بزرگترین خِرد آن است که:
از گذشته بیرون بخزی ، بدون چسبیدن به آن ،
درست مانند مار که از پوست قدیم خود بیرون میخزد
و هرگز به عقب نگاه نمیکند.
حرکت او همیشه از کهنه به تازه است.
#اشو
@sedaye_daron
تندبادهايي كه به شما ضربه مي زنند، دشمنان واقعي نيستند، بلكه به شما كمك مي كنند تا كامل شويد
به نظر مي رسد شما را ريشه كن مي كنند، اما با جنگيدن با آنهاست كه ريشه هاي شما قوي تر مي شود.
درختي را در نظر بگيريد. مي توانيد درخت را به درون اتاق بياوريد و به نوعي از آن حفاظت كنيد كه باد ديگر به آن نرسد. وقتي توفانها بيرون از خانه مي وزند، درخت شما در معرض خطر قرار ندارد، اما ديگر چالشي در ميان نخواهد بود و همه چيز حفاظت شده است.
مي توانيد درخت را در اتاقي گرم قرار دهيد، اما پس از مدتي برگهاي آن رنگ مي بازند و ديگر سبز نخواهند بود. چيزي در عمق درون درخت مي ميرد ، زيرا اين چالش و مبارزه است كه زندگي را شكل مي دهد.
شما ريشه هاي تان را به عمق بيشتري مي فرستيد تا توفانها به آنها نرسد و آنها را نابود نكند.
خورشيد بسيار سوزان است و به نظر مي رسد برگهاي درختان را مي سوزانند، اما درختان آب بيشتري مي مكند تا خود را در برابر حرارت خورشيد محافظت كنند و در نتيجه، سبزتر و سبزتر مي شوند
درخت با مبارزه با نيروهاي طبيعت، به روحيه خاصي مي رسد.
و روح، فقط با مبارزه است كه رشد مي كند. اگر همه چيز بسيار ساده و راحت باشد، پژمرده و ناتوان مي شويد.
بارها و بارها از هم مي پاشيد؛ زيرا وقتي همه چيز آسان باشد، ديگر نيازي به كمال نيست و مثل كودكي نازپرورده مي شويد. وقتي مشكلي پيش مي آيد، با شهامت با آن برخورد كنيد.
@sedaye_daron
گاهی چیزی که ما را #رنج می‌دهد، خودِ گذشته نیست؛ مقاومت ما در برابر چیزی است که در گذشته اتفاق افتاده است.
چرا بعضی خاطرات، حتی سال‌ها بعد، هنوز ما را آزار می‌دهند؟
چرا ذهنمان بارها به یک اتفاق، یک بی‌مهری، یک خیانت یا یک حرف برمی‌گردد و هر بار همان درد را دوباره تجربه می‌کنیم؟
شاید چون هنوز درونمان چیزی را نپذیرفته‌ایم.
شاید هنوز منتظریم اتفاقی که افتاده، جور دیگری می‌بود.
شاید منتظریم کسی که به ما آسیب زده، تغییر کند، عذرخواهی کند یا سرانجام بفهمد چه دردی به ما داده است.
و تا زمانی که آرامشمان را به تغییر گذشته یا رفتار دیگران گره زده‌ایم، ذهنمان همچنان درگیر خواهد ماند.
نشخوار فکری، گاهی تلاش بی‌پایان ذهن برای تغییر دادن چیزی است که دیگر قابل تغییر نیست.
ذهن بارها صحنه را بازسازی می‌کند؛
این بار چه می‌گفتم؟
چرا اجازه دادم چنین اتفاقی بیفتد؟
چرا او آن‌طور رفتار کرد؟
اگر آن روز تصمیم دیگری می‌گرفتم، چه می‌شد؟
اما حقیقت این است که هیچ‌کدام از این بازپخش‌ها، گذشته را تغییر نمی‌دهند
؛ فقط ما را بارها به رنج آن بازمی‌گردانند.
#اکهارت_تله در آموزه‌هایش بر این نکته تأکید می‌کند که مقاومت ذهنی در برابر واقعیتِ لحظه، می‌تواند رنج ما را تشدید کند. #پذیرش یعنی ابتدا واقعیت را همان‌طور که هست ببینیم، بدون اینکه مدام در ذهنمان با آن بجنگیم.
پذیرش، تأیید اتفاقی که افتاده نیست؛ پایان دادن به جنگی درونی با واقعیتِ اتفاقی است که افتاده.
منظور از بخشش یعنی تصمیم بگیریم اجازه ندهیم زخم دیروز، هر روزِ امروزمان را هم تحت سلطه بگیرد.
#بخشش به این معنا نیست که رفتار اشتباه دیگران را توجیه کنیم، درد خودمان را انکار کنیم یا دوباره به کسی که به ما آسیب زده، اجازه ورود بدهیم.
می‌توانیم کسی را ببخشیم و در عین حال، مرزهای محکمی با او داشته باشیم.
می‌توانیم بپذیریم که اتفاقی ناعادلانه رخ داده، بدون اینکه آن بی‌عدالتی را درست بدانیم.
و شاید مهم‌تر از همه، باید خودمان را هم ببخشیم؛
برای تصمیم‌هایی که با آگاهیِ امروزمان اشتباه به نظر می‌رسند،
برای فرصت‌هایی که از دست دادیم،
برای روزهاییکه خودمان را فراموش کردیم،
و برای اینکه آن زمان، بهتر از آنچه بلد بودیم، نمی‌توانستیم عمل کنیم.
#رهایی از گذشته، با فراموش کردن آن آغاز نمی‌شود؛ با تغییر رابطه‌مان با آن آغاز می‌شود.
وقتی خاطره‌ای دوباره سراغت آمد، لازم نیست با آن بجنگی یا خودت را مجبور به مثبت‌اندیشی کنی.
@sedaye_daron
🧠 تمرینی برای رهایی از شلوغی ذهن و حضور در لحظه حال
چند لحظه به خودت فرصت بده...
اکهارت تله در این آموزش، تمرینی ساده اما عمیق رو پیشنهاد می‌کنه: به‌جای فکر کردن درباره لحظه حال، مستقیماً اون رو تجربه کن.
همین الان امتحانش کن:
۱. برای چند لحظه، گوشی رو کنار بذار و به اطرافت توجه کن.
۲. به صداهایی که می‌شنوی، چیزهایی که می‌بینی و احساساتی که در بدنت داری، آگاه شو.
۳. لازم نیست چیزی رو تغییر بدی، تحلیل کنی یا بهش برچسب بزنی. فقط مشاهده کن.
۴. هر وقت متوجه شدی ذهنت دوباره مشغول قضاوت و تفسیر شده، بدون سرزنش خودت، توجهت رو به تجربه همین لحظه برگردون.
قرار نیست با ذهنت بجنگی؛ فقط لازم نیست هر فکری رو دنبال کنی.
هر بار که آگاهانه به لحظه حال برمی‌گردی، فرصتی برای فاصله گرفتن از جریان خودکار افکار و تجربه مستقیم زندگی ایجاد می‌کنی.
@sedaye_daron
آیا گذشته و آینده گاهی مهم‌تر از زمان حال نیستند؟
گذشته مشخص می‌کند که ما چه کسی هستیم و آینده به زندگی‌مان جهت و هدف می‌دهد...
اما شاید هنوز جوهره‌ی این حقیقت را درک نکرده‌ایم؛ چون تلاش می‌کنیم آن را با ذهنمان بفهمیم.
ذهن نمی‌تواند حقیقت را درک کند؛
فقط شما می‌توانید آن را تجربه کنید.
کمی عمیق‌تر نگاه کنید...
آیا تاکنون زمانی غیر از لحظه‌ی حال وجود داشته است؟
آیا می‌توانید چیزی را در گذشته تجربه کنید؟
یا آیا آینده، زمانی که هنوز نرسیده، واقعاً وجود دارد؟
هر خاطره‌ای از گذشته، همین حالا در ذهن شما ظاهر می‌شود.
هر رؤیایی درباره‌ی آینده نیز همین حالا به شکل یک فکر وجود دارد.
پس تنها جایی که زندگی را واقعاً تجربه می‌کنید کجاست؟
فقط همین‌جا...
فقط همین لحظه...
فقط زمان حال.
گذشته به شما هویت می‌دهد و آینده به شما جهت،
اما زندگی هرگز در گذشته یا آینده اتفاق نمی‌افتد.
زندگی همیشه در اکنون جریان دارد.
@sedaye_daron
مدیتیشن واقعی ، مولد شادی ست ، هنگامیکه تنها هستید
هنگامیکه انسان چنین قابلیتی را در وجود خویش کشف کرد
و دیگر برای شاد بودن ، وابستگی ای به کسی ، چیزی
یا شرایط خاصی نداشت
احساس زنده بودن خواهد کرد
این وضعیتی ست که متعلق به شماست
و ارتباطی با روز و شب ، جوانی و پیری ،
سلامتی یا بیماری ندارد ....
@sedaye_daron
شاید بزرگترین معلم‌های زندگیت، همون آدم‌هایی باشن که بیشتر از همه آرامشت رو به هم می‌زنن!
آدم‌هایی که هنوز درگیر نفس (ایگو) و واکنش‌های ناخودآگاه خودشون هستن، می‌تونن فرصتی برای رشد آگاهی ما باشن.
وقتی کسی با عصبانیت باهات حرف می‌زنه، تو هم عصبانی می‌شی؟
وقتی کسی تحقیرت می‌کنه، ساعت‌ها ذهنت درگیر حرف‌هاش می‌مونه؟
وقتی کسی رفتاری ناعادلانه داره، آرامشت رو به واکنش‌های اون می‌بازی؟
اینجا دقیقاً همون نقطه‌ایه که می‌تونی تمرین کنی. 🌱
قرار نیست رفتار اشتباه دیگران رو تأیید کنی یا آزارشون رو تحمل کنی. می‌تونی مرزهای سالمی داشته باشی و حتی از یک رابطه فاصله بگیری؛ اما در عین حال، اجازه ندی ناخودآگاهی دیگران، تو رو هم به واکنش‌های ناخودآگاه بکشونه.
✨ رشد واقعی فقط در خلوت و هنگام مراقبه اتفاق نمی‌افته. گاهی درست وسط یک بحث، در مواجهه با یک آدم عصبانی یا در سخت‌ترین رابطه زندگی‌ات، فرصت پیدا می‌کنی آگاه‌تر بشی.
شاید نتونی رفتار دیگران رو کنترل کنی، اما می‌تونی یاد بگیری چطور به رفتارهاشون پاسخ بدی، نه اینکه صرفاً واکنش نشون بدی.
@sedaye_daron
زندگی را به تعویق نینداز. ذهن همیشه می‌گوید: “فردا.” اما زندگی فقط همین لحظه است. اگر نتوانی در اکنون زندگی کنی ، هیچ آینده‌ای هم تو را راضی نخواهد کرد. شادی مقصد نیست ؛ کیفیتِ راه رفتن تو در همین لحظه است. هر کاری را با تمام وجود انجام بده ؛ آن وقت حتی ساده ترین کارها هم رنگ مراقبه به خود می گیرند.
@ghodratebikaranedaroonbe
( شناخت ) هنگامی میسر است
که به تجربه بپردازید
و برای ( شناخت ) راه دیگری وجود ندارد
پس برای خروج از توهم شناخت ،
باید همه ی ( باورها ) بطور کامل دور انداخته شوند
چرا که باورها موانع اصلی, جستجو و شناخت هستند...
@sedaye_daron
#اشو
چند وقت است که واقعاً زندگی می‌کنی؟
گاهی آن‌قدر درگیر ترس، قضاوت دیگران، بایدها و نبایدها و نگرانیِ آینده می‌شویم که یادمان می‌رود همین لحظه، خودِ زندگی است.
اوشو می‌گوید زندگی چیزی نیست که باید از آن بترسیم یا بابتش احساس گناه کنیم؛ زندگی یک موهبت است.
❤️ عاشق شو
😂 بخند
💃 برقص
🌱 تجربه کن
✨ و از چیزهای کوچک لذت ببر.
قرار نیست فقط تماشاگر زندگی باشی.
اگر فرصتی برای زندگی کردن، خندیدن یا دوست داشتن پیدا کردی، واردش شو.
شاید بزرگترین حسرت آدم، چیزهایی نباشد که انجام داده؛ چیزهایی باشد که از ترس، هرگز جرئت نکرده تجربه‌شان کند.
تو چقدر از زندگی را واقعاً زندگی می‌کنی؟
#اوشو
@sedaye_daron
آآیا واقعاً ذهن می‌تواند بر بدن تأثیر بگذارد؟
پژوهش‌های علمی نشان داده‌اند که افکار، احساسات و استرس می‌توانند بر عملکرد مغز، سیستم ایمنی، هورمون‌ها و حتی شدت درد اثر بگذارند.
اما این به آن معنا نیست که فقط با فکر کردن، هر بیماری درمان می‌شود.
آنچه علم امروز تأیید می‌کند این است که ذهن و بدن ارتباطی عمیق با هم دارند. وقتی ذهن آرام‌تر می‌شود، بدن هم فرصت بیشتری برای ترمیم و بازیابی پیدا می‌کند.
به همین دلیل است که مدیتیشن، تنفس آگاهانه، یوگا و کاهش استرس، امروزه در کنار درمان‌های پزشکی، به بهبود کیفیت زندگی بسیاری از افراد کمک می‌کنند.
هر فکری که بارها تکرار می‌کنی، پیامی به بدنت می‌فرستد.
@sedaye_daron
زوج ها همه باید بخاطر داشته باشند که پس از ازدواج
ارباب دیگری نخواهند شد ، فقط همراه ، فقط دوست .
خوشبختی هرگز از برون نمی آید و هماره از درون سوسو میزند
و هماره از درون جاری می شود
گلسرخ در سپیده دم می شکفد و در غروب گلبرگ ها
بر خاک فرو افتاده اند ، باد به هر سو می کشاندشان
و باز می گردند تا در خاک بیاسایند
.
کتاب پیوند اشو ❤️
@sedaye_daron
برای لحظه‌ای از افکار فاصله بگیرید و به زندگی، همان‌طور که در همین لحظه جریان دارد، توجه کنید.
از تمام حواس خود استفاده کنید. در جایی که هستید، واقعاً حضور داشته باشید. به اطراف نگاه کنید، بدون اینکه بخواهید چیزی را تفسیر یا قضاوت کنید.
به حضور خاموش هر چیزی توجه کنید؛ به فضایی که به هر چیز امکان بودن می‌دهد. به سکوتی گوش بسپارید که ورای صداها وجود دارد. چیزی را لمس کنید و بودنش را احساس کنید. حتی آهنگ تنفس خود را مشاهده کنید؛ بدون تلاش برای تغییر آن.
لازم نیست اتفاق خاصی بیفتد. لازم نیست چیزی را به دست آورید. فقط حضور داشته باشید و اجازه دهید زندگی در همین لحظه خودش را به شما نشان دهد.
شاید آرامشی که در جست‌وجوی آن هستید، همین‌جا باشد؛ در بازگشت از دنیای شلوغ ذهن به لحظه‌ای که اکنون در آن زندگی می‌کنید.
@sedaye_daron
لمس لحظات حضورت را گرامی دار
تو خالق این لحظه ای
به خودت بازگرد و شاهدی مهربان باش
ماه کامل درون توست
و میدانی که در پس همه گرفتگیها و سایه ها میدرخشد…
پس خودت را تنها مگذار
به خود وفادار بمان و اعتماد کن
درون تو همه آنچه میخواهی هست
بمان تا غبارها فرو بنشینند
و سایه ها کوتاه تر شوند از درخشش حضور درخشانت ….
اینجا اکنون تو در خودت باش
بی قضاوت
بی کنترل
فقط باش...
#اشو
@sedaye_daron
از زلف تو آموختم
تا سجده
برپایت کنم
گاهی بپیچم برتنت
گاهی
تمنایت کنم
یک گوشه‌ی چشمی نظر
براین منِ
افتاده کن
دین وُ دل وُ جان را فدا
برناز وُ
ایمایت کنم
هم جان و هم جانان
من
هم دین و هم ایمان
من
ای نازنین مهمان
من
بنشین تماشایت
کنم
#علی_مولایی
@sedaye_daron
#مراقبه، هنر گم نکردن خویش در زندگی است.
شاید تصور کنیم برای رسیدن به آرامش باید از هیاهوی جهان فاصله بگیریم؛ از آدم‌ها، مسئولیت‌ها، دشواری‌ها و اتفاقاتی که مطابق میل ما پیش نمی‌روند. اما آنچه اوشو از مدیتیشن می‌گوید، دعوت به فرار از زندگی نیست؛ دعوت به کشف کیفیتی از آگاهی است که به ما امکان می‌دهد در متن زندگی حضور داشته باشیم، بی‌آنکه تمام وجودمان در فراز و فرودهای آن گم شود.
زندگی همیشه آرام نیست. گاهی عشق می‌ورزیم و گاهی فقدان را تجربه می‌کنیم. گاهی به خواسته‌هایمان می‌رسیم و گاهی با شکست، ترس و ناامیدی روبه‌رو می‌شویم. هیچ مراقبه‌ای قرار نیست ما را از انسان بودن، احساس کردن یا تجربه دشواری‌ها معاف کند.
مسئله این نیست که دیگر اندوهگین نشویم؛ مسئله این است که اندوه، تمام حقیقت وجودمان نشود. خشم را تجربه کنیم، اما در آن محبوس نمانیم. از آینده بترسیم، اما تمام زندگی را به ترس نسپاریم.
شاهد درون، آن بخش از #آگاهی است که می‌تواند آنچه را در ما می‌گذرد ببیند.
وقتی خشمگین
می شویم، معمولاً چنان با خشم یکی می‌شویم که گویی جز خشم چیزی در ما وجود ندارد. اما لحظه‌ای که متوجه خشم خود می‌شویم، امکان تازه‌ای پدیدار می‌شود: می‌توانیم آن را ببینیم، ریشه‌هایش را بشناسیم و پیش از آنکه به رفتاری آسیب‌زننده تبدیل شود، انتخابی آگاهانه‌تر داشته باشیم.
این فاصله، بی‌تفاوتی نیست؛
@sedaye_daron
وقتي انساني با هشياري تمام در زمان حال زندگي كند و با هشياري تمام نمي‌تواني در جاي ديگري زندگي كني، زيرا وقتي هشيار هستي، فقط زمان حال وجود دارد؛
گذشته و آينده وجود ندارند؛
تمام زندگي يك پديده‌ي كنوني مي‌گردد آنوقت هيچ كارما و هيچ بذر كارما انباشته نمي‌شود. تو از قيدهايت، آن قيد و زنجيري كه خودت آن را خلق كرده بودي، آزاد شده‌اي،
و مي‌تواني آزاد باشي. نيازي نداري كه نخست منتظر تمام دنيا بشوي تا آزاد شوند. مي‌تواني مسرور باشي. نيازي نيست كه منتظر شوي تا تمام دنيا از رنج‌ها آزاد شود. اگر منتظر بشوي، در بيهودگي منتظر شده‌اي چنين اتفاقي نخواهد افتاد.
#اشو
@sedaye_daron
#مدیتیشن در تضاد با عمل و فعالیت نیست. قرار نیست از زندگی فرار کنی. مدیتیشن صرفاً شیوه‌ای تازه از زندگی را به تو می‌آموزد: تو به مرکز گردباد تبدیل می‌شوی. زندگی‌ات ادامه پیدا می‌کند، اما این بار با شدت و شور بیشتری؛ با شادی بیشتر، شفافیت بیشتر، بینشی عمیق‌تر و خلاقیتی فزون‌تر.. بااین‌حال، از همه این‌ها فاصله‌ای درونی داری؛ درست مانند ناظری که بر فراز تپه ایستاده و هرآنچه را در اطرافش اتفاق می‌افتد، تماشا می‌کند. تو انجام‌دهنده نیستی؛ تو مشاهده‌گری. تمام راز مدیتیشن همین است: اینکه به مشاهده‌گر تبدیل شوی. فعالیت‌ها در سطح خودشان ادامه پیدا می‌کنند و هیچ مشکلی هم وجود ندارد. هیزم می‌شکنی، از چاه آب می‌کشی و کارهای کوچک و بزرگ زندگی را انجام می‌دهی. فقط یک چیز «نبایداتفاق بیفتد:«نباید مرکز وجودت را از دست بدهی.» آن آگاهی، آن مشاهده‌گری، باید کاملاً شفاف و آرام باقی بماند؛ بی‌آنکه تیره یا آشفته شود.
#اوشو
@sedaye_daron
هشیار باش که اگر دری به رویت بسته می شود فوراً ده در دیگر به رویت باز می شود. این جمله ای فلسفی نیست، واقعیت محض است.
اما تو در ترسها و وابستگی هایت هستی و نمی توانی درهای دیگری که باز می شوند را ببینی.
حتی نمی توانی باور کنی که درهای دیگری هم هستند.
فقط یک در را می شناسی، حس آشنایی با آن پیدا می کنی.
به آن در وابسته ای ...
حال آن در بسته شده و درد و ترس و عذاب عظیمی در تو شکل میگیرد.
عذاب به خاطر بسته بودن در نیست، بلکه به خاطر دید تونلی، محدود و وابسته توست.
نمی توانی جای دیگری را ببینی.
فقط یک نگاه متمرکز و بسته داری.
اجازه بده چشمهایت کمی باز تر شوند. به یاد بسپار او تا ده در برایت باز نکند هرگز دری را نمی بندد.
پس به اطراف نگاه کن
و پیدایشان کن
و اینقدر هراسان نباش ...
#اشو
@sedaye_daron
رشد معنوی یعنی یاد بگیری شاهد باشی…
اوشو از چهار مرحله‌ی آگاهی صحبت می‌کند؛ از مشاهده‌ی فعالیت‌های بدن و ذهن گرفته تا احساسات و در نهایت، شاهد بودنِ خودِ شاهد.
اما پیام زیبای او اینجاست:
«آب در برابر سنگ نرم است، اما در نهایت آب پیروز می‌شود.»
پس اگر در مسیر آگاهی با موانعی روبه‌رو شدی، زود دلسرد نشو. قرار نیست با خودت بجنگی؛ کافی است با صبر و مشاهده ادامه بدهی.
گاهی قدرت واقعی، در مقاومت نکردن است.
#اوشو
@sedaye_daron
«ترس، ما را از لحظه‌ی حال دور می‌کند.»
بخش زیادی از کارهایی که انجام می‌دهیم و افکاری که در ذهن می‌پرورانیم، از ترس سرچشمه می‌گیرند؛ ترسی که اغلب نتیجه‌ی تمرکز بر آینده و غافل شدن از لحظه‌ی حال است.
وقتی تمام توجه ما به اتفاقاتی باشد که ممکن است در آینده رخ دهند، ذهن دائماً درگیر نگرانی، پیش‌بینی و ساختن سناریوهای مختلف می‌شود؛ درحالی‌که در همین لحظه، ممکن است هیچ مشکلی وجود نداشته باشد.
اگر مشکلی هم پیش بیاید، حضور آگاهانه به ما کمک می‌کند تا به‌جای واکنش نشان دادن از روی ترس و عادت‌های شرطی‌شده، پاسخ مناسبی به موقعیت بدهیم.
«تفاوت بزرگی وجود دارد میان واکنش نشان دادن از روی ترس و پاسخ دادن از روی آگاهی.»
وقتی کاملاً در لحظه‌ی حال حضور داریم، انرژی‌مان صرف نگرانی درباره‌ی اتفاقات احتمالی نمی‌شود؛ بلکه می‌توانیم واقعیت را واضح‌تر ببینیم و مؤثرتر عمل کنیم.
شاید آرامش واقعی زمانی آغاز شود که به‌جای زندگی کردن در آینده‌ای که هنوز نیامده است، حضور در همین لحظه را بیاموزیم.
@sedaye_daron
گنجایش
دیگری
ندارد
دل من...
همچون قدح شراب،لبریز توام ...
#شفیعی_کدکنی
@sedaye_daron
هنر تنها زندگی كردن فقط به اين معنی است كه تو به هيچكس وابسته نباشی،از مردم لذت میبری،عاشق مردم هستی،همه چيز را با مردم تقسيم می كنی،ولی قادر هستی به تنهايی زندگی كنی و با اين وجود مسرور باشی
اين طريق مراقبه است...
#اشو
@sedaye_daron
بیشتر مردم گفت و گو نمی کنند
فقط نوبتی حرف می زنند.
کسی گوش نمی دهد ،
همه منتظرند تا دوباره خودشان سخن بگویند.
گوش دادن یک هنر است
و فقط در سکوت ممکن می شود.
تا زمانی که ذهن پُر از کلمات است ،
نه دیگری را می شنوی و نه حقیقت را.
#اوشو
@sedaye_daron
همهٔ آدم‌ها اعتیاد دارند
و تمام معتادها
در آرزوی یک چیزند:
گریز از واقعیت.
✍️ آلیس فینی
@sedaye_daron
اون چیزی که میگی مهم نیست ،
اون کسی که هستی مهمه ،
میدان کوانتوم به چیزی که می‌خواهیم پاسخ نمی دهد ،
بلکه به شخصی که در حال بودنش هستیم پاسخ می دهد.
#جو_دیسپنزا
تو دنیا اون چیزی که میخوای رو به دست نمیاری ،
اون چیزی که هستی رو به دست میاری.
@sedaye_daron
چیزی که زندگی ما رو محدود می‌کنه، نه واقعیت بیرونی، بلکه باوریه که درباره‌ی اون واقعیت، در ذهن‌مون ساختیم.
باورهای ما، فقط افکاری گذرا نیستن؛ اون‌ها می‌تونن روی احساسات، افکار، رفتارها و حتی واکنش‌های فیزیولوژیک بدن ما، تأثیر بذارن.
انتظارِ بهبود، می‌تونه در بعضی شرایط، تغییرات واقعی در تجربه‌ی فرد و علائم جسمانیش ایجاد کنه. پلاسیبو (یا قدرت تلقین مثبت) گاهی حتی بدون دریافت ماده‌ی درمانیِ فعال، می‌تونه بر احساس درد و بعضی علائم تأثیر بذاره، اما نکته‌ی مهم اینجاست: ذهن ما صرفاً واقعیت رو تماشا نمی‌کنه؛ بلکه در نحوه‌ی تجربه کردن اون هم نقش داره.
اگه هر روز، با این باور از خواب بیدار بشیم که «من نمی‌تونم تغییر کنم»، احتمالاً رفتارهای ما هم، در جهت تأیید همین باور شکل می‌گیرن، اما اگه کم کم باور کنیم که توانایی یادگیری، تغییر و ساختن عادت‌های تازه رو داریم، می‌تونیم انتخاب‌های متفاوتی انجام بدیم و فرصت‌هایی رو ببینیم که قبلاً نادیده می‌گرفتیم.
@sedaye_daron
با حضور در لحظه چطور مشکلات مون حل میشه؟؟
پاسخ اکهارت توله این است: حتی اگر در بهشت هم باشید، باز هم ممکن است ذهن‌تان به دنبال مشکل بگردد!
موضوع، حل کردن تمام مشکلات نیست؛ بلکه این است که درک کنید همیشه مشکلی وجود ندارد، بلکه گاهی فقط با شرایطی روبه‌رو هستید که نیازمند توجه شماست.
در برابر شرایط زندگی دو انتخاب دارید: یا آن را بپذیرید و رها کنید، یا برای تغییرش اقدام کنید و آن را حل کنید. اما آنچه رنج شما را بیشتر می‌کند، مقاومت ذهنی در برابر چیزی است که اکنون وجود دارد.
آرامش زمانی آغاز می‌شود که دست از مشکل‌تراشی ذهن بردارید و به جای جنگیدن با لحظه‌ی اکنون، آگاهانه با آن روبه‌رو شوید.
#اکهارت_توله
@sedaye_daron
وقتى ذهن در آرامش باشد ،
دنيا در آرامش ديده و دريافت مى شود.
ذهن خالى از تمنا يعنى دنياى آرامش و بدون وابستگی..
#آپاچی
#ذهن #آرامش
@sedaye_daron
آیا واقعا در حال زندگی کردن هستید؟
این الگوی ذهنی در زندگی شما چگونه عمل می‌کند؟
آیا همیشه سعی می‌کنید به جای متفاوتی از جایی که اکنون هستید برسید؟
آیا بیشتر کارهایتان فقط ابزاری برای رسیدن به یک هدف هستند؟
آیا کامیابی همیشه در دسترس شماست، یا خودتان را به لذت‌های موقتی مانند غذا، معاشرت، مواد مخدر، هیجان و شور لحظه‌ای محدود کرده‌اید؟
شاید وقت آن رسیده باشد که از خودتان بپرسید:
آیا واقعاً در حال زندگی کردن هستم، یا فقط همیشه در تلاش برای رسیدن به لحظه‌ای هستم که فکر می‌کنم زندگی واقعی از آنجا شروع خواهد شد؟
#اکهارت_تله #قدرت_حال
@sedaye_daron
