هر اتفاقی که برای شما می افتد مطمئن باشید در همان سطح آگاهی هستید ... پس چیزی را سرزنش نکنید ، آگاهی تان را رشد دهید ...
یونگ
@sedaye_daron
تو در ماجراجویی بزرگی هستی
به آن فراخوان پاسخ بده.
به فراخوانی برای ماجراجویی؛
هرچند شاید تو را به درون ناشناخته ببرد،
اما تو را با شخصی که هستی، بیشتر آشنا خواهد کرد.
از خودت بپرس:
بزرگ ترین احتمال در دسترس بعدی
که قراره در زندگی تجربه کنم چیه؟
ناشناخته بعدی که نگاهم رو نسبت به خودم
دنیا و آیندهام کاملتر میکنه، کجاست؟
@sedaye_daron
وقتی می فهمی همه چیز خداست
میبینی با خدا احاطه شدی
از این نگاه است که سرمستی و شور می تراود
وقتی ببینی با خدا احاطه شدی
ناخودآگاه به رقص درمی آیی
شوری همچون طوفان تورا می برد
#اوشو
@sedaye_daron
شکرگزاری واقعی تمرین کردنی نیست؛ بیداریه. وقتی معجزهی زنده بودن رو ببینی، قدردانی خودش از درونت بالا میاد. دعا کلماتی نیست که میگی؛ کیفیت حضوریه که با خودت به زندگی میاری. وقتی اینطور زندگی کنی، همهچیز مقدس میشه.
اوپانیشادها
«وقتی چشمِ بینش باز شود، هر لحظه یک عبادت است.»
اکهارت تله
«شکرگزاری در عمق حضور ریشه دارد؛ نه در تلاش برای مثبتاندیشی.»
آلان واتس
«معجزه این نیست که قدم روی آب بگذاری؛ معجزه این است که روی زمین راه میروی و متوجهش میشوی.»
تیلور دِ شَردَن
«هر چیزی در این دنیا، اگر با آگاهی لمس شود، مقدس است.»
رام داس
«در لحظهبودن، همان جایی است که دعا به زندگی تبدیل میشود.»
@sedaye_daron
هشیار کسی نیست که همه چیز را تحتِ کنترل خود دارد بلکه آن کسی است که همواره در بهترین هماهنگی با جهان هستی به سر می برد.
او حتی قرار نیست جلوی جریان هستی را بگیرد و یا ذهنیت خودش را بر آن تحمیل کند ، بلکه قرار است هشیارانه جریان حیات را بپذیرد و با آن سِیر کند.
هشیار ، تسلیم و پذیرا باش…
@sedaye_daron
یاد بگیر آرام و صلح آمیز باشی
در هر شرایطی همه چیز را مشاهده کنی و آنها را به طور ذهنی رها کنی
میپرسی چگونه عمل کنم؟
با اجازه دادن به مردم برای زندگی خودشان و عدم قضاوت یا محکوم کردن آنها
درک کن هر کاری با دیگران یا برای دیگران انجام میدهی،همه فقط خودت هستی
پس وقتی آرام باشی با انرژی جهان و کائنات یکی میشوی و همه چیز با شما خوب پیش خواهد رفت!
رابرت_آدامز
@sedaye_daron
جهان هستی، یک رقص است ؛ نه یک تجارت. کل هستی، چیزی جدی نیست، بلکه شاد و بازیگوش است. به ابرها، رودخانهها، درختان و پرندگان بنگرید—آنها هیچ جدیتی ندارند. ایده 'جدیت' از اساس در 'ایگو' (نفس) ریشه دارد. این فقط ایگو است که میتواند جدی باشد؛ قابلیت خندیدن، بازی کردن و رقصیدن ندارد.
.
کسی که تمام و کمال میخندد، فردی مذهبی است. کسی که میتواند در رقص خویشتن را فراموش کند و به اوج برسد، فردی مذهبی است. کسی که میتواند همچون یک کودک کوچک بازی کند و دغدغه نتیجه بازی اش را نداشته باشد، فردی مذهبی است. این سه اصل به هم پیوستهاند: اگر بتوانی عمیقاً بخندی، میتوانی عمیقاً بازی کنی؛ اگر بتوانی عمیقاً بازی کنی، میتوانی عمیقاً برقصی. این سه اصل، تثلیث آیین من هستند: خنده، رقص، و بازی. کل هستی در حال برگزاری یک جشن است. راز ساده زندگی همین است: بازی، یک نیایش است؛ خنده، یک نیایش است؛ رقص، یک نیایش است. اگر بتوانی برقصی، دیگر نیازی به رفتن به معابد و کلیساها نداری. اگر بتوانی از صمیم قلب بخندی، هیچ مراقبه دیگری لازم نیست. دوباره کودک شوید. تمام
رمز و راز یک زندگی آگاهانه در شور و شعف کودک پنهان است. ساده، بیآلایش و غیرجدی باشید. جدیت یک بیماری است. اگر بتوانید این جدیت را کنار بگذارید، بزرگترین مانع بین خودتان و هستی را برداشتهاید. آنگاه، ناگهان، همه چیز برای شما فراهم خواهد شد.
.
اشو
@sedaye_daron
«تو نمیتونی توی زندگیت همیشه عصبانی باشی و همچنان یک آدم سرشار از فراوانی باشی»
دکتر جو دیسپنزا:
من با میلیاردها نشستم حرف زدم
میگن ما بدبختیم، میگن ما تو عذابیم!
میدونی چرا؟
چون نمیتونن به اندازه کافی در لحظه باشن!
تا از غروب آفتاب لذت ببرند
انقدر در لحظه نیستند که از یه غذای خوب لذت ببرند
اصلا نمیتونن کنار خونوادهشون باشن
نمیتونن در لحظه باشن
و این اون چیزی نیست که تو میخوای!
این ثروتمندی واقعی نیست
چیزی که تو میخوای اینه:
آدمهای سرشار از فراوانی، آزادی میخوان
ثروت رو با حضور در لحظه میخوان
ثروتمندی باش که حضور در لحظه رو حس میکنه
ثروتمندی که می بخشه و سخاوتمنده
#لحظه_حال
@sedaye_daron
برای فراوانیها دست تکون بدین
باید بهشون اجازه بدین که به واقعیت تبدیل بشن
باید بهشون نشون بدین که پذیرای اونها هستین
وقتی باور داشته باشید
انتظارش رو داشته باشید
و خدا رو شکر کتید
اون وعدهها به شما نزدیکتر میشن
و میتونین به زندگیتون جذبشون کنین
« جول اوستین »
@sedaye_daron
ما اغلب فراموش می کنیم که دنیا صرفا کمال ما را نمیخواهد ، بلکه حضورمان را می خواهد.
هر روز مانند صفحهای خالی آغاز می شود که منتظر اصیل ترین توجه ماست ، نه بهترین عملکرد ما و وقتی یاد میگیریم مکث کنیم ، به آنچه در درون و اطراف مان اتفاق میافتد گوش دهیم ، کشف می کنیم که زندگی برای دنبال کردن نیست ، برای زیستن است.
در وضوح آرام است که قدرت واقعی متولد می شود.
@sedaye_daron
🩵🩵🩵
💎برترین کانالهای تلگرام:
"تـ𝒕𝒐ـو" "را من چشـــــم در راهم...
@SAGYSHER
🔹هماهنگی جهت تبادل:
@mrsmafd
ذهن خاطره است ،
آنچه زیسته اید و طی کرده اید ،
آن چه دیگر موجود نیست
ذهن همان غبار گذشته هاست.
بشوریدش ، دورش بریزید.
تا بتوانید زمان حال را درک کنید
#اوشو
@sedaye_daron
چون احتیاج داشتم که دوست بدارم و دوستم بدارند...
تصور کردم که عاشق شده ام!
به عبارت دیگر خودم را
به حماقت زدم!
- آلبر کامو
@sedaye_daron
نسخهای از تو که تو را کوچک نگه میدارد، هرگز خودبهخود ناپدید نمیشود. باید آن را پشت سر بگذاری.
این فرآیند، نبرد با خودت نیست، بلکه بزرگتر شدن از محدودیتهای قدیمیاست. هر انتخاب سخت، هر حرکتی که برخلاف بهانههای ذهنت انجام میدهی، آجری است برای ساختن "خود" جدیدت.
وقتی درد و خستگی سراغت میآید، بدان که درست در آستانه تحول ایستادهای. تسلیم نشو. اینجا جایی است که زندگی واقعی آغاز میشود.
* کارل یونگ (Carl Jung): "تا زمانی که ناخودآگاه تو ناخودآگاه باقی بماند، سرنوشت تو را هدایت خواهد کرد و تو آن را سرنوشت خواهی نامید."
* جیمز کلمن (James Allen): "انسان تا زمانی که محدودیتهای خود را باور دارد، در بند آنها اسیر است."
* مایکل ا. سینگر (Michael A. Singer): "رشد روحی با پذیرش مسئولیت کامل زندگیات آغاز میشود."
* نویل گادارد (Neville Goddard): "جهان خود را با تغییر حالت درونی خود تغییر دهید. چیز دیگری برای انجام دادن وجود ندارد."
.
@sedaye_daron
وقتی می فهمی همه چیز خداست
میبینی با خدا احاطه شدی
از این نگاه است که سرمستی و شور می تراود
وقتی ببینی با خدا احاطه شدی
ناخودآگاه به رقص درمی آیی
شوری همچون طوفان تورا می برد
#اوشو
@sedaye_daron
من حتی نگران نقض کردن خودم نیستم. زیرا از نظر من کسی که در تمام زندگیاش نامتناقض میماند باید یک احمق باشد یک شخص رشد کننده باید بارها خود را نقض کند چون کسی چه میداند که فردا چه به میان خواهد آورد؟ فردا ممکن است امروز را به طور کامل ملغی کند. من آماده ام همراه با زندگی بروم بدون هیچ شک و تردید آنها برای عقل و ذهن تناقض به نظر میرسند اما اگر عمیقتر وارد آنها شوید در خواهید یافت که آنها مکمل هستند آنها متناقض نیستند.
.
✍️اشو
@sedaye_daron
«وقتی به شما میگویم که اگر بیماری دارید، اگر مشکلات جسمی دارید، اگر با کمبود یا محدودیت مواجه هستید، برای اصلاح این موارد اقدامات خارقالعادهای انجام ندهید، عجیب به نظر میرسد. هر مشکلی که فکر میکنید دارید، به هیچ وجه سعی در اصلاح این موارد نکنید. شاهد کل بازی آگاهی باشید. صرفاً تماشا کنید، مشاهده کنید و هوشمندانه به هر چیزی که ظاهر میشود نگاه کنید.
چه در بدن شما، چه در جهان، چه در کیهان یا هر جای دیگر، وقتی اینگونه تسلیم میشوید، چیزی راه خود را باز میکند و شما را به جایی که قرار است در این زمان فعلی تجسم خود باشید، هدایت میکند و تجربیاتی را که برای داشتن آنها به اینجا آمدهاید، از سر میگذرانید.
همانطور که شروع به اعتماد و ایمان به قدرتهای موجود میکنید، متوجه میشوید که شادتر و شادتر میشوید. ترسها شروع به ترک شما میکنند و اضطراب و تنش شروع به ناپدید شدن «با نشستن در سکوت، شاد، آرام و مسرور میشوید، تنها با نشستن در سکوت. آنچه میجویید، از قبل در درون شماست. شما همان هستید. شما همان چیزی هستید که میجویید. هیچ چیز دیگری وجود ندارد، هیچ چیز. خودتان آن را ببینید. بفهمید که هستید و چه هستید.
@sedaye_daron
"آنی که از افکار رنج میکشد خودش یک فکر است"
افکاری که برایت بیمعنی و خنثی باشند نمیتوانند تو را به دردسر بیندازند و مزاحمت ایجاد کنند. چنین افکاری در تو دوام نمیآورند و هیچ اثری در آگاهیات بهجا نمیگذارند.
پس چه افکاری ما را به دردسر میندازند؟
فقط افکاری که نیروی روانی و هویت شخصی را با خودشان حمل میکنند میتوانند شما را به خاطر انرژیای که روی آنها صرف کردهاید، آزار دهند.
بدان که تو آگاهی بی فرم و غیرشخصی هستی.
هیچ فکری نمیتواند جدا از تو وجود داشته باشد.
هیچ فکری بهتنهایی استقلالی از خودش ندارد.
فکرها نیازمند توجه و انرژی تو هستند.
اشتیاق و باور تو است که آنها را حفظ میکند.
تو با فکر کردن به افکار و باور کردنشان به آنها جان میبخشی.
در حقیقت فقط عده کمی آگاهند که آنی که از افکار رنج میکشد خودش نیز یک فکر است.
اما چه کسی واقعاً آمادهی چنین درکی است؟
رنج و رنج کشنده دو روی یک سکهاند.
هر دو افکاری هستند که بر صفحه آگاهی پدیدار میشوند.
آنی که شاهد این نمایش است همان «خویش حقیقی» است.
جایگاه حقیقیات همان شاهد نامتغیر و بی فرم است.
#موجی
@sedaye_daron
ز حُسنِ رویِ ساقی و ،، ز صوتِ دلکشِ مطرب ،
مرا ، سر ، رفته از دوش ،،، ار ، ترا دستار افتاده ،
ترا ، زُهد و ، مرا ، مستی ،،، ترا ، تقوی ، مرا ، رِندی ،
ترا ، آن کار افتاده ،، مرا ، این کار ، افتاده ،
ترا ، راهِ مسلمانی ،، گوارا باد و ، ارزانی ،
مرا ، گبری خوش آمد ،،، کار ، با زُنّار ، افتاده ،
#فیض_کاشانی
@sedaye_daron
شکرگزاری واقعی تمرین کردنی نیست؛ بیداریه. وقتی معجزهی زنده بودن رو ببینی، قدردانی خودش از درونت بالا میاد. دعا کلماتی نیست که میگی؛ کیفیت حضوریه که با خودت به زندگی میاری. وقتی اینطور زندگی کنی، همهچیز مقدس میشه.
اوپانیشادها
«وقتی چشمِ بینش باز شود، هر لحظه یک عبادت است.»
اکهارت تله
«شکرگزاری در عمق حضور ریشه دارد؛ نه در تلاش برای مثبتاندیشی.»
آلان واتس
«معجزه این نیست که قدم روی آب بگذاری؛ معجزه این است که روی زمین راه میروی و متوجهش میشوی.»
تیلور دِ شَردَن
«هر چیزی در این دنیا، اگر با آگاهی لمس شود، مقدس است.»
رام داس
«در لحظهبودن، همان جایی است که دعا به زندگی تبدیل میشود.»
@sedaye_daron
🗝️ راز تغییر از دید دکتر جو دیسپنزا
دکتر جو دیسپنزا: «اولین گام برای تغییر، جدا شدن از ۴ عنصری است که شما را به گذشته وصل نگه داشتهاند!»
برای اینکه مدیتیشنها و تلاش شما برای خلق آیندهٔ جدید، به نتیجه برسند، ابتدا باید آگاه شوید که این چهار عنصر کدامند و چطور شما را در دایرهٔ تکرار و عادت نگه داشتهاند:
* افکار تکراری: بررسی کنید که چه افکاری را هر روز، ناآگاهانه، تکرار میکنید.
* شیوهٔ صحبت: کلماتی که برای توصیف زندگی و شرایط خود به کار میبرید.
* رفتارها (اعمال): توجه به عادات و کارهایی که هر روز تکرار میشوند.
* احساسات: نگاه کردن به احساساتی که شما را به خاطرات گذشته گره زده و دائماً همان هویت قدیمی را فعال میکنند.
چرا این گام اول است؟
تا زمانی که این ۴ مورد را آگاهانه بررسی نکنید و تصمیم نگیرید که آیا این احساسات به آیندهٔ شما تعلق دارند یا خیر، بدن شما دائماً به همان احساسات قدیمی معتاد میماند. آگاهی از این ۴ عنصر، نقطهٔ شروع شکستن این پیوند و شروع واقعی مدیتیشن برای خلق آیندهٔ جدید است.
شما چطور؟ کدام یک از این
۴ عنصر، بیشتر شما را درگیر خود کرده است؟
#دکتر_جو_دیسپنزا
@sedaye_daron
- کار تقدیره؟ -
نه تا وقتی که به ناخودآگاهت آگاه نشدی اتفاقات برات تکرار میشن و تو اسمشو میذاری تقدیر «کارل گوستاو یونگ » از رها کردن حرف میزند و از قدرت اراده و تمرین. اما سوال اینجاست رها کردن چه چیزی؟ اجازه بدهید جواب را از زبان کارل گوستاو یونگ روانکاو سوئیسی بشنویم: یونگ میگفت درون ما لایههایی از نقشها، نقابها و تصویرهاییست که برای بقا ساختهایم — تا دوست داشته شویم، پذیرفته شویم، آسیب نبینیم. اما هرچه این لایهها را محکمتر نگه میداریم، از «خودِ واقعی» دورتر میشویم. و اینجاست که آنچه سرکوب کرده ایم به صورت ناخودآگاه کنترل ما را در دست میگیرد. شی هنگ یی هم همین را به زبان دیگری میگوید: وقتی چیزهای قدیمی را رها میکنی، فضا باز میشود تا نیروی تازهای درونت جریان پیدا کند. در زبان یونگ، این همان لحظهی «مرگ ایگو» است؛ وقتی نقابها میافتند، و تو با سایه روبهرو میشوی. سخت است، اما از دل همین رهایی، خود واقعی تو متولد میشود. و این فرآیند سخت نیازمند تمرین است.
@sedaye_daron
گاهی سکوت، خودش یک معجزهست…
وقتی دل آرام میشود،
حقیقت از درونت بالا میآید و کلماتی جاری میشود
که نه برای اثبات،
بلکه برای نور است.
آگاهی همیشه از درون آغاز میشود؛
از همان جایی که خدا با تو حرف میزند…
آرام و بیصدا.
@sedaye_daron
ما زندانی باورهای خود هستیم ... بیشتر مردم در زندانهایی زندگی میکنند که خودشان ساختهاند و برای رهایی از آنها باید ابتدا درک کنند که چه چیزی آنها را محدود کرده است ... باورهای منفی و محدودکننده ما میتوانند مانع اصلی پیشرفت و شادی در زندگیمان شوند ... تغییر این باورها میتواند همانند آزاد کردن خود از یک زندان ذهنی باشد ...
زندانیان باور
، متیو مک کی🖊
@sedaye_daron
گاهی کافی است توجه خود را به ریتم طبیعی تنفس بازگردانیم. هنگامی که تمرکز از جریان بیوقفهٔ افکار برداشته و بر دم و بازدم خودبخودی و طبیعی قرار داده میشود، ذهن بهتدریج آرام میگیرد. اکهارت تله تأکید میکند که هدف «متوقف کردن فکرها» نیست؛ زیرا این کار با تلاش مستقیم ممکن نیست. اما با آگاهی از تنفس، فعالیت ذهنی خودبهخود فروکش میکند و حالتی از حضور روشن، آرام و هشیار پدید میآید.
در تمرین نشستهٔ آگاهی از تنفس، کافی است ستون فقرات را صاف نگه دارید، بدن را در وضعیتی راحت و بدون تنش قرار دهید، و توجه را بدون زور، روی حس واقعی دم و بازدم نگه دارید
چه در بینی، چه در سینه و چه در حرکت شکم. هر زمان توجه آگاهی بهسوی فکرها کشیده شد، تنها با ملایمت توجه را به تنفس بازگردانید.
همین تمرین ساده، ما را در واقعیت لحظه حال نگهداشته و مسیر ورود به آرامش و حضور پایدارتر میشود.
@sedaye_daron
گاهی خانواده ناراحت میشوند…
نه چون تو مسیر اشتباهی میروی،
بلکه چون تو جرأت کردهای از چرخهای فرار کنی
که آنها سالها در آن اسیر بودند.
نسلها در همان درد زندگی کردند و
نسل بعد را هم به همان سمت بردند…
بیآنکه حتی از خود بپرسند:
«ما واقعاً چه بهدست آوردیم؟»
رهایی همیشه با یک نفر شروع میشود؛
شاید اینبار… نوبت تو باشد.
تو که ترجیح میدهی مسیر تازهای بسازی،
نه اینکه تاریخ را تکرار کنی.
اشو
@sedaye_daron
مراقب باش چه چیزی رو داری توی تک تک سلولهای بدنت ذخیره میکنی
افکارت که حالا قسمت اعظمش شرطی شدند
باید هر روز بالاشون کار کنی تا افکار و باورهای قدیمی رو بشکنی و من جدیدی رو بسازی.
شاید اولش سخت به نظر برسه
ولی ارزشش رو داره.
@sedaye_daron
مدیتیشن به زبان باستانی یعنی: «آشنا شدن»
به گفته دکتر جو دیسپنزا، اگر قرار است شخصیت قدیمی (الگوهای فکری و احساسی گذشته) را ترک کنید و به شخصیت جدیدی تبدیل شوید، باید آگاهانه با آن نسخه جدید از خودتان آشنا شوید. هدف مدیتیشن صرفاً آرامش موقت نیست، بلکه تبدیل شدن به یک ناظر آگاه بر افکار، اعمال و احساسات ناخودآگاه است.
با تکرار تمرین ذهنی (مثلاً در مورد اینکه چگونه میخواهید در ترافیک یا برخورد با خانواده رفتار کنید)، شما این آگاهیها را آنقدر تکرار میکنید که:
۱. سختافزار جدیدی در مغز شما نصب میشود.
۲. این الگوهای جدید، تبدیل به یک نرمافزار خودکار (صدای جدید در سر) میشوند.
و وقتی نحوه فکر کردن، عمل کردن و احساس کردن شما تغییر کند، دیگر جای تعجبی نیست که زندگیتان نیز شروع به دگرگونی کند.
مدیتیشن، مهمترین ابزار برای این آشنایی و دگرگونی دائمی است.
سؤال: آیا مدیتیشن را به عنوان آشنایی با «خودِ جدید» میبینید یا صرفاً استراحت ذهن؟
#دکتر_جو_دیسپنزا
@sedaye_daron
