یادداشتِ سه سال پیش
#تورم_عذرخواهی
"عذرخواهی" از آن خوب‌هایی نیست که هرچه بیشترش، بهتر باشد. بلکه مثل توبه، هرچه بهتر باشد کمتر است!
جامعه سالم از کمبود عذرخواهی لذت می‌برد! اما جامعه‌ای که در آن عذرخواهی از حد بگذرد، از کثرت‌عذرخواهی رنج‌خواهد برد و نسبت به اعتذار، مقاوم خواهد شد و در آن #ارزش_پوزش_ملی به شدت کاهش خواهد یافت. بویژه اگر خاطیان، خبط ویژه خود را نخست انکار کنند و هر روز روایتی متفاوت از آن بسازند و سپس در خارج از وقت فضیلت، آن‌هم نه از روی پشیمانی بلکه با فشار عمومی یا دستور خصوصی پوزش بخواهند.
اعتبار و ارزش پوزش خواستن به "پشیمانی" است. پشیمانی از کردار، نه تاسف از انتشار.
۹۹/۱۱/۸
سید زین‌العابدین صفوی
@zeinoddin43
اینستاگرام:
seyed_zeinolabedin_safav
انتقامی‌که سخت می‌شود!
در جنگ نابرابر، انتقام‌ها نیز نابرابر می‌شوند. انتقام از حریفِ "سنگین وزن"، یا از حریفی حقیر، که "داور" نیز "یاورِ" اوست، بسیار سخت است.در این جنگِ نابرابر، دو نگاه وجود دارد:
۱- شکست‌های ما نیز پیروزی است.
۲- پیروزی‌های ما نیز شکست است!
آیا نظر دولت و ملت در این باره یکی‌است؟
۴۰۲/۱/۱۸
زین‌العابدین صفوی
@zeinoddin43
"استغفار" یا "استعفا"؟
آقای صدیقی دیروز، ضمن عذرخواهی و استغفار، ادعا میکند که در این ماجرا غفلت کرده است.عذرخواهی را باید پذیرفت.بالاخره هرکسی به زبانی می‌گوید که"غفلت" کرده است.
شاید مردم از غفلت او غافل شوند اما او خود با هر مصاحبه‌اش، بر غفلت‌هایش می‌افزاید. در همین عذرخواهی دیروزش غفلتی دیگر میکند و از مصاحبه قبلی‌اش عذرخواهی نمی‌کند. آنجا که گفته بود امضایش را جعل کرده‌اند! او همه چیز را به گردن می‌گیرد ولی باز غفلتی دیگر میکند و از مجازات خود، هیچ نمی‌گوید و فقط می‌خواهد متخلفانِ دور و نزدیک و آشنا و غیر آشنا را مجازات کنند. آیا مجرمان یگر نیز در موارد مشابه می‌توانند تنها با "ادعای غفلت" و "اعاده مال"، خود را برهانند؟
او می‌گوید"بوق‌های تبلیغاتیِ دشمن به میدان آمدند و عواطف ملت ما را مورد هجمه قراردادند." اما او خیلی غفلت میکند که دلسوزانی را نمی‌بیند که او را از این خواب غفلت بیدار کردند! او اصلاً خیلی غفلت میکند که نمی‌گوید خودش چه بلایی بر سرِ عواطف و عقاید مردم آورده و چه دستاویزهای خوبی برای بوق‌های دشمن فراهم کرده است. او خیلی غفلت میکند که مشخص نمی‌کند کدامیک از ادعاهای دشمن در این ماجرا دروغ بوده‌است؟ آیا تناقض گویی‌های آشکارِ خودش نوبت به بوق‌های دشمن می‌دهد؟!
اقای صدیقی خیلی غفلت میکند که از سوء استفاده "دشمن" می‌نالد در حالی که در این ماجرا او از "دوست" ضربه خورده است. و نظام نیز از خودِ صدیقی!
او می‌گوید غفلتی کرده و " به کسی اعتماد کرده که نباید می‌کرد" اما غفلت بزرگی میکند و نمی‌گوید در باره خودش نیز غفلت شده است و او برای این مردم مظلوم، شایسته اعتماد نبود. او خیلی غفلت میکند که به جای"استعفا"، به "استغفار" بسنده میکند!
۴۰۳/۱/۱۱
زین‌العابدین صفوی
@zeinoddin43
#تورم_عذرخواهی
#ارزش_پوزش
#پوزش_در_وقت_فضیلت
#نامه‌ای_به_آقای_صدیقی
#چنین_گفت_صدیقی
#صدیقی_و_منبع_صدق
#کرامات_یا_طامات
#عدالت_در_وقت_فضیلت
#آیا_دردهای_جامعه_درد_زایمان_است
فروتنانه برای همه همراهانِ بزرگوار، سالی سالم آرزومندم. هر روزتان پیروز !
یکم فروردین۱۴۰۳
زین‌العابدین صفوی
@zeinoddin43
#آراء_باطله، کاغذ‌باطله نیستند
در نگاهِ"صحیحیِ فقیهان"نمازِ باطل، نماز نیست. اما در نگاهِ اعمیِ جامعه، رای باطل، "رای"است. تنها از آن رو باطلش می‌خوانند که به حساب هیچ نامزدی نوشته نمی‌شود. هیهات که باطل و بی‌اثر باشد، بلکه معنا و اثری مرکب دارد و گاه "همراهی را با درنگ" و گاه "اعتراض را با هراس" یکجا نشان می‌دهد و علاوه بر مخالفت، آزادی را نیز زیر سوال می‌بَرَد. رای‌های باطل، نه کاغذ باطله، که"اوراق بهادار"اند. مجهول المالک‌نیستند که ملک طلق دولت باشد. هم حساب دارند و هم صاحب! و پشتِ هر برگشان یک انسانِ"صاحب رای" پنهان شده است. "موافقی مردد" یا "مخالفی مُخاف". آرای باطل را نه "شیاطین‌جنّی" در صندوق ریخته‌‌است و نه "فرشتگان الهی"! بلکه تک تکِ آنها"دست‌ریزِ" بخشی از همین ملتِ حضوریافته است. خطرِ ترکیبیِ "مخالفت"،"خوف" و"پنهان‌کاری" را دست‌کم نگیرید. پیام آشکارش را دست‌کم در نزد خودتان پنهان نکنید! ۱۴۰۲/۱۲/۱۹
زین‌العابدین صفوی
@zeinoddin43
#صدای_خاموشان
#مغرض_یا_معترض
#بی‌اعتنایی_اکثریت_یا_بی‌اعتنایی_به_اکثریت
بی‌اعتناییِ اکثریت؟
یا
بی‌اعتنایی به اکثریت؟
یازدهم اسفند اگرچه ۲۵ میلیون نفر به پای صندوق‌های رای رفتند ولی ۳۶ میلیون نفر نیز نرفتتد.."رفتن" و "نرفتن" هر دو حق مردم بود و "اِعراض" از رای، نوعی "اعتراض خاموش به حساب می‌آید. اعتراضی آرام و بی‌خشونت که نظام باید آن را غنیمت بشمارَد و از این‌فرصت برای سنجش جایگاه و پایگاه خویش بهره بگیرد و از صدای خاموشان رمز‌گشایی کند و ببیند که آیا این اکثریتِ،یکسره دل به تحریمیان سپردند؟ یا رای خود را بی‌تاثیر و مجلس را بی‌اختیار و در قعر امور دیدند؟ یا خود را طبقه‌ای"بی‌تشخیص"، تشخیص دادند؟ و یا ترسیدند رای بدهند ولی در آینده متهم به"انتخاب غلط" شوند؟! یا این‌که نظام را بی‌نیاز از رایِ اکثریت دیدند؟ یا این‌که رای خود را زینتِ سفره و چاشنیِ غذای دیگران یافتند؟ یا آن‌که نتوانستند صلاحیت نامزد‌‌ها، مجریان و ناظران را "احراز" کنند!؟
راه تحقیق در این باره باز است و قوه عاقله نظام اگر به راستی به حضور مردم اهمیت می‌دهد قطعاً می‌تواند ریشه این رویگردانیِ بزرگ را بشناسد و بخشکاند.
هرچه باشد، در دل این " اِعراضِ"، درجه‌ای از "اعتراض" نهفته است و کف آن بی‌اعتناییِ اکثریت است. آیا بی‌اعتنابیِ اکثریت محصولِ بی‌اعتنایی به اکثریت نیست؟
۴۰۲/۱۲/۱۴
زین‌العابدین صفوی
@zeinoddin43
#صدای_خاموشان
#مغرض_یا_معترض
کرامات یا طامات؟
سطح و ساحَتِ عرفان بالاتر از این حرف‌های کوچه بازاری است. اهل سلوک قفل بر لب دارند و راز بر دل. اما بعضی‌ها علاقه عجیبی به انتشار عجایب دارند. بی‌آن‌که در امکان و "صحت" آنها "دقت" کنند.
این سخنران چند سال پیش نیز ادعا کرد که مرحوم آقای مصباح پس از فوتشان در غسالخانه تبسم کرده‌اند!
پیش‌تر نیز خطیبی رسمی در باره مقامی بزرگ، این ادعای بزرگتر را کرد که ایشان لحظه تولد "یاعلی" گفته‌اند!
این حرف‌ها نه تازه‌اند و نه کهنه! ولی آن‌گاه که از اشخاص رسمی صادر می شود معنای دیگری می‌دهد.
آیا قرار بر رونق بخشی به این شیوه‌ها است؟ آیا این افراد این‌قدر از "تبیین" ناتوانند که به شطح و طامات گراییده‌اند؟ تریبون‌های ما از کجا به کجا رسیده است؟ از دانشمندانی چون حسینعلی راشد، مرتضی مطهری، سید محمودطالقانی و... -که یک جمله بدون سند عقلی و علمی نمی‌گفتند- به کسانی رسیده‌ایم که چنته‌شان آن‌چنان از مطالعات دینی تهی‌است که برای اِقناع مخاطب، گاه از زبان یک قابله به معجزات تولد چنگ می‌زنند و گاهی از زبان یک غسال به کرامات غسالخانه! واقعاً حیفِِ این تریبون‌ها نیست؟!
۱۴۰۲/۱۱/۲۲
زین‌العابدین صفوی
@zeinoddin43
"روز پدر"یا "روز حاکم"؟
پدر بودنِ علی(ع) معنوی است. یعنی رابطه مولا و امت دست‌کم باید مانند رابطه پدری و فرزندی باشد. اما اگر حد و حق مولا علی(ع) را تنها در این مقدار نگهداریم، راه خطا و جفا پیموده‌ایم. سال‌هاست با این پرسش کلنجار می‌روم که چرا روز میلاد علی(ع)، روز پدر (به معنای حاکم) مورد توجه نیست. آیا علی(ع) فقط باید به رخ پدرهای خانواده‌ها کشیده شود تا الگوبرداری از شیوه حکمرانیِ او فراموش شود؟
گمان می‌کردم که این پرسش تنها در ذهن من جولان میکند تا این که اخیراً به یک نوشتارِ معنادار برخورد کردم از آقای محمد معینی با عنوان #روز_خلیفه (این‌جا) که در پایانش آمده بود: "خلیفه عادل، روزت مبارک، تولدت مبارک"
۴۰۲/۱۱/۴
زین‌العابدین صفوی
@zeinoddin43
همه مسئولند، بزرگترها مسئول‌تر
مدیر مسئول کیهان، سه گروه را مسئولِ گرانی‌های اخیر دانست. ۱-دشمنان خارجی ۲- کلان سودجویان داخلی ۳-مدیران بی‌کفایت میانی". او قوای سه گانه را در این باره بی‌تقصیر خواند و عملکردشان را "معجزه‌گونه"(!)
اما او نگفت که آیا قدرت دیگری جز قوای سه گانه در کشور موثر نیست؟
قوای سه گانه در برابرِ این سه گروه چه میکند؟ و‌چرا نمی‌تواند یا نمی‌خواهد نقش آنان را خنثی کند؟
آیا کشورهای دیگر که‌تورم و‌گرانی کمتری دارنداز این سه گروه خالی‌اند؟
آیا آن مدیران میانی، بیرون از قوای سه گانه‌اند؟ آیا مدیران بالا دستی، مسئول اعمالِ مدیران‌میانی نیستند؟
وقتی تلاش مدیرانِ متوسط، به حساب مدیران عالی نوشته می‌شودچرا گناهانشان اینگونه نباشد؟ آن بزرگی که "افتتاح"ها به دستِ اوست، چرا"افتضاح"های احتمالی به پایش نباشد؟ چرا هنگام عذرخواهی، تنها پایین‌دستی‌ها باید پوزش بخواهند؟
قرآن می‌گوید: "هر کسی بار‌خود را بر دوش دارد"* و عقل می‌گوید غلط‌کاران به اندازه تاثیری که دارند، تقصیر‌کارند. عرف می‌گوید:"کسی که سود به جیب او می‌رود، زیان نیز از جیب اوست" در هِرم مدیریت فرمان "از بالا به پایین" است و پاسخگویی "از پایین به بالا". نه هیچ بزرگتری از وظیفه پاسخگویی فارغ است نه هیچ کوچک‌تری از حقِ"پاسخ‌جویی"محروم. کوچک‌ترها اگر نپرسند مسئولند و بزرگترها اگر جوابگو نباشند. مسئولیتِ هر کس به اندازه قدرت اوست. همه مسئولند،* بزرگترها مسئول‌تر!
۴۰۲/۱۰/۲۸
زین‌العابدین صفوی
@zeinoddin43
* وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٞ وِزۡرَ أُخۡرَىٰ(فاطر، ۱۸)
** مَن لَهُ الغُنم، فعَلَیهِ الغُرم
***کُلُّکُم راعِِ و کُلُّکُم مسئولُُ عن رَعِیَّتِه
یادداشت‌های مرتبط در همین کانال:
#بچه‌ها_مواظب_باشید
#انقلاب‌ها_و_چهار_محکوم
#عصمت_نظام
#ریای_تشکیلاتی
#ریای_سازمانی
#عاشورا_و_فساد_سیستم
#ارزش_پوزش
#آدرس_های_غلط
#انتخاب_غلط_کدام_است ؟
#نمره_منفی
#داعش_نامش_همیشه_داعش_نیست!
داعش یک ارتش نیست تا با شکست‌های نظامی، نابود شود. بلکه "بینش" زاینده ای‌است که هیچ‌گاه بی‌لشگر نمی‌مانَد. اگر همه سربازانش را از روی زمین برچینند، گروه‌هایی تازه نفس در پشت‌پدران، یا شکم مادران پنهانند!
مهم نیست اینان ازکدام کشور، ملت و مذهب‌اند و در کدام سرزمین آموزش می‌بینند؟ مهم این است که در کدامین زمینه "پرورش" می.یابند!
هرگاه و هر جا که "نادانی" و "عقیده" با‌هم ازدواج کنند، مولودی ناخجسته با چشمانی کور زاده و آماده می‌شود که نامش همیشه داعش نیست. ای کاش هیچ جاهلی به عدالت بر‌نمی‌خاست.ای کاش هیچ احمقی سخن نمی‌گفت و ای‌کاش هیچ نادانی، هیچ عقیده‌ای نداشت.
۴۰۲/۱۰/۲۳
زین‌العابدین صفوی
@zeinoddin43
اینستاگرام:
@seyed_zeinolabedin_safavi
#حقجویان_کور !
#یقین_ارزان
#خوارج
#خوارج_خارجی_نبودند! #تروریسم_ابن_ملجمی #خطر_ابن‌ملجم‌ها #ابن‌ملجمی_همین_نزیکی #کارهایی_که_علی_نکرد #افراط_درباره_علی(ع)
بدتر از انفجار
وحدت در زیرتابوتِ قهرمانان و قربانیانِ مظلوم اگرچه گذرا است ولی نشانه سلامت اجتماع است. در یک جامعه سالم بمب‌های دشمنِ خارجی، دوستان داخلی را یکپارچه‌تر میکند و پراکندگی را به کناری می‌افکنَد و قلب‌ها و قلم‌ها را یک‌دست و یکسو میکند.
اما اگر دیدید پس‌از بمبِ دشمن خارجی، داخلی‌ها یقه یکدیگر را می‌چسبند! بدانید که جامعه از زخمی بدخیم رنج می‌بَرد و دچار نِقار و نِفاری است که از هرانفجاری مرگبار‌تر است.
شوربختانه این عفونتِ مزمن، بخشی از جامعه را در برابر روایت‌های رسمی، مقاوم میکند تا‌جایی که یک بخش جامعه اخبار رسانه‌ملی را نمی‌پذیرند و دستِ هیچ دشمنی را نه در بمباران خارجی! نه دربمب‌گذاری داعشی، نه در پرچم‌سوزی، نه در توهین به مقدسات نمی‌بینند. ترجیع بندِ "کار خودشان است" زاییده همین دوپارگی عمیق در جامعه است.
تا زمانی که قوه عاقله کشور این زخمه عاطفی را به گونه‌ای بنیادین ترمیم نکند، هیچ حادثه‌ای این دوپارچگی را به هم نخواهد دوخت.
۴۰۲/۱۰/۱۶
زین‌العابدین صفوی
@zeinoddin43
#تجزیه_ملی
#ظرفیت_قهرمان
#سکوت_های_ضربدری
#دوقطبی
#تجزیه_ملی
صدام گفته بود: "در مرزهای شرقیِ‌عراق، چند ایرانِ کوچک، بهتر از یک ایرانِ بزرگ است" این سخن یعنی آرزوی"تجزیه جغرافیایی" ایران.
اما تجزیه‌ای دیگر همیشه در کمین کشور است. این تجزیه، نه در پهنای سرزمین و نقشه‌ها، بلکه در قلب‌های مردم اتفاق می‌افتد. لازم نیست"دشمنان" به "مرزها"ی جغرافیایی ما هجوم آورند و یا چپ نگاه کنند، بلکه برخی از دوستان می‌توانند "مغز‌ها" و دل‌ها را آن‌چنان پارچه‌پارچه کنند که ملت نتواند در هیچ زمینه‌ای "توافق غالب" به دست بیاوَرَد حتی در منافع مسلَّمِ ملی. به گونه‌ای که نه در پیروزی تیم ملی همه ملت شاد شوند! و نه با خبر خشکسالی ناشاد!
ملتی که در هیچ زمینه یکپارچه نباشد، کشورش عملاً از طریق "درون مغز‌ها"(نه بیرونِ مرزها) تجزیه شده و مردم در یک همزیستی "خصمانه"، همچون"طلاق عاطفی" زندگی می‌کنند. این همان تجزیه ملی است که مردم با یکدیگر"ترکیب انضمامی" دارند و"تجزیه اتحادی"(!)
آیا کسانی که ملت ایران را در هر موضوعی این‌چنین تکه‌تکه می‌کنند، همان آرزوی صدام را پی‌گیری نمی‌کنند؟
۱۴۰۲/۱۰/۱۰
سید زین‌العابدین صفوی
@zeinoddin43
همیشه تاخیر دارید!
حرکات شما موزون نیست. بینید چقدر محبوبیت و مقبولیت دارید که یک پیرمردِ گیلانی را به خاطر حرکات موزونش، صفحه‌اش را بستید. ولی از لجِ شما آهنگ و حرکات او جهانی شد. همه جای ایران صادق بوقی را شناختند. از قبایل فیلیپین تا تانزانیا به آهنگ او رقصیدند. الآن در شب چله، هنر‌پیشه‌های تلویزیون به طور زنده، به تقلید از او "عاو عاو" می‌کنند!
همیشه با تاخیر سوار موج می‌شوید. همیشه دیر پشیمان می‌شوید. و همیشه همه می‌فهمند که این حرکات شما موزون نیست.
۴۰۲/۱۰/۱
سید زین‌العابدین صفوی
@zeinoddin43
به سمتِ قله-۳
دوقطبی شدن، "گریز ناپذیر" است، نه ویژه ما است و نه همواره پدیده‌ای منفی‌است. اما مهم آن است که ژرفای شکاف اجتماعی و سیاسی چنان نباشد که همه مردم، تنها در دو دسته(فدایی/دشمن) درآیند. دو دایره "شیدایان"و "متنفران" هرچه بزرگتر شوند، دایره "واقع بینان" تنگ خواهد شد و هیولای "توهم" چاق و چاق‌تر. در این صورت تکلیف چشم‌ها، قبل از نگاه روشن است! بعضی، از اول قرار است همه جا را قله پیشرفت ببینند. بعضی نیز همه جا را دره سقوط.
۴۰۲/۹/۲۷
سید زین‌العابدین صفوی
@zeinoddin43
به سمتِ قله-۲
در جامعه دو قطبی، یک گروه تنها ادعا‌ها و آرزوهای بزرگ را و گروه دیگر سفره‌‌های کوچک را نگاه میکند. یکی به اخبارِ امید بخش"تلویزیون" دلگرم است و دیگری از یخچالِ خانه‌اش دلسرد!
تا زمانی‌که ملت در تعریف "قله" یکپارچه نباشند این‌کشمکش‌ها ادامه خواهد یافت.
۴۰۲/۹/۲۵
سید زین‌العابدین صفوی
@zeinoddin43
پیامبر(ص) را مثل خودت نقاشی نکن!
آن‌چنان در گرداب شبیه سازی تاریخی افتاده‌ایم که همه چیزمان" شده "تاریخ"! و در هر زمینه "استشهادِ تاریخی" را به جای "استدلالِ‌عقلی" نشانده‌ایم. رُخ‌‌ها و رخدادهای دور دستِ تاریخ را مثل موم، به دست گرفته و به شکل‌های دلخواه بازسازی می‌کنیم. به‌جای آن‌که خود را عوض کنیم، پی‌در پی، چهره پیشوایان دین را تغییر می‌دهیم! چون اکثریت مردم را در مقابل خود می‌بینیم، رخسار پیشوایان را نیز "ضد مردمی" و "اقلیت‌گرا" ترسیم می‌کنیم. عُرضه نداریم، اعتماد مردم را جلب کنیم، فقط بلدیم دست به قلم شویم و بیفتیم به جانِ چشم و اَبروی پیامبران و امامان(علیهم‌السلام) و آن‌هارا دقیقاً مثل خودمان، خشن، عصبی و تنگ نظر نقاشی می‌کنیم! آن‌قدر جزم‌گرا و مستبد شده‌ایم که گمان‌می‌کنیم پیامبران باید خود را با وضعیت جاریِ ما منطبق بکنند. گویی اگر آنها مثل ما نباشند معیوبند!
" یک مورچه کوچک گمان میکند اگر خداوند هم دو شاخک نداشته باشد ناقص است"!!! (بحار، ج۶۶، ص۲۹۳)
۴۰۳/۱/۲۰
زین‌العابدین صفوی
@zeinoddin43
#دیکتاتور_های_کوچک_و_علائم_دهگانه
#کارهایی_که_علی_نکرد
#شبیه‌سازی_تاریخی
#تفاوت_شبیه_سازی_و_شبیه‌خوانی
#زمان_پریشی
علی(ع) و عدالت با منصوبان
عدالتِ یک حکومت را، در برخورد با "خودی‌ها" می‌توان شناخت. البته در فضای سیاست "خودی" معنای دیگری دارد، "هم حزب" نزدیک‌تر از "همخون" است. زیرا در کسب و حفظ قدرت، نقش بالاتری دارد.
در جاهلیتِ قبیلگی، مهر و کین بر مَدار "خون" و "نژاد" می‌چرخید، اما در جاهلیت سیاسی، "هواداری" مهم‌ترین عامل قرابت است. "خویشی سیاسی" گروه خونی نمی‌شناسد و حتی از هم کیشی نیز بالاتر است.
علی(ع) در باره کسانی که بازوی قدرتش نیز بودند عدالت ورزید و علاوه بر منسوبانِ ویژه‌خواه، با منصوبانِ ویژه خوار نیز برخورد کرد و این رفتار را مایه تضعیف جبهه‌اش ندانست.
هر پادشاهی که نخواهد یا نتواند در برخورد با حواریّونِ صِدّیقش عادل باشد وگمان کند با مجازاتِ آنان تضعیف می‌شود، به یقین بی مجازات آنان، بیشتر تضعیف خواهد شد!
۴۰۳/۱/۱۲
زین‌العابدین صفوی
@zeinoddin43
برخورد مومنانه!
ببینید شهرداری تهران، در برابر یک تخلف آشکار چه واکنشی نشان داده است. آقای صدیقی باغ هزار میلیاردی را از اموال عمومی به شرکت خود و پسران و دوستانش منتقل کرده و هنوز هم برنگردانده است بیانیه‌های متناقضی می‌دهند تا رسوایی را پاک کنند ولی آن را پیچیده تر می‌کنند. در این میان شهردار تهران با استفاده از اموال عمومی، از عدالت‌خواهان می‌خواهد که در زمین دشمن بازی نکنند و با ماجرای صدیقی مومنانه برخورد کنند!
هرگاه تیغ عدالت‌خواهی بخواهد گوشه‌ای از قبای سوگلی‌ها را بگیرد، تازه یادشان‌می‌آید که باید "مومنانه"(!) رفتار شود! "مومنانه" هم یعنی جبهه خودی تضعیف نشود. حواسشان جمع باشد که خودسر عمل نکنند و در باره خودی‌ها، آتش به اختیار نباشند! املاک نجومی را کِش ندهند، اوقاف مشهد را طول ندهند و "چای دِبش" را داغ نکنند و به پای آن خودروهای پایه بلند نپیچند. نسبت به انتقال باغ "بیت‌المال" به "مال‌البیتِ"، بی‌خیال شوند.
اما به غیر خودی‌ها می‌توان بی‌درنگ، رنگ اشرافیت و یا اَنگِ جاسوسی و وطن‌فروشی زد. بی‌محاکمه آبرویشان را بُرد و نامشان را در صدر اخبار در بوق کرد.
۴۰۳/۱/۵
زین‌العابدین صفوی
@zeinoddin43
امرِ بی معروف(!)
تا یک رفتار در نگاه "عُرف" به عنوان "هنجار" شناخته و"معروف" نشود، نه تنها با زور و دستور فراگیر نخواهد شد، بلکه نسبت به آن، "واکنش وارونه"(دژکارکرد) نیز پدید خواهد آمد.
دیگر عرف، دیگرگون شده است، به دست دوست، یا به دستور دشمن! هرچه هست کار به جایی رسیده است که در مرکز روحانیت(قم) دریک مرکز عمومی، طلبه معمم جرات ندارد آشکارا "نهی از کشف حجاب" کند و به ناچار عکس می‌گیرد تا آن را گزارش دهد. یعنی او از جوّ عمومی و از تجمع مردم هراس و گریز دارد. یعنی در مذهبی‌ترین شهر کشور نیز "عُرف"با "معروف"های رایج، چندان همسویی نمی‌کند. وقتی روزگار، در قم "عُشّ آل‌البیت" اینگونه است، روز و حال تهران و شهرهای دیگر روشن است. نگاه عرف "بسیار" عوض شده است. روش‌هایتان را "اندکی" عوض کنید.
۴۰۲/۱۲/۲۷
زین‌العابدین صفوی
@zeinoddin43
دوباره می‌خوانید:
#صدای_خاموشان!
بعضی‌ها که همواره میزان رفاه ایران را با یَمن و سومالی مقایسه می‌کردند و میزان امنیت ما را با سوریه، اکنون میزان‌مشارکت در انتخابات ایران را با فرانسه و سوئیس مقایسه می‌کنند!
آیا به راستی، نوع خاموشان انتخابات ما با اروپا، قابل مقایسه‌است؟ آیا مسئولان اروپایی انتخابات کشورشان را صحنه جنگ مسیح و شیطان! می‌دانستند؟
آنها نه انتخابات خود را رفراندوم دین و نظامشان می‌دانند.نه‌سکوتشان را حرام شرعی.
اما در جامعه ما که جز مردم، سرمایه دیگری ندارد، و برایش "هزار‌دوست کم است و یک دشمن بسیار"، در جامعه‌ما که "ملتِ‌همیشه در‌صحنه" به آسانی کنار نمی‌کشد مگر آن‌که کنارشان بزنند.در جامعه ما که"خانه‌نشینان" را "لشگر دشمن"می‌دانند. در جامعه ما که "در صحنه بودن" آن‌چنان مقدس است که می‌گویند:"اگر امروز در صحنه نباشی فرقی نمی‌کند که یک عمر به نماز ایستاده باشی یا به شراب نشسته باشی"(!) رای ندادن هرگز مانند سوئیس نیست. سکوت در این جامعه تفسیر دیگری دارد.سکوت در این میدان، سرشار از سخن است. اما آیا کسی سخن‌خاموشان را می‌شنود؟
کسانی‌که رای ندادن را حرام شرعی و موجب کفر خواندند و "سکوت هر مسلمان را خیانت به قرآن" دانستند، چگونه پس از انتخابات، از کنار نیمه خاموش ایران خاموش و بی‌اعتنا می‌گذرند؟ و چگونه سکوت نیمی از ملت و دوسوم پایتخت را به هیچ نمی‌گیرند و به همین‌سادگی آن را به حساب "اروپایی شدن" می‌گذارند؟!
۱۴۰۰/۴/۳
زین‌العابدین صفوی
@zeinoddin43
نیزار و هور و زورق و بیرق به سوی خون
قایق پر از شقایق و مجنون پر از جنون
در چهلمین سالگرد عملیات خیبر،
یاد شهیدان مظلوم وطن را گرامی می‌داریم.
۴۰۲/۱۲/۴
زین‌العابدین صفوی
@zeinoddin43
هر حکومتی"انحراف‌پذیر" است
هیچ حکومتی(در مقام تحقق) از کجروی در امان‌نیست. حتی اگر به دست بهترین انسان‌ها و پاک‌ترین‌نیت‌ها ساخته شوند و شریف‌ترین جان‌ها و خون‌ها به پای‌شان نثار شود. حکومتی که به دست رسول خدا(ص) پایه‌گذاری شد، آن‌چنان به انحراف رفت که کسانی چون یزید برجای آن حضرت نشستند و به ظاهر خود را پیرو پیامبر خواندند و هر مخالفی را منحرف از صراط حق دانستند.
کژی و راستیِ یک نظامِ اسلامی را نیز با معیاری غیر از خودش، باید سنجید. حتی هیچ ترازویی قادر نیست خود را وزن کند و هیچ خط‌کشی نمی‌تواند خطای خودش را بسنجد. نظام حکومتی، مُشک ناب هم که باشد گفتار عطارش به کارش نیاید. باید دیگرانش داوری کنند.
نظامی که مردم را در قبال حکومت به نظارت، نقد و نهی‌از‌منکر فرا می‌خواند یعنی"انحراف‌پذیر" است. نظامی که از لزوم"تبیبن" سخن می‌گوید، یعنی ذهن و قضاوت دیگران برایش مهم است. نظامی که‌گزارش سالانه(درست یا غلط) می‌دهد در واقع تن به سنجش داده است و حاضر است با معیارهای مستقلی چون "عملکرد" مورد داوری قرار گیرد.
اینها را نوشتم برای عزیزانی که در تقابل اشخاص و نظام، فقط اشخاص را قابل انحراف می‌دانند و نظام‌ها را معصوم معرفی می‌کنند.
۴۰۲/۱۱/۱۹
زین‌العابدین صفوی
@zeinoddin43
✳️ برگزاری مراسم یابود خواهر و همسر استاد روزبه در زنجان
✅ مراسم یادبود زنده یاد حاجیه منصوره روزبه همسر علامه طباطبایی(ره) و خواهر استاد رضا روزبه و شادروان سیده مریم(عترت السادات) زاهدی همسر استاد روزبه صبح روز جمعه ۲۹ دی ۱۴۰۲ از ساعت ۱۰ الی ۱۱:۳۰ به همت انجمن خیریه مهرانه، مؤسسه خیریه روزبه، مؤسسه خیریه مجتمع پزشکی ولیعصر(عج)،جمعیت هیأت امنای بازار بزرگ زنجان، انجمن دوستداران تاریخ و فرهنگ زنجان، مؤسسه خیریه مهدی موعود (عج)،جامعه حافظان و قاریان قرآن کریم استان زنجان و خانواده های روزبه، طباطبایی، زاهدی و آیت ا... قائمی با حضور جمع کثیری از همشهریان و علاقه مندان به علم و عمل و عرفان و اخلاق در سالن همایش های انجمن مهرانه برگزار شد.
مراسم طبق معمول مجالس ترحیم مزین به تلاوت آیاتی چند از قرآن کریم توسط سه نفر از قاریان برجسته استانی و کشوری شد. مابین تلاوت قرآن، مختصری از زندگی نامه "حاجیه خانم منصوره روزبه" روخوانی شد. همچنین قسمت هایی از مستند یادنامه استاد روزبه ساخته غلامرضا ملاکرمی به نمایش گذاشته شد.
سخنران مراسم دکتر سید زین العابدین صفوی استاد دانشگاه بود. وی برگزاری این مجلس را ارزش گذاری به جنبه های علمی دو بانوی فرهیخته دانست و آن را زمانی برای بزرگداشت و تکریم جایگاه حکمت و دانش و نیز فرصتی برای بازنگری در عادت های اجتماعی برشمرد. سپس با اشاره به زندگی نامه این دو بانوی عالمه ادامه داد انگیزه های دانشی و علمی در ازدواج ایشان بود و این ویژگی بارز شخصیت آنان بوده است.
یکی از عادات اجتماعی ناپسند که متاسفانه بعضی افراد به آن رنگ دینی هم می دهند در حاشیه قرار دادن بانوان و نادیده گرفتن جایگاه واقعی این قشر و معرفی آنان در ذیل نام مردان است مگر نمی بینیم که در صلوات خاصه حضرت فاطمه(س) این حضرت زهرا (س) است که محوریت دارد. اللهم صلِّ علی فاطمه و ابیها و بعلها و بنیها....
صفوی در فراز دیگری از سخنان خود این نکته را خاطر نشان کرد همه دانشمندان در تمام رشته ها در حوزه یا دانشگاه موفقیت های خود را مدیون همسرانشان هستند.
ایشان با اشاره به آیه شریفه «الذین یذکرون الله قیاما و قعوداً و علی جنوبهم، یتفکرون فی خلق السموات و الارض ربنا ما خلقت هذا باطلا » ادامه داد: این آیه شریفه در مقام تعریف از آنانی است که توجه به نظام هستی دارند و در ادامه به ویژگی تفکر آنها اشاره دارد. انسان های فکور و اهل تأمل و جستجوگر دانش، و در آیه قبلی آنها را اولوالالباب می نامد.
اولوالالباب اصلی ترین ستون های جامعه هستند ولو این که پنهان باشند و یا پرده نشین باشند یا پرده نشین شده باشند.
تمدن بروز و ظهور علم و دانش است و در این باب آسیب بزرگ جامعه ما، خردستیزی و خردمند ستیزی است که از ناحیه بعضی ها به بهانه های مختلف پی گرفته می شود. و وای به حال جامعه ای که چند نفر علم ستیز بخواهد برای آن تمدن بسازند. هرچند نکته دیگری که نباید از نظر دور بماند این است که علم هم بدون اخلاق و تقوا، خطرناک و آسیب رسان است.
ماندگاری یاد امثال علامه طباطبایی و استاد روزبه و مرحوم آیت ا... قائمی در دل ها جز در پرهیز ایشان از استفاده ابزاری از علم و دین و محبوبیت برای امور دنیوی نیست. و حتی گریز ایشان از چنین موقعیت هایی که علم می توانسته ابزار قدرت و سیاست و دنیا طلبی باشد در سلوک اجتماعی شان روشن و آشکار است. چنین بزرگانی ممکن است برای مدت کوتاهی در میان گرد و غبار دیگران گم شوند، ولی با گذشت زمان ماندگاریشان در یادها خود را نشان خواهد داد، کما این که پس از گذشت سالیان دور از وفات ایشان، امروز چنین مجلسی برگزار می شود.
دکتر صفوی در پایان سخنانش با تشکر از انجمن ها و نهادهایی که در برگزاری این مراسم نقش داشته اند بر لزوم بسط فرهنگ قدرشناسی و قدردانی در جامعه به خصوص قدرشناسی و قدردانی از دانشمندان تأکید نمود.
🔴انجمن دوستداران تاريخ و فرهنگ زنجان
🇮🇷 @zanganhistory
تخت‌های واژگون
۲۶ دی ۵۷، آخرین شاه ایران برای آخرین بار از ایران رفت. او رفت و دیگر برنگشت و بسیاری دیگر پیش و پس از او رفته‌اند و خواهند رفت. هیتلر، پینوشه، چائوشسکو، نجیب‌اله، نُمیری، صدام، قذافی، مبارک، بن علی و... همه از تختِ بختِ خود، تنها به زور به زیر آمده‌اند.
آن‌چه این تخت‌نشینان را واژگونه کرد، نه نفرین زمین بود نه خشم آسمان. بلکه رفتار خودشان بود و بس! "حکومت با زور" بدترین و بالاترین جرم آنان بود.
سرنگونیِ تلخ، سرنوشتِ زور مداران است. هرچند هیچ "زوری" بی"تزویر" برتخت نمی‌نشیند و هیچ زورِ دیگری بر تزویر چیره نمی‌شود جز آگاهی.
"آتش زهد و ریا خرمن دین خواهد سوخت
حافظ این خرقه پشمینه بینداز و برو"
۱۴۰۲/۱۰/۲۶
زین‌العابدین صفوی
@zeinoddin43
#رفسنجانی_در_دو_نوبت
انسانِ بزرگ با شیوه‌های خود عقد اخوت نمی‌بندد تا شرمِ عقبه، او را در مسیر غلط "گردن‌گیر" نکند و بتواند بی‌ملاحظه چرخش یابد و زندگیِ خود را به دو یا چند نوبت تقسیم کند.
"غزالی"، "مولوی"، "کانت"، "ویتگِنشتاین"و بسیاری از دانشمندان، زندگیِ چند نوبتی دارند. در سیاستِ معاصر، هاشمیِ رفسنجانی، به دلیل چرخش مهمی‌که داشت، در دو نوبتِ مغضوب یا محبوب قرار گرفت. داوری‌ها در این دو نوبت کاملاً ضربدری است.
آیا او خادمی بود که نادم شد؟ یا این‌که دیگران به جای وفا، جفایش کردند؟
آیا او چون تغییر یافت، مغضوب شد؟ یا برعکس؟
آیا چون مغصوب قدرت شد محبوبِ ملت گشت یا برعکس؟
به هر‌روی ۱۹ دی، سالگردِ خاموشیِ "صدا" و فراموشیِ "سیما"ی او است و حیات شگفت آورش در هر دو نوبت، آکنده از حکمت است و عبرت.
۴۰۲/۱۰/۲۰
زین‌العابدین صفوی
@zeinoddin43
#هاشمی_و_عاقلانه_ترین_خیانت!!
#پایان_جنگ_با_شوک_درمانی
#هاشمی_و_پایان_جنگ
#صدا_و_سیما_و_فوت_آیت_الله_هاشمی
#میدان_چرخش‌ها
#مذاکره‌ای_که_همیشه_زود_است
#واقعا_لا_اله_الا_الله
ترور بسیار محکوم است
انفجار بسیار ترسناک است
انتقام بسیار سخت است
رجز خوانی بسیار آسان است
ستمگری بسیار زشت است
خجالت هم بسیار خوب است
زین‌العابدین صفوی
۴۰۲/۱۰/۱۳
@zeinoddin43
خوردیم "شکست"
خواندیم "پیروزی"
عملیات کربلای ۴ را نمی‌توانم فراموش کنم. آن شب دیجور را که فداکارانِ مظلوم، به آب و آتش زدند.
صبح روز ۶۵/۱۰/۴ رادیو با آهنگ‌های حماسی و با همان صدایی که از فتح خرمشهر خبر داده بود، از کربلای۴ و پیروزی‌ها خبر می‌داد! چشم‌هایم شکست رِقّت‌انگیز را می‌دید و گوش‌هایم "پیروزی غرور انگیز" را می‌شنید! در عملیات‌های رمضان، والفجر مقدماتی، والفجر ۱، خیبر و بدر نیز همین‌گونه بود. ای‌کاش محققان جنگ، به بایگانی صدا و سیما دسترسی داشته باشند و اخبار این عملیات‌ها را باز‌خوانی و منتشر کنند، تا مردم بدانند که اساساً شیوه رسانه‌‌های جنگ همین بوده و هست. رسانه ما همه حمله‌های شکست‌خورده ما را "عملیاتِ ظفرمندانه" می‌خواند. البته تنها ما نبودیم که اینگونه رفتار می‌کردیم. دشمن‌ما نیز چنین می‌کرد و بدترین شکست‌هایش را فتح‌الفتوح می‌‌نامید!
آری هیچ‌کس قرار نیست در "گرماگرم جنگ"، شکستِ خود را جار بزند بلکه قرار است آن را پیروزی بخوانَد و بیش از آن‌که "خبر‌خوان" باشد، "رجز‌خوان" شود.
اما یک سوال:
آیا اکنون نیز در "گرماگرمِ جنگ" قرار داریم؟
۴۰۲/۱۰/۳
سید زین‌العابدین صفوی
@zeinoddin43
#رجز_یا_خبر
یلدا آغاز روشنایی
(یادداشتِ قدیمی)
چه کسی بلندی سیاهی را جشن می‌گیرد؟ ایرانیان که این همه از نور و آتش و روشنی ذکر خیر می‌کنند، پس چرا به" افزایشِِ تاریکی" امتیاز می‌دهند و بلند‌ترین ظلمت سال را گرامی می‌دارند؟ ادبیات ایرانی یکسره "شب ستیز" است و پیشینه فرهنگی ایرانیان نیز (اعم از اَوِستایی، حکمت خسروانی، و قرآنی) صد در صد "نور گرا" است با این حساب نه تنها هیچ توجیهی برای جشن تاریکی وجود نداردبلکه برعکس، مردم باید "بلند ترین روز"را جشن بگیرند.
اما شاید سه عامل برجسته، تاکنون توانسته است شب یلدا را در فرهنگ ایرانی، به یک دورهمی شادمانه تبدیل کند:
۱- در شب یلدا ظرفیت ظلمت و سیاهی به اوج می رسد و بلافاصله پس از آن، رو به کاهش و سراشیبی می‌گذارد و با شمارشی معکوس، چیرگی روز را بر شب نوید می‌دهد. در واقع یلدا جشنِ پایانِ سیاهی و میلاد و آغاز چیرگیِ خورشید است.
۲-مردم می‌خواهند شبی بلند و دلگیر را مستهلک کنند و از سرشان باز کنند و از تنهایی طولانی و پی‌آمد‌های روانیِ آن بکاهند.
۳-در این‌شب "زمین" در پایین ترین سطح هوشیاری است و کم‌ترین زمینه برای کار در بیرون از خانه، بویژه کشاورزی وجود دارد. ایرانیان هوشمندانه از این "وقتِ مُرده" به عنوان بهترین فرصت برای شب نشینیِ شادمانه استفاده کرده‌اند.
۹۸/۹/۲۸
سید زین العابدین صفوی
@zeinoddin43
فاطمه(س)
فاطمه بود
اگر ندانیم چگونه زیست اما این را می‌دانیم که "معترض"چشم‌از جهان فرو‌بست
آری "معترض"
معترض به حکومت
معترض به حکومتی که خود را اسلامی می‌دانست. اسلامی‌تر از فاطمه!
۱۴۰۲/۹/۲۶
سید زین‌العابدین صفوی
@zeinoddin43
به سَمتِ قُله -۱
"به قُلّه نزدیکیم یا از آن دور می‌شویم؟" پرسشی است داغ در این روزهای سرد. پاسخِ هر‌کس بسته به آن است که رو به کدام سو ایستاده باشد.
در جامعه دوقطبیِ#حیدری_نعمتی، مردم یا "رو دَر رویِ" یکدیگرند یا "روی‌گَردان" از یکدیگر، و مقصدِ هر گروه، در پشت سرِ رقیب قرار دارد. اگر چشم‌انداز‌ها در نقطه مقابل باشد یکی قله را خواهد دید و دیگری درّه را !
۱۴۰۲/۹/۲۳
سید زین‌العابدین صفوی
@zeinoddin43
