2253
نوشته ها و مطالب تخصصیِ جامعه شناسیِ یک معلم ، دکترای جامعهشناسی (گرایش مسائل اجتماعی ایران) ، بررسی کتب درسی جامعه شناسی متوسطه دوم به همراه درسنامه ها و دل نوشته هایش @zahran404
قومنگاری، مطالعه موردی و مشاهده مشارکتی در ارتباط با کار گافمن صحیح هستند،
اما هر کدام به جنبهای متفاوت اشاره دارند.
ببینید سوال دقیقا در مورد چی میپرسد.
اگر روش تحقیق میپرسد پاسخ میشه
مشاهده مشارکتی یا قومنگاری است.
ولی اگر از نوع مطالعه پرسید،
پاسخ میشه مطالعه موردی.
✍زهرا نجاتی
سالروز درگذشت ستارخان؛ سرداری که تبریز را تسلیم نکرد
۲۵ آبان، سالروز درگذشت ستارخان قره داغی است. او از برجستهترین چهرههای جنبش مشروطهٔ ایران بود و در جریان مبارزه با استبداد محمدعلیشاه قاجار، رهبری مقاومت مردم تبریز را بر عهده گرفت.
در سال ۱۲۸۷ خورشیدی، محمدعلیشاه قاجار مجلس شورای ملی را به توپ بست و کوشید حکومت استبدادی را دوباره برقرار کند. #ستارخان در تبریز رهبری مقاومت مسلحانهٔ مشروطه خواهان را بر عهده گرفت.
تبریز ماهها در محاصرهٔ نیروهای قاجار بود و مردم با کمبود شدید غذا و امکانات روبهرو شدند؛ اما ستارخان و یارانش تسلیم نشدند. مقاومت آنان نقش مهمی در زنده نگه داشتن جنبش مشروطه و مبارزه برای احیای مجلس داشت.
@sociology_1
پنل تخصصی در همایش آموزش علوم اجتماعی
Читать полностью…
آدمها همان آدمهای همیشگی بودند،با همان شوخیها، همان قضاوتها و همان بیملاحظهگیهای کوچک. اما چیزی در نگاه او تغییر کرده بود. حرفهایی که روزی به سادگی از کنارشان میگذشت، حالا تا ساعتها در ذهنش میماندند.
گاهی با خودش فکر میکرد شاید دنیا همانقدر که همیشه بوده، بیرحم است و این اوست که دیگر توان سابق را ندارد. گاهی هم به این نتیجه میرسید که مدتهاست برای حفظ آرامش دیگران، از آرامش خودش گذشته است.
یک روز تصمیم گرفت کمتر توضیح بدهد، کمتر دلخور شود و بیشتر مراقب آن گوشهی آرام وجودش باشد.
وقتی تصمیم گرفت سکوتش را به جای دلخوریهای تکراری انتخاب کند، تازه فهمید آرامش، گاهی یعنی گذاشتن یک قدم فاصله بین خودت و چیزی که هر روز زخمیت میزند.
فهمیده بود قرار نیست برای هر رفتاری دلیلی پیدا کند، برای هر فاصلهای مقصر باشد یا هر کسی را تا انتهای دلش راه بدهد.
و اینطور بود که یاد گرفت خودش را از خودش دریغ نکند.
بعضی روزها آدم فقط باید کمی از هیاهوی جهان فاصله بگیرد، نه برای قهر کردن با زندگی، بلکه برای اینکه دوباره صدای خودش را بشنود.
✍زهرا نجاتی
@sociology_1
ای خراسان، ای سرزمین آفتاب و قصههای دیرین، پرتو افکن بر ما زاگرسنشینان تا جانهایمان از سرما به گرمای حضورتان بگردد. که ما زاگرسنشینان بسی دلتنگ و در زمستانیم....
✍زهرا نجاتی
۲۷ اسفند ۱۴۰۴
@sociology_1
تجربه سوگ خیلی عجیبه
تقریباً بیشتر چیزا رو فراموش کردی
حالت صورتش، تُن صداش
ولی توی قلبت هنوز یه جای خالی دردناک وجود داره
بدون تصویر، بدون صدا...
@sociology_1
گاهی یک حادثه فقط چند خانواده را داغدار نمیکند؛ تمام یک جغرافیا را به سوگ مینشاند. امروز آبدانان و مورموری، نه فقط نام دو شهر، که نام دو بغض بزرگاند؛ بغضی که در گلوی هزاران انسان مانده و با هیچ واژهای فرو نمینشیند.
چه تلخ است که آدمها، با هزار امید و آرزو از خانه بیرون بروند و دیگر هرگز به خانه بازنگردند و چشمهایی تا ابد چشمبهراه بمانند...
مرگهای جمعی تنها فقدان چند انسان نیست؛ گسستن بخشی از پیوندهای اجتماعی، خاموش شدن صداهایی در حافظه جمعی و زخمی شدن روان یک جامعه است. در چنین لحظاتی، درمییابیم که زندگی انسانها چه اندازه به امنیت، مسئولیت جمعی و حق ساده اما حیاتی سالم بازگشتن به خانه وابسته است.
اما اکنون، پیش از هر تحلیل و پرسشی، باید در برابر این داغ سر تعظیم فرود آورد.
آبدانان و مورموری عزیز، امروز غم شما، غم یک شهر و یک استان نیست؛ غم انسانیت است. تسلیت، واژهای کوچک در برابر این همه فقدان است. کاش میشد زمان را به عقب برگرداند؛ کاش هیچ مادری چشمانتظار نمیماند، هیچ پدری با جای خالی فرزندش روبهرو نمیشد و هیچ خانهای اینچنین ناگهان به سکوت فرو نمیرفت.
امشب برای این غم نخوابیدم، نه از آن رو که واژهای برای تسلیت کم داشتم، از آن رو که سنگینی این داغ، مجال آرام گرفتن نمیداد. گاهی اندوه یک سرزمین، خواب را از چشم آدمی میگیرد؛ حتی اگر داغدیده مستقیم آن حادثه نباشد.
یاد جانباختگان گرامی و روحشان در آرامش؛ و صبر، تنها واژهای است که برای بازماندگان آرزو میکنیم، هرچند میدانیم بعضی داغها را حتی صبر هم تسکین نمیدهد.
✍ زهرا نجاتی
با اندوه فراوان😭🖤😭
@sociology_1
ترال تازه رس و تَر بو تُم ایده
کلوسی که وه مین گَر بو تُم ایده
نرو دیندا شکالی که اِواسه
شکال هرچی که تورتَر بو تم ایده
#سجاد_کیانی
#ترجمه خانم زهرا نجاتی
معشوقِ تازهبالیده و نوشکفته، با آن طراوت و زیبایی دلفریبش، گواراتر و خواستنی تر است؛
همچون کرفسی که در دل کوهستان و میان صخرهها روید، دور از دسترس و پنهان از چشم دیگران باشه بهتره است
ای دل، در پی هر شکاری شتاب مکن؛
که شکار هرچه سرکشتر، چابکتر و گریزپاتر باشد، شور و شیرینیِ به دست آوردنش بیشتر است.
مفهوم شعر:
معشوق را به کرفسی در دل کوهستان تشبیه کرده است ؛ گیاهی کمیاب که به آسانی در دسترس نیست و همین دور از دسترس بودن، بر ارزش و دلانگیزیاش میافزاید.
در بیت پایانی نیز معشوق به شکاری گریزان و سرکش مانند شده است؛ دختری که به آسانی دل نمیبازد و به هر کسی روی خوش نشان نمیدهد. ، جذابیت چنین معشوقی در دشواریِ رسیدن به او و دستنیافتنی بودن اوست.
سوسیالیسم چیست؟
نوشتهی: گری اِمِت
ترجمه: س. صالحی
بحران اقتصادی جهان که از سال ٢٠٠٨ آغاز شده و تاکنون ادامه دارد، و همچنین رویارویی جریانات انقلابی و ضدانقلابی در دههی گذشته ــ از بهار عربی و جنبشهای «اِشغال»، گرفته تا برآمد فاشیسم ــ باعث برانگیختهشدن افراد بسیاری، به ویژه جوانان، برای دستیابی به مفهومی مخالف با واقعیت ناممکن سرمایهداری گردید.
ما شاهد رشد سازمانی همچون سوسیالیستهای دمکرات آمریکا ــ با تناقضات و مباحثات درونیاش، از جمله بر سر موضعگیری در برخورد با انقلاب سوریه، که آزمون سیاست جهانی بوده است ــ هستیم.
این وضعیت، این پرسش را برمیانگیزد که: سوسیالیسم چیست؟ مباحثات سیاسی، از چپ گرفته تا راست، بر روی این موضوع تمرکز یافتهاند. سایر گرایشات گذشته، مانند مائویسم، نیز به صحنه بازگشتهاند.
برای من، این وضعیت پرسش دیگری را نیز برمیانگیزد که: فلسفه چیست؟ با این پرسش و با مارکس جوان، بحث من آغاز میگردد.
میتوان گفت که شورشهای «بهار عربی» در حقیقت قدرتمندترین چالش واکنشهای جهانی دوران کنونی بوده است. در سال ۲٠١١ زمانی که کارگران در مدیسون، ویسکانسین، همچون معترضان مصریِ میدان تحریر دست به راهپیمایی زدند، شاهد آن بودیم که چگونه بسیاری از تفکرات تعصبآمیز در میان آنان زدوده شد. همین امر در مورد حرکت اعتراضی رائد فارِس و مردم ساکن کفر نبل سوریه رخ داد، که هر هفته با در دست داشتن پلاکاردها و شعارهایشان با انسانهای سایر مناطق و کشورها یک دیالوگ مداوم برقرار کردند؛ درست همانگونه که مارکس دریافته بود، که همهی انقلابها به «اجتماع حقیقی، اجتماع انسانی» دست مییابند...
متن کامل این مقاله را در لینک زیر بخوانید: 👇
https://wp.me/p9vUft-Sm
من هنوز باور دارم که در میان تمام دارایی های ناپایدار این دنیا، هیچ چیز ارزشمندتر از این نیست که حضورمان برای انسانی، معنای امنیت بدهد، نه باری بر دوشش باشیم، نه زخمی بر جانش، بلکه گوشه ای امن در این جهان ناامن.
کاش یاد بگیریم پیش از آنکه دیر شود، انسان باشیم،
نه فقط برای آنهایی که دوستشان داریم،
بلکه حتی برای آنهایی که هیچ کس صدای تنهایی شان را نمی شنود.
✍ زهرا نجاتی
/channel/sociology_1
جزوه ای از جامعهشناسی پایه دوازدهم به همراه نمونه سوالات هر درس
زهرا نجاتی سرگروه علوم اجتماعی و سواد رسانه ای استان لرستان
جهانی شدن نه تنها ریشه در تهی شدن زمان و مکان دارد، بلکه انقطاع و گسست زمان و مکان راهی برای تشدید کنش متقابل در یک پیوستاری به اندازه کره خاکی میشود. دنیایی که ما امروز در آن زندگی میکنیم ما را بسیار بیش از مردمان زمانهای گذشته به دیگران، حتی به کسانی که هزاران فرسنگ از ما دور هستند، وابسته میکند. این پیوندهای امورمحلی و امورجهانی در نتیجه پیشرفتهای نمایان و چشمگیر در فناوری ارتباطات و اطلاعات، و حمل و نقل است. فرایندهایی که روابط اجتماعی و وابستگی متقابل جهانی را تشدید و تقویت میکند. جهانیشدن پدیدهای اجتماعی است که آثار و نتایج پردامنهای به دنبال دارد.
آنتونی گیدنز
پیامدهای مدرنیت
/channel/sociology_1
در ژرفای زاگرس، آنجا که بلوطها با زخمهای کهنه قد کشیدهاند و باد، مرثیه کوههای داغدار را بر شانه صخرهها میخواند، لیوههایی هستند که نه دیوانگیشان را کسی فهمید و نه اندوهشان را کسی شنید، آنان سالهاست باران نباریده دلشان را در سکوت میبارند و با قامتی استوار، فرو ریختن خویش را از چشم جهان پنهان میکنند.
چه تلخ است سرنوشت آنکه در آغوش زاگرس ریشه دارد، اما در غربت خویش، حتی پناهی به کوچکی برگی خشکیده و افتاده در مسیر باد و
گوشهای از سایه یک خار یا تکهسنگی افتاده نمییابد.
لیوه بودن، گاهی نام دیگر زخمیست که زبان ندارد،بغضیست به سنگینی دالاهو، دلتنگیای به وسعت سفیدکوه و اندوهی به ژرفای مهرابکوه.
لیوهها فرزندان خاموش این کوهستاناند، با قلبی به وسعت دشتهای زاگرس و بغضی به قدمت بلوطهای پیر.
آنان نه از جهان چیزی میخواهند و نه از کسی شکایتی دارند،فقط کاش یکبار، پیش از آنکه سکوتشان را جنون بنامند، کسی صدای شکستنشان را از میان هیاهوی بادهای زاگرس میشنید، کاش کسی میفهمید پشت آن همه غرور کوهستانی، چه دریای بیکرانی از اندوه و تنهایی پنهان است...
✍زهرا نجاتی
/channel/sociology_1
من از نهایت تاریکی حرف میزنم...
/channel/sociology_1
سلام وقت بخیر همکاران گرامی
تحقیقات گافمن .مطالعات موردی میشد؟
در آن شب سرد پاییز، آهنگ سفر
می کردی🥀
@sociology_1
از آن شب خزان شب ها گذشته
روزگاری بر من تنها گذشته..🥀
باسلام و احترام فایل صوتی سخنرانی دکتر علی ایار در همایش ملی آموزش علوم اجتماعی در دانشکده علوم اجتماعی
Читать полностью…
نظریه های کلاسيک جامعهشناسی
تیم دیلینی
اداره کل آموزش و پرورش استان لرستان
معاونت آموزش متوسطه
اداره تکنولوژی گروه های آموزشی و بررسی محتوا
گروه استانی علوم اجتماعی و تفکر سواد رسانه ای دوره دوم متوسطه نظری استان لرستان در راستای برنامه عملیاتی دبیرخانه کشوری برگزار می نماید:
وبینار دروس تخصصی علوم اجتماعی، تبیین مفاهیم جامعهشناختی پایه دوازدهم دروس ۱ تا ۵ پایه دوازدهم علوم انسانی
مدرس: زهرا نجاتی سرگروه استانی علوم اجتماعی و سواد رسانه ای استان لرستان
مخاطبین: سرگروههای مناطق و دبیران جامعهشناسی استان لرستان
زمان:
دوشنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۵
ساعت: ۱۰ تا ۱۱ صبح
لینک ورود
https://arvandlms.com/room/Amouzesh
او رفته بود، نه پنجرهای شکسته بود، نه دری با خشم بسته شده بود.
فقط یک روز دیگر صدایش نیامد. زندگی برای همه ادامه داشت، جز من که هنوز گاهی چیزی برای گفتن به او پیدا میکنم و بعد یادم میافتد دیگر کسی آنطرف این سکوت نیست.
✍زهرا نجاتی
@sociology_1
فرایند جامعهپذیری هرگز به پایان نمیرسد. جامعهپذیری با خود اشکالِ دگرگونشونده و پیچیدهای از کنش متقابل بین ایدههای آزادی و وابستگی به همراه میآورد. ما همواره در فضا و مکان حرکت و تاریخ و سرگذشتمان را با خود حمل میکنیم.
وضعیتهایی هستند که ممکن است کنترلی روی آنها نداشته باشیم. رکود اقتصادی ناگهانی، هجوم بیکاری گسترده، سیل، قحطی و بالا گرفتن آتش جنگ، تنها برخی از این وضعیتها هستند. این تغییرات در الگوهای جامعهپذیریمان شک و شبهه ایجاد میکنند و بازسازی بنیادینِ اموری را لازم و ضروری میکنند که مسلّم و بدیهی فرض میشدهاند.
در غیابِ چنین تحولات عظیمی، هرکدام از ما روزانه با مسائلی سروکله میزنیم که ما را به سنجش بازاندیشانه و شاید [فراتر از این] تردید در شیوههای بودن یا انتظاراتمان فرا میخوانند. مواردی مانند تغییر مدرسه یا شغل، ورود به دانشگاه یا فارغالتحصیلی، شروعِ رابطهای جدید، سکونت در جایی، بچهدار شدن و از سر گذراندنِ تجربۀ مرگ نزدیکان نمونههایی از این دستاند. بنابراین، تجربۀ آزادی و وابستگی هرگز به پایان نمیرسد، بلکه بخشی از فرایند تحول، یادگیری، مقاومت و مذاکرهای است که از لحظۀ تولد آغاز میشود و فقط با فرارسیدنِ مرگ پایان مییابد. آزادی ما هرگز کامل نیست، بلکه مبارزهای است که همیشه به آن مشغولیم و همین [کیستی] ما را تعریف میکند. کنشهای اکنون از کنشهای گذشته خط میگیرند و هرکدام برداشتی ابتدایی و نارس از آینده را در عملکرد ما به همراه دارند.
جامعهشناسی اندیشیدن
زیگموند باومن و تیم می
ترجمهٔ فرهنگ ارشاد
@sociology_1
.
🅾🅾 جداییطلبی فرهنگی؛ تلاشی برای حذف بخش بزرگی از تاریخ و هویت ایران( زاگرس نشینان)
✍.....صدای سیمره
نامهای سرگشاده به وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی و مدیرکل میراث فرهنگی استان ایلام!!!
آقای وزیر محترم! و مدیرکل بزرگوار میراث فرهنگی استان ایلام!
چرا سکوت کردهاید؟!
به چه قیمتی قرار است تاریخ و هویت فرهنگی یک سرزمین قربانی بیتفاوتی و بیمسئولیتی شود؟!
در روزهای اخیر، شاهد رفتارها و تحرکاتی در استان ایلام و مناطقی دیگر هستیم که نگرانی جدی دوستداران تاریخ، فرهنگ و هویت ایرانی را برانگیخته است؛
اقداماتی که از نگاه منتقدان، میتواند در راستای نادیده گرفتن و حذف بخشهایی از تاریخ و پیشینه فرهنگی این سرزمین تعبیر شود.
تخریب سنگنوشته تاریخی تختخان در مسیر ایلام به مهران، نمونهای دردناک از این وضعیت است؛ اثری ارزشمند که یادگار دوران والیان لر فیلی و بخشی از شناسنامه تاریخی لرستان پشتکوه (لرستان فیلی) به شمار میرود.
کتیبهای که در بخشی از آن، به نام غلامرضاخان والی و پیشینه والیان لر فیلی اشاره شده و اسناد و شواهد تاریخی آن، بخشی از گذشته سیاسی و فرهنگی این منطقه را روایت میکند.
آقای وزیر!
آیا میدانید با تخریب چنین آثاری، تنها یک قطعه سنگ تخریب نمیشود؛ بلکه بخشی از حافظه تاریخی، هویت فرهنگی و میراث مشترک نسلهای یک سرزمین در معرض نابودی قرار میگیرد؟
آیا رواست میراثی که قرنها از گزند حوادث تاریخی جان سالم به در برده، امروز در سایه بیتوجهی متولیان و رفتارهای مخرب برخی افراد آسیب ببیند؟
🔹نگرانکنندهتر از خود حادثه، سکوت مسئولانی است که وظیفه قانونی و سازمانی آنان حفاظت از این میراث است. چرا تاکنون گزارش روشنی از ابعاد تخریب، عوامل احتمالی، اقدامات حفاظتی و برخوردهای قانونی ارائه نشده است؟
آیا قرار است تاریخ ایلام را با سلیقه و برداشت عدهای خاص بازنویسی کنیم؟
تاریخ را نمیتوان با پاک کردن کتیبهها، تخریب آثار و انکار هویتهای تاریخی تغییر داد.
هویت لُری ایلام، پیشینه والیان لر فیلی و تاریخ چندصدساله این دیار، بخشی از واقعیت تاریخی این سرزمین است و هیچ جریان و تفکری حق ندارد آن را نادیده بگیرد یا حذف کند.
ایلام سرزمین همزیستی اقوام و فرهنگهاست؛ لر،لک، کرد، عرب و دیگر مردمان این دیار در کنار یکدیگر زندگی کردهاند و میراث تاریخی آن متعلق به همه مردم ایران است. دفاع از هویت لری نیز به معنای تقابل با هویت هیچ قوم دیگری نیست.
از سوی دیگر، سکوت رسانههای مستقل و مطالبهگر در برابر چنین اتفاق مهمی نیز جای تأمل دارد. انتظار میرود رسانهها فارغ از ملاحظات و مصلحتاندیشیها، در دفاع از میراث تاریخی و فرهنگی این سرزمین مسئولانه عمل کنند.
جناب آقای وزیر! و مدیر کل محترم!خواستههای ما روشن است:
۱. بررسی فوری و کارشناسی تخریب سنگنوشته تاریخی تختخان و انتشار گزارش رسمی درباره ابعاد و عوامل آن.
۲. شناسایی و برخورد قانونی با عاملان تخریب، در صورت احراز تخلف یا جرم.
۳. حفاظت فوری از بقایای کتیبه و جلوگیری از هرگونه آسیب بیشتر به این اثر تاریخی.
۴. بررسی عملکرد دستگاههای مسئول در حفاظت از این اثر و پاسخگویی شفاف مدیران مربوطه.
۵. جلوگیری از هرگونه تعرض، تحریف یا حذف سلیقهای آثار و اسناد مرتبط با تاریخ و هویت اقوام ایرانی.
آقای وزیر!
میراث فرهنگی، یک اداره، یک مدیر یا یک جریان فکری نیست؛ امانتی ملی است که باید برای نسلهای آینده حفظ شود.
اجازه ندهید بیتفاوتی امروز، به حسرت تاریخی فردا تبدیل شود.
ما منتظر واکنشهای تشریفاتی و وعدههای تکراری نیستیم؛ مردم ایلام پاسخ روشن، اقدام عملی و برخورد قانونی میخواهند.
تاریخ را نمیتوان حذف کرد؛ هویت را نمیتوان با تخریب سنگنوشتهها از بین برد و سکوت مسئولان نیز نمیتواند جای حقیقت را بگیرد.
🔴 امروز سکوت در برابر تخریب میراث تاریخی، فردا هزینهای جبرانناپذیر برای فرهنگ و هویت این سرزمین خواهد داشت...
🔴 امروز سکوت و فردا نظاره گر تجزیه ایران...
صدای سیمره | رسانه مطالبهگر مردم
"انتشار همگانی بدون نیاز به ذکر منبع"
خواهم که بر رویت هر دم زنم بوسه..
استاد شجریان عزیز❤️🥀
ومرگ مرا در آغوش میگیرد، آن زمانی که دلتنگت شوم...
@sociology_1
طبق آزمایشات انجام شده ، صحبت کردن با مادر و حتی شنیدن صدای او باعث آزادسازی هورمون اکسی توسین در بدن شده که به طرز قابل توجهی استرس را کاهش میدهد.
/channel/sociology_1
دروغ میگویند که بزرگ بشی یادت میره، همش تبدیل به تروما میشه.
Читать полностью…
در ژرفای زاگرس، آنجا که بلوطها با زخمهای کهنه قد کشیدهاند و باد، مرثیه کوههای داغدار را بر شانه صخرهها میخواند، لیوههایی هستند که نه دیوانگیشان را کسی فهمید و نه اندوهشان را کسی شنید، آنان سالهاست باران نباریده دلشان را در سکوت میبارند و با قامتی استوار، فرو ریختن خویش را از چشم جهان پنهان میکنند.
چه تلخ است سرنوشت آنکه در آغوش زاگرس ریشه دارد، اما در غربت خویش، حتی پناهی به کوچکی برگی خشکیده و افتاده در مسیر باد و
گوشهای از سایه یک خار یا تکهسنگی افتاده نمییابد.
لیوه بودن، گاهی نام دیگر زخمیست که زبان ندارد،بغضیست به سنگینی دالاهو، دلتنگیای به وسعت سفیدکوه و اندوهی به ژرفای مهرابکوه.
لیوهها فرزندان خاموش این کوهستاناند، با قلبی به وسعت دشتهای زاگرس و بغضی به قدمت بلوطهای پیر.
آنان نه از جهان چیزی میخواهند و نه از کسی شکایتی دارند،فقط کاش یکبار، پیش از آنکه سکوتشان را جنون بنامند، کسی صدای شکستنشان را از میان هیاهوی بادهای زاگرس میشنید، کاش کسی میفهمید پشت آن همه غرور کوهستانی، چه دریای بیکرانی از اندوه و تنهایی پنهان است...
✍زهرا نجاتی
@sedaye_delfan
به باور آدورنو فرهنگ فقط آن هنگام حقیقی و اصیل است که تلویحاً انتقادی هم باشد، و ذهنی که این را فراموش کند، مکافاتش را در منتقدانی که میپروراند خواهد دید. انتقاد، عنصر ضروری فرهنگ است و خود دچار تناقض است: با همهی ناحقیقی بودنش، باز هم حقیقی است، همانقدر که فرهنگ ناحقیقی است. ناعادلانه بودن انتقاد در این نیست که بیرحمانه موشکافی و تحلیل میکند، این بزرگترین فضیلتِ آن است،
بلکه در این است که با تسلیم شدن به وضعیتِ موجود از پرسشهای اصلی طفره میرود.
/channel/sociology_1
ماکس وبر (۱۸۶۴-۱۹۲۰)، جامعه شناس آلمانی، از تاثیرگذارترین و شاید از بسیاری جهات از عمیق ترین دانشمندان علوم اجتماعی به شمار می رود.
این مساله را می توان ناشی از ذهنیت فلسفی وبر دانست که اندیشه ها و روش شناسی او را تا به امروز شایسته توجه کرده است.
/channel/sociology_1