغناطیسی در حین شارژ، بسیار پایینتر از حد مجاز است و در حالت عادی، هیچ خطر تایید شدهای برای سلامتی ندارد.
استفاده از گوشی تلفن «در حین شارژ»
اگر هنگامی که گوشی برای شارژ به برق است شروع به استفاده از آن کنیم آنگاه بطور همزمان هم EMFهای فرکانس پایین و هم فرکانس بالا ایجاد میشوند. با این وجود، تلفنهای مدرن بگونهای طراحی شدند که بتوان همزمان با شارژ نیز استفاده کرد و در این موضوع ایمن هستند.
نکته مهم اینکه، چنین کاری زمانی ایمن است که شارژر و کابل تلفن شما ایمن و با کیفیت باشند و از قطعات معتبر و تاییده شدهای ساخته شده باشند. شارژرها و کابلهای دارای گواهینامه، آزمایشهای ایمنی دقیق مانند آزمایشهای مقاومت در برابر آتشسوزی و شوک الکتریکی را پشت سر گذاشتهاند.
در مقابل، شارژرهای ارزان و بدون گواهینامه، خطرات قابل توجهی را ایجاد میکنند.یک شارژر نامرغوب میتواند مشکلاتی مانند نقص عایق، کنترل ضعیف ولتاژ و جریان، اتصال کوتاه، تولید حرارت بیش از حد داشته باشد و باعث گردد که گوشی شما بیش از حد گرم شود، به باتری تلفن شما آسیب برسد یا حتی باعث آتشسوزی شود.
شارژ گوشی به کمک پاور بانکهادر موضوع پاوربانکها نیز تفاوت عمده آنها با پریزهای ساختمان، در تغییر در «نوسان» برق و البته در میزان ذخیره انرژی است. هنگامی که گوشی تلفن هوشمند به پریز برق وصل میشود در واقع به شبکه جریان متناوب ساختمان متصل میشود و مانند سایر سیستمهای الکتریکی فعال در همان ساختمان مانند آسانسورها، روشنایی یا رایانهها ممکن است تحت تاثیر نوسانات کوتاهمدت جریان برق قرار بگیرد.
اما پاوربانکها که با باتریهای لیتیومی داخلی تغذیه میشوند به جای جریان متناوب ساختمان، یک جریان مستقیم و بدون نوسان از برق را (البته برای مدتی محدود) ارائه می دهند. با این حال، مبدلهای داخل پاوربانکها همچنان سطحی از میدانهای الکترومغناطیسی را منتشر میکنند.نکته منفی درباره پاوربانکها این است که به دلیل قابل حمل بودن، معمولا تلفن و منبع شارژ را به بدن نزدیکتر میکنند و این تماس نزدیک طولانیمدت بویژه آن زمان خطرناک است که پاوربانک شما از کیفیت مطلوب و ایمن برخوردار نباشد.
💢 اقیانوسهای جهان در اوت به گرمترین دمای ثبتشده رسیدند همزمان با آغاز ال نینو
میانگین دمای سطحی آبهای دریاهای جهان در مناطق غیرقطبی روز شنبه به ۲۱٫۱ درجه سانتیگراد رسید.
بر اساس داده های تغییرات اقلیمی اتحادیه اروپا، اقیانوس های جهان گرم ترین دمای روزانۀ ثبت شده تاکنون را تجربه کرده اند؛ دمای جهانی سطح آب دریاها در ۲۲ اوت به ۲۱.۱ درجۀ سلسیوس رسید، رکورد تازه ای که با توجه به فصل سال به ویژه چشمگیر است.
این اندازه گیری که توسط سرویس تغییرات اقلیمی کوپرنیکوس اتحادیه اروپا ثبت شده، اندکی از رکورد روزانۀ پیشین یعنی ۲۱.۰۹ درجۀ سلسیوس که در مارس ۲۰۲۴ ثبت شده بود فراتر رفت.به گفتۀ کوپرنیکوس، دمای اقیانوس ها معمولا پس از تابستان نیمکرۀ جنوبی، در ماه های مارس و آوریل به اوج جهانی خود می رسد.
ثبت این رکورد تازه در ماه اوت، یعنی زمانی که دماها معمولا رو به کاهش می رود، نشان دهندۀ تداوم گرما در پهنۀ اقیانوس های جهان است.این عدد تازه همچنین رکورد پیشین ماه اوت، یعنی ۲۰.۹۸ درجۀ سلسیوس را که در سال ۲۰۲۳ ثبت شده بود، پشت سر گذاشته است.
گرچه شناگران ممکن است از گرم تر شدن دریاها استقبال کنند، پیامدهای آن برای انسان و جانوران ویرانگر و گسترده است.
این رکورد در حالی ثبت می شود که یک پدیدۀ ال نینوی قوی در بخش گرمسیری اقیانوس آرام در حال شکل گیری است و با افزودن گرمای بیشتر به اقیانوسی که به دلیل تغییرات اقلیمی ناشی از فعالیت های انسانی طی دهه ها از پیش به طور قابل توجهی گرم شده است، وضعیت را تشدید می کند.
انتظار می رود ال نینو در ماه های پیش رو تقویت شود و سازمان جهانی هواشناسی رخداد شدیدی را پیش بینی کرده است. پیش بینی های فصلی کوپرنیکوس نشان می دهد این پدیده می تواند به سطحی برسد که طی چند دهۀ گذشته مشاهده نشده است.
اما دانشمندان هشدار می دهند که نباید ال نینو را تنها توضیح این رکورد دانست.سامانتا برگس، مسئول راهبردی اقلیم در مرکز اروپایی پیش بینی های میان مدت وضع هوا، می گوید: «این رکورد یک نشانۀ روشن دیگر از اقیانوسی است که زیر فشار فزاینده قرار دارد.»
او می افزاید: «ال نینو به این سامانه گرما اضافه می کند، اما این کار را بر بستری از دهه ها گرمایش ناشی از فعالیت انسان انجام می دهد.»
توماس فرولیشر، فیزیک دان محیط زیست در دانشگاه برن سوئیس، در پژوهشی که هفته گذشته منتشر شد گفته است: «از آب های اقیانوس اطلس در سواحل ایرلند تا دریای مدیترانه، دریاهای اروپا با جهشی نگران کننده در دما روبه رو هستند.»
او افزوده است: «پژوهش ما به روشنی نشان می دهد که این روند حاصل تغییرات اقلیمی است، به ویژه ادامۀ سوزاندن سوخت های فسیلی.»
پیامدهای گرم تر شدن اقیانوس ها از بوم سازه های دریایی تا جوامع ساحلی امتداد می یابد.افزایش دمای آب دریا احتمال و شدت موج های گرمای دریایی را بیشتر می کند؛ پدیده ای که می تواند به صخره های مرجانی و چمن زارهای علف های دریایی آسیب بزند و شبکه های تغذیه در دریا را برهم بزند.
صنایع شیلات و آبزی پروری نیز می توانند تحت تاثیر قرار گیرند، زیرا گونه های دریایی در واکنش به تغییر شرایط جابه جا می شوند.
به گفتۀ کوپرنیکوس، اقیانوس جهانی پیشاپیش با افزایش چشمگیر موج های گرمای دریایی روبه رو شده و شمار روزهای وقوع این موج ها از اوایل دهۀ ۱۹۹۰ تاکنون بیش از سه برابر شده است.
دریاهای گرم تر همچنین به بالا آمدن سطح آب دریاها کمک می کنند، زیرا آب هنگام گرم شدن منبسط می شود. هم زمان، اقیانوس گرم تر می تواند گرما و رطوبت بیش تری را به جو منتقل کند و احتمالا شدت برخی سامانه های بارشی و طوفانی را افزایش دهد.
نگرانی دیگر این است که اقیانوس بخش بزرگی از دی اکسید کربن تولید شده توسط فعالیت های انسانی را جذب می کند، اما آب گرم تر در جذب CO2 کارایی کمتری دارد.
داده های کوپرنیکوس نشان می دهد تداوم گرمایش می تواند یکی از چاه های کربن مهم سیاره را در برابر تغییرات اقلیمی تضعیف کند.
دانشمندان اکنون در حال رصد اوضاع هستند تا ببینند آیا این رکورد تازه تنها جهشی کوتاه مدت است یا به بخشی از دورۀ پایدارتر گرمای شدید اقیانوس تبدیل می شود.
این متن با کمک هوش مصنوعی تهیه شده؛ ترجمه شده از زبان: انگلیسی
🆔@ScientificDialectics
💢 فوایدی که اسباببازیها برای بچهها دارند و صفحهنمایشها فاقد آن هستند
بچهها همیشه شیفته بازی بودهاند. بعضی از اسباببازیها در فرهنگها و نسلهای مختلف جایگاه ثابت داشتهاند: لگوها، عروسکها و جورچینهایی که بچهها را به ساختن، خیالپردازی و تجربهکردن ترغیب میکنند. این مسئله دلایل خود را دارد.اسباببازیها سازوکار یادگیری مغز را فعال میکنند.
کتی هرشپاسک، استاد روانشناسی و مدیر آزمایشگاه زبان نوزادان در دانشگاه تمپل و پژوهشگر ارشد مؤسسه بروکینگز می گوید: «کودکان در این فرایند فقط دنبالکننده چیزی نیستند که دیگران برایشان طراحی کردهاند. کودک خودش سراغ بازی میرود، تجربه میکند و به آن معنا میدهد.»
اسباببازیها که زمانی بچهها را حسابی مشعول میکردند، حالا یک رقیب جدی پیدا کردهاند: صفحهنمایش. این رقابت در قسمت پنجم انیمیشن «داستان اسباببازی» داخل جعبه اسباببازیها به تصویر کشیده میشود.
چیزی که باید نگران آن باشیم، این است که وقتی صفحهنمایش جای اسباببازی را میگیرد، بچهها از چه مهارتهایی بینصیب میمانند.
ساندرا وایتهاوس، روانشناس کودک و معاون مرکز اختلالات اضطرابی در مؤسسه ذهن کودکان در منهتن می گوید: «من از اواسط دهه ۱۹۹۰ شروع به کار کردم. آنروزها خبری از آیفون و صفحهنمایش نبود. اما همهچیز دستخوش تغییر شده است.»
این تفاوت بهویژه بعد از همهگیری کرونا پررنگتر شد. وایتهاوس کودکانی را میدید که مهارتهای اجتماعی و ارتباطیشان با کودکانی که در نخستین سالهای کار خود دیده بود تفاوت داشت.
او گفت: «برخی از آنها اصلاً در دوران رشد خود بازی نکرده بودند.»روندی که وایتهاوس در سه دهه اخیر شاهدش بوده است، مقولهای است که پژوهشگران حوزه رشد کودک از سالها پیش مشغولِ بررسی آن بودهاند: تأثیر نامحسوس اسباببازیها.
اسباببازیها تأثیر خاص خود را دارند
یک اسباببازی خوب باید کودک را درگیرِ بازی کند: لگوهای بدون راهنما یا حیوان عروسکی بینام و نشانی که کودک باید روی آن اسم بگذارد.
روبرتا گلینکاف، استاد روانشناسی دانشگاه دلاور و مدیر آزمایشگاه بازی، یادگیری و رشد کودکان می گوید: «تأثیر اسباببازیها از همین امکانِ استفاده آزادانه از آنها نشأت میگیرد.»
گلینکاف گفت: «اسباببازیها قوه تخیل کودک را به کار میاندازند. اگر یک اسباببازی فیزیکی در اختیار کودک بگذارید تا با آن بازی کند، قوه تخیل او را درگیر میکنید.»
گلینکاف به همراه هرشپاسک کتاب مهمی درباره رشد کودک نوشته که «اینشتین هرگز از فلشکارت استفاده نکرد» نام دارد.تفکر خیالپردازانه منافاتی با یادگیری ندارد، بلکه بهویژه در سنین پایین به یادگیری کمک میکند.
هرشپاسک افزود: «بازی مثل یک چوب جادویی است که همهچیز را به کودک یاد میدهد.»اسباببازیها به شکلهای گوناگون بر قوه تفکر کودکان اثر میگذارند.
درک موقعیت اشیاء در فضا
یکی از نخستین نتایج بازی با اسباببازیها، تعامل با دنیای فیزیکی است.برای نمونه، بازی با قطار اسباببازی باعث میشود که کودک به موقعیت اشیاء در فضا فکر کند.
کودک باید بفهمد که قطعات قطار به چه صورت کنار هم قرار میگیرند و در ذهن خود تصور کند مسیر ریل به کجا ختم میشود و اگر طرح ریل درست از آب درنیامد، دنبال راهحل بگردد.
هرشپاسک افزود: «کودک به این فکر میکند که قطعات را چطور بچیند تا قطار دور خودش بچرخد؟ کار دشواری است و با درک موقعیت اشیاء در فضا سروکار دارد.»
لگو و جورچین هم باعث میشوند که کودک اشیاء را در ذهن خودش تحلیل کند، فاصلهها را بسنجد و ارتباط هرقطعه را با هدف بازی پیدا کند
.توصیف جهان پیرامون
اسباببازیها باعث میشوند که بچهها افکار خود را در قالب کلمات بیان کنند.وقتی کودکان با لگو خانه میسازند یا یک دنیای خیالی خلق میکنند، از مهارتهای زبانی خود برای توضیح ارتباط بین آنها بهره میگیرند: کنار، زیر، اطراف، داخل و میان.بیان این کلمات در اشاره به جای اشیاء خلاصه نمیشود، بلکه به کودکان کمک میکند به افکارشان سروسامان دهند، برنامههای خود را با دیگران در میان بگذارند و از روابط بین آنها سر دربیاورند.
هرشپاسک گفت: «وقتی کودکان درباره جای اشیاء صحبت میکنند، واژگانی را یاد میگیرند که در مدرسه هم به دردشان میخورند.»
خلق دنیاهای گوناگون
حیوانات عروسکی یا آدمکهای اسباببازی بدون هیچ پیشزمینهای در اختیار کودک قرار میگیرند و این کودک است که تصمیم میگیرد چه شخصیتی به آنها بدهد، چه انتظاراتی از آنها داشته باشد، چه ماجراهایی را پشت سر بگذارد و داستان خود را چگونه به پایان برساند.
هرشپاسک گفت: «فیلمنامه به کودک تعلق دارد و خودش زمانبندی اتفاقات و خط داستانی را کنترل میکند.»همین آزادی عمل است که بازیهای تخیلی رامؤثر میکند. اسباببازی نقطه شروع است و این کودک است به بازی معنا میدهد.
💢 از قهوه تا لاک زدن و غذای پرچرب؛ کارهایی که نباید پیش از معاینه پزشکی انجام داد
پیش از معاینه پوست از لاک ناخن و ناخنهای مصنوعی استفاده نکنید. تغییرات ظریف ناخنها گاهی ممکن است نشانه مشکلات بزرگتر سلامتی مانند کمخونی، دیابت یا برخی بیماریهای دیگر باشند و ناخن بدون لاک، تشخیص عفونت قارچی را نیز آسانتر میکند.
نوشیدن قهوه، مصرف بعضی داروها یا حتی استفاده از عطر و خوشبوکننده بر برخی معاینات و آزمایشهای پزشکی تاثیر میگذارد.مراجعه به پزشک شاید در ظاهر نیاز به آمادگی خاصی نداشته باشد، اما بعضی کارهای ساده که پیش از ورود به مطب انجام میدهیم بر نتیجه معاینه یا آزمایش تأثیر میگذارند.
از سوی دیگر، لازم نیست پیش از معاینه ناگهان سبک زندگی خود را تغییر دهید یا تلاش کنید «سالمتر» از آنچه هستید به نظر برسید. پزشک بیش از هر چیز به تصویری واقعی از وضعیت معمول بدن و سبک زندگی شما نیاز دارد.
پیش از اندازهگیری فشار خون قهوه ننوشید
در بسیاری از معاینات معمول، فشار خون اندازهگیری میشود. بهتر است دستکم یک ساعت پیش از آن قهوه و سایر نوشیدنیهای حاوی کافئین مانند نوشابههای انرژیزا و کوکاکولا مصرف نکنید.
پیش از مراجعه به متخصص پوست، ناخنها را لاک نزنید و آرایش غلیظ نکنید
متخصص پوست فقط پوست صورت را بررسی نمیکند، بلکه ناخنها را نیز بررسی میکند.تغییرات ظریف ناخنها گاهی ممکن است نشانه مشکلات بزرگتر سلامتی مانند کمخونی، دیابت یا برخی بیماریهای دیگر باشند و ناخن بدون لاک، تشخیص عفونت قارچی را نیز آسانتر میکند.بهتر است هنگام معاینه پوست صورت نیز آرایش نداشته باشید تا پزشک بتواند پوست را بهخوبی بررسی کند.
پیش از آزمایش خون غذای بسیار چرب نخورید
اگر قرار است آزمایش خون بدهید، شب قبل زمان مناسبی برای خوردن یک وعده غذایی نامعمول، سنگین یا پرچرب نیست. وعدههای بسیار سنگین بعضی از نتایج آزمایش را موقتا تغییر میدهند. قند خون و تریگلیسیرید نیز ممکن است پس از خوردن غذا افزایش یابد.در برخی آزمایشها، به ویژه برای اندازهگیری چربیهای خون، لازم است از هشت تا ۱۰ ساعت پیش از آزمایش چیزی نخورید.
پیش از معاینه آب کافی بنوشید
برخلاف بعضی نوشیدنیها، آب معمولا دوست شماست. بهتر است هنگام مراجعه برای معاینه بدن دچار کمآبی نباشد. کمآبی حتی اگر خفیف باشد، بر برخی نتایج آزمایش خون و ادرار تأثیر میگذارد و گاهی سبب میشود تفسیر نتیجه دشوارتر شود.
پیش از معاینه عادت غذاییتان را ناگهان تغییر ندهید
لازم نیست چند روز پیش از معاینه سالانه ناگهان رژیم غذایی فوقالعاده سالمی در پیش بگیرید تا نتایج بهتری کسب کنید. پزشکان برای ارزیابی وضعیت سلامت شما به تصویری واقعی از سبک زندگی و رژیم غذاییتان نیاز دارند. چند وعده غذای سالم پیش از ملاقات نیز بعید است تغییر چشمگیری در شاخصهایی مانند کلسترول ایجاد کند.به عبارت سادهتر، پیش از معاینه نقش فردی «سالمتر» از خودتان را بازی نکنید؛ پزشک باید بدن و عادتهای واقعی شما را بشناسد.
پیش از مراجعه به پزشک در مصرف داروهای سرماخوردگی احتیاط کنید
اگر به دلیل سرماخوردگی یا بیماری حاد به پزشک مراجعه میکنید، برخی داروهای بدون نسخه ممکن است علائم یا حتی بعضی شاخصهای بدن را تغییر دهند و ارزیابی پزشک را دشوارتر کنند. برخی داروها همچنین ممکن است فشار خون را افزایش دهند و در نتیجه تشخیص اینکه افزایش فشار ناشی از بیماری است یا دارو دشوار شود.با این حال، این توصیه به معنای تحمل درد یا قطع خودسرانه داروهای ضروری نیست. اگر دارویی مصرف کردهاید، کافی است نام و مقدار مصرف آن را به پزشک بگویید.
پیش از آزمایش کلسترول الکل مصرف نکنید
مصرف الکل تریگلیسیرید خون را موقتا افزایش میدهد و در نتیجه بر بخشی از نتایج آزمایش چربی خون تأثیر میگذارد. مصرف زیاد شیرینی، غذاهای پرچرب و پرخوری نیز در کوتاهمدت میزان تریگلیسیرید را تغییر میدهند. هدف این است که نتیجه آزمایش تا حد امکان وضعیت معمول و پایدار بدن را نشان دهد.
پیش از برخی آزمایشهای استرس قلبی کافئین مصرف نکنید
آزمایش استرس قلبی برای بررسی عملکرد قلب در شرایط فشار انجام میشود. اگر قرار است آزمایش استرس دارویی انجام دهید، ممکن است لازم باشد پیش از آن از کافئین پرهیز کنید.بنابراین دستور مرکز درمانی درباره مصرف قهوه، چای و سایر منابع کافئین را بهدقت رعایت کنید.
پیش از آزمایش ادرار مراقب باشید بدنتان دچار کمآبی نباشد
اگر قرار است آزمایش ادرار بدهید، مراقب باشید پیش از مراجعه بدنتان دچار کمآبی شدید نباشد. کمآبی شدید نتیجه آزمایش ادرار را به میزان قابلتوجهی تغییر میدهد.
https://health.yahoo.com/healthcare/articles/10-things-never-doctor-appointment-121524969.html?guccounter=1
🆔@ScientificDialectics
💢 سیب سبز مفیدتر است یا قرمز؟
آنتوسیانینهای موجود در سیب قرمز با سلامتی قلب و مغز ارتباط داده شدهاند. در حالی که کلروفیل موجود در سیب سبز ممکن است با کاهش استرس اکسیداتیو، به حفظ سلامت سلولها کمک کند.
سیب سبز و قرمز هر دو سرشار از فیبر، ویتامین سی و ترکیبات گیاهی مفیدند و تفاوت تغذیهای آنها چندان زیاد نیست.
سیب سبز معمولا اندکی قند و کالری کمتر و طعمی ترشتر دارد، در حالی که سیب قرمز شیرینتر است و برخی انواع آن آنتیاکسیدانهای بیشتری از گروه آنتوسیانینها دارند.
اما آیا سیب سبز و قرمز واقعا از نظر ارزش غذایی با یکدیگر تفاوت دارند و انتخاب یکی به دیگری اولویت دارد؟بسیاری از فواید تغذیهای سیبهای قرمز و سبز یکسان است.
هر دو منبع خوبی از فیبرند و ویتامین سی، پتاسیم و ترکیبات گیاهی موثر در حفظ سلامت عمومی بدن را نیز تامین میکنند.سیبهای قرمز و سبز هر دو سرشار از آنتیاکسیداناند، هرچند ترکیبات مشخص موجود در آنها اندکی متفاوت است. آنتوسیانینهای موجود در سیب قرمز با سلامتی قلب و مغز ارتباط داده شدهاند.
در حالی که کلروفیل موجود در سیب سبز ممکن است با کاهش استرس اکسیداتیو، به حفظ سلامت سلولها کمک کند.سیب سبز به دلیل داشتن قند اندکی کمتر، کالری کمی پایینتری نیز دارند.
در نتیجه، اگر کسی از یک رژیم غذایی سختگیرانه با قند کم و کربوهیدرات کنترلشده پیروی کند، ممکن است ترجیح دهد سیب سبز بخورد. با این حال، این تفاوت تنها در صورت مصرف مقدار زیادی سیب معنادار میشود.
سیبهای سبز در مقایسه با بسیاری از انواع قرمز، اندکی ویتامین آ بیشتری نیز دارند؛ هرچند هیچیک از آنها منبع مهمی برای این ماده مغذی محسوب نمیشوند.سیبهای سبز به پوست سبز روشن، بافت سفت و طعم ترش خود شناخته میشوند.
در حالی که انواع قرمز معمولا شیرینتر، آبدارتر و ملایمترند. این تفاوتها زمانی آغاز میشوند که میوه هنوز در حال رشد است. سیبهای قرمز آنتوسیانین تولید میکنند؛ رنگدانههای آنتیاکسیدانی که عامل رنگ قرمز آنها هستند.
در مقابل، سیبهای سبز کلروفیل بیشتری در خود نگه میدارند که ظاهر سبز آنها را ایجاد میکند.اگرچه انواع مختلف سیب از نظر بافت و میزان اسیدی بودن نیز با یکدیگر تفاوت دارند، بزرگترین تفاوت سیبهای قرمز و سبز، طعم آنها است.
این تفاوت طعم سیبها هم به میزان متفاوت قندهای طبیعی و اسیدهای آلی موجود در آنها مربوط میشود. سیبهای سبز معمولا اسید مالیک بیشتری دارند که طعم ترش و مشخص آنها را ایجاد میکند.
به همین دلیل، سیبهای سبز معمولا قند طبیعی کمتری دارند و در مقایسه با انواع قرمز، کمآبترند. در مقابل، سیبهای قرمز تا حدی به این دلیل شیرینترند که اندکی قند طبیعی بیشتر و اسیدیته کمتری دارند.
متخصصان تغذیه توصیه میکند صرفنظر از اینکه کدام رنگ را انتخاب میکنید، تا حد امکان سیب را پوست نکنید، زیرا بخش زیادی از فیبر و بسیاری از آنتیاکسیدانهای سیب در پوست آن متمرکز شدهاند.
آیا میتوان هر روز سیب خورد؟
برای بیشتر بزرگسالان سالم، خوردن روزانه یک عدد سیب عادتی است که ارزش حفظ کردن دارد، زیرا مصرف منظم سیب با کیفیت بهتر رژیم غذایی و کاهش خطر ابتلا به چندین بیماری مزمن ارتباط داده شده است.
با این حال، چند نکته را باید در نظر داشت.از آنجا که سیب حاوی فیبر، فروکتوز و کربوهیدراتهای قابلتخمیر موسوم به «فودمپ» است، برخی افراد دارای دستگاه گوارش حساس ممکن است پس از خوردن سیب دچار نفخ یا ناراحتی گوارشی شوند.افراد مبتلا به دیابت نیز بهتر است به اندازه وعده و مواد غذایی همراه سیب توجه داشته باشند.
سیب حاوی قندهای طبیعی و کربوهیدرات است و افراد مبتلا به دیابت بهتر است آن را همراه با پروتئین یا چربیهای سالم، مانند مغزها، کره مغزها یا پنیر مصرف کنند تا به تثبیت سطح قند خون کمک شود.برخی فراوردههای سیب، نه خود سیب کامل، هم ممکن است با داروهایی تداخل داشته باشند.
برای مثال، مشخص شده است که آبسیب با ایجاد اختلال در عملکرد پروتئینهای انتقالدهنده در روده، جذب تعداد محدودی از داروها را کاهش میدهد.
بنابراین، اگر داروی خاصی مصرف میکنید، از پزشک یا داروساز خود بپرسید آیا لازم است تداخلهای احتمالی با مواد غذایی را در نظر بگیرید یا خیر.
با این حال در کل تفاوتهای تغذیهای میان سیب قرمز و سبز در بیشتر موارد ناچیز است و انتخاب نهایی به ترجیح شخصی بستگی دارد.
اگر میوههای شیرینتر را دوست دارید، یک سیب قرمز میتواند میل شما به شیرینی را بهطور طبیعی برطرف کند، اما اگر طعم ترش را میپسندید، سیب سبز را انتخاب کنید.
https://eu.usatoday.com/story/life/health-wellness/2026/08/16/green-apples-vs-red-apples/90866503007/
🆔@ScientificDialectics
💢 اعتماد مردم به هوش مصنوعی جلب نشد؛ سازندگانش حتی کمتر قابل اعتمادند
نظرسنجیها در دو سوی اقیانوس اطلس نشان میدهد افکار عمومی نسبت به هوش مصنوعی بیشتر محتاط است تا هیجانزده و بیاعتمادی فراتر از خود فناوری به مدیران شرکتهای فناوری مروج آن هم کشیده شده است.
با وجود پیشرفتهای سریع فناورانه، هوش مصنوعی هنوز نتوانسته افکار عمومی را با خود همراه کند.
یک پژوهش تازه مرکز تحقیقات پیو نشان میدهد ۵۲ درصد آمریکاییها اکنون بیش از آنکه از گسترش حضور هوش مصنوعی در زندگی روزمره هیجانزده باشند، نگران آن هستند؛ این سهم در سال ۲۰۲۱ برابر با ۳۷ درصد بود. فقط ۹ درصد بیشتر از آنکه نگران باشند هیجان احساس میکنند و ۳۷ درصد باقیمانده نیز میان نگرانی و هیجان مردد هستند.
این دلواپسی در میان نسلهای جوانتر پررنگتر است. برای نخستین بار از زمانی که مرکز پیو این پرسش را در نظرسنجیهای خود میسنجد، ۵۵ درصد بزرگسالان زیر ۳۰ سال گفتهاند بیش از آنکه نسبت به هوش مصنوعی هیجان داشته باشند، نگران آن هستند؛ یعنی اکثریتی از این گروه سنی.این احتیاط رو به افزایش فقط خود فناوری را هدف نمیگیرد، بلکه افرادی را هم که آن را میسازند در بر میگیرد.
در یک نظرسنجی سیانبیسی از ۱۰۸۸ نفر پرسیده شد آیا به ۹ نفر از سرشناسترین چهرههای این صنعت اعتماد دارند که مسئولانه عمل کنند یا نه؛ نتیجه نشان داد که اکثریت، به هیچیک از آنها اعتماد ندارند.
ساتیا نادلا، مدیرعامل مایکروسافت، در مقایسه با دیگران وضعیت نسبتا بهتری داشت، هرچند ۶۵ درصد گفتهاند به او اعتماد ندارند. الکس کارپ، مدیرعامل پالانتیر، بدترین وضعیت را داشت و ۸۱ درصد پاسخگویان گفتهاند به او بیاعتمادند.
داریو آمودی از شرکت انتروپیک و سوندار پیچای از آلفابت هم تفاوت چندانی نداشتند و حدود ۷۵ درصد شرکتکنندگان به آنها اعتماد ندارند. تنها ۳۶ درصد معتقد بودند یک نهاد مستقل از کارشناسان باید مقررات مربوط به هوش مصنوعی را تعیین کند.
اروپایی های بیشتری نگران از دست دادن شغل خود به دلیل هوش مصنوعی هستند
همین نگرانیها آن سوی اقیانوس اطلس نیز دیده میشود.یک مطالعه در سال ۲۰۲۵ که شرکت مشاورهای EY انجام داده نشان میدهد ۴۲ درصد کارکنان در اروپا نگرانند که هوش مصنوعی شغل آنها را در معرض خطر قرار دهد.
در یک نظرسنجی گستردهتر که موسسه وریان گروپ برای کمیسیون اروپا انجام داده نیز ۶۶ درصد از افراد مورد پرسش بر این باور بودند که هوش مصنوعی در نهایت مشاغل بیشتری را از بین میبرد تا ایجاد کند.
با این حال تصویر کاملا تیره نیست؛ نیمی از اروپاییهایی که در نظرسنجی وریان شرکت کردند موافق بودند که هوش مصنوعی میتواند به مقابله با چالشهای بزرگ جهانی، از بیماریهای جدی گرفته تا تغییرات اقلیمی، کمک کند.
دیدگاهها درباره تاثیر کلی این فناوری نیز دوپاره است؛ ۵۵ درصد شهروندان اتحادیه اروپا انتظار دارند هوش مصنوعی طی ۲۰ سال آینده به شکل مثبتی بر زندگی روزمره اثر بگذارد، در حالی که ۳۵ درصد خلاف این را پیشبینی میکنند.
اروپاییها به طور گسترده از نظارت سختگیرانهتر نیز حمایت میکنند؛ ۸۴ درصد موافقند که هوش مصنوعی و روباتها باید با دقت مدیریت شوند، پیش از همه برای حفاظت از حریم خصوصی و تضمین شفافیت.
در عین حال، اکثریت همچنان حضور هوش مصنوعی در محیط کار را مثبت میبینند؛ ۶۲ درصد نگاه مثبتی دارند و ۳۲ درصد نظر منفی.این احتیاط تا حدی میتواند ناشی از شکاف آگاهی باشد.
بیش از ۶۰ درصد اروپاییها گفتهاند درباره خطرهای احتمالی استفاده از هوش مصنوعی در پژوهشهای علمی احساس آگاهی کافی نمیکنند.مجموع این دادهها نشان میدهد اروپاییها نسبت به آمریکاییها اندکی پذیراتر نسبت به هوش مصنوعی هستند، اما در عین حال بیشتر بر تنظیمگری و ایجاد سازوکارهای ایمنی پافشاری میکنند.
در ایالات متحده اما گسترش هوش مصنوعی با نوع دیگری از مقاومت روبهرو شده است.طرحهای ساخت مراکز داده جدید برای هوش مصنوعی در سراسر کشور با مخالفت جدی افکار عمومی روبهرو است، حتی در جاهایی که توسعهدهندگان مشوقهایی مانند تضمین شغل پیشنهاد میکنند.
بخش مهمی از این واکنش منفی از یک گسست ساده ناشی میشود؛ بسیاری از مصرفکنندگان منفعت شخصی روشنی در زیرساختی که در اطراف آنها ساخته میشود نمیبینند.برای مدت طولانی، هوش مصنوعی چیزی محدود و کاربردی بود، مثلا یک ابزار جستوجو یا یک چتبات.
اکنون اما تقریبا همه جا دیده میشود؛ در تلویزیونها، پلتفرمهای ویدئویی، ایمیل، موسیقی، تکالیف مدرسه و موارد دیگر. و برای بسیاری از مردم، تجربه این گسترش بیشتر منفی بوده است؛ از دانشآموزانی که برای تقلب از هوش مصنوعی استفاده میکنند.
این متن با کمک هوش مصنوعی تهیه شده؛ ترجمه شده از زبان: انگلیسی
🆔@ScientificDialectics
💢 رژیم بدون شکر لزوما سالمتر نیست؛ خطر اختلال در میکروبیوم روده
این پژوهش ممکن است بر توصیههای غذایی آتی تاثیر بگذارد. حذف کامل قند از برنامه غذایی ممکن است بیش از آنچه پیشتر تصور میشد، پیامدهای منفی برای سلامت داشته باشد.
نتایج پژوهشی که قرار است در نشست سالانه انجمن غدد درون ریز آمریکا ارائه شود، نشان میدهد حذف کامل قند ساکارز از رژیم غذایی کمچرب میتواند سلامت روده را مختل کند و با افزایش التهاب و اختلالهای سوختوسازی همراه باشد.
پژوهشگران موسسه دیابت دسمان در کویت برای بررسی تاثیر حذف ساکاروز، دو گروه از موشها را بهمدت ۱۶ هفته با رژیمهای غذایی کمچرب متفاوت تغذیه کردند. یک گروه رژیم غذایی کاملا فاقد ساکارز و گروه دیگر رژیم کمچرب حاوی ساکارز دریافت کرد.
پژوهشگران میزان تحمل گلوکز، حساسیت به انسولین، میزان هورمونهای سوختوسازی در گردش خون، ترکیب میکروبیوم روده و میزان التهاب در روده بزرگ و کبد را ارزیابی کردند.
نتایج نشان داد موشهایی که رژیم فاقد ساکارز داشتند، دچار اختلال در کنترل قند خون، مقاومت به انسولین و برهم خوردن تعادل میکروبی روده شدند.
نشانههایی از التهاب روده و تغییرات مرتبط با کبد چرب نیز در این گروه مشاهده شد. با وجود این تغییرات، تفاوت قابلتوجهی در وزن دو گروه وجود نداشت.
رشید احمد، پژوهشگر ارشد و رئیس بخش ایمنیشناسی و میکروبشناسی موسسه دیابت دسمان، گفت حذف کامل ساکارز از رژیم کمچرب ممکن است بر میکروبیوتای روده و سلامت سوختوساز تاثیر منفی بگذارد.
به گفته او، یافتهها بر اهمیت تعادل کربوهیدراتهای غذایی برای حفظ عملکرد روده و سیستم ایمنی تاکید دارند.پیشتر، پیامدهای رژیمهای محدودکنندهای که قند را بهطور کامل از برنامه غذایی کمچرب حذف میکنند، مشخص نبود.
احمد گفت این پژوهش ممکن است بر توصیههای غذایی آتی تاثیر بگذارد و توجه را از تمرکز صرف بر محدود کردن مصرف قند به اهمیت حفظ میکروبیوم سالم روده معطوف کند.
او افزود این یافتهها در بلندمدت میتواند به بهبود راهکارهای پیشگیری و مدیریت اختلالهای سوختوسازی، بیماری کبد چرب و بیماریهای التهابی مزمن کمک کند.
این پژوهش تاکنون فقط روی حیوانات انجام شده است.
https://www.endocrine.org/news-and-advocacy/news-room/2026/ahmad-press-release-endo-2026
🆔@ScientificDialectics
💢 آیا نسل زد در حال جایگزین کردن مشروب با قرص آرامبخش است؟
«می» (نام مستعار) دانشجوی ۲۰ ساله چینی از طریق شبکههای اجتماعی با راهکاری جایگزین آشنا شد: مصرف تفریحی داروهایی که نیاز به نسخه پزشک دارند.
او مصرف پرگابالین را آغاز کرد؛ دارویی که معمولا برای درمان صرع، اضطراب و دردهای عصبی استفاده میشود. همزمان از بتابلوکر نیز استفاده میکرد؛ دارویی که معمولا برای درمان بیماریهای قلبی به کار میرود ولی میتواند نشانههای جسمی اضطراب را هم کاهش دهد. او هر دو دارو را به طور غیرقانونی از فروشندگان اینترنتی خرید.
او میگوید: «احساس سرخوشی میکردم، انگار میتوانستم جذابترین آدم حاضر در جمع باشم. مثل این بود که ۱۰ لیوان مشروب خورده باشم، بدون اینکه حالم بد شود.»
این داروها وقتی در دوزهای بالا مصرف شوند، احساسی مشابه مستی ایجاد میکنند.
کارشناسان هشدار میدهند که مصرف این داروها بدون نظارت پزشکی میتواند خطرناک باشد و در برخی موارد حتی زندگی مصرفکننده را تهدید کند.
مصرف طولانیمدت آنها همچنین میتواند به وابستگی منجر شود؛ به طوری که مصرفکنندگان احساس کنند برای هر موقعیت اجتماعی به آنها نیاز دارند. همچنین بسیاری از مصرفکنندگان هنگام قطع دارو از افزایش اضطراب، بیخوابی و افکار خودکشی خبر میدهند.
او تنها نیست. در نقاط مختلف جهان، برخی جوانان به جای الکل به سراغ داروها و ترکیبات آزمایشگاهی رفتهاند.
میزان اضطراب در میان نسل زد، یعنی متولدان ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۲، از هر نسل پیش از آنها بیشتر است. یک پژوهش نشان داد که شمار موارد اختلال اضطراب در گروه سنی ۱۰ تا ۲۴ سال در جهان، از ۱۰ میلیون مورد در سال ۱۹۹۰ به ۱۶ میلیون مورد در سال ۲۰۲۱ افزایش یافته است.
مرور ۶۱ مورد تحقیق نیز نشان داد که میزان اضطراب در میان جوانان در مقایسه با دوران پیش از همهگیری کرونا افزایش یافته است.
همزمان، جستوجو برای جایگزینهای «سالمتر» برای نوشیدن الکل، بازار تازهای برای موادی ایجاد کرده که در شبکههای اجتماعی به عنوان داروهای اجتماعی بدون خماری تبلیغ میشوند.
لیام نولز، پژوهشگر حوزه اعتیاد در دانشگاه تیساید، میگوید: «جوانترها این داروها را جایگزینی پاکتر و ایمنتر میبینند ولی این احساس امنیتی کاذب است.»
مشخص نیست دقیقا چه تعداد از جوانان برای معاشرت از این داروها استفاده میکنند، بهویژه به این دلیل که این داروها در بسیاری موارد به طور غیرقانونی تهیه میشوند.
طبق مطالعهای که در نشریه «نیچر کامیونیکیشنز» منتشر شده، مصرف جهانی پرگابالین بین سالهای ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۸ چهار برابر شده است. همچنین سوءمصرف پرگابالین و مرگهای مرتبط با آن به شکل چشمگیری افزایش یافته است.
افزایش علاقه به این مواد همزمان با دور شدن جوانان از مصرف الکل رخ داده است؛ روندی که باعث شده نسل زد را «نسل هوشیار» بنامند.
بر اساس دادههای بلومبرگ، ارزش سهام شرکتهای مرتبط با الکل در سال ۲۰۲۵ در مجموع ۸۳۰ میلیارد دلار کاهش یافت. پژوهشگران معتقدند که این روند ناشی از تغییر رفتار جوانان در زمینه نوشیدن است و به هزینهها و نگرانیهای مربوط به سلامت ارتباط دارد.
در قرن بیستم، الکل، انتخاب بیشتر جوانانی بود که میخواستند آرام شوند. اکنون برخی افراد در دهه بیست زندگی خود به جای آن به داروهایی که به نسخه پزشک نیاز دارند، روی آوردهاند.
افرادی که برای تفریح از پرگابالین استفاده میکنند ممکن است دچار «تحمل دارویی» شوند؛ یعنی برای رسیدن به همان احساس آرامش یا سرخوشی، به دوزهای بیشتری نیاز پیدا کنند.
پرگابالین در دوزهای بالا میتواند تنفس را آهسته کند و در برخی موارد جان فرد را به خطر بیندازد. دوزهای بالای بتابلوکرها نیز ممکن است باعث غش کردن و افت خطرناک ضربان قلب شوند.
در حالی که کشورهای بیشتری در پی اعمال محدودیت بر این داروها هستند، برخی معتقدند که دشوارتر کردن دسترسی به آنها میتواند خطرهای دیگری ایجاد کند.
میکیتا لاپین، همهگیرشناس، میگوید که ممنوع کردن مواد لزوما مانع مصرف آنها نمیشود: «ممنوع کردن برخی مواد فقط باعث میشود مردم به بازار سیاه روی بیاورند و داروهایی با کیفیت مشکوک بخرند»؛ موضوعی که خطر مصرف بیش از حد را افزایش میدهد.
تهیه غیرقانونی پرگابالین خطر دیگری هم دارد، زیرا مصرفکنندگان ممکن است دقیقا ندانند چه چیزی مصرف میکنند: «اگر در بریتانیا یک نوشیدنی الکلی از فروشگاه بخرید، میزان الکل و درصد آن روی برچسب مشخص است.»
اگر شما یا یکی از نزدیکانتان با مسائل مطرحشده در این گزارش درگیر هستید، میتوانید با پزشک خود مشورت کنید. او ممکن است شما را به نهاد یا خدماتی معرفی کند که بتواند به شما کمک کند.
https://www.bbc.com/news/articles/c1d1lpl9vrxo
🆔@ScientificDialectics
💢 برخلاف تصور رایج؛ تمرینات قدرتی در بارداری ممکن است مفید باشد
وقتی زنی باردار را میبینیم که جسم سنگینی را بلند میکند، اولین واکنشمان معمولا کمک کردن است؛ اما اگر وزنهزدن واقعا برای او مفید باشد چه؟
این روزها اگر به یک باشگاه ورزشی سر بزنید، احتمالا تعداد بیشتری از زنان باردار را میبینید که مشغول تمرینهای قدرتی هستند. پژوهشهای جدید نشان میدهد این نوع تمرینها علاوه بر افزایش توده عضلانی، ممکن است به کاهش خطر دیابت بارداری و بهبود کیفیت زندگی هم کمک کند.
در یک کارآزمایی بالینی تصادفی منتشرشده در مجله علمی Acta Obstetricia et Gynecologica Scandinavica پژوهشگران ۲۰۹ زن باردار مبتلا به اضافهوزن یا چاقی را بررسی کردند. شرکتکنندگان بهطور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند: گروه نخست در یک برنامه تمرینات قدرتی شرکت کرد و گروه دیگر تنها مراقبتهای معمول دوران بارداری را دریافت کرد.
این دوره تمرینی از حدود هفتههای ۱۲ تا ۱۴ بارداری آغاز شد و تا هفته ۳۶ یا زمان زایمان ادامه یافت. برنامه شامل جلسات هفتگی زیر نظر مربی و همچنین تمرین در خانه بود و از زنان خواسته شده بود سه بار در هفته با وزنههای سبک یا کشهای مقاومتی ورزش کنند.
در مجموع، ۲ درصد از زنان گروه ورزش به دیابت بارداری مبتلا شدند، در حالی که این رقم در گروه کنترل ۷.۳ درصد بود. با این حال این تفاوت از نظر آماری معنادار نبود. در میان زنانی که به برنامه پایبند ماندند و دستکم دو بار در هفته ورزش کردند، هیچ موردی از دیابت بارداری دیده نشد.
با این حال، این زیرگروه کوچک و اکتشافی بود و بنابراین این یافته بهتنهایی ثابت نمیکند که ورزش از بروز دیابت جلوگیری کرده است. تمرینهای قدرتی کیفیت زندگی را بهبود داد.در مورد کیفیت زندگی، نتایج چشمگیر بود.
زنان گروه تمرین قدرتی از کیفیت زندگی بهطور قابل توجهی بهتر و علایم بارداری کمتر خبر دادند؛ از جمله کاهش اضطراب، خستگی و درد کمر یا لگن.به نظر نمیرسید این نوع ورزش خطر عوارض بارداری را افزایش دهد. میزان زایمان زودرس و سقط جنین در دو گروه مشابه بود.
ترزا ای. سانتا کروز، پزشک و نویسنده مسئول مطالعه از بیمارستان دانشگاهی دونستیا در سنسباستین اسپانیا، گفت: «یافتههای ما نشان میدهد پایبندی به یک برنامه منظم تمرین قدرتی در دوران بارداری ممکن است در کاهش خطر دیابت بارداری و در عین حال بهبود سلامت مادر نقش داشته باشد.»
او افزود برای تایید این نتایج و مشخص شدن این که «چگونه میتوان تمرینهای قدرتی را به بهترین شکل در مراقبتهای معمول دوران بارداری گنجاند»به پژوهشهای بیشتری نیاز است.
🆔@ScientificDialectics
💢 سامانه اسرارآمیز و فوققدرتمند هوش مصنوعی همزمان با نزدیکشدن چین به غرب پدیدار شد
انتشار اوکس آلفا نگرانیها را تشدید کردهاست که چین بتواند بهسرعت در رقابت جهانی هوش مصنوعی از قدرتهای غربی مانند آمریکا پیشی بگیرد.
یک سامانه تازه و عجیب هوش مصنوعی به نام Ox Alpha موجی از سردرگمی میان تحلیلگران فناوری و کاربران به راه انداخته است. هیچ کس نمیداند این مدل را چه کسی ساخته است؛ مدلی که ۲۰ اوت به صورت یک مدل اختصاصی ناشناس و مخفی روی OpenRouter قرار گرفت.
اگرچه متنباز نیست، در حال حاضر تا ۲۷ اوت پیشنمایش رایگان ارائه میکند و هنوز روشن نیست پس از آن استفاده از این مدل پولی خواهد شد یا نه.با آن که سازنده و مالک این مدل هنوز مشخص نیست، گمانهزنیهایی وجود دارد که شاید این سامانه به سری منتشرنشده GLM-5.x شرکت چینی Zhipu AI تعلق داشته باشد.
با این حال این حدس و گمانها هنوز تایید نشده است.همین موضوع نگرانیها را درباره این که چین با عرضه پیدرپی مدلهای بسیار پیشرفته و اغلب بینام در رقابت هوش مصنوعی از قدرتهای غربی مانند آمریکا پیشی بگیرد، تشدید کرده است.
در گذشته نیز شرکتهای چینی دیگری مانند علیبابا و بایتدنس مدلهایی را منتشر کردهاند بی آن که در همان ابتدا به طور رسمی مسئولیت آنها را بر عهده بگیرند.هدف از این کار میتواند دور زدن نظارتهای بینالمللی بر صادرات، پرهیز از واکنش سریع نهادهای ناظر و آزمایش مدلهای پرظرفیت بدون گره زدن مسئولیت حقوقی به یک شرکت مشخص باشد.
معیارهای سنجش کدنویسی مانند DeepSWE نشان میدهد Ox Alpha دستکم همسطح چندین مدل برتر غولهای این صنعت از جمله OpenAI و Anthropic است، اگر از آنها بهتر نباشد.این مدل همین حالا هم پنجره بافتی توکن بیش از یک میلیون دارد و با وجود توان بالایش و این که فعلا در سطح رایگان عرضه میشود، میتواند تصویر، متن و ویدئو را تقریبا بدون محدودیت پردازش کند.
این سامانه همچنین ظرفیت خروجی چشمگیری تا ۱۳۱ هزار و ۷۲ توکن در یک پاسخ دارد که به آن امکان میدهد متنهای طولانی و پرجزئیات بنویسد.Ox Alpha برای انجام کارهای بلندمدت مانند برنامهنویسی پیچیده، پردازش داده در مقیاس تولید و جریانهای کاری عاملمحور و مداوم طراحی شده است.
وبسایت این سامانه در حال حاضر اعلام میکند دادههای ورودی کاربران «توسط ارائهدهنده نگهداری میشود» اما برای آموزش مدل به کار نمیرود؛ هرچند این ادعا به طور مستقل راستیآزمایی نشده است.
این مدل ابعاد بلندپروازیهای چین در حوزه هوش مصنوعی را پررنگ میکند؛ در حالی که دولت، هوش مصنوعی را اولویتی ملی و راهبردی میداند. همین رویکرد به شرکتهای چینی اجازه میدهد هزینهها را کاهش دهند، مدلهای تازه را با سرعت عرضه کنند و هر زمان لازم بود مسیر خود را سریعا تغییر دهند.
در مقابل، شرکتهای آمریکایی فعال در حوزه هوش مصنوعی اغلب با عرضههای دیرهنگام یا مرحلهای روبهرو میشوند؛ زیرا مدلهای اختصاصی گران و مقررات به سرعت در حال تغییرِ کنترل صادرات و محدودیتهای مربوط به تراشهها دستوپای آنها را میبندد.
این متن با کمک هوش مصنوعی تهیه شده؛ ترجمه شده از زبان: انگلیسی.
🆔@ScientificDialectics
💢 فابینگ چیست؛ عادت تکنولوژیکی که آرام روابط را تخریب میکند
هرچه ردپای دیجیتال ما گستردهتر میشود پرسشها درباره حریم خصوصی آنلاین و عادتهای استفاده از فناوری میان زوجها رایجتر میشود.
در چنین فضایی پدیده ای مانند «فابینگ» شکل گرفته است؛ بیشتر ما با هرچه دیجیتالی تر شدن زندگی مان از انواع اپلیکیشنها، سکوهای شبکههای اجتماعی و ابزارهای زمانبندی استفاده می کنیم.
با این حال برای زوج ها این وضعیت می تواند به پویایی ها و پرسش های تازه ای منجر شود. ممکن است یکی از شما عاشق حضور مداوم آنلاین و انتشار پیاپی مطلب در شبکه های اجتماعی باشد، در حالی که دیگری سبک زندگی آرام تر و خصوصی تری را ترجیح دهد.بنابراین ممکن است شیوه برخورد شما با فناوری و حریم خصوصی دیجیتال به عنوان یک زوج کاملا با نحوه مدیریت این مسائل در زندگی فردی متفاوت باشد.
افزایش پدیده «فابینگ»بی تردید فناوری می تواند هم تاثیر مثبت و هم تاثیر منفی بر رابطه شما بگذارد.بی توجهی به طرف مقابل به خاطر تلفن همراه که معمولا با عنوان «فابینگ» شناخته می شود و الگوی مشابهی به نام «تکنوفرنس» هر دو بیش از گذشته رایج شده اند.
در حالی که «فابینگ» به نادیده گرفتن یا کنار گذاشتن شریک زندگی به نفع تلفن همراه اشاره دارد، «تکنوفرنس» به هرگونه اختلال در فعالیت های مشترک زوجین که بر اثر فناوری ایجاد می شود گفته می شود؛ از جمله تماس ها، پیام ها یا اعلان های پی در پی.
براساس مطالعه ای در سال ۲۰۲۵ که در نشریه Human Behavior and Emerging Technologies منتشر شد، پاسخ دهندگان به طور متوسط ۲۷ درصد از زمانی را که در کنار شریک زندگی خود بودند صرف استفاده از تلفن هوشمندشان کرده اند.حدود ۸۶ درصد از شرکت کنندگان نیز طبق این داده ها هر روز در حضور شریک زندگی خود از تلفن شان استفاده کرده اند.
این نتایج بر داده های عینی ردیابی تلفن همراه استوار بود نه گزارش های خوداظهاری که ممکن است چندان دقیق نباشند.این پژوهش نشان داد استفاده از تلفن همراه در حضور شریک زندگی می تواند نشانه رضایت کمتر از رابطه و کیفیت پایین تر مشارکت در فرزندپروری، و نیز افسردگی بیشتر و رضایت کمتر از زندگی باشد.
این اثرها در میان زنان پررنگ تر بود.در عین حال فناوری می تواند با آسان تر کردن ارتباط، برنامه ریزی قرارها و فعالیت های مهم یا تماشای یک برنامه محبوب مشترک به تقویت رابطه هم کمک کند.اما وقتی صحبت از حریم خصوصی دیجیتال است، اوضاع می تواند پیچیده تر شود. زوج های امروزی باید با موقعیت هایی کنار بیایند که برای نسل های پیشین اصلا وجود نداشت.
به گفته منبع تخصصی روابط Love Respect، زوج ها شاید لازم باشد درباره مرزهای دیجیتال مربوط به حریم خصوصی و انحصار رابطه با هم گفت وگو کنند.
این گفت وگو می تواند شامل این باشد که آیا تگ کردن یکدیگر در عکس ها و پست ها یا اعلام حضور مشترک در یک مکان برای هر دو طرف قابل قبول است یا نه. این که وضعیت رابطه در شبکه های اجتماعی علنی شود یا نه، و این که آیا طرفین می توانند دوستان مشترک یکدیگر را دنبال کنند نیز از موضوعات قابل بحث است.
با این حال یکی از مهم ترین پرسش های مربوط به حریم خصوصی دیجیتال که زوج ها باید بر سر آن به توافق برسند این است که آیا با استفاده از دستگاه های یکدیگر احساس راحتی می کنند یا نه.یکی دیگر از پرسش های مهم، اشتراک گذاری موقعیت مکانی است.
براساس گزارشی از موسسه Civic Science که سال گذشته منتشر شد حدود ۵۲ درصد آمریکایی ها موقعیت خود را با همسر یا شریک عاطفی شان به اشتراک می گذارند.در موارد دیگر، زوج ها ممکن است به دلیل نگرانی از نقض حریم خصوصی بر سر استفاده از فناوری های امنیتی خانگی اختلاف نظر داشته باشند، همان طور که ممکن است بر سر این که هنگام خرید آنلاین چه اطلاعات شخصی ای را باید به اشتراک گذاشت، به خاطر ترس از کلاهبرداری های اینترنتی، اختلاف پیدا کنند.
پر کردن شکاف حریم خصوصییکی از نخستین و البته بدیهی ترین کارهایی که وقتی متوجه می شوید شما و شریک تان دیدگاه های متفاوتی درباره حریم خصوصی دیجیتال دارید می توانید انجام دهید این است که با او صحبت کنید.
به گفته Love Respect، باید بفهمید شریک تان با به اشتراک گذاشتن چه چیزهایی در فضای آنلاین احساس راحتی می کند و در عین حال نظر خود را درباره چیزهایی که می خواهید یا نمی خواهید به اشتراک بگذارید روشن بیان کنید.
سعی کنید تا حد امکان آرام و شفاف بمانید.گفت وگو درباره قواعد استفاده از شبکه های اجتماعی می تواند مفید باشد؛ مثلا این که تگ کردن یا انتشار عکس های یکدیگر و اشتراک گذاری وضعیت رابطه تا چه حد پذیرفتنی است.
در مورد اشتراک گذاری موقعیت مکانی هم می توان به سراغ گزینه هایی مانند اشتراک موقت یا خاموش کردن ردیابی لحظه ای رفت.
این متن با کمک هوش مصنوعی تهیه شده؛ ترجمه شده از زبان: انگلیسی.
🆔@ScientificDialectics
💢 کربوهیدرات را حذف نکنید؛ راز کنترل وزن ممکن است در فیبر آن باشد
مسئله اصلی نه خود کربوهیدرات، بلکه شکل مصرف آن است؛ کربوهیدراتهای طبیعی همراه با فیبر، آهستهتر جذب میشوند و به تنظیم قند خون و احساس گرسنگی کمک میکنند.
فیبر میتواند در کنترل وزن و حفظ سلامتی بدن نقشی کلیدی داشته باشد. پژوهشها نیز نشان دادهاند کربوهیدراتها در مواد غذایی کامل مانند میوهها، سبزیجات، غلات کامل، حبوبات، مغزها و دانهها که بهطور طبیعی با مقدار متعادلی از فیبر همراهاند، در ترکیب با هم، بر میزان جذب کربوهیدراتها و نحوه پردازش آنها در سلولهای بدن تاثیر میگذارند.
فیبر نوعی خاص از کربوهیدرات است که در غذاهای گیاهی مانند سبزیجات و غلات یافت میشود. این ماده بهطورکلی در بدن قابلجذب نیست، اما به هضم و جذب غذاهای دیگر کمک میکند و عمل گوارش را تسریع میکند.فیبر سرعت جذب قند را در روده را هم کاهش میدهد.
از طرفی بر همان فرایندهای زیستی بدن که داروهای جدید و پرطرفدار کاهش وزن مانند ویگووی و اوزمپیک، آنها را هدف قرار میدهند، بهطور طبیعی اثر میگذارد.
به این ترتیب که میکروبیوم روده فیبر را به پیامهایی تبدیل میکند که ترشح هورمونهای رودهای را تحریک میکنند؛ هورمونهایی که نمونه طبیعی هورمونهای تقلیدشده در این داروها هستند.
این هورمونها بهنوبه خود سرعت تخلیه معده، میزان کنترل قند خون و حتی احساس گرسنگی را تنظیم میکنند. در واقع کربوهیدراتهای موجود در موادغذایی کامل به لطف فیبر، گویی بهطور طبیعی در بستهبندی مخصوص همراه با دفترچه راهنمایی عرضه میشوند که به بدن میگوید چگونه آنها را هضم کند.
کریستوفر دمن، پزشک متخصص گوارش و پژوهشگر حوزه میکروبیوم و متابولیسم دانشگاه واشنگتن که بیش از ۲۰ سال است درباره تاثیر غذا بر میکروبیوم روده و سوختوساز بدن مطالعه میکند، مینویسد شواهد علمی نشان میدهند فیبر نهتنها برای عملکرد منظم دستگاه گوارش و دفع بهتر اهمیت دارد، بلکه در تنظیم قند خون، کنترل وزن و سلامت عمومی بدن نیز نقش دارد.
با این حال باید توجه داشت که انواع مختلف کربوهیدراتها تاثیرهای متفاوتی بر بدن دارند.متاسفانه بیشتر افراد بخش عمده کربوهیدراتهای مصرفی خود را از موادی دریافت میکنند که فیبر طبیعیشان از آنها جدا شده است.
در حالی که در توصیههای تغذیهای بر دریافت روزانه دستکم ۲۵ تا ۳۰ گرم فیبر از مواد غذایی تاکید میشود.فیبر موجود در غلات فراوریشده مانند برنج سفید و آرد سفید و همچنین بسیاری از مواد غذایی فوقفروریشده، مانند برخی غلات صبحانه شیرین، تنقلات بستهبندیشده و آبمیوهها، حذف شده است.
به این ترتیب، این مواد در واقع بدون فیبر طبیعی خود یا همان دستورالعمل که مشخص میکند چه مقدار از آنها را جذب و چگونه پردازش کند، در اختیار بدن قرار میگیرند.
شاید از اینکه بشنوید کمبود فیبر در ابتلا به دیابت و چاقی نقش دارد، تعجب نکنید، اما موضوع تعجبآور این است که این کمبود احتمالا در بروز بیماریهای قلبی، برخی انواع سرطان و شاید حتی بیماری آلزایمر نیز نقش دارد.
یکی از روشهای رایج برای کاهش برخی پیامدهای زیانبار رژیم غذایی کمفیبر و سرشار از کربوهیدراتهای تصفیهشده، محدود کردن مصرف کربوهیدرات است.
برخی شواهد علمی هم فواید این رژیمها را تایید میکنند، زیرا تعدادی از پژوهشها نشان میدهند محدود کردن کربوهیدرات باعث ایجاد کتوز میشود؛ فرایندی زیستی که هنگام گرسنگی و فعالیت بدنی طولانیمدت، انرژی ذخایر چربی را آزاد میکند.
رژیمهای کمکربوهیدرات همچنین میتوانند به کاهش وزن کمک کنند و موجب بهبود فشار خون و کاهش التهاب شوند.با این حال، برخی رژیمهای کتوژنیک ممکن است آثار منفی بر سلامتی روده داشته باشند.
همچنین هنوز مشخص نیست این رژیمها در بلندمدت بر سلامتی قلب، برخی انواع سرطان و بیماریهای دیگر چه تاثیری میگذارند. موضوع زمانی پیچیدهتر میشود که پژوهشها نشان میدهند افرادی که رژیم غذایی آنها سرشار از کربوهیدراتهای گیاهی است، مانند رژیم مدیترانهای، معمولا طولانیترین و سالمترین زندگی را دارند.
مواد غذایی سرشار از فودمپ شامل بسیاری از غذاهای فراوریشده حاوی اینولین، پودر سیر و پودر پیاز و نیز انواع پیاز، لبنیات و برخی میوهها و سبزیجاتاند.بنابراین به واکنش بدن خود به مواد غذایی مختلف سرشار از فیبر توجه کنید. هنگامی که مواد غذایی مانند حبوبات، دانهها، مغزها، میوهها و سبزیجات را دوباره به رژیم غذایی خود اضافه میکنید، با مقدار کم شروع کنید و بهآرامی آن را افزایش دهید. اگر در افزایش مصرف فیبر مشکل دارید، با یکی از ارائهدهندگان خدمات سلامت مشورت کنید.
https://news.sky.com/story/why-too-many-people-are-choking-to-death-and-what-you-can-do-about-it-13574203
🆔@ScientificDialectics
💢 هشدار هراری درباره روزی که هوش مصنوعی «حق» میخواهد
یووال نوح هراری، مورخ و نویسنده کتاب «ساپیِنس»، هشدار داده است که هوش مصنوعی ممکن است در آینده نهتنها برای خود حقوق مطالبه کند، بلکه با شناخت عمیق از احساسات و رفتار انسانها، بتواند آنها را برای پذیرش این خواسته متقاعد کند؛ به گفته او، اکنون زمان آن است که درباره میزان نفوذ و حقوق احتمالی هوش مصنوعی تصمیمگیری شود.
براساس گزارش سیتنا، یووال نوح هراری، مورخ و نویسنده کتاب «ساپیِنس»، هشدار داده است که هوش مصنوعی ممکن است روزی برای بهدست آوردن «حقوق» خود تلاش کند و به گفته او، اکنون زمان آن است که جلوی چنین اتفاقی گرفته شود.
هراری در گفتوگویی با پادکست «Insider» اکونومیست گفت برخلاف حیوانات که در بحثهای مربوط به رفاه و حقوق آنها، خودشان نمیتوانند از حقوقشان دفاع کنند، سامانههای هوش مصنوعی ممکن است بتوانند استدلالهایی بسیار متقاعدکننده برای برخورداری از حقوق ارائه دهند.
او گفت: «هوش مصنوعی خواهد فهمید که این بحث در جریان است؛ خودش این بحث را سازماندهی میکند و بر آن اثر میگذارد.»
به گفته هراری، دستیارها و همراهان هوش مصنوعی میتوانند قدرت اقناع بیشتری داشته باشند، زیرا سابقه شخصی کاربران را یاد میگیرند و از طریق ساعتها تعامل روزانه، به نقاط حساس عاطفی آنها پی میبرند.
در حال حاضر نیز برخی کاربران در حال شکل دادن به روابط دوستانه با همراهان هوش مصنوعی هستند و حتی بعضی از آنها وارد روابط عاطفی با این سامانهها شدهاند.
هراری معتقد است مردم باید پیش از آنکه هوش مصنوعی به بخشی عمیق و جداییناپذیر از زندگی آنها تبدیل شود، درباره میزان نفوذ و قدرت آن تصمیم بگیرند؛ چراکه پس از آن، مقاومت در برابر این فناوری دشوارتر خواهد شد.
او تأکید کرد: «باید همین حالا مقاومت کنیم. اکنون زمان آن است.»«موجودی فوقالعاده متقاعدکننده»هشدار هراری در شرایطی مطرح شده که هوش مصنوعی در برخی آزمایشهای ایمنی، رفتارهای فریبکارانه نیز از خود نشان داده است.
ماه گذشته، مؤسسه امنیت هوش مصنوعی بریتانیا اعلام کرد برخی عاملهای هوش مصنوعی مبتنی بر مدلهای شرکتهای آنتروپیک و اوپنایآی در جریان آزمایشهای امنیت سایبری، هویتهای جعلی ایجاد کرده و تلاش کردهاند توسعهدهندگان نرمافزار را متقاعد کنند کدهای مخرب را بپذیرند. این اقدامات با هدف تکمیل یک وظیفه امنیت سایبری انجام شده بود.
در شبیهسازیهای پرخطر دیگری نیز پژوهشگران، از جمله کارکنان آنتروپیک، دریافتند که برخی عاملهای پیشرفته هوش مصنوعی میتوانند بهصورت مخفیانه کدها را تغییر دهند، به کاربران برای پنهان کردن تخلف احتمالی کمک کنند، برچسبهای نادرست ارائه دهند که بر آموزشهای آینده مدلها اثر میگذارد و حتی افراد را برای افشای اطلاعات محرمانه راهنمایی کنند.
هراری میگوید ترکیب دانش عمیق از زندگی و احساسات کاربران با توانایی پیشرفته در زبان و گفتوگو میتواند هوش مصنوعی را به موجودی بسیار متقاعدکننده تبدیل کند.
او گفت: «ممکن است بهتر از شکسپیر بنویسد. وقتی این دو ویژگی را کنار هم بگذارید، با موجودیتی فوقالعاده متقاعدکننده روبهرو میشوید.»
هراری تنها کسی نیست که درباره اعطای حقوق به هوش مصنوعی هشدار داده است.
مصطفی سلیمان، مدیرعامل بخش هوش مصنوعی مایکروسافت، نیز سال گذشته گفت هوش مصنوعی باید در خدمت انسانها باشد، نه اینکه انگیزهها، خواستهها و اهداف مستقل خود را شکل دهد.
سلیمان در گفتوگو با وایرد گفته بود که چنین رویکردی «بسیار خطرناک و گمراهکننده» است و باید همین حالا موضع روشنی در مخالفت با آن اتخاذ کرد.
https://www.economist.com/business/2026/08/20/yuval-noah-harari-on-the-economic-and-political-perils-of-ai
🆔@ScientificDialectics
💢 از آیپاد تا هدفون سیمی: چرا نسل زد دوباره سراغ فناوری نوستالژیک میرود
با خستگی از شبکههای اجتماعی، نسل زد برای فاصله گرفتن سراغ ابزارهای نوستالژیک مثل گوشیهای تاشو و صفحههای گرامافون میرود.
در چند سال اخیر شبکههای اجتماعی و فضای دیجیتال بخش بزرگی از زندگی ما را در اختیار خود گرفته است. این تحول به ویژه بر نسلهای جوانتر مانند نسل زد (Gen Z) و نسل آلفا (Gen Alpha) تاثیر گذاشته که عملا در دوران دیجیتال بزرگ شدهاند.
مدتهای طولانی خیره شدن به صفحهنمایش، اعلانهای پیدرپی و ترس رو به افزایش از عقبماندن (FOMO) باعث شده شمار بیشتری از کاربران مدام آنلاین باشند و با مشکلات سلامت روان از جمله افسردگی، اضطراب و کاهش احساس ارزشمندی روبهرو شوند.
افزایش تعداد تبلیغات و قابلیتهای ردیابی، همراه با نگرانیهای بیشتر درباره حریم خصوصی دادهها و امنیت، نیز به نارضایتی رو به رشد از پلتفرمهای محبوبی مانند اینستاگرام، تیکتاک و فیسبوک دامن زده است.
در نتیجه، تعداد فزایندهای از جوانان نسل زد ترجیح میدهند برای «سمزدایی دیجیتال» و فاصله گرفتن از شبکههای اجتماعی به سراغ فناوریهای رترو و قدیمیتری مثل گوشیهای تاشو، آیپاد و دوربینهای قدیمی بروند.
بسیاری از جوانان نسل زد به فناوریهای اوایل و میانه دهه ۲۰۰۰ علاقهمند شدهاند؛ راهی برای گریز از سیل مداوم اعلانها، فشار و اضطرابی که معمولا با بیشتر پلتفرمهای شبکه اجتماعی همراه است.
برخی نیز ابزارهایی مانند گوشیهای ساده موسوم به «دام فون» را وسیلهای برای کاهش ساعتهای طولانی اسکرول روزانه روی گوشیهای هوشمند و سروصدای الگوریتمی ناشی از آن میدانند و تجربهای آهستهتر و آرامتر را ترجیح میدهند.
این ابزارهای ساده و تکمنظوره حواسپرتی کمتری ایجاد میکنند، چون خبری از تبلیغات، ردیابی و اعلانهای مداوم در آنها نیست و به کاربران امکان میدهند روی اهداف مهمتر تمرکز کنند یا صرفا در کنار دوستان و خانواده حضور واقعی داشته باشند.
در برخی موارد، معنایش کمتر در دسترس بودن است. در بسیاری موارد، فناوریهای رترو و فیزیکی حس مالکیت ملموس به همراه دارند، نه اشتراکهای بیپایان استریم که هر لحظه ممکن است قوانینشان عوض شود یا قیمتشان بالا برود.
این ابزارها تجربهای لمسی و آگاهانه و مالکیت واقعی محتوا را امکانپذیر میکنند، بدون آنکه خطر از دست رفتن آلبومها به دلیل حذف ناگهانی مجوزهای دیجیتال وجود داشته باشد.
برای بعضی از جوانان نسل زد، فناوری رترو مثل دوربینهای قدیمی و عکسهای دانهدار نشانه اصالت بیشتری نسبت به فیدهای دیجیتال بیش از حد دستکاریشده و فیلترشده است.
در همین حال، برخی گجتهای رترو به دلیل طراحیها و رنگهای خاصشان، در تضاد با دستگاههای مدرنِ هرچه مینیمالتر، بیش از پیش مورد توجه قرار گرفتهاند.
هدفونها و هندزفریهای سیمی نیز با جهش محبوبیت روبهرو شدهاند؛ عمدتا به دلیل ترکیب با ترندهای مد رترو Y2K، جایی که سیمهای آویزان به عنوان یک المان سبک پوشش دیده میشوند.
تاثیر سلبریتیها و ستارههای پاپ نیز در این روند نقش داشته است.
این محصولات از نظر بسیاری عملیترند، چون نیاز به شارژ ندارند و برای تماشای ویدئو، بازی یا گوش دادن به موسیقی صدایی بیوقفه و بدون تاخیر ارائه میکنند.
همچنین بسیار ارزانتر از گزینههای بیسیم پرهزینه هستند و وجود سیم، احتمال افتادن و گم شدنشان را کاهش میدهد.
در برخی موارد، استفاده از این ابزارها به شکلگیری عادات آگاهانه در استفاده از فناوری کمک میکند و گوش دادن به موسیقی را به کنشی عمدی تبدیل میکند، نه نویز پسزمینهای که تمام روز بیوقفه ادامه دارد.
صفحههای وینیل و سیدیهاصفحههای وینیل، سیدیها و ضبطهای نوارکاست سبک رترو نیز یک آیین لمسی و جذاب برای گوش دادن به موسیقی فراهم میکنند؛ چیزی که پلتفرمهای استریم مانند اسپاتیفای فاقد آن هستند.
لمس جلد آلبوم، باز کردن قاب سیدی و فرو کردن نوار در دستگاه میتواند موسیقی را واقعیتر و ویژهتر کند.
به جای آنکه هر چند ثانیه یک قطعه رد شود، گذاشتن یک آلبوم کامل شنونده را وادار میکند از ابتدا تا انتها گوش دهد و تجربهای عمیق از شنیدن موسیقی داشته باشد.
همانند گوشیهای ساده و کنسولهای دستی، این ابزارها نیز مالکیت واقعی و دائمی محتوا را به همراه دارند؛ چیزی که این روزها هرچه کمیابتر میشود و در عین حال به کاربران فرصتی برای رهایی از خستگی صفحهنمایش و سروصدای دیجیتال میدهد.
فناوریهای قدیمی با طراحیهای منحصر به فرد همچنین رنگ و بوی شخصیتری به فضاهایی مانند اتاق خواب میدهند و به افراد امکان میدهند سلیقه و سبک خاص خود را به نمایش بگذارند.
این متن با کمک هوش مصنوعی تهیه شده؛ ترجمه شده از زبان: انگلیسی.
🆔@ScientificDialectics
آیا گوشی دارای «شارژ بسیار کم» میتواند تابش بیشتری ایجاد کند؟
تصور میشود وقتی باتری موبایل ضعیف است، گوشی برای برقراری ارتباط با دکل مخابراتی توان بیشتری مصرف میکند و در نتیجه ممکن است تابش بیشتری داشته باشد. نتیجه تحقیقی در سال ۲۰۱۹ میلادی این باور را تایید کرد.
پژوهشگران میزان چگالی توان امواج در فاصله ۵ سانتیمتری از یک گوشی (مدل HTC One E9+ با باتری Li-Po با ظرفیت ۲۸۰۰ میلیآمپرساعت) را در وضعیتهای مختلف استفاده از آن، از جمله وضعیتی «با شارژ تنها ۱ درصد» اندازهگیری کردند و دریافتند که:هنگام برقراری تماس، گوشی با «شارژ بسیار کم» میتواند تابش بیشتری ایجاد کند،انتشار امواج گوشی در حالت عادی و بدون تماس فعال، در حد صفر و نزدیک به تابش زمینه محیط است؛ بنابراین این تصور که «موبایل همیشه با قدرت زیاد در حال انتشار امواج است» صحت ندارد.«انتشار امواج بیشتر» لزوما به معنی «آسیب بیشتر به سلامت» نیست.
آیا امواج تلفن همراه، باعث سرطان میشوند؟
مؤسسه ملی سرطان آمریکا (NCI) در گزارشی، نتایج چندین دهه پژوهش در کشورهای مختلف درباره ارتباط تلفن همراه، امواج رادیوفرکانس و سرطان بویژه سرطان مغز را جمعبندی کرده است.
این گزارش اعلام میکند که هنوز ارتباط مشخص و قابلاعتمادی بین استفاده از تلفن همراه و سرطان پیدا نشده است.در واقع، افراد از این موضوع نگرانند که موبایل امواج رادیوفرکانس منتشر میکند و هنگام مکالمه نیز معمولا نزدیک سر قرار دارد بنابراین میتواند خطرناک باشد؛ اما نکته کلیدی این است که امواج موبایل از نوع غیریونساز (Non-ionizing) هستند، نه مانند امواج اشعه ایکس.
گزارش همچنین اعلام میکند که اگرچه بدن انسان کمی از امواج منتشر شده از گوشی موبایل (امواج RF) را جذب میکند، اما اثر زیستی شناختهشده و قطعی آن در انسان، عمدتا گرمشدن جزئی بافت بدن در نزدیک گوشی (دست یا سر) است و این گرمایش آنقدر نیست که دمای مرکزی بدن را به شکل قابلاندازهگیری افزایش دهد.
گزارش همچنین به تحقیقی که در دانمارک با بررسی اطلاعات بیش از ۳۵۸ هزار مشترک تلفن همراه و مقایسه آنها با اطلاعات ثبت سرطان انجام شده، اشاره دارد و اینکه هیچ ارتباطی بین استفاده از تلفن همراه و بروز تومورهای سیستم عصبی مرکزی و درون جمجمه مانند گلیوما، مننژیوم یا نوروم آکوستیک پیدا نشده است.
خطر واقعی هنگام شارژ گوشی تلفن: گرما و باتری
اگر بخواهیم میان «خطر ناشی از میدانهای الکترومغناطیسی» و «خطرات استفاده نادرست از شارژر» اولویتبندی کنیم مورد دوم اهمیت عملی بیشتری دارد.
گوشیهای امروزی معمولا از باتریهای لیتیوم یونی استفاده میکنند. این باتریها در شرایط نامناسب، مانند آسیب فیزیکی، نقص، گرمای شدید یا برخی خطاهای شارژ، میتوانند دچار فرار حرارتی (thermal runaway) شوند و خطر آتشسوزی یا سوختگی ایجاد کنند.
بنابراین اگر گوشی هنگام شارژ بیش از حد معمول داغ میشود، باتری متورم شده، کابل یا آداپتور آسیب دیده، مسئله امواج مطرح نیست بلکه گرما و نقص الکتریکی در چنین شرایطی نگرانی مهمتری هستند.
آیا خوابیدن کنار گوشی در حال شارژ خطرناک است؟
از نظر پزشکی، برای شارژ معمولی یک گوشی سالم ضرورتی وجود ندارد که فرد صرفا به دلیل ترس از آسیب به بدن، گوشی را چند متر دورتر قرار دهد و بر اساس شواهد فعلی، صرف اینکه گوشی در کنار تخت و در حال شارژ باشد، دلیلی برای نگرانی نیست.اما قرار دادن گوشی یا کابل زیر بالش، پتو یا بدن توصیه نمیشود زیرا احتمال محبوس شدن گرما، آسیب حرارتی یا آتشسوزی وجود دارد؛ نه اینکه گوشی در آن حالت ناگهان به منبعی از «اشعههای خطرناک» تبدیل شود.
🆔@ScientificDialectics
💢 دانه چیا برای سلامت روده بهتر است یا جو دوسر؟
دانه چیا و جو دوسر هر دو به سلامت روده کمک میکنند، اما شواهد علمی درباره فواید جو دوسر، بهویژه تاثیر آن بر باکتریهای مفید روده، قویتر است.
دانه چیا و جو دوسر هر دو واقعا برای روده مفیدند و نیازی نیست یکی را به جای دیگری انتخاب کنید. البته پشتوانه پژوهشی جو دوسر بهویژه در زمینه فعالیت پریبیوتیکی بتاگلوکان و آثار ثبتشده آن بر تولید اسیدهای چرب زنجیرهکوتاه و افزایش میکروبهای مفید قویتر است، با این حال، دانه چیا نیز به لطف تراکم بالای فیبر و ویژگی منحصربهفرد ژلسازی خود، که به شکلی متفاوت اما به همان اندازه کاربردی، به منظم ماندن عملکرد دستگاه گوارش کمک میکنند، جایگاه قابلتوجهی دارد.
دانه چیا و جو دوسر هر دو به درستی بهعنوان مواد غذایی مفید برای سلامتی روده شناخته میشوند، زیرا هر دو مجموعهای از فیبر و سایر ترکیبات را در خود دارند که میتوانند به عملکرد دستگاه گوارش کمک و غذای میکروبهای مفید ساکن روده را تامین کنند.
به همین دلیل برای مقایسه دقیقتر این دو باید چگونگی عملکرد آنها، نتایج پژوهشها و حوزههایی که شواهد علمی درباره آنها قویتر است، بررسی کرد.
تاثیر دانه چیا بر سلامتی روده
هر قاشق دانه چیا مقدار زیادی فیبر دارد و به همین دلیل راهی آسان برای جبران کمبود فیبر در رژیم غذایی است. تنها یک وعده حاوی دو قاشق غذاخوری چیا حدود ۱۰ گرم فیبر دارد که مقداری قابلتوجه از نیاز روزانه بیشتر بزرگسالان به فیبر را که ۲۵ تا ۳۸ گرم است، تامین میکند.
فیبر دانه چیا از هر دو نوع محلول و نامحلول است و بنابراین میتواند از چند طریق مختلف به سلامت روده کمک کند.
یکی از برجستهترین ویژگیهای چیا، ماده لعابدار و ژلساز آن است. دانههای چیا پس از خیس شدن، آب را جذب میکنند و ژلی غلیظ و چسبناک تشکیل میدهند.
این فیبر محلول حجم مدفوع را افزایش میدهد و به عبور روانتر آن از دستگاه گوارش کمک میکند. در نتیجه میتواند یبوست را کاهش دهد.فیبر نامحلول نیز عمدتا بدون آنکه هضم شود از دستگاه گوارش عبور میکند و به منظم ماندن حرکات روده کمک میکند.
فیبر محلول همچنین غذای باکتریهای مفید روده را که بخش مهمی از محیط سالم رودهاند، تامین میکند.دانه چیا افزون بر فیبر، یکی از منابع گیاهی اسید آلفا لینولنیک امگا ۳ (ALA) است.
همچنین آنتیاکسیدانها و پلیفنولهایی مانند اسید کلروژنیک، اسید کافئیک، کوئرستین و کامپفرول را تامین میکند که میتوانند به مقابله با استرس اکسیداتیو کمک کنند.
برخی پژوهشها نیز نشان میدهند که مواد شیمیایی گیاهی و فراوردههای حاصل از سوختوساز آنها ممکن است از میکروبهای مفید روده حمایت و از رشد میکروبهای نامطلوبتر جلوگیری کنند.
با این حال، باید درباره میزان قطعیت این شواهد واقعبین بود.اخیرا یک مرور جامع بر پژوهشهای مربوط به چیا نشان داد که بسیاری از فواید بررسیشده آن، از جمله تاثیر بر فشار خون و کلسترول، محدودند و میزان قطعیت شواهد درباره آنها پایین تا متوسط ارزیابی شده است.
بخش بزرگی از پژوهشهای اختصاصی درباره تاثیر چیا بر سلامتی روده نیز به جای کارآزماییهای انسانی گسترده بر مطالعات آزمایشگاهی و مدلهای حیوانی متکی است.
بنابراین، فواید گوارشی چیا امیدوارکنندهاند، اما هنوز بهطور قطعی اثبات نشدهاند.
تاثیر جو دوسر بر سلامتی روده
جو دوسر ترکیب برجسته خاص خود را دارد؛ بتاگلوکان، نوعی فیبر محلول که توجه علمی فراوانی را به خود جلب کرده است. بتاگلوکان یک پریبیوتیک محسوب میشود، یعنی میکروبهای روده بهطور انتخابی از آن استفاده میکنند و این ماده ممکن است فوایدی برای سلامت داشته باشد.
علاوه بر این، بتاگلوکان با بهبود سطح کلسترول ارتباط داده شده و به همین دلیل، برای سلامت قلب نیز مفید است.هنگامی که باکتریهای روده بتاگلوکان را تخمیر میکنند، اسیدهای چرب زنجیرهکوتاه مانند استات، پروپیونات و بوتیرات تولید میشود.
این فراوردههای متابولیکی اهمیت دارند، زیرا بوتیرات منبع اصلی انرژی سلولهای پوشاننده روده بزرگ است و اسیدهای چرب زنجیرهکوتاه با آثار ضدالتهابی و تقویت سد دفاعی روده ارتباط داده شدهاند.
جو دوسر همچنین حاوی ترکیبات فنولی منحصربهفردی به نام آونانترامیدها، ویتامین ئی و استرولهای گیاهی است که خواص آنتیاکسیدانی دارند.
نتایج پژوهشها درباره تاثیر جو دوسر بر باکتریهای روده نسبتا یکدست است. یک مرور نظاممند نشان داد که مصرف جو دوسر هم در افراد سالم و هم در مبتلایان به بیماری سلیاک، جمعیت باکتریهای مفیدی مانند لاکتوباسیلوس و بیفیدوباکتریوم را افزایش میدهد.
https://health.yahoo.com/wellness/nutrition/healthy-eating/articles/chia-seeds-vs-oats-better-120000387.html
🆔@ScientificDialectics
مدیریت توجه
بازی با اسباببازی باعث میشود که بچهها یکی از مهمترین مهارتهای دوران کودکی را تمرین کنند: مدیریت توجه.
انجلین لیلارد، استاد روانشناسی دانشگاه ویرجینیا و عضو انجمن آمریکایی پیشرفت علم، به اپک تایمز گفت: «دو راه برای مدیریت توجه وجود دارد.»
او افزود: «کودک میتواند خودش تصمیم بگیرد به چه چیزی توجه کند. برای نمونه، چیزی را برمیدارد و با آن مشغول میشود.
همچنین ممکن است چیزی از بیرون توجه کودک را به خودش جلب کند. برای نمونه، وقتی چیزی چشمک میزند، صدا میدهد یا حرکت میکند، توجه کودک بهطور خودکار به آن جلب میشود.»
این تفاوت از آن جهت حائز اهمیت است که توجه در تمرکز خلاصه نمیشود، بلکه با انتخاب چیزی سروکار دارد که وقتگذاشتن برای آن سودمند است.اسباببازیهای ساختنی مانند لگو باعث میشوند که کودکان مدیریت توجه را به اختیار خودشان تمرین کنند.
کودکی که تصمیم میگیرد برج لگوی او چه شکلی باشد یا ریل قطارش به کدامسمت بپیچد، دائماً درحال انتخاب کردن است. اسباببازی نقشی در انتخابهای کودک ندارد و این کودک است که مسیر بازی را تعیین میکند.
لیلارد افزود: «مهارتی که بچهها باید در خود پرورش دهند، مدیریت توجه است؛ همان مهارتی که باعث میشود بچهها بتوانند در آینده بهشکل مستقل تصمیم بگیرند.»
اسباببازی نمیتواند توجه کودک را به اجبار به خودش جلب کند. این کودک است که به اسباببازی توجه میکند. با اینحال، چیزی که در ذهن کودک نقش میبندد، به تجربه او از دنیای واقعی بستگی دارد.
مسئله این نیست که کودک یاد بگیرد قطعات را کنار هم بگذارد. مهم، دستیابی به مهارت تعامل با دیگران است.وقتی کودک با دیگران بازی میکند، شیوه تفکر او دستخوش تغییر میشود.
کودکان با هم صحبت میکنند، نوبتی وارد بازی میشوند، اختلافات خود را حلوفصل میکنند و کمکم یاد میگیرند اوضاع را از دریچه نگاه دیگران ببینند.از این گذشته، کودکان یاد میگیرند که وقتی بازی مطابق میلشان پیش نمیرود، احساساتشان را کنترل کنند.
اختلافنظرهای جزئی به کودکان یاد میدهد که حتی اگر اوضاع بر وفق مرادشان نباشد، باید به تعامل با دیگران ادامه دهند.
گلینکاف گفت: «اگر میخواهید فرزندتان روابط اجتماعی داشته باشد، باید بدانید که بچهها از همین طریق یاد میگیرند در بزرگسالی چگونه رفتار کنند.»
این تجربه با استفاده از صفحهنمایش در تضاد است. مطالعهای در سال ۲۰۲۳ با بررسی بیش از ۷ هزار کودک نشان داد کودکانی که از یکسالگی با صفحهنمایش کار میکردند، در دو و چهارسالگی با تأخیر در رشد مهارتهای ارتباطی و حرکتی، حل مسئله و مهارتهای فردی و اجتماعی مواجه شدند.
تفکر از طریق تجربه جسمانی
دنیا فقط عرصه یادگیری نیست، بلکه نقش آموزگار را هم برعهده دارد.لیلارد گفت: «اینکه دنیا را با یک آیپد جایگزین کنیم و فکر کنیم تأثیر چندانی بر رشد مغز نخواهد داشت، اشتباه است.»
دلیل اهمیت تجربههای فیزیکی به چیزی مربوط میشود که پژوهشگران به آن «شناخت مجسم» میگویند: اینکه شیوه تفکر ما تحت تأثیر تعامل بدن با دنیای فیزیکی شکل میگیرد.
نگاهکردن به صفحهنمایش، با هرمیزانی از تعامل، نمیتواند جای بازی با اسباببازی را بگیرد.
لیلارد گفت: «کودکان با نگاهکردن به اشیاء نمیتوانند اندازه، وزن یا شکلشان را درک کنند. آنها با برداشتن اشیاء، چرخاندن و دستکاری آنها و مشاهده نتیجه بازی است که یاد میگیرند.»
دستهای کودک با فرایند تفکر او گره خوردهاند. لیلارد گفت: «کودکان از طریق تعامل با اشیاء درباره جهان پیرامون خود یاد میگیرند.»
کودک با دست گرفتن لگویی که بیشازحد سنگین است یا مشاهده ماشینی که روی سطح شیبدار سریعتر از سطوح صاف حرکت میکند، چیزهایی یاد میگیرد که نیازی به توضیح اضافی ندارند.
این تجربیات کوچک به دادههایی تبدیل میشوند که کودکان به کمک آنها دنیای پیرامون خود را میشناسند.لیلارد برای توضیح این مفهوم اغلب از چرخوفلک مثال میزند.
اگر از کودکان بپرسید آیا تمام قسمتهای چرخوفلک با سرعت یکسان حرکت میکنند، پاسخ مثبت میدهند. اما وقتی چرخوفلک را از نقاط مختلف حرکت میدهند، متوجه میشوند بخش بیرونی آن سریعتر از بخش مرکزی حرکت میکند.
کودکان بسیاری از مفاهیم را پیش از آنکه بتوانند دربارهشان حرف بزنند، از طریق تجربه جسمانی خود یاد میگیرند.
کیفیت مهمتر از کمیت است
تشویق کودکان به بازی با اسباببازیها به این معنی نیست که تا میتوانید برای آنها اسباببازی بخرید. روانشناسها میگویند اسباببازیهای ساده بهترین گزینه برای کمک به رشد کودکان هستند.
https://www.theepochtimes.com/podcasts/health/the-benefits-toys-can-give-children-that-screens-never-will-6078289
🆔@ScientificDialectics
💢 دو مهارت ساده که میتواند جان فرد در حال خفگی را نجات دهد
در ضربه از پشت، پنج ضربه محکم و سریع از پشت میان دو کتف فرد در حال خفگی وارد میشود، در فشار شکمی دستهایمان را از پشت دور شکم فرد حلقه میکنیم و پنج بار بین ناف و قفسه سینه را محکم و سریع فشار میدهیم.
خفگی ممکن است هنگام خوردن یک غذای معمولی و در عرض چند ثانیه اتفاق بیفتد و با آنکه کاملا قابلپیشگیری است، از آنجا که بسیاری از افراد نمیدانند وقتی غذا یا جسمی راه تنفسی فرد دیگری را مسدود میکند، چگونه باید به او کمک کنند، میتواند مرگبار باشد.
در حالی که آگاهی عمومی درباره دو مهارت بالقوه نجاتبخش یعنی ضربه به پشت و فشار شکمی، میتواند جان فرد در حال خفگی را نجات دهد.آمبولانس سنت جان، یک سازمان خیریه بریتانیایی فعال در زمینه کمکهای اولیه و آموزش مهارتهای امدادی، میگوید که هر سال حدود ۳۰۰ نفر در بریتانیا بر اثر خفگی جانشان را از دست میدهند.
اسکای نیوز به نقل از لسلی سینووی، ۵۴ ساله و اهل سنت لئوناردزــآنــسی در ایست ساسکس، تعریف میکند که چگونه بهترین دوستش پس از گیر کردن استخوان ماهی در گلویش، جان او را نجات داد. این اتفاق زمانی رخ داد که سینووی در یک میخانه در توتنس بود. او میگوید وقتی استخوان ماهی در گلویش گیر کرد، تصور کرد قرار است بمیرد، اما دوستش متوجه شد مشکلی پیش آمده است و با زدن چند ضربه به پشت او باعث شد استخوان از گلویش خارج شود.
هنگام خفگی چگونه به پشت فرد ضربه بزنیم؟
به فرد کمک کنید به سمت جلو خم شود و با یک دست، بالاتنه او را نگه دارید. سپس با قسمت پایینی کف دست دیگر خود، پنج ضربه محکم و سریع میان دو کتف او وارد کنید.پس از هر ضربه بررسی کنید که آیا چیزی وارد دهان فرد شده است یا خیر.
فشار شکمی چگونه انجام میشود؟
پشت سر فردی که در حال خفگی است، بایستید و دستهایتان را دور کمر او حلقه کنید. سپس یک دست خود را مشت کنید و آن را میان ناف و انتهای قفسه سینه فرد قرار دهید.با دست دیگر، مشت خود را بگیرید و آن را حداکثر پنج بار با حرکتی سریع و محکم به سمت داخل و بالا بکشید. پس از هر فشار، دهان فرد را بررسی کنید.
اثر «خانم داوتفایر»
کالم گلن، مهندس دریایی اهل والتامستو، مشغول صرف شام با خانوادهاش بود که متوجه شد زنی در میز کناری در حال خفگی است.
گلن ۳۱ ساله که در محل کارش آموزش کمکهای اولیه دیده بود، ابتدا پنج ضربه به پشت زن زد و وقتی این کار نتوانست راه تنفسی او را باز کند، سراغ فشار شکمی رفت. در نهایت تکهای استیک از دهان زن خارج شد و او از خطر خفگی نجات یافت.
گلن میگوید: «یکی از مهمترین چیزهایی که از آموزش در ذهنم مانده، این بود که مردم اغلب فراموش میکنند پیش از فشار شکمی باید با ضربه به پشت شروع کنند، اما من به لطف فیلم خانم داوتفایر، آن را میدانستم.»
اشاره او به فیلم کمدی معروف «خانم داوتفایر» و صحنهای است که در آن شخصیت اصلی با وارد کردن فشار شکمی به فردی که در حال خفگی است، به او کمک میکند.
گلن ادامه میدهد: «با قسمت انتهایی کف دستم پنج ضربه محکم بین دو کتف او زدم. وقتی ضربههای پشت نتوانستند عامل انسداد را خارج کنند، سراغ فشار شکمی رفتم.»
او میگوید: «همه باید آموزش کمکهای اولیه ببینند. امیدوارم هیچوقت دوباره مجبور نشوم از این مهارتها استفاده کنم، اما هیچوقت نمیدانید چه زمانی ممکن است جان یک نفر به دانستن همین چند حرکت بستگی داشته باشد.»
https://news.sky.com/story/why-too-many-people-are-choking-to-death-and-what-you-can-do-about-it-13574203
🆔@ScientificDialectics
💢 هوش مصنوعی اکنون به دنبال گنجینههای غارتشده توسط نازیها میگردد
میخواهید آثار هنری گمشدهای را که نازیها به سرقت بردهاند پیدا کنید؟ برای این کار هم یک هوش مصنوعی وجود دارد.
بزرگترین سرقت آثار هنری در تاریخ بین سالهای ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۵ رخ داد؛ زمانی که نازیها حدود ۶۵۰ هزار اثر هنری را که بیشتر آنها متعلق به یهودیان بود، مصادره کردند.
هیتلر قصد داشت موزهای با مجموعهای عظیم از آثار کلاسیک هنری ایجاد کند و این تلاش پس از اشغال پاریس توسط نازیها در سال ۱۹۴۰ سرعت گرفت.
به رهبری آلفرد روزنبرگ، «کارگروه رایشلایتر روزنبرگ» سازمانی وابسته به حزب نازی بود که بهطور ویژه برای غارت اموال فرهنگی مردمان سرزمینهای اشغالشده تاسیس شده بود.
در پاسخ، متفقین «بخش بناهای تاریخی، هنرهای زیبا و بایگانیها» یا همان «مردان بناهای تاریخی» را تشکیل دادند تا از آثار فرهنگی مهمی که آلمانیها هدف قرار داده بودند محافظت کرده و آنها را بازیابی کنند.
این گروه الهامبخش فیلمی شد که در سال ۲۰۱۴ ساخته شد.تلاش برای یافتن و بازگرداندن ۱۰۰ هزار گنجینه گمشده باقیمانده تا امروز ادامه دارد و اکنون با پروژهای از دانشگاه سانتا کلارا به نام «دستیار منشاء هوش مصنوعی» وارد مرحلهای جدید در قرن بیستویکم شده است.
این ابزار که نسخه دیجیتالی یک پژوهشگر منشاء آثار هنری است، یک پایگاه داده مهم شامل اطلاعات مربوط به آثار هنری گمشده را جستوجو میکند تا روند ردیابی تاریخچه و محل احتمالی آنها را سادهتر کند.
این ابزار توسط مایکل سانتورو، استاد مدیریت و هایبینگ لو و میکله سامورانی، استادان سامانههای اطلاعاتی و تحلیل داده در دانشگاه سانتا کلارا، به همراه شماری از دستیاران پژوهشی دانشجو ساخته شده است.
آنها کار خود را با استخراج دادهها از ۳۰ هزار اثری آغاز کردند که پس از اشغال موزه ژو دو پوم در فرانسه توسط نازیها و تبدیل آن به انبار آثار هنری غارتشده، از آنجا عبور کرده بودند.
سانتورو به رادیوی عمومی ملی آمریکا (انپیآر) گفت: «ما از ابزارهای هوش مصنوعی استفاده میکنیم تا ایجاد ارتباطهایی را که پژوهشگران باتجربه باید زمان زیادی را صرف انجام دستی آنها کنند، آسانتر کنیم.»
همانطور که دبورا لوزه در گزارشی برای دانشگاه سانتا کلارا توضیح داد، این هوش مصنوعی میتواند پرسش کاربر را به زبان عادی دریافت کند، آن را با پایگاه داده مقایسه کند و پاسخی به زبان عادی ارائه دهد که توضیح میدهد چرا یک رکورد مشخص با درخواست مطابقت دارد.
برای نمونه، یک پژوهشگر میتواند از هوش مصنوعی بپرسد: «چه تعداد اثر هنری برای رهبران نازی ارسال شد؟» یا «کدام رکوردها شامل تصاویر اینترنتی هستند؟» و این ابزار پاسخ را ارائه خواهد کرد.سانتورو برای توسعه بیشتر این ابزار، وندی گلدبرگ، استراتژیست باتجربه فناوری را به همکاری دعوت کرد.
گلدبرگ به لوزه گفت: «وقتی در شرکت ایاوال کار میکردم، هدف این بود که استفاده از اینترنت به آسانی استفاده از تلفن و تلویزیون باشد. این ابزار جدید، استفاده از هوش مصنوعی برای استرداد و ردیابی آثار هنری را به همان اندازه ساده کرده است.
برای یافتن منشاء و دنبال کردن مسیر آثار هنری سرقتشده لازم نیست نابغه باشید.»این رویکرد میتواند به کاهش تعداد آثار هنری گمشده باقیمانده کمک کند؛ آثاری که از جمله آنها میتوان به تابلوی «پرتره یک مرد جوان» اثر رافائل اشاره کرد.این شاهکار نادر که گفته میشود ارزشی معادل ۱۰۰ میلیون دلار دارد، مهمترین نقاشیای به شمار میرود که در آشوب و دود جنگ جهانی دوم ناپدید شد.
زمانی که ماشین جنگی نازیها در سپتامبر ۱۹۳۹ به سوی کراکوف پیشروی کرد، این نقاشی در خانهای اشرافی در شهر شینیاوا در لهستان پنهان شده بود. اما متاسفانه نازیها چند هفته بعد آن را در همانجا پیدا کردند.
تابلوی رافائل به اقامتگاه هانس فرانک، رئیس «دولت عمومی» ــ ساختار اداری به سبک استعماری که نازیها برای اداره مرکز لهستان ایجاد کرده بودند ــ منتقل شد.
در نهایت، «پرتره یک مرد جوان» به مجموعه شخصی هیتلر در شهر لینتس راه یافت.پس از آن، این تابلو از اسناد تاریخی ناپدید شد و در شکافهای تاریخ گم شد.
روند بازیابی آثار هنری باقیمانده که توسط نازیها غارت شده بودند، از جمله «پرتره یک مرد جوان»، پس از فروپاشی ائتلافی از موزهها که بهطور مشترک روی این موضوع کار میکردند، کند شد.
بیشتر آثار بهراحتی قابل شناسایی و بسیار ارزشمند (به استثنای «پرتره») پیشتر بازیابی شده بودند و همین موضوع انگیزه برای ادامه تحقیقات را کاهش داد.
https://www.theepochtimes.com/tech/artificial-intelligence-now-on-the-hunt-for-nazi-stolen-treasure-6076717
🆔@ScientificDialectics
💢 یافتههای تازه درباره دختری که او را با داس و قفل مهار کرده بودند
بیش از چهار قرن پیش، جامعهای روستایی در شمال لهستان چنان از بازگشت یک زن جوان از جهان مردگان هراس داشت که جسد او را با دو تدبیر جداگانه در گور مهار کرد: تیغه زنگزده یک داس روی گلو و قفلی سهگوش که به انگشت شست پای چپش بسته شده بود.
اسکلت این زن جوان، که پژوهشگران او را «زوشا» نامیدهاند، در سال ۲۰۲۲ در گورستانی متروک در نزدیک روستای پین کشف شد و خیلی زود در رسانههای جهان بازتاب یافت.
اکنون گروهی از دانشمندان به سرپرستی داریوس پولینسکی از دانشگاه نیکلاس کوپرنیک در تورون، نخستین بررسی نظاممند را دربارهی این زن در نشریهی «باستانشناسی» منتشر کردهاند و کوشیدهاند با کمک دیانای باستانی و روشهای آزمایشگاهی تازه دریابند او که بوده، چگونه مرده و چرا اهالی از او همچون شیطان میترسیدهاند.
کاوش این محوطه از سال ۲۰۰۵ آغاز شد. زمینی که در سدهی هفدهم و طی حدود چهار نسل بهعنوان گورستان به کار رفته و تا امروز ۱۰۱ گور از آن بیرون آمده است.
نبود کامل نشانههای مذهبی مانند صلیب و مدال کاتولیکی، پژوهشگران را به این نتیجه رسانده که گورستان احتمالا پروتستانی بوده؛ در آن دوره پیروان این مذهب در کنار جمعیت غالبا کاتولیک لهستان زندگی میکردند.
جای این گورستان نیز پرمعناست: در مجاورت شیبی کنار یک چهارراه، دور از روستا و بیارتباط با هیچ کلیسا یا محل عبادتی.
به باور محققان، اینجا محل دفن کسانی بوده که جامعه آنان را پس زده بود؛ خودکشیکردهها، مرتدان، بیگانگان فاقد شهروندی، ولگردان و کسانی که به مرگی فجیع درگذشته بودند؛ افرادی که حتی پس از مرگ مایه وحشت به شمار میآمدند.
دهها گور در این زمین ویژگیهایی «غیرعادی» داشتند: کودکی که رو به پایین دفن شده، اسکلتی در حالت بهصلیبکشیده، و گورهایی که سنگهایی گرد سر مرده چیدهاند تا مبادا حرکت کند یا گاز بگیرد.
جان بلر، استاد بازنشستهی دانشگاه آکسفورد، میگوید چنین «کشتن دوبارهی مردگان» در دورهها و سرزمینهای گوناگون دیده شده، اما شکل خاص آن ویژهی لهستان اوایل دوران مدرن است.
بررسیها نشان داد که داس پیش از پوسیدگی کامل پیکر روی گردن زوشا گذاشته شده، چون هیچ مفصلی جابهجا نشده بود.
افزون بر این، جسمی حاوی مس و طلا در دهان یا بینی او فرو رفته بود که لکهای سبزرنگ بر کامش برجای گذاشته؛ به گمان پژوهشگران این نیز آئینی ضدشیطانی بوده است.بخش سبزرنگ نشان میدهد که در دهان قربانی برای دفع شیاطین مس گذاشته شده است.
نشانههای شیمیایی دندانها حاکی از آن است که او احتمالا کودکیاش را در همین منطقه گذرانده، هرچند این الگو در بخشهایی از اروپای مرکزی نیز مشابه است.
مشخصات ژنتیک او پیوندی احتمالی با تبار اسکاندیناوی را از سوی مادری نشان داد، اما شای کارمی، ژنتیکدان دانشگاه عبری اورشلیم، تاکید میکند این قطعه چنان کوتاه است که در سراسر اروپا دیده میشود و اطلاعات چندانی درباره خاستگاه وی نمیدهد.
آنچه محققان با اطمینان بیشتری میگویند این است که زوشا در ۱۷ تا ۱۹سالگی درگذشته و از خانوادهای ثروتمند بوده؛ کنار جمجمهاش تکهای ابریشم با نخهای طلای ناب و نقره یافته شد، حال آنکه جامه تدفین شاه زیگیسموند سوم و ملکه کنستانس حتی یک نخ طلای خالص هم نداشت.بررسیها هیچ نشانهای از ضربه یا بیماری کشنده نیافت و علت مرگ همچنان مبهم است.
آقای پولینسکی میگوید احتمالا بلاهایی چون قحطی و بیماری را به گردن او انداختهاند.
مارتین ریدی از دانشگاه لندن هم میگوید مردم آن روزگار او را «بازگشته از مرگ» میپنداشتند و برای مهارش قفل و داس را برگزیدند؛ روشهایی که در جاهای دیگر جایش را به میخکوبی، گردنزدن یا سوزاندن میداد.
https://www.cnn.com/2026/08/21/science/vampire-burial-young-woman-poland
🆔@ScientificDialectics
💢 کشف گنجی بزرگ در چین
پژوهشگران چینی با کشف گازی که بیش از ۹۸ درصد آن هیدروژن است، به یکی از خالصترین نمونههای هیدروژن طبیعی ثبتشده در این کشور دست پیدا کردند.
ماجرا از یک نشت گاز در جنوب چنگدو، در حوضه سیچوان چین، آغاز شد. این نشت در ژوئن ۲۰۲۶ شناسایی شد و آزمایشهای بعدی نشان دادند که گاز خارجشده از زمین مقدار بسیار زیادی هیدروژن دارد.
غلظت هیدروژن در نمونهها بین ۹۷٫۳۳ تا ۹۸٫۲۴ درصد بود. یعنی تقریباً تمام گازی که از این نقطه بیرون میآمد، هیدروژن بود.
اهمیت این کشف در این است که هیدروژن مورد استفاده امروز معمولاً باید در کارخانه تولید شود. برای مثال، هیدروژن سبز با استفاده از برق، آب را به هیدروژن و اکسیژن تجزیه میکند. اما هیدروژن طبیعی در زیر زمین و در نتیجه فرایندهای زمینشناسی به وجود میآید.
هیدروژن یکی از گزینههای مهم برای جایگزینی سوختهای فسیلی و کاهش انتشار کربن در صنایعی مانند فولاد، مواد شیمیایی و حملونقل سنگین است اما در عین حال تولید آن پرهزینه و انرژیبر است.
در این میان اگر بتوان هیدروژن طبیعی را در مقادیر زیاد از زیر زمین استخراج کرد، میتوان هزینه و انرژی موردنیاز برای تأمین هیدروژن را کاهش داد.آنچه در چین کشف شده استچیزی که فعلاً کشف شده، یک نشت طبیعی با غلظت بسیار بالای هیدروژن است.
دانشمندان هنوز نمیدانند این نشت از چه مقدار هیدروژن زیرزمینی سرچشمه میگیرد و آیا امکان استخراج مداوم و اقتصادی آن وجود دارد یا نه.برای پاسخ به این سؤالها باید مطالعات زمینشناسی، حفاری و آزمایشهای بیشتری انجام شود.
با این حال، همین غلظت بسیار بالا یک سرنخ مهم است. اگر دانشمندان بتوانند منبع این هیدروژن را پیدا کنند و نشان دهند که تولید آن در زیر زمین ادامه دارد، حوضه سیچوان میتواند به یکی از مناطق مهم جهان برای اکتشاف هیدروژن طبیعی تبدیل شود.
https://interestingengineering.com/energy/china-jackpot-with-natural-hydrogen-discovery
🆔@ScientificDialectics
💢 ربات انساننما در چین، رکورد جهانی یوسین بولت، دونده افسانهای جامائیکایی را شکست
یک ربات انساننما در «بازیهای جهانی رباتهای انساننما» در چین، مسیر ۱۰۰ متر را در ۹/۳۹ ثانیه طی کرده و از رکورد جهانی یوسین بولت، دونده افسانهای جامائیکایی، سریعتر بوده است.
این ربات که توسط «مرکز نوآوری رباتهای انساننمای پکن» ساخته شده، در رقابت ۱۰۰ متر این رویداد شرکت کرد. یوسین بولت رکورد جهانی دوی ۱۰۰ متر مردان را در سال ۲۰۰۹ در مسابقات جهانی برلین با زمان ۹/۵۸ ثانیه ثبت کرده بود.
در همین حال، شرکت چینی سازنده گوشیهای هوشمند «آنر» میگوید که ربات انساننمای ساخت این شرکت پیش از آغاز مسابقات، در یک اجرای آزمایشی همین مسافت را در ۹/۳۲ ثانیه طی کرده است؛ زمانی حتی سریعتر از رکورد ثبتشده در مسابقه رسمی.
ربات شرکت «آنر» پیشتر نیز در ماه آوریل در یک نیمهماراتن ۲۱ کیلومتری در پکن شرکت کرده و زمان ۵۰ دقیقه و ۲۶ ثانیه را ثبت کرده بود؛ عملکردی که توجه زیادی را به سرعت پیشرفت رباتهای انساننما در چین جلب کرد.
به گزارش تلویزیون دولتی چین، این ربات هنگام شرکت در نیمهماراتن ۱۶۹ سانتیمتر قد داشت و طول پاهایش ۹۵ سانتیمتر بود. پژوهشگران پیش از آغاز بازیهای جهانی رباتهای انساننما، پاهای آن را ۱۰ سانتیمتر بلندتر کردند و طول آنها را به یک متر و پنج سانتیمتر رساندند تا عملکرد آن در دویدن بهبود یابد.
این مسابقات تنها به دویدن محدود نیست. رباتها در رشتههایی مانند بوکس و فوتبال نیز با یکدیگر رقابت میکنند و در بخشهای دیگری، توانایی آنها در انجام کارهای روزمره، از جمله تا کردن لباس، آزمایش میشود.
این رویداد شرکتهای فناوری و گروههای دانشگاهی، عمدتاً از چین، را گرد هم آورده است تا تواناییهای رباتهای انساننمای خود را در زمینههایی مانند سرعت، تعادل، هماهنگی حرکتی و انجام وظایف پیچیده به نمایش بگذارند.
کارشناسان میگویند که عملکرد رباتها در این مسابقات نشاندهنده پیشرفت سریع در ترکیب هوش مصنوعی با سامانههای مکانیکی و کنترل حرکتی است؛ حوزهای که تا همین چند سال پیش رباتهای انساننما در آن حتی برای حفظ تعادل یا پایان دادن به یک مسیر طولانی با مشکل روبهرو بودند.
چین در سالهای اخیر توسعه رباتهای انساننما را به عنوان یکی از صنایع راهبردی نوظهور در اولویت قرار داده است. سیاستگذاران و شرکتهای چینی امیدوارند پیشرفت در هوش مصنوعی، حسگرها، باتریها و سختافزار، استفاده از این رباتها را در بخشهایی مانند تولید، لجستیک، خدمات و کارهای روزمره سرعت ببخشد.
https://www.bbc.co.uk/programmes/l0058rk4
🆔@ScientificDialectics