Telegram-канал seyedmehdimoosavi2 - سید مهدی موسوی: Unsorted

سید مهدی موسوی

07 October 2026 11:28

به بهانه‌ی تولدی دیگر
سالی پر از رنج و رنج را گذراندیم و هنوز زنده‌ایم؛ سالی که حجم اندوه از قلب‌های صبورمان وسیع‌تر شد و خانه‌ای نبود که در آن غمی بزرگ راه پیدا نکرده باشد. اما هنوز زنده‌ایم و همدیگر را داریم.
هفته‌ی پیش در روز تولدم خوشحال نبودم. تنها آرزویم شادی و آزادی مردم ایران بود و دیروز هم که بالاخره به لطف دوستان شمعی را بر کیکی فوت کردم، تنها برگشتن به وطن را آرزو کردم.

اما در این یک هفته وقتی صدها پست و استوری استادان و دوستانم را به بهانه‌ی تولدم دیدم؛ وقتی پیام‌هایی از دوستانی دریافت کردم که خیال می‌کردم سال‌هاست مرا فراموش کرده‌اند؛ وقتی حتی کسانی که دلم را با همسویی با وحشتناک‌ترین آزارها شکسته بودند، پیام حلالیت‌طلبی و دلجویی فرستاده بودند؛ وقتی دیدم مردمی شریف داریم که خودشان در بدترین روزها و رنج‌ها هستند، اما مرا فراموش نکرده‌اند؛
فهمیدم که حق ندارم ناامید بشوم. فهمیدم که باید در اوج غم و اندوه لبخند بزنم و زنده بمانم که با شعرها و داستان‌هایم روایتگر دردهای این مردم عزیز باشم.

همچنین باید عذرخواهی کنم اگر پیام دوست عزیزی بی‌پاسخ مانده است. هر سال در روز تولدم چند هزار پیام محبت‌آمیز در شبکه‌های اجتماعی و پیام‌رسان‌ها دریافت می‌کنم و اگرچه سعی می‌کنم با چند شب نخوابیدن و تلاش شبانه‌روزی به همه‌ی این محبت‌های بی‌دریغ پاسخ بدهم، اما همیشه چند پیامی در میان انبوه لطف‌ها گم می‌شود و بی‌پاسخ می‌ماند و برای من جز شرمساری چیزی نمی‌ماند. اما بدانید در قلب من جز تشکر و خضوع در مقابل شما چیزی نیست.

در انتها یک آرزو می‌کنم: سال بعد در ایران در کنار مردم عزیز سرزمینم باشم و برایشان در آنجا شعر بخوانم و باز هم کارگاه ادبیات بگذارم و باز هم فقط یک بار دیگر از ته دل بخندم.
دوستتان دارم و در عمیق‌ترین اندوه‌ها و افسردگی‌ها خوشبختم، چون شما را دارم. ❤️

مهدی موسوی
@seyedmehdimoosavi2